Co jest potem?

[mrowka221]

Czy komuś udało sie wrócić do partnera po rozstaniu, gdy oboje mieliście już
kogoś innego w między czasie i byc szczęśliwym znowu z tym pierwszym?

Jak żyć ze świadomością, że nasz ukochany był przez jakis czas z inną? Jak
poradzić sobie z reakcjami środowiska, w którym on pokazywał się z nią, a nie
ze mną?
Czy to wogóle możeliwe? Czy to zbyt duze obciążenie dla związku?

Kilka faktów: małżeństwem byliśmy 5 lat, on z next 3 miesiące + całe jego
środowisko z nowej pracy, gdzie ja nikogo nie znam, a ją znają wszyscy.

Może ktos był w podobnej choć sytuacji? Udało się czy nie? Jak o tym mysleć?
Jak zapomnieć itp. itd.???

[green_land]

Wszystko zależy od tego, czy go kochasz i czy on jest w stanie uderzyć się w
piersi i prosić o przebacznienie.
Wszystko jest możliwe, i szczęście po zdradzie w pojedynkę i kontunuując
związek.

Wrócił do Ciebie?

Martwisz się reakcją środowiska, a tym akurat nie powinnaś się przejmować.
Powinnaś mysleć o Was, a nie o reakcji środowiska. Jeżeli jesteś pewna jego
uczucia, tego, że potrafi się zmienić i chce tego, nic więcej nie powino Cię
obchodzić. To jego problem, środowisko w jego pracy. To Ty jesteś żoną, ona
kochanką /a może tylko przyjaciółką/. Jest sporo takich par, które rozchodzą
się na jakiś czas, każde ma jakiegoś partnera w tym czasie, a potem wracają do
siebie i żyją długo i szczęśliwie. Trzeba jednak umieć i chcieć przebaczyć,
potrafić zapomnieć. Zapomnieć - to ważne. I nie rozpamiętywać tego, co było.
Zacząć od początku. To trudne, ale jeżeli czujesz, że warto - walcz.

Zajrzyj na forum forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=24087

[ja_adam]

Nie ma rzeczy którą człowiek nie jest wstanie zaakceptować, kwestia woli, albo
nie-woli.

Ale nie po to partnerzy sie rozstają by do siebie wracać, od tego jest
instytucja separacji a nie rozstania!

Możesz opisać miliony faktów i żaden z nich nie musi byc probierzem Waszej
przyszłości.

Każde Jutro jest inne.

Co to ma znaczyć itd? Mrówa posprzątaj mieszkanie, zrób zakupy....


Nawiasem na forum KOBIETA NAPISAŁAĆ
(...)
Zobzczymy jak się to wszystko potoczy. Wiem, że jemu na mnie zależy. Oboje
jestesmy po przejśćisach, on też się boi o mojego byłego, o to czy mój synek go
zaakceptuje.
(...)
decyzje podjęłaś więc po co te pytania!!!!!

[nlpnetpl]

mrowka221 napisała:
> Może ktos był w podobnej choć sytuacji? Udało się czy nie? Jak o tym mysleć?
> Jak zapomnieć itp. itd.???

Prościej jest zapomnieć niż się męczyć.

Możesz zrobić tak. Znajdź sobie jakiś namacalny symbol byłego związku w
najgorszym wydaniu. Jeśli nie masz, to sobie znajdź w najbliższym otoczeniu,
cokolwiek co będzie Ci się źle kojarzyć. Może być popielniczka pełna petów,
kosze na śmieci albo coś podobnego. Patrz na ten przedmiot i myśl o wszystkich
najgorszych chwilach swojego byłego związku, o upokorzeniach, o wszystkich złych
emocjach które sprawiały jak podle się czujesz. Przez cały czas patrz na ten
przedmiot. I dodawaj tam kolejne złe rzeczy. Będzie to budować coraz gorsze,
fatalne emocje. Tak długo jak potrzebujesz.
Gdy uznajesz, że wystarczy by zapomnieć, patrzysz na przedmiot i wtedy myśl o
swoim byłym. Już. Dość.

A teraz zastanów się co fajnego możesz robić w życiu. Znajdź sobie własne pasje.
Może coś było takiego kiedyś co lubiłaś robić sama albo z wiernymi przyjaciółmi,
ale na jakiś czas przestałaś to robić. Zbuduj sobie własny, fantastyczny styl
życia. Daj znać jakie fajne rzeczy zaczęłaś robić.

Pozdrawiam,
I.

www.igorzakrzewski.pl

przeczytaj swój 1 wpis i ostatni

[ja_adam]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16&w=64315697&wv.x=2&s=1
-jakieś wnioski?

[synvilla]

Jezeli go ciagle kochasz, zapomnij, zrozum. Idz dalej nie blakaj sie w
bezsensie, zazdrosci. Ty jestes unikalna, zadna kobieta, nie bedzie toba ani ty
nie bedziesz zadna. Nie zapominaj o tym. daj sobie szanse.

[wiedzma15]

witaj Mróweczko,
ja wróciłam, ale żadne z nas nie miało nikogo w tym czasie

właściwie to nie był powrót, to było zaczynanie od nowa, ale wyposażeni w wiedzę nt swoich i partnera zalet i wad mamy nadzieję popełniać coraz mniej błędów, osią powrotu jest uczucie, które się nie zmieniło i które spowodowało, że ani on ani ja nie szukaliśmy nikogo innego w tym czasie "bez siebie"

łatwo nie jest, ale...
wczoraj mieliśmy 12 rocznicę ślubu i mój mąż podarował mi pęk wodnych lilii zdobyty w sposób powielony z filmu "Noce i dnie" z komentarzem, ze ma nadzieję, że spełnił moje marzenie o Toliboskim....
może być pięknie, choć nie zawsze jest łatwo i przyjemnie

[asidoo]

Mrówko, to on już rozstał się z tą dziewczyną z pracy?

[mrowka221]

Widzę, ze musze napisać więcej...

Czy go kocham? Nie wiem, naprawde nie wiem....
Widzę,, że moge byc szczęśliwa z innym, widze też, że jak się spotykam z nim,
to jeszcze coś jest między nami, że oboje coś czujemy, mamy łzy w oczach itp.

On jest z nia cały czas. Mówi mi, że nie jest zaangażowany uczuciowo, ale może
uczucie przyjdzie z czasem (???)
Wiem, że on żałuje, wim, że mnie kocha (powiedział, że jego miłość się nie
skończyła), że dopiero niedawno zdał sobie sprawę z tego jak bardzo. Al nic nie
robi z tym dalej, tylko rozmawiamy i nie pada nawet słowo powrót.

Tak jakbyśmy oboje bali się, że juz za dużo się wydarzyło, że on pozatrzaskiwał
sobie zbyt wiele furtek, sam to przyznał.

Powiedział mi ostatnio, że tak trudno mu budowac nowe, skoro ze mną juz tyle
zbudowal, tyle nas łaczyło itp.
A potem nic, po takiej rozmowie wogóle się do siebie nie odzywamy, on się
spotyka z nią, ja też z kimś, aż do kolejnego spotkania, rozmowy.
On chyba czeka, żebym ja wykonała jakiś krok,a ja tego nie robię.

Wczoraj wysłałam mu smsa :"czy chcesz znowu byc z nami?". Nie odpisał nawet...

[asidoo]

Mnie się wydaje, że powinnaś przemyśleć wszystko na spokojnie i odpowiedzieć
sobie czy potrafiłabyś z tym żyć. Są kobiety, które mają dobre relacje z mężami
mimo zdrad czy nałogów, ale potrafią w to się nie angażować, inne korzyści
wynagradzają pewne niedogodności... Pytanie brzmi tylko: "Czy ja sobie dam z tym
radę?", "Czy powrót nie jest trudniejszy niż zbudowanie nowej relacji?"
Nie myślałabym jednak nad tym aż do czasu, gdy on sam by mi tego nie
zaproponował i nie powiedział, że tamto definitywnie zakończył.
Może z nowym znajomym spotka cię więcej szczęścia?
To wszystko jest na razie niewiadome i dlatego tak się plączesz.

[13kotek13]

Wiesz co jest pozniej ? dasz rade o tym nie myslec, ale tylko czasami, gdy
bedzie Cie dotykal bedziesz zastanawiac sie czy robil to samo tej drugiej, gdy
nie bedzie odbieral telefonow to bedziesz zastanawiala sie czy wlasnie nie jest
z nia, w kazdej klotni bedzie wychodzil ten temat, wsrod znajomych bedziesz
czula sie glupio zastanawiajac sie co oni teraz o Tobie mysla..

Moim zdaniem musisz miec swoja godnosc i nie pozwolic mu wrocic do Ciebie, bo
on, widzac, ze go z powrotem przyjelas moze myslec, ze jest bezkarny.

[sankanda]

to juz zalezy od ciebie, bo tylko ty znasz prawde o swoim zwiazku. ja uwazam,
ze nalezy zawsze sluchac swojego glosu wewnetrznego. jesli go kochasz i zalezy
ci na nim, to usun pasozytnicze mysli i pozwol mu wrocic. jeden raz. TYLKO
JEDEN RAZ !

[ja_adam]

mrówka...
przykro mi.
Chyba więcej nie powinienem nic pisać, to Twoja lekcja!

[mrowka221]

Czyli uważasz, że co?
Nie wiem, ja juz nie umiem spojrzeć na to logicznie....

[blackisblack]

a potem jest to co przedtem
jak pozwolisz mu wrócić będzie robił to samo do końca
nastepna naiwna mrówka -sberlatka

[sbelatka]

na zapomnienie nie masz co liczyc

ale mysle, że mozna sobei z tym poradzic - jesli obydwoje partnerzy chca byc ze
soba i inwestuja w swoj związek

jest to trudne
ale nie niemozliwe

choc niestey mysle, że 5-ico letnie malzenstwo takiej proby nie zniesie..
ale moge sie myslic
i bardzo chetnie sie pomyle...

to co mówia ludzie - olewaj
po prostu tego nie sluchaj
Ty wiesz co czujesz i czego chcesz - i tym sie kieruj

[sankanda]

pieknie napisane...szkoda, ze bedzie musial to olac ;)

[mrowka221]

To jasne, że nie jest ważne co mówi otoczenie, ale jednak żyjemy w tym
otoczeniu, a ono potrtafi skutecznie życie zatruć....

Tym bardziej, że mój m. zawsze był podatny na wpływy otoczenia, a oni ciągle
będą mu przypominali o niej i aj będę o tym wiedziała i jeszcze takie sytuacje
np. ja nigdy nie byłam z nim na żadnej imprezie firmowej, a ja po miesiacu
znajomosci zabrał na firmowy Dzień Dziecka, razem z naszym synem!

A jego koledzy z pracy tez sa w to w jakis dziwny sposób wmieszani dlatego, że
ostatnio dpwiedziałam się, że mam u niech powodzenie (widzieli nas w czerwcu
razem) i ze donoszą mu np. o moich opisach na gg (dziecinada).
I jeszcze 2 sprawa, on im pewnie musiał przecież opowiadać coś na mnie, jaka ja
niedobra byłam, żeby wybielić siebie.

Teraz im więcej o tytm myslę, to coraz bardziej dochodze do wniosku, że nie
wytrzymam takiej sytuacji, nie mam spokojnego charakteru niestety i pewnie
coraz bardziej będzie mnie to męczyć.

Powiedziałam m., że jest głupi, że tak się zachowywał, że zrobił takie rzeczy,
których nie da się cofnąć i wymazać, że tak pochopnie postępował. Mówiłam mu
juz o tym wczesniej, żeby nie robił zadnych głupstw, po których nic juz nie
wróci do normalności, teraz przyznał, że miałam wtedy rację.

Teraz widzę, ze moja historia ma dopiero smutne zakończenie. Wolałabym, zeby on
nie żałował, żeby układał sobie życie i ja też. Małabym wtedy poczucie, ze to
nasze rozstanie miało jakiś sens, że jednak mnie nie kochał, nie wiem.

A teraz on mi mówi, że działał pod wpływem emocji, a nic cofnąć się juz nie da.

[sbelatka]

no cóz, zycie to ponoć trudna sztuka wyborów..

musisz wybrac... po prostu...

powodzenia!

[blackisblack]

sbelatka jest naiwna ale niegłupia

black

[sbelatka]

bez względu na to co Ty sobie o tym myslisz - to śpieszę Ci doniesć,
ze nie jestem ani głupia ani naiwna
nie jestem tez paskudna, nie szukam tez męża w necie...

w pzrypadku twoich wypowiedzi czuje sie rozczarowana
bo zdarzaja Ci sie takie, które wydają mi sie np. dowcipne - dowcip,
celne i ciete riposty cenie sobie bardzo..

ale częsciej zamiast dowcipu czuję w tym co piszesz chęc dowalenia
ludziom

zastanawiam sie po co to robisz?

pewnie spodziewanie sie odpowiedzi na to pytanie - w ktorej mnie nie
bedziesz probowal obrazic albo osmieszyc jest naiwnością..

no to może jednak jestem naiwna...
pozdrawiam

[piesbaskervill]

ona dostaje polecenia przez telefon i dlatego tak róznie pisze,jak
jej każą,tak robi

[blackisblack]

cięte riposty są lepiej płatne
też wolę;D

[piesbaskervill]

dobranoc blaku,muszę popisać troche poważnych pism,bo terminy gonią

[blackisblack]

idż do banku;D

[mathias_sammer]

masz juz chlopaka? podobasz misie:) lubie ziemnokrwiste:)

m.s.

[blackisblack]

zastanawiam się właśnie nad propozycją psa
odpowiem ci w stosownym czasie

[blondi_z_klopa]

Zanim ona się zdecyduję chciałabym zaproponować siebie------>
Jestem super inteligentną laską (195 IQ), wzroście 154cm i obwodzie
w biuscie 105cm. W talii mam 60, w bioderkach 95 a w buzi "piątka".
Jestem blondynką o długich, pięknym włosach do samej myszki.
I jestem chętna, jeśli nie jesteś pedziem.

blondi z klopa

[blackisblack]

jest pedziem ślepoto

[alfika]

...i żyli długo i szczęśliwie...

masz zamiar zajechać faceta, że z kimś był i że znajomi o tym
wiedzą??? a jakby nie widzieli i nie wiedzieli?
no, nie bądź dulska ;)
po prostu pokaż sie teraz Ty z nim i już

piszesz, że Ty też z kimś byłaś...

[psychoguru]

Z postawy faceta wynika ze ponowny zwiazek z
nim raczej nie wchodzi w rachube. On po
prostu wykrzystuje twoja psychiczna slabosc.
Musisz widziec to realnie tak jak jest: on
sie zaspokaja seksualnie z ta druga a tobie
zawraca glowe bo wie ze psychicznie nie
potrafisz byc samodzielna.

A samodzielnosc w tym przypadku to ostre
stawianie sprawy: jesli mowi ci ze ma ochote
na blizsze kontakty z toba to zadasz
natychmiastowego zerwania z ta druga. Jesli
tego nie zrobi to zadasz zeby przestal sie z
toba kontaktowac. A to wszystko dlatego ze w
zadnym przypadku nie mozesz dopuscic by stac
sie ta druga w stosunku do tej drugiej.

[mrowka221]

No az tak źle to chyba nie jest:)

Myślę, że on szczerze zaluje, pytanie tylko co z tym zrobi.
Odbyliśmy dwie rozmowy i w każdej dawałam mu do zrozumienia, że nie
wyobrażam sobie związku po czymś takim.

To jasne, że gdybyśmy zdecytdowali się znowu być razem, to nie ma
mowy o tej drugiej.

Ja też jestem z kimś już i mój m. wie o tym, on stwierdział, że
mogłby mi to wybaczyć.

Mnie chodzi raczej o taką zimną kalkulację, w której jak pomyślę o
tym, do czego był zdolny, jak się zachowywał, jaki był oschły i jak
umaił patrzeć na moje cierpienie w czasie naszego rozstania, to
widzę, że on się poprostu chyba jednak nie nadaje do dłuższego
związku. Bardzo się zmienił, kiedyś kilka lat temu był inny.

[gixera]

> Ja też jestem z kimś już i mój m. wie o tym, on stwierdział, że
> mogłby mi to wybaczyć.

Wybaczyć Ci? Wybaczyć, że ulożyłaś sobie zycie po tym jak z dnia na
dzień Cie zostawił i znalazł sobie inną? Jak to łaskawie z jego
strony.
Ułóż sobie życie z kimś, kto jest Ciebie wart, nie oglądaj się za
siebie, nie oglądaj się na niego. Już raz Cię zostawił, więc skąd
pewność, że niebawem sytuacja się nie powtórzy? Nie wchodź dwa razy
do tej samej rzeki.
Korzystaj z okazji, póki możesz. Tego światu jest pół światu.
Twój mąż w końcu powinien zrozumieć, że jest człowiekiem dorosłym i
musi ponosic konsekwencje swojego zachowania.

[mrowka221]

Wybaczył w sensie - mógł życ ze świadomością, że byłam z innym
facetem, psychicznie, fizycznie itp.

[mrowka221]

Wiecie co tak wogóle to dowiaduje sie ostatnio od znajomych, że
wyglądam kwitnąco i że chyba rozstanie mi służy.
Podobno przy mężu wygladałam na umeczoną i zmarnowaną....

I faktycznie, kryzys pierwszego szoku juz minął i skoro radze sobie,
to chyba właściwie nie ma po co wchodzić do tej samej rzeki (choc
niby rzeka nigdy nie jest ta sama).
Moze to był toksyczny związek?

[wiedzma15]

ależ on wyraźnie czeka żebyś to jednak ty poprosiła go o powrót do was, a on ci łaskawie wybaczy i rozstanie się z koleżanką, której jak twierdzi - nie kocha

a potem, jak się znów coś nie będzie układać to scenariusz się powtórzy i możecie dożyć w takim układzie do późnej starości...
a jak wasze dziecko się miewa w tej sytuacji? bo jakoś mało o nim piszesz, a nie sądzę, żeby było mu łatwo w tym momencie...
ewentualny powrót męża to też może być szok dla dziecka...nawet jeśli szok z pozytywnym oddźwiękiem

[mrowka221]

Mały bardzo przeżywa. Nawet teraz bardziej niż wcześniej.
Mnie nie odstępuje na krok, boi się ludzi, chcę iść z nim do
psychologa.

Widziałam jak reaguje w sytuacjach, gdy widzi jakieś dzieci z
tatusiami i mamusiami razem, wogóle jak widzi synków z ojcami, ach
wolę o tym nie pisać....

Mój m. nie dąży do czestszych kontaktów z dzieckiem niż raz na 2
tygodnie.
Ostatnio mały miał urodziny, w sobotę była impreza, tort. Podczas
rozmowy z m. spontanicznie zaprosiłam go na kawałek tortu w
niedzielę. Powiedzialam o tym synkowi.
Czekaliśmy, ale do 18 nie dał znaku życia, więc mały zadzwonił do
niego. Powiedział, że nie mógł przyjechać, bo nie miał czasu....

Nie rozumiem go. Mówił, że mu nas brakuje, a wogóle się nie stara,
tzn. nieraz się stara, a potem zapomina, jest głucho przez jakiś
czas i potem znowu się odzywa, nie wiem dlaczego taki się zrobił.

[wiedzma15]

i co, nie było go na urodzinach synka wcale, czy był w sobotę, a nie przyszedł na "poprawiny" w niedzielę? bo chyba jeszcze poranna kawa mi nie dotarła tam gdzie trzeba?

nie chciałabym żebyś myślała że cię krytykuję lub oceniam źle, ale tu, na forum są właściwie opisywane cały czas TWOJE przemyślenia, wątpliwości,obawy,nadzieje i rozważanie różnych wariantów, a jakby wrócił, a co powiedział, a co zrobił, a ja też się z kimś spotykam (myślę, że to jeszcze nie miłość, ale tak trochę:pokażę że i ja nie jestem sama)...
wiem, że to ważne jak ty się czujesz, ale w takiej sytuacji wydaje mi się że najważniejsze jest dziecko, rozpadła mu sie rodzina, jedyna ostoja, tata już kogoś ma, mama też, zapewne (nie obraź się, ale tak jest nader często) jest też mimowolnym świadkiem rozmów o tym co kto komu powiedział, zrobił itp. wydaje mi sie, że powinnaś znacznie więcej uwagi poświęcić synowi, pokazać mu, że tata nawet jak nie ma czasu się z nim spotkać (a ma do tego prawo żeby mieć inne plany), to jednak mimo wszystko go kocha, informować męża o wszystkich ważnych sprawach w życiu dziecka , ale postarać się, żeby dziecko widziało że ma teraz więcej mamy dla siebie...
Moja córka też tak miała, to był bardzo trudny czas, u nas problemem większym było to, że tata był u niej codziennie i nieraz rozwalił nam plany

[mrowka221]

Na urodzinach nie był wogóle, bo go nie zapraszałam, miał wpaść
następnego dnia.

Staram się poświęcać czas dziecku, tylko teraz w okresie wakacyjnym
on jest zawsze a to u babci, a to u cioci, bo przedszkole nieczynne.
Myślę, że od jesieni dopiero nasze życiie bardziej
się "ustabilizuje".
Nawet mogę powiedzieć, ze teraz spędzam czas z małym bardziej
efektywnie, poświęcam czas tylko jemu, nie tylko będąc z nim w domu,
ale staram się wyjeżdżać z nim na wycieczki, do kina, planuję zacząć
chodzic z nim na basen, bo synek to lubi.
Wiem, ze ojca mu nie zastąpię...

Zastanawiałam się czy to wkleić (to chyba łamanie tajemnicy
korespondencji?) ale to słowa, które napisał mi moja przyjaciółka,
która zna nas oboje bardzo długo:

Ja z Wami nie wytrzymam! o ile dobrze pamietam to TY mialas walczyc
o niego i przekonac go, ze tym razem moze na Ciebie liczyc. to TY
zaprzestalas tej walki. zostawilas go. a teraz kiedy on na swoj
sposob walczy ('wiesz jaki jest)) odrzucasz go... nie rozumiem tego
i nie wiem czy kiedykolwiek zrozumiem. dlaczego ludzie uwielbiaja
sobie komplikowac zycie... przemysl wszystko oboje popelniliscie
bledy i (moim zdaniem) powinniscie sobie oboje wybaczyc... jednego
jestem pewna- nie masz prawa zadac od niego, zeby po tym wszystkim
biegal za Toba i blagal o powrot. Ty tego nie zrobilas, wiec.......

Ja nic nie żądam. Nie wiem, ale mam czasami takie wrażenie, że po
latach moje dziecko będzie miałao do mnie pretensje, że nic nie
zrobiłam żeby ratować ten związek, a tatus chciał...

[gixera]

Albo coś tu kręcisz, albo nie piszesz wszystkiego.
Z Twoich postów jednoznacznie wynika, że to Ty o niego zabiegasz, a
on nie dość, że Ciebie zostawił, to się jeszcze dzieckiem nie
interesuje.
Mrówka, miej honor, nie błagaj faceta o powrót, niech on zacznie o
to zabiegać, choć jemu najwyraźniej jest wszystko jedno.
Nie czekaj na niego z otwartymi ramionami, bo to nie TY jesteś
winna, on nie ma co Ci wybaczać.

>"Walczyć o niego, przekonać go do powrotu?"

To on powinien zakończyc swój związek, bić się w piersi i błagać Cie
o wybaczenie i jeszcze dziękować, że w ogóle masz ochotę na niego
patrzeć i z nim rozmawiać.
Dziecko jak dorośnie, to zrozumie, jaki tata to typek.

[wiedzma15]

wiesz co, nie obraź się, albo się może i obrażaj jak chcesz ale czy to były twoje urodziny czy dziecka?
w mojej tępej głowie nie mieści mi się, że można, nawet po rozwodzie nie zaprosić ojca na urodziny dziecka, jego występy w przedszkolu, szkole, pierwszą Komunię i inne tego typu wydarzenia
zupełnie się nie dziwię zatem, że nie przyszedł na ochłapy w niedzielę, bo ja też bym nie przyszła

oczywiście wykluczamy sytuację kiedy ojciec jest potworem i jakikolwiek kontakt dziecka z nim jest niewskazany.

Myślisz Mrówko tylko o sobie. Nie dziw się że ci się w życiu pochrzaniło (o ile to nie jest zbyt delikatnie powiedziane).
Sorry za brutalną szczerość, ale czasem tak jest, że ktoś musi wylać ci na głowę kubeł zimnej wody żebyś się obudziła...

[mrowka221]

No co Ty piszesz Wiedźmo???

Nie zapraszałam go oczywiście, bo to było małe spotkanie dla
najblizszej rodziny, z mojej strony, a nikt nie chce go za bardzo
oglądać, po tym jak po wspólnej imprezie rodzinnej, na którą był
zaproszony jako świadek bierzmowania mojej kuzynki zmył sie po 2
godzinach do swojej panny, która z resztą wydzwaniała co chwilę.

Z reszta on miał yczcić z małym jego urodziny w następny weekend,
tam też mnie nikt nie zaprasza, bo po co?
Świąt też przeciez nie będziemy spędzać razem.

Nie widze lepszego sposobu na rozwiazanie tej sytyuacji. Na
przedstawienia w przedszkolu chodzimy razem, albo tylko ja, bo m.
dużo pracuje.

[mrowka221]

A tak wogóle to nasze zatargi i żale nie powinny mieć wpływu na
dziecko.
Mały czekał, a on sie nawet nie odezwał, że nie przyjedzie, więc na
kim chciał się odegrać?

[wiedzma15]

jeśli celowo go nie zapraszałaś to po co go zaprosiłaś w niedzielę, na resztki, jeśli było ustalone że urodziny z tatą są za tydzień? to można dziecku chyba dość przejrzyście wytłumaczyć...?

ja bym nie przyszła, a ty byś poszła, jakby cię on w przyszłym tygodniu zaprosił na kawałek tortu, który został z imprezy z jego najbliższą rodziną?

[wiedzma15]

po tym jak po wspólnej imprezie rodzinnej, na którą był
zaproszony jako świadek bierzmowania mojej kuzynki zmył sie po 2
godzinach

no cóż, tak na moje oko, bierzmowanie to nie jest jakaś szczególnie istotna uroczystość, zeby trzeba było świętować potem dłużej niż 2 godziny - ale to tylko moja opinia


no i jeszcze dlatego go nie zaprosiłaś na urodziny dziecka, bo twoja rodzina go nie chce oglądać

a pytałaś małego, czy chciałby żeby tata był z nim w tym dniu???? ale tak szczerze, czy po prostu zdecydowałaś za niego

u nas urodziny córki wypadły wtedy, kiedy nie byliśmy ze sobą i naprawdę nie wyobrażałam sobie żeby nie zaprosić męża i teściowej, byli oboje, tata uczestniczył w zakupach na tę imprezkę, konsultował się ze mną w sprawie prezentu... ale może ja jakaś nie tego jestem?

[sleep.one]

Kobieto, zdecyduj się wreszcie i zakończ tę szopkę!
Powiedz facetowi, że go kochasz i jesteś gotowa z nim być, ale ma Ci
odpowiedzieć, czy on też chciałby wrócić! I skończcie wreszcie te
szopki!

On ma kogoś, Ty też. Masz o tą babę pretensje? To dla niego "produkt
zastępczy". Głupi może i jest, ale przecież znasz go i wiesz, za
kogo wychodziłaś! Przestańcie zachowywać się jak dzieci.
A jeżeli nie wiesz co zrobić, to złóż pozew o rozwód i żyj swoim
życiem!
Mój też nie pamięta o moich urodzinach, dziecka itd, więc nie
mogłabym mieć nagle do niego o to pretensji, skoro zawsze taki był!
A Ty masz żal o to, jaki jest, choć wiele się nie zmienił.

Podejmij męską decyzję, zaproś go na kolację i zapytaj do jasnej
cholery czy chce z Toba być!!! Zdobądź się na odwagę!!! Możesz się
trochę upić w czasie kolacji, dla większej odwagi:) Zrób, czego się
boisz, a strach zniknie!!!
No już, dzwoń do faceta i zapraszaj go na tę pieprzoną kolację!

[mrowka221]

No chcialam dobrze z tym tortem, ale moze faktycznie on tak to
odebral, a zaproszenie wyszlo spontanicznie, bo mial i tak
przyjechac po coś tam.