CHAD 'odbrązowiony'?

[jmx]

Ciekawy artykuł:

polityka.onet.pl/162,1215900,1,0,artykul.html

[procesor]

Ide czytac..

Może pomoże mi cos zrozumieć. :)

[kvinna]

Na czym wg Ciebie polega(ł) brąz tej choroby?

[jmx]

Np. na podejściu samych chorych do niej - jesteśmy nieprzeciętni bo na to
chorujemy. Taka swoista... elitarność.

[hsirk]

pycha, nie elitarnosc

[kvinna]

Coś jadłeś?

:-)

Pycha? Nie. Raczej świadomość siebie. Muszę jeść te pieprzone tabletki, ale
jestem przy tym fajnym, ciekawym człowiekiem. (myślisz o sobie negatywnie? to
niedobrze :-)

[hsirk]

i z tego powodu, ze musisz jesc te pieprzone tabletki, krzyczysz o tym z duma???

zauwaz ze chore babcie w szpitalach tez prowadza swoista licytacje: ktora jest
ciezej chora

to tez rodzaj pychy: jestem lepsza, bo mam gorzej

Czemu tak mało rozumiesz? :-)

[kvinna]

1. Gdzie tu był krzyk?
2. Od zawsze czułam, że smucę się za bardzo, a cieszę, jak dziecko (i uwielbiam
to w sobie; bliscy mi ludzie też, ale to nieważne). Diagnoza lekarza to
potwierdziła. Naprawdę chciałbyś być chory? Zdumienie.
3. Nie jestem lepsza, jestem "inna". Jeśli już. Inna bez znaku plus bądź minus.

Włącz bieg "myślenie", proszę...

[jmx]

> 3. Nie jestem lepsza, jestem "inna". Jeśli już. Inna bez znaku plus bądź
minus.

To fajnie. Tylko czytając Twoje posty wyciąga się zgoła inne wnioski...

Się?

[kvinna]

Ty wyciągasz.
To...jakby Twój problem, nie mój :-)

[jmx]

Na podstawie tego co piszesz mamy o Tobie takie zdanie a nie inne.
I masz rację - to na pewno nie jest mój problem ;).

Mamy? :-)

[kvinna]

Mówisz jak w zamierzchłych czasach :-)
Albo właśnie przeprowadziłaś referendum :-)

Na podst. Twoich postów też "ma się" :-) określone zdanie; ja np. obecnie za
Tobą nie przepadam, choć pewnie wielu piszących tak...
I co z tego właściwie wynika?
Właściwie to nic :-)

[jmx]

Pragnę Cię uspokoić - mialam na myśli siebie i krisha, gdyż nie sądze, żeby
jego zdanie zbytnio odbiegało od mojego - takie wyciagam wnioski ;), a nie całe
forum.

A co z tego wynika dla Ciebie? "jak Cię widzą tak Cię piszą".
Natomiast co Ty z tym zrobisz - Twoja rzecz.

Koniec na teraz, może wpadnę wieczorem.

[procesor]

jmx napisała:
> Pragnę Cię uspokoić - mialam na myśli siebie i krisha, (...)

..dopisz i mnie. :)

> A co z tego wynika dla Ciebie? "jak Cię widzą tak Cię piszą".
> Natomiast co Ty z tym zrobisz - Twoja rzecz.

Pewnie jest tu jeszcze pare osób które tak włąsnie odbieraja wypowiedzi Kvinny.
Ale ona nic z tym nie zrobi. :)
I słusznie - bo to po prostu jest normalne dla niej.
Ty le że zawsze warto wiedziec jak sie jest odbieranym.
Jak Kvinna mnie odbiera - tez juz wiem. :))

jak odbieram Procesor

[kvinna]

Jako kogoś b. mało taktownego. O niezbyt szerokich horyzontach. Zaściankowa
umysłowość - o, to chyba db określenie. Taka pani w wieku powiedzmy 40-50 lat,
której nie chciałabym poznać. (wiek właściwie nie określa człowieka, tutaj
jednak określa nasilenie "zaściankowości")

___
Bawi mnie Twoja sygnaturka :-)
Chyba domyślasz się, dlaczego :-)

[procesor]

kvinna napisała:
> Jako kogoś b. mało taktownego. O niezbyt szerokich horyzontach. Zaściankowa
> umysłowość - o, to chyba db określenie. Taka pani w wieku powiedzmy 40-50 lat,
> której nie chciałabym poznać. (wiek właściwie nie określa człowieka, tutaj
> jednak określa nasilenie "zaściankowości")
> Bawi mnie Twoja sygnaturka :-)
> Chyba domyślasz się, dlaczego :-)

Dzieki Kvinko. :)
Nic nowego - od jakiegoś czasu już wiem jak mnie odbierasz.
Pozwól że daruje sobie opis moich przemyśleń na tówj temat. :)

Jeśłi chodzi o moją sygnaturke... to:
:))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))
:)

Lubisz, gdy mówią do Ciebie "Pani Dziuniu"?

[kvinna]

Być może tak.

Wolałabym jednak, abyś Ty nie nazywała mnie Kvinką.
Nie mówię do Ciebie "Procesorku" czy jakoś podobnie.

Test:

Jak będziesz dziś robić zakupy, powiedz do sprzedawcy/kasjera/czy na kogo tam
trafisz...filutku. I obserwuj reakcję. Opowiesz nam później o tym.

---
Twoja sygnaturka jest zabawna w świetle tego, kim jesteś.
:-))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

[procesor]

Wiesz.. ale panie w sklepach z których robię zakupy sa miłe.. :)
A mnie się czasem zdarzają literówki, Kvinno. :))))

Czy to aby nie przewrazliwienie? :)
Ide do sklepu.. Poważnie. :))))

Był wczoraj w "Ekspressie Reporterów"

[kvinna]

reportaż właśnie o chad. O kobiecie chorującej na afektywną dwubiegunową.
Może widziałaś?

Doobra, miłego dnia, Procesorku ;-)

[hsirk]

ja od zawsze rozumialem malo


ale dziwi mnie to, ze ty podobno jestes omc mgr psychologii i kompletnie nie
znasz sie na psychice czlowieka i mechanizmow, ktorym podlega. jestes inna? zabawne


ps. nie mam biegu myslenie

mam tylko luz, zarcie, spania, rzniecie, defekacja

[hsirk]

aha, chlanie jeszcze

To, że często piszesz pod wpływem

[kvinna]

akurat da się wyczuć.
Serio.

[hsirk]

akurat pod wplywem pisze rzadko. a Ty ze swoja fobia niedlugo oskarzysz papieza
o alkoholizm

:-))))))

[kvinna]

Nieeee, ale śmieszą mnie doniesienia w polskiej tv, że jest w doskonałym stanie
(co nie przeszkadza, że go szanuję)

[kvinna]

Nie jestem mgr psychologii.

No to strasznie ograniczona ta Twoja "skrzynia biegów" :-)

[hsirk]

omc mgr znaczy o malo co mgr

Pudło :-)

[kvinna]

Ale dzieki za info, nie znałam tego skrótu :-)

[milosnikkota]

hsirk napisał:

> i z tego powodu, ze musisz jesc te pieprzone tabletki, krzyczysz o tym z
> duma???

> zauwaz ze chore babcie w szpitalach tez prowadza swoista licytacje: ktora jest
> ciezej chora
> to tez rodzaj pychy: jestem lepsza, bo mam gorzej

Na problem licytujących sie babć w szpitalu, można spojrzeć również od innej
strony.
To może byc naturalna potrzeba bycia ważnym, docenianym, zauważanym. Potrzeba
realizowana w najczęściej nieuświadamiony sposób poprzez swoistą licytację, kto
ma gorzej, bo często ten co ma gorzej zdobywa uwagę, troskę i opiekę innych
ludzi. Ma więcej praw, więcej mu wolno. Zdobywa w ten sposób to, czego mu
brakuje, czego nikt w normalny sposób nie daje.

Zdarza się to często starym, chorym, samotnym i niekochanym osobom. Często
również tym, którzy nie dostali dostatecznej ilości uwagi i miłości w
dzieciństwie.

Ponieważ nie dostali tego w naturalny sposób, odnajdują nieświadomie inne
sposoby, które im kompensują pustkę.

To nic złego. Każdy z nas chce być ważny i dostawać uwagę.

Czasami wystarczy pochylić się nad ludźmi, choć to trudniejsze, niż
przyklejanie łatek.

[ivek]

milosnikkota napisała:

> Czasami wystarczy pochylić się nad ludźmi, choć to trudniejsze, niż
> przyklejanie łatek.

pięknie. No i teraz mi głupio, że się śmiałem z [babcia do babci]:
"to jeszcze nic. A mój lekarz powiedział, że jeszcze nigdy nie wdział tak
skomplikowanego złamania"

chlip

[hsirk]

nie ocenialem, ani nie wnikalem w przyczyny, choc tu masz racje

ale te przyczyny zawsze sa takie same

nazwalem fakty i zjawiska. be?


mniemam, ze pochylasz sie nad ludzmi wrecz zawodowo...

Sprzedam huśtawkę

[kvinna]

A kto tak mówi (oprócz mnie)? :-)

Znajomość tej choroby na podstawie jednego art. (takiego sobie zresztą)
to...stanowczo niewiele.
Prawdą jednak jest, że zwykle na chad zapadają jednostki nieprzeciętne, że
wielu malarzy, pisarzy etc. nie było ludźmi zdrowymi. Acz nie jest to regułą :-)

Opisany tam pan (nie pamiętam imienia) w tzw. górze miał manię. Czym innym
jest miewać hypomanię, która nie daje aż tak szkodliwych dla osoby i otoczenia
niebezpieczeństw. Daje miły nastrój, tzw. wenę, ogromną ochotę "na życie".

Jeśli Cię to jakoś pocieszy...huśtawka nastrojów jest czasem niefajna i jeśli
chcesz mogę Ci ją (niedrogo) sprzedać. Chcesz? :-)

Od tego art. lepsze są książki Jamison (prof. psychiatrii, która sama jest
chora na chad; straszne, nie?)

[jmx]

Daleka jestem od wyciągania naukowych wniosków z artykułów z popularnych gazet.
Jedno co mnie zainteresowało - a tego w żadnej monografii nie znajdę - to
podejście chorych do tego co ich spotkało. To choroba, którą sie leczy i która
przeszkadza w normalnym życiu. Nie prowokuje do rozważań - ilu sławnych miało
CHAD, albo doszukiwania się wyróżnienia i jakiejś nobilitacji przez sam fakt
chorowania.

Zdanie o nieprzeciętnosci było cytatem, który podałaś z artykułu z "Twojego
Stylu". Rozumiem, ze "Twój Styl" jest bardziej 'naukowy' niż "Polityka" - ale
to już na marginesie. I myślę, że nie dotycvzny tylko Ciebie. Na watku asty
jest link do forum, jest tam m. in. wątek na temat tego artykułu, z którego
można wyciągnąc wniosek - nasza choroba nie jest aż tak zła jak ją
przedstawiono, co sobie "zwykli ludzie" o nas pomyślą.

I jeszcze jedno - nie od dziś uważa się geniusz za pewne odchylenie od "normy".
Więc można pokusić się o stwierdzenie, że każdy nieprzeciętnie uzdolniony
jest "nienormalny". Ale chyba nie o to chodzi?

A huśtawki nastrojów miewa każdy, chyba, że jest cyborgiem.

[kvinna]

jmx napisała:

> Daleka jestem od wyciągania naukowych wniosków z artykułów z popularnych
gazet.

Bywa, że "Polityka" zamieszcza artykuły naukowe, więc?


> Jedno co mnie zainteresowało - a tego w żadnej monografii nie znajdę - to
> podejście chorych do tego co ich spotkało.

Jeśli chcesz, przeczytaj powieść Jamison "Niespokojny umysł". Pisze tam ona o
tym (rozdziały chyba końcowe), że nie oddałaby swojej choroby. Nie przyjmowała
litu, bo - paradoksalnie - było jej dobrze w stanie tzw. górki. Wiele osób nie
leczy w stanie manii/hypomanii, twierdząc, że czują się świetnie i nic im nie
dolega (nie należę do nich...)

> To choroba, którą sie leczy i która
> przeszkadza w normalnym życiu.


Bywa, że pomaga...
Hypomania. Ogromny, wspaniały napęd.

> Nie prowokuje do rozważań - ilu sławnych miało
> CHAD, albo doszukiwania się wyróżnienia i jakiejś nobilitacji przez sam fakt
> chorowania.

> Zdanie o nieprzeciętnosci było cytatem, który podałaś z artykułu z "Twojego
> Stylu". Rozumiem, ze "Twój Styl" jest bardziej 'naukowy' niż "Polityka" - ale
> to już na marginesie.

Pozostań przy swoim zdaniu. Ja będę odmiennego.
Moja wiedza o chad opiera się na wielu źródłach; art. w TS był rodz.
ciekawostki. Był interesujący przez to, że przedstawiał konkretnych ludzi. W
dodatku mojej płci :-) Ciekawszych niż pan X, opisany w "Polityce".

I myślę, że nie dotycvzny tylko Ciebie. Na watku asty
> jest link do forum, jest tam m. in. wątek na temat tego artykułu, z którego
> można wyciągnąc wniosek - nasza choroba nie jest aż tak zła jak ją
> przedstawiono, co sobie "zwykli ludzie" o nas pomyślą.
>
> I jeszcze jedno - nie od dziś uważa się geniusz za pewne odchylenie
od "normy".
>
> Więc można pokusić się o stwierdzenie, że każdy nieprzeciętnie uzdolniony
> jest "nienormalny". Ale chyba nie o to chodzi?
>
Może, choć nie bardzo wiem, co chcesz przez to powiedzieć.
Takie wrażenie mam, że Twój wątek, fakt znalezienia takiego art. miał
podtrzymać Twoje zdanie. "Uff, więc jednak..."

> A huśtawki nastrojów miewa każdy, chyba, że jest cyborgiem.

U chorych na chad huśtawki te różnią się natężeniem od hn występujących u ludzi
tzw. zdrowych.

[jmx]

Jedynymi osobami pozytywnie wypowiadającymi się na temat CHAD są sami chorzy.
Dla mnie to wystarczające by traktować z dystansem wszelkie doniesienia nt
'apetytu na życie' i 'napędu'.

chorzy, którzy często mieli swój wkład w "kulturę

[kvinna]

i sztukę" :-)
van Gogh
E.Dickinson
Herbert
...
(wiesz? dalej nie pamiętam, nie mam pod ręką żadnej "monografii" :-)

Widzę, że bardzo chcesz być chora :-) To może jednak kupisz tę huśtawkę?
Oferta ciągle aktualna :-)
Huśtawka jesdnak jest już droższa o 10%. Cóż...prawa rynku :-)

[arnick_a]

O ile się orientuję, Herberta trapiła depresja.
Arni

To nie jest dobra orientacja

[kvinna]

"Cierpiał" na chorobę afektywną dwubiegunową.
W stanach manii nieźle rozrabiał...
(źródło: któraś Gazeta Świąteczna sprzed roku albo więcej)

[milk.chocolate]

i co Jmx, lepiej sie poczułaś?

współczuję

niestety

[jmx]

mam grypę, prawie 39 st. gorączki. Ale dzięki za troskę.

[milk.chocolate]

życzę zatem powrotu do zdrowia i pozdrawiam:)

re: niestety

[ivek]

milk.chocolate napisała:

> życzę zatem powrotu do zdrowia i pozdrawiam:)

właśnie.

ajwek

[baba2005]

ivek napisał:

> milk.chocolate napisała:
>
> > życzę zatem powrotu do zdrowia i pozdrawiam:)
>
> właśnie.
>

> ajwek
>
> i baba tez :)

A mi tak przyszło...

[kvinna]

Dlaczego życzy się zdrowia chorym leczonym u internisty, a u
psychiatry...niekoniecznie (śmiech).

To pytanie ogólne...

Odpowiedź jakaś?

[ivek]

kvinna napisała:

> Dlaczego życzy się zdrowia chorym leczonym u internisty, a u
> psychiatry...niekoniecznie (śmiech).
>
> To pytanie ogólne...
>
> Odpowiedź jakaś?

Bo jak uczy doświadczenie lub lektura forum, nie każdy leczony u psychiatry jest
niezadowolony ze swojej chorby. Co więcej jest to np. powód do wysokiego
mniemania o swojej wyjątkowości.

[kvinna]

Wolisz zahukane jednostki? :-)

Wiesz, to takie polskie: jeśli ktoś jest dobrego mniemania o sobie, to ... :-)

Nie wolno nosić głowy wysoko i lubić samego siebie, prawda? :-)

Pozdrawiam Stłamszonego Ivka :-)

[ivek]

kvinna napisała:

> Wolisz zahukane jednostki? :-)

zdrowy = zahukany? :D

> Wiesz, to takie polskie: jeśli ktoś jest dobrego mniemania o sobie, to ... :-)

Nie wiem. Polskie to są np. araby (takie b. drogie konie o szlachetnym rodowodzie).
> Nie wolno (...) prawda?
jak ja lubie te Twoje manipulacje (serio, lubie je wyłapywać)

aj.

:-)))

[kvinna]

• Re: CHAD 'odbrązowiony'?
milk.chocolate 22.02.2005 14:41 + odpowiedz


i co Jmx, lepiej sie poczułaś?

współczuję



• niestety
jmx 23.02.2005 00:02 + odpowiedz



mam grypę, prawie 39 st. gorączki. Ale dzięki za troskę.

[ivek]

kvinna napisała:

p.s.2: Masz obsesję na punkcie ew. bycia zmanipulowanym.

to nie obsesja to chorba zawodowa :)
Dodalbym jeszcze, ze swoje gierki stosujesz wobec innych (ale Ty Berne'a i
analizy transakcyjnej nie lubisz zapomnialem, tyle ze wreszcie wiem dlaczego).
Ze mna nawet jakbys chciala to nie pograsz, bo ja tu jestem sporadycznie gosciem.

aj.

Dlaczego nie lubię,

[kvinna]

bo prosta jak cep w konstrukcji. I dlatego nie lubię. Ale wiem, ze jest.

Ja tu prawie "nie gram".
(rzadko bywam)

Pan policjant?
:-)

Nieważne.

[ivek]

kvinna napisała:

> bo prosta jak cep w konstrukcji. I dlatego nie lubię. Ale wiem, ze jest.
powinienem napisać tak:
Całe szczęście, że chociaż Ty jesteś skomplikowana.
I wiem, że jesteś.
ale napiszę tak:
Racja nieważne, podaj jakąś liczbę od 0 do 10.

[arnick_a]

ivek napisał:

> Całe szczęście, że chociaż Ty jesteś skomplikowana.
> I wiem, że jesteś.
Kiedy skomplikowany jest wybitny przedstawiciel świata sztuki bądź nauki to
znaczy, że ma fascynującą osobowość z wszystkimi tego pozytywami. Jeśli
skomplikowany jest przeciętny gazetowy forumowicz to znaczy, że to zwyczajny
psychol.
Arni

parę słów ode mnie...

[asta_la_vista]

po przeczytaniu powyższego wątku i artykułu.

może najpierw artykuł i odpowiedź na zarzut Jmx w kwestii komentarza na forum
CHAD: "nasza choroba nie jest taka zła jak ją przedstawiono, co sobie "zwykli
ludzie" o nas pomyślą"

to nie tak. artykuł został napisany celem włączenia się do ogólnopolskiej akcji
Dzień Walki z Depresją, która w tym roku została poświęcona właśnie tematyce
CHAD, i zapoznaniu zapewne społeczeństwa z istnieniem takiej choroby, która nie
jest ogólnie znana i niewielu w zasadzie ludzi w ogóle cokolwieko niej wie. i
fajnie. podobne artykuły pomagają "odczarować" chorobę w oczach ludzi, przerwać
tabu jakim okryte są choroby psychiczne. osobiście jestem ciekawa czy doczekam
kiedyś czasów, że będę mogła swobodnie powiedzieć komuś, że jestem chora i
leczę się psychiatrycznie nie bojąc się, że weźmie mnie za niebezpiecznego
świra. że o zwykłym zrozumieniu problemu nie wspomnę. komentarze na forum CHAD
nie były jednak dość przychylne. nie dlatego, że choroba została przedstawiona
w złym świetle i "co sobie ludzie pomyślą", ale dlatego, że została pokazana
tylko część prawdy. opisano jedynie typ I tej choroby z silnymi maniami i
depresjami - ten bardziej spektakularny medialnie. ale istnieje jeszcze typ II,
o którym pisze tu Kvinna - z dużo słabszymi wahaniami, nie powodującymi takich
spustoszeń. no i o wiele niebezpieczniejsze od czystej manii czy depresji stany
mieszane. protesty więc dotyczyły jedynie powierzchownego potraktowania
problemu. i połowiczne przekazanie prawdy na temat tej choroby. osobiście nie
jestem pewna czy w tym wypadku znajomość jedynie części prawdy nie przysporzy
chorym w społeczeństwie więcej trudności niż nieznajomość jej wcale..

druga rzecz to poczucie, że jest się kimś wybranym, nieprzeciętnym -
elitarność, o której Jmx piszesz. krzyczeć z dumy, że się bierze tabletki?
licytacja kto jest bardziej chory? nie wiem, może czasem tak jest. albo
wygląda. poczucie nieprzeciętności mozę poniekąd wynikać z charakteru tej
choroby - w hipo/manii człowiek ma zawyżone zdanie o sobie, czuje się kimś
wspaniałym, bywa, że o nadprzyrodzonych zdolnościach, jest twórczy, ma
wrażenie, że wszystko jest dla niego proste i można góry jednym palcem
przenosić. może dlatego. ale w depresji za to jest zupełnie odwrotnie -
człowiek nie może znieśc tego, jak bardzo jest nikim, puchem marnym, żałosnym
robakiem wijącym się z bólu. wtedy i w okresie remisji kiedy funkcjonuje się na
normalnych obrotach, zostaje wspomnienie intensywności życia i tworzenia w
manii, moze stąd u niektórych to poczucie nieprzeciętności właśnie. a moze to
forma pocieszenia siebie? "jestem chory, cierpię czasem strasznie - ale za to
jestem inny niż reszta, wyróżniam się"? taki trochę mechanizm obronny..

a jednak w większości jesteśmy zwykłymi ludźmi - pracujemy, uczymy się, mamy
rodziny, zainteresowania, poglądy. jak każdy. owszem wielu sławnych miało/ma
CHAD, ale też prawdopobodnie problemy z wątrobą, sercem czy inne somatyczne.
choroba to choroba. ta różni się tylko tym, że zmienia optykę w okresach
nasilenia, sposób postrzegania świata, tempo przepływu myśli - stąd wzmożona
twórczość manii. ale to żadna reguła. nie choroba czyni przecież kogoś artystą,
ale talent i praca. przykre jedynie, co zauważył/a Arnicka_a - że kiedy ktoś
sławny jest chory, to ma fascynującą osobowość z wszelkimi plusami, kiedy jest
to przeciętny forumowicz, to zwykły psychol..

"jedynymi osobami pozytywnie mówiącymi o CHAD są sami chorzy"
a z wieloma wypowiedziami chorych się spotkałeś/aś? bo znam ich sporo i
większość gdyby tylko mogła bardzo chętnie pozbyłaby się tej choroby bez chwili
zastanowienia. może Ci co doświadczają łagodnych hipomanii i lekkich, krótszych
depresji znoszą to lżej i mogą się w ten sposób wypowiadać. ale znam kilku
takich, którym nawracające silne manie i stany mieszane niemal zrujnowały albo
zrujnowały życie. również takich, w tym siebie, którzy w wyniku ciężkiej
depresji podjęli swoją ostateczną decyzję i niewiele im brakło by się
wyexpediować na drugą stronę. owszem sama miło wspominam początkowy okres
hipo/manii, nagły ożywczy napęd po długich 10 miesiącach depresji. ale nie
jestem pewna czy wart był ceny, jaką przyszło za to potem zapłacić. choć
niewykluczone, że powtórzyłabym błąd z odstawieniem leków. ale nie dlatego, że
to takie pozytywne, ale dlatego, że traci się wtedy zupełnie poczucie choroby i
właściwą ocenę sytuacji. po prostu się leci na skrzydłach własnych myśli.

choruję od dość niedawna - niespełna półtora roku i ciągle jeszcze się uczę.
tej choroby, siebie. co jest pozytywne w samej chorobie? nie te zrywy, huśtawki
itp. ale depresja nauczyła mnie otwierać czasem do drugiego człowieka nie tylko
by słuchać i udzielać pomocy kiedy ktoś mnie o to prosi, ale także wtedy kiedy
sama jej potrzebuję. nauczyła mnie rozmawiać o rzeczach trudnych, o uczuciach,
obawach, lękach. całokształt choroby uświadomił mi, że nie byłam tak dorosła i
dojrzała jak mi się zdawało. byłam i ciągle jeszcze trochę jestem -
rozkapryszoną, rozhisteryzowaną, czasem egocentryczną/egoistyczną dziewczyną. i
to właśnie uważam za pozytyw - że sobie to uświadomiłam i mogę nad tym
pracować. bardzo przez ten czas chorowania dorosłam.

więc czy oddałabym chorobę? czasu na pewno nie cofnę. ale też nie mam zwyczaju
żałować tego, co się już stało. było minęło. tak, obawiam się jak to wpłynie na
moje dalsze życie i jeśli już ma to się jakoś objawiać to wolałabym właśnię te
łagodniejszą formę. tylko, że tu nie ma wyboru. zatem biorę grzecznie leki (i
nie krzyczę o tym z dumą) i liczę na dłuższą remisję. a co do huśtawek,
wewnętrznego chaosu - tego, dopóki nie przekracza za bardzo dopuszczalnych
norm - nie oddałabym. bo cały ten chaos, nieuporządkowanie i jakby dwie skrajne
osobowości w środku - to właśnie jestem ja. taka a nie inna. i taką siebie
lubię.

to zresztą bardzo puste pytanie - "czy oddałabym?". nawet gdybym bardzo
chciała, nie mogę, więc nad czym tu rozważać? lepiej wykorzystać tę energię na
nauczenie się życia z tą chorobą, tak by mieć z niego jak najwięcej, na ile to
tylko możliwe i nie krzywdzić siebie ani innych.

na koniec wszystkim, którzy chcą na ten temat poczytać również polecam książkę
Kay Jamisson "Niespokojny umysł"

pozdrawiam serdecznie
asta

[baba2005]

Trzymaj sie cieplutko, Asta :))))