Jak rozumiesz: Mam poczucie sensu zycia?

[malek1]

ciekaw jestem bardzo a bardzo, jak Forumowicze to rozumieja!

[Gość: Wandzia]

malek1 napisał(a):

> ciekaw jestem bardzo a bardzo, jak Forumowicze to rozumieja!

może odwracając : nie mam poczucia bezsensu

[malek1]

Ale co to Wandziu konkretnie znaczy?

[Gość: Pastwa]

Gdy podczas wykonywania danych czynności życiowych nie zastanawiam się nad
wysuniętym prze Ciebie tematem oznacza to, że nie mam poczucia bezsensu
życia:)))


Ps. równie dobrze może się trafić ktoś dla kogo sensem życia jest granie w
szachy.Najważniejsze to robić wszystko z pasją.

Do Pastwy

[malek1]

A spotkales kogos, kto by twierdzil mam poczucie sensu zycia bo gram w szachy?
(albo podobne). Ja nie! Wiec o co moze chodzic - pytam z czystej ciekawosci!

[Gość: Pastwa]

W naszej(człowieka żyjącego) sytuacji duży sens ma to, co sprawia nam ciągle
przyjemność i pozwala zapomnieć o tym pytaniu.
Znam wielu szachistów, którzy "poświęcili" swe życie dla tej dyscypliny i nie
ma w tym nic a nic dziwnego jest w tym nawet bardzo dużo sensu.

[malek1]

A ja mysle, ze granie z pasja w szachy bylo moze dla tych ludzi procentem od
sensu zycia, go gdyby go nie mieli to nie potrafiliby poswiecic sie z taka
pasja tak dosc bezinteresownej czynnosci. Co?
P.S Wyslalem odpowiedz o psychologii religii. Czekam i sie niecierpliwie.
Odpowiem dzisiaj (!!) pozniej. DObranoc.

[Gość: Pastwa]

Z sensem w życiu to jest taki problem że czasami rzecz "banalna" daje nam
więcej chęci by dalej żyć od najbardziej wyszukanej duchowo czynności.
Poświęcenie się bezgraniczne jakieś czynnośći często wynika właśnie z
wcześniejszego braku poczuci sensu w życiu.

Ps. Dialog na wyjściowy temat ma ten minus(plus)że odpowiedzi są bardzo
subiektywne i nie ma sensu próbować ich udowadniać i uogólniać.

Ja też udaję się teraz na spoczynek....aaaaaaa!

Sens zycia w szachach?

[Gość: maly.k]

Czy w grze samej w sobie, czy raczej w zwyciezaniu? To drugie jest takie
pociagajace, nieprawdaz?

mk.

[szary_ptak]

Gość portalu: maly.k napisał(a):

> Czy w grze samej w sobie, czy raczej w zwyciezaniu? To drugie jest takie
> pociagajace, nieprawdaz?

Spotkałam się kiedyś z metaforą, że życie to gra w szachy: po jednej stronie
człowiek - po drugiej Bóg...

B.

[Gość: stokrot]

Gość portalu: Pastwa napisał(a):

> Gdy podczas wykonywania danych czynności życiowych nie zastanawiam się nad
> wysuniętym prze Ciebie tematem oznacza to, że nie mam poczucia bezsensu
> życia:)))
>
>
> Ps. równie dobrze może się trafić ktoś dla kogo sensem życia jest granie w
> szachy.Najważniejsze to robić wszystko z pasją.

... albo z Pastwą .

:)))

[dalla]

Tego wlasnie nie rozumiem, bo dla mnie zycie nie ma sensu. Jaki jest jego cel?
I po co mamy rozum? Tylko komplikuje wszystko. Gdybysmy nie potrafili myslec,
to jakie wszystko byloby prostsze.

A to wszystko, co moze byc sensem zycia dla innych: milosc, rodzina, przyjazn,
nauka, pieniadze, wartosci i rzeczy - umrze razem z nami, wiec po co o to
walczyc?

[malek1]

Cos w tym jest ale przeciez nie jestesmy w zyciu sami. Mysle, ze sens zycia
odnosi sie pierwotnie jakos do wspolnoty (celow, losu, marzen itp).
A to, ze krowki maja sie lepiej od nas (bo nie wiedza jak bardzo mozna
cierpiec) to chyba dosc powszychny znak zmeczenia zyciem. Co?

[malwinamalwina]

masz racje, zycie nie ma sensu !
oprocz usmiechu ktory ci przesylam, kilku szczesliwych momentow, sloneczka, sympatii kilku osob, nie
ma nic ! i ten usmiech nawet gdyby byl jednym jedynym wystarczy zeby nadac mu wartosc.
Niesmiertelnosc nie oznacza sens ! olejmy marzenia o niesmiertelnosci ! (i tak nie ma innego wyjscia
;-)))

[janusz_b]

halo do wszystkich,
mam poczucie sensu zycia bo:
1. nie wierze w przeznaczenie, wyzsze sily itp. kierujace nasza droga i naszym
zyciem. Ergo: nie pozwole nikomu (dopoki mi sil i zdrowia starczy) odebrac
sobie mozliwosci samemu decydowania o wlasnym zyciu i jego ksztaltowania wg.
moich przekonan i na miare moich marzen i celow.
2. jezeli wiem, ze moje zycie zalezy ode mnie to jest moim obowiazkiem, aby
je tak ksztaltowac, aby nie szkodzic innym i o ile to mozliwe przyczyniac sie
do jego poprawy w miare moich mozliwosci (intelektualnych, wyksztalcenia itp.)
3. Wniosek: zycie z sensem to dzialanie dla pozytywnego rozwoju nas samych
i naszego otoczenia, nawet w tym waskim zakresie jaki jest nam dany przez
nasze spoleczne usytuowanie, miejsce zycia, zdolnosci, mozliwosci itp.
pozdrawiam
Janusz

Do Janusza i nie tylko

[malek1]

Dzieki za odpowiedz. Ciekawa.
Mam tylko wrazenie, ze w punkcie 1. bronisz sie przed napastnikami, ktorzy
chca Twoje sprawy w swoje rece przejac. Kto to moze byc?
Pozd-M.

[janusz_b]

malek1 napisał(a):

> Dzieki za odpowiedz. Ciekawa.
> Mam tylko wrazenie, ze w punkcie 1. bronisz sie przed napastnikami, ktorzy
> chca Twoje sprawy w swoje rece przejac. Kto to moze byc?
> Pozd-M.

cale mnostwo osob:
- kosciol co mnie chce koniecznie nawrocic na "wlasciwa" droge zycia
- rodzina i znajomi co chca abym sie wreszcie "ustatkowal" i
prowadzil "przyzwoite" i "spokojne" zycie
- rozni moralisci i apostoly zycia spolecznego ktorzy uwazaja ze mezczyzna po
czterdziestce nie powinien czodzic w jeansach i jezdzic na rolkach..
- znajome kobiety, ktore uwazaja ze.......
itp., itd.,,
pozdrawiam
janusz

[szary_ptak]

To może...tak:

Każdy człowiek jest częścią wszechświata. Pytanie o sens życia jest pytaniem o
sens wszechświata. Albo uzna się, wszechświat jest bez sensu - i wtedy życie
każdego człowieka jest bez sensu, albo przyjmie się, że wszechświat ma sens -
i wtedy życie każdego człowieka ma sens.
Ponieważ na pytanie "PO CO"? nie można znaleźć odpowiedzi rozumowej - pozostaje
wiara. W co kto wierzy - jego wybór.

B.

Do Ptaszka raz jeszcze

[malek1]

> Każdy człowiek jest częścią wszechświata. Pytanie o sens życia jest pytaniem o
> sens wszechświata. Albo uzna się, wszechświat jest bez sensu - i wtedy życie
> każdego człowieka jest bez sensu, albo przyjmie się, że wszechświat ma sens -
> i wtedy życie każdego człowieka ma sens.
> Ponieważ na pytanie "PO CO"? nie można znaleźć odpowiedzi rozumowej - pozostaje
>
> wiara. W co kto wierzy - jego wybór.
> B.
Zgadzam sie, ze pytania zasadnicze (skad sie wziolem? dokad zmierzam? czy jest
wiele drog, ktorymi w wolnosci moge trafic do celu?) w sensem zycia maja wiele
wspolnego. Ale znam ludzi, ktorzy zasadniczo odpowiedzi na te pytania znaja i
czuja, ze zyja w pustce, "pedza" zycie... Bo sens zycia trzeba chyba odkrywac
tez w rzeczach malutkich. Doswiadczam tego czesto, kiedy uda mi sie mojego b.
depresyjnego znajomego doprowadzic do smiechu. Cudo jedno!!!
>
>
>
>
>

[Gość: asia]

malek1 napisał(a):

> ciekaw jestem bardzo a bardzo, jak Forumowicze to rozumieja

bardzo ciekawe pytanie.... wiedziec, ze zycie ma sens, ze kazde istnienie jest
wartoscia i kazdy czlowiek jest czastka wszechswiata ktory gdzies zmierza to
jedno...
a indywidualne poczucie sensu zycia to drugie...
czasami czlowiek wstaje rano, badz wieczorem kladzie sie spac i za cholere nie
czuje sensu zycia:)))

[Gość: Mikey]

dla mnie sens życia to jak sens zdania
zdanie ma sens, gdy poszczególne słowa są powiązane w logiczny sposób, aby
razem wyrazić jakąś myśl
poczucie sensu życia to, według mnie, poczucie, że życie jest czemuś
podporządkowane, że od mojego życia coś zależy, że wszystkie jego elementy są
koherentnie ułożone w jedną całość, która jest wyrazem czegoś większego,
ważniejszego
ja np. nie widzę sensu życia i naprawdę wątpię, abym mógł je znaleźć
mimo to, mam powody, dla których żyję: przyjemność z życia, ciekawość tego, co
się zdarzy itp.
one jednak nie tworzą sensu życia, któy, moim zdaniem, może być osiągalny tylko
dla wyznawców jakiejś religii

Do Szarej ptasznicy

[malek1]

mysle, ze gra sie w szachy bo ta gra jest pasjonujaca (wygranie wzmacnia
motywacje, ale nie gra sie wylacznie dlatego, aby wygrac - zdaje mie sie).
Podobnie chyba jest z sensem zycia: przyjmnosci, szczescie, wartosci w zyciu
sa wazne. Ale nie zyje sie dla nich. Zyje sie dla kogos. A trzy sprawy czynia
zwiazki ciekawszymi).
Zdrowka- M.

[malek1]

A czy nie wydaje ci sie, ze te trudnosci i naciski daja do myslenia? Czy mozna
miec sens zycia przeciw innym, obok innych... Tu oczywiscie pojawia sie
pytanie o wolnosc (bardzo niepsychologiczne). Ale mysle, ze w sens zycia
wpisana jest wolnosc. Tylko czlowiek wolny glebiej sens zycia przezywa (nie
znaczy to, ze notorycznie i obsesyjnie)- to znaczy potrafi sie zyciem cieszyc
bezinteresownie. overek.

[janusz_b]

malek1 napisał(a):

> A czy nie wydaje ci sie, ze te trudnosci i naciski daja do myslenia? Czy mozna
> miec sens zycia przeciw innym, obok innych... Tu oczywiscie pojawia sie
> pytanie o wolnosc (bardzo niepsychologiczne). Ale mysle, ze w sens zycia
> wpisana jest wolnosc. Tylko czlowiek wolny glebiej sens zycia przezywa (nie
> znaczy to, ze notorycznie i obsesyjnie)- to znaczy potrafi sie zyciem cieszyc
> bezinteresownie. overek.
*************************************
Halo Malek, nie wiem co prawda co to jest Fa.. ale sprobuje Ci wylozyc moj
punkt widzenia bo byc moze nie wynikalo to z mojego postu..
Otoz oprocz zdrowia (co jest trywialnoscia i niezbednoscia) najwazniejsza
sprawa w moim zyciu jest WOLNOSC. Fizyczna i psychiczna..
Oczywiscie kocham moich bliskich, rodzine i przyjaciol, ale gdyby oni
wszyscy jutro umarli, to bym rozpaczal, byc moze strasznie, ale bym MOGL zyc
dalej. Gdyby mi zabrano wolnosc nieodwracalnie albo gdybym oslepl to jak tylko
bym mogl popelnil bym samobojstwo- tylko mi nie mow ze to sie tak tylko mowi bo
ja wiem co mowie i wiem co robie. Mozna by powiedziec ze bez wolnosci nie ma
dla mnie sensu zycia, bo nie ma zycia. I tej wolnosci nie pozwole sobie nikomu
zabrac i nikomu sie do tej pory to nie udalo..
Mam nadzieje ze Ci przyblizylem moj (byc moze extremalny) punkt widzenia
pozdrawiam
janusz

[malek1]

Fa juz wyjanilem.
A jak wolnosc rozumiesz? Co jest w niej najistotniejsze? Mysle, ze masz raczej
na mysli "wolnosc od".
Co do samobojstwa - zgadzam sie. Ale jest taka cudowna mysl Ciorana (chaba tak
sie pisze - Rumun mieszkal we Francji), ktory napisal kiedys: "Na samobojstwo
jest zawsze za pozno". Dla mnie genialne.
Twojego punktu widzenia nie oceniam jako ekstremalnego.
overek
> Halo Malek, nie wiem co prawda co to jest Fa.. ale sprobuje Ci wylozyc moj
> punkt widzenia bo byc moze nie wynikalo to z mojego postu..
> Otoz oprocz zdrowia (co jest trywialnoscia i niezbednoscia) najwazniejsza
> sprawa w moim zyciu jest WOLNOSC. Fizyczna i psychiczna..
> Oczywiscie kocham moich bliskich, rodzine i przyjaciol, ale gdyby oni
> wszyscy jutro umarli, to bym rozpaczal, byc moze strasznie, ale bym MOGL zyc
> dalej. Gdyby mi zabrano wolnosc nieodwracalnie albo gdybym oslepl to jak tylko
> bym mogl popelnil bym samobojstwo- tylko mi nie mow ze to sie tak tylko mowi bo
> ja wiem co mowie i wiem co robie. Mozna by powiedziec ze bez wolnosci nie ma
> dla mnie sensu zycia, bo nie ma zycia. I tej wolnosci nie pozwole sobie nikomu
> zabrac i nikomu sie do tej pory to nie udalo..
> Mam nadzieje ze Ci przyblizylem moj (byc moze extremalny) punkt widzenia
> pozdrawiam
> janusz

prowokujesz malek

[janusz_b]

malek1 napisał(a):


> A jak wolnosc rozumiesz? Co jest w niej najistotniejsze? Mysle, ze masz raczej
> na mysli "wolnosc od".
***************************************
nie definiuje wolnosci ani "od" ani "do" . Ani "od" bo od spraw i decyzji ktore
przynosza zycie a sa konieczne z reguly sie nie "migam" - np. prowadze wlasna
firme i musze podejmowac decyzje mogace miec duze i powazne konsekwencje zarowno
finansowe jak i spoleczne, mam rodzine, zegluje po morzu czesto z bardzo mlodymi
i niedoswiadczonymi zalogantami za ktorych zycie odpowiadam itp..
Ani "do" bo sie z reguly o ta wolnosc nikogo nie prosze. Jezeli uznam ze MOGE ja
miec (patrz ograniczenia powyzej) to ja sobie biore i basta, bez ogladania sie na
tych innych co mi tego nie zycza.
Odpowiadam za to co robie, a nie za to co sobie ludzie o mnie mysla
pozdrawiam
janusz

Do Mikey

[malek1]

Czy mozesz rozwinac ostatnie zdanie (o religii)? Dlaczego?

[Gość: Mikey]

malek1 napisał(a):

> Czy mozesz rozwinac ostatnie zdanie (o religii)? Dlaczego?

chodziło mi o to, że tylko religia nadaje życiu sens
dlaczego? dlatego, że tylko religia mówi nam, ze jest coś więcej niż to obecne
życie i że nasze życie ma jakiś wpływ na cokolwiek...
znasz jeszcze coś takiego?

[Gość: kasia28]

Samo w sobie nie ma wielkiego sensu oprócz rozmnażania się. A sens życia
jednostki? Ja odczuwam sens mojego życia wtedy, gdy nie żałuję niczego czego
dokonałam i przezyłam.

[malek1]

Gość portalu: kasia28 napisał(a):

> Samo w sobie nie ma wielkiego sensu oprócz rozmnażania się. A sens życia
> jednostki? Ja odczuwam sens mojego życia wtedy, gdy nie żałuję niczego czego
> dokonałam i przezyłam.
Zazdroszcze ;))) Ja zaluje wielu rzeczy w zyciu! Oj tak!

Raczej nie prowokuje Janusz

[malek1]

mysle tylko, ze rzeczywíscie o rozumieniu naszej wolnosci mowi nasze zycie
(decyzje, uniki, marzenia, WIERNOSC). Zdaje mi sie, ze nie wszystko od nas
zalezy (jezyk ojczysty, geny, ograniczenia, wyglad), stad wolnosc "od" jest
niedojrzala, choc konieczna, by sie rozwinac.
P.S. Podziwiam twoje plywanie. Oprocz latania to chyba najlepsza metafora
wolnosci (choc psychoanalitycy mowia: takze naryczmu. Ale oni w archeologow
sie bawia, a tu kwiaty na lakach. Ech wiosna...

narcyzm ha.. ha.. ha..

[janusz_b]

malek1 napisał(a):

> P.S. Podziwiam twoje plywanie. Oprocz latania to chyba najlepsza metafora
> wolnosci (choc psychoanalitycy mowia: takze naryczmu. Ale oni w archeologow
> sie bawia, a tu kwiaty na lakach. Ech wiosna...

Obrazek z morza: rejs powrotny z pln. Norwegii do Niemiec, po dwoch dobach
zlej pogody (nie sztorm) z 6.Bft. z 6 osob zalogi 4 lezy zarzyg... i na pol zywe
pod pokladem. Staramy sie z kumplem przez 2 dni i 2 noce bez snu (no powiedzmy
max. po 20 min. na raz) dozeglowac pod ten cholerny wiatr do najblizszego portu
(zegluje tylko z malym silnikiem pomocniczym) Zapewniam Cie, ze nie chcialbym
sie wowczas podziwiac w lustrze , a piekny jestem, piekny...
pozdrawiam
janusz

[malek1]

Zgadzam sie, ale to tylko metafora.
A wolnosc jak Tischnerek pisali, moze byc tez lokropnym niszczynsciym, ni?

[janusz_b]

malek1 napisał(a):

> Zgadzam sie, ale to tylko metafora.
> A wolnosc jak Tischnerek pisali, moze byc tez lokropnym niszczynsciym, ni?

****************************
tylko dla tych co sie jej boja,
a jak wiadomo indianie nie boja sie niczego.....
pozdrawiam
janusz

[Gość: Słońce]

Mam poczucie sensu, gdy wiem, że coś robię dobrze - to znaczy w moim mniemaniu.
Mam takie uczucie, gdy widzę piękne niebo i ptaki świergolą mi nad uchem. Kiedy
czytam i kiedy marzę i wtedy, gdy podróżuję, to jest główny sens mego życia.
Bardzo kocham żyć.
pzdr

[Gość: Renka]

Prawda i sprawiedliwosc to wartosci , ktore nadaja sens mojemu zyciu. Tam ,
gdzie jest obluda, oszustwo i zaklamanie , tam ja sie wtracam ze swoja
szokujaca zazwyczaj opinia.Wiem, ze przez milczenie zyskalabym wiele, ale nie
potrafie milczec, tylko draze w poszukiwaniu prawdy i szukam sprawiedliwosci,
ktorej podobno nie ma. Przynajmniej na to wyglada. A prawda, jest taka , jaka
wiekszosc przyjmie za prawde. Wyglada na to, ze w zwiazku z tym moje zycie nie
ma sensu, bo jest ciaglym poszukiwaniem. Inni juz dawno odkryli to, czego ja
uparcie szukam.
Tak z drugiej strony biorac, gdybym sie tak uniosla wysoko w kosmos i stala
jednym z obiektow ogladajacych ziemie specjalna luneta, zauwazylabym, ze w
ciagu jednej sekundy ludzie umieraja i rodza sie nastepni, chmury przewalaja
sie nad oceanami, jednoczesnie ktos sie zeni, a inny lezy w trumnie..Tak w
ogole nikogo to , poza najblizszymi nie obchodzi.Czy ktos przezyl swoje zycie w
jednym miescie , pracujac 40 lat dla jednego zakladu,na tym samym stanowisku;
czy zjezdzil caly swiat i siedzi teraz wpatrzony w ekran, ogladajac tony kaset
video nakreconych podczas jego podrozy..To nadawalo sens jego zyciu, ale czy
tak naprawde ma jakies znaczenie dla zycia na ziemi, dla kosmosu, dla
wszechswiata?

[szary_ptak]

Z tej perspektywy: nawet lisć spadający z trzewa ma sens - i bez niego
wszechświat byłby uboższy...

A wiesz, jak już wszystko wydaje mi się być za ciężkie, to tak właśnie robię:
patrzę na świat z kosmosu, i zmniejszają się ludzie, problemy, skraca czas...:-))

B.

[Gość: Pastwa]

Gość portalu: Renka napisała:

> Wiem, ze przez milczenie zyskalabym wiele, ale nie
> potrafie milczec, tylko draze w poszukiwaniu prawdy i szukam sprawiedliwosci,
> ktorej podobno nie ma.

U mnie Renko milczeniem nic byś nie zyskała już nie mówiąc o sympatii:))))))

[kasia28]

Ja czasami też i wtedy mam straszny dóóóół. Ale po pierwsze zawsze zanim coś
zrobię myślę tez o tym, czy nie będe tego żałowała. Po drugie mam niesłychaną
intuicję i wiem co i kiedy należy zrobić, czuję to. Zawsze gdy jej zaufam,
robię dobrze i potem niczego nie żałuję. Poza tym chodzi tu chyba o ważne
rzeczy, a nie typu: żałuję, ze nie kupiłam czerwonej sukienki tylko żółtą.
Takich "żalów" mogłoby się znalęźć trochę:) A z waznych rzeczy nie żałuję
zadnej i żadnej decyzji, która podjęłam. Życzę Ci tego samego!:))
Zresztą staram się nie rozmyślać nad tym, co było, co zrobiłam. Było, minęło i
tak nic nie zmienię. Owszem takie myśli przychodza, ale zastanawiam się wtedy
nad tym co mogłam wtedy zrobić, czy na pewno mogłam zrobić inaczej i czy dziś
mogę coś zmienić. Jeśli nie mogę to "odganiam" je daleko precz. Jeśli tak
próbuję to zmienić.

Pozdrawiam i życzę powodzenia w odganianiu "żalów":)

[debe]

malek1 napisal/a
>ciekaw jestem bardzo a bardzo, jak Forumowicze to rozumieja!

Moze tak: Ludzie, ktorzy potrafia sie cieszyc wraz z nami, z najdrobniejszych
sukcesikow nawet; ktorzy "sa" kiedy ich potrzebujemy; placza, gdy my placzemy;
ktorych cenimy. Fakt, ze mozemy byc takimi dla innych. Ze posiadamy ciekawosc,
tego co bylo, jest i dlaczego... Ze potrafimy cieszyc sie z tysiaca
drobiazgow; ze wnosimy cos do zycia innych a oni do naszego. Ze ciagle
probujemy zrozumiec ten bezsensowny swiat..
Probujemy... czy to nie jest wazne? Czyz to malo???
I jesli nawet caly wszechswiat nie ma sensu, to coz z tego? My przeciez tutaj
jestesmy, dlaczego wiec nie wykorzystac tego najlepiej jak umiemy...

Pamietacie, taka prosta piosneczke:
..Nie o to chodzi by zlapac kroliczka, ale by gonic go...

Wszystkim pieknego dnia zycze (ach, kochany poniedzialek).
D.B.

Do Debe

[malek1]

Ciekawe to co piszesz. Mysle podobnie: na odczucie sensu zycia skladaja sie
sprawy wielkie i male, takie, nad ktorym rozmysla sie czesto i te, o ktorych
szczesciu dowiadujemy sie przypadkowo. Jedne z drugimi polaczyc: to ci dopiero
sztuka.
Pozrd

Do Malek1 i Asi

[debe]

Do Malek1:
Pozwol, ze dodam tu maly cytat, gdzies ostatnio przeczytany, krotki i celny:
"...Jedne z drugimi polaczyc: to ci dopiero sztuka."
nic dodac nic ujac


Do Asi:
"a nie zdarza ci sie watpic we wszystko?"

bardzo czesto!!!
ale, przynamniej dla mnie, zwatpienie jest czescia naszego zycia. Moze jest to
sposob odreagowania mejego mozdzka to wszystko to, czego nie moze zrozumiec,
czego nigdy nie zrozumie, co sie mu nie udaje, chociaz probuje, jak i na to, ze
jego cialo wstalo sobie lewa noga a co z tego wynika co wszyscy wiemy...
Blahostki i rzeczy duze; dni dobre, gorsze i te bardzo zle; bol i radosc -
skladaja sie na nasze zycie. Oczywiscie te zle dni i bol musza jakos owocowac,
i zapewne owocuja zwatpieniem wlasnie. Ale gdyby zlota rybko mogla je z naszego
zycia zabrac, to czy bysmy chcieli?
Mam dni, w ktorych po prostu chcialabym zasnac, i sie nie obudzic, ale,
przynajmniej do tej pory, nastepuja po nich takie, w ktorych z radoscia
wyskakuje z lozka i ciesze sie, ze tu jestem. Bo kocham moje marne zycie, mimo,
ze nie moge go zrozumiec...

Pozdrawiam Was cieplutko,
debe

[malek1]

Podobnie u mnie. NIe pytamy tu: czy MASZ sens zycia albo CZY ZNALAZLES
WRESZCIE sens zycia. Pytamy o poczucie, cos co moze z czasem stracic
taki "poczuciowy" charakter.
Mysle tez, ze nie mozna sensu zycia "zlapac" raz na zawsze. Trzeba go
odrywac, "chwytac", a moze nawet bardzo sie o niego starac.
Polaczeni w sensie zycia spraw wielkich i drobnych uwazam za podstawe.
overek plus calusek

Hej Malek1

[debe]

Zgadzam sie, ze sens zycia mozna stracic i ze trzeba sie o niego starac. To
tak, jak ze wszystkim co w zyciu jest wartosciowe. Jesli nad tym
nie "pracujemy", to gdzies nam ucieka.

Mam do Ciebie pytanko (podoba mi sie ten watek, wiec moze go troche
przeciagne), gdzies powyzej padlo stwierdzenie, ze sens zycia osiagalny jest
tylko dla wyznawcow jakiejs religii.
Czy myslisz, ze brak wiary neguje mozliwosc znalezienia sensu w naszym zyciu
(jako konkretnej, niewierzacej jednostki).
I dlaczego ten "religijny" sens zycia mialby byc bardziej wartosciowy od sensu
zycia ludzi, ktorym ciezko jest uwierzyc w jakokolwiek Wyzsza Przyczyne?
I jezeli wiara "zapewnia" nam sens naszego istnienia, to czy mozemy czuc sie
zwolnieni z wlasnych poszukiwan?
Jakos z jednego pytanka zrobily sie trzy...
Pozdrawiam ciepluuuutko!

[malek1]

> Mam do Ciebie pytanko (podoba mi sie ten watek, wiec moze go troche
> przeciagne), gdzies powyzej padlo stwierdzenie, ze sens zycia osiagalny jest
> tylko dla wyznawcow jakiejs religii.
> Czy myslisz, ze brak wiary neguje mozliwosc znalezienia sensu w naszym zyciu
> (jako konkretnej, niewierzacej jednostki).
Nie zgadzam sie z tym. Choc sam jestem wierzacy... nawet dosc mocno, to
spotkalem w swoim zyciu wielu niewierzacych, ktorzy miele o wiele glebsze
poczucie sensu zycia niz wierzacy. Powiedzialbym nawet, ze niewierzacy szukaja
go intensywniej, bo nie ocieraja sie o jakich pre-sens zycia, ktory dla
wierzacego jest tematem w Biblii, tematem kazan itp. (jesli nie wprost to
przynajmniej w ksztalcie pytan: skad jestem? Po co jestem? Dokad zmierzam? Co
jest po tamtej stronie? itp)

> I dlaczego ten "religijny" sens zycia mialby byc bardziej wartosciowy od sensu
> zycia ludzi, ktorym ciezko jest uwierzyc w jakokolwiek Wyzsza Przyczyne?
> I jezeli wiara "zapewnia" nam sens naszego istnienia, to czy mozemy czuc sie
> zwolnieni z wlasnych poszukiwan?
Myle, ze wierzacy maja troche latwiej (moze przez to sa troche bardziej leniwi w
szukaniu sensu) bo religia moze byc elementem scalajacym rozne watki i wymiary
zycia ("Bog kocha cie bezgranicznie i za ciebie umarl; najwazniejsza jest milosc
blizniego i BOga; sercem chrzescijanstwa jest OSOBA Jezusa; nadzieje mozesz miec
zawsze").
Mysle tez, ze wierzacy czesto zapominaja, ze sensu zycia nie da sie MIEC NA
ZAWSZE, tylko, ze trzeba go ciagle na nowo ODKRYWAC - to znaczy nie mozna go
produkowac, albo jeszcze inaczej on jest procentem od godnego zycia.
Caluski - M.

[Gość: debe]

Wiele razy spotkalam sie ludzmi wierzacymi, ktorzy uwazali, ze nie potrzebuja
szukac sensu, wlasnie dlatego, ze jest "gotowy". Ciesze sie, ze nie jestes
jedna z nich... (ja nie jestem wierzaca, chociaz zatwardziala ateistka tez
nie).

Mysle, ze sens zycia zalezy jedynie od nas, nie zas od religii czy ideii jakie
wyznajemy (chociaz niewatpliwie maja one bardzo duzy wplyw). I jezeli sami sie
o niego nie "zatroszczymy" to religia wcale tak bardzo nam w tym nie pomoze.
Z drugiej jednak strony religia pozwala na jakby "pelniejszy" sens zycia, daje
nam (tym wierzacym nam) poczucie, ze jestesmy czescia czegos wiekszego niz "tu
i teraz", ze nie istniejemy "przypadkowo", a taki stan nie jest osiagalny dla
ludzi niewierzacych...

Pozdrawiam cieplutko
debe

[Gość: Marek]

debe napisał(a):

> Zgadzam sie, ze sens zycia mozna stracic i ze trzeba sie o niego starac. To
> tak, jak ze wszystkim co w zyciu jest wartosciowe. Jesli nad tym
> nie "pracujemy", to gdzies nam ucieka.
>
> Mam do Ciebie pytanko (podoba mi sie ten watek, wiec moze go troche
> przeciagne), gdzies powyzej padlo stwierdzenie, ze sens zycia osiagalny jest
> tylko dla wyznawcow jakiejs religii.
> Czy myslisz, ze brak wiary neguje mozliwosc znalezienia sensu w naszym zyciu
> (jako konkretnej, niewierzacej jednostki).
> I dlaczego ten "religijny" sens zycia mialby byc bardziej wartosciowy od sensu
> zycia ludzi, ktorym ciezko jest uwierzyc w jakokolwiek Wyzsza Przyczyne?
> I jezeli wiara "zapewnia" nam sens naszego istnienia, to czy mozemy czuc sie
> zwolnieni z wlasnych poszukiwan?
> Jakos z jednego pytanka zrobily sie trzy...
> Pozdrawiam ciepluuuutko!
Dyskusja jest dluga i bez konca, wlaczylem sie w nia dosc przypadkowo (nie czytajac do konca)
Do tej pory zauwazylem dwukrotnie watek religijny.Ma on podstawowy sens dotyczacy "sensu zycia"
(moze maslo maslane) Jezeli odrzucimy calkowicie "watek religijny" to zycie ma sens tylko ograniczony
od czsu urodzin do czasu smierci.Mnie sie wydaje ze sens zycia ma swoje racje w wypadku istnienia
niesmiertelnej duszy i co jest tego konsekwencja BOGA. Ja nie patrze przeze lornetke z ktorej ktos
obserwuje Świat (dokladnie Ziemie) ja uwazam ze Ziemia dla Wszechsiwiata jes zwyklym mrowoiskiem
"ludzie krenca sie bez sensu rodzac sie i umierajac w ulamku czasu dla Wszechswiat" .Jednak mimo
wszystko zycie ma sens. Musimy patrzec na zycie w sposób jak najbardzej dla nas samych wazny. Jest to
niezalezne jak nasze zycie odbiera Wszechswiat.Istotna sprawa jest tez pojecie wolnosci, jest to
czynnik lezacy u podstaw podejmowanych decyzji. Janusz pisze ze nasza wolnosc jest ograniczona przez
czynniki zewnetrzne (mowie to umownie).Idealna wolnoscia jest bezludna wyspa z jedna osoba. Kiedy
pojawia sie druga osoba" wolnosc" przestaje byc 100%, a jak pojawia sie 2-3 i .... nastepne osoby %
musi spasc.Sens zycia jest tez zalezny od wieku i doswiadczenia danego czlowieka-inaczej patrzy sie na
zycie w wieku 20 lat a inaczej 50. Ja osobiscie (51 lat) jestem zwolennikiem dazenia do pelnej wolnosci
(nie moge zaszkodzic innym) nie mam NIP-u nie jestem ubezpieczony emerytalnie i zdrowotnie. Nie chce
zeby " Panstwo martwilo sie o mnie" .Sens zycia jest wedlug mnie jest zwiazany wylacznie ze mna i nie
ma na to wplywu swiat zewnetrzny (w mojej sytuacji)

[debe]

Wg mnie sens zycia jest zawsze zwiazany jedynie z nami, a nie ze swiatem
zewnetrznym... chociaz, w przypadku religii, wlasnie wiara "ze jest cos
wiecej", cos ponad naszym zyciem jest tutaj czynnikiem zewnetrznym, a co za tym
jest "ulatwieniem" ale i "wzbogaceniem" sensu zycia ...
..czy watek religijny ma podstawowy sens?, dla mnie nie (jak juz wspomnialam
jestem osoba niewierzaca), ale dla wielu niewatpliwie tak...
..jeszcze chcialam dodac cos na temat wolnosci, bo coz oznacza 100% wolnosc?
oczywiscie ze czynniki zewnetrzne wolnosc ograniczaja, ale
.. wyelinowanie ich w "imie" wolnosci absolutnej prowadzi np. do rezygnacji z
wlasnych potrzeb czy pragnien, a tu sie robi bledne kolo (powtarzam sie, bo o
tym juz gdzies pisalam), poniewaz dla "idei wolnosci" poswiecamy swoje zycie, a
wszelkie "poswiecenia" ta nasza ukochana wolnosc ograniczaja...

...ale wlasnie powstal nowy watek o wolnosci, moze sie rozwinie...

Pozdrawiam serdecznie

[Gość: asia]

hmm... ladnie napisane... a nie zdarza ci sie watpic we wszystko?


> malek1 napisal/a
> >ciekaw jestem bardzo a bardzo, jak Forumowicze to rozumieja!
>
> Moze tak: Ludzie, ktorzy potrafia sie cieszyc wraz z nami, z najdrobniejszych
> sukcesikow nawet; ktorzy "sa" kiedy ich potrzebujemy; placza, gdy my placzemy;
> ktorych cenimy. Fakt, ze mozemy byc takimi dla innych. Ze posiadamy ciekawosc,
> tego co bylo, jest i dlaczego... Ze potrafimy cieszyc sie z tysiaca
> drobiazgow; ze wnosimy cos do zycia innych a oni do naszego. Ze ciagle
> probujemy zrozumiec ten bezsensowny swiat..
> Probujemy... czy to nie jest wazne? Czyz to malo???
> I jesli nawet caly wszechswiat nie ma sensu, to coz z tego? My przeciez tutaj
> jestesmy, dlaczego wiec nie wykorzystac tego najlepiej jak umiemy...
>
> Pamietacie, taka prosta piosneczke:
> ..Nie o to chodzi by zlapac kroliczka, ale by gonic go...
>
> Wszystkim pieknego dnia zycze (ach, kochany poniedzialek).
> D.B.

[Gość: mariposa]

HARMONIA

dla mnie sensem i celem jest harmonia. stoje i podziwiam zachod slonca. slonce
zachodziloby, nawetgdyby NIKT go nie podziwial. ja istnialabym nawet gdyby
wlasnie byl srodek nocy. ale NIE, WSPOLISTNIEJEMY. i jedno drugiemu nie
przeszkadza.

sens odnajduje wtedy, kiedy mi sie "lekko zyje" - nie musze zmuszac sie do
tego, co robie i nic nie sprawia mi przykrosci, wtedy wiem, ze to jest to, czym
zycie byc powinno. jezeli sensem druszlaka jest odcedzanie, to druszlak bez
dziurek nie ma sensu. z drugiej jednak strony nie dostrzezemy sensu dziurek w
druszlaku, dopoki sie wszystkie nie zapchaja.

Do Mariposy i nie tylko

[Gość: Malek1]

A to zdaje sie sugerowac, ze sens zycia jest juz jakos "gotowy" (przyklad
durszlagu troch... hm...). A ja mysle, ze w sensem zycia czlowiek radzi sobie
tylko wtedy, gdy jest kreatywny, gdy - choc nie wprost go szuka - to jednak
znaczy on cos wiecej niz jego odkrywanie.

O sensie zycia

[malek1]

Mysle tez, ze w poczuciu sensu zycia bardzo wazna jest refleksja. Bo sprawy
wazne traca swoja wyrazistosc czasem tylko przez to, ze sa oczywiste.

[enancjo]

.. tzn .. spelniam sie ...
Enancjo

Do Enancjo, ale i do innych

[malek1]

Ale co to znaczy sie spelniac? Isc za glosem... serca, natury, rozsadku?
A moze spelniac czego dusza zapragnie? No nie wiem! A ciekaw jest okropnie!

[ekika]

Drogi Malku !!.
Nie potrafię odpowiedziec wprost co znaczy "mam poczucie sensu życia",ale
potrafię bez cienia wątpliwośi odpowiedzieć co nadaje mu sens.
Nie wiem czy to to samo o co pytasz - sam ocenisz najpełniej.
brzmi jak banał i dlatego wiele lat przelatywało mi koło uszu , aż wreszcie
zrozumiałam (wymyśliłam jak mi się zdawało).
To miłość i praca.
Praca jako pasja i spełnienie - to nie wymaga komentarza ,miec cel i
codziennie budzić się do jego realizacji.To strona niejakoby "materialna "sensu
życia.
waZne szczególnie dla mężczyzn.Mężczyzna który realizuje się w pracy jest
szczęśliwy i gotów jest dawać miłość wszelkich odmianach /ojcowska ,parnterska
synowską ,przyjacielską itp./
Miłóść /kochanków ,macierzyńska ,małżeńska ,przyjacielska /napełnia nas siłą
do pokonywania trudności sprawia że wszystko wydzaje się łatwe.
Stanowi stronę "niematerialną" sensu życia.Szczególnie ważna dla kobiet,dodaje
im energii do pracy i do codzienności.
jeżeli te dwa aspekty uda się połączyć - myślę że jesteśmy szczęśliwi.A
właśnie dążenie do szczęścia wydaje się być sensem życia.
:))))).Pozdrawiam.E.

[jasmina_tdi]

...dla mnie sensem bywa podroz do celu, a nie sam cel... zazwyczaj jak juz
dostane to czego chcialam / na czym mi zalezalo pakuje manatki i ide dalej... czy
to ma jakis zwiazek ze spelnianiem sie??? Nie wiem! Spytajcie mnie o to za 50
lat :))))) Tego, czego mi brakuje, nie mozna znalezc na ulicy, kupic czy
bezmyslnie komus zabrac... Chyba wkrotce czeka mnie kolejna, ciekawa podroz...:)))

Do jasminy

[malek1]

Ciekaw to. W innym kontekscie cos podobnego napisal o trudnosciach
Kierkegard: "To nie droga jest trudna, to trudnosci sa droga".
Mysle, ze sensu zycia nie mozna miec. Bo on jest procesem - nie stanem.
Pa - Ma.

Do Ekika i innych

[malek1]

Bardzo to podobne - i prawdziwe - do definicji zdrowia psychicznego Z. Freude:
zdrowy to ten, kto potrafi pracowac i kochac. Nowsi psychoanalitycy do daja i
cierpiec.
I ja pozdrawiam i tez serdecznie - Malek 1

[jasmina_tdi]

Mam na ten pogląd calkiem odmienne zdanie! wierze w reinkarnacje i to, ze
podrozujemy od tysiecy lat... chwila obecna,to stan naszego ducha... tego czym
jestesmy, czym bylismy i czym bedziemy... Wszystko ma swoj poczatek i koniec, ale
czasem koniec spotyka poczatek i lacza sie w jedno... zycie,nasza egzystencja
toczy sie niczym zaczarowane kolo... spotykasz tych samych ludzi, ale są oni dla
ciebie czyms innym, niz mogliby byc... byli lub beda... I to jest stan! I nie ma
to nic wspolnego z procesem! Proces to oddychanie, trawienie czy wydalanie -
czynnosci wspomagajace nasze stany :)))
Dlatego wedlug mnie sensem jest podroz... dlatego mam nadzieje, ze gdzies kiedys
za milion lat, wsrod gwiazd przyjdzie dzisiaj,i zaczniemy zycie od poczatku...
No ale to jest tylko moje zdanie :)))))
malek1 napisał(a):

> Ciekaw to. W innym kontekscie cos podobnego napisal o trudnosciach
> Kierkegard: "To nie droga jest trudna, to trudnosci sa droga".
> Mysle, ze sensu zycia nie mozna miec. Bo on jest procesem - nie stanem.
> Pa - Ma.

[malek1]

Sorry, w takim razie nie zrozumialem.
Czy nie wydaje Ci sie jednak, ze to wszystko jest troche smutne? Tak w kolko?
Po co to wszystko - moznaby zapytac, a jest to pierwotne pytanie o sens.
Poza tym piszac proces, nie mialem na mysli procesow np. biologicznych, ale
rzeczywistos, ktora nie jest gotowa ale sie staje, jest w drodze.
Pa -Ma

[jasmina_tdi]

zrozumialam jakie procesy miales na mysli:)))) i faktycznie zrobilo mi sie
smutno:))) Nie wydaje Ci sie, ze okreslanie zycia i jego sensu mianem procesu
jest jakies takie suche, sztuczne i wlasnie smutne??? Nie wiem po co krecimy sie
w kolko... Byc moze bedziemy to robic tak dlugo, az nie zalatwimy wszystkich
zawalonych spraw, nie dogadamy sie ze wszystkimi ludzmi i nie wpadniemy na to, co
jest prawdziwym SENSEM... byc moze to faktycznie smutne, ale ja mam nadzieje, ze
tak wlasnie jest... jest tylu ludzi, ktorych zgubilam gdzies po drodze, tyle
marzen, o ktorych zapomnialam! Nie moglabym zyc z myslą, ze to przepadlo juz na
zawsze! Rzeczywistosc staje sie, ale staje sie przez swoją przeszlosc i to,co
dopiero bedzie;w koncu nie wiemy,w ktora strone toczy sie nasze zycie:) Raczej
trudno pogodzic mi sie z myslą, ze cos moze stawac sie z niczego... To zupelnie
jakbys chcial namalowac obraz, nie mając albo farb, albo umiejetnosci (hmmmmm....
swiat jest pelen takich artystow :)))))

malek1 napisał(a):

> Sorry, w takim razie nie zrozumialem.
> Czy nie wydaje Ci sie jednak, ze to wszystko jest troche smutne? Tak w kolko?
> Po co to wszystko - moznaby zapytac, a jest to pierwotne pytanie o sens.
> Poza tym piszac proces, nie mialem na mysli procesow np. biologicznych, ale
> rzeczywistos, ktora nie jest gotowa ale sie staje, jest w drodze.
> Pa -Ma

[malek1]

NO ale popatrz: z niczego znaczy, ze jestes pierwsza, a nie polfabrykat (taka
jest noba bene definicja stworzenia: ex nihilo - z niczego wlasnie).
A poza tym: to "w kolko" zaklada, ze czlowiek jest niesiony, nie ma wolnej
woli, to ruch kolkowy powoduje to, a nie odwrotnie...
A poza tym - nie chce Cie przekonywac, tylko tak po prostu zauwazyc - jak
rzeczywistosc w kolko obraca, to nie ma "w gore", niczego nie mozna sie
nauczyc, nie mozna wejsc na wyzszy poziom, tylko w kolko piwnica , piwnica,
piwnica (chyba, ze jest tam dobre czerwone winko, to ja moge krecic sie cala
wicznosc...) M.

[jasmina_tdi]

a dlaczego tylko piwnica??? sam widzisz - to wszystko tkwi w naszych glowach i
sercach! Mogles przeciez napisac "tylko w kolko niebo tylko w kolko niebo":)))i
to chyba wlasnie na tym polega - niby kolo,niby usrednienie i brak mozliwosci;
patrzymy sobie w oczy ALE ja to robie z nieba,a Ty z piekla (nie traktuj tego
doslownie;))Nie rozpatruj kola tylko w dwoch wymiarach jak narysowanego na
kartce... to przeciez moze byc kula... niebo moze byc pod moimi stopami,a na
gorze, jak slonce - piwnica! To wszystko jest bardzo wzgledne- kazdy z nas musi
sam odnalezc w tym sens! Teoria reinkarnacji zaklada takie wlasnie polfabrykaty -
w koncu wzielam sie z tysiaca innych jasmine, ale to i tak jestem JA... Nie
potrafie sobie wyobrazic NICOSCI... probuje odkad pamietam,ale nie potrafie...

malek1 napisał(a):

> NO ale popatrz: z niczego znaczy, ze jestes pierwsza, a nie polfabrykat (taka
> jest noba bene definicja stworzenia: ex nihilo - z niczego wlasnie).
> A poza tym: to "w kolko" zaklada, ze czlowiek jest niesiony, nie ma wolnej
> woli, to ruch kolkowy powoduje to, a nie odwrotnie...
> A poza tym - nie chce Cie przekonywac, tylko tak po prostu zauwazyc - jak
> rzeczywistosc w kolko obraca, to nie ma "w gore", niczego nie mozna sie
> nauczyc, nie mozna wejsc na wyzszy poziom, tylko w kolko piwnica , piwnica,
> piwnica (chyba, ze jest tam dobre czerwone winko, to ja moge krecic sie cala
> wicznosc...) M.

[malek1]

Ale dlaczego nicosci? Przyznaje, ze chrzescijanskie niebo w porownaniu z
muzlumanskim troche moze... hm... uduchowione, ale to przeciez niebo!
MOj profesor (fiolozof i biolog) wierzy ale tez prosi P. Boga, by w niebie
mogl przejsc wszystkie etapy rozwoju przyrody: i tak bedzie sobie kamionki
lupal, a potem troszku bronz odleje, a potem jakiegos byka upoluje itp. Mysle,
ze niebo nie bedzie nudne. Ja juz umowilem sie tam na rozmowe 1. z moja babcia
(zmarla b. wczesnie), z Kantem i Heglem (nie rozumiem ich) i z Frudem - chce
bez placenia poddac sie psychoanalizie w jego Wiedenskiem gabinecie.
I dlagego uwazam, ze niebo to nie "w kolo Macieju" i dlatego to "w kolo" jest
nudne.

[jasmina_tdi]

ale to co piszesz - przechodzenie wszystkich etapow i epok w niebie (wprawdzie
tylko na zyczenie:))) to tez swojego rodzaju w kolo macieju... mogloby sie
przeciez okazac, ze nasza ewolucja jest procesem skonczonym i w kolko byloby to
samo... gdyby jednak nie miala konca, to istnialaby mozliwosc, ze wciaz do
przodu, bez mozliwosci przystanku, to tez nuda... no nie wiem juz sama, ale co do
nieba i piekla to uwazam, ze takowe tkwia tylko w naszych glowach i kazdy ma to,
co sobie urzadzil... czasem nie potrafimy wyrwac sie z kregu naszych wyobrazen i
to jest najwiekasza kara, jaka moze nas spotkac... reszta to tylko wyobraznia:)

malek1 napisał(a):

> Ale dlaczego nicosci? Przyznaje, ze chrzescijanskie niebo w porownaniu z
> muzlumanskim troche moze... hm... uduchowione, ale to przeciez niebo!
> MOj profesor (fiolozof i biolog) wierzy ale tez prosi P. Boga, by w niebie
> mogl przejsc wszystkie etapy rozwoju przyrody: i tak bedzie sobie kamionki
> lupal, a potem troszku bronz odleje, a potem jakiegos byka upoluje itp. Mysle,
> ze niebo nie bedzie nudne. Ja juz umowilem sie tam na rozmowe 1. z moja babcia
> (zmarla b. wczesnie), z Kantem i Heglem (nie rozumiem ich) i z Frudem - chce
> bez placenia poddac sie psychoanalizie w jego Wiedenskiem gabinecie.
> I dlagego uwazam, ze niebo to nie "w kolo Macieju" i dlatego to "w kolo" jest
> nudne.

[Gość: Malek1]

Ale widzisz myk polega na tym, ze w niebie to ta ewolucja nie ma czasu, tzn.
przechodzisz, a to lupniesz, a to pomaranczkom w mezusia i nie masz poczucia,
ze plynie czas - bo czasu w niebie nie ma!!!
I ja mam coraz wyrazniejsze wrazenie, ze my sie tam spotkamy. Ty bedziesz na
karuzeli... :)))
Ide na 2. polowe meczu. Jak Bayern wygra bede w 7. niebie i jutro ci skrobne
jak tam jest. Ciao - M.

[enancjo]

malek1 napisał(a):

> Ale co to znaczy sie spelniac? Isc za glosem... serca, natury, rozsadku?
> A moze spelniac czego dusza zapragnie? No nie wiem! A ciekaw jest okropnie!

.. nie wiem gdyz .. kazdy sie spelnia inaczej ..
.. choc moze to znaczy badz soba ..
.. wiem tylko tyle .. ze ja sie spelniam ..
Enancjo

[trzcina]

Jakoś piętrowo to widzę...
Na początek zaspokojenie, jako stan-krótkotrwały-kiedy myśl o sensie, a tym
bardziej bezsensie w głowie nie postanie.
Poczucie spełnienia tak, ale nie cieszę się nim w sposób ciagły, a
pełnowymiarowy..
Myślę tu o harmonijnym współgraniu z innymi, z rzeczywistością, w sposób
najlepiej wykorzystujący moje możliwości, o stawaniu się najpełniej. Samo w
duszy gra, pytań nie zadaje.
A kiedy tego nie ma??? Idę po rozum do głowy, oglądam siebie i naokoło i
czytam, czytam, bo własnej wiedzy ciągle za mało. I bez cucia wiem, że ten sens
jest, że wszystko wokół nie przestaje się stawać. Tak już mniej komfortowo.Ale
pracuje na to, wyżej.
A kiedy i rozum na urlopie? Wtedy dopiero Bóg , dopiero w sensie takim, że w
codzienności
wiara niczego w tej kwestii za mnie nie załatwia. I wtedy, gdy najtrudniej, mi
wierzącej rzeczywiście łatwiej-dzięki pewności z wiary wynikającej, że choć nie
czuję tego i pojąć, przyjąć nie mogę, moje życie w sens jest wpisane.
Tak sobie to zobaczyłam, jak Was poczytałam...
Dziękuję i pozdrawiam

Do Trzcinki

[malek1]

Dzieki. Ciekawe. Szczegolnie ten urlop rozumu. Mozna wysmiac - ale moj rozum
bierze urop czesto: wieczorne piwko.

[trzcina]

Piwko i owszem spożywam, ale nie wtedy rozum urlopuje, myslałam o nocy czarnej,
kiedy juz nic...
Pozdrawiam

[malek1]

Czytasz Jan od Krzyza? Ja tego zrozumiec nie moge, choc noce mam czarne... ale
wtedy spie. overek

[trzcina]

Czytałam, na razie mi noce czarne niemiłe, więc do tekstu nie wracam, tez wole
spać....
Pozdrowienie - jaśniutkie

jaki sens...

[Gość: barabasz]

pytac o sens zycia to pytac o slonecznosc slonca, pomaranczowosc pomaranczy,
winnosc wina.
zycie nie m a sensu, ono jest sensem w samym sobie...

b.

[trzcina]

Gość portalu: barabasz napisał(a):

> pytac o sens zycia to pytac o slonecznosc slonca, pomaranczowosc pomaranczy,
> winnosc wina.
> zycie nie m a sensu, ono jest sensem w samym sobie...
>
> b.

najpiękniej... czy moge Twoje słowa do kieszeni schowac na chwile, kiedy słońca
nie widać, wszystkie pomarancze sa szare, a wino ma cierpki smak
z góry dziekuje i pozdrawiam

[Gość: ekika]

Ja też mam głębokie i puste kieszenie : ((((,czy Barabaszu mogę je zapełnić
pomarańczami od Ciebie?
Wino winne jak najbardziej wypijam za Twoje zdrowie żebyś mógł więcej
podrzucać nam takich słonecznością słonecznych zdań.
z :) uśmiechem Julii Roberts - E...

A co sadza inni?

[malek1]

Podbijam watek i pozdrawiam wiosennie, sensownie

[debe]

Gość portalu: barabasz napisał(a):
> pytac o sens zycia to pytac o slonecznosc slonca, pomaranczowosc pomaranczy,
> winnosc wina.
> zycie nie m a sensu, ono jest sensem w samym sobie...

rzeczywiscie, brzmi to pieknie, ale nie zgodze sie, ze zycie jest sensem samym
w sobie...
dla mnie sensem zycia jest to, my my sami z tym zyciem "robimy", jak je
przezywamy, i to zalezy jedynie od nas samych..

czy mozna mowic o winnosci wina, gdy nie ma go kto sprobowac...?

Ja tez!

[malek1]

Debe,

ja tez tak mysle. Brzmi to dosc ciekawie, ale zdaje sie tylko brzmi. Jesli
sens, milosc, uczucie jest wszystkim... zdaje sie nie jest niczym.
NIe pamietam juz gdzie to czytalem: czlowiek zyje sensownie, kiedy ciezko
pracuje zdazajac do celu. Oczywiscie potem cel okazuje sie stacja posrednia.
Pozdrawiam - Ma.

Maleku i Debe

[trzcina]

Mili...
nie wiem, co na to Barabasz, moze nadinterpretuje...Ale w slonecznosci slonca
jest i slonce palace, a winnosci wina nie poczuje, kto sie nim przesyci. I o
zyciu mowiac, nie wyklucza to pracy, o jakiej mowicie.