Powalenie emigracyjne...

[rybolog]

Nie jest latwo na emigracji, ba, jest bardzo trudno. Juz po wyladowaniu wielu
ludzi zdaje sobie sprawe, ze trafilo w inne zycie, inny jezyk, innych ludzi,
inna mode, kase, kulture itd...czyli wszystko. Te glupawe rozmowy przed
wyjazdem byly tylko...podbudowaniem siebie. A tak naprawde prawdziwe
budowanie siebie, dopiero sie zaczelo, od zera...Wystarczjaco jestes silny
zeby podjac te wyzwanie? Czy Ci po prostu odwali...po pewnym czasie i dalej
bedziesz brnal w swoim wlasnym urojonym swiecie..., swiecie emigranta.

[rozgwiazda1]

masz szanse i biala karte,mozesz to wykorzystac

[rybolog]

Aaaa i tu jest blad, Twoja szansa jest mala a karta czarna...i to w wielu
przypadkach.

tabula rasa:)))))

[psychopata.z.borderline]

[rozgwiazda1]

jesli w "poprzednim wcieleniu" byles nikim albo patrzono na ciebie z boku,w
nowym miejscu mozesz zaczac wszystko od zera.Wiesz jakich bledow nie popelniac.
To tak jakbys dostal nowe zycie.Przynajmniej ja to tak rozumiem.
W obcym kraju czuje sie jak ryba w wodzie.Nikt mnie tam nie zna i moge udawac
krolowa Siuksow;)

[rybolog]

A jak byles kims? Zrezta, udawac to wszedzie mozesz. Problem w tym, ze sporo
ludzi zna sie na "udawaniu" :)

[red_one]

a jaki jest cel udawania. przeciez siebie nie oklamiesz, a to przede wszystkim
sobie masz poprawic zycie. juz niezaleznie od tego czy inni sie na to nabiora...

[itsmeagain]

Wiadomo, ze jest trudno, ale... tam dopiero mozna poczuc sie wolnym i niczym
nieskrepowanym :)))

[rybolog]

No mozna, do pewnego momentu:)

[itsmeagain]

raczej chyba w pewnych granicach ;)

[rybolog]

A wiesz ze sporo ludzi mysli ze granic nie ma. I to w kazdym tego slowa
znaczeniu. Akurat nie pisze tu tylko o Polakach, bo mialem spora stycznosc z
Wlochami, Hiszpanami itd. A granice sa, zawsze byly i beda...kazde:)

[itsmeagain]

najlepiej jakby kazdy mogl sobie sam wybrac to swoje miejsce na ziemi, gdzie te
granice beda dla niego/niej akceptowalne i nie beda za bardzo uwieraly...

[moc_ca]

rybolog napisał:

> Nie jest latwo na emigracji, ba, jest bardzo trudno. Juz po wyladowaniu wielu
> ludzi zdaje sobie sprawe, ze trafilo w inne zycie, inny jezyk, innych ludzi,
> inna mode, kase, kulture itd...czyli wszystko. Te glupawe rozmowy przed
> wyjazdem byly tylko...podbudowaniem siebie. A tak naprawde prawdziwe
> budowanie siebie, dopiero sie zaczelo, od zera...Wystarczjaco jestes silny
> zeby podjac te wyzwanie? Czy Ci po prostu odwali...po pewnym czasie i dalej
> bedziesz brnal w swoim wlasnym urojonym swiecie..., swiecie emigranta.

Nie jest łatwo ale nikt nie powiedział że łatwo będzie.To tylko nasze polskie
wyobrażenie "zagranicy" pokutuje w nas, szczególnie w tych którzy zlapali
ową "szansę" czyli możliwość wyjazdu. Mówi się w Polsce, i myśli, że jak już
opuścimy granice to prawie natychmiast nasza stopa życiowa się podniesie,
dalej będziemy zdrowi, zadowoleni a do tego jeszcze bogaci i szczęśliwi
a tu szara rzeczywistość nas zalewa ze szczególną mocą.Język nie jest taki
doskonale opanowany jak nam się wydawało, akcent zdradza nasze pochodzenie a my
myśleliśmy że się idealnie wtopimy w tubylców, mieszkamy w warunkach nieco
odbiegających od apartamentów które widywaliśmy na filmach, brakuje mamy/żony
która zrobiłaby śniadanie, wyprała koszulę, brakuje kogoś bliskiego do kogo
możemy powiedzieć że szef to kawał s...... bo kazał nam dzisiaj ... itp.
Ale to i tak nie jest najgorsze. Najgorsze przed nami.
Minie kilka miesięcy i zaczynamy się bić z myślami; rzucić to w cholerę
i wracać czy wytrzymać do końca kontraktu, rzucić to w cholerę czy zarobić
zaplanowane pieniądze, rzucić to w cholerę czy zaciąć zęby i spróbować jednak
wtopić się w otaczający nas nowy świat i pozostać tu na zawsze zgodnie
z założeniem??????
A tymczasem .. wracamy do szarego domu w którym nie czeka mama/żona, nikt nie
posprzątał po śniadaniu, pranie trzeba zrobić dzisiaj koniecznie, obiad musisz
sobie ugotować lub znowu zjeść znudzoną pizzę .. i pogodzić się z myślą że
prawdziwi przyjaciele pozostali w Polsce ..
a najprościej kupić parę browarów albo chivaska i z lekkim szumkiem we łbie -
zasnąć .. byle do jutra, a jutro? Ech, może rzucę tę pieprzoną emigracyjną
rzeczywistość i wrócę do Polski?!
Tak, rybologu ... dopiero nasze następne pokolenie może poczuc smak tego kraju
w ktorym przyszło nam wieść życie emigranta i tego NIKT nie potrafi zmienić.
Czasem się udaje, poznajemy nową miłość/przyjeżdża żona, przychodzi na świat
dzieciątko, przyzwyczajamy się do szefa, rośnie kasa, język się wygładza,
zaaprobowaliśmy 'ich' zwyczaje, kulturę ... ale tylko CZASEM.
Powalenie emigracyjne!