pragnienia

[fleuret]

Pragnienia nie są jakimś odruchowym impulsem,
lecz stanowią przejaw świadomego dążenia do zaspokojenia czegoś istotnego.
Co mozna powiedzieć o człowieku, który nie ma pragnień?

[gocha033]

fleuret napisała:

> Co mozna powiedzieć o człowieku, który nie ma pragnień?

1. Juz wszystkie spelnil?
2. Osiagnal stan Nirvany?
3. Ogarnelo go zniechecenie?

Pominawszy stany chorobowe, to juz wiecej sie moim zadniem nie da?

[fleuret]

chciałabym wiedzieć co to jest stan nirwany

[rtz.rtz]

Na temat nirwany sama nie jeden raz pisałaś. Przejrzyj swoje wpisy

Stan nirvany

[gocha033]

fleuret napisała:

> chciałabym wiedzieć co to jest stan nirwany

Mnisi buddyjscy poprzez medytację są w zgodzie z sobą i całym światem,
akceptują z pokorą cierpienie i wyzbywają się pragnień. Żyją w ubóstwie,
przyjaźnie nastawieni do wszystkich. Dążą do osiągnięcia stanu nirvany,
półśmierci, w którym panuje wieczna radość i nie ma cierpienia. Dla buddystów
życie jest cierpieniem, ciągłe odradzanie się powinno prowadzić do doskonalenia
siebie i wreszcie do zaprzestania odradzania się.
prace.sciaga.pl/14668.html

[wichrowe_wzgorza]

fleuret napisała:

> Pragnienia nie są jakimś odruchowym impulsem,
> lecz stanowią przejaw świadomego dążenia do zaspokojenia czegoś istotnego.

Nie moge sie z tym zgodzic do końca - pragnienia nie sa świadomym dążeniem, są
wyobrażeniem, przypuszczeniem "spełnienia". Pragnąc czegoś, sądzimy, że kiedy
Coś osiągniemy - poczujemy się zaspokojeni. Mysle jednak, że nie jeden człowiek
przekonał się, że pragnienia maja tendencje rozrastania się - wciąz chcemy
więcej i więcej - zazwyczaj jednak pragnienia te dotycza tego, co zewnętrzne,
niedostepne nam. Są tez dlatego pragnienia źródłem cierpienia - wtedy, gdy przez
dłuższy czas nie spełniaja się nie w taki sposob, jak my bysmy tego oczekiwali.
Natomiast każde spełnione pragnienie zwiększa apetyt na więcej. Okay, w tym
miejscu można by wysnuc wniosek, że pragnienia rozwijają, ale pragnienia maja
rowniez moc zaslepiania. Sprawiaja, ze nie dostrzegamy tego, co w tej chwili
jest wartościowe, pozytywne - dla nas.

> Co mozna powiedzieć o człowieku, który nie ma pragnień?

Nie mam pragnień, zatem pozostaje otwarta, zdecydowana dokonywać wyborów (małych
i duzych) każdego dnia, w każdej chwili, ktora tego wymaga. Ponosic konsekwencje
tych wybórow tez...:) Owszem mam cele, moje, ale zgadzam się na to, że niektóre
musze odłozyć w czasie, bo wybralam inną - wazniejsza dla mnie rzecz, dla której
warto poświęcić to, czego jeszcze nie mam, a chcialabym...:)
Pozdrawiam

[malvvina]

ze boi sie uczuc (i odczuc)

[ala-a]

fleuret napisała:

> Pragnienia nie są jakimś odruchowym impulsem,
> lecz stanowią przejaw świadomego dążenia do zaspokojenia czegoś istotnego.
> Co mozna powiedzieć o człowieku, który nie ma pragnień?

albo zaspokojony i wyciszony,lub przechodzi depresje;)

[nattashaa]

Gdzie te dwie zgrzybiałe straruchy twoje przyjaciółki podające sie na forum za
nastolatki?:)

nie istnieje

[solaris_38]

dla mnie tez pragnienia sa rodzjem świadomości ale bardzo ogólnej
i tak nawet pierwotniak ma pragnienie
choćby wody ;)
i potrafi isc za nim

chcę tez zwrócić uwagę że pod- świadomość to także rodzaj świadomosci a
pragnienia podwadome takze sa pzreejawem świadomosci choc takiej która sie nie
przebiła do śwaodomosci jawnej

zatem - nie ma człowieka który nie ma pragnien
taka istota nie istnieje
pzrejawem zycia sa pragnienia
choćb y wody

ale takze miłosci odpoczynku bodzców itd

sadze że masz na mysli kogos kto ma bardzo niewielkie pragnienia
myslę że taki człowkiek wegetuje

nei ejst oslaris?

[nattashaa]

[illiterate]

Dodam od siebie, ze aby zyc w przyjazni z Bogiem, przy cytowaniu nalezy podac
autora cytatu i umiescic cytat w cudzyslowiu. I, aby nie ograniczac odbiorcow
tej swiatlej mysli, czerpmy z tej skarbnicy pelnymi garsciami (autor: Ks Marek
Dziewicki, zrodlo - "Dzieciństwo — pragnienia — wychowanie", w: Studia nad
Rodziną, nr 6 (2000), UKSW Warszawa, s. 145):

"Pragnienie można zdefiniować jako skupienie się na jakimś ważnym dążeniu, albo
jako skanalizowanie energii dla osiągnięcia jakiegoś celu, który jest dla nas
cenny i wartościowy. Pragnienia nie są zatem jakimś odruchowym impulsem, lecz
stanowią przejaw świadomego dążenia do zaspokojenia czegoś istotnego. Każdy
człowiek przychodzi na świat z bogactwem pragnień, marzeń i dążeń. Małe dzieci
mają mnóstwo pomysłów i planów na przyszłość. Okres dorastania jest czasem
przeżywania jeszcze bardziej intensywnych pragnień i ideałów. W sposób coraz
bardziej świadomy i konkretny marzymy wtedy o tym, by kochać i być kochanymi.
By być kimś silnym, szczerym i uczciwym. By założyć harmonijną, szczęśliwą
rodzinę. By żyć w przyjaźni z Bogiem i w zgodzie z samym sobą."

[rtz.rtz]

Księdza cytujesz, żeby się wybielić?:-)

[mio.mio]

Wydaje mi sie, ze sie wszyscy starannie chowacie za definicjami pragnien,
zamiast po prostu napisac, jak te pragnienia odczuwacie. Mnie bardzo interesuje
moment, w ktorym z fizjologicznego impulsu rodzi sie przefiltrowane przez
swiadomosc ( i czasem, a chyba nawet zawsze przez podswiadomosc ) pragnienie. I
jesli mowi sie o filtrowaniu, to zakilada sie chyba ograniczenie i okrojenie
ostatecznego " pragnienia".Jestem przy tam zdania ( z wlasn. doswiadczenia ), ze
okrajanie i przycinanie potrzeb msci sie ktoregos dnia okrutnie, i na nic zdaje
sie wtedy pocieszanie sie wysokim poziommem wlasnej etyki ( skomplikowaniem
systemu filtracji)Pozdrawiam

[rtz.rtz]

Ja mam ich wiele, ale kogo to obchodzi jakie?:-) Niech każdy zajmie się sobą,
co komu do cudzych pragnień:-)

[mio.mio]

Cos mi sie wydaje, ze rzeczywiscie nie obchodza cie cudze, ale nie podlaczylbys
sie do watku, gdyby serce nie wylo " Mam je ! Ja tez ! I przede wszystkim JA !".
No wiec, masz wreszcie kogos, kogo te twoje super P ( albo jedno, albo drugie
)interesuje. Z powodow czysto exystencjalnych ( czyt, egoist.). Zdrowka zycze

[fleuret]

Dotąd było dla mnie zagadką dlaczego wciąż mnie atakujesz personalnie. Teraz już
wiem.
Nikomu nie narzucam żadnych poglądów, nikomu nie udzielam rad i nikogo nie
pouczam (w odróżnieniu od Ciebie), tylko zadaję pytania, wcale nie głupsze ani
nie mądrzejsze od tych, które zadają inni uczestnicy forum.
A jednak doczekałam zaszczytu posiadania osobistego krytyka...
Szkoda tylko, że nie krytykujesz otwarcie moich poglądów tylko w różnej formie
posyłasz mi epitety, odnoszace się do mojej umysłowości czy kultury. Masz
oczywiście do tego prawo, ale nie spodziewaj się, że będę dyskutowć z epitetami.

[illiterate]

Nie do konca rozumiem, gdzie te epitety? Moglabys zacytowac? Bo jesli chodzi o
powyzsze, to nie kpie z Ciebie, tylko autora slow, ktorych uzylas jako
wlasnych - bez zaznaczania tego zreszta. Tak silnie sie utozsamiasz, ze
odebralas to jako atak na siebie?

Wiec jesli chodzi o cudzyslow, a raczej jego brak, to obojetnie od tego, czy
sie cytuje Jana Pawla, czy bardziej anonimowego ksiedza, nalezy jednak
wycudzyslowic cytowany tekst. Rurke przez bibulke, cytat przez cudzyslow - mam
wrazenie, ze inaczej jest po prostu nieuczciwie. Uwazasz inaczej?

[fleuret]

Nigdzie na tym forum nie cytowałam słów JPII. Owszem, raz przedstawiłam jego
myśl, zaznaczywszy, że nie jest ona mojego autorstwa i z komentarzem, że myślę
identycznie. Nstępnie Ty, podałaś cytat, z tekstu, którego nie znałam wcześniej,
który równiez oddawał tę myśl.Zdanie, które napisałam w tym wątku nie jest
idetyczne z oryginałem, więc cudzysłów nie wydawał mi się konieczny.
Myślę, że zdajesz sobie sprawę, że w Twoich atakach na mnie nie o cudzysłów
chodzi, bo ich nie unikam, jak również zwykle podaję autorów.
Chodzi o coś zupełnie innego i nie muszę tak inteligentnej osobie jak Ty tego
tłumaczyć.

[illiterate]

fleuret napisała:

> Zdanie, które napisałam w tym wątku nie jest
> idetyczne z oryginałem, więc cudzysłów nie wydawał mi się konieczny.

Acha, czyli byl jakis oryginal i mysl, zeby jego fragmentu uzyc. Tak wlasnie mi
sie wydawalo.

Napisalas:

'Pragnienia nie są jakimś odruchowym impulsem,
lecz stanowią przejaw świadomego dążenia do zaspokojenia czegoś istotnego.'

Ks Dziewicki napisal:

'Pragnienia nie są zatem jakimś odruchowym impulsem,
lecz stanowią przejaw świadomego dążenia do zaspokojenia czegoś istotnego.'

Wycielas wiec z oryginalu slowo 'zatem', bo Ci bylo niepotrzebne.
Sens ten sam, slowa, mysl i sformulowanie to samo, cytowanie bylo, ale podalas
to zdanie jako swoje. Nie chodzi mi o to, ze wylecialabys z hukiem z
jakiejkolwiek uczelni za cos takiego, ani o to, ze przegralabys w kazdym
sadzie - raczej o to, ze takie zachowanie jest nieuczciwe.

tak samo zreszta, jak w watku, w ktorym zuzywalas cytaty z Papieza:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=35987750&v=2&s=0
gdzie moj post powstal niedlugo po Twoim, w ktorym uzylas kompilacji mysli
z "Osoby i czynu" Karola Wojtyly, nie podajac autora, jedynie w jednym miejscu
zaznaczajac, ze jest to mysl 'kogos od Ciebie madrzejszego'. To jak to jest z
tymi "zwykle podawanymi autorami", o ktorych piszesz? Tak trudno bylo podac
zrodlo i autora? Tyle sie chyba Papiezowi nalezy?

Policjantka??? czy co???

[bazylia7]

to do Ciebie, Illiterate..

[fleuret]

Powtarzam, nie czytałam "Osoby i czynu" JPII.
Nie przywłaszczyłam sobie Jego myśli i wyraźnie zaznaczyłam,
że nie jestem autorką.
Uważam, że się czepiasz, bo wygodniej Ci czepiać się jednego
cudzysłowia niż przyznać do ataków na moją osobę.
Forum to nie praca naukowa.
Czy używając twierdzenia Pitagorasa postępuję bezprawnie?
Nie mam przecież jego pozwolenia na wykorzystywanie.

[illiterate]

Gdybys uzyla twierdzenia Pitagorasa, nie musialabys podawac autora - takze
dlatego, ze w twierdzeniu Pitagorasa jest juz imie autora :-) No i -
twierdzenia matematyczne i fizyczne nie maja praw autorskich - z chwila
ogloszenia staja sie wlasnoscia ogolu, bo maja znaczenie uzytkowe - inaczej niz
z dzielami literackimi, jak prace JPII czy tego ksiedza.

Uzylas fragmentu cudzej pracy, nie zajaknawszy sie nawet, ze to ukradlas. Teraz
robisz mine pieska co wypadl z sań i kreujesz na ofiare. Powtorze - nie chodzi
nawet o prawa autorskie, chodzi o zwykla ludzka przyzwoitosc.

Szkoda, ze tak trudno Ci to zrozumiec :(

[fleuret]

Wszystko co miałam w tej sprawie do powiedzenia, już powiedziałam
Możesz sobie myśleć co chcesz.
I pisać też, bo to forum publiczne.

Fleuret

[nattashaa]

Polacy maja to do siebie "umarl krol niech zyje krol".

I bardzo dobrze, cokolwiek to znaczy:)

???

[luxi]

nattashaa napisała:

> Polacy maja to do siebie "umarl krol niech zyje krol".
>
Oczwiscie, ze bardzo dobrze, ale dlaczego piszesz , ze "Polacy".

Z calym szacunkiem dla wybitnych jednostek
- cmentarze sa pelne ludzi niezastapionych.
WSZEDZIE na Swiecie.

[fleuret]

luxi napisał:

> nattashaa napisała:
>
> > Polacy maja to do siebie "umarl krol niech zyje krol".
> >
> Oczwiscie, ze bardzo dobrze, ale dlaczego piszesz , ze "Polacy".
>
> Z calym szacunkiem dla wybitnych jednostek
> - cmentarze sa pelne ludzi niezastapionych.
> WSZEDZIE na Swiecie.


"wbrew podłym słowom Napoleona, cmentarze są pełne ludzi jedynych w swoim
rodzaju. I nie tylko cmentarze. Pełno ich też wokół nas"...

illiterate - Twoja powaga

[luxi]

"krwi" wymaga.
Przy calej "sloosznosci" Twoich pogladow - to forum nie jest forum naukowym.
Formalnych wymagan - mamy dosc w pracy.
Zaczynasz byc meczaca.
W przeciwienstwie do Fleuret - dla ktorej to forum, jak i dla wiekszosci
jest ODSKOCZNIA , a nie SCENA.

[mao10]

fleuret napisała:

> Pragnienia nie są jakimś odruchowym impulsem,
> lecz stanowią przejaw świadomego dążenia do zaspokojenia czegoś istotnego.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
masz pazdziocha niezaspokojonego czy co?

[fleuret]

nie udzielam informacji na ten temat

[j_ar]

nie ma pragnien? jest mu obojetne nawet co bedzie jadl i gdzie spal?

[fleuret]

j_ar napisał:

> nie ma pragnien? jest mu obojetne nawet co bedzie jadl i gdzie spal?

powiedzmy, że nie musi sie troszczyc o zaspokojenie najprostszych potrzeb
fizjologicznych

[smutna42]

gggggggggggg

doktryna

[mmax20]

> Pragnienia nie są jakimś odruchowym impulsem,
> lecz stanowią przejaw świadomego dążenia do zaspokojenia czegoś istotnego.

[mmax20]

booooo
Pragnienia są jakimś odruchowym impulsem

[fleuret]

tak jak kaprysy?

[nattashaa]

Reporterka tez chcialas byc, twoj start byl jako Maretina na czacie w 2002:)
Niczego sie nie nauczyłaś:)

[mmax20]

fleuret napisała:

> tak jak kaprysy?

i marzenia

[mmax20]

alejka.pl/zniewolone_dziecinstwo_ukryte_zrodla_tyranii.html

[fleuret]

mmax20 napisał:

>
> fleuret napisała:
>
> > tak jak kaprysy?
>
> i marzenia

kaprysy i marzenia wydają mi się czymś dość ulotnym, nie zaczepionym w świecie
materii.
Pragnienia, przeciwnie, one są raczej sprecyzowane, bardziej realne,
zorientowane na realizację.

pragnienia , marzenia

[mmax20]

jednakowoż realia przeszkadzają często w spełnieniu jednych i drugich