ciągle zdenerwowana

[mummineczka]

Pozornie wszystko jest w porządku. Studia-prawie finisz, jakoś leci. W domu-
jak to w domu, ale bez większych problemów. Chłopak-wzloty i upadki,jak w
każdym związku, ale jest dobrze, kochamy się. Pieniążki-nie mam powodów do
narzekań, dorabiam i na własne wydatki mam.

Ale każdego ranka budzę się zdenerwowana jak przed egzaminem, czuję jak boli
mnie brzuch, jestem poddenerwowana. Niby nie mam czym, a jednak, gdzies
podświadomie ciągle się denerwuję choć konkretnego powodu nie ma. Jak to
wytłumaczyć? Jak się "wyluzować" ?

[beata825]

sa takie tabletki Persen,ziołowe i nie uzalezniaja a troszke cie uspokoja,a
najlepiej to idz do lekarza,pozdrawiam

[hubkulik]

Mysle, ze musi byc jakis powod, ale go sobie na razie nie uswiadamiasz.
Nic nie dzieje sie bez powodu.
Jak sie wyluzowac? Zaakceptowac to i uwaznie obserwowac. Przypuszczam, ze
niesie to ze soba jakas wazna informacje dla Ciebie.

I zwrocilem jeszcze uwage na to: "codziennie budze sie...jak przed egzaminem".

Pozdrawiam Hubert

[mrumru25]

Mam to samo. Rano zdenerwowana, w pracy równiez czesto mi sie to zdarza, czasem
jest lepiej czasem gorzej. To chyba takie usposobienie :)

[procesor]

Niby nie masz czym?

To znaczy że doskonale WIESZ czym.. tylko spychasz to w zakamarki umysłu, nie
chcesz tego wodzieć, udajesz że nie istnieje.

Nam nie napisałaś - bo nawet przed soba udajesz że tego nie ma.

A ciała nie da sie oszukać, nerwy napięte do granic daja o soebi znac..
Rób tak dalej a doczekasz sie jakiejś choroby o podłożu psychicznym..

[zraniony1]

cyli co procesor, jeśli ja tak mam co drugi dzieńod godziny 12, bo bojesię że
się nie wyrobie w pracy, to grozi mi nieługo psychiatra?

[procesor]

zraniony1 napisała:
> cyli co procesor, jeśli ja tak mam co drugi dzieńod godziny 12, bo bojesię że
> się nie wyrobie w pracy, to grozi mi nieługo psychiatra?

Martus, masz problem ze zrozumieniem?

Jasno napisałam - nie psychiatra a choroba i nie psychiczna ale na pdłożu
psychicznym.

I potem leczy sie taka osoba na alergię - a to efekt nerwicy a nie alergii tak
naprawdę..

Moja kolezanka która tak mocno reagowała na stresująca prace (miałą wredną
szefową) - zmieniła prace. Bo wyżej ceniła sobie własne zdrowie niż pensję.
Każdy ma wybór. Jeśli tkwi w bagnie - sam to wybiera. Może stamtąd wyjść lub..
osuszyć bagno..
Gorzej jak jedno zamieni na drugie.

[zraniony1]

To daj mi dzisiaj proszę sposób na opanewaniu stresu przedegzaminem,aż mi jest
zimno ze strachu. Strasznie mi zależy na tym,zeby go swietnie zdać. Łyknęłam
coś na nerwy, ale to mi guzik pomogło. nAJCHĘTNIEJ TO JUŻ BYM SIEDZIAŁA NA
SALI, BO MAMWRAZENIE,ZE JESZCZE 3GODZINY I WSZYSTKO MI Z GŁOWY UCIEKNMIE. ja ja
nienawidze egzaminów, o matko.

[procesor]

Nie każdy stres warto "wygaszać".
Często ten przedegzaminacyjny pomaga wyszukac w głowie nawet najmniejsze
drobiny wiedzy.
Warto działac wtedy gdy paraliżuje zamiast mobilizować.
I nie przesadzić bo można sie "wygasić" na amen i .... pustka w głowie.

Nie ma cudownych recept - każdy musi swoją metode rozpoznac.
Mnie w ryzach trzymało czytanie notatek. :)
I zawsze wolałam wchodzic jako jedna z pierwszych.

[zraniony1]

oj wiem,wiem, jestem świetnie przygotowana, ale juzmi sie wszystko zaczyna
plątać, non stop analizuje to w głowie i nie moge nad tymzapanowac,wiesz jak to
jest
Cholera, zeby po psychologii nie mozna było zapanowacnad czymśtakim to jest az
nieprawdopodobne.

[ferlane]

a moze zegar biologiczny Ci tyka???:)

ja mam dzisiaj egzamin

[zraniony1]

I wszystko mnie już boli. niby umiem, ale jak zwykle wydaje mi się na kilka
godzin przed egzaminem, ze już nic nie umiem. Nienawidze tego uczucia. Kiedy
juz jestem na sali egzaminacyjnej to mija mi to uczucie.

[mummineczka]

u mnie problem tkwi w tym, że świetnie radzę sobie z dużym stresem. Przed
egzaminem umiem się opanować, niby czuć adrenalinę, ale jestem spokojna.
Dobijają mnie malutkie sytuacje.
Codzień rano denerwuję się czy zdąrzę na autobus na uczelnie. Zawsze jestem na
czas, ale martwię się na zapas.
Gdy obiecuję, że będę w domu o 21.00, wchodząc o 21.15 jestem cała w nerwach
mimo że nikt nie robi żadnej awantury, nikt nie ma pretensji. Ja denerwuje sie
faktem spóźnienia i tyle.
Jak sie z kimś umawiam, nawet na kawę, to muszę wiedzieć o tym, na 2-3 dni
przed, bo jak taki "wypad" wyskoczy mi niespodziewanie i zburzy porządek dnia,
to już dla mnie stresujące. Bez powodu, a jednak. Taki nieracjonalny stres.
Załatwię każdą sprawę w urzędzie, pilotuję wycieczki, robię większe rzeczy niż
spóźnienie się na uczelnie, a to te małe pzyprowadzają mnie o ból brzucha.
Nieracjonalne, a jednak.

[zraniony1]

za bardzo sięprzejmujesz drobiazgami, wyluzuj

ale mi jest niedobrze, juz bym chciała mieć to za sobą

[malvvina]

wiecej seksu :-)

[joanna_1]

więcej sportu :-)))

[zraniony1]

emocje już opadły, czuje się jak po dobrym seksie

[fleuret]

weź validol