naprawcie mnie

[fix_me]

Sporo postów: chcę odejść etc.
I sporo odpowiedzi: nie rób tego, przeczekaj, złe minie, żyj dla siebie.
I ja czekam. Czołgam się od dnia do dnia. Próbuję przetrwać. Czy to ma być
moim sensem?! Bardzo trudno to znieść.
Ludzie! Jeśli ktoś dzisiaj nie widzi sensu, to jutro też go nie znajdzie!
Nie mnie ktoś przeprogramuje albo naprawi.
Albo łeb urwie.

[e.mes]

Może dziś to Cię denerwuje. Ale kiedyś możesz sam(a) się znaleźć w takiej
sytuacji. Wcale niełatwo opanować swój smutek, kiedy na nic nie ma się siły.
Więcej zrozumienia dla innych, proszę...

[psychopata.z.borderline]

ja nie naprawiam, jak sie zespsuje to kupie sobie nowe:)

[imagiro]

sluchaj ... SENSU nie ma ... jak sobie to uswiadomisz, to zaczniesz dopiero
zyc, bez zludzen, bez glupkowatych nadzieji ... wtedy, paradoskalnie znajdziesz
ten sens, ktorego szukasz ...

[e.mes]

chyba nie do końca rozumiesz wymowę listu...

[31wiosen]

fix_me napisała:
> Ludzie! Jeśli ktoś dzisiaj nie widzi sensu, to jutro też go nie znajdzie!

ja jednak jeszcze wierzę,że stanie się cud....
to mnie trzyma przy życiu,bez względu na to,jak ono sie toczy..
a może jednak nie jest to wiara,tylko przeświadczenie,że przecież ileż mozna
tak zyć,wegetować ???? Coś wreszcie musi sie wydarzyć!! Tylko czy będzie to cud
odrodzenia czy koniec?

[hsirk]

nikt cie nie naprawi. albo sama, albo wcale

i jest tylko jedna rada na to, choc zalezy od twojego swiatopogladu



musisz tylko uwierzyc w teze, ze smierc nic nie zmieni w twojej sutuacji

i zaczac probowac zmieniac cos sama



ale to k u r w a trudne jest...

[31wiosen]

hsirk 21.06.2005 20:30 + odpowiedz


nikt cie nie naprawi. albo sama, albo wcale

a mnie się wydaje,że właśnie jak jest się samemu,to takie właśnie schizy do
głowy przychodzą.Żyje się dla samego siebie i to w pewnym momencie staje sie
bez sensu....samemu ciężko jest się do życia przywrócić..

[hsirk]

przeciez mowilem, ze to k u r e w s k o trudne

i mozna sie posliznac i ryja rozbic

ale nadal twierdze ze albo sama (to niekoniecznie znaczy w samotnosci, choc
niewykluczone)

albo wcale



bo inaczej to tylko zawieszanie sie na kims a nie naprawa czegokolwiek

do czasu, a potem znowu to samo

[procesor]

owszem - sama
ale ludzie moga pomoc

nie dlatego że będą uczyć jak
ale po prostu - będą

strach przed odrzuceniem przez innych jako powód samotności..

[hsirk]

nie powiedzialem ze nie moga pomoc


ale autorka chce by ja KTOS naprawil

[procesor]

charakterystyczna dla naszych czasów postawa - niech ktoś coś ze mną zrobi?? :)

specjalista od tego , specjalista od tamtego..

trzeba zdać sobie wreszcie sprawe że specjalistami od naszego życia powinniśmy
byc my sami
co wcale nie wyklucza pomocy jakichś specjalistów :)

[hsirk]

ano

[procesor]

chyba ci musze nawrzucac

[hsirk]

odpowiem cytatem - ostatnie slowa majakowskiego przed popelnieniem samobojstwa


za szto, towariszczi, za szto ???!!!

[procesor]

bo taki sie zrobiłeś..mało Krishowaty ostatnio więc tak profilaktycznie ;P

ale widzę że juz nadrabiasz kawałem w innym wątku.. niech będzie..

[fix_me]

Wołanie o pomoc jest objawem bezsilności.
Ja się staram naprawić od dłuższego czasu.
Sama się zepsułam, sama się naprawię. Kiedyś. Po prostu trudno mi ten czas
przetrwać.
Post ów nie jest prowokacją, nie planuję również dziergnąć się. Brak mi sił,
brak kontaktu z ludźmi, których zaczęłam tak mocno potrzebować, jak dotąd
nigdy, choćby z daleka, włóczę się więc nie po łąkach i lasach, lecz tam, gdzie
znajdę tłum.
Tu również jest tłum, jest reakcja. Mnie tego właśnie potrzeba. Kontaktu,
reakcji, odpowiedzi.
Zanim poczuję znowu, że warto coś robić, cokolwiek.
Poczuję?

[reni6]

warto pamietac o sinusoidzie zycia (czasem "gorka" potem "dół" itd).
jesli teraz jest zle to za jakis czas sie poprawi, to regula.
niestety nie zawsze samo sie poprawia, zycie wymaga naszego w nim uczestnictwa,
prosi nas o ingerencje.

zatem najgorsze jest nicnierobienie. a warto szukac: moze to byc sluchanie
muzyki w domu, wyjscie do pubu, na spacer po parku, kino, a moze potrzeba
wlasnie spokoju i cienia lesnych alejek.

daj sobie czas, to trudne, wiem, bo czlowiekowi jest teraz zle i teraz, juz,
chcialby zeby sie odmienilo. ale to zapedza nas w "kozi rog"
daj sobie czas, probuj cos robic i sluchaj swojej duszy, otworz sie na jej
potrzeby.
mozesz odkryc, ze to co podpowiada Ci rozum nie wspolgra zupelnie z potrzeba
Twojej duszy.

poprostu: zyj nie spieszac sie nigdzie:)
powodzenia, Reni

[fix_me]

Dziękuję za słowa krzepiące :)
Ale to właśnie z tym mam problem, ze spokojem, ze słuchaniem duszy.
Mysli swoich nie jestem w stanie znieść, zagłuszam je na różne sposoby,
spieszne życie zaczynam prowadzić, mnóstwo zajęć non stop, żeby ani chwilę nie
zostać sam na sam - ze sobą.
Muzyka, jeden z ulubionych bodźców, rozstraja mnie niekiedy kompletnie.
Najwyraźniej czuję, że nie jestem w porządku - wobec siebie? wobec innych?

Dzięki Reni :)

[reni6]

sa inni? to popros kogos z nich o pomoc?
jesli nie ma nikogo z kim chcesz pogadac na ten temat, idz do specjalisty
(NAPRAWDE WARTO!!!).
to tylko rozmowa ,a efekt moze przejsc Twoje oczekiwania.
to wlasnie jest szukanie sposobu.
na forum uzyskac mozesz podpowiedzi ale nigdy nie uzyskasz pelnej pomocy, bo to
niemozliwe.

Pozdr, Reni:)

[fix_me]

I pewnie kiedys się na taką rozmowę zdobędę.
Ale póki co, to dla mnie zbyt bolesne. Nie dotykam pewnych tematów. Nie
podchodzę zbyt blisko, żeby nie przerwać napiętej powierzchni. Bo się rozsypię.
Pielęgnuję z trudem zdobyty spokój.
To nic, że jest powierzchowny.
Obchodzę samą siebie z daleka.

Pomaga mi to, że ktos się odezwie, wystarcza mi podpowiedź :)

[ddd5]

nie łam się, ja też już miewałam takie dołki,że nigdy nie sądziłam ,ze dam radę
z tego wyjść. W takim momencie człowiek naprawde nie widzi nic innego jak tylko
złe samopoczucie i dlatego trzeba przeczekać, nieustannie powtarzając
sobie : "to minie", "to minie" etc. Wiem że łatwo mówić, ale ja w końcu żyję
nadal, chociaż mogło byc ineczej. Jednak dałam radę i Ty też dasz!!!!

[fix_me]

Wiesz, dla mnie deklaracja przetrwania stanowi punkt wyjścia.
Problem z tym, jak długo powtarzać mantrę "to minie, to minie..."?
To nie jest dołek dwudniowy.
To permanentny zjazd.
Chcę zobaczyć cel.

[prywatnie_odludek]

fix_me napisała:

> Chcę zobaczyć cel.

naprawdę?
cel na jutro?
cel na miesiąc?
cel na rok?10 lat?
całe życie?
jaki sobie cel wyznaczysz do takiego będziesz zmierzać.
albo inni ci go wyznaczą
a i tak....
zobaczyć cel
osiągnąć cel
porównać oba
nie dziwię ci się, że nie masz na to ochoty
porządna z ciebie osóbka jeszcze
i już nie taka naiwna

[ddd5]

dla niektórych takim celem są dzieci, ale zdurgiej strony nie można ich
traktować jako lekarstwa na zbolałą duszę. także raczej nie szukaj celu, raczej
pomyśl w ten sposób, że życie jest dla nas, a nie my dla niego. to my mamy się
dobrze czuć we własnym życiu i zastanów się co mogłoby sprawić żebyś się
poczuła lepiej, może wystarczy zmiana w Twoim myśleniu? wiem że to trudne, ale
trzeba nad sobą pracować.
kto powiedział, że będzie lekko?

[fix_me]

do ddd 5
> dla niektórych takim celem są dzieci, ale zdurgiej strony nie można ich
> traktować jako lekarstwa na zbolałą duszę
No właśnie. Ja już kiedyś miałam mieć bejbika. Tzn. on był, ale się nie udało.
To zupełnie inna historia. Wspominam o niej, bo pamiętam, jak się wówczas
czułam pełna szczęścia - wszystko odbierałam niejako podwójnie. I sens się
znalazł, i radość. Każdy krok był krokiem ku czemuś.
Teraz boję się wręcz myśleć o tym. Wszyscy mówią, że samemu trza się z doła
wyciągnąć. Nie pozwolę sobie na akt kreacji, mając w zanadrzu mysli, jakie mam.
To byłaby krzywda wyrządzona od zarania. I kompletne uprzedmiotowienie.
Qrcze, ależ mnie ten temat poruszył. Wiecie, pozostaje wyłączyć myślenie. Boże,
przecież ja nie jestem w stanie myśleć dalej niźli o jutrze! O tak co dzień:
byle do jutra.

Nikt nie powiedział, że będzie lekko.
I nie jest.

[prywatnie_odludek]

fix_me napisała:

> Najwyraźniej czuję, że nie jestem w porządku - wobec siebie? wobec innych?
>

ale jak chcesz znaleźć odpowiedź na te pytania jeśli robisz wszystko aby nie
mieć czasu być ze sobą sam na sam?
myślisz, że inni ci mniej "nakłamią"?
a może ci "inni" dla ułatwienia sobie swojego "niewporządku" chętnie
skorzystają z tego, aby te swoje "niewporządku" tobie powrzucać?
taka chętna już jesteś sama aby w sobie znaleźć winę

[fix_me]

Odludku :)
To nie poczucie winy mnie męczy. Nie wyrzuty sumienia. To nie wpływ innych. To
tylko ja. Z moim pokręconym odczuwaniem rzeczywistości, która nie daje mi
żadnej radości. Ot co.

[prywatnie_odludek]

fix_me napisała:

> Odludku :)
> To nie poczucie winy mnie męczy. Nie wyrzuty sumienia. To nie wpływ innych.
To
> tylko ja. Z moim pokręconym odczuwaniem rzeczywistości, która nie daje mi
> żadnej radości. Ot co.

a od kiedy masz tak, że założyłaś iż naprawiona będziesz kiedy zaczniesz
odczuwać radość ze swoim odczuwaniem rzeczywistości?
po jakim wydarzeniu stwierdziłaś, ze twoje odczuwanie rzeczywistości jest
pokręcone?
czy ja coś pokręciłam w zrozumieniu twojej odpowiedzi?

[white_cashmere]

Głowy ci nie urwę... Napiszę jednak tyle, że każdy ma gorsze i lepsze w życiu
okresy. Te gorsze - być może to pora na wyciszenie się i zebranie sił do
dalszej drogi... Pewnego dnia obudzisz się, wyjrzysz za okno i stwierdzisz, że
sprawy stały się dziecinnie proste. To, że dzisiaj nie widzisz sensu, nie
zonacza, ze już nigdy go nie zobaczysz. Oj wiem co mówię :) To stanie się samo
z siebie.

fix_me napisała:

> Sporo postów: chcę odejść etc.
> I sporo odpowiedzi: nie rób tego, przeczekaj, złe minie, żyj dla siebie.
> I ja czekam. Czołgam się od dnia do dnia. Próbuję przetrwać. Czy to ma być
> moim sensem?! Bardzo trudno to znieść.
> Ludzie! Jeśli ktoś dzisiaj nie widzi sensu, to jutro też go nie znajdzie!
> Nie mnie ktoś przeprogramuje albo naprawi.
> Albo łeb urwie.

[fix_me]

white_cashmere napisała:

> Głowy ci nie urwę... Napiszę jednak tyle, że każdy ma gorsze i lepsze w życiu
> okresy. Te gorsze - być może to pora na wyciszenie się i zebranie sił do
> dalszej drogi... Pewnego dnia obudzisz się, wyjrzysz za okno i stwierdzisz,
że
> sprawy stały się dziecinnie proste. To, że dzisiaj nie widzisz sensu, nie
> zonacza, ze już nigdy go nie zobaczysz. Oj wiem co mówię :) To stanie się
samo
> z siebie

Ja to wszystko wiem. Wiem i dlatego czekam. Wiem, lecz mimo to jestem bezradna
w tym przeczekiwaniu. Bo to koszmar, który co jakis czas powraca. Z nową siłą.
Takiego zjazdu jak ostatnie tygodnie nie miałam jeszcze nigdy.
A wydawało mi się, że co nieco już przezyłam. Smierci, rozstania, zmiany
wszelakie, przełomy życiowe. Taka się doświadczona czułam. Taka spiżowa. Że nic
mnie już nie zaskoczy. No i proszę. Znowu. Tyle że mocniej.
A może to o to chodzi? By wytrzymałość swoją sprawdzić? Dowiedzieć się, ile
można znieść? I tylko znowu pytanie, po co.

[white_cashmere]

Doprawdy nie wiem, co Ci poradzić, bo nie znam Twoich problemów. Postaw sobie
I-cing. Czasami pomaga - chociażby w oswojeniu się z własnymi myślami w
zetknięciu z "alternatywą". Wiesz jak jest - kazda metoda dobra :)

www.wrozby.pl/iching.php


fix_me napisała:

>>
> Ja to wszystko wiem. Wiem i dlatego czekam. Wiem, lecz mimo to jestem
bezradna
> w tym przeczekiwaniu. Bo to koszmar, który co jakis czas powraca. Z nową
siłą.
> Takiego zjazdu jak ostatnie tygodnie nie miałam jeszcze nigdy.
> A wydawało mi się, że co nieco już przezyłam. Smierci, rozstania, zmiany
> wszelakie, przełomy życiowe. Taka się doświadczona czułam. Taka spiżowa. Że
nic
>
> mnie już nie zaskoczy. No i proszę. Znowu. Tyle że mocniej.
> A może to o to chodzi? By wytrzymałość swoją sprawdzić? Dowiedzieć się, ile
> można znieść? I tylko znowu pytanie, po co.

[ddd5]

co właściwie i dokładnie oznaczają te Twoje "zjazdy"?

[fix_me]

Zjazd to nazwa umowna (jak nazwy w ogóle) doła wielkości stodoły, który ciągnie
się zbyt długo, by go nazwać dołkiem. Ech, bredzę dzisiaj...
Nazwa tym bardziej adekwatna, że oczekuję na podjazd.
I górkę :)

[ddd5]

czyli jednak nie jest tak źle bo nadal masz nadzieję,
powiedz mi tylko czy ten dołek jest spowodowany jakimiś obektywnymi
wydarzeniami czy wypływa z Ciebie?

[fix_me]

Myślę, że to jednak wpływ tego co się dzieje wokół mnie. Nie chodzi rzecz jasna
o sytuację na świecie, lecz o sprawy, wydarzenia, osoby - wszystko co ze mną
związane.
Ale to nie są opowieści na forum.
Choć byłoby ciekawie, hehe.
To jest tak, że ja nie istnieję w odosobnieniu. Że nie poddaję się wpływom. To
nie jest ból - hm, jak go określić? - ani platoniczny, ani abstrakcyjny. To
moja reakcja na to, co się dzieje.
Inna rzecz to reakcja właśnie - na te same rzeczy każdy reaguje inaczej. Może
ja przesadzam, nie wiem.
Qrde, czasem mi się po prostu nic nie chce, nawet gadać o tym. I tak jest też
teraz. Pustka w głowie.
Odezwę się kiedy indziej.
Dzięki za reakcję :)

[qw5]

Dlaczego ktoś. "Ktoś" ma swoje problemy w życiu. Za swoje życie TY odpowiadasz.

"Miast błagać chmurę o deszcz, lepiej wykop studnię".

Nawet jeśli jesteś w takiej sytuacji, że sama sobie nie pomożesz, to Ty musisz
iść np do psychologa, bo zapewniam, że on sam do Ciebie nie przyjdzie.

[mmmal]

Czujesz się obarczona obowiązkiem troszczenia się o mnie?
Niepotrzebnie.
To był tylko post.
Post człeczka, który nie ma sił, by wykopać studnię.

[indigoapollo]

fix_me napisała:

> Sporo postów: chcę odejść etc.
> I sporo odpowiedzi: nie rób tego, przeczekaj, złe minie, żyj dla siebie.
> I ja czekam. Czołgam się od dnia do dnia. Próbuję przetrwać. Czy to ma być
> moim sensem?! Bardzo trudno to znieść.
> Ludzie! Jeśli ktoś dzisiaj nie widzi sensu, to jutro też go nie znajdzie!
> Nie mnie ktoś przeprogramuje albo naprawi.
> Albo łeb urwie.

Hej, fix_me!

Cokolwiek zrobisz będzie OK. Ponad złem i dobrem. Szczególnie w oczach Życia.

Ale może warto byłoby sprawdzić czy nie zechciałbyś (bo, rzecz jasna, że jak
każdy, możesz i potrafisz) "naprawić siebie" samego, własnymi siłami, pośród
radości - jeśli, oczywiście, twoja Dusza właśnie tak twego życia i takiego jego
zakończenia nie pragnie, poprzez Twą osobowość, doświadczyć.

To co ci mogę ofiarować na drogę to serdeczną, współczującą myśl i propozycję
lektury dwóch książek w następująej kolejności: "Rozmowy z Bogiem" N.D.
Walsch'a i "Żyć w radości! S. Packer.

Jakkolwiek nie będzie, spotkamy się wszystcy - jak mówi poeta - Na Polanie.

Zatem Bywaj!
IA

[indigoapollo]

indigoapollo napisał:

> fix_me napisała:
>
> > Sporo postów: chcę odejść etc.
> > I sporo odpowiedzi: nie rób tego, przeczekaj, złe minie, żyj dla siebie.
> > I ja czekam. Czołgam się od dnia do dnia. Próbuję przetrwać. Czy to ma by
> ć
> > moim sensem?! Bardzo trudno to znieść.
> > Ludzie! Jeśli ktoś dzisiaj nie widzi sensu, to jutro też go nie znajdzie!
> > Nie mnie ktoś przeprogramuje albo naprawi.
> > Albo łeb urwie.
>
> Hej, fix_me!
>
> Cokolwiek zrobisz będzie OK. Ponad złem i dobrem. Szczególnie w oczach Życia.
>
> Ale może warto byłoby sprawdzić czy nie zechciałbyś (bo, rzecz jasna, że jak
> każdy, możesz i potrafisz) "naprawić siebie" samego, własnymi siłami, pośród
> radości - jeśli, oczywiście, twoja Dusza właśnie tak twego życia i takiego
jego
>
> zakończenia nie pragnie, poprzez Twą osobowość, doświadczyć.
>
> To co ci mogę ofiarować na drogę to serdeczną, współczującą myśl i propozycję
> lektury dwóch książek w następująej kolejności: "Rozmowy z Bogiem" N.D.
> Walsch'a i "Żyć w radości! S. Packer.
>
> Jakkolwiek nie będzie, spotkamy się wszystcy - jak mówi poeta - Na Polanie.
>
> Zatem Bywaj!
> IA

Chcę poprawić popełniony błąd:

TAutorką książki "Żyć w radości! jest S. Roman.

Pozdrawiam
IA

[solaris_38]

masz rację że sporo

i tudno to samo powtarzać

sens to coś co czuje sie sercem

jesli nie czujesz sensu to DROGOWSKAZ że źle żyjesz

tylko drogoskaz

jesli go zlekceważysz to będziesz dalej szedł nie tam gdzie trzeba

ja proponuję polowanie na szczescie

wyobrax sobie że szczęście (i zatem sens) to zwierzyna

sama do ciebie nie prezyjdzie
możesz stać do usranej śmierci i zdechnąć z głodu

aby ją zdobyć musisz na nią zapolowac
tropic chwile sytuacje z teraxniejszości i przyszłości kiedy czułeś sens albo
szczescie
i powolutku się nakirerowywac w tą stronę
stronę życiodajną

na razie coś robisz źle
gdzieś ci energia wycieka
nie wiem gdzie bo cię nie znam

czasem wystarczy wprowadzić dyscypline dobową snu + odpowoiednio dobraną
gimnastykę
czasem trzba sie rano o 5 światłem naswietlać
czasem trzeba wziąść leki przeciwdepresyjne
czasme wystarczy zmienić dietę o Mg B1 czy coś innego
czasem trzba zmienić miejsce do spania
albo wyprowadzić sie z domu zmienić pracę
albo zrobić badania hormonalne (niedoczynnośc tarczycy TEZZZZZZ daje takie
efekty)

no i nieskończoność innych

a jak to zbadasz?

poluj

najpierw na leząco potem na czworakach a potem na nogach a potem .. może nawet
hodowlę szcześcia założysz
:)
:) :)


s.
ps jak naprawde czujesz że jest źle to sie nie zastanawiaj tylko idz do
terapeuty i poproś o leki przeciwdepresu=yjne
one nie rozwiązują wcale sprawy ale dają energię na początek

w końcu i tak bowiem wszystko zalezy od wyniku polowania na szczescie

cel

[kinkygirl]

cel-srel.
opowiadanie ludziom, ile wazte jest życie, to marnowanie naszego cennego czasu.
albo to czujesz, albo nie.
wez wszystkie dostępne dragi/leki.
jesli nie podziała, daj nam spokój.