Brak motywacji do nauki

[unrealxx2]

Wiele osób ma problem taki jak ja czyli brak motywacji do nauki. Niestety nie znalazłem jeszcze dobrego rozwiązania jak z tym sobie poradzić. Do niedawna byłem uzależniony od gier komputerowych, wywaliłem wszystkie z komputera i już więcej nie tknę żadnej gry.
Niestety to co teraz muszę zrobić jest dużo trudniejsze a dokładnie muszę sprawić by nauka była dla mnie ciekawa inaczej chyba się do niej nie zmuszę. Niestety samodyscyplina nie jest moją mocną stroną. :(

Może ktoś z was ma jakieś pomysły jak zmienić nawyk marnowania czasu na coś co może mi się przydać w życiu.

Bez nauki/zdobywania potrzebnej mi wiedzy nie ruszę z miejsca to jest pewne. Nikt i nic mnie nie zmusza do zmian ale jeśli tego nie zrobię to za 10-20 lat będę się użalał nad sobą i tak już jestem 10 lat w plecy. :)
Jeśli nie wezmę się za siebie będę robił na etacie do śmierci/emerytury za marne pieniądze, bo 2 czy 3 tysiące złotych czy nawet euro to marne pieniądze.

[leda16]

unrealxx2 napisał:
> Jeśli nie wezmę się za siebie będę robił na etacie do śmierci/emerytury za marn
> e pieniądze, bo 2 czy 3 tysiące złotych czy nawet euro to marne pieniądze.


3 tys.PLN to jest średnia krajowa. I żadna "nauka" nie gwarantuje ci ani tych 3 tys. ani nawet etatu. A na naukę w branży złodziejskiej chyba już za późno.

[unrealxx2]

Wiedza zapewni mi więcej kasy, może nie każdy to zrozumie ale taka jest prawda. Nie chodzi mi tu o robienie jakiejś szkoły bo można się podetrzeć papierem po szkołach, no może parę kierunków byłoby tu przydatne, ale i tak połowa z tego co na tych kierunkach uczą nie miałaby znaczenia.

Problem w tym że nie bardzo mam motywacje do tego by zrealizować mój plan. Faktem jest że nauka niczego nikomu nie zapewni jeśli nie wykorzystuje się odpowiednio zdobytej wiedzy.

W moim zawodzie łatwo znaleźć prace ale co z tego jak kasy z tego nie ma dużej 3 tysiące miesięcznie za 50-60~ godzin tygodniowo roboty. Niektórym odpowiada praca w biedronce za 1500zł ale to nie moja wina że tak nisko się cenią.

[lifeisaparadox]

Żeby to nie było tak, że rzeczywistość nie może spełnić twoich w chory sposób wygórowanych ambicji, więc nie robisz nic bo jest taki stan rzeczy nie do zaakceptowania.
No i życie w chmurce fantazji swojego dużego wymagającego ego.

Ale tak nie wchodząc w szczegóły, to człowiek według psychoanalizy, kieruje się w życiu popędem przyjemności, który jest przeciwieństwem frustracji. Może jest tak że się w życiu kierujesz frustracją - bo źle nauka, bo źle zarobki, bo strata czasu itp. co tam jeszcze wymienić można. No a musi być przyjemność w tym miejscu, przyjemność z posiadania kasy, z uczenia się i poznawania swojego zawodu, przyjemność z późniejszej pracy w tym co cię interesuje. Inaczej jest to takie średnio zadowalające życie.

[nvv]

Motywację do nauki daje to co daje nauka.

[to.niemozliwe]

Spróbuj działać bardziej planowo w układzie tygodniowym. Rozpisz sobie tydzień na godziny - zacznij od planowania tylko jednej godziny dziennie na określoną czynność, np. poniedziałek - zakupy, wtorek - nauka, środa - sport, czwartek - nauka, piątek - spotkanie towarzyskie, sobota - rodzina, nauka, niedziela - co chcesz....itd.
Na bieżąco modyfikuj planer i konsekwentnie się go trzymaj. Możesz sobie wyobrazić, ze jesteś w wojsku i ktoś CI organizuje czas a ty masz tylko pilnować godzin.
Czyli - proponuje Ci rozpisanie zadania ogólnego, czyli zmotywowania się na zadania drobne, szczególne, których łatwiej pillnowac. Planu tak, aby znalazło się miejsce na wszystkie działania z ćwiartki Coveya. Poczytaj sobie co Covey pisze o spędzaniu czasu.
Prawdopodobnie 95% poświęcałeś na rozrywki i przyjemności i po prostu zapomniałeś jaki smak ma zwycięstwo nad samym sobą w realizacji celów. Można na nowo tę frajdę odzyskać.
Czego Ci życzę.