pierwsza wizyta

[olivier4]

czuję że mam problemy których sam nie rozwiążę.w zasadzie jestem zdecydowany
na wizytę u psychologa(w ramach służby zdrowia bo nie jestem bogaty).
jak przebiega taka wizyta?
jak się do niej przygotować?
czym różni się psycholog od psychiatry?

[zlotoslanos]

Nie idź do psychologa, tylko od razu do psychiatry w przychodni, to
orzecznicy,lekarze, stały darmowy kontakt,recepty. Zwyczajnie siądziesz i jak o
bolesnych migdałkach powiesz to najważniejsze co cię niepokoi. Potem będziesz
tylko odpowiadał na pytania. Nie bój się.Może to będzie pierwsza i ostatnia
wizyta. Dusza choruje częściej niż psują się zęby.

[aasb]

sądząc po Twojej wypowiedzi to nigdy nie byłeś ani u psychologa, ani psychiatry
tylko nasłuchałeś się opowieści dziwnej treści

[zlotoslanos]

aasb napisała:

> sądząc po Twojej wypowiedzi to nigdy nie byłeś ani u psychologa, ani
psychiatry
>
> tylko nasłuchałeś się opowieści dziwnej treści


To psycholog tak sie zwraca do ludzi? Spokojnie,rzeczowo naprowadza na temat?
Nie chciałbym być u Ciebie na terapii. Każda pliszka swój ogonek chwali
widzę,że wszystko oddasz by udowodnić wyższość psychologa nad dobrym
psychiatrą.
A przecież jak nie dasz rady i tak odeślesz do niego. Nieprawdaż? Więc po
cóż ,przechodzić ten tor przeszkód. Przeczytaj siebie jeszcze raz i jego.Ma
problem i wie ,że sam sobie nie poradzi.

"
Po 1 psycholog to doradca, on pomaga w rozmowie i ewentualnie jeśli zauważy, że
są Ci potrzebne jakieś farmakologiczne "wspomagacze" i badania odeśle Cię do
psychiatry.
Psychiatra to lekarz, a więc moze wypisywać leki, kierować na badania, jednak
on zajmuję się już w wiekszości przypadków zaburzeniami itp.
Także podsumowując proponuję zacząć od psychologa, a on będzie wiedział co
dalej."

[20052006s]

zlotoslanos napisała:


> Po 1 psycholog to doradca, on pomaga w rozmowie i ewentualnie jeśli zauważy,
że
>
> są Ci potrzebne jakieś farmakologiczne "wspomagacze" i badania odeśle Cię do
> psychiatry.
> Psychiatra to lekarz, a więc moze wypisywać leki, kierować na badania, jednak
> on zajmuję się już w wiekszości przypadków zaburzeniami itp.
> Także podsumowując proponuję zacząć od psychologa, a on będzie wiedział co
> dalej."
>
Zgadzam się!! Idź najpierw do psychologa, psychiatra ma cięższe przypadki i
dotyczące innych zaburzeń. A nie wszystkie problemy trzeba faszerować lekami.
Czasem wystarczy rozmowa z psychologiem i praca własna, lub psychoterapia.
Powodzenia
>
>
>

[bbombel_reaktywacja]

Psychika to jeszcze nie dusza.
Problemów duchowych tabletką nie da się wyleczyć :-)

[zapytaj.agnieszke]

jak w nicku...

Przygotować?

[blue_a]

Nie musisz.

Będą pytania, Ty będziesz na nie odpowiadał, psycholog będzie chciał się dowiedzieć rzeczy, które są istotne, aby pomóc Tobie.

Powodzenia.

Czym się różnią?

[blue_a]

Psycholog nie wypisze Ci recepty.
Jeśli będzie potrzebne wsparcie lekami, skieruje Cię do psychiatry.

Psychiatra zainteresuje się w większym stopniu fizjologią Twoich problemów, będzie np. pytał, jak śpisz.

Sensowniej byłoby iść najpierw do psychologa.

[solaris_38]

idąc do psychologa nastaw się że SAM rozwiążesz
psycholog tylko ci stwarza niezbędne minimum pzrestzrzeni czasu i uwagi
które pozwoli z ciebie samego wygenerowac to co dla ciebie ejst wazne i
jakiemi drogami to osiągac
także kikbicuje zmiany

ale żadn rady

ty sam masz pracowac nad soaba :) bo to jest najwartościowsze

resztę sam zobaczysz

[igawrycka]

Ha! Ja wspominam swoją wizytę u psychologa następująco: ledwie zdążyłam
powiedziećm jaki mam problem i pani spycholożka zasypała mnie radami w
stylu "Pani domu" czy "Olivii"... Jeśli to się nazywa "dawaniem przestzeni na
samodzielne rozwiązanie problemu", to ja dziękuję.

[tut_ets]

Tak, solaris_38 ma racje.
Spotkania z psychologiem dokladnie tak wygladaja...
Do Ciebie i tylko Ciebie nalezy cala praca. Psycholog moze podsunac ci pomysly,
narzedzia, jak rozwiazac sytuacje, bedzie kibicowal wszelkim Twoim osiagnieciom,
ale cala praca nalezy do Ciebie.

[sierra_madre]

Jeśli masz poważne problemy psychiczne, np. boisz się wychodzić z domu, masz
omamy, to udaj się do psychiatry. Jeśli "życie Cię boli", to psycholog będzie
bardziej pomocny.
Na pierwszym spotkaniu psycholog będzie chciał się dowiedzieć, z jakim
problemem do niego przychodzisz. Pozwoli Ci mówić swobodnie, potem pewnie zada
kilka pytań (o związki, o rodzinę, sytuację zawodową etc.). Po takiej rozmowie
powinien być w stanie zalecić Ci rodzaj terapii: czy będzie krótko czy
długoterminowa; indywidualna czy w grupie. Na pewno nie powinien wypisywać
recepty na poprawienie nastroju :-) No a potem, to i tak cała robota w Twoich
rękach. Psycholog będzie tylko towarzyszył Twoim zmaganiom, niczego nie
rozwiąże za Ciebie.
Powodzenia!

[gniru]

psychiatra jest lekarzem medycyny o specjalności psychiatryczej własnie, oznacza to, że prawdopodobnie będzie zorientowany medycznie - a więc będą go interesowały stany Twojego organizmu bardziej niż dusz, zaproponuje jakieś leki.
Może się tak zdarzyć, że nie będzie rozmawiał.
Psycholog natomiast, choć ma wiedzę medyczną dotyczącą stanów na przykład depresyjnych, będzie próbował pomóc bez leków, wychodząc z założenie, że leczenie farmakoliogiczne jest najczęsciej leczeniem objawów a nie przyczyn (chyba że sytuacja jest powazna - wtedy bedzie współpracował z lekarzem).

Wizyta powinna byc umówiona na konkretną godzine, dobry psycholog ma przewaznie około 50 min na kazdego klienta, więc tyle może potrwac rozmowa. Bedzie pytał o to, po co Pan przyszedł, czego Pan oczekuje od niego. Będzie zapewne pytał o rózne obszary Pańskiego życia, aby poznać szerszą perspektywę problemu. Powinien zaproponowac rozwiązania - być może wizyte u lekarza, być może jeszcze jedną wizytę "rozpoznawczą" u siebie. Mozliwe, że skieruje Pana na terapię, u siebie lub u innej osoby.

Nie musi się Pan przygotowywać. To będzie naturalna rozmowa.

Acha, jest jakiś % kiepskich psychologów, jeśli ktoś każe Panu czekać w kolejce przed gabinetem lub będzie siedział za biurkiem i robił notatki do karty, to prosze znaleźć innego.

[maciek389]

słuchaj stary nie miej obaw przed wizytą ja miałem ogromne - zupełnie niepotrzebnie,tylko musze zaznaczyć jedno-z psychologiem jest tak jak ze znalezieniem dobrego lekarza,korepetytora,prostytutki itp musisz po prostu dobrze trafić,ja chodze obecnie prywatnie,niestety wielu psychologów nie nadaje się do niczego mimo setek dyplomów,uprawnień itd Ale rzycze szczęścia,jeśli masz problemy na pewno psych.Ci pomoże.Ale musisz przede wszystkim sam sobie powiedzieć że wyjdziesz z dołka,musisz uwierzyć w pewną "wewnętrzną wyższą inteligencję" którą każdy człowiek ma w sobie,niektórzy nie potafią jej tylko wykorzystać.jeszcze jedno - terapia powinna być wspomagana dużą liczbą książek na wybrany temat,powinieneś dużo czytać o podobnych problemach innych ludzi,omawiać je z psychologiem i samemu wyciągać wnioski.Jescze jedna dobra rada-jeśli terapeuta nic nie notuje podczas waszych wizyt,tylko słucha ,mało mówi tzn że nie warto raczej do niego chodzic.Bo jeśli koleś ma setki pacjentów i nic nie notuje to nie licz na to że wszystko co mówisz zapamięta,a w terapii każdy szczególik jest ważny.Terapeuta powinien zapisywac wszystkie postępy które czynisz itd.
No dobra,życze powodzenia zarówno sobie bo moja terapia trwa ,jak i Tobie,życie jest sprzymierzeńcem a nie wrogiem,jak to oboje zrozumiemy będziemy szczęśliwi.

[gniru]

maciek389 mylisz sie co do notatek

po drugie widze, ze wypada powiedziec wyraźnie, że psycholog i psychoterapeuta to NIE TO SAMO

psycholog to osoba z dyplomem uczelni wyższej, magister psychologii -
zaś terapeuta to osoba legitymująca sie wyższym wykształceniem, ale NIEKONIECZNIE psychologicznym - może to być pedagog, lekarz, specjalista terapii uzależnień - niekoniecznie psycholog, choć najczęsciej tak jest. Terapeuta powinien legitymowac się jednak PODYPLOMOWYM SZKOLENIEM z zakresu psychoterapii, najczęsciej trwającym lata. Psychoterapeuta to cos więcej niż psycholog.
Do głownych zadań psychologa należą diagnoza, porady psychologiczne, pomoc psychologiczna - zadaniem psychoterapeuty jest TERAPIA PSYCHOLOGICZNA której nikt na studiach "psychologia" nie uczy.

Nie znam szkoły psychoterapii, która zaleca pacjentom czy klientom czytanie.
Nie znam też żadnej szanującej się szkoły psychoterapii, która w swoim kodeksie etycznym pozwala na robienie notatek w czasie rozmowy czy terapii! Notatki z sesji terapeutycznych zawsze tworzy się PO sesji, nigdy w trakcie.

Warto spytać TERAPEUTĘ jesli już się do niego trafia, w jakiej szkole psychoterapii się szkolił oraz czy się superwizuje, czyli czy ma stały nadzór nad swoją praca.

[enefer]

co do notatek, to niekoniecznie - np. w terapii systemowej rysuje się genogram, często z resztą razem z pacjentem. Zdecydowanie warto spytać, jakie kwalifikacje ma osoba, do ktorej się zgłosisz. Sama psychologia to nie wszystko - zawód psychoterapeuty to trochę inna bajka. Problem w tym, że trudno się zorientować, jakie wykształcenie psychoterapeutyczne jest dobre - w Polsce panuje "wolny rynek" na którym jest sporo szarlatanerii...

[nijaki20]

".Warto spytać TERAPEUTE w jakiej szkole psychoterapii się szkolił oraz czy
się superwizuje,
czyli czy ma stały nadzór nad swoją praca ..."


Co to znaczy???

[maxwell38]

Ja chodzę do kliniki Inzpiro w Warszawie na najgorszy rodzaj psychoterapii jaki
chyba można, tzn, najtrudniejszy: psychoterapia psychoanalityczna. Ani
jednej "rady" od psychoterapeuty, do wszystkiego trzeba dojść samemu. Bardzo
dużo daje mi to siły. Nie żałuję, chodzę już półtora roku, choć na początku (a
jeszcze i dziś) strasznie mnie wkurzało, że on nie daje żadnego koła
ratunkowego. Niemniej, gdybym nie chodził, to sam nie znalazłbym w sobie siły
ani czasu ani klimatu do analizy własnych zachowań.

[zyrafa-bez-szyi]

witam!
a czy zna ktos moze adresy jakichs strony www, na ktorych mozna sprawdzic
kwalifikacje psychologow, psychoterapeutow, psychiatrow?.....podobno cos
takiego istnieje i teoretycznie jest mniejsza szansa na "naciecie sie" na
konowala..:)

[pit_79]

superwizuje to znaczy jak dla mnie "konsultuje przypadek" ale nie chce
twierdzic ze to dobra interpretacja polega to na tym ze opisuje sie przypadek
na grupie superwizyjnej i pozostali oraz superwizor "opowiadaja" o tym co i ew
jak oni to widza. Ale jak wspomnialem to tylko moja interpretacja i wyobrazenia
a co do szkol to znam jedna w krakowie Krakowskie Centrum Psychodynamiczne
Kurs na psychoterapeute trwa chyba 5 lat potem superwizje kcp.krakow.pl potem
slyszalem o szkole warszawskiej w krakowie jest jeszcze Aleksandrowicz(ma swoja
szkole) potem szkola Eriksonowska(ale jak to sie pisze?) i pewnie sie duzo
jeszcze znajdzie
pozdrawiam

[don.experto]

Ty to masz komleksy kobieto. Siedzisz i studiujesz slownik jezyka polskiego i
jako dowod swojej "inteligencji" przytaczasz definicje. Nie powiem, ciekawe
hobby:)

[ninetti]

maciek389 napisał:

> terapia powinna być wspomagana dużą liczbą książek na wybrany temat

co czytałeś?

[maciek389]

książki o samooakceptacji,wpływie rodziców na to jacy jesteśmy,o wewnętrznym dziecku,"wewnętrzny krytyk","jak pokochać siebie","toksyczny wstyd" i wiele innych-przeważnie pisarzy amerykańskich.

[wroclawianka9]

Gratuluję Olivierorowi4 odwagi. Pierwsza wizyta u psychologa, to z pewnością
niemały stres do pokonania. Wynika on, być może częściowo, z konieczności
zmierzenia się, z obiegowymi opiniami, o tym co cię czeka...
Do tego, co zostało powiedziane mogę dorzucić, że:
-jeśli rozpoczniesz terapię (a to wielka satysfakcja, rozumieć, kim jesteśmy i
w jaki sposób działamy:), to powinieneś się dobrze rozumieć z terapeutą. Innymi
słowy, powinien to być człowiek, który ci odpowiada, bowiem powodzenie terapii,
zależy w jakiejś mierze, od osobowości terapeuty.
Dlatego możesz go zmienić, jeśli w trakcie pierwszej wizyty czymś cię zrazi.
Obowiązuje tu taka sama zasada, jak np.z lekarzami: jak nie będziesz miał
zaufania, to nie sensu chodzić.

-jeśli rozpoczniesz terapię, to zawierasz z terapeutą rodzaj umowy:
on godzi się pracować z tobą, nad dokładnie określonym problemem, w ustalonym
przez was czasie (np. miesiąc, rok, dwa, lub bez ustalania terminu), ty
zobowiązujesz się do uczestniczenia w spotkaniach i pracy nad sobą.

-jest kilka szkół psychoterapii. Jeśli nie orientujesz się jakie, to nie musisz
się w to wgłębiać. Wykorzystują one po prostu różne techniki, które mają
prowadzić generalnie do tego samego celu. Jedne są bardziej "dynamiczne", inne
bardziej "statyczne", zależy co kto lubi.

-jeśli terapeuta ma licencję i traktuje poważnie swoją profesję, to znaczy, że
nieustannie się doskonali :
Dźwiga dużą odpowiedzialność za ciebie i mogą być dla niego obciążające
problemy, którymi dzielą się ludzie. Dlatego wymyślono tzw. superwizje, tzn.
spotkania terapeuty z rodzajem "opiekuna" który pomaga mu kontrolować, czy nie
stracił z oczu celu w pracy, czy nie dał się ponieść własnym emocjom, to pomaga
mu oczyścić się z obciążeń, nie popaść w rutynę itp. Dobrze to świadczy, o
terapeucie.

Niczego się nie bój

[aasb]

Witaj, nie obawiaj się wizyty u psychologa, on nie gryzie. Nie musisz się jakoś
szczególnie przygotowywać, robić rachunku sumienia, czy coś w tym stylu.
Jeśli trafisz na dobrego psychologa sam pokieruje rozmową i sprawi, że
poczujesz się komfortowo i powiesz o co Ci chodzi.
Może nie od razu i nie wszystko ale w miarę upływu czasu na pewno tak się
stanie.
Psychiatra od psychologa bardzo się różni.
Po 1 psycholog to doradca, on pomaga w rozmowie i ewentualnie jeśli zauważy, że
są Ci potrzebne jakieś farmakologiczne "wspomagacze" i badania odeśle Cię do
psychiatry.
Psychiatra to lekarz, a więc moze wypisywać leki, kierować na badania, jednak
on zajmuję się już w wiekszości przypadków zaburzeniami itp.
Także podsumowując proponuję zacząć od psychologa, a on będzie wiedział co
dalej.

Powodzenia i pamiętaj to nic strasznego.

Psycholog

[marmar1906]

Niedawno bylam na pierwszej wizycie u psychiatry. W przychodni (kontrakt z NFZ)
pracuje zarowno psycholog jak i psychiatra, ale zarejestrowano mnie do
psychiatry - powiedziano ze taka procedura (poniewaz to psychiatra jest
lekarzem). Wizyta przebiegala w formie rozmowy - najpierw zapytano mnie co mi
dolega, ale poniewaz trudno mi bylo sie wypowiedziec, psychiatra sam zadawal
pytania. Moglam wejsc z osoba towarzyszaca. W rezultacie psychiatra zlecil
wizyte w poradni psychologicznej, gdzie mialabym przejsc testy, na podstawie
ktorych bedzie mozna wywnioskowac o zaawansowaniu moich problemow. Byc moze
bede nastepnie skierowana na psychoterapie (to juz przez psychologa), a oprocz
tego psychiatra podejmie decyzje o leczeniu farmakologicznym (psychoterapia
wymaga czasu, a potrzebne mi jest leczenie objawow).
Ogolnie z wizyty u psychiatry jestem zadowolona. Ciesze sie ze sie
zdecydowalam. Psychiatra przedstawil mi mozliwosci terapii, a nie zaczal od
wypisania recept na leki. O psychologu nie moge sie na razie wypowiedziec.

[don.experto]

Nie myl z ginekologiem:)

[roolez]

Mnie jeszcze żaden psycholog/psychiatra nie pomógł a zaliczyłem ich już wielu! Mało tego: nauczyłem sie tak nimi manipulowac, że odniosłem wrażenie, że to oni - przynakmniej niektórzy - potrzebują psychologa. Strata czasu. Sam musisz sobie pomóc

[dreamweaver79]

ty sie nauczyles nimi manipulowac? LOL, oni sie ciesza ze sianko leci, a jakis
koles nimi manipuluje, zamiast korzystac z ich pomocy

[glanka15]

właśnie dziś byłam u psychologa i przynajmniej w moim przypadku wizyta
wyglądała tak:
1.rozmowa
2.Pani kazała mi sie położyć na podłodze, włączyła jakś muzyke,
3.Potem miałam narysować jeziorko :P

[rogatek_bambi]

najpierw do psychologa bo psychiatra zapewno odrazu zapoda Ci jakies leki, a jak
psycholog stwierdzi ze to nie jego robota to napewno odesle Ci do psychiatry

[elwin73]

ja dawno temu bylem u psychiatry i wspominam to traumatycznie. Namowila mnie
moja eks, i umowila do znajomej swojej siostry (ktora tez jest psychiatra).
Pani psychiatra z Instytut Psychiatrii i Neurologii w Wawie na sile doszukiwala
sie u mnie problemow, po pol godzinie proponowala terapie dlugoterminowa
(przyszedlem do niej w zasadzie pogadac) po wszystkim okazalo sie ze moja eks
dowiedziala sie o przebiegu calej rozmowy przez swoja siostre.
KOSZMAR i totalny brak etyki lekarskiej.
Najlepsza terapia na moje problemy okazalo sie rozstanie z eks :)

[ninetti]

a niejaki vampirek444 zapewnial mnie, ze cos takiego jak tajemnica lekarska
istnieje na mur - jak widac niektorzy maja to gdzies, a powinien przeciez
dotyczyc takze sredniego personelu medycznego

moje porady

[natalka85]

> jak przebiega taka wizyta?

zupełnie normalnie. psycholog zapyta jakie masz problemy, czego oczekujesz i
tamie tam. w miarę jak będziesz opowiadał to on przedstawi ci kilka możliwych
rozwiązań, ew. umówi się na dalsze spotkania, zada jakieś ćwiczenia do
wykonania.

> jak się do niej przygotować?
jakoś specjalnie nie musisz. moze pomyśl co chcesz mu powiedzieć. to chyba
wystarczy.

> czym różni się psycholog od psychiatry?

z moich doświadczeń zauważyłam, że psychiatra chyba z góry zakłada, że jest z
toba bardzo źle, bo np mi od razu coś przepisywali. u psychologa musisz więcej
mówić, u psychiatry wystarcy jedno zdanie a on zacznie opowiadać co ci może
dolegać i coś zapisze (jakiś psychotrop pewnie).

pozdrawiam

[spiral_architect]

Nie wiem jak sie ustosunkowac do rad zawartych tutaj na forum, czesc z nich jest
z pewnoscia ok, ale w ostatecznym rozrachunku opadaja mi rece :).


czym rózni sie psycholog od psychiatry ? Jesli ktos zada jednoznacznej
odpowiedzi na to pytanie, to w ogole nie warto odpowiadac. Są wspaniali
psychiatrzy i nedznie psychologowie. Sa fantastyczni psychologowie i fatalni
psychiatrzy. Czy wyksztalcenie decyduje o tym kim jestesmy ? Tylko po czesci. Na
pewno nie aż. To tak jak w Twoim zawodzie: sa lepsi i gorsi malarze pokojowi,
malarze artysci, graficy, fizycy, telemarketerzy, nauczyciele, slowem wszyscy.

O czym mowisz, o pierwszej wizycie u psychologa ? Nie kazdy psycholog jest
psychoterapeuta. To tak samo jak z lekarzami: sa ogolni i specjalisci. Jesli
podejmiesz terapie to spotkasz sie z klasycznymi psychoanalitykami (podobno jest
ok. 350 roznych szkol psychoanalizy mieniacych sie odrebnymi), psychoterapeutami
psychodynamicznymi, gestaltystami, terapeutami prowokatywnymi, hellingerowskimi,
NLPowskimi, behawioralnymi, behawioralno-poznawczymi, poznawczymi, dzialajacymi
"po Maslovowsku", Franklowsku, Lowenowsku, Ellisowsku itp. itd. Niestety w
Polsce dominuje wciaz chyba psychoanaliza. dosc mocny jest tez Gestalt.

A wiec jesli trafilbys do Gestaltysty, Twoja wizyta bedzie zupelnie inna niz
kiedy trafisz do zatwardzialego psychoanalityka. By dac bardzij obrazowe
porownanie: to tak jakbys skonfrontowal wycieczke na Costa Brava z wyprawa w
Norweskie fiordy.

Jak sie przygotowac ? A czy idac do lekarza, czy na zakupy przygotowujesz sie
jakos? Takie pytanie rodzi u mnie podejrzenia o opór przed ta wizyta :)

[borisa]

miałam super stres, musiałam pójść do lekarza bo zwyczajni ludzie z otoczenia
nie umieli mi pomóc; było mi wszystko jedno czy psycholog czy psychiatra, ważne
że PSYCHE, bo to miałam chore... trafiłam do znajomego od mojego znajomego, był
psychiatra; wygadałam sie, wypłakałam, pomyslałam przy okazji;troche pytał,
trochę potwierdzał to co mówiłam, troche doradził, ale wyszłam z gabinetu
mocniejsza charakterem, przestałam sie bać. z tego co napisałam TO MI POMÓGŁ,
czego i tobie życzę. Ci od psyche uczyli się w tej dziedzinie tak, jak ja się
uczyłam w zawodzie inzyniera. Ja wiem, że w swoim zawodzie jestem dobra. Więc
życze ci, abys trafił na dobrego PSYCH...

[antidotumm]

Bywalam w zyciu u dwoch psychologow:
-jedna pani miala powazne zaburzenia psychiczne, nie potrafila praktycznie
powiedziec zdania,
-druga pani dawala mi rady naprawde glupie, i nie osadzam jej pochopnie!

Kolezanki chodzily na psychoterapie: jednej pomoglo jak przyslowiowemu umarlemu
kadzidlo, u jednej - jak stwierdzili potem psychiatrzy w klinice - nieumiejetnie
(choc przez psychoterapeute z uprawnieniami) przeprowadzona psychoterapia byla
katalizatorem przyspieszajacym pojawienie sie powaznej choroby psychicznej.
Za to psychiatrzy znanym mi osobom z reguly (a praktycznie zawsze) pomogli.

[amorpo]

Ja własnie jutro ide do psychologa,i jutro bede mogla coś o tej wizycie
powiedzieć.Narazie biorę leki,czytam książki psychologiczne,próbuję poznać
siebie i wiem jedno-psycholog może mi pomóc, ale powodzenie terapii zależy
przede wszystkim ode mnie samej.To ja musze znaleźć w sobie siłę,aby się
zmienić.Moje problemy wynikają z mojej postawy wobec świata.Od psychologa
oczekuję wsparcia aby te zmiany urzeczywistnić.Jutro napiszę jak było.Trzymajcie
kciuki!!!!!!!!

[falbanka63]

ja bywałam u tego, którego aresztowali ha, ha. Psychoterapia to
kasa,kasa,kasa , a im głośniejsze nazwisko tym gorsza praca psychoterapeuty.Ale
życzę powodzenia. Pytają o wszystko, co dotyczy problemu a dotyczyć może
wszystko. trochę głupio na początku, bo człowiek odkrywa się , oczywiście ,
jeśli chce . Nie licz na dobre rady , bo zmiany możesz dokonać tylko ty, nie ma
innej recepty.

[marzenia11]

Jestem psychologiem. Przeczytalam uwaznie wszystkie posty i mogę kilka rzeczy
wyjasnić.
1. Psycholog a psychiatra.
Psychiatra-lekarz, osoba kończąca studia medyczne. W centrum jego
zainteresowania są objawy a celem - ich redukcja. Czyli tak: jeśli odczuwasz
lęk, dostaniesz tabletki na uspokojenie, jeśli nie możesz spać, dostaniesz na
sen, jeśli masz objawy psychozy (np. słyszysz glosy, ktorych nie ma, widzisz
coś czego nie ma_ to dostaniesz psychotropy inaczej zwane neuroleptykami.
Psycholog - osoba kończąca studia psychologiczne, humanistyczne. Celem jego
pracy jest dotarcie do przyczyn, poznanie jakie mechanizmy funkcjonowania
człowieka zostały zaburzone, korygowanie ich. Czyli jeżeli masz problemy ze
snem to dlaczego, co sie takiego dzieje w Tobie na poziomie Twoich myśli,
odczuć (czyli emocji), zachowań, że akurat tak się dzieje. Jeżeli odczuwasz
lęk -to tak samo.
Z innej strony porównując: jeżeli masz katar, boli cię gardło i masz 40 stopni
temperatury to oczywiste jest, że bierzesz tabletki, aby pozbyć się tych
objawów. Ale jeśli pozostaniesz tylko na tym to może się okazać że za miesiąc
po wyleczeniu znów zachorujesz. A po kolejnych dwóch tygodniach znowu - wtedy
może dopiero zastanowisz się dlaczego tak się dzieje, co możesz zrobić (na
poziomie np. swoich zachowań), aby już nie dopuścić do ponownego zachorowania.
Taki mniej więcej jest obraz różnic między psychiatrą a psychologiem.
Z tego wynika, że: w zależności od nasilenia objawów udaj się albo do
psychologa, albo do psychiatry. Najlepiej jest gdy współpracują ze sobą (ja tak
robię). Ale nie wszedzie tak się zdarza. Np. jeśli nie ruszasz się z domu,
boisz się wyjść itd. czyli objawy są tak silne, że destabilizują Ci zycie
natychmiast idź do psychiatry. Zacznij od leków, żebyś mógł żyć, potem
przyjdzie dobry moment aby terapię uzupełnić o psychologa, wtedy ugruntujesz
swoje zdrowie, poznasz siebie i to co się w Twoim życiu stało. Jeżeli jest
odwrotnie idź najpierw do psychologa. jeśli jest mądry (a takiego szukaj) to
będzie w stanie ocenić, czy potrzeba wsparcia leków.

2. Psycholog absolutnie nie radzi, ani nie stwarza tylko i wyłącznie kontekstu.
Jest wiele, bardzo wiele czynników, ktore decydują o skuteczności terapii.
Zależy to w bardzo dużym stopniu od celów osoby, ktora przyszla. Czasami ktoś
potrzebuje "wygadania się", ludzkiego podzielenia się swoimi sprawami. I na tym
poprzestaje. Inny chce rozwiązać swoje konkretne sprawy, np. nie umiem się
dogadać z partnerem - i praca koncentruje się tylko na tym, nawet jeżeli
podczas niej pojawiają się inne sprawy to nie zajmujemy się nimi. Znowu inna
osoba chce przeanalizować, szerzeć spojrzeć na to jak funkcjonuje - wtedy praca
dotyczy większego obszaru.
Co jest wazne: na pewno człowiek, ktory przychodzi do psychologa SAM decyduje o
tym co, kiedy powiedzieć i na ile chce być otwarty. Mądry psycholog to szanuje
i jedynie stymuluje do zrobienia kolejnego kroku. Natopmiast ma wiedzę, jest
obiektywny, ma dystans (co nie znaczy, że nie czuje, przezywa, ale kontroluje
te emocje) i w tym sensie kieruje rozmową, jako osoba z zewnatrz pokazuje np.
inny punkt widzenia, poszerza świadomość (czyli na przykład osobę bardzo
rozemocjonowaną pyta o to co myśli przezywając to,co robi), dzieli się wiedzą i
wyjaśnia. To jest bardzo ważne, że podczas spotkań z psychologiem ludzie też
zdobywają wiedzę.

3. Psycholog a psychoterapeuta. To już bylo wyjaśnione. Dodam tylko, że
niestety w Polsce ciągle nie ma zawodu psychologa, prawnie ustanowionego i w
związkuz tym żadnych przepisów. Natomiast: głównym narzędziem pracy psychologa,
najczęściej przez niego wykorzystywanym jest on sam. Z racji tego każdy
psycholog warto, żeby poszukał sobie swojego stylu pracy oraz tego co go
najbardziej interesuje, co jest zgodne też z jego osobowością, wartościami i
pglądami. Inaczej będzie mu trudno pracować a tym bardziej skutecznie. poza
tym: czlowiek to istota złożona z myśli, uczuć, zachowań - to takie główne,
najważniejsze podziały i dlatego (między innymi) jest wiele, może zbyt wiele
szkół, ktore własnie koncentrują się na róznych apsektach czlowieka. A jak
jeszcze do tego dorzucimy podział szkół ze względu na czynniki leczące, czy
kontekst zycia to robi się straszne zamieszanie. Dlatego nie będę o tym więcej
pisać. Jesli kogoś to interesuje to odsyłam do literatury.

Mam nadzieję, że udało mi się choć trochę rzeczy wyjaśnić.

Pozdrawiam

[ancia3]

Widzisz oliver, jak przeczytac mozna wizyty u psychologa bywają rozne.
Psycholog bowiem to tez tak jak ty czlowiek.
Mialam kiedys problem wydawac by sie bylo nie rozwiazywalny i rowniez trafilam
do psychologa i to nawet prywatnie. Jak wygladala wizyta? ano tak ze Pan spytał
z czym przychodzę. Nie umialam sie otworzyc tak sama z siebie a Pan siedzial i
patrzył, patrzył, patrzył.... az nagle pękłam i mowie OK opowiem Panu z czym
sobie nie radze, a Pan na to z usmiechem: Pani czas juz sie skończył , mozemy
umówic sie na nastepna wizyte. Nie umowilismy sie!

Dzis gdybym potrzebowala pomocy to ...nie wiem gdzie poszlabym czy do
psychologa czy psychiatry.
Ale mysle ze od czegos trzeba zaczac, wiec idz obojetnie do kogo ale idz!!!

[linoskoczek]

Psychiatra przepisze Ci leki, bedziesz dla niego raczej przypadkiem klinicznym. W ciężkich
zaburzeniach psychicznych psychiatra jest niezastąpiony.
Psycholog lub psychoterapeuta umowi się z Toba na kilka (kilkanaście) spotkań, w celu dotarcia
do sedna problemu przy pomocy rozmowy. Taka osoba powinna Cie wspierać, ale nie narzucać
swojego zdania. Ważny jest tu konktakt międzyludzki. Z własnego doświadczenia polecam
psychoterapeutę. Tylko nie mam pojęcia, czy pomoc tego specjalsty jest dostępna w ramach
państwowej służby zdrowia. Powdzenia!

[amorpo]

A ja już jestem po wizycie,po prostu pan doktor się nie zjawił.Czekałam godzinę
i nawet nie było kogo się zapytać co sie stało.Tylko podniosłam sobie
cisnienie.Zamiast psychologa kupiłam sobie kolejną książkę o psychterapii,może
ona mi pomoże.Dlaczego kazdy na kogo licze sprawia mi zawód?

[allys]

Oliver,
Psychiatra to lekarz. Oznacza to, że może wypisywać recepty (np. na lekarstwa
na depresję itp.), psycholog to osoba, która rozmawiając z Tobą będzie być moze
w stanie pomóc ci przyjrzeć się i spróbować rozwiązać Twoje problemy. Pierwsza
wizyta wygląda tak, że psycholog pyta, co cię do niego sprowadza. A ty mówisz.
Nie musisz wiedzieć dokładnie, pięknie wyrecytować, tylko szczerze opiszesz
swoje różne trudności. Wtedy zdecydujecie, czy potrzebna ci porada (np.
jednorazowa), czy terapia (cykl spotkań). Jeśli terapia to ustalacie jaki
będzie wasz cel, co macie zamiar osiągnąć, jak często będziecie sie spotykać
itp.
Kiedyś byłam u psychologa z NFZtu, zapytal jaki mam poblem, powiedziałam, że z
jedzeniem,a on na to "dam pani telefon do kolezanki, ja sie tym nie zajmuję".
Poczułam sie jak kretynka, na szczęście jednak do niej zadzwoniłam...
Głowa do góry:)

[allys]

I jeszcze dodam i podkreślę, że psycholog ani nie radzi (ciekawe, dlaczego
większośc osób tak mówi i nawet funkcjonuje termin "porada psychologa"), po
drugie nikt nie rozwiąże Twoich problemów za Ciebie:)

istna katstrofa

[neumax]

Moja piewsza byla nie udana, caly czas plakalam.Okazalo sie, ze psycholog byl
jednoczesnie lekarzem pierwszego kontaktu i nie wiedzial co ze mna
zrobic,poprostu mi wspolczul i podawal chusteczki.Ale nie zrazilam sie.Moj
drugi, juz psychiatra z wyboru,bo myslalam, ze owy bedzie super kompetentny i
...byl.Wspanialy czlowiek, wspolczujacy,potakujacy ,sluchajacy z zaiteresowaniem
i dociekliwy.Analizowal mnie,jak psycholog ale byl naprawde psychiatra,w wieku
przedemerytalnym, z duzym doswiadczeniem w powaznych psychiatrykach..Ale
niestety sie wyprowadzil.Ja mieszkam w Bawari.Cierpialam na deprsje poporodowa i
na rozne traumatyczne przezycia z dziecinstwa,kiedy to zginal w wypadku moj
ojciec, ktorego jako dziecko uwielbialam a on mnie,a mama byla obojetna
emocjonalnie wobec mnie.Zanim sie wyprowadzil bardzo daleko,poslal mnie do
specjalnej kliniki psycho-somatycznej(z tego co wiem, to ten luxus jest dostepny
tylko w Niemczech)pieknie polozonej pod lasem z ogromna oferta.Nie ma kiedy sie
nudzic.Obowiazkiem bylo branie udzialu we wszystkich przydzielonych rodzajach
terapi.Bylam tam poddana m.inn.rozmowom z osobistym terapeuta,po terapie
taneczna, plastyczna,sportem,rozmowy w grupie, ktore mi daly najwiecej.Poznalam
wspaniaych ludzi,przy ktorych moje problemy okazaly sie pestka.Potem odwiedzalam
regularnie psychiatre na miejscu.Nie bralam przez caly czas zadnych lekow ani
nikt ich mi nie zalecal.Tu w Niemczech nie tak szybko daja recepty na leki
psychotropowe, najpierw badaja a poza tym taki lek przepisuje z powodzeniem
lekarz rodzinny a nawet ginekolog,ma do tego uprawnienia.Zanim terapeuta
zaproponuje rodzaj terapi,najpierw spotyka sie z pacjentem okolo 8 razy,co
tydzien.Najbardziej nie lubie terapeutow, ktorzy siedza i nic nie mowia,a jak
zaczynasz plakac,to reaguja jakby byli ze stali,czyli patrza sie na ciebie i
nic.Raz mialam ochote mojemu psychiatrze wyrwac ten jego notatnik.Uwazam tez za
nie na miejscu nagle wtracanie tepeuty,ze czas sie skonczyl.zauwazylam u tego
mojego dobrego psychiatry,ze umiejetnie naprowadzal rozmowe ku koncowi,tak ze
skonczenie naszej sesji nastepowalo naturalnie ,a nie takie, malo taktowne,
urywanie w srodku zdania.Ma sie wrazenie, ze malo go obchodzimy i on tylko
odsiaduje swoj czas.U nas w Niemczech wszyscy terapeuci sa prywatni z tym, ze
rachunki za wizyte i cala terapie poktywa kasa chorych.Na pobyt w klinice trzeba
bylo tylko wypelnic wniosek,ktory kasa zwykle bez problemow rozpatruje
przychylnie,a koszt leczenia,ja bylam 5 tyg.mialam nawet z soba dwojke
dzieci,ktorych pobyt ,wyzywienie,dwa pokoje do wlasnej dyspozycji,a nawet wlasne
przedszkole kliniczne,na czas moich terapi, oplaca kasa.Wszystko razem warte
jest dobrego samochodu,jakies 30.000 €.Ale teraz juz nie potrzebuje
pomocy.Nauczylam sie sama jak sobie radzic.Polecam jednak jedna rzecz.Jesli ktos
szuka pomocy u w.wym.terap.to powinien chciec dac sobie pomoc! Spotkalam w
klinice jedna dziewczyne, ktora wykorzystywala swoja mala coreczke do walki ze
swoim eks.A widac to dobry ojciec.Kiedy jej w grupie mowiono, ze robi
zle,buntowala sie, dostawala atakow histeri i uwazala wszystkich za wrogow,a
byla naprawde inteleigentna i sympatyczna osoba,ale nie chciala niczego zmienic
w swoim nastawieniu i oczekiwala uzdrowienia,az w koncu przerwala pobyt i
wrocila do domu jeszcze bardziej wsciekla.Zycze powodzenia,i dobrych checi i
pracy nad soba.