pracoholik

[Gość: rybkaa]

Czy związek z pracoholikiem ma sens? Po co mi facet który może mi poświęcić
tylko jeden , góra dwa dni w tygodniu a resztę czasu spędza na budowaniu
swojej firmy? Wiem że mnie kocha, ale zaczynam się czuć jak dodatek. Może
się czepiam bo to znak czasów?

[farsa]

Gość portalu: rybkaa napisał(a):

> Czy związek z pracoholikiem ma sens?

jeśli zaczynasz TAKI związek, wyglądaj rychłego końca TAKIEGO związku...

[Gość: rybkaa]

Nie zaczynam, jestem w tym zwiazku od ok. roku.

[Gość: Malwina]

jeden dwa dni w tygodniu to duzo ! przemysl obiektywnie ...

[kwieto]

Pytanie - co z wieczorami w inne dni?

[...]

[komandos57]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[komandos57]

Zostalem zdjety.Cenzorze przewielebny przepraszam.

[komandos57]

Rybcioooooooo, szydelkuj.Cenzorze buziaczki.Cenzor nalezy do"Radia"

[...]

[komandos57]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[Gość: rybkaa]

jasniej proszę

z pozdrowieniami dla czarodziejki

[Gość: inka_sama]

Ponizszy tekst przekopiowałam ze starego watku. Niby to nie jest odpowiedx na
pytanie autorki - ale tylko pozornie chyba?
Może wydrukuj go, daj do poczytania swemu ukochanemu.
I tez zadaj mu to pytanie: A co jest TWOIM kamieniem?
Może sie czegoś dowiesz o waszym związku.

A za czarodziskimi watkami naszej Czaro - tęsknie. :o)

---------------------------------------------------------
Pewnego dnia, pewien stary profesor zostal zaangazowany aby przeprowadzic kurs
dla grupy dwunastu szefow wielkich koncernow amerykanskich, na temat
skutecznego planowania czasu. Kurs ten byl jednym z pieciu zajec,
przewidzianych na dzien szkolenia, a profesor mial do dyspozycji tylko jedna
godzine, by wylozyc swój przedmiot.
Stojac przed ta elitarna grupa (która gotowa byla zanotowac wszystko, czego
ekspert bedzie nauczal), stary profesor popatrzyl powoli na kazdego z osobna,
nastepnie powiedzial: "Przeprowadzimy doswiadczenie".
Spod biurka, ktore go oddzielalo od studentow, wyjal wielki dzban (o pojemnosci
4 litrow), ktory postawil przed soba. Nastepnie wyjal okolo dwunastu kamieni,
wielkosci pilki do tenisa, i delikatnie wlozyl je kolejno do dzbana. Gdy dzban
byl wypelniony po brzegi i niemozliwym bylo dorzucenie jeszcze jednego
kamienia, podniosl wzrok na swoich studentow i zapytal: "Czy dzban jest pelen?"
Wszyscy odpowiedzieli: "Tak".
Poczekal kilka sekund i zapytal: "Na pewno?".
Nastepnie pochylil sie znowu i wyjal spod biurka naczynie wypelnione zwirem.
Delikatnie wysypal zwir na kamienie, po czym potrzasnal lekko dzbanem. Zwir
zajal miejsce miedzy kamieniami... az do dna dzbana. Stary profesor znow
podniosl wzrok na audytorium i znow zapytal: "Czy dzban jest pelen?" Tym razem
studenci zaczeli rozumiec. Jeden z nich odpowiedzial: "Prawdopodobie nie".
"Dobrze" odpowiedzial stary profesor.
Pochylil sie jeszcze raz i wyjal spod biurka naczynie z piaskiem. Z uwaga
wsypal piasek do dzbana. Piasek zajal wolna przestrzen miedzy kamieniami i
zwirem. Jeszcze raz profesor zapytal: "Czy dzban jest pelen?" Tym razem, bez
zajaknienia, studenci odpowiedzieli chorem: "Nie".
"Dobrze" odpowiedzial stary profesor.
I tak, jak sie spodziewali, wzial butelke wody, ktora stala na biurku i
wypelnil dzban az po brzegi. Stary profesor podniosl wzrok na grupe studentow i
zapytal ich: "Jaka wielka prawde ukazuje nam to doswiadczenie?"
Nieglupi, najbardziej odwazny z uczniow, biorac pod uwage przedmiot kursu,
odpowiedzial: "To pokazuje, ze nawet jesli nasz kalendarz jest calkiem
zapelniony, jesli naprawde chcemy, mozemy dorzucic wiecej spotkan, wiecej
rzeczy do zrobienia".
"Nie" odpowiedzial stary profesor, "To nie o to chodzilo". "Wielka prawda,
ktora przedstawia to doswiadczenie jest nastepujaca: jesli nie wlozymy kamieni,
jako pierwszych do dzbana, pozniej nie bedzie to mozliwe!"
Zapanowalo glebokie milczenie, kazdy uswiadomil sobie oczywistosc tego
stwierdzenia.
Stary profesor zapytal ich: "Co stanowi kamienie w waszym zyciu?"
"Wasze zdrowie?" "Wasza rodzina?" "Przyjaciele?" "Zrealizowanie
marzen?" "Robienie tego, co jest wasza pasja?" "Uczenie
sie?" "Odpoczywanie?" "Albo jeszcze cos innego?"
"Nalezy zapamietac, ze najwazniejsze jest wlozyc swoje kamienie jako PIERWSZE
do zycia, w przeciwnym wypadku ryzykujemy przegranie ... wlasnego zycia. Jesli
damy pierwszenstwo drobiazgom (zwir, piasek), wypelnimy zycie drobiazgami i nie
bedziemy miec wystarczajaco duzo cennego czasu, by poswiecic go na wazne
elementy zycia. Zatem nie zapomnijcie zadac sobie pytania, o to, co jest
kamieniem w waszym zyciu. Nastepnie, wlozcie je do waszego dzbana (zycia) na
poczatku!"
Przyjacielskim gestem dloni, stary profesor pozdrowil audytorium i powoli
opuscil sale...


-------------------------------------------


a co jest waszym kamieniem?

dobre, dzięki:-)

[Gość: szarakomóra]

[Gość: ryba]

Gość portalu: rybkaa napisał(a):

> Czy związek z pracoholikiem ma sens? Po co mi facet który może mi poświęcić
> tylko jeden , góra dwa dni w tygodniu a resztę czasu spędza na budowaniu
> swojej firmy? Wiem że mnie kocha, ale zaczynam się czuć jak dodatek. Może
> się czepiam bo to znak czasów?

Alez oczywiscie ze taki zwiazek ma sens. On to buduje dla was. Poczekaj az
bardzo duzo zbuduje i potem to wszystko zburz...a to co nie udalo sie zburzyc,
zabierz.

[Gość: klips1]

Rybkoo! Uciekaj! Pracoholizm to nalog jak kazdy inny. Niszczy wiezi
miedzyludzkie, rujnuje malzenstwo, odbiera radosc zycia zarowno uzaleznionemu
jak i jego partnerowi. Znam to z wlasnego doswiadczenia gdyz od trzydziestu lat
jestem zona pracoholika i bardzo cierpie z tego powodu.

[Gość: ryba]

Gość portalu: klips1 napisał(a):

> Rybkoo! Uciekaj! Pracoholizm to nalog jak kazdy inny. Niszczy wiezi
> miedzyludzkie, rujnuje malzenstwo, odbiera radosc zycia zarowno
uzaleznionemu
> jak i jego partnerowi. Znam to z wlasnego doswiadczenia gdyz od trzydziestu
lat
>
> jestem zona pracoholika i bardzo cierpie z tego powodu.

No, nie wierze, slysze swoja zone. Czyli ja tez jestem pracoholikiem. Tak
jestem, ale nie ze swojego wyboru. Ja tez cierpie, bo musze ciagnac ten wozek
pelen ludzi ( pracownikow ) w wiekszosci "pod gore". I moze i dobrze ze pod
gore, bo zimny pot mnie zalewa jak mysle co mogloby sie stac jakby bylo z
gorki. Przejechali by mnie rowno, wszyscy...

[cossa]

ma sens w zaleznosci od tego czego od niego oczekujesz.

zycze powodzenia
cossa