Moja granica.

[newcomer-ka]

Co zrobić kiedy nasza własna decyzja pozbawia nas kontaktu
z kimś ważnym , najważniejszym?
Jak zapomnieć? Jak uciszyć serce kiedy tłucze się oszalałe?
Jakimi słowy przekonywać się , mówic sobie .. tak trzeba ..?

Na skutek błędnie rozpoznanych realiów pozwoliłam sobie
na bliski choć specyficzny kontakt z mężczyzną który
okazał się byc kimś bardzo wyjątkowym.Nawzajem rozpalaliśmy
uczucie , brnąc coraz głębiej w nie. Niestety , od początku
koniec znajomości był raczej przewidywalny. Wiedziałam że zbyt
wiele stac się nie może i choć eskalacja uczuć następowała
w tempie iście kosmicznym , nie potrafiłam wczesniej
odciąć nitek ktore nas łączyły. Teraz , kiedy to sie stało ,
cierpię ogromnie. Nie oczekuję rady bowiem nic stać się nie
może - to jedynie słuszne - stało się - ale jest mi trudno
wrócic do rzeczywistości bez NIEGO. Wiem że nikogo takiego
juz nie spotkam a nawet że nigdy nie pozwolę sobie na podobną
sytuację chociażby przez pamięć o NIM a równiez konsekwencje
nigdy niespełnionego uczucia.

Ciągle myślę czy dobro innych jest właściwym motorem naszych poczynań?
Gdzie jest granica przekroczenie ktorej godzi w nas bolesnie ,
gdzie nasz egoizm przegrywa w walce z poczuciem odpowiedzialności?

Smutno. Cicho. Sprawiedliwie.
Cierpię.

[Gość: baccar]

To chyba wstep do watku pt. są ludzie, którzy lubia komplikować sobie życie a
cierpienie to ich hobby....

Czas leczy rany

[piotr.kowal]

Spotkasz , spotkasz
Jak to uczucie tak szybko narastało , to i szybko odejdzie
Słomiana miłość - a fuj
Prawdziwa miłosć narasta powoli
Rozejrzyj się wokół siebie - na pewno jej nie dojrzałaś

[ostinato]

> Słomiana miłość - a fuj

a fuj są takie stwierdzenia.

> Prawdziwa miłosć narasta powoli

nieprawda.

> Rozejrzyj się wokół siebie - na pewno jej nie dojrzałaś

autorka postu rozejrzała się, dojrzała, zrezygnowała z miłości świadomie [z
różnych powodów].
czas leczy rany.
ale daj czas czasowi.

[newcomer-ka]

ostinato napisał/a:
>
> autorka postu rozejrzała się, dojrzała, zrezygnowała z miłości świadomie [z
> różnych powodów].
> czas leczy rany.
> ale daj czas czasowi.
>
>

[Gość: listek]

Ja nie potrafię odpowiedzieć Ci na te pytania...
Sama przeżywam coś podobnego.Narastające uczucia...Więź..Tyle
radości,Piękna,obaw...Chorzy na siebie..Oddychalismy sobą...I decyzja..Nie
mogliśmy tak dłużej ze sobą Być...Chcenia,Pragnienia były zbyt duże..Nie
krzywdzić innych....Od początku zdawaliśmy sobie sprawę ,że będziemy
cierpieć..jednak brneliśmy w to ślepo...zachłannie..
Nie wiedziałam ,że będzie tak Boleć...
Wiem,że ta decyzja była słuszna.Nie mogę jeść,spać..ale robię to... obiecałam
mu ,że będę dbała o siebie,On będzie czuł ,czy tak jest(tak jak zawsze wyczuwał
me myśli ...),to ma być znak ,że wciąż Go darzę uczuciem.
Mamy też świadomość wciąz wyciągniętych do siebie dłoni,które zawsze będzie
można uchwycić w potrzebie..On to moje Ukochane Jestem..
Życie to sztuka wyborów..Nie mogliśmy przekroczyć tej granicy..Po prostu
nie mogliśmy...