muszę się wyzalić ;((((((

[dwunasta_gwiazdka]

muszę się wyżalić ;((((
jest mi tak strasznie smutno i źle :(((
pisałam juz tu kiedys o mojej sytuacji, doradziliscie żeby go olać, nie
przejmowac się, zapomnieć bo nie jest tego wart
a ja nie potrafie :/ wiem minął juz ponad miesiąc, może nawet więcej, wg rad
znalazłam sobie milion zajeć, dużo sie uczę, czytam, zapisałam sie na
angielski, basen, fitness; mam pełno zajeć zeby o nim nie mysleć a jednak ...
wstając rano pierwszą myślą jest ta jak bardzo mi go brak, idac spać tesknie
za nim, nie potrafie zapomnieć, wyrzucić go z pamięci i głowy :/
cały czas walczę ze sobą żeby nie zadzwonić, nie napisać maila lub sms
najgorsze jest to, że mam wrażenie że straciłam moją wielką miłość; wiem że
tak może jest po każdym rozstaniu ale ja po tych wcześniejszych tego tak nie
odczuwałam a teraz jest jedna wielka pustka - widze przed sobą mgłę;
chodze na imprezy, poznaje ludzi, ale wszyscy faceci wydają mi sie nie tacy
jak powinni :( brakuje im tego czegoś :(( co miał on;
najgorsze ze w sumie oficjalnie nie byliśmy razem, nie było między nami
żadnej kłutni, niczego :((( a skończyło się ;(( nie potrafie tego przeboleć
:((((((((

pozdrawiam wszystkich

[jula09]

Wróć do niego skoro sie kochacie.

[dwunasta_gwiazdka]

ale to on zdecydował że nie będziemy się juz spotykać ;(((((

[jula09]

Może nie spelniasz jego oczekiwań, poszukaj innego ktory Cie pokocha.
Jest wielu kochanych chłopakow ktorych jeszcze nie znasz, nie trac czasu, bo
maja wzięcie.

[dwunasta_gwiazdka]

wiesz sama nie wiem :(
na początku to On własnie szybciej się wkręcił
a teraz ja nie umiem bez niego żyć ;(
i najgorsze jest to nie chce kogoś innego :/ naprawde poznałam już wielu
facetów ale za każdym razem to nie to :(((((

[exwitch]

Rozumiem co czujesz, wiem jak ci cięzko, ale spróbuj sobie wytłumaczyć,że
jeszcze to czujesz nie jest miłością.
To jest typowe zachowanie i odczucia jakie zachodzą pod wpływem etapu tego
związku, w którym byłaś, a który się nagle zakończył. Dobry psycholog by ci
pomógł wyjść z tego i wytłumaczyć ci te aspekty, ktore mają swoje korzenie we
wczesnym 3- miesiecznym etapie rozwoju niemowlęcia. Poczytaj sobie na ten temat,
może ci to pomoże. Inna sprawa to takie silne uczucia sprawiają ,że brakuje ci
pewnych substancji w móżgu, takich jak serotonina, która to sprawia że czujesz
sięlepiej sama ze sobą, poprwia samopoczucie, łatwiej przeżywasz dzień masz
lepszy humor. Są rózne lekarstwa, ktore dają pomoc tego typu,że uczcuia, ktore
czujesz przebiegją łagodnie, aż w końcu wychodzisz z tego całkiem.. i dziwisz
się co to było.Porozmawiaj z doświadczonym lekarzem.Sama mogłabym ci coś
doradzić ale nie wiem jak ty na to zaaregaujesz.

Jeszcze inna sprawa nie znasz swojego ukochanego do końca. Jego wad i słabości a
idealizujesz go, gdybyś go poznała ze wszystkich, stron mogłabyś wtedy
powiedzieć czy go kochasz naprawdę czy też nie. Ludzie mają takie słabości, że
całkiem na kolana moze powalić prawda naga o nich ale to ładnie ukrywają przed
swoim otoczeniem. Szukaj pomocy u psychologa i nie wsytdź się prosić o pomoc.

♪♫♪♫♪♫♪♫♪♫♪♫♪♫♪♫♪♫♪♫

[exwitch]

jeszcze dochodzi do tego inna sprawa tzw."emocjonalne wypalenie" własnie tego
typu relacje "niszczą" twoje emocjonalne możliwości na przyszłośc. Moze za rok
za dwa spotkasz innego mezczyznę, ale bedziesz emocjonalnie i uczuciowo
wypalona, aby móc wyjsć na przeciw tej realcji. Myśl też i o tym.....abyś przez
tego człowieka nie pogrzebała swojej przyszłosści.

♪♫♪♫♪♫♪♫♪♫♪♫♪♫♪♫♪♫♪♫

[carmeena]

hej!miałam podobną sytuację, ale odczekałam sój czas, choć w przeciwienstwie do
Ciebie, zamykalam się trochę w sobie, nie chciałam poznawać nikogo innego, by
znów nie było 'powtórki z histori...". Nie pisałam, nie dzwoniłam. Nic. Kiedyś
on odezwał się do mnie na gg - studiuje w innym mieście niż ja, i z treści jego
wiadomości biła taka niedojrzalość, żeby nie powiedzieć pustka (!), że w jednej
chwili nastąpiło totalne katharsis ;), uświadomiłam sobie, że mogłam się
pomylić. I to bardzo. Nie mam teraz nikogo ( w sumie z opisywanym 'przypadkiem'
nie bylismy razem, ale coś jednak między nami było...), ale wierzę, że na mojej
i Twojej drodze znajdzie się kiedyś Ktoś, dla kogo warto będzie poświecać cenne
myśli i minuty... I sama wówczas zobaczysz, że warto było czekać.W Twoim
przypadku jest na pewno nieco inaczej, ale powiedzialam sobie, że skoro on ma
inne plany, to ja nie zamierzam mu ich popsuć, niech robi co chce, nie był wart
tego uczucia, pomimo, że nie był też bez zalet. Ale w moim odczuciu i
przypadku, to chyba lepiej, że on odszedł wtedy, niż gdyby zaanagazował się (i
ja też) i wtedy odszedł. Bardziej by bolało.
No ale co miłośc, to inny przypadek...

pozdrawiam :)

[dwunasta_gwiazdka]

wiesz nie chciałam sie zamykać w sobie, nigdzie nie wychodzić - miałam juz tak
kiedys po rozstaniu i później 'straciłam' wielu znajomych, ciezko mi było z
powrotem wejśc w towarzystwo;
teraz ja czekam na moje katharsis :) mam nadzieje, ze nastąpi juz niedługo; ja
nie mam z nim kontaktu, boje sie tego i nie widze sensu by rozdrapywac te rany
poprzez kontaktowanie sie z nim bo mam świadomośc tego że po spotkaniu,
usłyszeniu jego głosu, pokazaniu sie jego numeru w komórce moze być mi jeszcze
gorzej :(
mam tylko nadzieje ze bede tak silna by spojrzeć sobie w twarz, powiedzieć że
nie był mnie wart i teraz to juz tylko on powinien załować

dzieki za wszytsko pozdrawiam :)

[dwunasta_gwiazdka]

cześc dzieki za odp, odpisuje dopiero teraz bo nie miałam netu :/

może masz racje i powinnam z kims porozmawiać,opowiedziec o tym co czuje,
chyba dobrze zrobiło mi to wszytsko co tu napisałam i takie osoby jak np Ty :)
dziękuję

wiem, że może go idealizuje, nie znam stwarzam sobie jego obraz, jego takiego
jakiego ja bym chciała ale nie potrafie sie tego pozbyć :( będę próbowała
zapomnieć tak jak dotychczas i zobaczymy

pozdrawiam

[marquito]

Odnoszę wrażenie, że gdy się poznaliście byłaś osobą bardzo zdesperowaną, a on
odpowiadał twoim oczekiwaniom. Dlatego aż tak bardzo przeżyłaś fakt, że od
ciebie odszedł. Nie ma takiego czegoś, że "związek się nagle wypalił, znudził i
już koniec", bo nawet jeśli jedna strona nie czuje tego co kiedyś, to jeszcze
nie powód żeby ten związek zakończyć. Przecież można sie dalej spotykać - czy to
dla seksu, czy nawet dla samej rozmowy, obecności drugiej osoby. Zawsze milej
się dokądś (choćby do kina) wybrać z kimś niż samemu. Dlatego jestem pewien, że
w grę w chodzi inna dziewczyna (o ile tylko jedna). Tęsknota bierze się stąd, że
nie możesz przyjąć do wiadomości, że on już nie jest twój. Pewnie wciąż marzysz,
fantazjujesz, że wróci, że będzie tak jak dawniej. A nie będzie.

[dwunasta_gwiazdka]

odniosłes myle wrażenie
poznaliśmy sie przez koleżanke koleżanki, ja na początku w ogóle nie bylam
zainteresowana tą znajomością, nie byłam zainteresowana nikim, było mi dobrze
samej, ale z NIm własnie zaczęłam gadać na gg, było super wiec postanowilismy
sie spotkać a potem było juz tylko coraz lepiej, to wszytsko spadło na mnie
bardzo niespodziewanie - i od razu było rewelacyjnie.
A co do spotykania sie ... nie wiem czy to dobry pomysł :/ wiem ze widując sie
z nim będę ciagle dążyć do jakiegoś niby przypadkowego dotknięcia, bliskosci.
Innej dziewczyny podobno nie ma .... ale właśnie widze, że wam facetom nie
można wierzyć ;)
marze i fantazjuje - dzięki za sprowadzenie na ziemie
pozdrawiam

[k.j]

mialam podobnie, a wlasciwie nadal mam. Tyle ze u mnie minelo juz dobrych kilka
miesiecy. Nadal o nim mysle, jakos nie potrafie zyc z mysla, ze moglabym juz go
nie zobaczyc. Najgorsze jest to, ze mam uczucie, iz dla mnie on nie chce ze mna
byc, bo wlasnie jest "wypalony" jak to ktos napisal wczesniej. A ja bardzo bym
chciala by on byl szczesliwy, wiec wmawiam sobie, ze tak jest wlasnie wtedy,
gdy nie jest ze mna. Na ogol czuje sie calkiem dobrze, chodze na imprezy,
swietnie sie bawie, ale tez kazdego poznanego faceta porownuje z nim i niestety
kazdy przegrywa juz na wstepie. Obecnie jestem na etapie, ze nie wiem co dalej.
Chcialabym sie z nim spotkac, pogadac. Ucieszyl by sie z tego, tego jestem
pewna, ale nie wiem czy wlasnie tak powinnam postapic. Czasem wydaje mi sie, ze
powinnam zyc chwila i spotykac sie z nim od czasu do czasu, ale z drugiej
strony to mi nic nie daje, bo ta chwila radosci zamienia sie w straszna
tesknote.. Poki co nadal zastanawiam sie.. Tobie zycze powodzenia i pozdrawiam

owieczko

[solaris_38]

jesli czujesz że facet kóry cię nie szanuje to jest własnie to, co jest
wielką miłością twojego życia - to POWINNAŚ za tym iśc i dostać to co
wybrałaś


jesli TEN jest już zajety to poszukaj innego ale podobnie cie (źle )
traktującego

przezyjesz z nim gorące uczucie :)

może po latach z JEGO dziećmi (pewnie nie beda łatwe) dojdziesz do wniosku że
TERAZ mas zochotę na coś dobrego i fajnego i kogoś kto cię szanuje i lubi i
potrzebuje

w każdym przypadku zycze powodzenia

[maisab]

solaris_38 napisała:

>
> jesli czujesz że facet kóry cię nie szanuje to jest własnie to, co jest
> wielką miłością twojego życia - to POWINNAŚ za tym iśc i dostać to co
> wybrałaś


dlaczego tak myslisz?

myślałam że to oczywiste

[solaris_38]

nie myśle tak
pamietam jak sie żaliła na niego w poprzednim poście

ona tak myśli i czuje

że traci miłosc podczas gdy traci tylko kogoś ktoi jej nie chce i nie
potrzebuje i nie szanuje

próbuję jej pokaząc absurdalność jej odczuć

gonimy

[maisab]

za nieosiągalnym

czy zawsze jest to absurdalne?

[solaris_38]

alez jestes otymistka mslać że gonumi za nieosiągalnym :)
przeciwnie to jest osiągalne
np ona moze być z nim lub z kims poodbnym

zarówno jak osiągalne sa nasze złudzenia tak i nasze prawdziwe potrzeby tez
sa realne do zaspokojenia w pewnym zakresie (na świecie nie ma nic
skończonego zatem i zaspokojonego być nie może ... no nie na dłuższą mete ;)

poczułam w tobei smutek :)

nie smuć się

smutek wprawdzie bywa piękny ale dziś wieczór usmiechnij się bo wieczór taki
piekny a ptasia grypa powodzie i amchomrtanie :) tak daleko

[maisab]

amchomrtanie :)

przepraszam, kto? :)

mi sie zaszyfrowało skutecznie ;)

[solaris_38]

machometanie :) :) :)

[maisab]

solaris_38 napisała:

> machometanie :) :) :)

miałaś na myśli: macho-metanów?:) :)

męscyzna

[solaris_38]

czuję sie okropnie rozsmieszona
tak oni ładuja metanem z tylnych otworów i sa bardzo męscy

[maisab]

dzięki za rozmowę Solaris i dobranoc :)

dobranoc kochana

[solaris_38]

będzie dobra

[dwunasta_gwiazdka]

dosadnie to napisałaś
może masz i racje, wiem ze nie powinnam tak czuć, ze to irracjonalne i
niedorzeczne .. ale tak czuje, tesknie i zależy mi na nim
nic na to nie poradze

:(((

miła moja to DLA CIEBIE

[solaris_38]

napisałam dosadnei żebyś pzredarła sie przez warstwę złudzen które sobie
wmawiasz


one ci robią źle a ty je chołunisz i chesz achowac

nie warto

warto zachowywac sie dobrze ładgodnie i konstruktywnie wobec soiebie

nie jesteś biernym obiektem i nie jest tak że ci sie wszystko przydarza
że sie przez ciebei toczy a ty jak roślina tylko czekasz co będzie


możesz zmieniac

możesz chciec zmieniac

możesz walczyć o własne szczęscie a co coż bardziej warto walczyć ?


?


?

[paco_lopez]

Doła nie ominiesz. Nawet nie myśl, że to największy z dołów jaki ci sie trafi.

[cheeringup]

jak dobrze wiedzieć że inni też mają doły... czego oczyswiście nikomu nie
życzę...

[dwunasta_gwiazdka]

wiem ze nie minę :(
ale nie radze sobie z tym :(
wokół same szczęśliwe pary :( a ja samiutka :(
najgorsze jest to ze nie potrafie o nim zapomniec :( każdego do niego
porównuje :(
pozdrawiam

[cheeringup]

mam to samo... rozumiem i współczuję...
musimy jednak wierzyć że przyjdzie moment, że będzie lepiej...
podpowiem ci jedno.. po tym jak zdecydował że spotykać się nie będziemy po
pewnym czasie prosił o spotkanie, niby koleżańskie... po 3 miesiącah zgodziłam
się / w międzyczasie smsy, maile i takie tam.../ i niespodziewanie powiedziałam
że lepiej będzie jeśli nie będziemy się kontaktować... zaskoczyłam jego i
siebie, nie umiem ci powiedzieć co czuję..z jednej strony tęsknię a z drugiej
mam taką małą satysfakcję... jedno jest pewne.. nie czekam już na telefon,
maila ani smsa.. nie sprawdzam tel. co 5 min. bo może zadzwoni... po malutku
staram się zapomnieć, choć w niedzielę ryczałam jak bóbr..
ps... rozstaliśmy się ponad 3 miesiące temu... to chyba już zbyt długo mnie
trzyma

[dwunasta_gwiazdka]

jest nas tak duzo na tym forum, porzuconych .. :(
przykro mi że masz to samo :/ mam nadzieje ze jakoś się trzymasz

ja w ogóle się z nim nie kontaktuje, zero maila, smsów, gg - nic. Niby ma być
mi łatwiej zapomniec, powoli kasuje jego smsy z komórki; ale dalej czekam :(
niestety :((( nie potrafie zapomnieć ;(
mam tak już od końca sierpnia, wiem że w porównaniu do Ciebie to niedługo ale
strasznie mnie to męczy.

Wiedz, że nie jesteś sama
Trzymaj sie ciepło
Buziaki

[several_perceptions]

Witaj Gwiazdko,

Ja tam jestem dumna z Ciebie, że nie kontaktujesz się z nim. To już duży
sukces. Rady wszystkich są dobre, ale rozumiem, że Ci za wiele nie pomagają, bo
sama cierpisz. A cierpienie jest często z irracjonalnych powodów...

Tylko cierpliwości, ja bym Ci życzyła po prostu szybkiego nowego zauroczenia.
Mnie pomogło i to jak. Wydaje mi się, że to był chyba jedyny powód tego, że po
3-ch miesiącach podobnych uczuć do Twoich, po prostu wszystko się nagle
zmieniło. Ale to czy kogoś poznasz, zależy trochę od Ciebie (żeby się nie
zamykać na nowych ludzi, nawet jeśli w ogóle nie myślisz o kimś innym), ale i o
wytrwałości Owego Ktosia. Ale jestem przekonana, że za pół roku to Ty będziesz
pocieszać kogoś, kto cierpi - bo sama już będziesz wyleczona.

Pewnie mi nie wierzysz, ale masz duże szanse, a ja w Ciebie wierzę.

A jak tam studia? Bycie zajętym choć trochę Ci pomogło? Czujesz się
lepiej/inaczej niż w sierpniu?

Miłego wieczoru

[dwunasta_gwiazdka]

oooo cześc :)

dzieki :* za to co napisałas :)
nawet nie wiesz jak mi sie milutko zrobiło :) wiesz, też uważam za sukses że
mimo ze boli jak nie wiem nie dzwonie do niego, nie pisze itp. On chyba nawet
nie wie ze tak mnie to wszytsko dotknęło.
Studia faktycznie pomogły :) egzamin zdany, spokojnie studiuje, mam dosyć dużo
zajec i nauki, chodze na fitness i basen - powoli wracam do normalnego życia
ale bywają jeszcze takie momenty ... że rycze jak bóbr i bardzo bardzo musze
sie powstrzymywać żeby do niego nie zadzwonić/napisać.
Staram sie nie unikać towarzystwa, poznaje innych ludzi ale to na razie nie
to. :( chyba za szybko bym to chciała, musi jeszcze minac troche czasu.
Mam nadzieje że to co tu napisałas sie sprawdzi :) i za pół roku bedzie
zupełnie inaczej :)

naprawde dziękuję :)
Trzymaj sie cieplutko, nie wiem skąd jesteś ale u mnie zimmmno jak nie wiem :/
buziaki
pozdrawiam :)

[several_perceptions]

I jak mi miło słyszeć, że normalne życie i studenckie rutyny trochę pomagają.

Jasne, że są czasem momenty, jak piszesz .... a z płakaniem, to niestety za
szybko nie przejdzie pewnie, ale przynajmniej będzie rzadziej. I powstrzymuj
się dalej z kontaktem. Nic to nie zmieni, a jakby z tym chłopakiem To Było To,
to już by dawno było inaczej!

Oczywiście, że po miesiącu czy dwóch nie będziesz się rzucać w wir randkowego
życia. Czas minie, będzie lepiej (i mówię to jak zawsze ze swojego
doświadczenia, też nie wierzyłam i też mówiłam, że Mnie To Na Pewno Nie
Przejdzie, bo Moja sytucja jest Inna i Nikt się tak Fatalnie nie czuł jak
Ja! .. ech, ten nasz egocentryzm ;-))

Jasne, że się sprawdzi! Może za pół roku, może jak u mnie po 4,5 miesiąca, a
może jak u Barbisi (widzisz, że jest więcej takich historii! i to z Takim
szczęśliwym zakończeniem)... nie wiadomo. Ale z dnia na dzień będzie lepiej.
Chyba to już widzisz? Nie jest lepiej niż na początku września?

Nie poddawaj się i zawsze na pierwszym miejscu stawiaj Szacunek, jak Cię ktoś
nie szanuje, to czasu nie warto tracić na wmawianie sobie, że będzie inaczej!

U mnie dzisiaj zadziwiająco ciepło (ale ja wyszłam rano w golfie i płaszczu i
przeklinałam tą decyzję).... więc zapraszam na południe!

Miłego wieczoru! Weekend bliżej niż dalej!

[marusia_ogoniok]

Wzdycham razem z tobą.... a próbowałas może krakowskiej parzonej per vagina?
Niektóre chwalą sobie...

[barbisia]

Gwiazdko! Na początku napiszę Ci trochę humorystycznie, że "wszystko mija,
nawet najdłuższa żmija" ;-) Warto pamiętać o tym, gdy jest Ci naprawdę źle!

Ja przeżywałam coś podobnego do Ciebie przez połowę tego roku, a teraz czuję
się naprawdę super!!! Wiele osób mi mówiło, że tak będzie, ale ja im nie bardzo
wierzyłam, a teraz wiem, że to była prawda. A jaka jest moja historia? Pisząc
skrótowo: po dziesięciu latach bycia razem i jakichś czterech wspólnego
mieszkania mój chłopak powiedział mi, że chce odejść ('odejść' - trochę to
śmieszne, bo tak naprawdę to ułatwiłam mu sprawę i ja odeszłam, wyprowadziłam
się ze wspólnego mieszkania, chociaż on uważał, że mozemy mieszkać nadal
(sic!), bo tak jest mu łatwiej finansowo). Bardzo mnie to zasmuciło, chociaż
sama od dłuższego czasu myślałam o tym, że nie jest nam ze sobą dobrze i że
chyba nie warto być razem. Poza tym miałam przeczucia, które potem się niestety
potwierdziły, że on nie jest w stosunku do mnie uczciwy. Ale na początku, jak
się rozstaliśmy, ciągle mi powtarzał (z perspektywy czasu uważam, że to było
bardzo nieodpowiedzialne), że bardzo mnie kocha, że zawsze mogę na niego
liczyć, że jest moim przyjacielem. Jak wielkie bzdury gadał, okazało się jakieś
pół roku po rozstaniu. Okłamywał mnie strasznie i ciągle jeszcze wychodzą
jakieś jego kłamstwa. Na początku bardzo przeżywałam nasze rostanie, ale teraz
jestem bardzo szczęśliwa, że do niego doszło. Przez pół roku z większą
jasnością, bo z dystansu, spojarzałam na to, jaki jest naprawdę, a czego
starałam się wcześniej nie zauważać i wybaczać mu. Przestałam tolerować jego
niedojrzałość, niesłowność, nieuczciwość - zerwałam z nim zupełnie kontakt. To
było najlepsze, co mogłam zrobić. Tak naprawdę czasem nachodziły mnie czasem
chwile słabości i czasem chciałam się z nim skontaktować, żeby porozmawiać i
pewne rzeczy zamknąć, wysłać sms-a itp. Jednak udało mi się od tego
powstrzymać. Brak kontaktu z nim sprawiał, że z każdym dniem czułam się coraz
lepiej. Zacieśniłam stosunki z innymi bliskimi mi ludźmi: rodziną,
przyjaciółmi, spędziłam super wakacje w ich gronie. Zaczęłam cieszyć się
spokojem wewnętrzym i szczęściem :-), nawet będąc sama! Po wakacjach zaczęłam
myśleć o mężczyznach. Że chyba jednak nie wszyscy, to świnie ;-)
Niespodziewanie spotkałam kolegę ze szkoły, którego nie widziałam jakieś 10 lat
i zaiskrzyło między nami. Teraz jest super! Cieszę się z tego, co mam i z tego,
że mój poprzedni związek się skończył. Moja przyjaciółka powtarza mi, że w
życiu często jest tak, że "gorsze robi miejsce dla lepszego" i mam nadzieję, że
u Ciebie też tak będzie. Pozdrawiam Cię serdecznie!

PS. Trochę chaotyczna ta moja wypowiedź. Chciałam Ci przekazać swoje odczucia i
trochę mnie poniosło ;-)

[dwunasta_gwiazdka]

cieszę sie że Ci się ułożyło :)
bo zapewne bylaśw gorszej sytuacji niż ja, dłuugi zwiazek i jeszcze cos takiego
ze strony faceta :/
dlaczego tak jest, że najpierw musimy trafic na facetów, którzy są świniami :/?
którzy nas ranią, robia przykrości i doprowadzją do łez :/
jedynym wytłumaczeniem jest chyba to że potem bardziej doceniamy tych ...
innych :)

powolutku zaczynam wierzyć, że u mnie też będzie ok tylko nie mogę byc taka
niecierpliwa i poczekać aż to przyjdzie samo :) a tego nie da sie wywołać na
zawolanie, tylko trzeba do tego 'dojrzeć'


dzieki
powodzenia życze
trzymaj sie :)

ps. nie szkodzi że troche chaotycznie, ważne że szczerze :)

[barbisia]

> dlaczego tak jest, że najpierw musimy trafic na facetów, którzy są świniami
:/? którzy nas ranią, robia przykrości i doprowadzją do łez :/ jedynym
wytłumaczeniem jest chyba to że potem bardziej doceniamy tych ... innych :)

Tak jest! Ma to wiele przyczyn. M.in. nie zawsze wiemy na co warto zwracać
uwagę, gdy mamy np. 18 lat i wchodzimy się w relację z mężczyzną. Potem człowiek
się dowiaduje, co tak naprawdę jest ważne i szuka sobie partnera wg nowo
zdobytej wiedzy. Ja np. wyniosłam wiedzę, że pewnych rzeczy: nielojalności i
kłamstw nie należy NIGDY tolerować! Ja, gdybym podeszła kiedyś bardziej
rozsądnie, do tego, co robił mój chłopak, nie wybaczała mu tak łatwo, o wiele
wcześniej zakończyłabym ten związek. I tak w sumie miałam szczęście, że za niego
nie wyszłam i że dbałam o to, żeby nie zajść z nim w ciążę :-)

> powolutku zaczynam wierzyć, że u mnie też będzie ok tylko nie mogę byc taka
niecierpliwa i poczekać aż to przyjdzie samo :) a tego nie da sie wywołać na
zawolanie, tylko trzeba do tego 'dojrzeć'

Myślę, że jest tak jak piszesz! Z każdego doświadczenia da się wynieść coś
pozytywnego, nawet z tego, które w danym momencie jest dla nas niewyobrażalnie
trudne. Nie trzeba czekać, trzeba po prostu żyć! :-) Trzeba cieszyć się z
relacji z innymi ludźmi i cieszyć się samym sobą, wolnością i odpowiedzialnością
za siebie. A miłość i tak się pojawi! Ja w to nie wierzyłam, ale już uwierzyłam!!!

Trzymaj się ciepło!
Gdybyś miała potrzebę "pogadać" w trudnej chwili - daj znać na maila!