RENT A WORLD...

[szary_ptak]

Czekając pod drzwiami różnych gabinetów czasami czytam wyłożone tam stare
czasopisma...Dzisiaj wpadł mi w ręce artykuł o modzie (czy chwilowej?) na
wypożyczanie wszystkiego - począwszy od wynajmowania mieszkania, samochodu, po
suknię na ślub/przyjęcie z okazji jakiejśtam, tudzież fotele, zastawę stołową...
(można nawet wynająć wyspę na weekend, albo na przykład babcię)
Czy to jest przykład zaradności, czy też powód do wstydu, że się pożycza
(oczywiście za opłatą)...

I tu mi się nasuwa pytanie dosyć szczegółowe:
Jaka jest dla człowieka różnica - (i czy jest?) - w sensie psychologicznym -
czy mieszka w wynajętym mieszkaniu, czy w mieszkaniu własnym/własnościowym?

Zakładając, że ma na początek równowartość jednej trzeciej mieszkania - na dwie
trzecie musi wziąć kredyt hipoteczny na lat 15. Suma płatnosci miesięcznej raty
kredytu plus czynsz jest równoważna opłatom za wynajem.
Po tych 15 latach albo zostaje mu mieszkanie, albo jakaś suma pieniędzy, które
zainwestował w coś innego.

Jaka opcja jest lepsza według Was?

Pozdrawiam

B.

[czarodziejka]

szary_ptak napisał(a):
> Czy to jest przykład zaradności, czy też powód do wstydu, że się pożycza

moim zdaniem to przyklad zaradnosci (taniej, i codziennie mniej miejsca zajmuje)
jakiego wstydu? i przed kim?
podobnie: czy urzadzajac impreze towarzyska (nie wesele, czy tp) na 20 (lub
wiecej) osob podasz wszystko na talerzach i w szklankach/kieliszkach, czy
dopuszczasz papierowa "zastawe"?
zaradnosc, dobra organizacja (pomijam wzgledy ekologiczne), czy wstyd?




> I tu mi się nasuwa pytanie dosyć szczegółowe:
> Jaka jest dla człowieka różnica - (i czy jest?) - w sensie psychologicznym -
> czy mieszka w wynajętym mieszkaniu, czy w mieszkaniu własnym/własnościowym?

w sensie psychologicznym? nie rozumiem ...
w swoim poscie podalas raczej wzgledy ekonomiczne

[kosturek]

Wszystko zalezy od tego czego TY sam chcesz nie od tego co Ci Swiat oferuje,
reszta jest wyliczalna.

[szary_ptak]

kosturek napisał(a):

> Wszystko zalezy od tego czego TY sam chcesz nie od tego co Ci Swiat oferuje,
> reszta jest wyliczalna.

No tak...znowu pewnie nie umiem dobrze wyrazic, o co mi chodzi...

A chodzi mi o Wasze zdanie na ten temat. A nie o to, żebyscie mi mówili, żebym
się ja zastanowiła...Toż ja sie właśnie cały czas zastanawiam!

Ale niedawno ktoś mi mówił, że jak człowiek ma coś własnego, na przykład
samochód, działkę, własne mieszkanie/domek - to się czuje pewniej, lepiej itp.
Wynajęte - to nie to samo...

Ale pewnie to tylko moje problemy - nikt akurat sie nad tym nie zastanawia...

Pozdrawiam

B.

[Gość: dodo]

dawno, dawno temu byla taka piosenka "hej, prorocy moi z dawnych lat obrastacie w tluszcz..."
i jeszcze jedno - za tzw. "moich czasow" (glownie studenckich) kazdy z reka na sercu deklarowal, ze chce
byc a nie miec.
ale minely sobie lata i wiekszosc raczej chce miec niz byc, poobrastalismy w to i tamto choc nie wszyscy
zaraz w tluszcz ;-)
wraz z mezem spedzilismy wiele lat wsrod biednych ludzi. w afryce i w ameryce poludniowej. przez
wiele lat mielismy tyle, co na sobie i... rosnace konto w banku. kupowanie czegokolwiek w rozdartej
wojna angoli albo koszmarnie biednych gorach peru nie mialo zadnego sensu.
oczywiscie, poczucie, ze gdy sie czlowiek przeniesie do innej czesci swiata, ladowanie bedzie w miare
miekkie ze wzgledu na odlozone oszczednosci pomagalo, ale tak naprawde to wlasnie te minione lata
przekonaly nas oboje jak bardzo posiadanie przedmiotow jest zludne i nieistotne.
pozyczac?
sama nie wiem. ja raczej staram sie obchodzic bez... bez drogich ubran, bez... dodatkowego deseru, bez...
luksusowego samochodu itd.
filozofia zyciowa? hmmm.... raczej wnioski z wieloletnich obserwacji.
czy to sie jakos laczy z twoimi rozwazaniami, szary ptaku?

[Gość: Mart@]

szary_ptak napisał(a):

> Po tych 15 latach albo zostaje mu mieszkanie, albo jakaś suma pieniędzy, które
> zainwestował w coś innego.

Kochana, jak to wyliczyłaś? Ja nic nie rozumiem: bo jeśli wynajmujesz i płacisz
pewną ilość pieniędzy (równą słacie kredytu), to w jaki sposób zostają ci jakieś
kwoty po 15 latach? przecież topisz je w czynszu za wynajem? Czego ja tu nie
rozumiem (matematycznie)?
>
> Jaka opcja jest lepsza według Was?
A co do opcji, to ja wolę własność jako dodatek po 15 latach, skoro i tak wydaję
te same pieniądze...
>
> Pozdrawiam
Ucałowania
Marta

[Gość: fnoll]

moze i rodzine na wakacje wynajac bedzie mozna? zone, tesciowa, dzieci i
kochanke?

moze tez beda gotowe samorzady w roznych dostepne pakietach do wynajecia przez
lokalne spolecznosci?

moze tez bedzie mozliwosc "wynajecia" sobie kogos konkretnego z trzeciego
swiata - np. wieznia politycznego z Chin, ktoremu bedzie mozna sfinansowac dla
naszej frajdy tydzien kamerowanej wolnosci?

i zmieni sie jezyk... zamiast "szukam pracy" beda ogloszenia "do wynajecia"
i "wynajme"

no ale jak na dzis, to mieszkanie wole wlasne, a samochod - wynajety, bez
szofera

pzdr

fnoll

[Gość: Pastwa]

Gość portalu: fnoll napisała:

> moze i rodzine na wakacje wynajac bedzie mozna? zone, tesciowa, dzieci i
> kochanke?

Już można drogi fnoll, wynajęta kochanka to prostytutka, a żona wynajmujemy aż do
rozwodu(i vice versa), dzieci też sobie można wynająć, tak jak to robią filmowcy.

> moze tez beda gotowe samorzady w roznych dostepne pakietach do wynajecia przez
> lokalne spolecznosci?

Też już są w postaci ofert różnych parti politycznych, wynajem jest na okres
kadencji.

> moze tez bedzie mozliwosc "wynajecia" sobie kogos konkretnego z trzeciego
> swiata - np. wieznia politycznego z Chin, ktoremu bedzie mozna sfinansowac dla
> naszej frajdy tydzien kamerowanej wolnosci?

Już masz taką możliwość,to tylko kwestia Twoich finansów, eteropczyk chętnie
skorzysta z Twego sponsoringu(tydzień w raju,kto by odmówił?).

pzdr.

[kwieto]

No wlasnie, pytam sie za Mart@ - jakim cudem zostana mi "zainwestowane w cos
innego pieniadze" skoro wszystkie poszly w wynajem mieszkania?
Z tego punktu widzenia roztropniej by bylo kupic mieszkanie, zawszec to jakas
lokata (mozna sprzedac) a nie wydawanie niemalych kwot...

A co do czucia sie, to trudno powiedziec. Z jednej strony - we wszystkich
dotychczas wynajmowanych mieszkaniach czulem sie jak u siebie. Ostatnie
wynajmowane mieszkanie chcialem nawet kupic - praktycznie idealnie pasowalo do
mojego stylu i gustu.

Z drugiej strony - od prawie roku mam swoje wlasne mieszkanie. No i powiem
szczerze - dopasowuje je do siebie (na ile sciany konstrukcyjne i finanse
pozwalaja) niemal jak rekawiczke. No i powiem szczerze: to wielka frajda
mieszkac w przestrzeni w jak najwiekszym stopniu dostosowanej do siebie samego.
W wynajmowanym mieszkaniu nie jest dopuszczane burzenie czy przesuwanie scian,
przmeblowywanie pewnych przestrzeni - na przyklad wymiana szafek kuchennych i
inna aranzacja kuchni. Choc moze inaczej - dopuszczane jest, tylko... po co,
skoro byc moze za miesiac z laski wlasciciela bede sie musial wyprowadzac?
W swoim domu mam okna takie jak JA chcialem, podlogi takie jakie MI sie
podobaly, meble i sprzety ktore sa dopasowane do MOICH potrzeb. Przy wynajmie
nie mam tego komfortu. Fakt faktem - aby zaaranzowac przestrzen dla siebie,
trzeba przezyc czas remontow i przemeblowan - a to moze byc bardzo
wyczerpujace...

[Gość: Renka]

Nie rozumiem, ze nie rozumiecie, ze z wynajmu zostaje 1/3 ....przeciez szary
ptak to powiedzial na poczatku, ze w obu przypadkach mamy 1/3 na poczatek,
tyle, ze w pierwszym (wynajem), mamy to dla siebie, a w drugim (hipoteka),
dajemy to do banku, na nasze konto hipoteczne.Wiec po 15 latach to z wynajmu
mamy wciaz, a przy opcji hipoteka,dom tez mamy juz splacony i mozemy go
sprzedac, pojechac na Hawaje i zaczac na nowo :))) Pod warunkiem, ze Hawaje sa
w naszych planach :)
Zycie na kredyt jest chyba ciekawsze.Kupowanie i przedawanie domow niejednego
wzbogacilo w Stanach. Poznalam ostatnio bardzo leciwego staruszka. Przyjechal
ze swoja opiekunka az z Florydy.Opowiadal przez caly czas o lekarzach i bardzo
drogich zabiegach i o dziesiatkach ludzi,zawsze pieknych, czystych i podobno
wyksztalconych,krzatajacych sie wokol niego.Dziadek mial niezle poczucie
humoru, wybieral sie do kasyna , powiedzial , ze bedzie gral do ostatniego
centa.A w ogole zanim przeniesie sie na tamten swiat, ma zamiar wydac cala
swoja fortune, aby sie rodzina nie klocila o spadek :)

[Gość: wredna2]

I o to wlasnie chodzi...

Po mnie chocby potop...!!!

Po co zostawiac wlasnej / nie wynajetej wszak??? / rodzince zarzewie sporow i
niesnasek??? Trza miec litosc nad bliskimi !

Nic swojego na tym swiecie i pelny komfort braku przywiazania do czegokolwiek..


Tak trzymac , jacy madrzy sa staruszkowie... szkoda tylko , ze tacy


wrednie


starzy...hehehe




Gość portalu: Renka napisał(a):

....Dziadek /... / wybieral sie do kasyna , powiedzial , ze bedzie gral do
ostatniego centa.A w ogole zanim przeniesie sie na tamten swiat, ma zamiar wydac
cala swoja fortune, aby sie rodzina nie klocila o spadek :)

[kwieto]

Tez nie do konca z ta jedna trzecia, bo wynajmujac musisz dodac koszty
przeprowadzek, niezwrocone przez wlascicieli kaucje, o wiele wiecej
polowicznych remontow (bo czesto nowe wynajete mieszkanie trzeba natychmiast
odmalowac, odswierzyc, a srednio w jednym wynajetym mieszkaniu mieszka sie rok
do dwoch lat) itd. Wiec ta 1/3 sie ladnie skompensuje w "podwyzszonych kosztach
eksploatacyjnych". No i nie doceniamy roli inflacji, 10 tys zl dzis, to nie to
samo co 10tys zl za piec lat...

[Gość: Z]

Jak dla mnie to jest różnica w samej zasadzie. Wynajmowane mieszkanie jeśli się
opuszcza z różnych powodów, to w kolejnym jest znów inaczej, może ciekawiej? A
we własnym przez 60 lat tym samym, przyzwyczajenia nie pozwalają na jakieś duże
rewolucyjne zmiany. A spojrzyjcie na siebie samych. Jaką frajdę sprawia Wam
odwiedzanie choćby rodziców i odkrywanie na nowo, znanych, wciąż tych samych
nie zmienionych miejsc. A o ile lepiej jest nie mieć przy sobie za dużo różnego
rodzaju dóbr materialnych (zwłaszcza przy przeprowadzce). Bardzo wygodnie
byłoby więc mieszkać w przyczepie. Ale ja jako osobnik przyzwyczajony do
luksusów, cenię sobie włsne mieszkanie, wygodny samochód....

[Gość: Renka]

Te same koszty sa przy kupnie, SA albo ICH NIE MA. W Kanadzie jak wynajmujesz
mieszkanie, to sobie wybierasz takie, jakie ci odpowiada, swiezo malowane lub
nie, z meblami lub nie itd, itp . Szary ptak nie pomylil sie.To 1/3 zostaje (pi
razy drzwi) :)

[vicca]

Podobno wszystko można kupić i sprzedać (jest to tylko kwestia ceny), więc
prawdopodobnie można również wynająć, ale chyba tylko namiastki - wyobrażacie
sobie wynajęcie miłości, wierności, przyjaźni? Ja nie.

[Gość: Malwina]

znajoma nabyla mieszkanie na wlasnosc. Jakie nie bylo jej zaskoczenie gdy w momencie podpisywania
umowy/kredytu bankier zlozyl jej ...uroczyste gratulacje ! co najmniej jakby dziecie jakies powila !
wyglada na to ze nabrala jakiegos innego statusu w oczach spoleczenstwa
(trzeba by zdefiniowac co to jest : spoleczenstwo ....)

[maly.ksiaze]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> znajoma nabyla mieszkanie na wlasnosc. Jakie nie bylo jej zaskoczenie gdy w mom
> encie podpisywania
> umowy/kredytu bankier zlozyl jej ...uroczyste gratulacje ! co najmniej jakby dz
> iecie jakies powila !
To na glos. A po cichu pogratulowal sobie, ze bedzie teraz raz na miesiac mogl
wysylac Twojej znajomej grzeczne przypomnienie: mamy cie teraz na wlasnosc!

Pozdrawiam,

mk.

[Gość: rick]

vicca napisał(a):

> Podobno wszystko można kupić i sprzedać (jest to tylko kwestia ceny), więc
> prawdopodobnie można również wynająć, ale chyba tylko namiastki - wyobrażacie
> sobie wynajęcie miłości, wierności, przyjaźni? Ja nie.
>

obserwuję tak sobie ludzi wpatrujących się w tv i kolejne odcinki. ludzi żyjących
cudzym zyciem, i to życiem sztucznym, bo wymyślonym na uzytek gawiedzi.
i tak sobie myślę, że to własnie jest takie wynajmowanie uczuć.

prawie jak wynajmowanie całego życia..

a przecież jest jeszcze słońce ..

rick

[Gość: Renka]

Kupione mieszkanie, czy to splacone czy nie daje mozliwosc zaciagniecia
kolejnych kredytow na rozne cele. Oczywiscie sa ludzie , ktorzy lubia zyc za
gotowke. Sadze, ze nie ma sensu dla nich przyjezdzac do USA , czy Kanady.Tu za
gotowke to zyja emeryci i rencisci i to nie zawsze.No i oczywiscie ci na czarno.

[vicca]

We własnościowym jest "na swoim". Człowiek ma bardzo silną potrzebę własności i
stabilizacji, którą mu ta własność daje. W ten sposób również w jakiś sposób
się dowartościowuje. Posiadanie własnego lokum daje również (co jest
paradoksalne) jakąś wolność osobistą (robię co chcę, wbijam gwóźdź w ścianę tam
gdzie chcę, bo to moje)

Pzdr ciepło Vicca

[szary_ptak]

Prawdę mówiąc, odkąd pamiętam - zawsze przytłaczało mnie poczucie tymczasowości.
I nigdy mnie nie bawiło wybieranie koniecznie-niebieskich-płytek-do-łazienki,
czy wielogodzinne debatowanie o wyższości klepki dębowej nad jakąśtam inną...

Kiedyś rzuciłam, że koszt jeżdżenia taksówkami jest porównywalny z posiadaniem
samochodu (no, nie była mowa o maluchu) Gdy mojemu koledze zabrakło argumentów
czysto ekonomicznych - powiedział po prostu, ze on LUBI prowadzić WŁASNY samochód.
To było oczywiscie zupełnie nie na temat, ale dało mi do myslenia...

A może to jest tak, że człowiek-posiadacz czuje się lepiej, bo ma się o co
troszczyć? ma się czym zajmować? ma się czym pochwalić przed znajomymi?(czy mozna
cieszyć się z posiadania czegoś, jeżeli NIKT INNY o tym nie wie?)

A...koniec. :-)))

Pozdrawiam

B.

[Gość: Renka]

Ja sie ciesze z wlasnosci, ale nie za bardzo sie przywiazuje. To pracuje tak,
ze mam swoj samochod, ktorym jezdze wszedzie i to taka moja zabawka. Natomiast,
kiedy jade gdzies dalej, z reguly rentuje samochod, bo nie chce niszczyc
swojego.Ja sie kieruje w tym wszystkim zdrowym rozsadkiem i rachunkiem
ekonomicznym. Jaki jest sens brac na 4 tys km swoj wlasny samochod?Jak
policzymy koszty, sa porownywalne, a on pozostaje "mlodszy" o te 4 tys km.
Urzadzanie wlasnego domu, to frajda, dopoki sie nie ma wiekszej . Ja np lubie
sie krzatac wokol domu, wszelkie reperacje robie ja lub moj malzonek, a nawet
moj syn. Wypozyczenie narzedzi na kilka dni jest o wiele tansze, niz kupienie
ich na wlasnosc, albo wynajecie ekipy .Albo jak potrzebna byla kamera , ktora
kosztuje kilka tys,to po prostu wypozyczylismy ja.Takiej kamery zwykly czlowiek
nie trzyma w domu, bo jest za duza i za ciezka, ale mysle, ze sa tacy, ktorzy
ja maja na wlasnosc.Wiem, ze sa w moim miescie ludzie, ktorzy wypozyczaja nie
tylko mieszkania i domy, ale takze ubrania,obrazy, meble i samochody oraz
komputery.W miejscowej galerii mozesz sobie wypozyczyc przyjemne zakatki z
obsluga i jedzeniem, aby po zwiedzeniu usiasc i odprezyc sie, cos przekasic i
napic sie czegos.Nalezy to zaaranzowac wczesniej, twoi goscie nawet nie
zorientuja sie , ze to ty za to placisz :))

paradoksalnie

[mariposa]

paradoksalnie, posiadanie ogranicza, w moim odczuciu, wolnosc. nie wiem
dlaczego, ale wlasnie tak to odczuwam. zmniejsza mobilnosc, powoduje, ze ciagle
trzeba o czyms pamietac.

dla odmiany wszelkiego typu doswiadczenia ("zyciowe" nie fizyczne) daja mi
poczucie bezpieczenstwa. im wiecej sytuacji, z ktorych wybrnelam, tym wieksze
poczucie, ze i w przyszlosci jakos sobie poradze, tymbardziej czuje sie wolna,
tym wiecej otwiera sie przede mna mozliwosci.

pani od Muminkow napisala kiedys opowiadanie "Podroz z malym bagazem", a mi sie
wlasnie marzy, aby moja wedrowka przez zycie byla wlasnie "podroza z malym
bagazem"...

[Gość: Pastwa]

mariposa napisał(a):

> paradoksalnie, posiadanie ogranicza, w moim odczuciu, wolnosc. nie wiem
> dlaczego, ale wlasnie tak to odczuwam. zmniejsza mobilnosc, powoduje, ze ciagle
> trzeba o czyms pamietac.
>

Dlatego, pewien człowiek, bardzo dawno temu zachęcał, by wszystko zostawić i
pójść za nim, na szlak wolności, silniejsze, paradoksalnie, od wolności, było
jarzmo posiadania

[mariposa]

no wlasnie, bo jak czlowiek ma ochote uciec na koniec swiata, a samochodu na
ulicy nie moze zostawic, bo w czwartek od 11 do 14 myja chodniki i trzeba
przestawic?!? to co to za wolnosc?!?!?

[Gość: Pastwa]

Zastanawia mnie, czy nie jest, coraz trudniej, być wolnym ?

i gdzie tu paradoks?

[maly.ksiaze]

mariposa napisał(a):

>
> paradoksalnie, posiadanie ogranicza, w moim odczuciu, wolnosc. nie wiem
> dlaczego, ale wlasnie tak to odczuwam. zmniejsza mobilnosc, powoduje, ze ciagle
> trzeba o czyms pamietac.
Nic w tym paradoksalnego. Nic nie ograniczylo mojej wolnosci (a zwlacza wolnosci
wyboru) jak zakup domu. Moze oprocz malzenstwa.

Pozdrawiam,

mk.

[Gość: Renka]

Co ma posiadanie do wolnosci? Uwazam, ze wolnosc to stan ducha, a posiadanie to
sprawy materialne.Gromadzenie dobr materialnych niektorym ludziom daje poczucie
bezpieczenstwa, a swiadczy rowniez o ich wolnosci.W koncu sa odwazni, ryzykuja
i moga sobie na to pozwolic, podczas gdy inni, dusigrosze, BOJA sie
zainwestowac i trzymaja pieniadze w banku, z ktorego ci pierwsi pozyczaja i
zyja na ich (tych dusigroszy) koszt :)

[Gość: mariposa]

nie mowie, ze poczucie bezpieczenstwa jest ograniczeniem wolnosci, ale
posiadanie duzej ilosci rzeczy.
byc moze posiadanie jest dobrowolnym ograniczeniem wolnosci, ale jest. im
wiecej masz mebli tym trudniej sie przeprowadzic prawda?, tym wiekszego
mieszkania potrzebujesz, tym drozsza przeprowadzka, zwlaszcza na duza odleglosc?

dla mnie posiadanie wlasnego mieszkania to komfort, ale jednoczesnie poczulam
jakis zal, ze juz ot tak sobie nie spakuje walizki i nie przeprowadze sie np.
do Krakowa. oczywiscie, ze moglabym, ale po pierwsze, sprzedac i kupic
mieszkanie to tez nie jest takie proste, zwlaszcza w miescie, ktorego sie nie
zna, po drugie wynajmowanie komus mieszkania z drugiego konca kraju, to tez
ciagle martwienie sie, o to czy wszystkie rachunki poplacone, czy ubezpieczenie
nie wygaslo itp. przepraszam, za ograniczenie sie do polskich realiow.
patrzac realistycznie, mysle ze posiadanie w pewnym stopniu determinuje dalsze
wybory - np. pracy bede szukala w okolicy miejsca zamieszkania itp.

dlatego tez zostawilam mieszkanie na glowie mojej siostry i rozkoszuje sie
beztroska lokatora :-)))

[Gość: dodo]

tam powyzej, powyzej napisalam juz, ze sie staram zyc "bez".
tu tylko dodam, ze posiadanie np. domu daje zludne(!) poczucie bezpieczenstwa -
glownie jednak ogranicza wolnosc, jak to juz zauwazyl m.xiaze.
nie porownywalabym tego jednak z malzenstwem - jedyna sytuacja, w ktorej
zgodzilabym sie zwiazek dwojga ludzi nazwac ograniczeniem to np. ja chce go
opuscic ale zanim mu to powiem, on sie staje kaleka w pelni ode mnie zaleznym.
i wtedy faktycznie jest to ograniczenie wolnosci ale wszelkie inne uklady wciaz
daja szanse na nieskrepowane egzekwowanie wolnej woli obu stron. a moze nie?

[Gość: mariposa]

> nie porownywalabym tego jednak z malzenstwem - jedyna sytuacja, w ktorej
> zgodzilabym sie zwiazek dwojga ludzi nazwac ograniczeniem to np. ja chce go
> opuscic ale zanim mu to powiem, on sie staje kaleka w pelni ode mnie zaleznym.
> i wtedy faktycznie jest to ograniczenie wolnosci ale wszelkie inne uklady wciaz


a moim zdaniem kazdy zwiazek, nawet najcudowniejszy i jak najbardziej chciany i
wyczekiwany (mam na mysli nie tylko malzenstwo, ale zwiazek z dzieckiem,
przyjazn, zwiazki miedzyludzkie np. sasiedzkie, miedzy wspolpracownikami)
ogranicza wolnosc. pewnie, ze w inny sposob niz kupno domu.
mysle, ze za kazdym razem, kiedy sie w cos angazujemy bierzemy na siebie
ODPOWIEDZIALNOSC, czasem ogromna, czasem mniejsza, to nie jest takie wazne.

a odpowiedzialnosc ogranicza wolnosc. tak to widze. tak to czuje.
najbardziej wolna czuje sie spacerujac sama nad brzegiem morza, kiedy nie musze z
nikim rozmawiac, martwic sie czy nie jest za zimno, czy nie jest zmeczona /
glodna / znuzona.

ale w koncu wazniejsze jest by byc SZCZESLIWYM niz WOLNYM, prawda?

saint exupery

[Gość: dodo]

mariposo - masz tu "specjaliste" od problemow lisa z oswojeniem - mam nadzieje,
ze sie m.xiaze odezwie i cos powie o tym jak to jest z ograniczeniem wolnosci
gdy sie kogos oswoi albo sie zostanie oswojonym :-)
czy ja sie moge spierac z wielkim pisarzem, ktory ponadto wysoko latal? no nie
moge...

lis, maly.ksiaze i jego palac

[maly.ksiaze]

"- Ludzie zapomnieli o tej prawdzie - rzekł lis. - Lecz tobie nie wolno
zapomnieć. Stajesz się odpowiedzialny na zawsze za to, co oswoiłeś. Jesteś
odpowiedzialny za twoją różę. "

Kiedy juz kogos oswoimy, bierzemy na siebie odpowiedzialnosc. Odpowiedzialnosc
zabrala mi troszke mojej osobistej suwerennosci. Robiac cos waznego nie moglbym
przeciez zrobic tego wbrew rozy, nawet jesli ona nic nie powie, bo na to zbyt
dumna. Nie powinienem sie nawet nazbyt zmienic, bo przeciez gdy sie zmienie, to
nie bede juz ten sam *ja*.

Oczywiscie, nie po to oswajam i jestem oswajany, aby cos oddac, ale i po to,
aby cos dostac. Wymieniam troszke wolnosci na cos zupelnie innego.
"- A więc nic nie zyskałeś na oswojeniu?
- Zyskałem coś ze względu na kolor zboża - powiedział lis..."

***
Przed kupieniem domu prowadzilem zycie wspolczesnego nomada i bylo mi z tym
dobrze. Dla lisa bylo jednak lepiej zakotwiczyc sie kolo jakiejs wioski na
stale. Tak tez i zrobilismy. Jest mi wygodnie i wspaniale, mam blisko do lasu,
a latem kwiaty pachna w ogrodku.
Jednak im wiecej rzeczy posiadamy, tym wiecej rzeczy nas posiadaja. To takie
oczywiste. Ciezko byloby nam sie rozstac z ta wygoda i stabilnoscia, ktora dom
oferuje. Musze wiec baczyc, aby sprawy szly odpowiednim torem, aby ta 'wygoda'
nie byla zagrozona. Tak oto kawal gruntu z postawiona na nim budka wyznacza
moje priorytety. A tak dobrze sie bez tego obywalem...

Zostaje mi tej wolnosci coraz mniej. Wydaje ja kawalek po kawaleczku i boje
sie, ze ktoregos dnia, gdy bedzie juz za pozno, zobacze, ze zbyt duza czesc
wlasnej niepodleglosci wymienilem na rzeczy, ktore tak naprawde byly zludzeniem
bezpieczenstwa czy czegos innego.

Pozdrawiam,

mk.

PS. Nie sadze, abym tak naprawde napisal cos, czego dodo i mariposa jeszcze nie
napisaly. Ale za to podalem ladne cytaty.

stan ducha a sprawy materialne

[szary_ptak]

Tak w kestii formalnej: trzymanie pieniędzy w banku - to też inwestycja (papiery
wartosciowe, lokaty, czy inne tego typu)...a pożyczać można pod zastaw
lokaty/papierów :-) i też życ "na kredyt" Więc tak, czy siak - jest
się "posiadaczem"...Że upada czasem bank? A nieruchomości też nie są
takim "pewnikiem"...;-)

A co, jeżeli człowiek nie ma ani nieruchomości, ani oszczędności? I ma lat wiecj
niż 20? Jeżeli wystarcza mu ów "bardzo mały bagaż"? Czy okrzyczany jest "wrogiem
postępu"? Czy uznany za nieszkodliwego dziwaka? A może szkodliwego, bo daje zły
przykład, bo gdyby tak każdy, to do tej pory nie mielibysmy tylu niezbędnych
RZECZY, musielibysmy piechotą chodzić na spotkanie z drugim człowiekiem,
rozmawialibyśmy w cztery oczy, a nie przez internet i...walczylibyśmy na maczugi,
a tak...
(chyba się zagalopowałam ;-)

Pozdrawiam

B.

[Gość: Renka]

Poznalam kiedys muzyka, malarza, artyste.Nie mial pieniedzy zbyt wiele, ale
wystarczalo mu na male sniadanko i kawe.Grywal w klubach Detroit, ale rzadko,
poniewaz w tym miescie muzykow jest TYSIACE. Jakies takie specjalne miejsce
bogate w talenty po obu stronach granicy.Widac bylo, ze to dumny czlowiek, i
bardzo dobrze wychowany.Chodzil jednak na piechote i mieszkal w nedznym
apartamencie. Nie ukrywal, ze bral welfare.W ciagu kilku lat sytuacja ogolnie
poprawila sie , muzyk dostal stala prace i chodzil juz w czarnym , eleganckim,
welnianym plaszczu. Kupil sobie samochod.Teraz nie jada u nas skromnego
sniadanka, tylko elegancki obiad.Mieszka w "lepszej" dzielnicy. Ale domu nie
kupuje. Za duzo klopotow. On lubi "wolnosc." A faktyczna przyczyna jest jego
niepewna sytuacja finansowa.Nie wie, czy za rok bedzie mial prace czy nie, a
przy kupnie domu nalezy myslec o 20 latach.No i naprawde nie ma czasu mieszkac.