zimno

[zippopot]

Jest mi zimno i ciasno. Uciekam przed każdym nadchodzącym tygodniem. Boję się
ale wiem że jedyną ucieczką od tego jest pogodzenie sie z porażką. jest to
chyba nieuniknione, że stracę pracęobietę którą kocham.
pozdrawiam ciepło

[maureen2]

Praca,kobieta, to rzeczy nabyte,podlegające zbyciu.Życie toczy się dalej.

[zippopot]

Tytlko czy miłością można handlować? W takim razie można ją kupić. Dochodzimy
więc do konkluzji, że nie ma czegoś takiego jak miłość. Nie tracę miłości tylko
rzecz.

[shangri-la]

Nie tracisz miłości i nie kupisz jej za żadną cenę.
Na szczeście są wartości uniwersalne i na nich można zawsze polegać.
Poszukaj pracy, a może i kobieta zmieni zdanie?:)
Wszytkiego naj.....!:)

[zippopot]

Nawet jeśli będzie mnie nadal kochać to świadomość, że mnie zostawiłę bo ktoś
inny lepiej spełniał jej oczekiwania nie będzie pociechą. Właściwie to ciężko
mi uwierzyć w uniwersalną i bezinteresowną miłość. A nawet gdyby taka była to
nie jest to coś czego naprawdę chcę.

[zippopot]

Dziękuję jednak za słowa pociechy.

[shangri-la]

Bardzo proszę, ale to nie były "słowa pociechy" tylko własne doświadczenie
ubrane w słowa ku pokrzepieniu Twojego smutnego serduszka:)
A propos Twojego postu powyżej , jeśli nie miłości, czego naprawdę chcesz?

[zippopot]

To trudne pytanie. Z jednej strony pragnę miłości, a z drugiej potrzebuję tej
odrobiny niepewności. To coś każe mi się starać wiąż o nią i wzmaga moje
pożądanie.

[shangri-la]

Całkiem zdrowy objaw:)
Widocznie nadeszło Twoje 5 minut niepewności;)
Walcz o Wasze szczęście!:)
Powodzenia:)

P.S. A pracy mimo wszytko poszukaj;)

[maureen2]

Trwaj,ach trwaj w dązeniu i niegdy nie przestawaj :))))
Zajmując się pracą stacisz okazję do zajmowania się kobietą.
Praca albo kobieta, wybor należy do ciebie.

Trzymaj się.
Pozdrawiam ciepło.
Bużka

[shangri-la]

Złośliwość to wada wrodzona czy cecha nabyta?:)

[zippopot]

Napisałem na początku, że przegram. Stracę nie tylko kobietę ale i pracę.Więc
nie widzę tutaj, żadnego wyboru. To jest tak, że jak się przegrywa to traci się
wszystko. Tak jest przynajmniej w moim przypadku. Bo mała przegrana nie jest w
stanie zmienic nic w moim postępowaniu. To tak jak ze staraniem się. Zaczynam
dopiero wtedy kiedy czuję ukłucie zazdrości. A to z reguły następuje dość
późno;)

[shangri-la]

A Twoje przewidywania wynikają z jakiś realnych przesłanek , czy to tylko takie
ogólne przygnębiające poczucie klęski, wynikające z braku wiary w siebie?

[zippopot]

Brakuje mi sił. Na pójście do lekarza już za późno. Bo efektów można się
spodziewać po miesiącu z tego co wiem. A ja nie mam siły iść jutro do pracy.
Strasznie się tego boję. Wiemj , że nie powinienem. Ze to nic strasznego.Ze
wszyscy chodzą. Ale to nic nie zmienia.

[maureen2]

najlepiej lekarza zaprosić do siebie, niech ona przyjdzie.

[zippopot]

Nie napisałem, że nie mam siły iść do lekarza;)

[zippopot]

Nawet jeśli jutro pójdę- muszę iść nie mam wyboru. następnym razem bęszie to
samo. I kwestią czasu jest kiedy się poddam.

[shangri-la]

Poddasz czemu?
Zwątpieniu czy chorobie?

[zippopot]

Depresja to chyba choroba

[shangri-la]

Bardzo poważna , ale w tym przypadku nie lekarz jest Ci potrzebny ale dużo miłości.

[maureen2]

Puk,puk, tu rzeczywistość,proszę sie obudzić.

[shangri-la]

Rzeczywistość znam lepiej niż świat wirtualny .....w przeciwieństwie do
niektórych forumowych mądrali.

[zippopot]

Dlaczego myślisz, że bardziej od lekarza potrzebuję miłości?

[shangri-la]

zippopot napisał:

> Dlaczego myślisz, że bardziej od lekarza potrzebuję miłości?


A cóż może Ci pomóc lekarz?
Zapisze antydepresanty, po których będziesz się czuł fatalnie i doradzi Ci
psychoterapię, której jedynym pozytywnym skutkiem będzie możliwość opowiadania
o Twoich problemach.

Pomijając przypadki endogenne , depresja jest spowodowana silnie stresującym
wydarzeniem w życiu , czasem ciągiem nieszcześliwych wydarzeń.
Jeśli nie będzie przyczyny stresu , jej objawy zaczną też ustępować.
Gdy nie będziesz się musiał zamartwiać utratą pracy. Gdy Twoja kobieta na nowo
otoczy Cię miłością i poczuciem bezpieczeństwa. Gdy zaczniesz osiągać sukcesy
zawodowe i poczujesz się pewnie w swoim związku, zapomnisz o depresji , bo nie
będzie do niej powodów.

Może też zdażyć się inaczej......
Kobieta odejdzie nieodwołalnie i wypowiedzenie stanie się faktem.
Poczujesz , że cały świat Ci się zawalił i nic jestś już nie wart.
To nieprawda!
Szukaj wsparcia u kochających Cię ludzi. Oni Cię wysłuchają z większa uwagą i
życzliwością niż znudzony cudzymi problemami psycholog.
Oni będą spędzać z Tobą czas, pomogą Ci znów uwierzyć w siebie. Dadzą Ci coś
bezcennego, poczucie akceptacji dla Twoich chwilowych słabości.
Z czasem poczujesz się silny i zaczniesz działać.

Tylko miłość drugiego człowieka może uratować przed kompletnym załamaniem.
Tylko świadomość, że jest KTOŚ, dla kogo warto żyć pozwala przetwać najczarniesz
e miesiące kompletnego zwątpienia.
Dużo miłości Ci życzę!:)))

P.S. W ciągu ostatnich lat, przerabiałam to trzykrotnie.Każdy kolejny epizod
jest coraz dłuższy i głębszy.

[maureen2]

Zadna grupa wsparcia nie zastąpi braku pracy ani kochanki.

[shangri-la]

To miłe, że po raz pierwszy zgadzasz się z moim zdaniem.:)

[sha_la_la_la]

Wsparcie kochającej osoby odmienia nas i świat,czyni je lepszymi.Nie ustawajcie
we wspieraniu,a żli i obłudni nie będą mieli do was dostępu.

[aska275]

Ty sha lalala z tą obłudą i cynizmem jesteś jakaś po.., chora psychicznie!

[shangri-la]

Wcielanie się w czyjąś osobowość zwane jest schizofrenią:)

[maureen2]

nie schizofrenia tylko empatia

[sha_la_la_la]

To nie empatia tylko sympatia. Wystarczy lubić siebie a polubi nas cały świat.
Tylko akceptowanie siebie i bycie z sobą daje nam szczęście.A zło nie ma do
nas dostępu.

[zippopot]

> Może też zdażyć się inaczej......
> Kobieta odejdzie nieodwołalnie i wypowiedzenie stanie się faktem.
> Poczujesz , że cały świat Ci się zawalił i nic jestś już nie wart.
> To nieprawda!
> Szukaj wsparcia u kochających Cię ludzi. Oni Cię wysłuchają z większa uwagą i
> życzliwością niż znudzony cudzymi problemami psycholog.
> Oni będą spędzać z Tobą czas, pomogą Ci znów uwierzyć w siebie. Dadzą Ci coś
> bezcennego, poczucie akceptacji dla Twoich chwilowych słabości.
> Z czasem poczujesz się silny i zaczniesz działać.

Gdyby to tak działało...
Niestety obawiam sie, że jest tak, ze abym dostał miłość nie mogę o nią prosić.
Bo wtedy nie przyjdzie. U mnie zawsze przycgodziła nieproszona. Wtedy kiedy nie
potrzebowałem jej tak bardzo. przełąmałem się poszedłem do pracy. O dziwo
kolezanki i koledzy byli dla mnie mili i postępowali ze mną łagodnie. Nie było
tego co w ogólniaku kiedy przychodziłem z wagarówspirala się nakręcała.
Zrobiłem tez wyrzuty dziewczynie i nadal jest ze mną...
Jestem teraz spokojniejszy. Ale boję się że to wróci.

[maureen2]

Chyba zbędne dywagacje o niczym. Tragizm patetyczny.

[zippopot]

Racja. To tylko konfekcja. Wszystko co można napisać na temat miłości będzie
wtórne a może i patetyczne.

[tata_rak]

Ktoś kiedyś powiedział, że złe myśli przyciągaja złe wydarzenia a dobre myśli -
odwrotnie. Z tego co piszesz wprost emanuje całkowite pogodzenie się z porażką,
ale przecież jeszcze nic złego się nie stało. Pracę masz? Dziewczynę masz? A
piszesz, jakby i jedno i drugie już nie istniało dla Ciebie. To, co Cie
przygnebia to na razie tylko wizja tego wszystkiego, co może nastapić, jeśli
nei wieźmiesz sie w garść. Wiesz, co zawaliłeś w pracy, więc to napraw. Zapewne
wiesz także, co poszło nie tak między Tobą a dziewczyną. Więc to także napraw i
nie popełniaj tego samego błędu 2x. Chyba że tak naprawdę praca i dziewczyna sa
Ci obojętne...

[shangri-la]

"Całkowite pogodzenie się porażką" to właśnie jeden z symptomów depresji.
I nie mów nigdy depresantowi "weź się w garść", bo to ostatnie słowa jakie
powinien usłyszeć.
Wtedy wszytko "jest objetęne".
Ciemno, zimno, pustynia.......

[justyna41]

>Brakuje mi sił. Na pójście do lekarza już za późno. Bo efektów można się
>spodziewać po miesiącu z tego co wiem. A ja nie mam siły iść jutro do pracy.
>Strasznie się tego boję. Wiemj , że nie powinienem. Ze to nic strasznego.Ze
>wszyscy chodzą. Ale to nic nie zmienia.

Efekt działania środków antydepresyjnych można odczuć po 2 tygodniach. Nie wiem
czy wszystkich, są różne grupy tych środków, ale jeżeli chodzi o SSRI to tak).

Te dwa tygodnie można jakoś przetrwać - pójść na zwolnienie albo pracować na
zwolnionych obrotach, jeżeli jest taka możliwość.

Nieleczona depresja może się pogłębiać, chyba nie warto ryzykować, tylko ją
leczyć.

Nie warto się poddawać, lepiej zadbać o siebie.

[justyna41]

>Napisałem na początku, że przegram. Stracę nie tylko kobietę ale i pracę.Więc
>nie widzę tutaj, żadnego wyboru. To jest tak, że jak się przegrywa to traci
>się wszystko. Tak jest przynajmniej w moim przypadku. Bo mała przegrana nie
>jest w stanie zmienic nic w moim postępowaniu. To tak jak ze staraniem się.

Skąd wiesz, że przegrasz? To trochę tak jak z samosprawdzającą się
przepowiednią - jeżeli założysz, że przegrasz, to pewnie tak będzie.

Może warto walczyć, mieć nadzieję.

[braun_f]

> Jest mi zimno i ciasno

a mi sie marzy goraco i ciasno
...i wilgotno