"Taka pewność zdarza się raz w życiu..."

[samozwancza_barbarzynka]

Jak to jest kiedy spotyka się dwoje ludzi, którzy od pierwszej chwili czują,
że nie mogą bez siebie żyć, stanowiąc wręcz definicyjny przykład
odnajdujących się połówek(pomarańczy/jabłek etc)- jednak nie mogą ze sobą
być...z wielu względów? Podobno "taka pewność zdarza się raz w życiu"- jak to
miało miejsce w "Co się wydarzyło w Madison County"...Czy w ogóle staliście
kiedyś przed TAKIM WYBOREM? Jak często się to zdarza i czy w ogóle jest
możliwe?

[Gość: Nau]

Zdarza się. Mnie się zdarzyło.
I wtedy nie musiałam stanąć przed żadnym wyborem.
Wiedziałam że to_i_tylko_to.
I teraz jestem najszczęśliwszym człowiekiem na świecie.

>jednak nie mogą ze sobą być...z wielu względów?

A jakie to mogą być względy?...

[samozwancza_barbarzynka]

Względy bywają prozaiczne-odległość, czyjeś małżeństwo(patrz: "Co się wydarzyło
w Madison County")...

[Gość: mm]

Taka pewność zdarza się raczej nie raz i nie dwa razy. Za parę lat może
przestanie być pewnością. Przeszłam przez to raz, przechodzę kolejny raz. Ale
to nie znaczy, że nie warto postawić wszystkiego na jedną kartę i powalczyć.
Tylko to bywa bardzo trudne, i do końca na pewno nie wiesz na ile zaangażowana
jest druga strona. To co dzisiaj jest dla ciebie takie piękne i pewne, może się
szybko skończyć, ale ostatecznie trzba sięgać po szczęście, żeby później nie
żałować, że się tego nie zrobiło.

[Gość: greengrey]

Boże, jak ja lubię ten film.... każde słowo, ale i tażdy gest postaci jest mi
bliski.. stąd chyba dobrze czuję o co pytasz.. Czy to się zdarza raz w życiu?
Powiedziałabym nawet- czy to się w ogóle zdarza?
Raczej- to może się zdarzyć. Tym z nas którzy wiedzą na co czekają, czego
szukają.. Trzeba mieć pewną świadomość która pozwoli zauważyć, rozpoznać że
teraz to się zaczyna..
pozdrawiam

gg

[Gość: szamanka]

jest...niestety, bo nie ma chyba nic gorszego jak fakt że nie możecie być
razem...

[Gość: Nau]

Walcz, walcz, walcz... Postaw wszystko na jedną kartę. Bądź idealistką albo po
prostu rzuć się z apetytem na życie i własne szczęście.
Oczywiście jeśli wiesz, że to ta chwila, ten człowiek, ta perspektywa...

[Gość: kinga25]

Tak zdarzyło mi sie i myślałam że tak będzie zawsze, ale w pewnym momencie
ogrneła mnia za duża pewnosć i straciłam to uczucie, pewnie dlatego, że go nie
szanowałam, dzisiaj dziękuję Bogu, że dał mi to przeżyć i cichutko prosze o
drugą szansę.

[jmx]

samozwancza_barbarzynka napisała:

> Jak to jest kiedy spotyka się dwoje ludzi, którzy od pierwszej chwili czują,
> że nie mogą bez siebie żyć, stanowiąc wręcz definicyjny przykład
> odnajdujących się połówek(pomarańczy/jabłek etc)- jednak nie mogą ze sobą
> być...z wielu względów?

Walcz, nie odpuszczaj, nawet jak się nie uda to będziesz miała świadomość, że
zrobiłaś wszystko co mogłaś. Szczególnie, jeśli czujesz, że masz wzajemność.
Chyba, że chodzi o żonatego lub księdza ;-). A nawet gdyby... życie plecie
różne scenariusze, te wydawałoby się nawet najmniej prawdopodobne także.

> Podobno "taka pewność zdarza się raz w życiu"- jak to
> miało miejsce w "Co się wydarzyło w Madison County"...Czy w ogóle staliście
> kiedyś przed TAKIM WYBOREM? Jak często się to zdarza i czy w ogóle jest
> możliwe?

To od ludzi zależy. Każda miłość jest do wyleczenia, ta niespełniona także, ale
lepiej sobie nie fundować życia a'la - jak już jesteśmy przy literaturze -
Barbara Niechcic...


PS. Identyczna pewność za drugim razem nie jest możliwa, ale inna tak, jest
możliwa - bo ludzie, których dotyczy są inni, inaczej reagują, inaczej czują
ale to nie znaczy, że to co ich spotyka jest gorsze/mniej wartościowe od tego
co minęło. Ale trzeba to umieć zauważyć i docenić, żyjąc przeszłością raczej
nie ma się na to szansy.

[exmisia]

Zdarza się. Jeżeli tylko raz w życiu to ja już straciłam tą szansę.
Można walczyć, ale nie można zatracić siebie i swoich zasad.
Walka, ale nie za wszelką cenę.
Pieknie jest znaleźć drugą połówkę, ale gdy cię zawiedzie to tracisz grunt pod
nogami...

[jmx]

exmisia napisała:

> Można walczyć, ale nie można zatracić siebie i swoich zasad.
> Walka, ale nie za wszelką cenę.

Jeśli połówka (chęć bycia z nią) stoi w sprzeczności z nami i z naszymi
zasadami to jest TĄ połówką? Bo coś mi tu nie gra... Albo walczę do końca bo to
jest moje życie (mówiąc patetycznie) albo trzymam się raz powziętych zasad i
cierpię jak Kasia z ostatniego wpisu na dole. Bo jeśli zachowałam zasady i to
bardziej cieszy niż żałuję po niedoszłej połówce to chyba jednak to nie
był "ten" człowiek.

Dlaczego?

[natalie27]

Kiedy pierwszy raz zobaczyłam Jego, to poczułam coś dziwnego, coś na kształt
wyzwania, a jednocześnie czułam jak mocno bije mi serce. Wiem, że brzmi to
patetycznie,ale ja się tego nie wstydzę,choć wtedy byłam z kim innym. Potem
długi czas go nie widywałam, zdążyłam obronić moją pracę,skończyć studia,
zakończyć mój związek z byłym chlopakiem.Minęło trochę czasu, nim spotkałam Go
kolejny raz i wtedy właśnie, nie wiem jak to było, czy wmówiłam to sobie,ale
poczułam,że to właśnie Ten, z którym będę do końca moich dni:), że On jest mi
przeznaczony.Wiem,że to brzmi absurdalnie, nie należę do osób, które żyją
wyłącznie marzeniami, normalnie jestem dosyć konkretna. Ale stało się, tak
sobie pomyślałam i może to był bład, bo do tej pory wierzę, że jednak będziemy
razem.Od tamtego czasu minęło aż półtora roku, zresztą nie zawsze go widywałam
przez ten czas, zaledwie kilka miesięcy. Mijamy się niemal codziennie,i nadal
udajemy,że się nie znamy, choć on stale patrzy w moją stronę i wiem, że tak do
końca nie jestem mu obojętna. Nie wiem, czy on kogoś ma.Nigdy też celowo nie
patrzymy na siebie w tym samym momencie, nigdy nie siadamy blisko siebie,choć
zawsze tak by jedno widziało drugie. Kiedyś myślałam,ze wszystko się zmieni i
poznam go wreszcie, ale on tylko przy kumplach był dla mnie kimś kogo znałam,
wtedy błyszczał w towarzystwie,uśmiechał się do mnie, zagadywał.Sam nigdy tego
nie robi tylko patrzy na mnie tak, że aż to onieśmiela.Próbowałam się
uśmiechać,ale nie odwzajemnił tego.Mimo wszystko wciaż wierzę,że coś sie
zmieni. Może się łudzę? Jak myślicie...?

[Gość: Kasia]

Zdarzylo mi sie raz! Nie dwa razy w zyciu. Pierwszy raz bylismy za mlodzi i
nasze drogi sie rozminely, ale czekalam na niego dlugo, majac innych przez ten
czas.
Drugi raz bylam juz dorosla kobieta po rozwodzie. Poznalismy sie na tancach i
poczulam , ze to ON. Od pierwszego wejrzenia. Dziwne , ale tak bylo. On tez
zakochal sie we mnie bardzo, bylismy nierozlaczni, ale wynikly nieporozumienia
i on mnie zdradzil. Potem gdy plakalam chcial wrocic, prosil..Nigdy mu nie
wybaczylam, on jest z ta druga a ja cierpie. Zaluje tego postanowienia , ale
nie moglam inaczej. Stracilam swoja polowke.

do JMX

[Gość: Kasia]

Tak, masz racje, ale nie do konca. Ze trzymalam sie zasad? Tak, to prawda ,
jesli zasada mozna nazwac "niemozliwosc" wybaczenia zdrady?
Bo innemu bym wybaczyla , ale nie jemu. Bo zdradzil mnie nie tylko z inna, ale
zdradzil nasza milosc! Bo jak szlismy na spacer trzymajac sie za reke , to tak
jakbysmy byli ta "caloscia", nie potrzeba bylo slow, czulam spokoj i kompletne
zaufanie i mysle ,ze on tez w tej chwili. Tak jakbysmy sie zawsze znali i swiat
wokol zdawal sie byc harmonijna caloscia.
Przedtem i potem juz nigdy z nikim nie mialam tego uczucia, mimo spotkan z
bardzo fascynujacymi facetami.

[anula36]

czy ktos kto zdradza naprawde jest nasza wymazona polowka i czuje to samo??

[jmx]

Gość portalu: Kasia napisał(a):

> Tak, masz racje, ale nie do konca. Ze trzymalam sie zasad? Tak, to prawda ,
> jesli zasada mozna nazwac "niemozliwosc" wybaczenia zdrady?

Jeśli "z zasady" nie wybaczasz to nie jest najlepiej...

Ale nie o tym. W tym konkretnym wypadku nie potrafiłaś wybaczyć, jest to dla
mnie zrozumiałe. Ale nie nazywałabym człowieka, który postępuje w podobny
sposób "drugą połówką".

Myślę, ze jeszcze poczujesz bycie jednością i całością z kimś :-); to nie jest
zarezerwowane dla jednego człowieka. Ale możesz poczuć do dopiero wtedy, gdy
wyleczysz się z obecnego związku. Bo jakoś cały czas o nim myślisz, a żeby
rozpocząć nowe trzeba zakończyć stare...

[caorle]

Zdarza się, że dwie połówki pomarańczy jednak nie mogą być ze sobą.
Ja czasami widzę w sklepie...ale spodnie!... i wiem - że są moje - ale nie mogę
ich mieć.
Na przykład są za drogie, albo za wielkie...

Ale wczoraj kupiłam taką umywalkę, że hej! :-)

[Gość: bazyla]

nie pytaj

bo jesli masz ta pewnosc, to po co pytasz o opinie innych

jezeli jej nie masz i tylko spekulujesz, to zamykasz sobie droge na
znalezienie 'waznego czlowieka' w inny sposob, na innej drodze

wpadasz w stereotyp "madison county"

[Gość: bazylia]

i inaczej

bo jesli masz taka pewnosc, to po co ci opinie innych

jesli zas jej nie masz, to po co sie nad tym zastanawiac. Mozliwe jest, ale
oczekiwanie na "madison county" moze ci zamknac oczy na "milosc od ...drugiego
wejrzenia" daj se spokuj ze stereotypami

[samozwancza_barbarzynka]

Nigdy nie czekałam na doświadczenie syndromu "Madison County" - moja historia
po prostu odszukała mnie samą...Wszystko zakończyło się wyrzeczeniem się siebie
nawzajem - nie było innego wyjścia z tej sytuacji...Mimo tego noszę w sobie
tamte wydarzenia, obraz mnie samej u Jego boku."Schemat" filmu powtórzył się
też w moim przypadku - WIEM, że to była właściwa decyzja, byłam jej pewna i
świadoma w chwili, kiedy go spotkałam(nie chodzi tu o księdza;))Hmmm...a teraz,
po serii krótkodystansowych i mało znaczących relacji poznałam kogoś i...jest
to coś innego, inna, przeczuwana Pewność - być może właśnie TA...Nie chcę teraz
rezygnować z tego człowieka(z wzajemnością), ale przeszkody, choć trywialne
(odległość, jego praca, moje studia etc.)mogą wszystko zniszczyć!:( Ufam jednak
swojej sile i zdecydowaniu i tym razem będę walczyć, bo czuję, że inaczej nie
mogę!;)Życie pisze różne scenariusze i przychodzi nam brać udział w
nieprzewidywalnych w akcję fabułach...

[Gość: aaga]

mam pytanie. Moze jest klopotliwe i nie chcesz opowiadac ale jestem strasznie
ciekawa w jakich okolicznosciach cie zdradzil, tzn chodzi mi o to ze są jednak
sytuacje kiedy warto i mozna wybaczyc. A lepiej- dlaczego cie zdradzil, tzn co
nim kierowalo?
pozdrawiam serdecznie

do aaga

[Gość: Kasia]

Nigdy sie nie dowiem dlaczego mnie zdradzil.Nie mamy kontaktu , bo ja tak
chcialam, bo nie moglam tego bolu przebaczyc. Zdradzil mnie w okrutny sposob ,
nie fizycznie ale poprzez GG, przez rok. A potem ta pani przyjechala na dwa
tygodnie i on wtedy niby wyjechal w delegacje. I znow by ze mna i byl najmilszy
i do ostatniego dnia patrzyl mi w oczy i nie moglam wyczuc, ze cos nie tak!
Dowiedzialam sie przez kolezanki , ze byl z nia na zabawie i calowal ja i
sciskal. I wtedy zawalil mi sie swiat! A on milczal, dopiero jak napisalam list
to zadzwonil , ale ja nie moglam z nim rozmawiac. To wtedy. Teraz zaczynam
dopiero przypominac sobie jego slowa, ze my ...ze obiecalismy , co by sie nie
stalo. No, ale teraz juz za pozno, juz z nia jest , nie wiem jak , ale nie ze
mna. Przedstawil ja rodzinie , znajomym, wszystko tak szybko sie stalo.

[Gość: Ela]

z tego wniosek ze nie była dla niego tylko przygodą na gg
inaczej walczył by o ciebie a ją potraktował jak "delegację"

[Gość: aaga]

Wiesz ja mysle ze mimo tego ze czasem warto wybaczyc to chyba teraz mialas
racje ze tego nie zrobilas. Zreszta z tego co piszesz to ty po prostu nie
bylabys w stanie wybaczyc nawet przy okolicznosciach łagodzących( gdyby byly).
Ja mysle ze z pozoru moze to wygladac tak jakbys cos waznego stracila bo w
koncu oni sa razem a Ty jestes sama, ale jednak nie mozna zyc z kims kogo stac
na takie klamstwo. Bo wybaczyc mozna jednorazowa zdrade. A on byl na tyle
dwulicowy ze potrafil grac przez dlugi czas, udawac, zyc w falszu. I to nie
jest tak ze zdradzil raz wasza milosc tylko zdradzal ja caly czas. A takie
rzeczy sa nieodwracalne. Sama dobrze wiem jak ciezko pogodzic sie z tym ze ktos
potrafil patrzec ci w oczy udajac ze jest wszystko w porzadku a tak naprawde
zyc podwojnym zyciem. To cos z czym nie mozna sie pogodzic bo ciagle myslisz ze
kazdy pocalunek , kazdy usmiech byl klamstwem, przestajesz wierzyc w
jakikolwiek gest- bo jak ktos potrafił tak cie oszukiwac to czemu wszystko co
bylo- wszystkie zapewnienia nie mialyby byc klamstwem.
To jest tak ze jak czujesz ze to ten jedyny( bo to głowny temat tego watku) i
zaden inny to opiera sie to tez na tym ze jestes pewna ze on czuje to samo. Gdy
zas dowiadujesz sie o podwojnym zyciu to tak jakby runely wszystkie podwaliny
zwiazku( bo przeciez na tym byl głownie oparty- na poczuciu ze to TEN JEDYNY).
Przepraszam ze tak smutne rzeczy pisze, mam nadzieje ze nie zdołujesaz sie
przeze mnie jeszcze bardziej, ale we mnie tez jest bol, ktorego nie potrafie
ukryc piszac o takich spawach. W kazdym razie mysle ze twoja decyzja byla
wlasciwa, bo nawet gdybys z nim byla to i tak czulabys sie zawsze oszukana i
zdradzona. A moze kiedys przekonasz sie ze to nie byl jednak TEN. Ja choc
jeszcze nie pogodzilam sie do konca z tamta sytuacja, jestem teraz szczesliwa z
kims innym i tez mam takie przeczucie( wprawdzie nieco inne) ze to moze byc TA
OSOBA.Chyba jest tak ,ze rzeczywiscie tylko raz sie to czuje ale tylko raz
naprawde. Czasami moze nam sie wydawac ze tak czujemy a potem jak naprawde
spotkamy kogos wlasciwego to juz wiemy ze tamto bylo tylko zludzeniem.
Zycze owocnych poszukiwan "drugiej polowy" i pozdr.

[Gość: Kasia]

Dziekuje za twoje slowa; masz racje , utwierdzily mnie one tylko w tym co
czulam i bylam niepewna czy dobrze postapilam, bo jeszcze boli...ale tak
musialo byc.
Poniewaz nie wiem co bylo przyczyna tego jego skoku na bok z obca kobieta, moze
sie bal tej naszej milosci. Byl troche z tych z niskim poczuciem wartosci
osobistej. Moze sie bal , ze to ja go zostawie?
Zycze i Tobie udanego zwiazku(tego nowego)i pozdrawiamm goraco.

[Gość: Kasia]

Wiec moj post jest odpowiedzia na zadane pytanie, czy zdazylo wam sie spotkac
kogos szczegolnego i potem jakby wszystko wylecialo nam z rak.
Nigdy nie bede chyba czula takiej bliskosci dusz jak z Nim. Fizycznie wciaz
czuje jego reke w mojej i jak przydarzy mi sie cos fajnego to pierwszym
odruchem jest zadzwonic do niego i podzielic sie z nim tym wydarzeniem. Chce
uslyszec jego opinie na ten temat, ale to juz przeszlosc i musze z tym zyc.

[jmx]

To minie, z czasem... Zobaczysz :-)

[mskaiq]

U mnie zdarzylo sie cos bardzo podobnego. Przyszla milosc nie szukana i
wydawaloby sie niepotrzebna. Przestalem chyba wierzyc ze jest to mozliwe. Przez
dluzszy czas nie wiedzialem co z tym zrobic, ale byla zupenie bezsensowna. Nie
chcialem jej odrzucic, czulem ze jest wazna. Rozwiodlem sie bo byc z kims innym
w zwiazku w takiej sytuacji jest nie mozliwe.
Mieszkamy w dwoch roznych krajach, komplikacji jest znacznie wiecej, wszystko
zdawaloby sie jest przeciwko tej milosci. Od 5 lat nie mam kontaktu z ta Osoba
chociaz wiemy o sobie to co jest najwazniejsze tzn ze oboje czekamy. Jest we
mnie silnie przekonanie ze bedziemy razem choc logicznie to nie ma sensu.
Walcze o ta milosc, najtrudniejsze jest utrzymac wiare i cierpliwosc.
Serdeczne pozdrowienia.

[ancja]

taką pewność poczułam 3 lata temu
to było niesamowite, nie sądziłam że to możliwe, aby być tak przekonanym o
słuszności wyboru, wzajemnym przeznaczeniu i niezmienności tego uczucia.
z wzajemnością - wówczas...
pobraliśmy się...
w tej chwili liczę dni do posiedzenia pojednawczego
i mam nadzieję, że do rozwodu jednak nie dojdzie
On wtedy był jeszcze bardziej pewny niż ja...
Ja jestem nadal, on nie...

[Gość: aaga]

Sądze że powinniśmy myśleć w kategoriach uczuć.Lubie sama sie gawałcić.Wtedy
jestem dowartościowana.

[Gość: aaga]

no cóz widze ze dajesz po całości...który to już raz podzszyłes sie pod mój
nick? Ale zapewne tylko na tyle Cie stać. Pozostaje współczuć, ze ktos ma tak
wąskie horyzonty. Ale dam Ci dobrą rade- nad tym można popracować...Chociaż w
twoim przypadku...ZENADA

[qw5]

Raz w życiu? pewność? połóweczka?
Ludzi, ktorzy mniej lub bardziej do nas pasują/pasowali/będą pasowali jest
wcale nie tak mało.

Ale przyznam to o tej pomarańczy i połówkach, to jedna z ładniejszych bajek,
jakie w życiu słyszałam.

[Gość: aaga]

Slyszalaś bajeczkę o marchewce?Może o parowce?Praktycznie trwam dzięki
parówce.Nasycam się nią w łóżku do pelna.

[qw5]

Nie. Ale słyszałam o różnych pogrywaczach, zboczeńcach i psycholach, tyle że
starczy mi do końca życia.

[Gość: aaga]

Czy któryś zboczeniec atakował Cię parówką?Tak,taki uraz pozostaje na
dlugo.Współczuję serdecznie.

[Gość: mandarynka29]

Mi sie zdarzyla ta pewnosc. Ba, lezac kiedys obok niego pierwszy raz w zyciu
mialam uczucie, ze to przyszly ojciec moich dzieci. Wydawalo mi sie, ze to ten
i tylko ten. I co??? Nie jestesmy razem. Na poczatku tez tlumaczyl mi i ja sama
sobie, ze sytuacja sprawila, ze nie mozemy byc razem. Wszystko sprzysieglo sie
przeciwko tej milosci. A co sie okazalo? Ze to tchorzliwy dupek, ktory bal sie
powiedziec mi prawde i mydlil oczy jakimis "polowkami", "milosciami jego zycia"
itp. Nie mial cywilnej odwagi, zeby odejsc od swojej niby eks dziewczyny (tak
mi wpieral), ktorej nie kochal, bo... prawda byla banalna...Kupili razem
mieszkanie. Tak wiec pieniadze byly ta glowna przyczyna i to jest takie banalne
w tym wszystkim. Wlasnie, to, ze probowal dorobic do czegos tak banalnego cudna
ideologie. Jestem teraz z kims innym, nie czuje, ze to ten do konca zycia i
tylko ten, ale nie dam sobie zabrac "tego szczescia". To jest zwiazek jakiego
chcialam i jakiego szukalam i nie jest potrzeba mi pewnosc i to uczucie czy to
TEN. Wiem jedno... jesli ktos ciebie kocha (tak jak deklaruje), to nic nie
stanie na przeszkodzie, zeby z toba byc. Jesli sa przeszkody, a on nie potrafi
ich przeskoczyc i bezradnie rozklada rece mowiac, ze on by bardzo chcial, ale
zycie robi mu psikusa to... lepiej dac sobie spokoj. To tchorz! I nie mowie
tutaj o przeszkodzie typu: odleglosc. Chodiz mi o te "inne przeszkody"

[Gość: nan]

Pewność jest pojęciem/uczuciem na wskroś subiektywnym. Nikt nie może Ci w jego
zdefiniowaniu pomóc ani podpowiedzieć co z nim zrobić kiedy się pojawi. Kiedy
ludzie są dorośli, wolni i niezależni sprawa zazwyczaj jest prosta - są z sobą
i tyle. Nieporozumienia czy kłótnie są i przechodzą. Jest dobrze. Natomiast
kiedy jak piszesz pojawiają się "inne względy" sprawy się komplikują, czasem
bardzo.Nie można generalizować czy uogólniać bo to niesprawidliwe, każda
historia jest inna, każda para ludzi ma ją inaczej napisaną.Chcę wierzyć,że tę
pewność można czuć więcej niż raz. Bo jeśli nie to pozostaje (przynajmniej dla
mnie) zgoda na życie "na pół gwizdka" (wybaczcie kilokwializm).Ale może dość
teoretyzowania.Jestem kobietą,która powoli dobija do trzydziestki - więc już
nie nastolatką z szalejącymi hormonami ;) Historia rozpoczęła się ponad 2 lata
temu - przypadkiem oczywiście.Najpierw-koleżeństwo. Potem-przyjaźń. A pewnego
dnia niechciana-miłość."Inne względy"-żona i dzieci.Banał.Ten banał trwał
prawie rok.Byłam pewna.Więcej niż pewna.Wcześniejsze związki miewałam udane ale
nigdy nie byłam pewna że mogę zaufać do końca.O ironio z mężczyzną, do którego
nie miałam żadnych "praw"nie miałam żadnych wątpliwości.Zwątpiłam kiedy On nie
mógł już znieść "napięcia"i wrócił do domu.Zapłaciłam za tę pewność ciężką
chorobą.Długo walczyłam o powrót do"pionu".O dziwo pomimo tych doświadczeń
pewności nie mogłam się pozbyć choć wierzcie mi starałam się jak nigdy o nic
wcześniej.Ale pogodziłam się z tym,że moja pewność nie była jego pewnością.Nie
widzieliśmy się rok.Dla bezpieczeństwa unikaliśmy się żeby nie kusić losu.

[Gość: nan-cd.]

I co? Po roku pojawił się, oświdczył że jest pewien i kocha. A mój świat znów
się rozpadł. Bo przecież dzieci są nadal i są "innymi okolicznościami",których
nie da się "przeskoczyć". A cały ten mój wywód prowadzić miał do jednego:
Pewność jest piękna, miłość jest piękna, a życie drwi sobie i z pewności i z
miłości.
pozdrawiam serdecznie - nan

KRÓTKO

[abranight]

JEDNO

KRÓTKO

[abranight]

Najważniejsza w życiu jest miłość.
Ona jest warta wszystkiego.
Jest motorem wszelkiego działania.
Jeśli ktoś ma powód, dla którego dwoje ludzi,
którzy twierdzą, że są dla siebie przeznaczeni,
nie może być razem.........
to wszystko jest jasne---to nie może byc miłość!!!

Nie znam powodu, który mógłby rozdzielić dwoje kochających się i uczciwych
względem siebie ludzi.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
"Szczęście to nie tylko to,
co los daje ale i to, czego nie zabiera"

(W.Grzeszczyk)

[Gość: nan]

Bardzo chciałabym Ci wierzyć. Kiedyś sama tak myślałam. Ale życie skutecznie i
brutalnie zweryfikowało moje poglądy.I już nie mam odwagi twierdzić,że nie ma w
miłości przeszkód nie do pokonania.Czasem wali się w ścianę.
pozdr - nan

[Gość: re777]

może to i prawda, ale nie zawsze tak jest jak chciało by się, aby było.

"Szczęście to nie tylko to,
> co los daje ale i to, czego nie zabiera"
>
> (W.Grzeszczyk)

bardzo, bardzo cchiałabym tego doświadczyć

[agatje]

Mnie się zdarzyło. Od pierwszego wejrzenia, z dwóch stron. Pokonaliśmy ponad
1000 km odległości, granice, problemy wizowe, moją nieznajomość języka,
dostosowanie się do innej kultury. Pozostało powiększenia rodziny i poprawa
budżetu :)) Decyzję o zamieszkaniu razem podjęliśmy po 10 miesiącach znajomości
i 4 kilkudniowych spotkaniach. Jest super! Dodam, że obydwoje jesteśmy po 30
(ja 31,mąż 35) z zupełnie odmiennymi doświadczeniami - bolesny rozwód kontra
kilka krótkich znajomości, dyplom magistra kontra technikum. Przylgnęliśmy do
siebie od pierwszego wejrzejnia i jest coraz lepiej!

[Gość: Kasia]

Dowiedzialam sie w niedziele zupelnie nieoczekiwanie dlaczego ta moja polowka
mnie zostawila tak nagle i bez slowa. Bo spotkal kobiete, ktora pomogla mu w
oplaceniu rachunkow za dom. Wybral dom! Za to ona ma meza i tam mieszka u niego.
zobaczylam go z daleka po raz pierwszy od 6 miesiecy, byl blady , strasznie
zeszczuplal, zal mi go..