Zakonczone romanse

[macally]

co Wam zostalo z zakonczonych romansow? Jakie wnioski?postanowienia?Czy
zmienilo sie Wasze spojrzenie na zycie?Czy zmienily sie Wasze zasady? Moje
zycie wywrocilo sie do gory nogami. Co pozostalo? Wlasnie dzis czytalam trzy
listy od niego, zeszyt z rozmyslaniami i jedno zdjecie z zaslonieta twarza
jego. Jak to wspominam? Chcialabym tam wrocic w jednym momencie. Chcialabym
poczuc sie tak jak wtedy.Ocalilam rodzine i co? Nic, pustka. A co u Was?

[Gość: bessa]

stałam się bardziej tolerancyjna dla ludzkich słabości

[alfika]

a u nas tak :)

po zakończonym romansie, po laaatach, pięćdziesiąta rocznica ślubu
z dziećmi, wnukami i narzeczonymi wnucząt
i czułość wobec siebie

inna historia: rozpadły się 2 małżenstwa
ona i on spedzili ze sobą burzliwe i szczęśliwe 23 lata
po czym on zmarł

inna historia:
on w tajemnicy przed żoną płaci na dziecko

inna:
on w tajemnicy przed zoną "współuczestniczy" w wychowaniu syna

inna:
on po rozwodzie nareszcie wolny, panienek przybywało
obecna młodsza o jakieś 30 lat
ale mamusia panny nie lubi rozwodników, więc on udaje wdowca
"na razie"

[Gość: etta]

Prawdziwa miłość zostawia trwały ślad -
w sercu

[Gość: meme38]

Podobnie jak moja przedmowczyni jestem bardziej tolerancyjna wobec ludzi i ich
slabosci,patrze inaczej na czlowieka i jego uczucia,jego mysli, jego
zycie.Dzialamy w zyciu pod wplywem uczuc, emocji i to nalezy
zrozumiec,zrozumiec ze kazdy czlowiek jest inny i ma prawo do bycia
innym.Popelniamy bledy,uczymy sie na nich,zycie nas uczy caly czas.
Moj romans, to nie byla zwykla rzecz, zwykly flirt,to byla milosc ktora
przyszla do nas zbyt pozno.Kierowal nami rozsadek, rozstalismy sie,ale pozostal
wielki bol,ciepienie,pekniete serce i zawalony caly swiat,szczescie gdzies
odlecialo.Brakuje nam siebie, tylko siebie,oboje cierpimy w ukryciu, bo
przeciez nikt nas nie zrozumie,kto nigdy nie byl w takiej sytuacji.Wiem ze
zycie niesie rozne niespodzianki, ja dostalam milosc, ale milosc zakazana,byla
to i nadal jest dla mnie dobra szkola zycia,codziennie znajduje w sobie sile
zeby dalej zyc.

[casper_]

Żadnego żalu, żadnych łez. Przekonanie że jeśli się czegoś chce to warto
spróbować, ale bezwzględnie trzeba liczyć się z konsekwencjami.
I przede wszystkim przekonanie że nie ma łatwych rozwiązań, że nie wszystko
poddaje się logice, że można w jednej osobie "zmieścić" wiele wydawałoby się
sprzecznych uczuć i przekonań.
A na koniec - że w małżeństwie liczy się tak naprawdę przyjaźń.

[Gość: pantofelek]

co u nas...pytasz,,,trzy lata mijaja już niedługo...rozsadek zwycięzył jak na
razie...rzeczywistość ,moja rodzina, dziecko ,moje miasto,moja kariera...i moje
niespełnienie.Jestem cholerną egoistką,,,co pozostaje głuchy telefon, chęc
ciszy...a moze nie cheć a samoistna cisza,,,praca ,dom ,praca..proza...czy ja
tak wiele chciałam ,,,,czy nie wystarczył kochający mąż,udane dziecko...kiedys
wydawało mi sie ,że to nie mnie to spotka...
są ładniejsze,zgrabniejsze,inteligentniejsze.....ale widocznie tak musiało
być ....jestem teraz na odwyku od Niego....choć mam swiadomośc,że nie dam
rady ...ze ciągnie mnie do Niego...jeszcze nie dziś, jeszcze nie jutro....ale
znow się spotkamy...i znow w tajenicy przed swiatem będziemy szukać naszych
wspolnych ,skradzionych przed światem chwil...bo tak naprawdę my nie chcemy
zmieniać świata ,ale sprawić , by nabrał barw ,kolorow....udawało nam się to
choć by ło trudne ...coraz trudniejsze..i ....nie dla wszystkich miało
sens...bo czymze jest sens.....:)

[Gość: mi]

żal, tęsknota, cierpienie,
mam rodzinę ale to pustka , moja własna pustka
miłość
to on skończył ja poszłabym na całość
a może tylko tak mówię

boli, wciąż boli a to już 2 dwa lata od rozstania

NIE-zakonczone romanse

[vielonick]

te romanse ciagle trwaja przeciez

nie jest sie ani z mezem ani z dziecmi ani z nim. Czy nieudane malzenstow jest
tego warte?

[Gość: swierszczzakominem]

[cossa]

to po co ocalalas rodzine?
by czuc pustke?

z nim by bylo lepiej?

ale juz sie nie wtracam :)
poki nie przezyje
nie zrozumiem :)

pozdr.cossa

[Gość: atam]

Rozsypana rodzina, małżonkowie po rozwodzie, kochanka po nagłośnieniu
sprawy "ma dość" i chce kochanka "oddać" byłej żonie. Była żona byłego męża nie
chce. Były mąż chce do byłej żony wrócić, ale do kochanki uczęszczać, czego
sobie ani żona, ani kochanka nie życzą. Dzieci ojca nie chcą znać. Mąż-kochanek
mieszka smutnie i samotnie i czyta to forum. Może się sam odezwie ;)

[Gość: swierszczzakominem]

Nie, nie możesz teraz odejść
Bierzesz mi ostatnią wodę
Żar pustyni pali mnie
Bezlitosna, płowa pustka
Mam spękane suche usta
Pocałunek mój to śmierć

Nie, nie możesz teraz odejść
Kiedy cała jestem głodem
Twoich oczu, dłoni twych
Mów, powiedz, że zostaniesz jeszcze
Nim odbierzesz mi powietrze
Zanim wejdę w wielkie nic

Nie, nie możesz teraz odejść
Jestem rozpalonym lodem
Zrobię wszystko, tylko bądź
Bądź, zostań jeszcze chwilę, moment
Płonę, płonę, płonę, płonę...
Zimnym ogniem czarnych słońc

Nie, nie możesz teraz odejść
Popatrz, listki takie młode
Nim jesieni rdza i śmierć
Bądź – proszę cię, na rozstań moście
Nie zabijaj tej miłości
Daj spokojnie umrzeć jej

ps. Trzeba zyc. Spokojnie. Cicho. Jutro tez bedzie dzien :)

[Gość: mi]

wiersz piękny i prawdziwy,
ale jak mnie drażnią rady typu trzeba żyć dalej , jutro też będzie dzień

to nic nie daje , czas nie leczy takich ran

[Gość: ON]

Amen

[Gość: atam]

A jak Banaszak ten tekst śpiewa, cudnie !

Czy kochankowie dopuszczają, że tak może czuć także żona? mąż?

[Gość: anna]

Chciałabym, aby mój mąż zakończył swój wirtualny romans i zaczął uwodzić
mnie... (jestem niczego sobie)

[owsiwujek]

Gość portalu: anna napisał(a):

> Chciałabym, aby mój mąż zakończył swój wirtualny romans i zaczął uwodzić
> mnie... (jestem niczego sobie)

O nienie.
Nie wiem nic o romansach wirtualnych i, szczerze mowiac, mocno powatpiewam w
ich istnienie. Jesli jednak porzucimy metafory i zajmiemy sie '1. Kowalskim 2.
Polakiem' to ja sie nie zgadzam na to, ze 'nie ma nic w srodku', obojetnie od
kolejnosci. Kwestia romansu jest skoplikowana i subtelna, to raczej sa
siatki, zbiory, podzbiory itd, itd - zawsze jest cos w srodku, zwlaszcza, jesli
chodzi o romanse zbiorowe.