Empatia to przekleństwo !

[words_of_wisdom]

Jeśli jesteś osobą empatyczną, to wiesz,
że ...wchłaniasz emocje innych ludzi.
Niełatwo sobie wytłumaczyć, że mamy własne życie,
że mamy do niego prawo, czytaj prawo do własnego, osobistego nastroju ;-).
Ale nasza empatia jednak działa zawsze. Szef był nie fair, a Ty musiałaś
tłumaczyć się przed współpracownikami, wyszłaś z pracy zdołowana.
Kupiłaś sobie fajną sukienke, nastrój się poprawia.
Dzwoniłaś do Taty, znów źle się czuje, martwisz się. O sukience zapomniałaś.
Koleżanka ma doła, trzeba ją pocieszyć, więc próbujesz być optymistką.
Przyjaciel miał wpaść, ale nie ma czasu. Przykro Ci i smutno.
Chcecie o tym pogadać ? WoW.

[lsilanow]

ja taką empatie uważam za dar
współczuje Tobie
i pozdrawiam

[words_of_wisdom]

lsilanow napisał:

> ja taką empatie uważam za dar
> współczuje Tobie
> i pozdrawiam

Nie widzę powodów, abyś mi współczuł daru, który - jak napisałam - posiadam.
Tytuł jest bardziej prowokacją, może przejawem chwilowego zmęczenia.
Zbyt łatwe wyciągasz wnioski, co poddaje w wątpliwość Twoją empatię.
Ale każdy ma taki <DAR>, na jaki zasłużył.

[e_w_a_g_5]

ja tam nie widzę tu żadnej empatii. Ale ładny wyraz, używaj go, póki co...;)

[words_of_wisdom]

Przepraszam, gdzie nie widzisz empatii?
Dla jasności, gdyby ktoś pojęcia tego ładnego wyrazu nie był pewny.

Empatia (gr. empátheia ‘cierpienie’) - w psychologii zdolność odczuwania stanów
psychicznych innych ludzi (empatia emocjonalna), umiejętność przyjęcia ich
sposobu myślenia, spojrzenia z ich perspektywy na rzeczywistość (empatia
poznawcza).

Osoba nie posiadająca tej umiejętności jest "ślepa" emocjonalnie i nie potrafi
ocenić ani dostrzec stanów emocjonalnych innych osób. Silna empatia objawia się
między innymi uczuciem bólu wtedy, gdy przyglądamy się cierpieniu innej osoby,
zdolnością współodczuwania i wczuwania się w perspektywę widzenia świata innych
ludzi.

Psychologowie zastanawiali się skąd bierze się uczucie empatii i dlaczego
niektórzy ludzie są go pozbawieni. Empatia jest jednym z najsilniejszych
hamulców zachowań agresywnych, więc jest to także pytanie istotne z punktu
widzenia inżynierii społecznej.

[e_w_a_g_5]

no super, jestem pod wrażeniem. Gdyby nie Ty nie miałabym pojęcia

[words_of_wisdom]

e_w_a_g_5 napisała:

> no super, jestem pod wrażeniem. Gdyby nie Ty nie miałabym pojęcia

Nie ośmieliłabym się kierować tej definicji do Ciebie,
sprawiasz wrażenie, że posiadłaś wszystkie mądrości,
nie pozostaje mi nic innego niż życzyć, abyś wcielała je w życie (realne
oczywiście).

[lsilanow]

ciśnienie się zwiększa, na dworze
i może dlatego ludzie zwykłe, odrobine złośliwe droczenie i puszczanie ;) odbierają tak, jakby to był atak personalny :(

[baja39]

Z empatią - jak z asertywnością. Można nauczyć się jej lub nie, używać lub nie.
To nasz wybór.

[words_of_wisdom]

baja39 napisała:

> Z empatią - jak z asertywnością. Można nauczyć się jej lub nie, używać lub
nie.
> To nasz wybór.

Baja, nie zgodzę się,
asertywność to często <być albo nie być> w firmie, w zawodzie,
tam są obcy ludzie, można się nauczyć <grać>.
Ale empatia obejmuje również ludzi nam bliskich, to miałam na myśli w
szczególności,
wchłaniamy ich emocje, nawet jeśli się przed tym bronimy, nawet jeśli
opanowaliśmy jakieś sposoby obrony.
To kwestia wrażliwości.
Jej nie sposób <oszukać>.

[mallina]

baja39 napisała:

> Z empatią - jak z asertywnością. Można nauczyć się jej lub nie, używać lub nie.
> To nasz wybór.

nie zgadzam sie. w jaki sposob mozna "nauczyc" sie empatii? i w jaki sposob
nauczyc sie jej nie uzywac? prosto jest to tylko tak napisac:-)
nie idzie wylaczyc takiego myslenia, nawet jak wszystko sie w srodku buntuje i
nadchodzi chwila oczekiwania, ze o nas ktos mocno pomysli, wczuje sie w nasze
emocje (chyba autorka watku miala wlasnia taki moment).
zawsze sa inni na pierwszym planie, "ja" jest tylko pozornie pierwsze -zawsze
okazuje sie cofniete chocby o krok w tyl, za innymi.

[lsilanow]

hmm...
ja nie współczułem Tobie daru
a jedynie stanu, w jakim się znajdowałas, gdy pisałas pilotażowy post

[lsilanow]

oj, po prostu byłas zła i tyle :)

[nina9999999]

nie zgadzam się. ta zdolność jak wszystko na świecie rządzi się odwiecznym
prawem równowagi. ile złego przyjmiemy i ile wycierpimy to jedno, a drugie to
to, że widzimy o wiele więcej i potrafimy czuć szczęście w większym stopniu
lub z większą częstotliwością niż inni. nie ma nic za darmo .

[words_of_wisdom]

nina9999999 napisała:

> nie zgadzam się. ta zdolność jak wszystko na świecie rządzi się odwiecznym
> prawem równowagi. ile złego przyjmiemy i ile wycierpimy to jedno, a drugie to
> to, że widzimy o wiele więcej i potrafimy czuć szczęście w większym stopniu
> lub z większą częstotliwością niż inni. nie ma nic za darmo .

Nino, oczywiście zgadzam się z Tobą ;-)
Problem w tym, że widzenie tego o wiele więcej, i czucie więcej,
powoduje, że czasami jest ciężko.
Właściwie, to tylko to chciałam poprzez ten wątek powiedzieć.
Może oczekiwałam empatii,
ale niewiele jej dostałam.
Dziękuje za Twoje słowa.
:-)

[baja39]

>"rządzi się odwiecznym prawem równowagi..."

A ja się nie zgadzam z Tobą. Równowaga to obowiązuje w świecie przyrody, ale
wśród ludzi, ich burzliwych emocji oraz chłodnych kalkulacji, wyrachowania itp.
itd.- jakoś trudno mi znaleźć przykłady równowagi.

[nina9999999]

równowaga panuje w przyrodzie, a my do niej należymy. obojętnie ile
namieszamy , ona nie zwraca na to uwagi.. . ma własne prawa, które chcemy czy
nie, jesteśmy zmuszeni znosić. ignorancją byłoby twierdzenie, że jesteśmy na
tyle władni by nie być zależnym od natury. cokolwiek nie zrobimy równowaga
będzie zachowana. im więcej cierpień , tym więcej dobrego nas potem spodka. im
więcej krzywd wyrządzimy, tym więcej będziemy cierpieć. przekonałam się o tym
osobiście jak i wielu, których znam....

[narko_manka]

Namieszalas cos strasznie

[baja39]

<im więcej cierpień , tym więcej dobrego nas potem spodka. im
więcej krzywd wyrządzimy, tym więcej będziemy cierpieć. przekonałam się o tym
osobiście jak i wielu, których znam.... >

To mi brzmi jak tezy jakiejś nieznanej mi religii, i których się nie udowadnia,
tylko przyjmuje na wiarę. Przecież nikt nie wie, co go spotka w przyszłości.
Można tylko spekulować i mieć nadzieję na coś dobrego.

>przekonałam się o tym osobiście jak i wielu, których znam.... >
A co z resztą, której nie znasz???
Twe zdanie, to tylko Twa wiara i osobiste doświadczenia, a nie zasada ogólna.

[ja_adam]

jestem doskonałym empatą
ale mój wybór
mam wasz wszystkich gdzieś!

[baja39]

Nina, no i jaką równowagę zaproponujesz ja_adamowi?

o rany tego watku mi trzeba było..

[alexolo]

doskonale nazwane....
empatia to przekleństwo"


w moim przypadku to faktycznie przekleństwo i uciazliwośc
co mozna z tym zrobic ...jak sioe uodpornic ....
w moim życiu tyle suiie dzieje,,,rozwód..samotnośc ..choroba ojca i
mamy...a ja ciagle zatrówam sie problemami innych....jesyem przy okazji
wieczna optymistka ..ciagle ktoś mi mówi "jak po tylu przejsciach masz
siłe sie usmiechać.." i bum ładują mi kolejne problemy a ja je chłone
i odczówam jak swoje!!!!

[ja_adam]

Empatia jest to umiejętność dostrzegania, postrzegania!
Człowiek zdrowy psychicznie sam zakreśla jak daleko ma sie posunąć w okazywaniu
swoich stanów emocjonalnych, by zjednoczyć się z kimś w bólu.

Moje zdanie:
Jeśli ktoś ma depresję i to ta druga osoba będąca uczestnikiem jej bólu także
wpada w depresję, to w żaden sposób nie można nazwać tego empatią. Jest co
prawda tzw mechanizm pępowiny, gdzie dziecko niejako jest barometrem nastrojów
matki, ale wydaje to jest inna sprawa.

Moim zdaniem "empata" nie pozwoli ponieść się emocjom osoby, której chce pomóc,
zrozumieć co się dzieje, jest nienaruszalna!

[baja39]

> Moim zdaniem "empata" nie pozwoli ponieść się emocjom osoby, której chce pomóc,
> zrozumieć co się dzieje, jest nienaruszalna!

Coś w tym jest, bo psychoterapeuci chyba słuchają empatycznie, ale jak mówisz
nie dają się ponosić. Nawet kiedyś słyszałam takie określenie od osoby, która
miała z nimi dużo do czynienia, że z nich "kawał cholery" /bez urazy/, bo rąbią
nagą prawdę człowiekowi, która czasem jest bolesna.
No to jak w takim razie nazwać tych, co się dają ponosić emocjom innych?

[abir1111]

Empatia pozwala być bliżej ludzi,czasem rzeczywiście ciepienie nalbliższych
staje się moim udziałem i boli tak samo.Nie oznacza to,że chcę z tego
współodczuwania zrezygnować.Ich doświadczenia i bogactwo przeżyć jest dla mnie
tak samo ważne jak moje.Nie oznacza to obowiązku zrywania się i wkraczania w
ich życie z misją niesienia pomocy.Chcę żeby czuli ,że jestem tuż przy
Nich,żeby pozwolili mi trwać w cierpieniu...takie poczucie że Jesteś i duchowa
bliskość pozwalają oszukiwać sens bolesnych doświadczeń.Świadomość obecności
takich ludzi w moim życiu jest najcenniejszym darem.

[abir1111]

Empatia nie powinna więc oznaczać uzależnienia,to niemożliwe zresztą żeby
reagować na każdą sytuację która nas porusza.Kiedy znajduje się w trudnym
momencie oczekuje nie rozwiązania za mnie problemów i pokierowania mną,bo nie o
zależnościowy układ chodzi,ale trwania przy mnie...i moje oburzenie wywołuje
postawa rodziców,którzy współprzeżywając ból dziecka poddają gotowe propozycje
wyjścia z kryzysu.A chyba w tym momencie nie ma nic ważniejszego jak ich
obecność,akceptacja i przyzwolenie na swobodę wyboru!Chcę mieć szansę
wysłuchania i możliwość przeżycia wszystkich emocji,bo i łez i smutku
potrzebuję...i już.

Empatia nie jest potrzebna

[ja_adam]

Dobrze jest komus pokazać, że rozumie sie jego doświadczanie życia, rozumie sie
jego wybory, udziały w smutkach i cierpieniach, lecz to jest jego życie nie moje!
To jest jej, jego lekcja błędów, znoszenia przeciwności losów.
To On ma się czegoś nauczyć.

Nie powinniśmy nosić za nich tego jarzma. Co najwyżej być przy nich, obecni,
życzliwi, jak ojciec przy dziecku, które się przewraca, które powinno sie
przewrócić i wstać, czasami popłakać.
Ale jak sie wtedy czuje dziecko gdy patrząc na ojca zamiast znaku pojednania,
uśmiechu widzi także łzy?

[nina9999999]

podpisuję się pod tym.

[2105_a]

ja_adam napisał:

> Ale jak sie wtedy czuje dziecko gdy patrząc na ojca zamiast znaku pojednania,
> uśmiechu widzi także łzy?
To obejmij je jak już czujesz, że za chwilę się pojawią ... Taki ojciec to
skarb.

[2105_a]

i to nie oznacza, że miałam innego ojca jako jako dziecko, miałam wrażliwego
ojca.

[dzika.brzoza]

Jak dziecko się przewróci i płacze, a jest się jego ojcem to trzeba je:
zbić
nakrzyczeć na nie
poinformować że jest niezdarą
oraz że tatuś jest tak wspaniały, że on nigdy by się nie przewrócił

Jak dziecko się przewróci i płacze, a jest się jego matką to trzeba je:
pocieszyć
a potem zakazać chodzić, bo można się przewrócić


:)
tyle wiem z dzieciństwa w każdym razie

[2105_a]

dzika.brzoza napisała:

> Jak dziecko się przewróci i płacze, a jest się jego ojcem to trzeba je:
> zbić
> nakrzyczeć na nie
> poinformować że jest niezdarą
> oraz że tatuś jest tak wspaniały, że on nigdy by się nie przewrócił

tak jest utarte w jakichś "stereotypach męskości" - nie wiem skąd się to
wzięło. Jakby facet nie był też złożony z bezradności w danej sytuacji, z
niekontrolowanych emocji ... Przecież jest! A takie zachowania jak piszesz to
wynikają bardziej chyba z ucieczki, tak jest najprościej, i finisz, niech matka
sobie radzi, ona jest od tego ... Co nie oznacza że ojciec nie kocha ...
Chciałby dziecko na swój wzór - na taki, jaki ma dla świata. A jaki jest
naprawdę?! Hm ... może tylko sam wie, nie zdradzi się, bo nie będzie się
przecież rozczulał jak baba ...
> Jak dziecko się przewróci i płacze, a jest się jego matką to trzeba je:
> pocieszyć
> a potem zakazać chodzić, bo można się przewrócić

mamy tak mają ... jak to kobiety ... :)

[lsilanow]

prawdziwy mężczyzna płacze, prawdziwy mężczyzna okazuje bezradnosc
nawet Azorek okazuje bezradnośc, a jest prawdziwym psim mężczyznom* ;)

[lsilanow]

groza
znam to
to dla tego ten swiat taki pie..iety :( buchchacha

[abir1111]

Dużo jest racji w Twoich słowach,dziecko oczekuje poczucia bezpieczeństwa,a łzy
rodzica napewno wzbudzają niepokój.Taka postawa nadmiernego ochraniania
kojarzy mi się jednak także z zaborczością,izolowaniem od współprzeżywania
cierpienia.Czasem dzieci pytają dlaczego my nie płaczemy,kiedy one oglądają
świat przez łzy...i zastanawiam się czy nie mają poczucia braku emocjonalnego
oparcia?

Rodziców łzy wobec dziecka

[ja_adam]

Kiedyś był trudny moment między mną a Ewą, nie była to kłótnia, ale przykra
rozmowa o żalu i takie tam...
W pewnym momencie wszedł syn do pokoju- zapewne kazdy rodzic na szybkiego
ocierał łzy i rozmowę przenosił na później.
...My zrobiliśmy inaczej, poinformowaliśmy go w czym problem, ja i ewa przy tym
sie popłakaliśmy.
Syn radził, mądrze a przy okazji się wiele nauczylismy, we 3kę

[dzika.brzoza]

i w ten sposób uczycie dziecko brać za Was odpowiedzialność
za Was i za Wasze emocje
gratulacje
biedny dzieciak

[ja_adam]

dzika brzoza... nie przesadzaj!

[dzika.brzoza]

nie przesadzam, widziałam jak to działa! mnie rodzice zawsze wciągali w takie
scenki! Oni nigdy nawet konfliktu między sobą nie potrafili załatwić sami!!!!
a potem taka matka się cieszy że ją dziecko pociesza!!! a dla dziecka to
znacznie większy ciężar niż jej się wydaje!!! dziecko czuje się potrzebne, ale
to bzdura, i zaczyna grać rolę która nie jest jego
i tak się kończy jego dzieciństwo
błąd błąd błąd

[2105_a]

dzika.brzoza napisała:

> nie przesadzam, widziałam jak to działa! mnie rodzice zawsze wciągali w takie
> scenki! Oni nigdy nawet konfliktu między sobą nie potrafili załatwić sami!!!!

empatyczne rozwiązanie problemu to nie wciąganie dziecka w konflikt, wręcz
przeciwnie

czasami emocje biorą górę nad wszystkim, ale to nie empatia

[dzika.brzoza]

ta scenka jest dla mnie początkiem wciągania dziecka w konflikt i wtłaczania go
w rolę bardzo dla niego szkodliwą
to że oni się czegoś nauczą napewno nie jest warte obciążania dzieciaka

[2105_a]

dzika.brzoza napisała:

> ta scenka jest dla mnie początkiem wciągania dziecka w konflikt i wtłaczania
go
>
> w rolę bardzo dla niego szkodliwą
> to że oni się czegoś nauczą napewno nie jest warte obciążania dzieciaka

ja tak tej scenki nie odebrałam

[dzika.brzoza]

bo może nigdy nie brałaś w takiej scence udziału jako dzieciak i tyle

[ja_adam]

Dziecko doskonale wie, czuje, właśnie ono jest empatą, że cos nie jest tak
między rodzicami. Przecież nie da sie ukryć niezdrowej atmosfery, cichych dni.
Dziecko potem zamyka się w swoim pokoju, w swojej fantazji przez nikogo
niekochane...

Dla dziecka najważniejsze jest co było potem, i w jaki sposób osiągnęliśmy
porozumienie. Między sobą mamy absolutną swobodę wypowiedzi.

pamiętam jak ...

[ja_adam]

Mój ociec w czasach stanu wojennego przychodził czesto do domu pijany. Był
oficerem z przytłaczającą funkcją dowódcy kampanii...
Dość źle to znosiłem. Miałem naście lat, 11 może...
Zawsze w kuchni deliberowali. Nagle huk, brzęk tłuczonych sprzętów.
Nie pamiętam wiele, bo pamiętam tylko jedno
- jak wskoczyłem do kuchni zabić ojca który bije moją mamę, ojca który podnosił
ciężary, ojca który pokaleczył sie chcąc uratować szafkę z naczyniami, ktora
akurat wtedy spadła na wskutek poluzowanego kolka w ścianie...
Chciałem go zabić by po chwili opatrywac mu rany...

Dzieci zawsze uczestniczą w problemach rodziców...

[2105_a]

ja_adam napisał:

> Dzieci zawsze uczestniczą w problemach rodziców...
ja też byłam świadkiem kłótni moich rodziców, których bardzo kochałam - bo nie
da się odseparować dzieci. Rozumiałam to po swojemu, jak dziecko. Teraz więcej
rozumiem.
A w tej historii, którą opisałeś, chciałeś bronić matkę ... odruch, bez
myślenia o konsekwencjach, bo jak tu myśleć

[2105_a]

ja_adam napisał:

> Dla dziecka najważniejsze jest co było potem, i w jaki sposób osiągnęliśmy
> porozumienie.

i o to chodzi chyba przecież :)

[2105_a]

dzika.brzoza napisała:

> a potem taka matka się cieszy że ją dziecko pociesza!!! a dla dziecka to
> znacznie większy ciężar niż jej się wydaje!!! dziecko czuje się potrzebne,
ale
> to bzdura, i zaczyna grać rolę która nie jest jego
> i tak się kończy jego dzieciństwo

matka też nie jest alfą i omegą, zachowuje się jak potrafi
dziecko takie sytuacje przerastają, fakt
nie rozumie, kocha i chce pomóc - a jak się jest dorosłym ( byłym dzieckiem) to
się patrzy na wszystko co było już innymi oczami ...

[dzika.brzoza]

taaaa.... i zaczyna się dziecko opiekować 'biedną mamusią, którą dręczy tatuś'
albo 'biedną mamusią co to w pracy dręczą'
albo 'biednym tatusiem co to taki nerwowy i wszystkich dookoła tłucze, jak się
zdenerwuje'
jaaaaaasne
i potem sobie życia nie może ułożyć, bo rodzicie już się przyzwyczili do
emocjonalnej opieki i łatwo nie wypuszczą, o nie!

[lsilanow]

i jest zmuszony zmasakrowac więzi rodzinne, po czym nazywają go psychopatom * :)
a później szuka ludzi podobnie jak on naznaczonych

[2105_a]

ja_adam napisał:

> Kiedyś był trudny moment między mną a Ewą, nie była to kłótnia, ale przykra
> rozmowa o żalu i takie tam...
> W pewnym momencie wszedł syn do pokoju- zapewne kazdy rodzic na szybkiego
> ocierał łzy i rozmowę przenosił na później.
> ...My zrobiliśmy inaczej, poinformowaliśmy go w czym problem, ja i ewa przy
tym
> sie popłakaliśmy.
> Syn radził, mądrze a przy okazji się wiele nauczylismy, we 3kę

jesteście ... ten chłopak nie będzie miał kompleksów, głupich kompleksów
z "maskami" kiedyś, nie zapomni tego na pewno

[ja_adam]

Trudno określić granice gdzie dziecko jest na coś gotowe.
Pamiętam jak chciałem odważnie Wiktorka posadzić na takim wibrującym samochodzie
na złotówki, taki ogromy truck. Żona nie chciała, miał 2 latka, że się
przestraszy i będzie miał traumę (w skrócie)
A co tam, odważnie posadziłem go na siedzeniu, niech sie uczy!
...i sie przestraszył...
choc po jakiś 20 sekundach oswoił się, zwątpiłem w swoje metody wychowawcze,
zamiast go nauczyć odwagi mogłem na długo wystraszyć...

[2105_a]

ja_adam napisał:

> choc po jakiś 20 sekundach oswoił się, zwątpiłem w swoje metody wychowawcze,
> zamiast go nauczyć odwagi mogłem na długo wystraszyć...

widać nie wystraszyłeś, a dla niego to było nowe doświadczenie, sytuacja była
przecież i tak do opanowania, natychmiast można było go stamtąd ściągnąć

[lsilanow]

sądzisz?
są momenty z życia
które śnią mi się w koszmarach :(

[abir1111]

Konflikty są nieuniknione,ale jeśli nie są walką a szczerym dialogiem,...kiedy
posiadamy zdolność wybaczania,pamiętamy że odmienność drugiego człowieka
stanowi o Jego wyjątkowości i potrafimy tą "inność" uwzględnić - to myślę,że
jest to ważne doświadczenie -także dla dziecka,które stało się świadkiem Waszej
rozmowy.Dla mnie to także wzruszająca historia.

[dzika.brzoza]

wchłanianie emocji innych oznacza, że nie massz poczucia bezpieczeństwa i
dlatego masz nastawione mocno radary na innych
normalnych ludzi nie obchodzą emocje innych, bo to są CUDZE EMOCJE

[2105_a]

dzika.brzoza napisała:

> wchłanianie emocji innych oznacza, że nie massz poczucia bezpieczeństwa i
> dlatego masz nastawione mocno radary na innych
> normalnych ludzi nie obchodzą emocje innych, bo to są CUDZE EMOCJE

co ty dziewczyno piszesz ... przecież nie o to chodzi w empati!!!! nie chodzi o
wchłanianie!

[dzika.brzoza]

jak dorastasz w domu dysfunkcyjnym z osobą z BPD to wchłaniasz, bo chcesz
wiedzieć co bedzie za chwilę, w ten sposób wyczuwasz zagrożenie, masz większą
szansę się schować zanim nadejdzie atak, bo ataki są co chwila
wybacz, znam tylko taki rodzaj empatii. kiedyś znieczulałam nałogami. teraz nie
spotykam się z ludźmi i to jest dla mnie zdrowsze.

[2105_a]

dzika.brzoza napisała:

> jak dorastasz w domu dysfunkcyjnym z osobą z BPD to wchłaniasz, bo chcesz
> wiedzieć co bedzie za chwilę, w ten sposób wyczuwasz zagrożenie, masz większą
> szansę się schować zanim nadejdzie atak, bo ataki są co chwila
> wybacz, znam tylko taki rodzaj empatii. kiedyś znieczulałam nałogami. teraz
nie
>
> spotykam się z ludźmi i to jest dla mnie zdrowsze.


Jesteś taka wrażliwa i ciepła ...

[lsilanow]

kurde, ja sie wychowywałem w domu z BPD z przesadnym poczuciem odpowiedzialności i naciskiem na konsekwencje swoich czynów
czuje się zimno-chłodny
gorąco
uduchowiony
cholernie wrażliwy
nadludzko empatyczny
i potwornie inteligentny
i to może byc potencjał :)

[dzika.brzoza]

no fajnie
a ja czuję się zmęczona
i tylko tyle czuję po moim domu z BPD

[toja_maja]

Jeśli jesteś osobą empatyczną, to wiesz,
że ...wchłaniasz emocje innych ludzi.

..............
Wchlaniasz emocje innych ludzie jezeli nie wiesz sama jak zabrac sie za swoje
emocje. Trzeba miec granice pomiedzy swoim swiatem, a cudzym.

[ja_adam]

nie jestem juz dzieckiem, mam własne emocje

[toja_maja]

Wjem to:)

[lsilanow]

jem to
eat me drink me
hold me thrill me kiss me
kill me!
itp.

[ja_adam]

najlepsze na empatię są cieniutkie, chrupiące naleśniczki z łagodnym twarozkiem

[lsilanow]

mniam
dzięki adam
mam pomysł na dzisiaj

[dzika.brzoza]

toja_maja napisała:
Wchlaniasz emocje innych ludzie jezeli nie wiesz sama jak zabrac sie za swoje
> emocje. Trzeba miec granice pomiedzy swoim swiatem, a cudzym.


Toja_maja dobra rada
trzebea też co dzień rano i wieczorem myć zęby
i nie jeść słodyczy
i czytać mądre książki, żeby nie być głąbem

super
ale z tego nic nie wynika

[2105_a]

toja_maja napisała:

> Jeśli jesteś osobą empatyczną, to wiesz,
> że ...wchłaniasz emocje innych ludzi.
>
> ..............
> Wchlaniasz emocje innych ludzie jezeli nie wiesz sama jak zabrac sie za swoje
> emocje. Trzeba miec granice pomiedzy swoim swiatem, a cudzym.
>
to wczuwanie się, identyfikowanie się nie wchłanianie - to różnica

[lsilanow]

największe głąbstwo jakie słyszałem
bez dwóch zdań
a słyszałem tyle razy
i nikt mi nigdy nie wytłumaczył jak to zrobic
sam mam się dymyślic?

> Wchlaniasz emocje innych ludzie jezeli nie wiesz sama jak zabrac sie za swoje
> emocje. Co ma piernik dowiatraka za przeproszeniem?

Trzeba miec granice pomiedzy swoim swiatem, a cudzym. - Tak jak w rodzinie, zgranej grupie zawodowej, gronie wiernych przyjaciół, i uczestnikach bójki w metrze. :/

[ja_adam]

Isilianow...wróć do porząku
Przecież tak naprawdę teraz zachowałeś sie jak dzieciak empata, ktoś gada
głupoty i zachowujesz się jak ogłupiały, bez manier, szacunku, dojrzałej
tolerancji na brak doświadczenia innych

heheh , pozdrawiam

[2105_a]

ja_adam napisał:

> Isilianow...wróć do porząku
> Przecież tak naprawdę teraz zachowałeś sie jak dzieciak empata, ktoś gada
> głupoty i zachowujesz się jak ogłupiały, bez manier, szacunku, dojrzałej
> tolerancji na brak doświadczenia innych
>
> heheh , pozdrawiam
ja dzieciak empata, ok się zachował :)

[lsilanow]

rozumiem, że to był żart ;)
:DDDDD
wreszcie mnie cos doswiadczyło, tzn. rozsmieszyło miłego dzisiaj :)
miłego popołudnia

[dzika.brzoza]

lepiej w ogóle innych olać
wtedy nie wchłaniasz emocji innych (no, prawie)
nikt Ci nie zarzuci, że się wtrącasz w jego sprawy
nikomu nie przeszkadzasz
i chyba o to chodzi
bo w kontaktach międzyludzkich jest zawsze źle, więc można sobie dać spokój

[2105_a]

dzika.brzoza napisała:

> nikt Ci nie zarzuci, że się wtrącasz w jego sprawy
> nikomu nie przeszkadzasz
> i chyba o to chodzi
> bo w kontaktach międzyludzkich jest zawsze źle, więc można sobie dać spokój

ech, jak wielu ludzi pragnie empatycznych :)

[dzika.brzoza]

ale z tego na szczęście się wyrasta :)

huh?

[shachar]

i to maja byc words of wisdom?

nie czytalam reszty kolezenstwa, moze sie powtorze za kims, ale sieczke sobie
robisz w glowie, kobieto, mylac empatie z uwiklaniem sie w cudze problemy, na
ktore to nie TY musisz znalezc remedium.
ale moze masz plan zbawic swiat
nie bede sie wtracac

[lsilanow]

empatia - raz
uwikłanie się w cudze problemy - dwa
jedno jest piękne
drugie wyniszczające
jedno wynika z drugiego, jest jego motorem
i vice versa
prawda na dzis

[2105_a]

lsilanow napisał:

> empatia - raz
> uwikłanie się w cudze problemy - dwa
> jedno jest piękne
> drugie wyniszczające
> jedno wynika z drugiego, jest jego motorem
> i vice versa
> prawda na dzis

amen

[shachar]

prawda na dzis jest taka
jesli wchodze w cos smutnego, to z cala perfidia,
swiadomoscia, ze na wlasne zyczenie w to wchodze, a nie 'zadzwonilam do
tatusia, jest gorzej, zapomnialam o sukience, zaplaczcie nad mym losem
empatycznej kobiety'

[dzika.brzoza]

przecież nie jesteś empatyczna to po co ten cały jazgot?
to jest rodzaj kalectwa i polega właśnie na tym, że często nie wiesz skąd je
masz
ale Ty pewnie mówisz znajomym co mają doła przez pół roku, żeby się wzięli w
garść, albo serujesz im kurację wstrząsową, bo oni pewnie leniwi są.

[toja_maja]

Hej shachar,:=)))
nareszczie powialo zefirkiem rozsadku.:=))))

[lsilanow]

wszyscy jestesmy dziecmi
nasze problemy są podobne
podołujmy się jeszcze trochę - wersja optymistyczna

wersja "rozkrak" życiowy potrzebny do przemyślenia wejścia w pewną relację, i mówiący o zrozumieniu, nie pozbawiony jednak wielu obawy, ale chyba warty czegos, ryzyka, usmiechu - bez ostatniej linijki

[toja_maja]

Kurcze Islanow, taki text to tylko w Operze, conie?

[shachar]

ok, wszyscy jestesmy dziecmi ,ale nie w tym sensie, zeby idiotyzmy emocjonalne
sadzic i nazywac to words of wisdom

[toja_maja]

shachar napisała:

> ok, wszyscy jestesmy dziecmi ,ale nie w tym sensie, zeby idiotyzmy
emocjonalne
> sadzic i nazywac to words of wisdom
...
Zgadzam sie, tak jak sam decydujesz kiedy poddajesz sie swoim emocjom, a kiedy
nie. Inaczej jestes jak -straszak na wroble- krecisz sie tam gdzie toba
powieje.

[shachar]

dokladnie tak, ale ladniej jest myslec o sobie jako o kims bardzo wrazliwym,
tak bardzo, ze nie umiesz dac odporu wszystkiemu ,co cie zalewa, bo to mogloby
byc nieladne.

[toja_maja]

Ojjj skad my to znamy:=))) Ta piekna obluda.Choc bardzo tania.

[dzika.brzoza]

najlepiej zatłucz tych co nie dają rady bo to symulanci!!! ty potworzyco, weź
Ty lepiej na psychologii nie pisz, bo jeszcze jakąś słabszą jednostkę
wykończysz. ale dla Ciebie to będzie sukces, napewno

[shachar]

bodnij sie , dzika, jak ktos nie daje rady, to szukac musi w sobie, a nie
opowiadac kawalki ze nie wytlumaczyl szefa przed reszta nalezycie, taki sam sie
zatlucze, nikt mu w tym do pomocy nie jest potrzebny.

a wordes of wisdom wolalaby zapewne zebys uzyla wyrazu 'empatyczna' ,a
nie 'slabsza' ;)

[dzika.brzoza]

chrzanisz jak potłuczona, jaki szef? kto zatłucze?

[lsilanow]

tego nie da się zmienic, to się kształtuje w dzieciństwie, próbowałem wiele razy, trudno mi zmienic własną strukturę osobowości

[dzika.brzoza]

A po co zmieniac?
Po prostu nie zadajesz się z tymi, którzy wykorzystują to, że się wszystkim
przejmujesz chcą Cię wykorzystać (wziąć na litość). To może przybierać czasem
groteskowe formy, taka manipulacja - np. kobieta też niemal dwa razy od Ciebie
starsza marudząca Ci po kilka razy dziennie jaka to ona biedna, że nie ma na
nic pieniędzy (na obiad, na ciuchy, na kosmetyki) i próbuje cię wpędzać w
poczucie winy, żeby dostać więcej kasy, a sama mieszka w domu w willowej
dzielnicy i jeździ co dzień do pracy samochodem, a Ty żyjesz skromnie i za
Chiny nie możesz skumać, czemu Cię przy niej ciągle boli brzuch! Bo raz z nią
porozmawiałaś o pierdołach i ona już czuje przyzwolenie, żeby dręczyć frajerkę!
Cały czas marudziła o tym, jak to ona zmarnowała swoje życie i co to ona
mogłaby osiągnąć, ale pracować to już jej się nie chciało, chyba że nad tym, na
co akurat miała ochotę! Jak nie dostawała tego, co chciała, to krzyczała i
tupała, również na mnie! A jak się przyłapało ją na jakimś niedopatrzeniu to
zaczynała płakać i leciała na skargę! Dorosła kobieta.

Więc uważaj isilanow, bo osobowości nie zmienisz, bo to niemożliwe, zresztą po
co, tylko unikaj manipulatorów, bo możesz mieć kłopoty!

[dzika.brzoza]

hahahaa
a w którym roku Cię nakręcili robociku? masz datę produkcji gdzieś tam na
szyjce?

co za bzdury

[dzika.brzoza]

Jak nie masz przymusu pomagania innym to nie.

[shachar]

wiesz, jak sie ma taki przymus, to dobrze byloby miec tego swiadomosc i nie
nazywac tego empatia, ale przymusem wlasnie

[dzika.brzoza]

taki przymus tworzą rodzice i to nie jest takie oczywiste, że go się ma
powstaje po tym, jak rodzice widzą, że empatyczne dziecko można wykorzystać
i na nie zrzucają swoje syfy

po co piszesz w wątku, którego nie rozumiesz?

[shachar]

etam, zaraz nie rozumiem :)

obowiazkiem kazdego nadrzednym jest zrozumiec siebie i swoje motywy,
niezaleznie od tego, co i kto doprowadzilo do stanu obecnego

dlatego tez nia ta migania sie ,ze cos nie jst jasne i oczywiste, wobec tego
nazwiemy to empatia

nazwijmy to po imieniu uwiklaniem sie w zmusy jakies, ale po co komu prawda na
swoj temat, to wymaga zobaczenia brzydoty swej

[shachar]

dlatego tez nie ma migania sie , mialo byc :)

[dzika.brzoza]

ale skąd ta wyższość? każdy widzi w swoim tempie swoje sprawy
a nie wszyscy ludzie sobie radzą ze swoimi kwestiami
jeśli ktoś uczciwie stawia sprawę - tak, mam z tym problem, to znaczy że zaraz
należy go wykończyć i wyśmiać bo jest słaby?

empatia to kiła i tyle, takie jest moje zdanie
ale mnie bolało kolano jak kogoś bolało kolano
i bolała mnie głowa jak kogoś bolała głowa
TAK SAMO
więc wybacz, NIENAWIDZĘ EMPATII

[dzika.brzoza]

i tak, uważam, ze empatia jest przekleństwem, w każdym razie ta w moim wydaniu
i nie piszę po to, żebyś się nade mną litowała, tylko Cię informuję, że tak,
uważam podobnie jak autorka wątku
EMPATIA TO PRZEKLEŃSTWO jeśli empatię rozumiemy jako WSPÓŁODCZUWANIE na które
nie ma się wpływu!!!!!

[2105_a]

dzika.brzoza napisała:

> i tak, uważam, ze empatia jest przekleństwem, w każdym razie ta w moim wydaniu
> i nie piszę po to, żebyś się nade mną litowała, tylko Cię informuję, że tak,
> uważam podobnie jak autorka wątku
> EMPATIA TO PRZEKLEŃSTWO jeśli empatię rozumiemy jako WSPÓŁODCZUWANIE na które
> nie ma się wpływu!!!!!

... jesteś wrażliwcem i już nic z tym nie zrobisz, będziesz zawsze CZUŁA
Oby świat ZAWIROWAŁ i ... żeby ... krowa i w twoje okno wsadziła dupę ( to
powiedzenie oznacza szeroko pojęte szczęście ) nie mów nie nic nie mów

[shachar]

ej :) nie swiruj, ja ci nie wysmiewam, ani sie nie wywyzszam, co ty myslisz, ze
ja jestem z kosmosu? ze sie na swojej dupie nie musialam nauczyc, zeby nazywac,
ze A to A , a B to B? i jeszcze obca waluta musialam za to zabulic ;) wiec nie
mow mi ze cos tam wiesz, jak ja sie twardo prezentuje i wywyzszam
no!
a teraz do rzeczy
ja ktos sobie nie radzi, to niech zazywa to' nie radze sobie z tym i tym'
a jak jest slaby i nie chce probowac nawet nazwac swojej dolegliwosci, to niech
przemilczy i niech nic nie pisze, nie kazdy musi pisac na forum psychologia,
jest wybor

ale jak juz pisze, to wiesz, weryfikacja tu szybka

dobrego sobotniego wieczoru, i jeszcze raz mowie, nie swiruj :)

words_of_wisdom

[asidoo]

Przyszłaś po pochwały. Żałosne. Co mnie obchodzi, że chcesz pochwał? Nie
pochwalę cię words_of_wisdom, bo nie jestem empatyczna.
Isilanow dobrze ci napisał a ty do niego z pretensjami...

[asidoo]

Prof. Kazimierz Dąbrowski
Posłanie do Nadwrażliwych


Bądźcie pozdrowieni, Nadwrażliwi
za waszą czułość w nieczułości świata,
za niepewność - wśród jego pewności
za to, że odczuwacie innych tak jak siebie samych,
zarażając się każdym bólem,
za lęk przed światem, jego ślepą pewnością, która nie ma dna,
za potrzebę oczyszczania rąk z niewidzialnego nawet brudu ziemi,
bądźcie pozdrowieni.

Bądźcie pozdrowieni, Nadwrażliwi
za wasz lęk przed absurdem istnienia
i delikatność niemówienia innym tego co w nich widzicie,
za niezaradność w rzeczach zwykłych i umiejętność obcowania z niezwykłością,
za realizm transcendentalny i brak realizmu życiowego,
za nieprzystosowanie do tego co jest, a przystosowanie do tego co być powinno,
za to co nieskończone - nieznane - niewypowiedziane, ukryte w was.

Bądźcie pozdrowieni, Nadwrażliwi
za waszą twórczość i ekstazę
za wasze zachłanne przyjaźnie, miłość i lęk,
że miłość mogłaby umrzeć jeszcze przed wami.
A niech to wkleję. Empatyczni mazgaje niech czytają słowa mądrego człowieka i
się rozczulają. Na zdrowie!

Bądźcie pozdrowieni za wasze uzdolnienia - nigdy nie wykorzystane -
(niedocenianie waszej wielkości nie pozwoli poznać wielkości tych, co przyjdą po
was),
za to, że chcą was zmieniać zamiast naśladować,
że jesteście leczeni zamiast leczyć świat,
za waszą Boską moc niszczoną przez zwierzęcą siłę,
za niezwykłość i samotność waszych dróg,
bądźcie pozdrowieni, Nadwrażliwi.

[asidoo]

Wkleiłam ten tekst, żeby zbyt empatyczni mogli nad sobą popłakać.