CZY SEX JEST NIEZBĘDNY DO ŻYCIA?

[kamfora]

Pozwolę sobie zacytować Dodo z watku o dziewictwie:

"zdrowo-rozsadkowo wychowany czlowiek wie, ze potrzeby seksualne sa rownie
wazne jak spanie, jedzenie i oddychanie a tlumienie ich w sobie poprzez
wmawianie, ze to dla "wyzszych zasad" i niezachowywania sie jak zwierze jest
niezdrowe, niepotrzebne, prowadzi do roznorakich komplikacji psychiczno-
towarzyskich i ogolnie rzecz biorac jest bez sensu."

No i mam w związku z tym pytanie: czy zgadzacie się z tą opinią?
Czy faktycznie "brak życia seksualnego jest przyczyną wielu chorób"?

Padło również w wątku o dziewictwie pytanie (podchwytliwe w zamierzeniu)
Co zrobi mąż-katolik wracający z delegacji akurat w dniu płodnym żony?.

A gdyby odwrócić to pytanie...
Czy mąż niekatolik
1. uprawia (dla zdrowia) sex w czasie delegacji z innymi kobietami,
a żona z innymi mężczyznami?

2. gdy akurat się okaże, że żona "delegata" niekatolika ma 40C gorączki
to on "w celach zdrowotnych" zaprosi do uprawiania seksu przyjaciółkę?

3. pomińmy jednak małżeństwo: czy uważacie, że normalny, młody
człowiek nie potrafi (nie powinien?) obywać się bez seksu?
Czy to faktycznie potrzeba, czy raczej moda i "wstyd", że się jest
niedzisiejszym?

[Gość: Ana]

Pewnie że jest niezbędny, bo bez seksu nie byłoby dzidziusiów :)
A na poważnie to uważam że seks jest potrzebny dla zdrowia, głównie
psychicznego. Takiej bliskości fizycznej z drugim kochanym człowiekiem nie da
się osiągnąć w inny sposób. A poczucie że jest w moim życiu ktoś bardzo bliski
z kim łączy mnie coś co nie łączy mnie z nikim innym jest jednym z elementów
scalających nasz zwiazek. Oczywiście związek nie może być oparty tylko i
wyłącznie na seksie. Równie ważne są: poczucie bezpieczeństwa, wspieranie w
trudnych chwilach, wspólne przeżywanie radości i wiele innych elementów. Choc
róznią się one od siebie to jednak każdy z nich jest bardzo ważny i każdy musi
zaistnieć żeby mozna było powiedzieć że właśnie z tą osoba jest się szczęśliwym.

[kamfora]

Gość portalu: Ana napisał(a):

>Takiej bliskości fizycznej z drugim kochanym człowiekiem nie da
> się osiągnąć w inny sposób. A poczucie że jest w moim życiu ktoś bardzo
bliski z kim łączy mnie coś co nie łączy mnie z nikim innym jest jednym z
elementów scalających nasz zwiazek.

Nie zrozum mnie źle. Chodzi mi o sex, a nie o miłość.
Ani nie o małżeństwo czy inny związek. Chodzi mi o sex, jako taki.

[_kami]

kamfora napisała:

> Nie zrozum mnie źle. Chodzi mi o sex, a nie o miłość.
> Ani nie o małżeństwo czy inny związek. Chodzi mi o sex, jako taki.

No ale niektórzy nie uprawiają seksu poza związkami :-))) Sama w pierwszym
liście kilka razy wspominasz o mężu-katoliku... W moim przypadku monogamia nie
wynika ani z katolicyzmu, ani z faktu zamążpójścia - mnie tak jest po prostu
fajnie. Wiem, jak smakuje seks 'pozazwiązkowy', bez miłości. I wiem, że nie
smakuje tak dobrze, jak ten, który mam z kochanym facetem.
Co do niezbędności seksu - tak, myślę że jest bardzo potrzebny do zdrowego
funkcjonowania. To bardzo podstawowy instynkt (chyba można tak napisać?). Tyle
tylko, że ludzie już od dawna kierują się nie tylko instynktami, ale również
wpojonymi im zasadami cywilizacji i kultury (czasem to dobrze, czasem to źle).
Poza tym ludzie kierują się również nieco wyższymi pobudkami: miłością,
zaufaniem, szacunkiem... I dlatego ten wspomniany przez Ciebie mąż-katolik
poczeka 3 dni po delegacji albo do momentu, kiedy żonie spadnie gorączka, a
dopiero potem posekszą się :-)) Znam to z autopsji - mój związek od wielu lat
jest 'na odległość', widujemy się czasem raz na miesiąc, czasem nieco częściej -
ale żadne z nas nie uprawiało 'seksu dla zdrowia' z przygodnie poznanymi
partnerami ewentualnie z kolegami/koleżankami chętnymi do 'pomocy'.
Więc - seks jest cholernie ważny, ale człowiek czasem wybiera, że coś jest
ważniejsze. O! :-)

K.

[kamfora]

Jeszcze raz postaram się wyjaśnić, o co mi chodzi :-))

Czy uważacie, że powstrzymywanie się od sexu (z innych względów niż religijne)
jest trudne, szkodliwe, bezsensowne?
Czy powstrzymywanie się od seksu przez osoby wierzące, stosujące tzw
metodę naturalną - jest przez nich odbierane jako "KRZYŻ", jako wielkie
cierpienie, które godzą się ponieść w imię swojej wiary?

Czy są sytuacje, kiedy godzicie się na sex, chociaż nie macie ochoty,
bo myślicie, że nie wypada inaczej?

[_kami]

kamfora napisała:

> Jeszcze raz postaram się wyjaśnić, o co mi chodzi :-))

Znaczy co? Nie zrozumiałam pytania? :-P

> Czy uważacie, że powstrzymywanie się od sexu (z innych względów niż religijne)
> jest trudne, szkodliwe, bezsensowne?

Nie wiem, jak jest z przyczynami religijnymi, bo jestem średnio (delikatnie
mówiąc) religijna, i trudno mi się wypowiadać na ten temat...
Podejrzewam, że subiektywnie odczuwalny stopień trudności zależy od powodów. Bo
jeśli oboje partnerów świadomie stosuje metody NPR, to pewnie im bardzo trudno
nie jest. Natomiast jeśli (powiem stereotypowo) kobieta chce ukarać swojego
mężczyznę i mówi 'nie, bo nie', to on może mieć poczucie krzywdy i nie czuć się
komfortowo z tym, że musi się powstrzymywać od seksu.
Bez obopólnej akceptacji powstrzymywania się jest ono na pewno szkodliwe, bo
rodzi frustracje, które potem z człowieka wyłażą i szkodzą.
Co do braku sensu - tu by trzeba wejść w psychologię, emocje, uczucia... W moim
przypadku powstrzymywanie się ma sens, bo za cenę kilku orgazmów z jakimiś
obcymi facetami mam zaufanie i miłość mojego Mężczyzny.

> Czy powstrzymywanie się od seksu przez osoby wierzące, stosujące tzw
> metodę naturalną - jest przez nich odbierane jako "KRZYŻ", jako wielkie
> cierpienie, które godzą się ponieść w imię swojej wiary?

Nie mam zielonego pojęcia!
Wiesz, może dla osób, ktore się czasem powstrzymują to wcale nie jest takie
trudne ani bolesne (niezależnie od powodów)? Mnie trudno to sobie wyobrazić, bo
ja mogę zawsze i wszędzie, kiedy tylko będę miała ochotę. Nie mam właściwie
żadnych ograniczeń. Ale gdybym miała może one wcale nie byłyby takie koszmarne?
Może to kwestia sytuacji?

> Czy są sytuacje, kiedy godzicie się na sex, chociaż nie macie ochoty,
> bo myślicie, że nie wypada inaczej?

A to trudne i skomplikowane pytanie... I chyba - kurczę - nie umiem
odpowiedzieć...

Przy okazji - czy Ty odwołujesz się _tylko_ do powodów religijnych?
Bo zobacz - ja łykam pigułki, więc mogę uprawiać seks bez żadnych przerw i
powtrzymywania się. Ale są ludzie, którzy decydują się na metody naturalne
wcale nie z powodu wyznawanej religii. Ja bym wolała je stosować - bo miałabym
świadomość, że się nie truję chemią - a to nie jest powód religijny (ale to nie
metoda dla mnie - jestem zbyt leniwa, niezorganizowana...). Wiem, że jest
mnóstwo par, które chcą tak - naturalnie - bo chcą, a nie dlatego, że religia
im nakazuje. A co z ludźmi, którzy mają ograniczony wybór co do innych metod
antykoncepcji (uczulenie na miedź we wkładce, uczulenie na lateks, uczulenie na
pianki/żele, nietolerancja pigułek - to się zdarza!)? IMHO za bardzo to do
katolicyzmu zawężasz.

A co do pierwszego pytania - mnie osobiście w mojej konkretnej sytuacji (kiedy
biorę pigułki i nie mam problemów) trudno wyobrazić sobie powody inne poza
zdrowotnymi (zagrożona ciąża na przykład) i emocjonalnymi (chęć uprawiania go z
moim Mężczyzną, a nie z jakimś gutkiem właśnie poznanym w barze), dla których
warto byłoby odmawiać sobie seksu. O!

K.

P.S. Pewnie znów nie zrozumiałam pytania? :-P

[kamfora]

Nie odwołuję się do religii. Punkt widzenia katolicyzmu w tej sprawie
jest mi znany.
Chodzi mi o ludzi i ich stosunek do stosunków ;-)

Metoda naturalna jest wyśmiewana między innymi za jej pracochłonność
i...niemożność uprawiania seksu w dowolnym czasie, a jedynie w określone dni
cyklu.( W związku z tym proponowana jest wstrzemięźliwość seksualna.)

Pigułka gwarantuje możliwość seksu non-stop ;-)
Zastanawiam się, czy ta możliwość nie powoduje jakiejś presji.
że ludzie czują się "zobowiązani" do uprawianie seksu codziennie
(kilka razy dziennie), że brak partnera do seksu powoduje frustrację,
albo wręcz depresję...

Czy ta frustracja rodzi się z braku seksu, czy z poczucia bycia gorszym,
z powodu jego braku?.

[_kami]

kamfora napisała:

> Nie odwołuję się do religii. Punkt widzenia katolicyzmu w tej sprawie
> jest mi znany.

Kilka razy wspomniałaś o 'krzyżu' i o mężu-katoliku.

> Chodzi mi o ludzi i ich stosunek do stosunków ;-)

W Polsce często bywa zaburzony, niestety.

> Metoda naturalna jest wyśmiewana między innymi za jej pracochłonność
> i...niemożność uprawiania seksu w dowolnym czasie, a jedynie w określone dni
> cyklu.( W związku z tym proponowana jest wstrzemięźliwość seksualna.)

Ale jednocześnie jest to metoda najmniej ingerująca w organizm. I jeśli
partnerzy to przegadali i _oboje_ się na nią zgadzają - może być źródłem
satysfakcji. Bo zapewne nie myśli się o tym, że dziś nie można, jutro też nie,
dopiero za trzy dni... tylko patrzy się z przyjemnością na swoje ciało, którego
cykl się zna, które nie jest wrogiem, powtrzymywanym chemicznie/mechanicznie,
ale źródłem przyjemności.

> Pigułka gwarantuje możliwość seksu non-stop ;-)

Nie tylko. Przede wszystkim gwarantuje (no, w ponad 98% zdaje się) brak lęku
przed niechcianą ciążą. To ważniejsze moim zdaniem.

> Zastanawiam się, czy ta możliwość nie powoduje jakiejś presji.
> że ludzie czują się "zobowiązani" do uprawianie seksu codziennie
> (kilka razy dziennie), że brak partnera do seksu powoduje frustrację,
> albo wręcz depresję...

Gdybym nie miała partnera, nie brałabym pigułek. Kiedy go nie miałam - nie
łykałam hormonów, ani nie miałam depresji z powodu braku seksu ;-) Ae młoda
wtedy byłam ;-D
A czy jest presja? Chyba nie. Chyba raczej komfort z powodu braku ograniczeń.

> Czy ta frustracja rodzi się z braku seksu, czy z poczucia bycia gorszym,
> z powodu jego braku?.

Wiesz, miałam taką przyjaciółkę - była (jest) wręcz chora z powodu braku
partnera. A ja tego po prostu nie pojmuję. Całymi latami byłam sama, i to nie
był dla mnie problem.
A w tym przypadku o którym mówisz - nie wiem. W naszym społeczeństwie
nastawionym na konsumpcję (w tym seksualną ;-) podejrzewam, że prawdziwy powód
się zaciera. Czyli zamiast cierpieć z powodu braku seksu (który jest ważny
fizjologicznie, bo odprężenie, hormony, wszystko to, co cielesne i czysto
fizjologicznie potrzebne), cierpi się z powodu tego, co inni powiedzą. Głupie :-
/

K.

Seksualne tabu wymyslili męzczyźni...

[Gość: eva07]

Wydaje mi się Kamforo, że dzielisz włos na czworo. (Zrymowało mi się) Pewnie,
że można życ bez seksu z róznych powodów, nie tylko religijnych. Z tym, że
ludzie sie róznia, więc jednym to przychodzi łatwiej (jakoś moga o tym
zapomnieć), innym trudniej (bo im się strasznie chce...). Co do metod
naturalnych uwazam je za właściwe tylko jesli ktoś chce miec duzą rodzinę. Ja
po pierwsze nie mam czasu ani siły na nieustające obserwowanie siebie, ani
nerwów na tzw. watykańska ruletkę... Ale bez żartów. W moim akurat przypadku
okresowa abstynencja pozbawiałaby mnie seksu wtedy, gdy go najbardziej pragnę i
potrzebuję. A ponieważ kobieta, jak księzyc bywa w róznych fazach, nie warto
tracić pełni.
Moge chyba o sobie powiedziec, że jestem osobą wierzącą (przynajmniej tak mi
się zdaje) ale po prostu za żadne chinskie pierniki nie moge się pogodzić z tym
anty-antykoncepcyjnym obłędem, który niestety oficjalnie jest głoszony w moim
Kosciele. Człowiek nie musi sobie folgowac we wszystkim, ale czemu ma sobie
koniecznie utrudniac dziedzine zycia,która i tak nie jest łatwa. Satysfakcja z
seksu dla większośći kobiet nie przychodzi sama i ot - tak. Czasem prościej
jest wyrzucic seks za okno i udawac, że go nie ma. Mniej przyjemnie, ale
prościej. Czasem z wstydliwości, lenistwa, źle pojętej cnotliwości lub
pobozności można rozchrzanić związek z mężczyzną. Jednym słowem kobiecie
łatwiej jest czasem grzeszyć przeciwnko miłości bliźniego brakiem seksu niz
jego nadmiarem. A te wszystkie utrudnienia w KOściele wymyslili niestety
mężczyźni, dla których seks jest tylko czymś aż za bardzo prostym i w kazdej
sytuacji kuszącym. Zas przed tym pokusami się trzeba chronić w imię
człowieczństwa.
Myslę, że jest kompletnym nonsensem absolutyzowanie seksu - że to się musi
robić, bo inaczej.... Ale jest też bezsensem absolutyzowanie wyrzekania się
seksu. To sa po prostu rózne strony ludzkiego medalu. Mnie trudno jest zyć bez
seksu, ale mogę i nie ma z tego powodu dramatu.

[kamfora]

Gość portalu: eva07 napisał(a):

> Wydaje mi się Kamforo, że dzielisz włos na czworo.

A jeśli nawet...
Czy uważasz, że na niektóre tematy po prostu nie warto rozmawiać?
Bo odpowiedź jest banalnie prosta?

[eva07]

Nie, nie uważam, że na niektóre tematy nie trzeba rozmawiać. To znaczy -na
niektóre może rzeczywiście nie warto, ale ten akurat jest ciekawy, czemu dałam
wyraz biorąc udził w dyskusji. E.

[Gość: Ana]

kamfora napisała:

> Czy powstrzymywanie się od seksu przez osoby wierzące, stosujące tzw
> metodę naturalną - jest przez nich odbierane jako "KRZYŻ", jako wielkie
> cierpienie, które godzą się ponieść w imię swojej wiary?
Oczywiście że tak. Przeczytaj sobie jeszcze raz wczorajsze wypowiedzi Michała w
wątku "Dziewictwo". Co drugi post kończy zdaniami w rodzaju: 'trzeba nieść swój
krzyż, nikt nie obiecywał że bedzie łatwo'.

Co do mnie to może wcześniej nie odpowiedziałam na Twoje pytanie tak jakbyś
tego oczekiwała. Odpowiedziałam tak jak czuję. Dla mnie seks jest niezbędny do
zycia ale tylko kiedy wiąże się z miłoścą. Ponieważ uczestniczyłaś wczoraj w
naszej dyskusji w/w wątku to wiesz że nie kierują mną żadne względy religijne.
Jestem za seksem zawsze gdy dotyczy on kochających sie ludzi pod warunkiem że
nie rani sie innych. A na prawdę nie ma znaczenia czy jest to przed slubem czy
po. Przynajmiej dla mnie.

CZY SEX JEST NIEZBĘDNY DO ŻYCIA?

[pastwa]

kamfora napisała:


Jeszcze raz postaram się wyjaśnić, o co mi chodzi :-))
Czy uważacie, że powstrzymywanie się od sexu (z innych względów niż religijne)
jest trudne, szkodliwe, bezsensowne?

***Jesli powstrzymywanie sie od seksu jest szkodliwe, to i z religijnych
wzgledów również takim bedzie, to tak dla usciślenia.

Czy powstrzymywanie się od seksu przez osoby wierzące, stosujące tzw
metodę naturalną - jest przez nich odbierane jako "KRZYŻ", jako wielkie
cierpienie, które godzą się ponieść w imię swojej wiary?

*****A czemu powstrzymywanie sie od seksu akurat wynikac ma z wiary, czemu
nie powinna osoba wierzaca powstrzymywac się przykładowo od spogladania w
prawo, albo przed jedzeniem fasoli, taka sama logika. Skor to kwestia wiary,
to moze potrzebe seksu dał ludziom Szatan, a nie Bóg, bo inaczej zachowywanie
sie zgodnie z tym czym obdarzył nas Bóg nie mogłoby byc sprzeczne z wiarą,
zwłaszcza ze krzywdy tym postepowaniem ( seksem) sie nie czyni komukolwiek.
Co ma seks wspólnego z wiara w Boga pytam wprost ???

Czy są sytuacje, kiedy godzicie się na sex, chociaż nie macie ochoty,
bo myślicie, że nie wypada inaczej?

***No chyba ze się jest prostytutka, badź uległą zoną/mężem nie
dobraną/dobranym seksuanie z partnerem/partnerką, ale to jest juz raczej
głupota.
Idea seksu jest taka, ze ma on dawać przyjemność, a nie być "krzyżem", czymś
co wypada robić, bo to nie zwyczaj wynikajacy z dobrego wychowania przecież.

A co do pytania wątku,mozna zyc bez nóg i rąk ja sie człowiek uprze,wiec i bez
seksu równiez, pytanie tylko w jakim samopoczuciu, grunt by ta razygnacja była
decyzją podjeta świadomie i dobrowolnie

[Gość: Malwina]

niezbedna do zycia sa woda i jedzenie, no i powietrze.
Czy taka odp na pytanie jest satysfakcjonujaca ?

Zeby rozwinac trzeba by sie zastanowic jak rozumiemy pojecie "zycia".

[ispa]

jest!!
i nawet zmienilo mi sie zasadniczo podejscie. kiedys bylem sklonny traktowac to jako sport i nie
widzialem nic dziwnego w szybkim i zwierzecym "podboju" i zaspokojeniu. Teraz nie - moja kreatywnosc,
fantazja, miauczenie, mruczenie, gryzienie, wicie sie, blysk w oku i wszystko wszystko wszystko
zarezerwowane jest dla specjalnej osoby :) I zadnej innej nie dam tego samego. Zaczqlem czuc jakas
wyrazna wiez duchowa z sexem zwiazana i ten mus ze calego siebie i wszystko z siebie nie bede dawal
byle komu, ot tak

[kamfora]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> Zeby rozwinac trzeba by sie zastanowic jak rozumiemy pojecie "zycia".

Rozwijam na razie pojęcie ;-)
czy sex jest niezbędny, aby życie człowieka miało sens.
Tu i teraz.

[_kami]

kamfora napisała:

> Rozwijam na razie pojęcie ;-)
> czy sex jest niezbędny, aby życie człowieka miało sens.
> Tu i teraz.

Tak. Ale seks seksowi nie równy.

K.

[Gość: Malwina]

....by zycie mialo sens ?
jesli zalozyc ze zycie ma sens ktory jemu nadamy, to ludzie dla ktorych seks
jest tym sensem (a gorsze pierdoly sobie jako sens zycia wybieramy ! swiat
jest stone ;-) uwazaja ze jest niezbedny.
w sumie jak porownac z tymi dla ktorych sensem zycia jest : filatelistyka,
kolekcjonowanie ogrodkowych krasnoludkow, sekta Swiatla, praca, wegeterianizm
i pucowanie mieszkania to raczej ten seks atrakcyjny sie wydaje ...;-)

Pytanie n°2 ktore nalezaloby moze tu zadac to : dlaczego ?

No bo seks :-))), nawet bez milosci (tak tak) moze byc....przyjemnoscia :-)))
A czy zycie bez przyjemnosci ma sens ???

Odpowiadam teraz osobiscie i bezposrednio na pytanie postawione wyyyzej : seks
nie jest niezbedny by zycie mialo sens.
(czy musimy wszystko w kategoriach czarne-biale rozpatrywac ?)
pzdr
M.

[kamfora]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> (czy musimy wszystko w kategoriach czarne-biale rozpatrywac ?)

Niczego nie musimy :-)

(jeśli odpowiadamy na głupie pytania, to widocznie...mamy ochotę
odpowiedzieć ;-)

[Gość: Malwina]

???????????????????

[kamfora]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> ???????????????????


No co??
Przecież mówię: jeśli uważasz, że pytanie wątku jest głupie, a mimo
to odpowiadasz - to przecież nie dlatego, że musisz, tylko dlatego,
że masz ochotę :-)))

[pastwa]

kamfora napisała:

Malwina napisała:
>
> > ???????????????????


> No co??
> Przecież mówię: jeśli uważasz, że pytanie wątku jest głupie, a mimo
> to odpowiadasz - to przecież nie dlatego, że musisz, tylko dlatego,
> że masz ochotę :-)))

[re_ne]

Kamforo, nie ma glupich pytan. Tylko sa pytania na ktore chetnie odpowiadamy, i
sa takie, na ktore odpowiedzi udzielic nie mozemy. A to z roznych powodow:
nie chcemy
lub nie umiemy


A co do sexu.
Poped seksualny lezy w naszej naturze, ale w spoleczenstwie ktorym przyszlo nam
zyc, istnieje gleboko zakorzenione przekonanie, ze seks jest czyms zlym i
niskim. Co jest poniekad prawda, ale tylko w odniesieniu do ludzi, ktorzy go
naduzywaja.
Natomiast jesli przegniemy w druga strone, i tlumic bedziemy w sobie ta ogromna
energie odmawiajac go sobie, doprowadzic to moze do nerwic i agresji.
Owszem, mozna zyc bez seksu, ale co to zycie bedzie wtedy warte? :)))
Obchodzmy sie z nim umiejetnie, i cieszmy sie nim!!! Seks doskonale wplywa na
krazenie, i samopoczucie.

[pastwa]

kamfora napisała:


> Rozwijam na razie pojęcie ;-)
> czy sex jest niezbędny, aby życie człowieka miało sens.
> Tu i teraz.

A co jest niezbedne aby zycie człowieka miało sens, jest cos takiego ogólnego ?

[kamfora]

pastwa napisał:

> A co jest niezbedne aby zycie człowieka miało sens, jest cos takiego
ogólnego ?

Drogi Pastwo.
Siedzę sobie sama w domu, poczytuję forum i archiwa różnych tygodników...
I od czasu do czasu wymyślam jakiś temat na wątek :-)
Nie są to tematy na miarę wielkich dzieł - nie pretenduję do jakiejś
nagrody "Wątek roku" czy inne takie...
Prawdopodobnie każdą moją wypowiedź można uznać za mało logiczną, mało
sensowną i w ogóle niepotrzebną (nikomu oprócz mnie).

Czasem myślę, że jeśli ja zastanawiam się nad czymś - to może inni też
mieliby ochotę się nad tym zastanowić? (Nieraz się jednak zdarzało, że nikt
nie podejmował tematu - i...nic się nie stało :-)
Czasem myślę też, że do niektórych "odkryć" dochodzi się dopiero po
wypowiedzeniu czegoś. (Ja przynajmniej tak mam)

Nie ma niczego "ogólnego" zapewniającego sens życia człowieka.
Bo życie konkretnego człowieka ma dla niego sens wtedy, kiedy
on ten sens widzi. To, że "statystyki mówią, że..." nie zmieni faktu,
że pan X, czy pani Y myśli inaczej.

uff ;-)

[Gość: Joanna 31]

Ciekawy temat...
No cóż - pewnie niektórych zgorszę tym co za chwilę napiszę ale... raz kozie
śmierć. Od 9 już prawie lat jestem matką wspaniałego synka. Wychowuję go sama
bo jego 'tatuś' lubił tylko sex... o owocach tegoż nie chciał słyszeć.
Ja sama sex uwielbiałam swego czasu, dawał mi wiele radości, satysfakcji itp,
itd.
No cóż, życie się zmienia... Od owych 9 lat nie uprawiałam sexu w związku z
brakiem partnera, po prostu. Nie chodzi o to, ze brak chętnych nie.
Dokonałam pewnego wyboru. Nie załuję ... ale za sexem tęsknię i to bardzo.
Przeraził mnie jedynie ten temat... Czy to, ze nie uprawiam od dłuższego czasu
już sexu (szanując w ten sposób siebie , swojego syna i być może innych)
znaczy, ze jestem chora? Że grozi mi to chorobą psychiczną czy też inną???
Czy też wyznajecie zasadę, żę narzady nie używane zanikają?? Ja naprawdę czuję
się dobrze... a tęsknoty każdy z nas ma , za tym czy za owym... Ale trzeba
umieć dokonywać wyborów, które mają być dobre dla nas a nie dla innych...
Pozdrawiam

[re_ne]

Nie Joanno, nikt nie powie Ci ze jestes chora psychicznie. Wrecz przeciwnie! Bo
to, ze potrafisz odmowic sobie pojscia do lozka z kimkolwiek aby tylko,
swiadczy jak najbardziej pozytywnie o Tobie, i ze jestes juz na ktoryms z
wyzszych szczebli w swoim rozwoju.

[Gość: Malwina]

no bo cos mi sie wydaje ze ona poprostu nie ma na to ochoty :-)
chyba trzeba odroznic fizyczne potrzeby seksualne od pragnienia danej osoby...
nie ma osoby-nie ma pragnienia.

[re_ne]

No nie wiem Malwino jak to tam u Was jest kobiet...:) Moze z wiekiem ta
potrzeba zanika? Trudno mi co kolwiek po takim jednym poscie powiedziec...
Musialbym chyba z Joanna porozmawiac... :)

[Gość: dodo]

polecam do poczytania syberyjskie wspomnienia "inny
swiat" i "dziennik pisany noca" a nawet i "archipelag
gulag" - tam macie odpowiedzi na pytanie kamfory. bardzo
jednoznaczne.

[kamfora]

Gość portalu: dodo napisał(a):

> polecam do poczytania syberyjskie wspomnienia "inny
> swiat" i "dziennik pisany noca" a nawet i "archipelag
> gulag" - tam macie odpowiedzi na pytanie kamfory. bardzo
> jednoznaczne.


Ach, Dodo :-))
Odpowiedzi na moje pytanie mogę ja, jak i każdy' znaleźć w wielu miejscach!
Zależy mi na tym, co myślą o tym konkretni forumowicze, i to w odniesieniu
do samych siebie. Tutaj i teraz.
Nie: autorzy wspomnień, którym udało się przeżyć w ekstremalnych warunkach.
Nie: filozofowie, lekarze, psychiatrzy.

Pytanie jest do piszących na forum.
Czy moje odczucia (jakiekolwiek) są bardziej prawdziwe,
gdy potwierdzone w jakiejś książce?

A co mają do tego autorytety?

[Gość: eva07]

Rany, Dodo, jakie ty odpowiedzi znajdujesz w sprawie seksu w "Innym Świecie"
albo "Archipelagu Gułag"? MOże dodasz jeszcze "opowiadania kołymskie"
Szałamowa, "Prosze państwa do gazu" Borowskiego i "Medaliony" Nałkowskiej?
Chodzi ci o to, że jak zagrozona jest sama agzystencja człowieka, a takze
istota jego człowieczenstwa to seks jest mniej wazny? Czy też o to, że mimo
wszystko, jak tylko człowiek nieco się odzywi, to mu się przypomina? BO tam
możan chyba znaleźć dowody na obie tezy. Jak wspominał Vaclav Havel, swoje
zapiski ukrywał w więzieniu w stosach bielizny do prania upstrzonej tysiacami
sladów po "nienarodzonych dzieciach..."

[matrek]

Organy nieużywane naprawdę zanikają.

[Gość: róża]

Po pierwsze należałoby ustalic co to jest sex? Bo według powszechnej opini to
tylko sam akt seksualny, pieszczoty itd. Żadej psychologii, emocji. Sex można
uprawiac zarówno z mężczyzna, którego sie zna i kocha, jak i z tym, którego
się nie zna i nie jest się z nim związanym emocjonalnie, itd. Sex można
uprawiac także samemu ze sobą (masturbacja).
Dlatego też:
1. dla zdrowia fizycznego sex jest bardzo potrzebny
2. w tym kontekście niewazne jest czy robisz to z kimś czy sam(a), odprężenie
i zadowolenie fizyczne , poprawa krążenia jest taka sama.
3. nieważne jest tez ile razy go uprawiasz. Są ludzie, którzy lubia kilka razy
dziennie, są tacy, którym wystarcza kilka razy na rok. Dla pierwszych
uprawianie seksu kilka razy w roku zakrawa na jakąś chorobę, kalectwo czy
wyrzeczenia pełne cierpień. Dla drugich ciągłe uprawianie seksu jest dewiacją.
4. Jest niezbedny jeśli planujesz dzieci, choć teraz zawsze mozna in vitro:)
W sferze psychologicznej natomiast:
1. Sex można uprawiać z samym sobą, więc osoby same nie muszą wariować z tego
powodu, ze nie mają partnerów seksualnych.
2. Jeśli chodzi o związekk emocjonalny miedzy ludźmi jest on bardziej ważny
niż sex. Sex jest tylko jednym z wielu sposobów na wspólne przeżywanie bycia
razem, pokazywania sobie miłości, itd. A ponieważ tych sposobów jest tak
wiele, to zrezygnowanie z seksu nie oznacza zrujnowanie związku, czy obnizenie
jego jakości, bo miłość mozna okazać na wiele sposobów i są zwiazki, ktore
funkconują naprawdę bardzo fajnie bez seksu. Poza tym seks nie moze być sprawą
przewodnią w życiu ani w zwiazku, ponieważ nawet z racji naszej natury jest on
tylko instrumentem do podtrzymania gatunku. Reszta naszego zycia upływa poza
seksem: nauka, praca, wychowanie dzieci. Pomijam juz sytuacje typu choroba czy
po prostu starość. Pojawia się tu jeszcze kwestia ludzi kalekich, zwłaszcza
np. eunuchów, kastratów. Dla nich jedynym właściwie powodem frustracji
było/jest niemoznośc posiadania dziecka. Bo z seksem jakoś sobie radzili.
Można przecież odczuwać rozkosz seksualną nie angażując się w nią fizycznie.
Zwłaszcza kobiety znają taki stan.
Reasumując zadowolenie psychiczne, więź emocjonalna buduje się nie tylko, albo
nawet wcale nie przez seks. Wieć można pokusic sie o stwierdzenie, ze seks w
sferze psychicznej też nie jest nam tak potrzebny. Problem z seksem np. w
związku polega na niedobraniu się partnerów. Ile razy można usłyszeć zarzut
np, faceta, ze żona jest jakas nienormalna, bo inne to jak kotki, a ona zimna
jak ryba. Tylko, ze ich potzreby i sposó realizowania tych potrzeb jest
normalny u obu. Tylko ona woli rzadziej, on częściej. Ale gdy już przeżywają
ten akt seksualny doświadczają takiego samego zadowolenia, satysfakcji i
odprężenia. Tylko, że on potzrebuje tych przyjemności częściej doświadczać,
jej wystarczy cieszyć sie nim np. raz na miesiąc.

Była tu mowa o katolikach i metodzie naturalnej. Ludzie, którzy ją stosują nie
sa do niej zmuszani. Robią tak, bo czują, ze tak jest dobrze, bo taki jest ich
wybór i dobrze się z tym czują i nie przeszkadzają im okresy
wstrzemiesliwości. Ale dla ludzi, którzy lubią to robić często i kiedy chcą
jest to nie do pomyślenia, więc twierdzą, ze albo są oni chorzy albo cierpią
potworne meki.
Pojawiła się też kwestia pigułek, ktore umożliwiają kochanie się kiedy i ile
się chce. Zgoda, ale też powodują jakies podświadome działania , ze skoro
biore pigułki, to "powinnam" się kochac często. Ja mam np. taki problem z moim
mężem. Ja nie umiem kochac się tak często jak on i on np. uważa czasem , ze
wydaje bez potrzeby pieniądze na tabletki, bo z nich zadnego pozytku nie ma.
Wychodzi na to, ze on miał nadzieję, ze jak zacznę brać to ochotę nabiorę
większą. A tu nic. A nie patrzy np. na to tej strony, ze one pomagają mi
utrzymać w normalnym stanie gospodarke hormonalną, bo już zaczęłam przechodzić
menopauzę, choć mam 30 lat. Swoim gadaniem spowodował, ze czuję się jakoś
nieswojo, ze biore i nie kocham się tak często jak bym mogła.
Tu jest też problem poruszany tu gdzieś:seksu gdy nie ma się ochoty. Ja bardzo
często idę do łóżka z mężem, bo szkoda pieniędzy wydawanych na tabletki, bo
tego oczekuje mój mąż, bo jak dłuzej z nim sie nie kocham mam piekło w domu, a
tak mam kilka dni słodyczy okupionej dwoma godzinami"igraszek", bo mam dośc
oskarżania mnie o chorobę, oziębłość porównywanie do innych kobiet, które są
bardziej namiętne ode mnie itd. Ale gdy się juz kochamy jestem bardzo dobrą
kochanką, jestem bardzo namiętna i otwarta na różne "zabawy". U mnie po prostu
jakość przerasta ilość i już. Ale dla męża i chyba większości mężczyzn
ważniejsza jest ilośc od jakości.
Dlaczego nie mozna uszanować tego, ze ktoś nie lubi seksu, albo lubi rzadziej
od uznanej normy(jest coś takiego?!). To że tak jest nie oznacza, ze jest
chory, nienormalny, oziębły i ze musi spełniać oczekiwania w tym względzie
otoczenia.

to tak na szybko co mi sie kłebi w głowie
zbyt trudny to dla mnie temat
pozdrawiam

dzięki, Różo :-))))

[kamfora]

Właśnie o takie wypowiedzi mi chodziło :-))

[aremo]

Gość portalu: róża napisał(a):

> > Pojawiła się też kwestia pigułek, ktore umożliwiają kochanie się kiedy i
ile
> się chce. Zgoda, ale też powodują jakies podświadome działania , ze skoro
> biore pigułki, to "powinnam" się kochac często. Ja mam np. taki problem z
moim
> mężem. Ja nie umiem kochac się tak często jak on i on np. uważa czasem , ze
> wydaje bez potrzeby pieniądze na tabletki, bo z nich zadnego pozytku nie ma.
> Wychodzi na to, ze on miał nadzieję, ze jak zacznę brać to ochotę nabiorę
> większą. A tu nic.


To dosyć częste przy nieprawidłowo dobranych pigułkach.Mogą powodować obniżenie
libido.


A nie patrzy np. na to tej strony, ze one pomagają mi
> utrzymać w normalnym stanie gospodarke hormonalną, bo już zaczęłam
przechodzić
> menopauzę, choć mam 30 lat.


Menopauzę w wieku 30 lat?????
Radziłabym zmienić ginekologa ,który dobierze lepsze pigułki:-)

[Gość: róża]

>
> Menopauzę w wieku 30 lat?????
> Radziłabym zmienić ginekologa ,który dobierze lepsze pigułki:-)

Dzięki za troskę:)
Niestety tak wyszło:) A zmieniłam już, ale tabletki. Poprzednie brałam od
urodzenia pierwszego dziecka i było dobrze. Cztery lata temu urodziłam drugie
i wróciłam do tych samych, ale zaczęłam po pól roku mieć dziwne objawy. Po
badaniach okazało się, zaczynam wchodzić w okres menopauzy, więc ginekolog
zmienił na razie pigułki, bo nie chciał stosowć terapii hormonalnej ze względu
na wiek. Na szczęście się udało. po pół roku wszystko wróciło do normy.
Menopauzy nie ma ,ale ochoty też nie:) Nie sądzę zeby to była wina akurat
pigułek, bo ja nigdy nie byłam jakaś "napalona". Mogę żyć bez seksu i pół
roku, nie umrę.

róża

Jednak pigulka

[Gość: J.S.]

Ja sadze, zdecydowanie winna jest pigulka. Pisze to abstrahujac
od "swiatopogladu".
J.S.

[saana]

to chyba jak z czekolada jak poskamakujesz jej to zostanie mile wspomnienie, i
chociaz masz ja dookola w kazdym sklepie nie zawsze sie na nia skusisz. to z
jednej strony a z drugiej nic tak nie odpreza jak dobry seks. I wlasnie jezeli
zastapic seks innym dobrym zdrowym odprezaczem -najlepeij sportem, mysle ze
spokojnie mozna zyc.

[Gość: Imagine]

NIE JEST NIEZBEDNY !!!!! Niezbednym jest oddychanie (w kolejnosci), picie i
jedzenie. Jak zapewnisz sobie te trzy rzeczy, mozesz podjac decyzje mieszkania
bez domu i bez seksu. I to tez bedzie zycie. Zycie z Twojego wyboru. Nie
nazywaj tego NIEZYCIEM jednak. Bo to jest zycie.
Pozdr, Imagine.

[Gość: J.S.]

Oczywiscie ze nie. Co wiecej zycie bez seksu moze byc piekniejsze i bardziej
pelne. Cala energie ktora zuzywamy w pogoni za zaspokojeniem chuci mozna
spozytkowac w innej sferze naszych pragnien i doznan na przyklad w milosci.
J.S.

[eva07]

Z tym przenoszeniem enrgii, to mysle, że nie jest tak prosto. Ale tak ogólnie -
oczywiscie, że można zyć bez seksu. Wazne jest tylko dlaczego i w imię czego.
Czy bo tak chcemy, czy bo tak się złozyło,czy bo nie umiemy sobie z czymś w
zyciu poradzić...A z drugiej strony seks jest (a przynajmniej bywa) bardzo
potęzna siłą, która potrafi zmusic nas do dotknięcia takiej dość ukrytej i
przez niektórych niechętnie traktowanej, ale ważnej części swojej osoby.
Człowiek jest także cielesny. I nie ma się czego wstydzić. W tym jest także
pełnia człowieczeństwa.

[Gość: Renka]

Moim zdaniem tak samo jest niezbedny jak posiadanie samochodu.Pewnie, ze mozna
sie bez niego obejsc, bo sa inne srodki lokomocji. Ale kazdy chyba chcialby
miec swoj, ten wlasny.
W filmie "walka o ogien" pokazano seks pierwonego czlowieka, ktory nie mial
zbyt wiele innych rozrywek.Samiec dopadal samicy i dokonywal autentycznie
zwierzecego rytualu. A nawet w powietrzu sali kinowej czulo sie te burze
feromonow, ktore inicjowaly ten akt :)
Dzisiaj, coraz mniej tych feromonow.Fakt, mozna je sobie kupic, ale dla
przecietniaka sa za drogie.Ja mysle,ze mniej feromonow,to mniej seksu.
A rozrywek zastepczych tez jest ogrom.