bałaganiarz!

[olivka29]

Kobiety Drogie, opinie forum męskiego również mile widziane, czy Wy macie
jakiś sposób na faceta bałaganiarza? Mieszkam z takim właśnie Kochanym
Bałaganiarzem i od 1,5 roku nie mogę znaleźć sposobu na nauczenie go porządku.
Objawy typowe: nic nie jest robione, sprzatane od razu, porozwalane puste
pojemniki po czymś co właśnie wykorzystał (odległość do kubła ze śmieciami
0,5m), rozwalone rzeczy do ubrania, narzędzia typu śrubokręt, obcęgi w
kuchni, kartony na środku podłogi zalegają bezterminowo - jemu to nie
przeszkadza, proste czynności domowe są zbyt ciężkie i czasochłonne, by
wykonać je od razu, lepiej zostawić tej drugiej osobie, niech sprzątnie. A ja
mam tylko 2 ręce i nie chcę sprzątać za dwóch. Nie sprzątam więc po nim - 0
efektu = bałagan, groźby, prośby - 0 efektu = bałagan. Może istnieje jakiś
sposób?

[xy2]

nie ma sposobu na bałaganiarza, to jest natura, nie zmienisz go i nawet nie
próbuj. Piszesz, ze jest kochany. Jak Was stać, raz w tygodniu moze ktos zrobic
za Was porządki

[alaaa6]

olivka29 napisała:

> Kobiety Drogie, opinie forum męskiego również mile widziane, czy Wy macie
> jakiś sposób na faceta bałaganiarza? Mieszkam z takim właśnie Kochanym
> Bałaganiarzem i od 1,5 roku nie mogę znaleźć sposobu na nauczenie go porządku.
> Objawy typowe: nic nie jest robione, sprzatane od razu, porozwalane puste
> pojemniki po czymś co właśnie wykorzystał (odległość do kubła ze śmieciami
> 0,5m), rozwalone rzeczy do ubrania, narzędzia typu śrubokręt, obcęgi w
> kuchni, kartony na środku podłogi zalegają bezterminowo - jemu to nie
> przeszkadza, proste czynności domowe są zbyt ciężkie i czasochłonne, by
> wykonać je od razu, lepiej zostawić tej drugiej osobie, niech sprzątnie. A ja
> mam tylko 2 ręce i nie chcę sprzątać za dwóch. Nie sprzątam więc po nim - 0
> efektu = bałagan, groźby, prośby - 0 efektu = bałagan. Może istnieje jakiś
> sposób?

moze przestan po nim sprzatac...
tak ze trzy tygodnie.;)

[xy2]

znajac naturę bałaganiarza (a znam ją wyjątkowo dobrze), po 3 tygodniach sam
zatrudni pomoc;)

[qw5]

Parę klapsów albo pasem?

Nie wiem, bo raczej stoję po tej stronie barykady co on. I muszę Ci powiedzieć,
że my bałaganiarze też mamy cieżkie życie. Nigdy nie wiemy, gdzie co jest. A
zawsze tego potrzebujemy na wczoraj, w momencie gdy każda sekunda się liczy.
Mamy 2 razy więcej roboty. Jest to antypedagogiczne dla dzieci (taki wzór)
Musimy słuchać mówiąc delikatnie uwag, tak jakbyśmy nie mieli prawa zostawiać
swoich rzeczy, gdzie chcemy w wolnym kraju w końcu. Jest to strasznie
psychicznie nieprzyjemne. A już najgorsze jest to, kiedy musimy na ten bałagan
patrzeć.
Próbuję tak trochę wyciągnąć z Ciebie empatii:))

[blue18]

Też miałam taki problem z moim ukochanym - swoim bałaganiarstwem doprowadzał
mnie do płaczu (dosłownie).
Gdy mu zwracałam uwagę, że "mamy bałagan", rozglądał się dookoła i pytał zupełnie
serio "gdzie", a mieszkanie wyglądało tak, jakby ktoś właśnie włamanie zrobił.
Znudziło mi się sprzątanie po nim, nawet nie chciałam dać mu nauczki - wyszło
zupełnie naturalnie. Po 3 m-cach życia w brudzie role się odwróciłay. Teraz
ja "nie widzę" bałaganu, a on zakasuje rekawy i sprząta :) Nie jest idealnie czysto,
ale zawsze to krok do przodu.
Jeszcze jedna rada dla kobiet: Facet to nie dziecko - niech pamięta, gdzie zostawił
klucze, albo dokumenty samochodu. Przestałam mu podpowiadać, gdzie, co zostawił
(chociaż zawsze wiem). Śmieszy mnie nawet, jak się ciska po mieszkaniu, szukając
karty do bankomatu, która leży pod jego nosem :)) Niech sie nauczy!!!

[olivka29]

Też przestałam sprzątać, ale jego ciężko się reformuje, bo jemu nie przeszkadza
bród i bałagan, nie peszy go, że ludzie wchodzą do domu i widzą ten
rozgardiasz. Nie odkurza NIGDY sam - zawsze muszę prosić, a proszę dopiero
wtedy jak toniemy w kłakach (mamy psa, który obficie linieje) i jakoś ciągle
zapomina, że mam alergię na sierść. A ja sprzątam, bo jak patrzę np. na brudny
sedes to mi się niedobrze robi. Jak w ogóle mozna siadać na brudnym sedesie.
Jeśli przestanę sprzatać, nikt nie będzie sprzątał. Raz wetknęłam mu do torby,
którą zabiera do pracy jego brudne rzeczy (chyba gacie+skarpetki), a on zamiast
sie przejąć, to płakał w pracy ze smiechu! Pewnie dlatego, że nikt go nie
widział jak otwierał torbę.

[zza_krzaka]

blue18 napisała:
.......
Do blue18 dodam, że pomógł mi szczeniak(parę jego ważnych
rzeczy zniszczył), a po pół roku dla utrwalenia
nawyku sprzątania tego co ważne - drugi szczeniak:DDDDDDDD
Bałaganiarzem został do dzisiaj, ale duuuuuuużo mniejszym

[itsmeagain]

to sie nie nazywa "balagan" tylko "nielad artystyczny" ;)

[xy2]

"Teraz na mysl, ze powinienem zabierac sie za porządki (bo zbliza sie dzien
mojego wyjazdu), ogarnia mnie niechec i bezgraniczne zmeczenie...
lubie, zeby w pokoju panował bałagan, ponieważ stwarza on wrażenie jakiegos
życia, jest namiastą intymności i ciepła, jest dowodem (co prawda złudnym, ale
jednak)...
W pokoju pedantycznie wysprzątanym czuje sie drętwo i samotnie, uwieraja mnie
wszystkie linie proste, kanty mebli, płaszczyzny ścian, razi cała ta obojętna i
sztywna geometria, całe to mozolne i skrupulatne uszykowanie, które istnieje
jakby samo dla siebie, bez śladu naszej obecności..."

Ryszard Kapuściński

[itsmeagain]

a ja bardzo lubie porzadek tylko nie bardzo lubie sprzatac ;)

[xy2]

to tak jak ja:)
tylko, że 10 małych dzieci nie byłaby w stanie tak nabałaganić, jak ja:)

[yoosh]

Dla przeciwwagi maly epizod z zycia z tzw. porzadnickim:)

Mialam okazje mieszkac kiedys z takim indywiduum.Z nim to nawet szybki numerek
nie byl wcale szybki.Podczas gdy ja pozbywalam sie garderoby w mig rzucajac
gdzie popadnie:),on:

- z wielką ostroznoscia rozpinal guziki kosztownej koszuli
- z pieczolowitoscia zawieszal ja na oparciu krzesla,wygladzajac wszelkie faldki
- starannie ukladal spodnie w kant i przekladal przez krzeslo
- na wymienionych wyzej ukladal bielizne
- dalej szly skarpetki ulozone rownolegle/nie wiem po co?/
- nastepnie sprawdzal troskliwym wzrokiem,czy aby nie grozi obsuniecie jakiejs
czesci garderoby na podloze

- kierowal wzrok w moja strone


Calosc tej procedury trwala okolo 10 min. podczas ktorych ja doznawalam napadu
konwulsyjnego smiechu obserwujac jego szczegoly anatomiczne :))))))))

No ale potrafil mnie przynajmniej rozsmieszyc.

A z jakim niesmakiem spogladal na moja klawiature ,wydlubujac jakies okruchy
jakby wyjmowal robale :))))))))))))))))

No to juszko, pokazałaś dziewczynom

[m.malone]

jakie upiorne zycie moze być z pedantem. Co ja mówię "może". Po prostu jest:)

Koszmarny typ!

[andy_b]

O rany, coś okropnego. :-)
Jakie to szczęście, że jestem normalny i ubranie rzucam na kupę za łóżkiem. ;-D

[xy2]

pedanci maja cos w sobie

ale tylko tacy, którzy nie wymagaliby

[xy2]

że to ja po nich będę sprzątać:))))))

[blue18]

Ustalcie, że on sprząta np. w środy, a ty np. w soboty. Czasami działa.
Inny sposób, który wypróbowałam: Przygotowałam worek na śmieci, do którego
pakowałam wszystko (dosłownie), co rozrzucał po mieszkaniu i co mi przeszkadzało,
nieważne czy były to dokumenty, czy ubrania, czy płyty. Worek pakowałam oczywiście
do jego szafy. Nie podziałało w 100%, ale przynajmniej go denerwowało :) a to już
coś.
Ale muszę przyznać, że trochę Ci zazdroszczę i jednocześnie pocieszę być może :) A
mianowicie: piszesz, że Twój partner ma narzędzia, np. śrubokręt. U nas to ja mam
skrzynkę z narzędziami!!! To ja maluję ściany, kładę kafelki, wbijam gwoździe.
Facet ma dwie lewe rączki - nawet firan nie potrafi zawiesić. Na to sposobu już
chyba nie znajdę :)