Czy czlowiek ma dusze ?

[Gość: Andrzej]

[Gość: Andrzej]

Hej fnoll i kwieto: do ataku. Co Wy na to ? A moze to dusza ma czlowieka ?
Innymi slowy, czy my materialne stwory doswiadczamy czegos SPOZA, czy moze my
jestesmy SPOZA, doswiadczjac materialnej rzeczywistosci.
Co dzieje sie z dusza po smierci ? Czy gdzies "idzie", czy egzystuje tu gdzie
cialo spoczelo ? Czy tak kompoleksowy produkt jak cialo ludzkie nie musi
miec prototypu swego, np. duszy wlasnie ? Wiele wiecej pytan sie cisnie.
Co Wy na to ?
Pozdro, Andrzej.

[Gość: Z]

Och dusza, źródło mego ciałoistnienia. Pytanie niebagatelne, ale po co czuć od
razu tak głeboki kontekst? Czy ciało istnieje bez duszy - podobno nie, czy
dusza istnieje bez ciała - dowodów brak. Jakże przykra jest więc nasza
niematerialna egzystencja. A może wspaniała? Dlaczego materializujemy duszę w
obręby zachowań, kultur, wychowania i wykształcenia? Jakie znacie formy
porozumiewania się dusz bez fizycznie znanego języka? Przecież nie mogą
porozumiewać się gestami, bo musiałyby miec postać! Czy dla niektórych dusza
oznacza tylko zdolność do przynależności etnicznej, bądź religijnej? Określcie
jeśli potraficie zarysy duszy, nie stosując do tego żadnych dostępnych w
zasięgu wzroku kształtów, żadnych przedmiotów, postaci, ani tym bardziej
postaci człowieka! Bo jeśli dusza ma być odbiciem czlowieka, to jak porozumieć
się z duszą 2- dniowego dziecka?

[Gość: Andrzej]

Hi Z. Piszesz, ze "jesli dusza ma byc odbiciem czlowieka....". Moze jest
naodwrot. Ze czlowiek jest odbiciem duszy, co jest w zgodzie z teozoficznym
sposobem widzenia, ze my JESTESMY dusza, przybierajaca materialny plaszcz
raczej niz czlowiekiem majacym dusze.
Pzdr, Andrzej.

[Gość: Z]

Ale to nie godzi się z moim materialnym poglądem, bo jak i gdzie powstała dusza
zanim zmaterializowaliśmy się w obecnej postaci? Skąd się więc
biorą "narodziny" duszy?

[Gość: renka]

Wierze ze czlowiek ma dusze .Wedlug mnie dusze porozumiewaja sie myslami, nie
slowami, (chociaz mysli to slowa, zrozumiale czesto tylko przez
wlasciciela).Czlowiek prowadzacy dialog sam ze soba, faktycznie prowadzi go ze
swoim sumieniem , ze swoja dusza.
Dusze nadaja sygnaly do innych.Zrozumiec dusze dwudniowego dziecka, chyba masz
na mysli wyczucie jego potrzeb?
Z ksiazek wiadomo, ze jest to potrzeba ciepla i jedzenia, potem bezpieczenstwa
i spokoju.Potem higieny . I tak na okraglo.Przez tydzien.Potem wymagania
wzrastaja.Dwudniowe dziecko uczy sie od nas.My go uczymy myslec w nam znajomy
sposob.I nie zawsze nam sie to udaje.Ale musimy sie starac. Mysle, ze mozna
sobie wyobrazic , ze sie jest tym malenstwem i wtedy sprobowac odczytac .Wezmy
z praktyki, widze matki z malenstwami kilkudniowymi ubranymi w spioszki (!)
jak lalki, w dodatku z golymi glowami.Wrecz czuje fizyczny dreszcz zimna.
Przeciez to dziecko bylo w temperaturze 38 C, 9 miesiecy.A tu taki szok
termiczny mu sie funduje.Dlaczego?

[Gość: ona]

no wlasnie. a co z uczuciem de javu (rany, jak to sie pisze???), ktorego
wszyscy doswiadczamy??? skad sie ono bierze?...

[Gość: dusza5]

Gość portalu: ona napisał(a):

> no wlasnie. a co z uczuciem de javu (rany, jak to sie
pisze???), ktorego
> wszyscy doswiadczamy??? skad sie ono bierze?...

>nie wiesz..?

[Gość: Andrzej]

Wydaje mi sie, ze powinnismy zrobic mala mentalna wolte i przestac
widziec siebie jako kogos posiadajacego dusze. Wiec pytanie, czy czlowiek
posiada dusze nie ma sensu. Byloby lepiej, gdyby ciezar "waznosci" przesunal
sie w kierunku duszy, pozostawiajac cialo jako cos, co sie posiada, a nie na
odwrot. Zawsze intrygowal mnie problem kompleksowosci ciala ludzkiego i
zwiazany z tym problem koordynacji wszelkich funkcji ludzkiego ciala.
Gdy spojrzymy wokol na otaczajacy nas swiat, latwo jest dostrzec, ze zeby
cokolwiek zaistnialo musi byc jakas pierwotna idea, prototyp, blueprint.
Mimo widocznego haosu, wszystko wydaje sie byc podporzadkowane jakiej naczelnej
idei, jesli zadamy sobie trudu, by to zrozumiec. Odpowiedz, ze mozg dyryguje
wszystkim nie zadowala mnie, gdyz rodzi to pytanie, kto lub co dyryguje
mozgiem.
Pozdrawiam, Andrzej.

[Gość: 696]

>a moze
jednak...;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;###+',.-#+

[Gość: Andrzej]

Moze, kto to wie. Ale prosze uscislij swa wypowiedz.
Pzdr, Andrzej.

[Gość: kreska]

[Gość: Andrzej]

Oj, oj, dlaczego az tak. Chyba sie Twoje marzenia nie spelnia. Ci ktorzy juz
wygladaja jak ludzie, maja z pewnoscia dusze (albo sa dusza majaca cialo).
Ale do tematu. Czy wydaje Ci sie ze dusza ma jakis okreslony ksztalt, np.
podobny do ciala, ktore wykreowala ? Ja przychylalbym sie do tego, ze
w wymiarze w ktorym istnieja dusze nie ma przestrzeni, wiec i ksztaltow.
Nastepna rzecz, ktora mi sie nasuwa to to, ze w praktyce moja dusza niczym sie
nie rozni od duszy innego osobnika. To co nas rozni to nasz umysl, czyli cos
co uzewnetrznia sie jako emocje, intelekt itp.
Pzdr, Andrzej.

[Gość: kreska]

Gość portalu: Andrzej napisał(a):

> Oj, oj, dlaczego az tak.
Andrzeju, głównie przez przekorę.
Poza tym zważam na to, z jakim rozczuleniem (ale niczym więcej) oglądamy dziś
wiele naiwnych rozważań na temat budowy materii - świata - wszechświata i takiego
szczegółu jak człowiek w wymiarze niematerialnym (duchowość, psychika, myśl).
Dlatego uważam należy wybrać: albo poważna dyskusja, uwzględniajaca wiedzę ścisłą
(wtedy raczej nie tu), albo wymiana poglądów z dziedziny praktycznego życia
(deontologia itp), albo rozmowa o sztuce (w tym o sztuce przeżywania życia).
Tymczasem ten wątek porusza kwestię inną, z kategorii "zgadywania". Takie tematy
z Buddą chyba lepiej. To znaczy, on wie lepiej.
Ja wolę unikać terminologii niepewnej: dusza, jestestwo, chuć (komiczne, prawda?).

> Ale do tematu. Czy wydaje Ci sie ze dusza ma jakis okreslony ksztalt,
Wyjaśniłam więc szerzej co sądzę. Z tego widać dlaczego nic mi się w tej kwestii
nie wydaje i dlaczego wszystko w zakresie duszy dopuszczam do sfery potencjanych
możliwości.
A nie zamierzam się asekurować wiarą religijną dla zabezpieczenia sobie tyłów
(czyli przodów, w sensie następstwa w czasie ;)).
Transcendencja jest we mnie, a czym ona jest - nie będę rozgrzebywać.

> Nastepna rzecz, ktora mi sie nasuwa to to, ze w praktyce moja dusza niczym sie
> nie rozni od duszy innego osobnika. To co nas rozni to nasz umysl, czyli cos
> co uzewnetrznia sie jako emocje, intelekt itp.

To niezła koncepcja. Nie tak prymitywna, jak wiele ogólnie przyjętych.
:-)
Kreska

[Gość: kwieto]

A czy to nie wszystko jedno?

No ale dobrze, zeby nie bylo, ze sie wykrecam. Nie wiem czy czlowiek ma dusze.
I szczerze mowiac niewiele mnie to interesuje. Uswiadomienie sobie faktu
posiadania lub nieposiadania duszy nie zmieni jakos mojego podejscia do swiata,
nie zmieni mojego postepowania.
A jesli czlowiek ma dusze to co? NIC
A jesli czlowiek nie ma duszy to co? TEZ NIC

Dusza jest bardzo wygodna utylitarnie -
Daje pewnosc jutra - wiesz, ze niezaleznie co sie z Toba stanie, Twa dusza
przezyje.
Daje nadzieje na niesmiertelnosc - no bo dusza JEST niesmiertelna
Daje subtelne poczucie wyzszosci - na przyklad chrzescijanstwo odmawia prawa do
duszy zwierzetom, czy roslinom (a wlasciwie przydaje zwierzetom dusze
smiertelna). A czlowiek z niesmiertelna dusza az sie prosi na wladce swiata.
Pozwala lepiej znosic cierpienie - obietnica raju dla duszy osladza doczesne
cierpienia ktore maja byc wynagroczone po smierci ciala

Mozna by duzo wymieniac.
Mnie natomiast ani nie zalezy na niesmiertelnosci, ani nie uwazam sie w niczym
lepszy od innych zwierzat chodzacych po ziemi (dlaczego wiec mialbym byc ich
"Panem"? Zreszta Panowanie czlowieka jest raczej kuriozalne jesli wezmiemy pod
uwage dziure ozonowa, zwyrodniale od pestycydow rosliny, i wyginiecie sporej
ilosci gatunkow zwierzat i roslin). Na obietnicy ukojeniu mej duszy po
wszystkich cierpieniach "zycia codziennego" tez mi nie zalezy, bo nie
postrzegam zycia jako serii plag, czy testow po ktorych zdaniu udam sie do
raju. Jesli dusza i raj istnieja, Bog rozliczy mnie z moich uczynkow a nie
przekonan (o ile jak zaklada np. Chrzescijanstwo jest sprawiedliwy). Z drugiej
strony moje doczesne bledy powinien mi wybaczyc (wszak jest milosierny). Jesli
duszy nie ma, to po prostu zostane zlozony w ziemi, albo spalony, albo
utopiony, albo cos tam jeszcze.

Jesli chodzi o przezycia metafizyczne, "wglady duchowe" to zapewniam Cie,
swiadomosc istnienia duszy jest do tego zupelnie niepotrzebna, a wrecz moze
przeszkadzac

Wiec - czy to nie wszystko jedno?

[Gość: Andrzej]

Myslalem, ze tylko dwie mozliwe odpowiedzi na to pytanie sie pojawia:
ze czlowiek ma dusze albo ze jej nie ma. A tu kwieto wystrzelil ze swoim
eeeeetam i rozwalil watek. Ale powiem Ci cos. Choc uwazam nas za duchowe
stwory posiadajace ciala, to jednak masz racje: to nie ma najmniejszego
znaczenia, w czasie zycia na ziemi. Bo w takiej czy innej formie i tak bedziemy
istniec, w kawalkach ale zawsze, poprostu nie ma wyjscia z tego swiata, nie ma
anihilacji absolutnej.
Dla mnie dusza nie jest tworem, ktory gdzies pojdzie na zasluzony odpoczynek,
to nie jest twor, ktory bedzie nagradzany lub potepiony. Uwazam, ze dusza
jest tym wszystkim co istnieje POZA kontrola zmyslow, poza ich zasiegiem.
W literaturze ezoterycznej czasami nazywa sie to oceanem swiadomosci. I
rozumiem dlaczego Tobie nie potrzebna jest swiadomosc posiadania lub
nieposiadania duszy. Ale tu jest maly haczyk na ktory chyba sie nadziejesz.
Wez dla przykladu sytuacje jak ta: siedzisz sobie w ogrodzie i spogladasz na
"wedrujace" po niebosklonie slonce. Nie wazne dla Ciebie jest (eeeetammm)
czy to slonce chodzi po niebie, czy to ziemia sie kreci kolo slonca, dopoki
siedzisz w ogrodzie. Nabierze to dopiero znaczenia, gdy bedziesz chcial sie
oderwac od ziemi, i astronauci lepiej zeby wiedzieli, co kolo czego sie kreci.
Mysle ze moment smierci jest takim oderwaniem sie od ziemi i wtedy chyba bardzo
przydatna jest wiedza, na temat kierunku naszej podrozy.
Tymczasem pozdrawiam bratnia dusze kwieta
Andrzej.

[Gość: kwieto]

Jesli mowisz o Astronomii, to mowisz o rzeczach, ktore mozna przy uzyciu dostepnych
technik sprawdzic. Tak na prawde, to masz pewnosc, ze ziemia sie kreci wokol slonca?
Sprawdziles to? Czy po prostu wierzysz zdaniu naukowcow?
I tu tez jest haczyk - na przyklad fizyka kwantowa sprzecza sie ostatnio na temat pewnej
czasteczki. zwanej "boska czastka" albo "czastka Higgsa" (o ile nie przekrecam - nie jestem
fizykiem). No i z tego co zrozumialem, jesli ta czastka istnieje, to cala wspolczesna fizyka
jest w porzadku. Jesli jej nie ma, to wszystkie zasady fizyki mozna wyrzucic na smieci i pisac
od poczatku. Sek w tym, ze nie za bardzo mozna sprawdzic, czy ona jest czy nie...

Ale wracajac do "odrywania sie" od ziemi. Brak lub obecnosc duszy nie przeszkadza
rozwojowi duchowemu. Jesli na pewnym etapie dojde do wniosku, ze bez duszy nie da sie
rozwinac duchowo, pewnie przyjme ze dusza istnieje. Jesli dojde do wniosku, ze dusza
przeszkadza rozwojowi, ktory bede przechodzil - uznam ze jej nie ma. Poki co, nie natrafilem
na taki problem. A nie mam zamiaru tutaj wierzyc madrym ksiazkom, jesli sam nie sprawdze
czy to co w nich jest napisane to prawda.

No i jeszcze na marginesie dywagacji tego co sie stanie ze mna po smierci (po smierci ciala,
jesli wolisz). Tutaj tez powiem swoje "Eeeeetam!". Bo mnie to zbytnio nie interesuje. Tak
samo jak w przypadku duszy, nie ma to zadnego wplywu na moje postepowanie na ziemi.
Nawet jeslibym mial miec perspektywe wiecznych ogni piekielnych, nie zmienie swojego
postepowania - jestem po prostu w 100% przekonany o slusznosci swoich poczynan, ich
zgodnosci z wlasnym sumieniem.
I chocbym nie wiem jak myslal na temat istnienia duszy, czy zycia po smierci ciala, i tak nie
wymysle nic co daloby sie uchwycic. Wszelkie dywagacje na temat duszy, zycia po smierci,
reinkarnacji itd. maja jako podstawe WIARE lub jej brak, a nie namacalne potwierdzenie tego
stanu rzeczy. Wiec jesli zaczne rzeczowo rozmyslac na ten temat, odrzucajac wszelkie
przekonania wpojone przez wiare albo empiryczne (racjonalne) myslenie, BEDE MUSIAL
dojsc do wniosku: NIE WIEM. I nie jestem w stanie, przy dostepnych mi metodach badan
wyjsc poza ten wlasnie wniosek. A nad tym w co wierze lub nie nie bede dyskutowal. Sa
ludzie ktorzy wierza w Marsjan, ogolno-swiatowy spisek zydowsko-masonsko-jezuicki, w to
ze Elvis Presley wciaz zyje itd... Dyskutowanie o tym nie ma po prostu sensu!

Czy jesli istnieje dusza i wedrowka dusz to bedziesz sie czol przez to lepiej?
A dlaczego wlasciwie?
Nadal pytam - jakie to ma znaczenie???
(to, ze nie ma to znaczenia dla rozwoju duchowego, zblizenia sie do Boga (o ile istnieje
Bog), czy tez "wlaczania sie w jednosc swiata" zaargumentowalem chyba wystarczajaco
mocno?)

[Gość: Andrzej]

EEEEEtam, z Toba to tak przyziemnie. Ani pomarzyc nie wolno. A mielismy lamac
czego rozum nie zlamie i siegac gdzie wzrok nie siega. I co z tego zostalo ?
Pzdr, Andrzej.

[Gość: kwieto]

Wiesz, powiem Ci szczerze.... zastanawialem sie nad takimi rzeczami przez kilka lat. Nie
warto! (przynajmniej ja tak uwazam). Wole sie zastanawiac sprawami doczesnymi. Nie chce
abym po latach rozmyslania nad istota bytu doszedl do wniosku, ze tak na prawde NIE
ZYLEM (bo odwiesilem swoje zycie na kolku, aby rozmyslac).

No dobrze, zalozmy, ze dusza istnieje - jak sie bedziesz czul, jesli po smierci okaze sie, ze
tak na prawde nie ma ani nieba, ani piekla, ani wedrowki dusz, ani laczenia sie z jakims
"wyzszym" stanem swiadomosci, ani z jakims "jestestwem", ale cos, czego nie potrafisz
sobie wcale wyobrazic? Bedziesz musial wszystkie wycyzelowane przekonania na temat tego
co sie dzieje po smierci po prostu wyrzucic do kosza!! A nie jestes w stanie stwierdzic, czy
tak bedzie czy nie. Wiec rozmyslanie co sie dzieje po smierci przypomina zastanawianie sie na
przyklad nad tym co by bylo, gdyby w Warszawie pojawilo sie trzesienie ziemi. Mile i mozna
sobie pogdybac, ale tylko jako literatura SF, niestety...

P.S. Moje "Eeeetam!" nie jest takie znowu przyziemne. Wiekszosc (modnych obecnie)
filozofii wschodu wprost mowi, ze stawianie sie w jakiejkolwiek opozycji (smierc-zycie po
zyciu, dobro-zlo, dusza-jej brak, itd.) jest, jak to oni okreslaja, "choroba umyslu". Po prostu
nie wnosi niczego nowego, a tylko zmaca obraz tego co mozesz dostrzec. Na przyklad Zen
wprost sprowadza adeptow na ziemie, co widac na przyklad w odpowiedziach na pytania:

Czym jest Budda?
Trzema funtami lnu.

Czym jest Zen?
Patykiem do gowna.

Wszelkie dywagacje na temat: czy jest Bog, czy jest dusza, co sie dzieje z nami po smierci,
tak na prawde ograniczaja rozwoj duchowy, a w kazdym razie kieruja go na boczny tor...

[Gość: renka]

Nie dziwie sie, ze radykalowie DZISIAJ odstawieni MUSZA zostac na boczny tor.
Swiat stal sie bardziej widoczny, przez co bardziej skomplikowany niz kiedys,
kiedy rzadzili radykalowie. Trzymali wszystko za morde i bylo OK.Tak sie nie
da dzisiaj.Dzis trzeba byc elastycznym, co czasem znaczy akceptacje innych
takimi jacy sa.
Jezeli przyjmiemy, ze dusza byla pierwsza , a potem cialo, to dlaczego jedna
dusza , ktora MOZE jest taka sama jak inna, przybiera takie , a inna, inne
cialo? I czy dusza o tym decyduje? Mysle, ze nie ona.Mysle, ze na istnienie
ludzkiej duszy jest wiele dowodow i dzisiaj jest to zwyczajny DOGMAT.Zawsze
istnieli i beda istniec ci, ktorzy maja inne zdanie. I beda tych , co maja
racje(wzgledna) nazywac "chorymi na umysle".
Przyklad: narodziny czlowieka
jesli jest to akt swiadomej woli ludzkiej pary posiadanie dziecka, to wszystko
sie zgadza, najpierw jest wola, duchowosc i w tej aureoli powstaje mala dusza,
ktora przybiera taka , a nie inna forme cielesna, wynikajaca z kodu dusz
rodzicow.A kto ustalil kod dusz? Stworca.

[Gość: kwieto]

Abstrahujac od istnienia duszy - znowu mylisz pojecia. DOGMAT to cos co
przyjmujemy "na wiare" (np. Istnienie Trojcy Swietej). DOGMATU nie da sie
racjonalnie udowodnic. Czyli uznanie istnienia duszy za DOGMAT automatycznie
zaklada, ze jej istnienia nie ma ZADNYCH dowodow na istnienie duszy, ew.
przeslanki.

Jesli chodzi o mnie, mi jest wszystko jedno, czy dusza jest, czy jej nie ma.

[Gość: Andrzej]

Witaj przedstawicielu Etamizmu. To czy komus cos powiewa czy nie, nie zalatwia
sprawy kwieto. Cos mi sie zdaje chlopie, ze chcesz samego siebie przekonac na
sile, ze istnieje tylko to co widzisz, slyszysz, etc. Tak jakby do Ciebie
nie docieralo np. ze pies slyszy dzwieki, do ktorych nasze uszy nie maja
dostepu. Ale nawet jesli przyjmiesz sprawe z psem za prawde to juz napewno
odrzucisz mysl, ze sa dzwieki, ktore sa nieosiagalne dla psa. A WSZYSTKO DLATEGO
ZE TY TEGO NIE MOZESZ DOSWIADCZYC !!!!
Mysle, ze sie posuwasz za daleko w swoim negowaniu wszystkiego co spoza
Twych zmyslow. W ktorejs ze swych wypowiedzi mowisz ze ludzie wierza w wiele
rzeczy np. w spisek masonsko-jezuicki. Trudno w to nie wierzyc, jesli Clinton
czy Gore sa masonami 33 stopnia, ze kazdy prezydent amerykanski sklada
przysiege na ta sama... masonska wersje biblii, gdy na odwrocie dolara
az huczy od masonskich symboli i tekstow, ze zalozyciele USA byli rasowymi
masonami, i tak dalej i tak dalej. Zacznij studiowac ten temat dokladniej
to wtedy zobaczysz, ze nie musisz w nic wierzyc, bo wszystko bedzie jasne.
No ale jesli Ty poddajesz w watpliwosc zasady kopernikansko-galilejuszowskiej
astronomi, to moze i Napoleon byl fikcja, i Lenin.... A WSZYSTKO DLATEGO
ZE ICH NIE DOTKNALES I NIE POWACHALES.
Nie przejmuj sie, ja bylem taki sam a nawet gorszy. I moja filozofia bylo
powiedzenie: jesli 10 tysiecy ludzi mowi, ze cos jest czerwone, to to wcale
jescze nie znaczy, ze maja racje. Piekne to, ale absolutnie niepraktyczne.
Przypominasz mi mnie samego siebie sprzed jakichs 10 lat. Nie przejmuj sie,
kiedys uderzysz w mur i stwierdzisz, ze cos poza tym murem musi byc.
Pozdrawiam, Andrzej.

[Gość: kwieto]

AD. Masonerii - jesli nawet Clinton czy Gore sa masonami, na jednodolarowce
jest pelno symboli masonskich itd. to wcale nie oznacza, ze istnieje jakis
spisek zydowsko-masonsko-jezuicki.
Po pierwsze, wiesz moze, co proklamowal ruch masonski, skad sie wywodzil i co
mial na celu? Twoja wypowiedz sugeruje, ze nie bardzo. (Zapraszam zatem do
ksiag historycznych).
Gdybys wiedzial, to wiedzialbys, ze masoni i jezuici to dwa przeciwne sobie
bieguny myslenia, a zydzi i jezuici jeszcze bardziej. Nie mowiac juz o masonach
vs. zydach. To tak jakbys stwierdzil, ze Bog sprzymierzyl sie z szatanem, i
pospolu stworzyli Ziemie... Albo ze Stalin byl tajnym agentem wywiadu
Amerykanskiego.

Natomiast co do duszy - wiesz, ufam tylko temu, co jestem w stanie zweryfikowac
swymi zmyslami, rozumem, czy intuicja - a dusza taka nie jest. Juz wczesniej
powiedzialem - jesli wystapi potrzeba rozstrzygniecia sporu czy dusza jest, czy
nie, bede sie nad tym zastanawial. Nie interesuje mnie to co bedzie po smierci.
Ufam, ze jesli istnieje jakis sad boski nad moja ew. dusza - zostanie on
przeprowadzony na podstawie moich uczynkow, a nie przekonan. Jesli jest
reinkarnacja, to wogole nie ma problemu, bo wydostanie sie z "kola samsary"
zalezy od postepowania na ziemi, a nie od wiary w dusze lub nie. Jesli zas
smierc jest koncem ostatecznym - bede umieral zadowolony ze swojego zycia.

PS. Dusza jest swietnym narzedziem moralistow - wymyslaja pieklo albo "kolo
samsary" i mowia - musisz postepowac dobrze, bo jesli nie, to bedziesz wiecznie
cierpial, bo Twoja dusza zostanie ukarana.
Ja nie potrzebuje takich bodzcow, aby postepowac "dobrze".

[Gość: Kiepski]

Nie podoba mi sie poglad tutaj wyrazony, ze dusze sa jednakowe - takie miliardy identycznych,
bezksztaltnych duszkow zyjacych w cialach ludzi tak roznych od siebie! W jakim celu? - tylko
po to by stanowic "polise ubezpieczeniowa" na wypadek smierci?
Podejrzewam, ze, jesli kazdy ma dusze, musi istniec jakis jej zwiazek z faktem, iz kazdy z nas jest
inny niz nawet jego brat - blizniak. Innymi slowy, wierze, ze dusza (jesli istnieje) ma zwiazek z cialem,
przynajmniej z jego czescia, czyli mozgiem. Bez mozliwosci uzycia mozgu - nie moglibysmy nawet
dyskutowac o istnieniu, lub - nie, duszy. Zatem, jesli dusza istnieje, powinna nalezec do ciala.
Ale w jakim celu? - znow na wypadek smierci?

A jesli jest odwrotnie - cialo nalezy do duszy, to co to tej duszy daje (bo cialu nic - ono tylko "nalezy")?
Moze dusza jest po to (jesli istnieje) by cialem (czytaj - nami) kierowac? Uzywajac naszego mozgu
jako drogi komunikacji z cialem? Ale po co dusza by chciala nami kierowac? - w jakim celu, skoro
jestesmy tylko "prochem i niczym"?

Zbyt duzo pytan bez odpowiedzi - ide obierac ziemniaki!

[Gość: Andrzej]

Nie przerazaj sie Kiepski. Nikt nie zna odpowiedzi i nie bedzie znal.
Dopiero po drugiej stronie dowiemy sie prawdy. Co dzis na obiad ?
Andrzej.

[Gość: Z]

Za dużo o tym myslałem i oparło się to o moje poglądy związane z wiarą. Czy nie
jest tak, że dusza jako coś nie do ogarniięcia umysłem i sprawdzenia
jest "stworzona" na potrzeby wiary?
W każdej religii pojawia się, choć w różnych formach. Nawet w zamierzchłych
czasach pogaństwa, pojawiają się wątki jak wypijanie zdolności itp. Obraz duszy
jest dla nas odbiciem nas samych. Nie zastanawiacie się czy dusza była przed
narodzinami i jak się wtedy mogła np. porozumiewać. W różnych religiach
zwierzęta mają duszę lub nie. Czy sugerowałoby to, że człowiek który wcześniej
był zwierzaczkiem, będzie miał lepszy kontakt ze zwierzętami?
Zbyt wiele było chyba niewyjaśnionych przez naukę (do czasu) zjawisk i zdarzeń,
które wiara traktowała na swoje potrzeby. najprostszy przykład - NIL, kiedyś
wierzono, że im więcej bogowie dostaną ofiar, tym bardziej obfite będą zbiory.
Teraz mówimy o tym jak o mitach, ale kiedyś mocno w to wierzono. Zgadzam się z
Kwieto, że zastanawianie się nad tym nie sprowadzi mnie na taką czy inną drogę.
Robię, co robię, uważam, że jest to słuszne, a wszystko bierze się z
uwarunkowań społecznych - wykształcenie, wychowanie, środowisko itp.
Dusza jeśli nawet jest, nic w tej sprawie nie zrobiła. A jeśli chodzi o źródło
pewnych zdarzeń, cóż to temat na inny temat (o przeznaczeniu).
Pozdrawiam bez/dusznie
Z

[Gość: Kiepski]

Gość portalu: Andrzej napisał(a):

> Nie przerazaj sie Kiepski. Nikt nie zna odpowiedzi i nie bedzie znal.
> Dopiero po drugiej stronie dowiemy sie prawdy. Co dzis na obiad ?
> Andrzej.

Co?, jesli sie nie dowiemy? Co?, jesli nawet nie bedziemy w stanie wiedziec, ze
jestesmy po drugiej stronie! Co?, jesli nie istnieje druga strona!
Co?, jesli ...............!

Jedyne "co" na ktore moglbym odpowiedziec - to pytanie: co na obiad?, ale to bylo
wczoraj i juz nie pamietam!

Pozdrowienia,

Kiepski

[Gość: Andrzej]

Chyba ten obiad nie byl za dobry, Co ?
Kiepski, powiedz mi czy widziales kiedys cokolwiek, co ma jedna strone,albo
jeden aspekt, albo jeden koniec, albo.... Dlatego wlasnie, skoro wszystko ma
conajmniej dwie strony, tak samo jest z zyciem. Istnieje druga polowa tego
zycia, tak jak rekaw mozna przewrocic na druga strone, tak zycie sie przewraca
na druga.
Powiedz mi Kiepski (lubie ta ksywke), czy mozliwe jest wyobrazenie sobie siebie
samego martwym, takim nieboszczykiem bez swiadomosci. Niemozliwym to jest.
Co najwyzej uwidzisz siebie lezacego plackiem ale ciagle bedziesz patrzyl na
siebie w tej pozycji. Kim jest ten patrzacy ? Jak myslisz ? To jest ten sam
stwor o ktorym pisza ci co mieli NDE czyli near death experience (nie wiem jak
to przetlumaczyc).
A teraz powiedz mi dlaczego skoro jedno, to obecne zycie jest mozliwe,
mielibysmy wykluczyc inne zycie z naszym udzialem. Podaj mi "rationale"
ze to jest niemozliwe. Nie podasz, bo i jak niby.
Kepski, nie pamietasz wczorajszego obiadu, ale czy to znaczy ze go nie bylo ?
To samo z zyciem.
Pozdrawiam i zrob wreszcie cos smacznego i niech mi tu do tej Ameryki cos
zaniucha swojskiego.
Pzdr, Andrzej.

[Gość: kwieto]

Oj Andrzej Andrzej, mowisz ze wszystko ma co najmniej dwie strony. A o wstedze
Moebiusa nie slyszales? To taka petla ktora mozna zrobic z paska papieru. I ten pasek
papieru ma tylko jedna strone. Naprawde! Poczytaj literature matematyczna (Moebius pisze
sie przez "o" umlaut)

A twierdzenie ze jesli wyobrazam sobie siebie martwego (nie mam z tym jakichs problemow)
to widze siebie z jakiejs perspektywy nie jest wcale dowodem na istnienie duszy. Rownie
dobrze moge wyobrazic sobie siebie latajacego - czy to dowod na to, ze umiem latac?
Zdaje sie, ze mylisz fantazje i halucynacje z obiektywnymi dowodami...

[Gość: barabasz]

nie, czlowiek nie ma duszy. czlowiek jest dusza. dusza czasami miewa ciala.

-b.

[Gość: Andrzej]

No nareszcie ktos z wyczuciem. Tez tak uwazam.
Pzdr, Andrzej.

[Gość: kwieto]

Acha, czyli wszyscy co uwazaja inaczej po prostu nie maja wyczucia - biedacy!

To po co wlasciwie zakladales ten watek skoro i tak nie zamierzales przejmowac sie tymi
ktorzy maja inny poglad?

[Gość: Andrzej]

kwieto, chce Ci laskawie przypomniec, ze co druga Twoja wypowiedz
zaczyna sie od eeeeetam, co znaczy mniej wiecej: pie.... cie Hipolicie.
A kto Ci powiedzial kwieto, ze ja, otwierajac watek bede sluzyl jako urna do
glosowania, a nie aktywny, majace swoje zdanie uczestnik ? ha ?
ja przynajmniej zgadzam sie z tymi, ktorzy mysla jak ja, Ty natomiast
nie zgadzasz sie z nikim, bo wedlug Ciebie tylko Ty masz racje (pamietasz Budde)
Pozdrowienia, Andrzej.

[Gość: kwieto]

Moze nie powinienem zaczynac od "eeeetam", coz taka maniera...

Natomiast Twoje zdanie pod adresem Barabasza: "No nareszcie ktos z wyczuciem."
zabrzmialo troche jak - wreszcie ktos, kto rozumie sprawe, pozostali to idioci. Moze jestem
przewrazliwiony, lecz tak to odebralem.

I nadal nie rozumiem dlaczego ta dyskusja? Ja nie neguje Twojego pogladu na dusze - jesli
uwazasz, ze czlowiek ma dusze, to nie widze w tym nic zlego, prosze bardzo. Jesli powiesz,
ze dusza jest kulista z wypustkami, tez w porzadku.

Ale jesli masz sprecyzowany poglad, ktorego i tak nie zmienisz, to po co dyskutowac?
Dla podniesienia zdolnosci prowadzenia sporow? Sztuka dla sztuki?

Jesli chodzi o mnie - twierdze, ze nie ma dowodow, ktore by dowiodly istnienia duszy, wiec
nie wypowiadam sie czy istnieje, czy nie. Twoja riposta bylo albo stwierdzenie, ze jesli
wyobrazam sobie swojego trupa, to "patrze na niego oczyma duszy stojacej z boku", albo
stwierdzeniem, ze aby "naprawde" sie rozwijac musze miec dusze, bo inaczej ow rozwoj
(duchowy) jest bez sensu. Ja to uwazam za kiepski dowod na istnienie duszy, niczego nie
dowodzacy. I nie jestem w stanie udowodnic ani ze dusza jest, ani ze jej nie ma. Moja
intuicja tez milczy w tej sprawie. Mam pewne przemyslenia na temat potrzeby istnienia duszy
w aspekcie psychologiczno-socjologicznym, ale one tez nie stanowia zadnego dowodu na
temat istnienia lub nieistnienia duszy.

Jesli chciales poznac opinie innych - nie kwituj tych ktore Ci sie nie podobaja jako takich
ktore "nie maja wyczucia". A jesli chcialesc dowodzic istnienia duszy - takie dowodzenie jest
skazane na porazke (z braku dowodow)
Przyjecie czy dusza istnieje, czy nie jest kwestia WIARY. Dlatego czasem sie mowi, ze ateisci
wierza, ze Bog nieistnieje. A wiary sie nie dyskutuje, bo sie nie da.

A czy zklonowany czlowiek ma dusze ?

[Gość: volny]

Gość portalu: Andrzej napisał(a):

Witold

[Gość: renka]

Ja nie slyszalam, aby istnial juz calkiem legalnie sklonowany czlowiek.
Co do duszy, to mysle sobie, ze jednak ona jest energia. To, ze wedlug wiary
jest niesmiertelna, sklania do wniosku, ze jest jakas forma energii, ktora
przybyla z kosmosu, badz przechodzi z jednej formy w druga.I weszla w
namacalne formy zycia na ziemi. Bo faktycznie wszystko na ziemi ma jakas
energie: rosliny, woda, zwierzeta, nawet substancje wytworzone przez
czlowieka.Mowimy ze cos ma energie pozytywna dla nas lub negatywna.Robilam
swego czasu zabawe z dziecmi na temat jedzenia, krtore powinny jesc i nie
jesc.Uzywalismy wahadelka (zlota obraczka na dlugiej nitce). Moja corka
uczulona na maslo orzechowe dostala negatywna odpowiedz: nie wolno!Ja- nie
znosze drewna , takiego swiezego, matowanego papierem sciernym, dreszcze mnie
przechodza, wahadelko powiedzialo:nie! sprawdzilo sie w wielu przypadkach,w
katach do przesiadywania, spania itp zrodlach energii pozytywnej czy
negatywnej.Co myslicie o mojej tezie, ze wszystko ma dusze, a czlowiek
niesmiertelna ? wiem, ze nie odkrywam Ameryki, ale rozumek moj jest
ograniczony, a dusza,moze niepojeta?

[Gość: volny]

masz 99.99 % racji
polecam ci ksiazke
Lea Sanders "Kolory Twojej Aury"

Witold Volny

Gość portalu: renka napisał(a):

> Ja nie slyszalam, aby istnial juz calkiem legalnie sklonowany czlowiek.
> Co do duszy, to mysle sobie, ze jednak ona jest energia. To, ze wedlug wiary
> jest niesmiertelna, sklania do wniosku, ze jest jakas forma energii, ktora
> przybyla z kosmosu, badz przechodzi z jednej formy w druga.I weszla w
> namacalne formy zycia na ziemi. Bo faktycznie wszystko na ziemi ma jakas
> energie: rosliny, woda, zwierzeta, nawet substancje wytworzone przez
> czlowieka.Mowimy ze cos ma energie pozytywna dla nas lub negatywna.Robilam
> swego czasu zabawe z dziecmi na temat jedzenia, krtore powinny jesc i nie
> jesc.Uzywalismy wahadelka (zlota obraczka na dlugiej nitce). Moja corka
> uczulona na maslo orzechowe dostala negatywna odpowiedz: nie wolno!Ja- nie
> znosze drewna , takiego swiezego, matowanego papierem sciernym, dreszcze mnie
> przechodza, wahadelko powiedzialo:nie! sprawdzilo sie w wielu przypadkach,w
> katach do przesiadywania, spania itp zrodlach energii pozytywnej czy
> negatywnej.Co myslicie o mojej tezie, ze wszystko ma dusze, a czlowiek
> niesmiertelna ? wiem, ze nie odkrywam Ameryki, ale rozumek moj jest
> ograniczony, a dusza,moze niepojeta?

[Gość: kwieto]

A dlaczego czlowiek ma miec niesmiertelna dusze a na przyklad pies nie? Albo
delfin? W czym czlowiek jest lepszy od innych stworzen, ze mialby miec dusze
niesmiertelna, podczas kiedy innym istotom tego nie dano? Nie jest to subtelna
forma rasizmu? Antropocentryzmu? Przekonania, ze czlowiek jest "panem" swiata?

Jesli jako argument ma sluzyc to, ze czlowiek kieruje sie rozumem - Co powiesz
na to, ze na przyklad delfiny maja o wiele lepiej rozwiniety mozg niz mozg
ludzki? Ze sa o wiele bardziej inteligentne?
A moze jest inny powod dla ktorego czlowiek mialby miec dusze niesmiertelna, a
inne zwierzeta nie? Jesli tak, to jaki?

[Gość: Renka]

Wpadlam na teze, ze dusza ludzka zwiazana jest z DNA, bo to jest
niesmiertelne.Ludzka dusza jako niesmiertelna ma JAKIS wplyw na inne dusze, a
zatem, idac dalej organizmy z osrodkami kierowania, czyli mozgami.Pies nie
zastrzeli swego pana, aby skrocic jego meki.Mozg, ktory sie rozwija z kodow ,
nie rozwinie sie psi, jezeli jest ludzki, bo ma ludzki kod.A ludzki kod jest
zarezerwowany dla ludzi.Chromosomy ludzkie sa tylko w ludziach.Delfin ma inne
chromosomy, mimo, ze ich kombinacja daje efekt podobny ludzkim
zachowaniom .DNA powtarza sie w ludziach co kilka milionow organizmow.W koncu
jest to niby nieograniczona , ale ograniczona liczba kombinacji. Bo chyba
zalezy od rasy i miejsca urodzenia na ziemi. Tak to sobie kombinuje dzisiaj.I
postawilabym teze, ze dusze ludzkie powtarzaja sie jak DNA, mniej wiecej co
kilka milionow.Gdybysmy rzeczywiscie odkryli dusze ludzi sklonowanych,
mielibysmy odpowiedz na temat zwiazku duszy z cialem .Tak sobie mysle.Moze
dlatego jest taki ped ludzi do zalegalizowania tego procederu klonowania.
Mozna by moze klonowac spoleczenstwo o tych SAMYCH CECHACH OSOBOWOSCIOWYCH !
Jednym slowem armia poslusznych zjadaczy tylko miesa , albo armia rodzicielek
jednakowych potworow.Albo armia geniuszy gry w golfa.Tylko by grali w golfa i
nic wiecej. Mogliby nawet nie jesc i nie pic po kilka miesiecy. Teoretycznie
wszystko mozliwe.Najgorsza by byla armia poslusznych wykonawcow rozkazow,
czyli robotow.Usuwasz im jeden gen, klonujesz i masz te armie.W 20 lat
gotowa.W sumie, zreszta, jakby tak poszukac wsrod tych kilku bilionow ludzi na
swiecie tych armii, to one sa, tylko ludzie nie maja uniwersalnego hasla, na
ktore takie armie by sie zebraly w jednym miejscu, aby mozna je bylo
zidentyfikowac.A ja tak sobie mysle, ze takie haslo istnieje.To moze byc
GEN.Gdybysmy znali masowo nasze kombinacje DNA, wystarczyloby rzucic je na
internet i identyfikacja gotowa.Armia xyzitd gotowa i sklasyfikowana.

[Gość: kwieto]

Znowu blad zalozen. DNA nie jest niesmiertelne. Jest struktura bialkowa, ktora owszem sie
powiela, ale wierz mi, DNA umiera razem z jego wlascicielem. Dlaczego nie mozemy
stworzyc dinozaurow czy odtworzyc ptaka Dodo? Bo nie mamy wzorca ich DNA. Bo to
DNA umarlo wraz z nimi. Owszem DNA jest pewnym zapisem swiadczacym o
indywidualnosci. Ale traktujac DNA jako zrodlo duszy, musialabys potraktowac np.
algorytm programu komputerowego jako dusze tego programu. Czyli w Twoim
komputerze nie dosc, ze tkwi dusza, to jeszcze jest tyle dusz ile programow. To samo z
rysunkami technicznymi - czy sa one zrodlem duszy samochodow, maszyn, telewizorow?

No i jesli wyznacznikiem ludzkiej duszy ma byc to, ze czlowiek moze zastrzelic psa, a pies
nie moze zastrzelic czlowieka - to ja wole miec dusze psa, nie chce byc zabojca.
Zreszta - pies potrafi zagryzc czlowieka. Opiekowac sie czlowiekiem rowniez - na przyklad
psy przewodniki niewidomych...

Troche naciagane to rozumowanie.

[Gość: renka]

Tu cie zaskocze, bo DNA jest niesmiertelne, poniewaz sie powtarza co kilka
milionow. I wystarczy znalezc slady dinosaura, aby go odtworzyc.Dzis jest
mozliwe zrobienie(synteza, skladak) organizmu znajac strukture DNA z wlosa,
czy kawalka skory. Identyfikacje osob z NY ground 0, robi sie tylko na
podstawie DNA. Oczywiscie nie upieram sie, ze mam racje. Oswiecilo mnie
dzisiaj jakos w tym kierunku, wiec sie dziele tym z wami.

[Gość: kwieto]

No dobrze, powtarza sie co jakis czas - ale to bardziej jak liniie papilarne (stad ta
identyfikacja wg kodu DNA w NY) czy linie papilarne sa siedliskiem duszy?
Absurd...

I nie slad dinozaura aby odtworzyc go calego, a fragment tkanki, ktora nie stala sie
skamienina (stad w "Jurrasic Park" Spielberga pojawia sie komar z krwia dinozaura
zamkniety w zywicy. Ten sam komar skamienialy bylby bezwartosciowy)

[Gość: renka]

Ja mysle, ze rzeczy materialne, jak samochod maja tez dusze. Mialam samochod
tzw recznie robiony, wierzcie mi zachowywal sie jak czlowiek.Mozna go bylo
wyczuc.Jak go zabrali do kasacji, poczulam autentyczny zal. Ten z tasmy,
zrobiony przez robota jest kupa szmelcu. Ma jakies promieniowanie , dziwne
drzenia, nie da sie go porownac z tym recznie, wiec przez jakiegos dobrego
czlowieka zrobionym.Program komputerowy jest mysla w jakis tam sposob dajaca
sie powielac.Dusza nie jest mysla ludzka.Gdyby tak bylo czlowiek moglby sobie
zrobic psa, a nie moze jak narazie.Moze zrobic maszyne, a nie zywy organizm !

[Gość: Kiepski]

Mysle, ze Barabasz dobrze to ujal mowiac, ze czlowiek jest dusza. Mysle, ze Renka trafnie powiazala
dusze z jakas forma energii, ktora jest zdeterminowana przez indywidualne DNA. Moja hipoteza jest,
ze czlowiek rodzi sie bez duszy, ale w miare rozwoju, szczegolnie, gdy zaczyna "zapisywac" pusty
dotad mozg, jako dziecko (ale i pozniej w czasie calego swego zycia - tez) - powstaje dusza.
Poczatkowo slaba, ledwie istniejaca, ale stopniowo rosnaca w sile i znaczenie dla czlowieka - jako
energia pola wytwarzanego przez CALY nasz organizm (nie tylko mozg, ktory wg. mnie jest glownie
srodkiem lacznosci pomiedzy dusza a cialem).
Dusza i cialo zyja w symbiozie przez wiekszosc zycia i stanowia nierozerwalna calosc. NIestety,
zycie jest szkodliwe dla zdrowia (i jak dotychczas ZAWSZE konczy sie smiercia), zatem u jego
(zycia) schylku - harmonia ta zaczyna byc zaburzona. Zuzyte i slabnace cialo staje sie ciezarem
dla duszy, ktorego ona juz nie daje rady dzwigac. Przeciaganie tego stanu, nie sluzy duszy - moze
zaczac slabnac takze. Dusza stara sie pozostac w ciele tak dlugo jak jest to fizycznie mozliwe, gdyz
nie zna dotychczas innego bytu, ale ostatecznie cialo pozostaje w tyle, a opuszczona dusza staje
w obliczu nieznanego. Jako forma energii spotyka inne dusze-energie i pozostaje wsrod nich
na zawsze. Nie moze przestac istniec, gdyz energia nie zanika, tylko zmienia forme. Wg. mnie,
dusza nigdy nie "wchodzi" w nowe cialo, gdyz spowodowaloby to u niej "rozdwojenie jazni" i
stracilaby
swoja tozsamosc w trakcie prob dogadania sie z tym nowym cialem.

Kazdy tu, na tym Forum, ma prawo do wygloszenia swego pogladu - zatem uslyszeliscie moj.
Zadne z nas niczego nie moze udowodnic; kazdy opiera sie na swoich doswiadczeniach,
przezyciach
i spekulacjach myslowych, bardziej ulegajac intuicji niz rozumowi. Moje poglady w tej materii oparte
sa o to wszystko co czulem, widzialem i przezylem, gdy w okresie ostatnich kilku lat towarzyszylem,
jako obserwator, dwom najblizszym mi istotom w ich tragicznym procesie rozstawania sie duszy z
cialem. Stad wiem, ze dla ciala smierc jest ulga, ale dusza staje samotna do dalszej drogi.

Pozdrowienia,

Kiepski

P.S. - Andrzej, "ksywka" zapozyczona z TV. Dzis na obiad tradycyjne pierogi z kapusta i grzybami -
pycha!!! (dzielo mojej zony) - przy sprzyjajacych wiatrach - moze ich zapach doleci do Nebraski!

[Gość: Andrzej]

Dziekuje Ci Kiepski i zazdroszcze tych pierogow na calego. Ustawie moje chrapy
na wschod to moze wylowie "dusze" jednego z pierozkow. Ciekawie piszesz
o duszy, ale dlaczego dusza wstepujaca w nowe cialo mialaby klopoty z
dogadaniem sie ? Twoj poglad jest zbiezny z chrzescijanskim punktem widzenia.
Pozdrawiam, Andrzej.

[Gość: renka]

Jezeli chodzi o te energie po smierci ciala, to ja mysle, ze ona wchodzi tam
GDZIE MOZE, zgodnie z zasada zachowania energii.To nawet ma sens ze sie blaka
jakis czas , co jest zgodne z wiara chrzescijanska.Moze idzie tam gdzie jej
potrzebuja? Bo jesli moja teza bylaby sluszna, ze dusza w jakis sposob
zwiazana jest z kodem DNA, to bedzie ona szukac swojego kodu!

Zasada zachowania energii??

[Gość: kwieto]

Nie no, nie mieszajcie duszy do zasady zachowania energii!!

To tak jakbyscie mowili, ze prom kosmiszny napedzany jest ogniem piekielnym...

Acha. Co do duszy i ciala - polecam Opowiadanie Grahama Greene'a pt: "Dowod
niezbity". Koncowka opowiadania jest taka:

"Najbardziej jednak zastanawiala pulkownika ta wsciekla ambicja Weavera - ten
'dowod niezbity' - dowod, zapewne to mial na mysli, ze dusza przezyla cialo, ze
poznala smak wiecznosci. Ale naprawde udalo mu sie pokazac tylko to, jak dusza
pozbawiona pomocy ciala rozpadla sie w ciagu siedmiu dni w szeptem
wypowiedziane nonsensy"
(Graham Greene, z tomu: "23 opowiadania")

[Gość: Kiepski]

Byc moze istotnie - dusza sie rozpada, niezdolna do smodzielnego istnienia po smierci ciala!
- energia nie znika, ale moze sie np. rozproszyc do takiego stopnia, ze dusza sie nie moze
"pozbierac"
- i sie ..... rozmywa w... czaso-przestrzeni - uzywajac terminologii S.F.
Wg. pogladow chrzescijanskich - dusza rodzi sie w momencie powstania ciala, co mnie
wydaje sie zbyt "cudowne". Mysle, ze latwiej sobie wyobrazic stopniowe "indukowanie" sie jakiejs
tajemniczej energii wokol ciala, w miare wzrostu jego biopola. Dlatego, tak powstala dusza, jest
bardzo specyficzna dla tego wlasnie ciala i mysle, ze nie moglaby sie "dogadac" z nowym cialem,
ktore przeciez jest w trakcie "tworzenia" wlasnej duszy.

Moze nasz tak dojmujacy strach przed smiercia - jest wlasnie strachem samej duszy przed
nastepujaca potem samotnoscia lub rozpadem, jak sugeruje Kwieto (lub Green)?
Zreszta pojmowanie istoty duszy na gruncie chrzescijanskim (chociaz niczego nie wyjasnia, a wiele
gmatwa) - tez ma jakis sens dla niektorych. Wszak, najwiekszym marzeniem Andrzeja, jest -
by ludzie zaczeli rozumiec to co mowil Chrystus.

Pozdrawiam Was,

Kiepski

Czy dusza wymienia sie w cieplo?

[Gość: kwieto]

Jesli mowisz o leku przed smiercia rozumiem, ze masz na mysli siebie? Bo ja (jakkolwiek by
to butnie i pysznie nie zabrzmialo) smierci sie nie boje. Ewentualnie boje sie smierci w jakiejs
katastrofie, ale to raczej przez bol, a nie przez smierc.

A wracajac do zasady zachowania energii w przypadku duszy - jesli dusza jest forma energii i
podlega zasadzie zachowania energii wlasnie, to rozumiem, ze dusza moze stac sie cieplem,
elektrycznoscia, magnetyzmem, ruchem (energia kinetyczna), bezwladem (zwiazanym z
energia potencjalna)? A co jesli pol mojej duszy przeksztalci sie w cieplo? Czy istnieje cos
takiego jak "polowa duszy"?

Czy dusza jest modyfikowana genetycznie?

[Gość: kwieto]

Zalozmy ze DNA jest materialnym odzwierciedleniem duszy.
Wiemy, ze mozemy modyfikowac DNA, "podmieniac" niektore geny. Czy to oznacza, ze
modyfikujemy wtedy dusze? I w jaki sposob ja modyfikujemy, tj. co sie w niej zmienia?
Albo - wiemy, ze niektore geny sa odpowiedzialne na podatnosc danej istoty na raka,
alkoholizm, narkotyki. Czy to oznacza, ze dusza takiej osoby jest potencjalnie alkoholiczna?
Narkomaniaczna? Zainfekowana "duchowym rakiem"?
Wiemy tez, ze mozna stworzyc mutacje genetyczne zwierzat, roslin, (ludzi zapewne tez),
wprowadzajac do DNA gen, ktory naturalnie nie istnieje w danym organizmie. (w ten
sposob tworzy sie "zywe apteki" - na przyklad krowy produkujace mleko z zawartoscia
jakiejs substancji leczniczej, normalnie produkowanej na przyklad przez rosliny). Czyli
wlasciwie nie ma nic przeciwko abym po takiej mutacji mial na przyklad dusze ludzko-
swinska? No i jak pogodzic z tym teorie wedlug ktorej zwierzeta maja dusze smiertelna, a
czlowiek nie - czy po takiej mutacji polowa mojej duszy umze po smierci ciala, a reszta
przetrwa? Bede mial wybrakowana dusze?

No i na koniec najzabawniejsze. To wlasie w naszym DNA jest zawarta informacja o
smiertelnosci - dotyczy to tak zwanej "otwartej petli reprodukcyjnej" (o ile dobrze pamietam,
a nie mam w tej chwili gdzie sprawdzic). W DNA jest zawarta informacja o starzeniu sie.
Czyli jesli dusza jest odzwierciedleniem DNA to znaczy, ze dusza starzeje sie i jest
smiertelna???

[Gość: renka]

Przy zalozeniu, ze dusza jest energia, stosuje sie do niej prawa fizyczne
takie jAK PRAWO ZACHOWANIA ENERGII. Oczywiscie wszystko o czym mowimy jest
narazie czysta fantazja naszych umyslow.

[Gość: renka]

Przy zalozeniu, ze dusza jest energia i w jakis sposob zwiazana jest z DNA
mozna uznac ze niesmiertelnosc duszy polega na zmianie jednej formy energii w
druga, czyli faktycznie jest to proces NIESKONCZONY , czyli niesmiertelny,
przy zalozeniu, ze smierc to KONIEC.Idac dalej w tym rozumowaniu, mozna
wytlumaczyc takie zjawiska jak obolalosc duszy, slabosc, niezdolnosc do
walki .Nasze niedomagania sa zwiazane ZAWSZE z niedoborami energii.(czlowiek
slabnie fizycznie, dusza tez slabnie)Byly takie ekspertymenty z chorymi na
raka, ktorzy brali placebo i wmowiono im , ze to fantastyczny lek najnowszej
generacji.Ludzie wykazywali najprawdziwsze ozdrowienie. Kiedy ktos puscil
pare, ze to zwykly bullshit, ludzie natychmiast oslabli i w krotkim czasie
stan ich sie bardzo pogorszyl, az nastapila smierc.Wielu lekarzy uwaza , ze w
chorobie nalezy leczyc jednoczesnie cialo i dusze. Szczegolnie u dzieci
zauwazono , ze wiecej ich zdrowieje, kiedy sie bawia i maja inne atrakcje
podczas choroby.

Ludzie chorzy na raka

[Gość: kwieto]

Tak, podobno bardzo wazne jest nastawienie czlowieka do terapii. A czy nie
zauwazylas, ze kiedy wierzysz ze sie cos uda, przychodzi Ci to o wiele latwiej?

Czytalem o tych badaniach. Z tym ze w tym co ja czytalem, byl jeszcze dopisek,
ze ludziom tym zaaplikowano bardzo solidna psychoterapie (zgodnie z teoria, ze
choroby na ktore czlowiek zapada zwiazane sa ze stanem jego psychiki. W mysl
tej teorii ludzie np. Chorzy na raka w wiekszosci mieli ze soba problem "co
innego robie, co innego chcialbym robic". Z kolei np. Zawalowcy to tacy ktorzy
za malo uwagi przywiazuja do uczuc itd.)

Nadal uwazam, ze powiazanie miedzy DNA i dusza to kiepski pomysl.

Jeszcze bardziej bawi mnie ten z zasada zachowania energii. Chyba uwierze, ze
mam dusze, i zaczne probowac przeksztalcic ja w cieplo... Ciekawe ilu bede
Watowy?

[Gość: renka]

O badaniach czytalam w Psychology Today, w jednym z zeszlorocznych numerow.
Jezeli chodzi o cieplo emitowane przez przecietnego czlowieka (dusze?) to jest
to okolo 150watow. W zimnym pokoju 6 osob to jak piecyk, prawie 1000 W !
Moze warto zapamietac? Szczegolnie jak ceny energii wzrosna?

zblizaja sie zaduszki

[Gość: fnoll]

bez duszy nie byloby zaduszek

nikt nigdy nie zamknal duszy w sloiku

opis liscia nie jest tym samym co lisc

bez opisu liscia nie byloby jednak wielu wierszy o jesieni

wiersze o jesieni moga nas wprowadzic w nastroj nostalgiczny

slowa o duszy moga nas sklonic do czegos lub powstrzymac

choc nikt nigdy nie zamknal duszy w sloiku

nikt nie wydestylowal emocji

prawdziwe jest to co dziala

reszta ulega zapomnieniu

kto dzis zyje walka klas i wyalienowaniem robotnika?

kto jest w kontakcie ze swym zwierzatkiem totemicznym?

pzdr!

fnoll

Mowa duszy

[Gość: ja]

SZTUKA TO MOWA DUSZY ... a dusza jest - czy w to wierzymy czy nie! Pozdrawiam