psychiatrzy

[memavet]

Czy też macie wrażenie, że (ogólnie rzecz biorąc --bo na pewno, jak od
wszystkiego, sa wyjątki) psychiatrzy odznaczają sie pewnym
charakterystycznymi cechami, i że nie sa to cechy które większość ludzi (jak
sądzę) ceni w bliźnich? Nieruchomy zimny wzrok, półuśmieszek lekko kpiący, a
na podorędziu, trzeba czy nie trzeba, uwaga kąśliwa się czai. Chłód, że od
oddechu takiego czy takiej psychoosoby aż człowiekowi twarz zamarza. ( A mnie
soatnio to i dłoń w pięść sie zwija, oh:-) A, i cokolwiek powie pacjent
zostanie zanegowane, przekręcone, i poddane w wątpliwość. Nawet jak mówi o
uczuciach, pan/i p wie lepiej. (I nie, nie lecze sie z powodu paranoi ;-)

[hsirk]

a jacy maja byc, skoro przez cale zycie zawodowo zadaja sie z Wami?

[memavet]

Zabawne, ale... Twój typ poczucia humoru (jadowito - wredny) wskazuje albo na
przynależność do tegoż zawodu, albo na marnie stłumioną wściekłość. Do rychłego
zapoznania sie z przedstawicielami profesji zatem, bo i Tobie jak widać sie
przyda

[hsirk]

oooo... a pani to psycholog pewnie jak na to wskazuje glebokosc analizy...


pogratulowac wgladu w dusze moja i psychiatrow

[anik_2005]

Naturalnie, że się odznaczają. Nie wiem tylko czy akurat tymi wymienionymi
przez Ciebie cechami. No, ale to tylko drobne nieścisłości.
Przypominam sobie różnych speców od naprawiania zepsutych piecyków gazowych i
innych tego typu. Jeśli choć raz miałaś z nimi do czynienia z pewnością wiesz
jacy to mądrzy i elokwentni ludzie. Ich słownik składa się z kilku slangowych
wyrażeń, których często używają gdy np. jakaś rura pęknie od uderzeń ich
młoteczka. Naturalnie używają łagodnych perfum, noszą stroje firmowe.
A do tego wszystkiego jeżdżą zazwyczaj najdroższymi samochodami, na które
przeciętnego Kowalskiego nigdy nie będzie stać.

Tak na marginesie, wariaci są wszędzie ;)

pozdr,
anik

--------------------------------------------------------------------------------
Przychodzi facet do psychiatry i upiera się ze umie latac. Psychiatra mu
oczywiscie nie wierzy ale klient się upiera ze umie latac... na to psychiatra
juz zdenerwowany otwiera okno i kaze facetowi latac. Facet bierze rozbieg,
wylatuje. Robi pare kolek i wraca do gabinetu.
Lekarz zachwycony pyta się czy on tez moglby tak polatac. Na co facet, ze i
owszem tylko trzeba szybko machac rekami.
Lekarz wyskakuje i się oczywiscie zabija. Na co facet:
- Jak na aniola stroza to ze mnie niezly kawal sku*.*

[memavet]

Tak, jasne, anik, tylko, że BMW i gacie czasem monterom i hydraulikom opadające
z tyłka, czy ich od czasu do czasu niecenzuralny język nie wpływaja na
efektywnośc dokręcania śrub i zapychania cieknących dziur. A psychiatra miałby
zajmować sie ludźmi którzy potrzebuja pomocy, często ludźmi cierpiącymi

[anik_2005]

memavet napisała:

> Tak, jasne, anik, tylko, że BMW i gacie czasem monterom i hydraulikom
opadające
>
> z tyłka, czy ich od czasu do czasu niecenzuralny język nie wpływaja na
> efektywnośc dokręcania śrub i zapychania cieknących dziur. A psychiatra
miałby
> zajmować sie ludźmi którzy potrzebuja pomocy, często ludźmi cierpiącymi

[goga21]

Nie rozumiem skąd te uogólnienia ile poznałeś psychiatrów żeby się w ten sposób
wypowiadać.Myślę że na temat psychiatrów krąży wiele stereotypów a to grupa
zawodowa jak każda inna.Pozdrawiam i życzę szybkiego powroyu do zdrowia

[memavet]

Nie liczyłam ilu znałam, i myślę, że naoprawdę nie ma tu znaczenia ILU, tylko
JAK dobrze. No, i czy ja ich "znałam" - przecież nie. Prawdopodobnie około
dziesieciu. Ale ciekawe to, co piszesz o sterotypach na temat tej grupy
zawodowej - nie słyszałam żadnego "stereotypu na temat psychiatrów".
Nauczyciele, monterzy, fryzjerzy, ginekolodzy - to tak.
Myslę, że ludzie wybieraja sobie takie a nie inne zawody i trwaja w nich,
poniewaz wykonywanie tych własnie a nie innych zawodów zaspokaja jakieś ich
psychologiczne potrzeby

[xy2]

nie wiem czemu ale jakos ci nie wierze

[memavet]

Dziwne. Ale to na szczęście bez znaczenia.

[xy2]

w życiu nie czytałam wiekszej bzdury

[asta_la_vista]

xy2 napisała:

> w życiu nie czytałam wiekszej bzdury

hmm, może i zdarzyło mi się czytać większe
co nie zmienia faktu, że to rzeczywiście wielka bzdura

[xy2]

bzdura, moja kumpela ma ojca psychiatre, brata psychiatre, ja chodze na
rozmowy z psychiatrą i w zyciu nie spotkałam sie z czyms takim o czym pisał
autor

[asta_la_vista]

a i owszem - bzdura
od roku sama się leczę psychiatrycznie
moja lekarka jest ciepła, sympatyczna, opiekuńcza
nigdy niczego nie bagatelizuje, zawsze znajdzie chwilę czasu, stara się pomóc
najlepiej jak potrafi
inna lekarka, do której trafiłam będąc w innym mieście, podobnie

choć może miałam szczęście, bo słyszałam różne już opinie o lekarzach
co nie zmienia faktu, że bez sensu są tu uogólnienia
w stylu "wszyscy psychiatrzy to.."
bo to ludzie tak samo jak my
a przecież nikt nie jest ideałem
a już tym bardziej nie wszyscy

pozdrawiam xy2 :)

[xy2]

ja przez długie lata walczyłam z moim narcyzmem, tylko dlatego ze ktos taki jak
ja: zwracajacy uwage na własne samopoczucie, w tym wygląd, poglądy, wartości
jest postrzegany jako zły. Starałam sie byc inna ale mi to nie wychodziło, wiec
popadałam w depresje. Ojciec mój tez chciał z tym walczyc i mnie krzywdził, a
po co. Od miesiaca tego nie robi i jest mi lepiej, jemu tez.
pomogła mi pewna pani psychiatra (nazwiska nie podam)- bardzo madra, serdeczna,
która jako jedyna powiedziała mi ze nie jestem przez to zła i ze powinnam to
zaakceptowac, ze to nic złego bo ja przez to nie krzywdze nikogo

[asta_la_vista]

a więc cieszę się ogromnie, że jest już lepiej :)
i tym bardziej serdecznie pozdrawiam
życząc braku potrzeby kontaktu z psychiatrą na przyszłość:)
nawet jeśli to czasem naprawdę fajni ludzie :)
no - chyba, że na stopie prywatnej ;)

[xy2]

ja uważam ze kontakt z psychiatrą jest bardzo potrzebny. tak samo jak powinno
sie isc do dentysty, do fryzjera, do kosmetyczki, do ginekologa. psychiatra,
pod warunkiem ze dobry jest wskazany.
i nie rozumiem tych którzy uwazają ze wstyd chodzic do kogos takiego

[asta_la_vista]

również nie rozumiem gdzie tu wstyd w chodzeniu do psychiatry
lekarz jak każdy inny i czasem rzeczywiście bardzo potrzebny
ale nie zawsze, nie polecałambym tego każdemu
bo jeśli ktoś doskonale radzi sobie ze sobą i z własnym życiem
jeśli jego problemy go nie przerastają
to psychiatra jest mu zbędny
czasem może w prypadku jakiegoś chwilowego załamania, gorszego okresu w życiu,
poleciłabym psychologa
choć uważam, że dużo lepiej by było gdyby oba te zawody były w mniejszym
stopniu potrzebne, a w tym miejscu wzrosło wsparcie i wsłuchanie się w drugiego
człowieka wśród rodziny, najbliższych, przyjaciół..

[xy2]

wiesz, rodzina, znajomi, bliscy nigdy nie będą obiektywni a specjalista tak

[asta_la_vista]

prawda
chodziło mi tylko raczej o to, że w niektórych przypadkach wystarczy zwykłe
ludzkie wsparcie i zrozumienie (niekoniecznie od razu psychiatry lub psychologa)
może i ludzie z naszego otoczenia nie będą zbyt obiektywni, ale za to
rzeczywiście mogą się nami przejąć i sprawić, że poczujemy ich bliskość w
cięższych chwilach.. w relacji specjalista-pacjent zawsze istnieje jednak jakiś
dystans, choćby wynikający z tego, że specjalista musi być obiektywny

najlepiej gdyby się Ci wszyscy ludzie wzajemnie uzupełniali
ale często tak nie jest, niestety

jestem jak najbardziej za korzystaniem z pomocy specjalisty jeśli istnieje taka
potrzeba
ale w żadnym wypadku nie zalecałabym tego każdemu
żeby nie przerodziło się to w zbiorową "ucieczkę w specjalistów"
co już zresztą zaczyna mieć miejsce w przpadku psychologów
(a w stanach coraz częściej i psychiatrów)

[xy2]

owszem wystarczy w niektórych przypadkach, ale nie zawsze:)

często jest tak, ze najblizsi potrafia tylko krytykowac i udowadniac własne
racje.

[memavet]

Powiedziała ci, że przez swój narcyzm nie krzywdzisz nikogo? Miła. Nareszcie
ktoś cię zrozumiał? Nie dziwie, sie że jestes jej --jak mi się wydaje--czule
wdzięczna. Tez bym była.
Ciekawe to, co napisałaś. Może to nie był narcyzm per se, tylko "niedokochanie"
takie z dzieciństwa (nie wiem jak inaczej to ująć), taki lęk przed brakiem
akceptacji, przed brakiem potwierdzenia --stwierdzenia

[xy2]

memavet napisała:

> Powiedziała ci, że przez swój narcyzm nie krzywdzisz nikogo? Miła. Nareszcie
> ktoś cię zrozumiał? Nie dziwie, sie że jestes jej --jak mi się wydaje--czule
> wdzięczna. Tez bym była.
> Ciekawe to, co napisałaś. Może to nie był narcyzm per se,
tylko "niedokochanie"
>
> takie z dzieciństwa (nie wiem jak inaczej to ująć), taki lęk przed brakiem
> akceptacji, przed brakiem potwierdzenia --stwierdzenia

[memavet]

To że sie jest jedynaczką, nie znaczy, że sie dostaje tyle uwagi i miłości, ile
potrzebujesz. Są różne rodziny. Ja też jestem jedynaczka, to wiem. Co nie
znaczy, że sie upieram, że mam racje- nie zrozum mnie źle.
Zabawne

[xy2]

ludzie lubia mówic o złych rzeczach, to stad.

a ja na forum nie podaje zadnych danych osobowych, niezaleznie kto jaki jest

[memavet]

OK, rozumiem i szanuję.

[memavet]

Zazdroszczę. Ciekawe, od czego to zależy. Bo w "pecha" i w "szczęście" to chyba
za bardzo powaznie wierzyc nie można... Znam kilka osób, ktore tez są
zadowolone z kontaktów z psychiatrami. A mnie ten zimny wzrok raz za razem
przesladuje. WIEM! To z pewnoscią... przeniesienie! ;-)
A słowa "wszyscy" w poscie nie napisalam. To sobie ktos dodał. A gdzie
usłyszał? ;-)
Całkowite unikanie sformułowań ogólnikowych, (np. przez zaznaczanie za każdym
razem "niektorzy" "pewni" "czasem" itp) na pewno sprawiedliwsze by było, ale
chyba uniemozliwiłoby wymiane mysli. Uproszczenia są częścia kodu koniecznego
do komunikowania sie. Nie?
Pozdr, trzymaj sie.

[memavet]

To weź do rączki gazetę ;-)

[richard_the_taxidriver]

memavet napisała:

> Czy też macie wrażenie, że (ogólnie rzecz biorąc --bo na pewno, jak od
> wszystkiego, sa wyjątki) psychiatrzy odznaczają sie pewnym
> charakterystycznymi cechami, i że nie sa to cechy które większość ludzi (jak
> sądzę) ceni w bliźnich? Nieruchomy zimny wzrok, półuśmieszek lekko kpiący, a
> na podorędziu, trzeba czy nie trzeba, uwaga kąśliwa się czai. Chłód, że od
> oddechu takiego czy takiej psychoosoby aż człowiekowi twarz zamarza. ( A mnie
> soatnio to i dłoń w pięść sie zwija, oh:-) A, i cokolwiek powie pacjent
> zostanie zanegowane, przekręcone, i poddane w wątpliwość. Nawet jak mówi o
> uczuciach, pan/i p wie lepiej. (I nie, nie lecze sie z powodu paranoi ;-)

oczywiście podstawową wspólną cechą psychiatrów jest bezkompromisowość w
ogłupianiu zwykłego człowieka, wciskanie mi setek fobii i frenii celem
wydojenia z niego jak największej ilości kasy.
.. duszpasterze naszych czasów psia ich mać

[memavet]

Wmawiania "fobii i frenii" nie zauważyłam, ale fakt, że na pewne (z czasem

[richard_the_taxidriver]

narkotyki - be, uzależniają
alkohol - be, uzależnia
prozaki i inne smaki - cacy, cudowne lekarstwa (uzależniają jedynie od
receptodawcy)

kocham hipokrytów :-) - jak kali przepisać chemie to to być "dobra chemia"
czyż nie zastanawiający mechanizm ?

[memavet]

A jak nie chcesz brac ich recept, to "nie moga ci pomóc". Bo opierasz się!
Odmawiasz! Oni bezradni są wobec uporu twego.
Niektorzy przypisują prawie wszystkim pacjentom te same leki. Wiemy dlaczego.
Ale to robia też lekarze innych specjalnosci.
Ja tam wolę wino od prozaku.

[goga21]

Piszesz że znałeś około dziesięciu psychiatrów i jednak pokusiłeś się o daleko
idące uogólnienia.Nie wierze że wszyscy oni byli tacy sami.Jeżeli chodzi o
stereotypy o tej grupie zawodowej to zazwyczaj psychiatra postrzegany jako
osobnik o przenikliwym wzroku analizującym zachowanie innych ludzi pod kątem
psychopatologii,ktoś kto swoim pseudointelektualnym wywodem powoduje że każdy
czuje się malutki,ktoś kto potrafi z każdego zrobic wariata .Relacja pomiędzy
pacjentem a psychiatra jest trudna do nawiazania z wielu względów wynika to
także ze specyfiki zaburzeń z którymi zgłaszają sie chorzy.Ja życze ci
poznania lekarza do którego bedziesz miał 100% zaufanie ,sedecznie pozdrawiam.

[memavet]

Teraz ty wyciągasz wnioski za szybko. Skad wiesz, jak częste były spotkania,
czy na przestrzeni ilu lat, i z jakimi problemami, i co sie wydarzyło. Nie
wiesz. I nie napisałam, że byli tacy sami: byli w różnym wieku, obu płci, i
mieli także różne inne cechy oprócz tych, o których pisałam, różne
zainteresowania i hobby. Znam towarzysko kilka osób uprawiających ten zawód, i
dwoje z nich tych cech W KONTAKTACH TOWARZYSKICH nie ma. Ale koleżeńskie
relaksujące piwo w barze czy przyjazna rozmowa na korytarzu a upupianie klienta
w godzinach pracy to dwie tak różne sytuacje, że inne z takiej osoby moga
wychodzic potrzeby.
Znam takiego lekarza, i nareszcie nie jestem traktowana jakbym byla śmieciem. I
zastanawiam sie wlasnie, dlaczego ta osoba jest inna. Dlaczego nie probuje mnie
traktowac "pseudointelektualnym wywodem" itd. Przynajmniej nie stale.
Pozdr,

[xy2]

pewnie kompleksy na tle psychiatry i próby ukrycia słabosci

[richard_the_taxidriver]

> pewnie kompleksy na tle psychiatry i próby ukrycia słabosci

a oprócz banalnych ogólników potrafisz coś uzasadnić własnymi słowy.
Bo mój "kompleks" na tle psychiatrów wyraża sie słowami "szarlatani"
i "etycznie zwichnięci dorobkiewicze" /i potrafie to uzasadnić/

[xy2]

no i to faktycznie musi byc twój kompleks

[richard_the_taxidriver]

lubisz słowo "kompleks" ? upajasz się nim ? wyszukiwanie kompleksów u innych to
twój sposób na zagłuszenie własnych ?

[xy2]

mylisz sie i to bardzo. nie to jest moim problemem

dlaczego traktujesz ludzi jak wrogów: szarlatani, chca wycuiagnac kase. moze ty
tak postepujesz i w ten sam sposób oceniasz innych

[richard_the_taxidriver]

> dlaczego traktujesz ludzi jak wrogów: szarlatani, chca wycuiagnac kase.

dlaczego uogólniasz piszemy o psychiatrach a nie o wszystkich ludziach. A tych
traktuję podobnie jak kastę adwokatów - sprzedajne środowisko bez honoru i
godności. Przykłady ich "lekarskiej" działalności same "reklamują" się na
pierwszych stronach sensacyjnych popołudniówek.

Dlaczego tak szybko przylepiasz ludziom łatki, ferujesz wyroki o ich
kompleksach.

[xy2]

nie mozna oceniac ogółu, zawsze znajdzie sie ktos dobry. ja miałam szczescie i
trafilam na swieta osobe. nie sciemnia mi ze wystarcza 2 spotkania, bo nie
wystarcza i mam tego świadomosc. mam tez swiadomosc ze musze za to zapłacic.
psychiatra nie jest cudotwórcą, nie wszystko od razu, na efekty sie czeka, raz
dłuzej raz krócej.
są skrajne przykady lekarskiej działalnosci nagłosnione w mediach, ale nie
znaczy ze tacy są wszyscy

miało byc swietną nie swieta

[xy2]

[richard_the_taxidriver]

> nie mozna oceniac ogółu

a dlaczego ty oceniasz ? przypisujesz komuś wady po jednej wypowiedzi ?

> trafilam na swieta osobe. nie sciemnia mi ze wystarcza 2 spotkania, bo nie
> wystarcza i mam tego świadomosc.

no pięknie. No to laska leżysz już Cię przekonał, że jesteś chora i szybko z
tego nie wyjdziesz.

A gdy już przywróci Cię na zdrowe łono społeczeństwa zastanów się przez chwilę
dlaczego to kiedyś było jaknajbardziej powszechnym i NORMALNYM brakiem
zdolności w jakimś kierunku dziś jest CHOROBĄ ??!! z gatunku dys, dep albo inny
zajebiście trendy łaciński wyraz.

Ucałuj ode mnie Frenie i Fobie i powiedzi im, że fajde dupy są tylko muszą na
francą popracować

[xy2]

"no pięknie. No to laska leżysz już Cię przekonał, że jesteś chora i szybko z
tego nie wyjdziesz."
wrecz odwrotnie

czasami nie jestem w stanie sama sobie pomóc, wiec ide do specjalisty. to
ludzie pozornie mi bliscy predzej powiedza mi ze mam frenie i fobie i robia to
za darmo

[richard_the_taxidriver]

> wiec ide do specjalisty

specjalisty ?! od czego ?? Zaklinacza węży, który uspokoi Twój narcyzm
ubierając słabość do łysych półgłówków w błyszczących kreacjach z lampasami, w
wadę chemiczną kwasu rybonukleinowego, która to wada czyni z Ciebie bezwolną
wielbicielkę mięśniaków maściw wszelkiej ?

[xy2]

o czym ty mówisz, jakie miesniaki z błyszczacych kreacjach z lampasami

[richard_the_taxidriver]

to tylko obrazowe przedstawienie pewnej reguły

[xy2]

to nie uogólniaj, a juz na pewno nie w rozmowie ze mna bo bardzo tego nie lubie

[richard_the_taxidriver]

> to nie uogólniaj, a juz na pewno nie w rozmowie ze mna bo bardzo tego nie
lubie

primo: to nie uogólnienie a alegoria zjawiska stanowiącego osnowę omawianej
tu "profesji"
secundo: gdzieś mam co lubisz, a co nie

[renkaforever]

Mysle, ze to wspanialy zawod psychiatra.

[memavet]

Dlaczego?

[memavet]

Fakt. W pewnych sprawach nie ma jak przyjaciele i rodzina. Tylko słownictwo
uzywane w domu i w kręgach towarzyskich może czasami być nie tak "naukowe" ;-)

[memavet]

No właśnie- nie mozna oceniac ogółu na przykładzie jednej osoby. Tobie trafiła
sie taka własnie doskonale Ci pasująca lekarka. I oceniasz wszystkich
przedstawicieli tej profesji na przykładzie tej jednej jedynej osoby, a
wszystko co nie CUDNE to juz wypaczenie. A może ta twoja lekarka to wyjatek,m
a nie typowa przedstawicielka zawodu? Piszesz, ze tak nie lubisz uogolnień. Czy
to może nie dlatego, że je nieswiadomie uprawiasz? Przemysl sobie.
A że Ci powiedziała ze na wyniki trzeba bedzie czekac np poltora roku, i ze
wlasciwie to ona jest bezradna (to cytat, może Twoja tak nie mówi) bo to Ty
masz sie zmienic (to zreszta prawda.. niejako) to nie powod żeby się
zakochiwać. To chyba norma, że lekarz ma mówic prawdę, a nie cnota jakas
wyjatkowa? Poza tym, wiedząc o tym, przygotowujesz sie zawczasu na długotrwałe
wydatki. Chyba, ze chodzisz na NFOZ.

[memavet]

Az usiadłam, żeby policzyc ILU dokładnie.
Nie zaprzeczysz chyba, że pewnych zachowan i nawyków nabiera się jednak dzięki
specyfice wykonywanej pracy. Czasem przenosi sie w życie prywatne. Jeśli jestes
np. germanista, to bezwiednie, niejako nawykowo, zauwazysz błędy językowe u
osób wypowiadających sie po niemiecku. Czy po sobie pokażesz, że zauważyłaś, to
juz kwestia taktu, kultury, i świadomego wyboru. Jeśli jesteś np fotografem, to
zauważysz, że zdjęcie jest źle wyeksponowane, albo bardzo dobrze, i też możesz
na to zareagowac lub nie. Zawody, w których mali-maleńcy człowieczkowie maja
(pozornie) wielka władzę są niebezpieczne dla ich serca. Jedna złosliwośc
prowadzi do drugiej, i jeżeli nie w swoim sercu to nie ponosi sie za to
konsekwencji, a humor bywa rózny, (cóż, wszyscy jestesmy ludźmi), a ilość
oglądanego cierpienia rodzi niewrażliwość na to cierpienie, ktorą to
niewrażliwośc nie każdy (wszyscy jestesmy itp banały) potrafi na czas pracy
schowac do kieszeni. Taką mała-wielka władze ma psychiatra nad pacjentem,
zwłaszcza w szpitalu, ale i w poradni też

[goga21]

Piszesz o władzy psychiatrów nad pacjentami twierdzisz że mozliwośc wymądrzania
się daje im sposobnosć do dowartościowania ich ego,nie sadzę aby tak było.Po
pierwsze jak wspomniałam relacja lekarz -pacjent jest bardzo trudna i nie ma
tu nic do rzeczy wiedza wyniesiona z kursów studiów itp bo nie można nauczyć
sie komunikacji z każdym.Osobiście uważam że relacje partnerskie z pacjentem
to też nie najlepszy pomysł stwarza mozliwosci manipulacji lekarzem pewnych
naduzyć co napewno nie służy terapii która jest trudna i wymaga wielu
kompromisów z obu stron.Po drugie takt kultura osobista to cos co powinno
cechowac kontakty pacjent-lekarz niezaleznie od specjalizacji jaka lekarz sie
zajmuje.Po trzecie ktos powiedział ze psychiatrzy powinni być jak lustra w
których odbijaja się zaburzenia ich pacjentów.No i na koniec nie bez znaczenia
jest fakt że chorzy leczacy się czesto maja troche zniekształcone poczucie
rzeczywistosci sa sfrustrowani co wpływa takze na to jak interpretuja
zachowania nie tylko lekarzy ale takze np swojej rodziny,
przyjaciól.Oczywiscie nie znam twojej historii więc tego co tu piszę nie bierz
osobiście .Czasami spójrz na siebie patrząc z perspektywy swojego lekarza może
to troche zmieni ci perspektwę....Pozdrawiam!

[memavet]

Dlaczego powtarzasz w kólko to samo? Dlaczego tylko banały w typie "relacja
jest trudna"? Czy ktoś mówił, że taka nie jest? Czy wspominano tu "relacje
partnerskie"? Bo ja też nie jestem za. Ale bez względu na relacje, nic nie
usprawiedliwia nieprofesjonalnego zachowania niby profesjonalisty.
Wygląda ten dialog nieco jka monolog. Jakbys sama sobie wymyślała argumenty,
przeciwko ktorym się wypowiadasz... nie używając żadnych wartosciowych
argumentów, bo "trudna relacja" i to, co ktoś powiedział

[richard_the_taxidriver]

Wrzuć na luz Memavet, niektórzy popadli w bezkrytyczne uwielbienie braci psycho.
Coś na kształt dogmatycznego kultu. Psycholog, psychiatra to taki bożek lub
conajmniej totem. Takie czasy, w których depresja to nazwa niezwykle chodliwego
towaru.

Fajnie, że sporadycznie można spotkać jeszcze osobę, która potrafi chłodnym
racjonalnym okiem spojrzeć na ten kuglarski interes. Dzięki

[memavet]

the taxidriver jak w "Taksowkarzu"?
Masz racje, że lepiej sobie poluzować. Jest to rzeczywiście coś na kształt
kultu religijnego, jak piszesz, dogmatu, a dogmat jak to dogmat, oporny jest
tak na fakty jak na argumentację teoretyczną, i na samą rzeczywistość też.
Racja. A tu jeszcze wchodzi kasa, a money money money to siła ogramna, ale
zarazem jednak brzydki wyraz. O receptach na antydepresanty nie mówimy. Money.
Bardzo widać niektórym ludziskom potrzeba, żeby ich ktoś wysłuchał: ktoś, kto
WIE. Autorytet. Żeby pogłaskał po główce, rozgrzeszył. Tak archetypowa
psychiatryczna Matka.
Więc chyba zrywam sie stąd,
Pozdrawiam,
m

[karivrt]

Widzę ze bużliwy temat się Wam trafił. Tak bywa.

Mevo, twoje spostrzezenia nie są odosobnione...

Postaraj sie dotrzec do pozycji Jeffrey'a Masson'a "Przeciw terapii". To juz
jakby klasyka ale na pewno znajdziesz tam więcej na nurtujące cie kwestie.

pozdrawiam
krv

[memavet]

Dziękuję, karivrt, poszukam. Najpierw moze w necie (?). Nie słyszałam o tej
książce.
Problem rzeczywiście nurtuje mnie od dość dawna. Pocieszyłeś mnie trochę.
Czasem mysle, że rzeczywiście, jak mi to zarzucila koleżanka g, jestem po
prostu ostro przewrazliwiona (co zapewne znaczy, że wydaje mi się, że coś nie
jest tak jak powino być(?)) i wszystko jest CA-CY.
Nie jestem przeciw terapii. Jestem tylko za zmianą w podejściu psychiatrów do
ich pacjentów. Czyli do "klientów," jak to sie dziś czasem mówi, podkreślając
tym samym aspekt usługowy pracy psychiatry czy terapeuty. Żeby może psychiatrzy
dostrzegli, że jednak NIE SĄ władcami dusz.
A co Jeffrey Masson pisze? Zreferujesz kawałek? :-)
m

dlaczego dlaczego

[niebieskozielony]

memavet, a dlaczego tak często stawiasz ludzi pod ścianą, pytając -
"dlaczego" ?

pozdr

[goga21]

Zarzucasz mi że pisze banały powtarzam się próbuję uogólnić jakoś ten problem
skoro nie znam zadnych konkretów.Próbuje podkreslić jaka trudna jest relacja
dla mnie to nie banał .Piszesz też o nieprofesjonalnym zachowaniu podaj
przykłady takowego bo twoje wypowiedzi w stylu nieruchomy
wzrok,chłód,poddawanie wątpliwości twoich wypowiedzi to dla mnie żadne
argumenty.Niestety mam nieodparte wrażenie że jesteś potwornie przewrażliwiona
na swoim punkcie,wszystko bierzesz bardzo osobiscie zero dystansu.Bardzo jestem
ciekawa jak według ciebie wygląda idealna relacja pomiedzy psychiatra a
pacjentem jak masz ochotę to konkretnie opisz czego oczekujesz Serdecznie
pozdrawiam:)

[memavet]

Ok, nie "banał" tylko ogólnik, do którego nie sposób sie ustosunkować. Mnóstwo
jest różnych trudnych relacji, a każda ma swoja specyfikę. Dlatego
zwrot "trudna relacja" jest pusty.
Chłód, nieruchomy wzrok itp. to nie argumenty, zgadzam sie całkowicie. To są
spostrzeżenia czy może nawet odczucia, a te każdy ma inne (zależnie od swoich
blablabla ;-).) Ty masz odmienne od moich, pozytywne, czego zazdroszczę, i ja
twoich spostrzeżen i pozytywnych odczuć nie próbuję negować, bo to by było
bezcelowe i zwyczajnie durne.
Konkrety (z jednego spotkania): "Właściwie PO CO pani tu przyszła?!" (To chyba
oczywiste po co idzie pacjent do lekarza? Nie?) "Nadal nie rozumiem, po co pani
tu przyszła!" (Zapomniała, gdzie pracuje?) "Pani jest nieprzygotowana!" (A co
ja, w szkole przy tablicy jestem?!) "WYDAJE mi się, że przyszła pani do
psychiatry." (WYDAJE jej się?!) "Albo farmakoterapia albo nie moge pani pomóc,
do widzenia." (Bezradne maleńtwo... a jednak za drzwi to umie wyrzucić.) "Czego
jeszcze pani chce?!" (Nie wie, że nie wódy i fajek tylko pomocy?)
Oczywiście, złośliwość może byc zasłużona i sprowokowana. Ale gdyby nawet tak
było (a jestem z psychiatrami uprzedzająco grzeczna, bo wiem, że delikatne toto
niczym konwalia o rosie) to ta pani wybrała taka pracę, że ma do czynienia z
trudnymi ludźmi. No ale jak nie wie, po cóż to oni do niej rpzychodzą...
Chciałabym, żeby lekarz - każdy, także psychiatra - odnosił sie do pacjenta z
szacunkiem: nie podnosił głosu w rozmowie; nie zadawał kpiących retorycznych
pytań; nie pouczał lecz raczej starał się usłyszeć, co pacjent do niego mówi;
nie nakazywał w stylu "robisz, co mówie albo wynocha" ale był otwarty na
potrzeby pacjenta, dając mu możliwość suwerennego wyboru. (Oczywiście, gdy
mówie o potrzebie dialogu między lekarzem a pacjentem, nie mam na mysli
sytuacji, gdy ktoś nie ma kontaktu z rzeczywistością lub zagraża swemu zyciu.
Wtedy może rzeczywiście nalezy PRZEZ CHWILE nie dac mu wyboru.)
Wiem, że jestem przewrażliwiona. Dobrze jest znać swoje słabości. Gorzej, gdy
są one nieuświadomione. Zapytaj zatem może swoją terapeutkę, co powoduje ludźmi
zarzucającymi innym przewrażliwienie czy przesadę. Naprawde pouczające.
Co do braku dystansu to nie jestem pewna, moze trochę. Cóż, jakbym nie miała
problemów z psychiką, nie wiedziałabym co to psychiatra. To chyba oczywiste.

Zagadka: Jak nazywa sie osoba, która, gdy jej zabraknie argumentów w dyskusji,
atakuje swego oponenta wytykajac mu takie czy inne negatywne cechy charakteru?

[goga21]

Niestety nie mam jeszcze swojego psychoterapeuty jakos ide przez życie radzac
sobie sama.Nie jestem laikiem w tych sprawach choć zarzucasz mi niewiedzę znam
to srodowisko bardzo dobrze.Dlatego twoje konkrety nie przemawiaja do
mnie.Lekarz ma prawo zapytać pacjenta po co przyszedł nic tu nie jest oczywiste
jak piszesz.Pacjent powinien na poczatku sprecyzować czego oczekuje od terapii,
terapeuty,przedstawic swoje problemy.Nie potrafie odnieść się do hasła o
przygotowaniu się do sesji terap-ale jak wiesz pacjentom czasami daje się
jakieś "zadania"do opracowania, oczekuje sie wspólpracy bo jaki sens miałyby
spotkania ?PRZYZNAJĘ ŻE ZDANIE O FARMAKOTERAPI BYŁO BARDZO BRUTALNIE PRZEKAZANE
ALE JEST PRAWDZIWE I UZNAM CIE ZA TOTALNA IGNORANTKE JEŚLI ZAPRZECZYSZ>CO MA
ZROBIC LEKARZ KIEDY PACJENT NIE CHCE ZAŻYWAĆ LEKÓW CZUJE SIĘ BEZRADNY>CO DO
WŁADZY PSYCHIATRÓW NAD PACJENTAMI TO JUŻ KOMPLETNE BZDURY POZA KILKOMA
EKSTREMALNYMI SYTUACJAMI NIE MA PRZYMUSU LECZENIA< HOSPITALIZACJI WIEC O JAKIEJ
WŁADZY PISZESZ>ROZUMIEM ZE MOZNA MIEC PECHA I TRAFIC NA ZŁEGO TERAPEUTE ALE NIE
KILKA RAZY JAK PISZESZ>NA KONIEC CHCE DODAC ŻE NIE UWAŻAM PRZEWRAZLIWIENIA ZA
COS NEGATYWNEGO PO PROSTU PEWNE OSOBY BARDZO ŁATWO URAZIC

chyba zakończymy?

[memavet]

Widzę, że nie dogadamy się w tej sprawie. Skoro, jak mówisz ,znasz środowisko,
choc nie chodziłaś na psychoterapię (a nie pisałas o tym wcześniej? cos
pomyliłam widocznie), to znaczy że znasz towarzysko czy zawodowo (aaa...) czy
rodzinnie

[memavet]

Hej niebieskozielony, to mój ulubiony kolor, cudny. Często? Ludzi? Myslałam, że
tylko w tej rozmowie i wyłacznie tę moją rozmówczynię, która ma szczęście mieć
tak dobre doswiadczenia z psychiatrią...
Przyjrzę sie temu, dzięki.
Pozdr,

[zoskaanka]

jedyny psychiatra jakiego znam jest ciepły, uśmiechnięty, sympatyczny, uważnie
słucha, cierpliwie odpowiada, zadaje mądre pytania i nigdy przenigdy nie jest
złośliwy, ma tylko jedną wadę... duuuuuuuuuuuuuużo starszy ode mnie:))))

[memavet]

Oh to i szczęście i pech!