Jak postepowac z zona czekajaca na zonatego faceta

[saami]

Po kilku latach malzenstwa moja druga polowa zakochala sie bez pamieci w
zonatym facecie. Trwa to juz jakis czas - ona czeka az on sie zdecyduje opuscic
dla niej swoja rodzine, on prawdopodobnie ma dzieci, bo jakos na razie tego
jeszcze nie uczynil. My nie mamy dzieci, wiec na calej tej sytuacji cierpie
tylko ja, a i ona pewnie tez nie jest w tym oczekiwaniu najszczesliwsza. Ale
kochaja sie i czesto sa razem - to jest teraz dla niej najwazniejsze.

Doradzcie cos, bo sam juz nie wiem jak mam postepowac z zona czekajaca na
zonatego faceta: czy jak mezczyzna zakonczyc nasz zwiazek, bo przeciez juz
nigdy nie bedzie miedzy nami tak jak bylo i pozostawic ja w tym jej czekaniu
sama, czy tez jak przyjaciel wytrwac przy niej do konca by miala do kogo wracac
jesli okaze sie to pomylka - wiem ze to glupie, ale nawet po tym co mi zrobila -
jestem w stanie jej to wszystko wybaczyc, bo nadal bardzo ja kocham.

Dzieki za pomoc,
Samotny Maz

[Gość: Mala]

Staram się sobie wyobrazić taką sytuację w moim przypadku, czyli jakby z
drugiej strony, bo to ja jestem żoną i też nie mamy dzieci. Po pierwsze kobieta
szuka sobie nie tyle kogoś, co zaspokojenia jakichś swoich pragnień. Tak mi się
wydaje. A Ty przecież musiałeś je kiedyś zaspokajać, więc wiesz, jak to zrobić.
Może się trochę zmieniły i trzeba się im na nowo przyjrzeć? Może to wszystko
gdzieś Wam umknęło i powstała luka, którą - może pozornie i na krótką metę, a
może naprawdę - zapełnił tamten facet. Nie znam Twojej Żony, więc jestem daleka
od konkretów, ale może tu należy szukać. Może się też okazać, że to, co narazie
niedostępne i trochę występne (czyli dla niej on), potem straci urok, bo tak
często bywa. Urok rzeczy zakazanych. A ile Ty jesteś w stanie wybaczyć? Czy
gdyby sytuacja się odwróciła i to Ty znalazłbyś sobie kogoś na boku w chybiony
sposób - chciałbyś wrócić? Czy nie przyznałbyś sobie prawa do błędu? Cokolwiek
zrobisz - będzie słuszne, jeśli tylko będzie to to czego naprawdę chcesz. Nie
wiem, co Ci innego powiedzieć. Może poza tym jeszcze, że życzę Ci, żeby wszysto
ułożyło się tak byś był szczęśliwy.

[malwinamalwina]

hmmm znow wyglada na to ze jestem z marsa bo zaspakajac swoje pragnienia to ja umiem (i to
wszelkie), powiem wiecej : ktoz bardziej kompetentny niz ja moglby je lepiej zaspokoic ????
Wiec wydaje mi sie ze szukam (jesli zalozymy ze szukam) Kogos. Taak, z duzej litery. Czlowieka.
Spotkania.
A pozostawanie w wyzej opisanym zwiazku wyglada mi na patolgie i niedojrzalosc. I nie miesci mi sie
w glowie kochac kogos kto mnie nie kocha. Prawdopodobnie strzelilabym sobie w leb a ze nie chce to
uciekam od takich sytuacji (a nawet i zanim taka sytuacja nastapi)
Wydaje mi sie nie- do- zniesienia swiadomosc ze wybrana osoba moze mnie nie kochac,
cos okropnego !
kazdy unika cierpien jak moze....

[Gość: Mala]

malwinamalwina napisał(a):

> hmmm znow wyglada na to ze jestem z marsa bo zaspakajac swoje pragnienia to ja
> umiem (i to
> wszelkie), powiem wiecej : ktoz bardziej kompetentny niz ja moglby je lepiej z
> aspokoic ????
> Wiec wydaje mi sie ze szukam (jesli zalozymy ze szukam) Kogos. Taak, z duzej li
> tery. Czlowieka.
> Spotkania.
> A pozostawanie w wyzej opisanym zwiazku wyglada mi na patolgie i niedojrzalosc.
> I nie miesci mi sie
> w glowie kochac kogos kto mnie nie kocha. Prawdopodobnie strzelilabym sobie w l
> eb a ze nie chce to
> uciekam od takich sytuacji (a nawet i zanim taka sytuacja nastapi)
> Wydaje mi sie nie- do- zniesienia swiadomosc ze wybrana osoba moze mnie nie koc
> hac,
> cos okropnego !
> kazdy unika cierpien jak moze....
>

Hej, dlaczego jesteś z Marsa?
Jeśli jesteś najkompetentniejszą osobą do zaspokojenia własnych pragnień, to po
co szukasz? Nie ma tym lekkiej sprzeczności?
A poza tym może dla Ciebie to zabrzmi głupio, ale dużo łatwiej trzasnąć drzwiami
w nieformalnym związku i odejść, bo coś Ci nie w smak. Sama bardzo szybko
załatwiałam taki temat kiedyś. Nic nikomu nie obiecujesz i niczego nie musisz.
Tutaj też nie musisz, ale obiecałaś. I to nie wierność stricte fizyczną, a
przyjaźń, szacunek i wzajemne wspieranie się. Ja te słowa wypowiadałam świadomie,
mój mąż także (a podobnie jak ja, kiedyś też się nie patyczkował). Różne rzeczy
przeszliśmy razem i to takie, które kiedyś nie wchodziłyby w grę. Z mojej i jego
strony. I nie było łatwo, ale z perspektywy czasu powiem, że warto było. Mam
teraz najlepszego kumpla właśnie w nim. Nie tylko kochanka i męża,ale człowieka i
przyjaciela. Perły nie leżą na chodnikach, a bliskość nie spada z nieba. Trzeba
sobie wszystko wypracować. Nie da się inaczej, bo ludzie nie są tacy sami.
Pozdrawiam.

[malwinamalwina]

bo widzisz, ta teoria "dwoje w jednym" mi nie gra, ta spojnosc, osmoza i totalne zjednoczenie -ja te druga
osobe uwazam...za druga osobe a nie za lusterko i nie chce sie poslugiwac nia do spelniania
jakichkolwiek pragnien. Niech bedzie, to starczy.
A formalnosc zwiazku nie dorzuca nic do zaangazowania - moje slowo to moje slowo, przed merem czy
bogiem czy sama soba, czuje sie tak samo zle gdy nie potrafie go respektowac, malzenstwo jest
kontraktem socjalnym co nie ma nic wspolnego z osobistym zaangazowaniem a jeszcze mniej z
miloscia , ja to sytuuje obok a nie razem. Nie ma nic " z zewnatrz" co mogloby dorzucic glebi, wagi i
powagi - sama przypieczetuje, kule i podpory mi nie potrzebne, juz od wiekow nie jestem malolatem i
dziekuje za tutorat.
Ot takie rozbiezne wizje....

[Gość: Mala]

malwinamalwina napisał(a):

> bo widzisz, ta teoria "dwoje w jednym" mi nie gra, ta spojnosc, osmoza i totaln
> e zjednoczenie -ja te druga
> osobe uwazam...za druga osobe a nie za lusterko i nie chce sie poslugiwac nia d
> o spelniania
> jakichkolwiek pragnien. Niech bedzie, to starczy.
> A formalnosc zwiazku nie dorzuca nic do zaangazowania - moje slowo to moje slow
> o, przed merem czy
> bogiem czy sama soba, czuje sie tak samo zle gdy nie potrafie go respektowac, m
> alzenstwo jest
> kontraktem socjalnym co nie ma nic wspolnego z osobistym zaangazowaniem a jeszc
> ze mniej z
> miloscia , ja to sytuuje obok a nie razem. Nie ma nic " z zewnatrz" co mogloby
> dorzucic glebi, wagi i
> powagi - sama przypieczetuje, kule i podpory mi nie potrzebne, juz od wiekow n
> ie jestem malolatem i
> dziekuje za tutorat.
> Ot takie rozbiezne wizje....

????
Kule? Podpory? Od wieków nie jesteś małolatem? A kto tu jest?
MalwinkoMalwinko, nic z zwenątrz nie dorzuci głębi? Owszem. Ale nie ma dwojga
ludzi w oderwaniu od warunków zewnętrznych. To nie dwuosobowa, samowystarczalna
wylęgarnia dobrych pomysłów na życie.
Może moje życie jest inne niż Twoje, ale nie widzę powodu by którąkolwiek teorię
uważać za dojrzalszą.

[malwinamalwina]

ja tez nie...(????)

[saami]

> A pozostawanie w wyzej opisanym zwiazku wyglada mi na patolgie i niedojrzalosc.

Malwinamalwina,
Ty chyba faktycznie jestes marsjanka, bo ludzie nie sa samowystarczalni - dlatego
lacza sie (przynajnmiej) w pary. Ty natomaiast, jesli zaspokajasz wszystkie swoje
potrzeby, to albo po prostu masz je ograniczone, albo nie pragniesz miec potrzeb,
ktorych nie bylabys w stanie sobie sama zaspokoic. Nie zyjesz pelnia zycia, nie
korzystasz ze wszystkiego co daje bycie czlowiekiem - taka jest Twoja filozofia
zyciowa i nie mnie ja oceniac, ale ten watek jest moj i dotyczy czegos innego -
wiec zacznij, prosze, wlasny jesli pragniesz o tym rozmawiac.
Dziekuje za wypowiedz.

[taira]

Mam pytanie, czy rozmawiales, na ten temaz ze swoją żona, czy to ona Ci
powiedziała, że spotyka się z kimś innym?. I w jaki sposób CI to powiedziała?.

[Gość: saami]

Powiem tak:

Wiem to od niej, ale ona mi tego nie powiedziala - gdy ja pytam, to wszystkiemu
zaprzecza i slysze same klamstwa.

O wiecej na ten temat nie pytajcie.

[Gość: bay1]

Gość portalu: saami napisał(a):

> Powiem tak:
>
> Wiem to od niej, ale ona mi tego nie powiedziala - gdy ja pytam, to wszystkiemu
>
> zaprzecza i slysze same klamstwa.
>
> O wiecej na ten temat nie pytajcie.

Nie zozumiem co znaczy powyzszy tekst! Jezeli pragniesz odpowiedzi i porady, jak
postapic, to wydaje mi sie, ze powinienes zaczac od szczegolow, skad mozemy
wiedziec czy to nie sa jakies twoje urojenia.Wiesz to od niej, a ona ci tego nie
powiedziala i zaprzecza i wiecej nie pytajcie! Dlaczego?Co takiego zrobiles,lub
ona , ze podejrzewasz, bo tak mozna okreslic to o czym napisales.Moze po prostu
sie nudzisz i wymysliles to wszystko, zeby ludzie ci wspolczuli, jaki to ty
jestes "biedny i szlachetny".Po drugie nie wierze, zebys mogl jej przebaczyc tak
do konca.Jezeli ja tak bardzo kochasz i pragniesz jej wybaczyc to zrob cos dla
siebie, zebys w razie jak wam sie ulozy nie czul sie pokrzywdzony.Nie siedz w
domu i nie czekaj az zona ulozy sobie zycie.Dzialaj, wyjdz chociaz do kolegi na
piwo, na karty,niech ona troche poczeka.Nie musisz jej zdradzac, to przeciez
byloby obrzydliwe, bo ja kochasz?!Po prostu nie poswiecaj jej calego swojego
czasu.Wiem to z wlasnego doswiadczenia.Moglabym bardzo duzo powiedziec na temat
wspolzycia miedzy partnerami.Powiem jedno , "w milosci jak na wojnie, wszystkie
chwyty dozwolone.." Od siebie dodam, ze nie wsystkie.Zdrada pozostanie zdrada do
konca waszego zwiazku bedzie ciazyc.Nie bedziesz w stanie" wierzyc jej bez
reszty".Zawsze bedzie cien niepewnosci, a moze o to jej chodzi i nie ma zadnego
meszczyzny,a tylko to ze za malo poswiecales jej czasu i chce zwrocic na siebie
uwage, bo i tak sie zdarza( jak z dziecmi).Wszyscy jestesmy dziecmi.Pozdrowienia

[saami]

Owszem, pragne odpowiedzi i porad, ale nie wydaje mi sie aby szczegoly mialy tu
jeszcze jakies znaczenie. Zapewniam Was rowniez, ze nie sa to moje urojenia ani
podejrzenia - to jest stan faktyczny mojej sytuacji. I doprawdy nie nudzi mi
sie, ani nie mam czasu aby wymyslac historyjki tylko po to, by wyludzic pare
slow zrozumienia, wspolczucia czy pocieszenia - choc zawsze milo jest to
uslyszec od badz co badz ale jednak "obcych" przyjaciol. A co do zdrady to
zgadzam sie z Toba calkowice a nawet jeszcze bardziej.

[Gość: Wanda]

saami napisał(a):

>> Doradzcie cos, bo sam juz nie wiem jak mam postepowac z zona czekajaca na
> zonatego faceta: czy jak mezczyzna zakonczyc nasz zwiazek, bo przeciez juz
> nigdy nie bedzie miedzy nami tak jak bylo i pozostawic ja w tym jej czekaniu
> sama, czy tez jak przyjaciel wytrwac przy niej do konca by miala do kogo wracac
>
> jesli okaze sie to pomylka

Nie podejmuje sie doradzać. Chciałam tylko przekazać Ci wyrazy uznania, ze
bierzesz pod uwage, zeby narazie zostac z zoną. Uwazam, ze to postawa nietypowa
dla mężczyzny, wręcz unikalna, pragnienie dawania partnerowi nawet własnym
kosztem wydaje mi się charakterystyczne raczej dla kobiet. Sama bardzo ceniłabym
sobie posiadanie takiego partnera-przyjaciela.
Może i Ona to doceni.

[Gość: fanny]

Gość portalu: Wanda napisał(a):

> Nie podejmuje sie doradzać. Chciałam tylko przekazać Ci wyrazy uznania, ze
> bierzesz pod uwage, zeby narazie zostac z zoną. Uwazam, ze to postawa nietypowa
>
> dla mężczyzny, wręcz unikalna, pragnienie dawania partnerowi nawet własnym
> kosztem wydaje mi się charakterystyczne raczej dla kobiet. Sama bardzo ceniłaby
> m
> sobie posiadanie takiego partnera-przyjaciela.
> Może i Ona to doceni.


Jakos sie tak dziwnie sklada, ze zwykle ludzie/malzonkowie/partnerzy tego nie
doceniaja i nie szanuja. Jakos tak jest, ze tym zdradzajacym wydaje sie, ze to
oni widac sa tacy wspaniali, ze zasluguja na milosc, ktora wszystko wybacza. Ze
sa tej osobie do zycia niezbedni. I tylko im ego rosnie, a nie uczucia do
malzonka/partnera. I ten zdradzany daje i daje, stara sie wszystkie potrzeby
drugiej osoby zaspokajac, a ta osoba wychodzi z zalozenia, ze widac z nia jest
wszystko OK i po co mialaby dawac cos wiecej, jesli i tak jest kochana.

[kwieto]

Biedaaaku (chcialoby sie rzec, a zaraz potem dodac: naiwniaaaaku)

Sluchaj, umiejetnosc wybaczania jest bardzo cenna, ale ja to widze tak, ze ona Cie rzuca,
idzie do innego, a Ty jej jeszcze w tym pomagasz... Piekne, ale mam pewna watpliwosc.
Bo co Ty chcesz w ten sposob osiagnac? Najlepszym wyjsciem byloby pomachanie jej raczka
na dowidzenia i pomoc w pakowaniu walizek...
A robienie jej teraz herbatek i pocieszanie, ze moze ten drugi jednak z nia bedzie - to chyba
masochizm. Chyba, ze jest Ci z tym dobrze?
Bo jesli liczysz, ze w ten sposob pokazesz jej jak ja kochasz, i ze ona byc moze do Ciebie
wroci - to sie przeliczysz...
Gdze facet Twoja godnosc, pozwalasz sie kopac i jeszcze sie martwisz, ze ta co Cie kopie
noga rozboli???

[Gość: fanny]

kwieto napisał(a):

> Biedaaaku (chcialoby sie rzec, a zaraz potem dodac: naiwniaaaaku)
>
> Sluchaj, umiejetnosc wybaczania jest bardzo cenna, ale ja to widze tak, ze ona
> Cie rzuca,
> idzie do innego, a Ty jej jeszcze w tym pomagasz... Piekne, ale mam pewna watpl
> iwosc.
> Bo co Ty chcesz w ten sposob osiagnac? Najlepszym wyjsciem byloby pomachanie je
> j raczka
> na dowidzenia i pomoc w pakowaniu walizek...
> A robienie jej teraz herbatek i pocieszanie, ze moze ten drugi jednak z nia bed
> zie - to chyba
> masochizm. Chyba, ze jest Ci z tym dobrze?
> Bo jesli liczysz, ze w ten sposob pokazesz jej jak ja kochasz, i ze ona byc moz
> e do Ciebie
> wroci - to sie przeliczysz...
> Gdze facet Twoja godnosc, pozwalasz sie kopac i jeszcze sie martwisz, ze ta co
> Cie kopie
> noga rozboli???

A moze mamy tu doczynienia z miloscia idealna? On stawia jej sczescie nad wlasne.
I moze nic w zamian nie oczekuje?

Milosc idealna?

[kwieto]

Mozliwe, ale watpie - raczej by wtedy nie mial takich rozterek jakie ma
teraz...

[saami]

Widze, ze pare osob to meczy wiec sie ustosunkuje - nie, nie uwazam aby to byla
milosc idealna - tez mam w tym swoj cel i poswiecam sie, by rowniez cos waznego
dla siebie w koncu od mojej zony otrzymac.

[kwieto]

To sie po prostu ludzisz - Zrozum - jesli ona Cie juz nie kocha, to tej milosci nie utrzymasz.
Ona musi chciec. A czy bedzie chciala wrocic do kogos, kim moze swobodnie pomiatac?

Jesli to co robisz jest "kupowaniem" czegos od zony (ja ja bede wspieral, a ona mi sie
pozniej odwdzieczy) - to lepiej sobie daj spokoj. To po prostu nie dziala.

[saami]

Juz rozumiem, skad to cale zamieszanie... I znowu musze przyznac Ci racje
Kwieto - moja wina... Moja wina, bo widac niezbyt jasno wyrazilem sie w
pierwszym poscie, ale juz prostuje. Piszac, ze moja zona "pewnie nie jest w tym
oczekiwaniu najszczesliwsza" chcialem podkreslic, ze ja tego nie wiem, nigdy na
ten temat ze mna nie rozmawiala i nie domysla sie nawet, ze ja o tym wszystkim
wiem. Nie przyszla nigdy do mnie i nie powiedziala mi o tym, podkreslam. Wiec
zyjemy sobie jak gdyby nigdy nic, ona czesto spotyka sie z "kolezankami" jak mi
mowi, a ja nie moge nic zrobic i udaje, ze o niczym nie wiem...
Moj problem wiec polega na tym, ze nie wiem co mam robic? Czy czekac, az do
mnie z tym przyjdzie, powie mi o wszystkim i oznajmi, ze odchodzi do niego - a
wtedy bede przegrany? Czy - jesli z tamtym jej nie wyjdzie (bo ma zone i
dzieci, przypominam) zostanie ze mna o niczym mi nie mowiac (czyli wszystko
przedemna zatai) - zyc dalej tak jakby nigdy nic sie nie stalo - a wtedy,
wydaje mi sie, przegranym bedzie nasz zwiazek? Czy tez juz teraz zakonczyc to
wszystko nie dajac jej nawet szansy przyjscia do mnie i porozmawiania o tym?
Wiec trudno tu mowic o jakims "kupowaniu" czegos od zony - zadzialac ma tu
nasza milosc, a stawka jest nasz malzenski zwiazek. Moze w koncu zrozumie, ze
zrobila zle - wroci do mnie i przyzna sie do tego opowiadajac mi o wszystkim -
bo tylko wtedy, moim zdaniem, wygranym moge byc ja, ona i nasz zwiazek. Czy mam
w to nie wierzyc? Czy mam machnac reka i sobie cala te nasza przyszlosc
odpuscic? Ja naprawde bardzo ja kocham...

Co zrobic z zona?

[kwieto]

Sluchaj a jestes pewien, ze ona Cie zdradza?
Jesli tak, to jedyne co mozesz zrobic to zaczac rozmowe...
No bo teraz jest tak, ze ona dba wylacznie o swoja wygode - oszukuje Ciebie, a jesli jej z
tamtym nie wyjdzie, to grzecznie wroci jakby nigdy nic...
Nie wiem jak Ty, ale ja oszukiwanym byc po prostu nie znosze!
I teraz nie o to chodzi, aby ja wygnac i zostawic - jesli jestes w stanie wybaczyc, to prosze
bardzo. Ale ja, zakladajac nawet, ze wybacze, najpierw bym porozmawial z nia, i po prostu
powiedzial, ze wiem, i ze oczekuje od niej jakiejs decyzji - albo odchodzi do tego drugiego,
albo zostaje ze mna i o tym drugim po prostu zapomina. I juz. Wtedy zarazem wychodzisz z
propozycja wybaczenia, ale stawiasz pewien warunek - ze nie bedzie krecic i oszukiwac. I
mysle, ze to rozsadne wyjscie.

Nawet milosc nie upowaznia do oszukiwania i pomiatania innymi - a czy ona Toba nie
pomiata w tej chwili? Przeciez ona klamie w zywe oczy (jesli jestes pewien ze Cie zdradza), i
wogole nie liczy sie z Twoimi uczuciami! Chcesz placic taka cene za ratowanie zwiazku,
ktory prawdopodobnie juz teraz nie istnieje?

Powiedz jej, ze wiesz, i ze chcesz aby wybrala - Ty albo ten drugi. Uwazam, ze innego
wyjscia nie ma - chyba ze odpowiada Ci bigamia?

[saami]

kwieto napisał(a):
> Gdze facet Twoja godnosc, pozwalasz sie kopac i jeszcze sie martwisz, ze ta co
> Cie kopie noga rozboli???

Masz racje, masz 100% racje - tylko mylisz milosc z pozadaniem. Latwo jest bowiem
zachowac meska godnosc przy pozadaniu, gdy sie tylko bierze niewiele w zamian
dajac, lecz, wierz mi, gdy milujesz i pragniesz dawac siebie calego niewiele w
zamian oczekujac - to zachowanie meskiej godnosci juz nie jest takie proste -
powiedzialbym nawet, ze jest bardzo bolesne.

Moja zona nie jest moja pierwsza kobieta w zyciu - a przeciez wszysktkie je
kochalem. Ale dopiero przy niej uswiadomilem sobie, ze te poprzednie to bylo
tylko pozadanie. I dlatego wlasnie te kobiete poslubilem, a nie zadna inna, bo
czulem (i nadal tak czuje), ze dla niej i tylko dla niej pragne byc.

Wiec, jako mezczyzna, sam bym pewnie tak odpowiedzial kazdemu innemu jak Ty mnie
odpowiedziales - bo takie zachowanie jest przeciez w naszej naturze zakodowane.
Ale w mojej sytuacji nie jest to dobre rozwiazanie - wazniejsza jest bowiem dla
mnie odpowiedzialnosc za nia i za siebie niz moja egoistyczna meska godnosc.

A wracajac do kopania i przekladajac dla lepszego zrozumienia moja milosc na
powszechnie znana milosc rodzicielska zapytam: jesli Twoje dziecko w swojej
zlosci kopnie Cie bolesnie lamiac sobie nozke, to czym sie bedziesz bardziej
martwil - tym, ze Cie boli, czy tym, ze sobie nozke zlamalo? I czy wtedy latwo Ci
przyjdzie kierujac sie swoja meska godnoscia powiedziec mu, ze juz nie jest Twoim
dzieckiem i zostawisz je samo? No, to ja taki mam mniej wiecej problem.

[ja_nek]

Twoja miłość do niej robi Ci krzywdę. Wątpię, czy ona doceni głębię Twojego
uczucia.
Oczywiście istnieje mozliwość, że to co czuje do tamtego rozwieje się i do
Ciebie wróci. Ale szanse na nowe scementowanie Waszego związku chyba są małe.
Ja jestem trochę idealistą i też pragnę wierzyć w dobre zakończenia, ale u
Ciebie to moze nie wystąpić.
Obawiam się, że twoje uczucie wyniszczy Cię wewnętrznie. Bo jak długo mozna
czekać?
Jest takie jedno przeklęte przysłowie: serce nie sługa. Pamiętaj, że ono tyczy
się także jej.
Życzę Ci wiele szczęścia

Pozdrawiam
Janek

[kwieto]

No ale jesli dla Ciebie jest wszystko tak proste i oczywiste, to po diabla
zakladasz watek w ktorym pytasz co masz robic? Jesli pragniesz jej dobra, to
dlaczego wogole masz jakiekolwiek watpliwosci dotyczace tego co robic?

Dopisek

[kwieto]

Tak sobie mysle, milosc owszem polega na pragnieniu dobra drugiej osoby. Z
jednym zastrzerzeniem - jesli to pragnienie dobra niszczy mnie, to watpie, ze
to jest milosc. I to jest tak, ze ja jestem gotow na ustepstwa, kompromisy,
konsensusy - ale, jesli jest to milosc - to ustepujac nie czuje ze cos trace.
Natomiast jesli te ustepstwa mnie niszcza, ustepujac cierpie, mam poczucie
krzywdy - to milosc to to napewno nie jest. Moze milosc "sentymentalna" -
pragnienie posiadania.

I teraz tak - jesli z powodu rozstania nie cierpisz, bo pragniesz jej dobra -
to po diabla piszesz na tym forum? Jesli pragniesz odpowiedzi jak JEJ pomoc -
to musisz jej zapytac, bo tylko ona da Ci odpowiedz - a moze ona tej pomocy nie
chce?
A jesli targaja Toba rozterki - moze lepiej przyznac, ze ta milosc idealna to
tak nie do konca?

[taira]

Dlaczego milosc nie jest prosta sprawa, zakochujemy się sie i zyjemy dlugo i
szczesliwie, mamy dzieci potem wnuki? Tylko wszystko zawsze się komplikuje albo
z jednej strony albo z drugiej.

[Gość: fanny]

Odwaze sie co nieco skomentowac mimo, ze saami chyba za tym nie przepada.
saami napisał do kwieto:

> Masz racje, masz 100% racje - tylko mylisz milosc z pozadaniem. Latwo jest bowi
> em
> zachowac meska godnosc przy pozadaniu, gdy sie tylko bierze niewiele w zamian
> dajac, lecz, wierz mi, gdy milujesz i pragniesz dawac siebie calego niewiele w
> zamian oczekujac - to zachowanie meskiej godnosci juz nie jest takie proste -
> powiedzialbym nawet, ze jest bardzo bolesne.
>
> Moja zona nie jest moja pierwsza kobieta w zyciu - a przeciez wszysktkie je
> kochalem. Ale dopiero przy niej uswiadomilem sobie, ze te poprzednie to bylo
> tylko pozadanie. I dlatego wlasnie te kobiete poslubilem, a nie zadna inna, bo
> czulem (i nadal tak czuje), ze dla niej i tylko dla niej pragne byc.
>
> Wiec, jako mezczyzna, sam bym pewnie tak odpowiedzial kazdemu innemu jak Ty mni
> e
> odpowiedziales - bo takie zachowanie jest przeciez w naszej naturze zakodowane.
>
> Ale w mojej sytuacji nie jest to dobre rozwiazanie - wazniejsza jest bowiem dla
>
> mnie odpowiedzialnosc za nia i za siebie niz moja egoistyczna meska godnosc.

Tylko, ze w takiej postawie kryc sie moze tez pewna pulapka. Bo dorosly czlowiek
moze czuc sie odpowiedzialny za siebie i za swoje malzenstwo, natomiast za druga
dorosla osobe to odpowiedzialny czuc sie chyba nie powinien. Za taka
odpowiedzialnoscia kryje sie bowiem uznanie tej osoby za jakos tam uposledzona. W
jej wyborach, postepowaniu. To wyglada tak, jakbys uznal, ze Twoja zona zachowuje
sie jak DZIECKO czekajac na zonatego i Ty, jako ten DOROSLY musisz jak za brojace
dziecko wziac odpowiedzialnosc. Wiesz, na zasadzie: Za szkody wyrzadzone przez
dzieci odpowiadaja rodzice. Nie wiem jak to bylo wczesniej w Waszym malzenstwie,
moze Wasz uklad zawsze byl taki. To sie czesto zdarza i pod warunkiem, ze
obydwojgu to odpowiada, nie widze w tym nic zlego. Ale jezeli dopiero dowiadujac
sie o zdradzie zony wszedles w role rodzica, wyglada to na jakis mechanizm
ucieczkowy. Uznajac, ze Twoja zona nie odpowiada w tym aspekcie za swoje
postepowanie napewno latwiej znosic cala to sytuacje. Latwiej znalezc w sobie
sile, by przez to przebrnac. I po wyjasnieniu calej sytuacji kontynuowac bloga
sielanke zwiazku. Ale takiemu sposobowi reagowania nie warto przypisywac
etykietki idealnej milosci. No i czy w takiej sytuacji bedzie jeszcze mozliwy
powrot do partnerskiej relacji w malzenstwie?
>
> A wracajac do kopania i przekladajac dla lepszego zrozumienia moja milosc na
> powszechnie znana milosc rodzicielska zapytam: jesli Twoje dziecko w swojej
> zlosci kopnie Cie bolesnie lamiac sobie nozke, to czym sie bedziesz bardziej
> martwil - tym, ze Cie boli, czy tym, ze sobie nozke zlamalo? I czy wtedy latwo
> Ci
> przyjdzie kierujac sie swoja meska godnoscia powiedziec mu, ze juz nie jest Two
> im
> dzieckiem i zostawisz je samo? No, to ja taki mam mniej wiecej problem.

j.w.

[saami]

Gość portalu: fanny napisał(a):
> Odwaze sie co nieco skomentowac mimo, ze saami chyba za tym nie przepada.

Nie o to chodzi, ze nie przepadam za komentarzami, ale potrzebuje rady jak
postepowac z zona czekajaca na rozstajacego sie z zona faceta a nie analizy
moich uczuc czy postepowania. Licze, ze odezwa sie faceci, ktorzy juz przez to
przechodzili, ze jakas decyzje wtedy podjeli i teraz jej zaluja albo uwazaja za
sluszna. Licze na kobiety, ktore byly w podobnej sytuacji i powiedza, zebym
sobie odpuscil, albo ze jest sens abym czekal, bo (przepraszam wszystkich
mezczyzn czytajacych to) mezczyzni to sa ... i potafia wmowic kobiecie, ze
kochaja, ze rzuca swoje zony i wszystko dla nich, a gdy osiagna to czego chca -
wycofuja sie ze wszystkiego twierdzac, ze to chyba jednak pomylka byla i
wracaja do wlasnych zon i dzieci pozostawiajac swoje kochanki w rozpaczy. Wiem,
bo sam tez jestem mezczyzna, wiem, ze jestesmy do tego zdolni i wcale tego nie
pochwalam. Licze wiec na wszystkich, ktorzy mogliby mi w tej sytuacji cos
doradzic - czekac bo warto, odpuscic sobie bo to nie ma juz sensu, a moze sa
jakies inne wyjscia?

> To wyglada tak, jakbys uznal, ze Twoja zona zachowuje sie jak DZIECKO
czekajac na zonatego i Ty, jako ten DOROSLY musisz jak za brojace dziecko wziac
odpowiedzialnosc.

Dziecko, to byl tylko element mojego porownania do milosci rodzicielskiej -
DOROSLY i DZIECKO = MILOSC RODZICIELSKA. Ale udowodnij mi, ze totalnie
zakochana kobieta zachowuje sie normalnie, ze wie co robi, ze zdaje sobie
sprawe z nastepstw tego co robi. (Tu moze niech kobiety sie wypowiedza, jak
bardzo maja nad soba kontrole gdy sie zakochuja do szalenstwa, bo nam te sprawy
sa raczej nieznane.) A odpowiedzialnosc to musze wziasc nie za to, co moja zona
teraz wyczynia, ale za nasz zwiazek malzenski, za nasza przyszlosc - przeciez
kochala mnie kiedys, przeciez slubowala mi przed oltarzem milosc, wiernosc i
uczciwosc malzenska, przeciez nie zrobila tego bo musiala - chciala tego tak
jak i ja chcialem - a teraz moze po prostu tylko troche zbladzila? Przeciez
kobiety to slaba plec.

[Gość: ida]

Saami, pozwól że Ci coś powiem jako kobieta:

TWOJA ŻONA NIE JEST MAŁYM DZIECKIEM KTÓRE TRZEBA PROWADZIĆ ZA RĄCZKĘ

jest dorosła i na moje oko wygląda, że z premedytacją robi Cię w konia

I problem to masz TY bo to Ty jesteś totalnie zakochany i nie zachowujesz się
normalnie i nie widzisz /albo nie chcesz widzieć/ co się dzieje

A ona to bezwzględnie wykorzystuje i traktuje Cię jak rodzaj ubezpieczenia, nie
wyjdzie jej z tamtym facetem to przecież zawsze będzie mogła wrócić do Ciebie

I nawet nie stać jej na szczerość /przynajmniej tak wynika z Twoich wypowiedzi/

Przestań ją usprawiedliwiać i pozwól wziąć pełną odpowiedzialność za to co robi
Jeśli się natnie na tamtym facecie to bardzo dobrze, może przynajmniej ją to
czegoś nauczy

I jeśli wróci to wróci do Ciebie mądrzejsza i dojrzalsza, co Wam obojgu wyjdzie
na zdrowie

Ale nie pozwalaj się tak wykorzystywać!!!

Naprawdę w życiu trzeba się od czasu do czasu postawić, bo ludzie przestają
szanować Ciebie, Twoje uczucia itd.

Potem można sobie to wszystko powybaczać ale teraz przestań się tak poniżać

[Gość: fnoll]

sam sobie udzieliles dobrej odpowiedzi w swoim pierwszym poscie:

rozstan sie z nia i zostan jej przyjacielem

mysle, ze to by wyprostowalo wasze relacje, ktore sa obecnie niezdrowo
zagmatwane (ty wiesz o zdradzie i udajesz, ze nie wiesz, ona zachowuje sie,
jakbys ty nie wiedzial; ty przyjmujesz pozycje odpowiedzialnego za zwiazek, gdy
w zdrowych ukladach to dwoje ludzi jest odpowiedzialnych)

przeciez mozesz okazywac jej swa milosc niekoniecznie bedac mezem - chyba, ze
boisz sie swoich wlasnych uczuc, ktore moglyby sie pojawic podczas rozstania

mysle, ze twojej zonie wyszloby na dobre, jakbys potraktowal ja jako
odpowiedzialna partnerke, ktora nie moze uciekac przed konsekwencjami swoich
wyborow - ale czy chcesz w niej miec przyjaciela, ktory sam jest odpowiedzialny
za wlasne zycie? czy pozwolisz jej na dojrzalosc?

wiem, ze bardzo ci na niej zalezy - ale coz, szczesliwych zwiazkow nie buduje
sie chceniem tylko jednej strony

obojgu wam zycze szczescia w milosci :-) i rozumnosci :-)

pzdr

fnoll

[zdezorientowana]

Wysłałam email-a.
pozdr.
K.

[Gość: Alik]

Saami, nie mogę wyjść z podziwu! Co masz zamiar osiągnąć udając, że o niczym
nie wiesz? Starasz się być idealnym mężem i witać ją w progu z kwiatami, gdy
wraca od "koleżanek"? Żeby się Tobą zachwyciła? Żeby porównanie wyszło na Twoją
korzyść??? Dlaczego z nią szczerze nie porozmawiasz? Myślę, że zwyczajnie boisz
się tego, co możesz usłyszeć. Ty nie bierzesz nawet pod uwagę, że to Ty mógłbyś
rozpocząć tę rozmowę. Przecież i tak do tego dojdzie prędzej czy później.
Przecież może się okazać, że teraz masz jeszcze szansę powalczyć, ale musisz
coś wiedzieć i to od niej, a nie od postronnych osób! Sądzę, że świadomość
Twojej żony, że ma obok siebie faceta, którego tak łatwo można robić w konia
nie działa na Twoją korzyść!

[saami]

Cieszy mnie, ze wreszcie ta dyskusja weszla na wlasciwe tory.

Gość portalu: Alik napisał(a):
> Co masz zamiar osiągnąć udając, że o niczym nie wiesz?

Po pierwsze, chce sie przekonac, ze jej rowniez na nas zalezy - jesli sama sie
przelamie i przyjdzie z tym do mnie to juz bedzie znak, ze jednak chce (ona
chce, to wazne) do mnie wrocic.
Po drugie, jesli szczerze wyzna mi wszystko i uslysze z jej ust miedzy innymi
wszystko to o czym juz wiem - to tylko zwiekszy swoja wiarygodnosz i szczerosc
checi bycia nadal ze mna, a to dopiero bedzie podstawa do odbudowy mojego
zaufania do niej.

> Dlaczego z nią szczerze nie porozmawiasz? Myślę, że zwyczajnie boisz
> się tego, co możesz usłyszeć. Ty nie bierzesz nawet pod uwagę, że to Ty
mógłbyś
> rozpocząć tę rozmowę.

Nie boje sie, bo wiem co uslysze. I faktycznie nawet nie biore tego pod uwage,
bo jesli ja zaczne te rozmowe i powiem jej co wiem, to w najlepszym wypadku
skuli po sobie uszy, przyzna sie do wszystkiego (o czym wiem) zadowolona, ze o
innych sprawach sie nie dowiedzialem i splynie to po niej jak po kaczce - nie
odczuje rzadnych konsekwencji swojego czynu z tego wynikajacych - a na koniec z
wielka laska pozostanie ze mna bo ja (to ja, nie ona) tego chce. A ja nigdy nie
dowiem sie, czy jej na naszym zwiazku naprawde zalezy. A jesli za jakis czas
pojawi sie kolejny "rozstajacy sie ze swoja zona facet" to jedyna rzecza jaka
wyniesie z tego incydentu (romansu) bedzie tylko to, jak lepiej sie ukrywac by
sie znow nie wydalo.

Mowiac ogolnie, sama nawarzyla tego piwa i sama musi je wypic - bo tylko w ten
sposob moze sie czegos na przyszlosc nauczyc.

[Gość: fnoll]

czy nie powoduje toba troszke pragnienie wyrafinowanej zemsty? ;-)

bo nawet jesli ona wyzna ci swe grzechy - to ty ciagle panujesz nad sytuacja,
ty masz na nia haka

i wcale nie jest pewne, ze w pelni odzyskalbys zaufanie

skrzywdzone uczucia, chocby najlepiej w nas pozamykane, draza nas jak kropla
skale - czego szczerze ci nie zycze

czy jak ona ci powie, to powiesz jej, ze wiedziales? czy bedziesz zyl z ta
tajemnica - tym razem samemu przed nia cos ukrywajac

a jesli powiesz, ze wiedziales - to jak ona to odbierze? moze pomysli:
wiedziales i pozwoliles jej na to wszystko? to czy ty ja naprawde kochasz?

dla wielu nie ma milosci bez zazdrosci

pzdr

fnoll

[Gość: Alik]

Saami, czy Ty naprawdę nie zdajesz sobie sprawy z tego, że ona powie Ci o
wszystkim TYLKO w sytuacji, kiedy będzie zdecydowana od Ciebie odejść? Wtedy
już będzie na wszystko za późno! Chyba nie wyobrażasz sobie, że mając
świadomość, że o niczym nie wiesz, przyjdzie i powie: "Kochanie miałam cudowny
romans, ale postanowiłam być z Tobą". Po co miałaby to robić? Chyba musiałaby
być niespełna rozumu! Jako kobieta daję Ci 99% gwarancji, że tego nie zrobi. A
wtedy dojdzie do sytuacji, o której pisałeś i która nie pomoże w utrzymaniu
tego małżeństwa. Tak więc, idąc dalej, jeśli nadal będzie Ci zależało na tym
małżeństwie, będziesz musiał i tak zacząć rozmowę na ten temat.

[saami]

Gość portalu: Alik napisał(a):

> Jako kobieta daję Ci 99% gwarancji, że tego nie zrobi.

Tak sobie mysle, czy gdyby sie dowiedziala (oczywiscie nie odemnie), ze wiem i
domyslala jedynie ile moge wiedziec, to czy Twoja gwarancja by zmalala? Ma to
sens? Bo jak w takim razie moge ja sklonic do tego - pytam Cie, jako kobiete?

[kwieto]

Ja tu czegos nie rozumiem. Skoro i tak chcesz poczekac az ona sie przyzna, to po diabla caly
ten watek?

Tak wogole, to rozwieje od razu Twoje zludzenia. Na 99% ona przyjdzie do Ciebie z tym
wszystkim wylacznie wtedy, kiedy bedzie chciala sie z Toba rozstac. W innym przypadku
przemilczy - tak jak to robi teraz. I co wtedy? Jej romans bedzie wasza wspolna tajemnica,
ktora bedziecie przed soba wzajemnie maskowac? Az ktoregos dnia wybuchnie, ale wtedy
bedzie za pozno na cokolwiek?

Tak na prawde masz odpowiedz juz teraz - ona z Toba na ten temat nie chce rozmawiac -
bo inaczej juz by porozmawiala, prawda? Cyba, ze masz ochote czekac - no wlasnie, do
kiedy? Bo to co mowisz aspiruje do czekania w nieskonczonosc. I co, odwiesisz swoje zycie
na kolku, i bedziesz pokornie czekal na jej decyzje, ktora byc moze nigdy nie nastapi?
Jesli Ci z tym dobrze...

[saami]

kwieto napisał(a):

> Skoro i tak chcesz poczekac az ona sie przyzna, to po diabla caly ten watek?

Wlasnie po to, bo serce kaze mi czekac a rozum mowi - odejdz. Wiec watek ten albo
rozwieje zludzenia mego serca, albo wykarze omylnosc mojemu rozumowi. Staram sie
ustalic co winno te walke wygrac, by zycia swego nie przegrac?

[kwieto]

Serce i rozum musza isc ze soba w parze, jesli u Ciebie one walcza, to cos jest z Toba nie
tego... nie wiem czy z sercem, czy z rozumem.

Ale zastanawia mnie pytanie do Alika.
Czy przypadkiem nie jest tak, ze Ty juz masz ustalony scenariusz (ona przyjdzie, powie, a
Ty jej wybaczysz) a teraz, gdy ten scenariusz nie chce sie jakos sprawdzic, to zaczynasz
naginac zycie do tego scenariusza? Tylko czy lepiej byc zywym czlowiekiem, czy plastikowym
aktorem?
Jedynym wyjsciem z impasu jest rozmowa - i z tego co widac, to Ty musisz ja zaczac. A jak
bedziesz czekal, az ona sie zdecyduje na rozmowe z Toba - to sie nie doczekasz. I to mozesz
od razu przyjac za pewnik.
Acha, gdybym wiedzial, ze moja zona (ktorej nie mam, hihi) wie, ze ja zdradzam, ale nic nie
mowi - czulbym sie dziwnie. Ale nie sadze, ze zdecydowalbym sie na rozmowe z nia, jesli do
tej pory tego unikalem. A jako mezczyzna (oczywiscie ze to stereotyp, ale tu akurat ten
schemat "czego oczekuje kobieta od mezczyzny" sie zazwyczaj sprawdza) wychodzisz na
fujare i fajtlape. Czy kobieta chce zyc z fajtlapa?

[saami]

kwieto napisał(a):

> Czy przypadkiem nie jest tak, ze Ty juz masz ustalony scenariusz (ona
przyjdzie, powie, a Ty jej wybaczysz) a teraz, gdy ten scenariusz nie chce sie
jakos sprawdzic, to zaczynasz naginac zycie do tego scenariusza?

Nie, nie jest tak i nic nie naginam bo nie mam zadnego scenariusza. Mam za to
dwie propozycje - jedna od serca, druga od rozumu. Serce mowi - powiedz jej, ze
wiesz, ze jest "chora", ze to po prostu widzisz i zapytaj ja co to jest
za "choroba", co sie z nia dzieje i dowiedz sie jak bardzo powazna jest
ta "choroba", czy aby nie "smiertelna" - kochasz ja przeciez wiec pomoz jej sie
wyleczyc i milosc wasza uratuj. Rozum natomiast podpowiada - odpusc sobie taka
kobiete po tym co ci zrobila, zycia nie marnuj, bo zbyt krotkim jest, zamiast
na nia czekac i czekac zacznij budowac nowy zwiazek - jestes do cholery
mezczyzna, gdzie twoja meska duma?

A co do scenariusza to wlasnie Was o to pytam: Jak postepowac z zona czekajaca
na rozstajacego sie z zona faceta? I jak na razie swietnie sie spisujecie,
dzieki serdeczne (to do wszystkich, ktorym bezposrednio nie odpowiadam - co
znaczy, ze sie z nimi zgadzam).

> Czy kobieta chce zyc z fajtlapa?
Uwazasz, ze jestem fajtlapa bo od X lat kocham (a nawet nadal czuje, ze jestem
zakochany), ze swiata nie widze poza moja zona?

[kwieto]

Nie, nie uwazam, ze jestes fajtlapa, bo od X czasu kochasz ta sama osobe.
Natomiast uwazam, ze bardzo duze zadatki na fajtlape ma ktos, kogo oszukuja i
wykorzystuja, on sam o tym wie, natomiast nie robi nic aby to zmienic, tylko czeka co
bedzie dalej.

Powiem to tak. Ja jestem czlowiek prosty. I daze do maksymalnego uproszczenia sobie
zycia, a nie skomplikowania. Dlatego jesli widze, ze cos jest nie tak, daze do wyjasnienia
sprawy i zlikwidowania problemu w zarodku - zanim sie on powiekszy do niebotycznych
rozmiarow. Piszesz o romansie swojej zony jak o "chorobie". Tylko choroba ta nie wziela sie
sama, to nie grypa, ktora sie rozsiewa w powietrzu. Jesli ona romansuje, to powody moga
byc dwa:
1. Znudziles sie jej po prostu (i wtedy nie ma sensu tego ciagnac dalej)
2. Nie dogadujecie sie ze soba, gdzies ta wasza milosc sie ulotnila - moze mimo, ze ja
kochasz nie potrafisz tego okazac? moze ona nie czuje sie z Toba dobrze? (mimo braku winy
z Twojej strony).
W kazdym razie z jakichs wzgledow odsunela sie od Ciebie i postanowila sobie poszukac
jakiegos "zastepstwa" na Twoje miejsce. Gdyby nie szwankowalo cos wczesniej, to nie
byloby tego romansu.
Tak czy siak, dowiedziec tego sie mozesz tylko w jeden sposob - wyjasniajac wspolne
nieporozumienia. I to im szybciej, tym lepiej. Po prostu, im dluzej bedziesz z taka rozmowa
zwlekal, tym mniejsze szanse masz na uratowanie tego zwiazku. Moze nie nalezy mowic o
jej romansie, a o was, o tym, ze sie od siebie oddalacie? Nie wiem. Ale skoro ona nie chce
podjac takiej rozmowy, to Ty musisz to zrobic - bo inaczej nawet w sytuacji gdy ten drugi ja
zostawi - ona i tak nie wroci do Ciebie.

Natomiast zalozenia, ze ona "przyjdzie, przyzna sie i poprosi abys jej wybaczyl" - to zwykle
banialuki. Po prostu sie tego nigdy nie doczekasz. Wiem, ze to co pisze jest brutalne.

Jesli ja kochasz i chcesz ratowac zwiazek - to po prostu zrob to, porozmawiaj, wyjasnij,
wybacz i pozwol jej Tobie wybaczyc - ale nie czekaj. Czekajac stajesz sie wlasnie takim
fajtlapa. Ktory widzi, ze go oszwabiaja i nie robi nic, aby to przerwac.

[miluszka]

saami, nie napisales jak dlugo trwa ta sytuacja. Ja z doswiadczenia wiem ( i z
ilustrowanych tygodnikow), że jesli zonaty facet po poznaniu jakies kobitki od
razu nie zdecyduje sie na rozstanie ze swoja zona dla tejze wlasnie kobitki, to
raczej nie zdecyduje sie na to w ogole. Wiec reasumujac - jesli twoja zona od
dluzszego czasu czeka na "rozwodzacego" sie dla niej faceta, to
najprawdopodobniej nie doczeka sie na niego nigdy. A wiec - jesli uwazasz, ze
warto te sytuacje przetrwac z zacisnietymi zebami - to trwaj w niej. Twoja
zona po nieudanym romansie wroci do ciebie i byc moze doceni cie , tak, jak
jestes tego warty.
M

[Gość: Toi]

Watek ten najprawdopodobniej wykaze rownowage w zakresie serce-rozum, a ja
jestem gotowa dostarczac argumentow po obu stronach wedle potrzeby, aby do tej
rownowagi doprowadzic, gdyby cos jednak szwankowalo. Saami (ladny nick, byles
na dalekiej polnocy?) - a mnie sie wydaje, ze tak naprawde, to potrzeba Ci
poparcia tego ,co robisz... Nie wiem, czy robisz dobrze, ani co zrobic
powinienes, ale moge dac poparcie czysto, eee, sympatyczne. Sympatie budzisz
moja wielka, tak... co tam bylo o odpowiedzialnosci?... To bylo bardzo
nieglupie. Ale... Hmm. Wiesz co. Rob jak uwazasz, co Ci sercorozum kaze i juz,
co jest zgodne z Toba. Oni ci tu nie poradza... zwlaszcza, ze wiesz, czego
slyszec nie chcesz. Pozdrawiam cieplo i z szacunkiem pomieszanym z ...
zalowaniem, no tak

Ja to już wogóle nic nie rozumiem

[Gość: ida]

Saami, czy możesz wyjaśnić dlaczego Wy nie możecie ze sobą szczerze porozmawiać?

Tu i teraz? Albo w najbliższej przyszłości?

A nie opierać wszystkiego na relacjach z drugiej ręki?

I wszystkiego sobie wyjaśnić? Nawet jeśli to będzie bolesne i ktoś będzie się
musiał wyprowadzić? Moim zdaniem to i tak jest dużo lepsze niż czekanie na nie
wiadomo na co.

[Gość: fanny]

Sprobowalam wskoczyc w skore Twojej zony :-) I doszlam do wniosku, ze
wolalabym, zeby mnie o tego drugiego zapytal.
Znaczyloby to, ze po pierwsze, nie jest taki glupi, a ja taka madra jak mi sie
wydawalo. Po drugie odebralabym sygnal, ze jest czlowiekiem, ktoremu nie da sie
wejsc na glowe i nalezy go szanowac. Po trzecie, podziwialabym odwage, ze
odwazyl sie wyciagnac sprawe na swiatlo dzienne zamias chowac glowe w piasek. I
byc moze z pokora przyznala, ze mnie tej odwagi zabraklo. Po czwarte, bylby to
dla mnie przejaw jego odpowiedzialnosci za nasze malzenstwo. Po piate, bylby to
byc moze moment bolesnego przebudzenia i impuls do wziecia odpowiedzialnosci
nie tylko za wlasne zycie ale tez za nasze malzenstwo. Zdefiniowania miejsca, w
ktorym znalazlo sie moje zycie. I zmusiloby mnie/nas do jakiejs reakcji.

Ale oczywiscie Twoja zona moze miec zupelnie inne mysli.

[zakochana]

dzien dobry saami,
nie wiem czy taki watek powinienes zalozyc, o takim temacie. Ja jestem w
podobnej sytuacji chyba jak Twoja Malzonka. Pytam sie Ciebie, dlaczego najpierw
nie zadasz sobie pytania, dlaczego do takiego oddalenia sie w malzenstwie
doszlo? To wazne. Jesli uzyskasz odpowiedz na to pytanie , bazowe jak dla mnie,
uzyskasz reszte odpowiedzi.
pozdrawiam serdecznie.

boks z kwieto

[Gość: soso]

Kwieto zdominowal watek na dodatek upraszczajac sprawy jak tylko mozna.
Podobnie miluszka napisala nieprawde bo sam jestem przykladem czegos
przeciwnego.

Ogolnie to jest tak, ze skomplikowane sytuacje zyciowe nie rodza sie w jednej
sekundzie. Takze nie sa do ogarniecia w jednej sekundzie a takze nie koncza sie
w jednej sekundzie. Tak naprawde to rozumiem autora watku bo dla niego jest to
sprawa zyciowa i tak ogromna i majaca tak wiele mozliwych interpretacji, ze nie
mozna tego wszystkiego ogarnac w mgnieniu oka. To jest trudna sytuacja!
Unies sie honorem i zachowaj sie jak mezczyzna. Latwo powiedziec! Najgorsze
jest w tym wszystkim, ze nie mamy pelnych informacji i ze nigdy nie bedziemy
mieli. Nawet jak taka wola wystapi ze wszystkich stron. Ale trudne do
zniesienia sytuacje na szczescie nie trwaja dlugo bo zwyczajnie przekraczaja
mozliwosci odczuwania organizmu. Kto przeszedl ten wie. I dlatego nalezy
gromadzic informacje, myslec, szukac rozwiazan, patrzec na sprawe z roznych
stron i czekac na moment, kiedy sie bedzie wiedzialo na 100% czego sie chce.
Wtedy dopiero jest czas na bycie mezczyzna, na zrealizowanie postanowienia i na
nieogladanie sie na lewo i prawo bo to czy tamto. Wtedy sie np. odchodzi lub
uklada cos na nowo i tylko to ale za to do konca. Ja rozumiem sytuacje i wydaje
mi sie, ze jest za wczesnie na decyzje. 'Pan' nie jest gotowy na odejscie, na
zostanie, na decyzje. Ale to przyjdzie samo ktoregos dnia. My mozemy co
najwyzej stac z lustrami w reku i pokazywac coraz to inne profile sprawy.
Robienie pochopnych krokow, nawet jezeli wydaja sie 'meskie' jest po czasie
moze glupie i dobrze, ze nie unosimy sie w sprawach wymagajacych rozwagi. Nie
popieram kwieto.

Miluszko - jezeli mezczyzna nie odchodzi od razu to nie odchodzi nigdy - nic
bardziej blednego! We mnie takie decyzje zawsze dojrzewaly powoli, mozolnie ale
za to skutecznie. Zawsze czekam na te 100% w sprawach zyciowych i jak je mam to
dopiero realizuje. Tak jest bezpieczniej z wielu powodow.

[kwieto]

Soso - ja tez przezylem cos podobnego. Co prawda nie bylo to malzenstwo a i
staz byl o wieeeele krotszy - ale sprowadzalo sie to do tego, ze dziewczyna
niby chodzila ze mna, a miala kogos na boku. I niepotrzebnie sie meczylem przez
pare miesiecy - gdybym wczesniej zaczal taka rozmowe, to wczesniej bym wiedzial
co jest grane i wczesniej zakonczyl ten zwiazek (bo w mojej sytuacji bylo to
akurat jedyne wyjscie)

Natomiast gdzies wczesniej pisalem, ze to, ze zona szuka sobie kogos innego
wynika z jakichs nieporozumien wczesniejszych. (Podobnie do tego co napisala
"zakochana") I to jest cos, o czym trzeba porozmawiac, a nie sama zdrada.
Natomiast uciekanie od tego i cierpietnicze oczekiwanie na rozwoj wypadkow -
wybacz, ja jestem zbyt duzym prostakiem aby na cos takiego sobie pozwolic - nie
lubie niejasnych sytuacji, i staram sie jak najszybciej z takich wychodzic. (na
przyklad przez rozmowe z partnerka)

[Gość: soso]

No tak, ale tu chodzi o malzenstwo. To sie na ogol zawiera w dobrej wierze,
tzn. ze slowa o byciu ze soba na celae zycie traktuje sie powaznie. No i jak to
pada to jest problem inny niz dziewczyna, z ktora jestes krotko i na dodatek
wszyscy nie myslicie o zwiazkach w kategoriach dlugodystansowych (skoro ona nie
tylko z Toba), czyz nie?

[Gość: czarek]

bylem w podobnej sytuacji, ale TYLKO podobnej. To byla moja pierwsza kobieta.
Trwalem przy niej wiernie az do... wlasnego wyczerpania. Dlatego z
doswiadczenia wieloletniego, przychylam sie do tego co mowi Kwieto. Szkoda
czasu i energii. Ale coz, roznie to moze byc. Niemniej ten jeden pierwszy,
bardzo dlugi raz, nauczyl mnie reagowac natychmiast. Bo po czyms takim
wyksztalcaja sie radary ostrzegajace przed zblizajacym sie wampirem
energetycznym. A ten z kolei moze egzystowac dzieki glupocie mozgowej swojego
szacownego milosnika. Jesli ktos cie krzywdzi, a ty dalej kochasz, to znaczy ze
nie jestes zdolny do prawdziwej milosci i zaslugujesz na swoj los. Bo dajesz
przyzwolenie obludzie. Jestes swietnym materialem na meza wszelkiej masci
pokrzywdzonych przez rodzaj meski kobiet, tudziez alkoholiczek. Beda cie tak
dlugo bily, az sie kiedys obudzisz w prosektorium na wiwisekcji wlasnego
istnienia. I tak jak alkoholik dotyka dna i wybiera: albo zycie albo smierc,
tak taki obrzydliwie slodki opiekun (zawsze wszystko kontrolujacy i gotow na
chrystusowe cierpietnictwo wobec kobiet) bedzie musial wybrac co na jego
oltarzu milosci jest najwazniejsze: bycie kobieca wycieraczka (odpowiedzialnym
bawidamkiem), czy milosc zycia w sobie. Tak naprawde boisz sie wszystkiego,
prawdy tez, bo boisz sie ze bez niej nie bedziesz w stanie zyc, a wiec boisz
sie tylko o siebie. Nie istniejesz bez niej, nie masz osobowosci, nie umiesz
byc partnerem, dlatego najprawdopodobniej ucieka od ciebie. Jestes za slodki!
A jesli jestes dobry i odpowiedzialny, czuly , kochajacy i oddany to, jak
slyszalem, ktos kto nie jest wart tych wszystkich zalet, bedzie od nich, od
tego raju, uciekal jak diabel od swieconej wody. I nic nie poradzisz. Zacznij
budowac swoja odrebnosc, osobowosc, bo chyba wrosles niemozliwie w jej
istnienie i zaczales jej ciazyc jak niechciana ciaza.

[kwieto]

O tym, ze ona nie tylko ze mna, to ja sie dowiedzialem po paru miesiacach
meczenia sie w sytuacji gdy wiedzialem, ze cos jest nie tak - ja w kazdym razie
zakladalem zwiazek dlugodystansowy.
Natomiast poczytaj sobie post Czarka - bardzo madrze pisze, i o cos takiego mi
wlasnie chodzi

Tytulem wyjasnienia

[saami]

zakochana napisał(a):

> Ja jestem w podobnej sytuacji chyba jak Twoja Malzonka.

Nie wiem dlaczego sadzisz, ze jestes w podobnej sytuacji jak moja zona -
przeciez nie mozesz wiedziec w jakiej ona jest sytuacji, co najwyzej mozesz
przyznac, ze tez masz meza i czekasz na dzieciatego kochanka rozstajacego sie
ze swoja zona - bardzo tego nie pochwalam i sympati mojej nie budzisz. Ale
faktycznie masz cos wspolnego z moja zona - ona tez zawsze lepiej wie, co ja
powinienem zrobic, jaki "watek powinienem zalozyc". Ale ten watek jest moj i
akurat jest dokladnie taki, jaki byc powinien, wiec jak Ci on nie odpowiada - to
dziekuje za wypowiedz.

> Dlaczego najpierw nie zadasz sobie pytania, dlaczego do takiego oddalenia
sie w malzenstwie doszlo?

Bo to juz wiem. Wiem co spowodowalo nasze oddalenie i wydaje mi sie, ze wiem co
jej pozwolilo mnie zdradzic - tylko nadal nie rozumiem dlaczego to jednak
zrobila?

Powodem bylo to, ze nie pasujemy do siebie. Nie pasujemy do siebie, bo
zostalismy inaczej wychowani - mamy rozne modele rodziny. Moja zona byla
wychowywana przez matke w nienawisci do ojca - w jej domu mezczyzna byl tylko
maszyna do zarabiania pieniedzy, a zajmowanie sie dziecmi nalezalo tylko do
matki. U mnie z kolei bylo inaczej - bylem wychowywany w rownym stopniu przez
oboje rodzicow, oboje tez zarabiali pieniadze. I teraz kazde z nas chcialoby
swoj model powtorzyc, tylko ze ja nie moge sie zgodzic na jej, bo tez chcialbym
brac czynny udzial w wychowywaniu dzieci, a nie tylko pieniadze zarabiac, ona
natomiast uwaza moj za "nienormalny" i tez nie moze na niego przystac. Stad tez
sie biora te wszystkie problemy, o ktorych pare postow wczesniej pisal Kwieto.
Ja w tej sytuacji uwazam, iz powinnismy pojsc na kompromis i wypracowac model
nasz wspolny; ona natomiast, jako ze zawsze musi dostac to czego chce,
najwyrazniej postanowila sobie dopasowac mezczyzne do swojego modelu zamiast
wypracowywac jakies kompromisy. Dlatego ten, na ktorego teraz tak czeka
jest pracoholikiem, zarabiajacym duzo pieniedzy i bardzo dobrze pasuje do jej
modelu. Ja natomiast nie pochwalam jej modelu i dlatego z calych sil probuje ja
od tego odwiezc - uwazam, ze przede wszystkim dzieci powinny miec oboje
rodzicow, bo tylko taka rodzina ma szanse byc szczesliwa - wiem bo sam w takiej
sie wychowalem.

Rozumiem tez, ze kobiety podchodza do wszystkiego bardziej uczuciowo, moge tez
zrozumiec, gdy wazniejsze sa dla nich wiezi psychiczne niz "jakies tam" sluby
malzenskie, ze potrafia psychicznie sie oddalic a nawet psychicznie sie
rozwiezc, a wtedy zachowuja sie jakby meza nie mialy (przestaja nosic obraczke,
ten ktos w domu staje sie tylko "cialem", ktore trzeba karmic by smieci
wynosilo). I trudno wtedy z nimi rozmawiac o jakiejkolwiek zdradzie, bo
przeciez nikogo nie maja, wiec niby kogo zdradzaja?

Ale nie rozumiem, dlaczego to robia?

Wiec do Ciebie, jako bedacej w podobnej sytuacji, mialbym pytanie - dlaczego to
robicie? Dlaczego majac mezow wiazecie sie z zonatymi facetami? Przeciez oni tez
nie sa slepi i widza, co wyprawiacie i zdaja sobie sprawe, ze za pare lat to oni
moga byc w tej sytuacji. A wy juz na samym poczatku pokazujecie im, ze jestescie
do tego zdolne. W druga strone to tez pewnie dziala - wiec cala ta sytuacja moze
prowadzic od zwiazkow, w ktorych oboje zdaja sobie sprawe, iz sa wzajemnie
zdolni do zdrady partnera bedac z nim nawet w zwiazku malzenskim - ja
niechcialbym miec takiego zwiazku, a Ty?

> Jesli uzyskasz odpowiedz na to pytanie, bazowe jak dla mnie, uzyskasz reszte
odpowiedzi.

Znam wiec odpowiedz na to "pytanie bazowe" lecz nadal nie wiem co mam robic w
tej sytuacji - rozstac sie z nia, czy pozostac przy niej czekajac cierpliwie, az
przyjdzie do mnie o tym porozmawiac? Stad taki a nie inny watek zalozylem.

Zakochana, jesli nadal uwazasz ze jestes w podobnej sytuacji, to przepraszam za
wstep.

[reggina]

Autor watku gdzies zniknal, ale i tak napisze.
Na Twoim miejscu Saami zaczelabym rozmowe o tym, ze cos w naszym zwiazku nie
tak, ze musze sobie to wszystko przemyslec i proponuje czasowa separacje.
Dalszy ciag zalezalby od reakcji drugiej strony. Albo bedzie zadowolona, albo
zaniepokojona, a moze zrospaczona... Dalej mozna pociagnac, ze dotarly do mnie
jakies tam informacje i jezeli to jest prawda, to dobrze sie sklada, bo oboje
bedziemy mieli czas na refleksje. Nie wymagac od razu tlumaczen, dac do
zrozumienia, ze nawet jesli ona kogos miala, to nie jest to decydujace w
sprawie. To pomoze jej sie okreslic, ale daj troche czasu, bo sama bedzie
musiala sie odnalezc w nowej sutuacji. Kiedy utrata Ciebie stanie sie realna,
wszystko moze sie zmienic. Nie pisales nic, jak wlasciwie wygladaja wasze
relacje. Czy jest zyczliwosc, czy chlod i obojetnosc. Czy ona okazuje jakos, ze
jej na tobie zalezy czy jawnie lekcewazy. Jezeli temat jest jeszcze aktualny,
odezwij sie.

boksu ciag dalszy z kwieto i czarkiem

[Gość: soso]

K. i Cz.,

Mysle,ze obaj patrzycie przez pryzmat wlasnego doswiadczenia porazki, bolu,
porzucenia i zdrady. Ale na takich sytuacjach swiat sie nie konczy. Znam akurat
kilka innych przypadkow i wcale nie sadze, ze zwiazek moze upasc bo ktos
zboczyl z drogi na jakis czas i zszedl na manowce.

Co powiecie o czyms takim: Jest dziewczyna po przejsciach w zwiazku z nowym
facetem. No i w czasie kryzysu jaki zaistnial miedzy nimi wraca do jednego ze
swych bylych. W koncu oboje dochodza do wniosku, ze jednak chca byc razem. Ona
i on. Czy nie warto dawac szansy sobie w takiej sytuacji? Nie znam dalszego
ciagu tej historii bo wiem tylko, ze sie zeszli na nowo i byli szczesliwi
przynajmniej przez pierwsze miesiace po pojednaniu. Gdyby facet postapil tak
jak radzicie - uciac i odejsc 'na zawsze' to moze wlasnie te chwile szczescia,
ktore im byly ponownie dane niegdy by nie nastapily. A moze sa teraz dobrym i
zgranym zwiazkiem i na dodatek wiedzacym lepiej co dla siebie znacza? Wygladalo
na to, ze maja naprawde duze szanse mimo tej jej zdrady.

Nie pisze tego, by nie przyznawac racji Cz. ale moze 'co zwiazek to inna
historia' i nalezy dopuszczac wiecej rozwiazan, szczegolnie, ze wydaja sie
sensowne.

I jeszcze te wnioski sugerujace, ze 'prawdziwy mezczyzna' to taki, co to nie
daje sie wykorzystywac przez kobiety-modliszki, alkoholiczki, sadystki i co tam
jeszcze. Otoz wydaje mi sie, ze calkiem 'prawdziwy mezczyzna' to takze taki, co
to nie zmyka z zabawkami do domu jak ktos mu sypnal piaskiem w oczy a wlasnie
widzi w kobiecie takze czlowieka, ktory popelnia bledy, jest niedoskonaly a
mimo to zasluguje na milosc i szacunek. Nie, ze zaraz byc jak chusteczka do
nosa ale tez nie 'twardy' jak dzieciak.

Pewnie nikt z nas nie ma racji do konca jak i nie wszyscy sie mylimy. Ale
prawda podobno lezy po srodku.

Czy to jest boks czy to jest kochanie?

[kwieto]

Soso - masz racje - nie zrozumielismy sie. Ja nie mowie, ze on powinien uciac
zwiazek i zwiewac gdzie pieprz rosnie. Lecz dla mnie zwiazek, to jest
partnerstwo. Partnerstwo, czyli wspolodpowiedzialnosc za to co sie dzieje. Wiec
jesli dzieje sie zle, to zamiast czekac, az moze kiedys przejdzie (co wlasnie
robi Saami), wole zajac sie problemem i postarac sie go rozwiazac, zanim
urosnie do niebotycznych rozmiarow. Oczywiscie, ze przy rozwiazywaniu tego
problemu jest ryzyko rozstania. Szanse oceniam tak 50/50. Ale im wczesniej
bedziesz reagowal na napiecia w zwiazku, tym szanse na przetrwanie sa wieksze.
Mysle, ze lepiej jest zaryzykowac, niz meczyc sie i czekac, az odpowiedzialnosc
za "byc albo nie byc" zwiazku przejmie druga osoba. Dla mnie wlasnie to robi
Saami - ucieka przed przedstawieniem problemu, i czeka az zrobi to jego
malzonka. Zarazem wtedy to jego zona stanie sie "winna i odpowiedzialna"
ewentualnego rozpadu ich zwiazku. Nie uwazasz, ze to rozwiazanie bardzo
wygodnickie i nieodpowiedzialne wlasnie?
A kochanek zony jest tutaj wtorny - licza sie przyczyny poszukiwan kochanka,
ktore sa zagrzebane w zwiazku. I to jest temat na ktory powinni podyskutowac.

[Gość: czarek]

oczywiscie ze wybaczac trzeba, i zapominac (czyli odchodzic, lub nie
zapominac). Kazde zaogolnienie jest niedoskonale, taka natura mowy. Z gory
przepraszam. Kazdy zwiazek i sytuacja to odrebny wszechswiat.Masz absolutna
racje soso. Co innego jednak zdrada, szczegolnie na jakiejs np. imprezie, po
pijaku, co innego akceptowanie zony kochajacej kogos innego, zycie w
zatrwozonym zaklamaniu (szczegolnie kiedy nie ma zdaje sie dzieci?). Ja
wybaczalem nieskonczona ilosc razy, i wiem ze lepiej wybaczac dajac takiej
kobiecie mozliwosc bycia soba, spelnienia emocjonalnego, a nie zycie w
obowiazku (obiecanej po deske milosci). Jesli zdrada jest na tyle powazna ze
tworzy odrebny zwiazek, to nie ma co sie ludzic, trzeba wykazac sie godnoscia
ludzka, bronic czlowieczenstwa. Szczegolnie kiedy ona wije sie w klamstwach,
chcac najwyrazniej uniknac swiadomej odpowiedzialnosci za zaistniala sytuacje,
co juz swiadczy o jej nieczystych (egoistycznych) intencjach. Trzeba nauczyc
sie odczytywac prawdziwe intencje ukryte za tymi roznymi znakami, o ktorych
osoba klamiaca nigdy ci nie powie, bo jej klamstwa z reguly sa instynktowna
samoobrona przed nieprzyjemnym poczuciem winy etc.czyli przed ewentualnoscia
rozwoju, zmiany, stania sie osoba bardziej dojrzala.
Osoby egoistyczne maja bardzo duza dume, szczegolnie, jak mowisz, wychowane
w 'nienawisci' do plci przeciwnej, i odpowiedzialnosc czy partnerskie wspol-
istnienie jest najmniej przez nie pozadane, wbrew pozorom. Oj niezly to
kalambur. Nikomu tego nie zycze. Poza tym trzeba wyczuc czy to tylko zdrada czy
msciwosc za grzechy plci przeciwnej popelnione w dziecinstwie. Ludzie z urazami
z dziecinstwa nie kochaja siebie, a wiec nie sa z reguly (znow zaogolnienie)
zdolne do glebszej, normalnej milosci. Zawsze jest jakies popapranie. Wlasnie
one nie umialy wybaczyc i nie zaogolniac tych grzechow do calego
przedstawicielstwa danej plci, dlatego ciagna te krzywde z dziecinstwa do
wszystkich zwiazkow, i jak one byly niewinne podczas krzywdzenia, tak
najslodsza zemsta dla nich jest wynajdywanie (przyciaganie)tych
najniewinniejszych przedstawicieli winnej plci, po to by dokonac aktu mordu na
milosci. Takie osoby, jak wiem od profesjonalistow psychiatrow i
psychoterapeutow, zyja cyklem. Wpierw jest cacy milosc, potem bunt, zabicie
milosnika (poprzez zdrade) i wskakiwanie w nastepny uklad, albo powrot, i znow
jest cacy przez jakis czas. I tak w kolko, az delikwent padnie na dobre, czyli
umrze w nim milosc zycia. Ale to tylko jeden z etapow. Sa odrodzenia i
zmartwychwstania. Nie martw sie, tym bardziej, jesli prawda jest ze zostales
harmonijnie wychowany przez oboje rodzicow (w co troche powatpiewam, bo nie
mialbys takiego problemu. Raczej wydaje sie ze u Ciebie ojciec byl bardzo
pasywny, a matka nadopiekuncza? Nie wiem, musisz chyba teraz przemyslec to
wszystko znacznie glebiej, intensywniej?).

[saami]

kwieto napisał(a):

> Dla mnie wlasnie to robi Saami - ucieka przed przedstawieniem problemu, i
czeka az zrobi to jego malzonka. Zarazem wtedy to jego zona stanie sie "winna i
odpowiedzialna" ewentualnego rozpadu ich zwiazku.

Albo mnie zle czytasz albo zle rozumiesz - przed niczym nie uciekam, nie czekam
az zona postawi problem i nie szukam winnych - bo oboje jestesmy temu winni.
Daje jej natomiast szanse przyjscia do mnie z tym problemem, co odebralbym jako
jej gotowosc i wole naprawy naszego zwiazku. Natomiast jesliby tego nie
uczynila w jakims skonczonym czasie a pozostala ze mna, odebralbym to jako brak
jej szczerosci wobec mnie (czyli stwierdzilbym, ze w przyszlosci jeszcze nie
raz moze mnie bezkarnie oszukac) co zdeterminowaloby u mnie wtedy chec
rozstania sie z nia (oczywiscie z poinformowaniem jej, ze o tym wszystkim
wiedzialem).

Jedyne o co pytam w tym watku, to czy powinienem juz (czyli w momencie, gdy sie
o tym dowiedzialem) zakonczyc nasz zwiazek (nie czekajac, nie dajac jej tej
szansy powiedzenia mi o wszystkim co sie w jej zyciu wydarzylo), czy tez dac
jej ten czas na zastanowienie i stosowne zalatwienie tych spraw, sugerujac
jedynie uprzednio (w jaki sposob zasugerowac?), ze cos podejrzewam? Jesli tak,
to ile tego czasu powinienem jej dac? Ile tego czasu moze kobieta potrzebowac?

Poza tym, jej przyjscie do mnie byloby chyba jakims znakiem, ze z tamtym jej
jednak nie wyszlo i chce sprobowac ze mna jeszcze raz? Czyz nie?

Saami wytlumacz mi jedno

[kwieto]

Dlaczego Ty tak strasznie obstajesz i czekasz az ona przyjdzie z Tym do Ciebie?
Dlaczego sam nie pojdziesz z Tym do niej? (nie przyjdzie gora do Mahometa, musi
Mahomet pojsc do gory). Jesli masz ochote czekac, to czekaj. Ja w takiej
sytuacji sam bym o tym porozmawial, rozwiazal problem, poki zycie razem nie
stanie sie nie do zniesienia. Nawet za cene rozstania. Walczylbym o ratowanie
zwiazku - ale nie za wszelka cene.

A stwierdzenie, ze jesli ona do Ciebie przyjdzie, to bedzie to gest z jej
strony... A po co ma przychodzic, skoro w jej przekonaniu Ty o niczym nie
wiesz? Ona JUZ TERAZ oszukuje, jest nieszczera, wiec dyrdymaly (pardon za
slownictwo) o tym, ze jej przyjscie do Ciebie bedzie jakimkolwiek dowodem
czegokolwiek - to chyba tylko samousprawiedliwianie sie, wobec totalnej
biernosci z Twojej strony. Jesli lubisz byc oszukiwany - z Bogiem, i
powodzenia! (choc juz sie przestaje dziwic, dlaczego ona wybrala sobie kogos na
boku...)

[saami]

kwieto napisał(a):

> Dlaczego Ty tak strasznie obstajesz i czekasz az ona przyjdzie z Tym do
Ciebie?

Widze Kwieto, ze naprawde nie rozumiesz tego co pisze, wiec Ci wyjasnie jak
mezczyzna mezczyznie - na przykladzie.

To nie jest tak, ze wszystko w domu jest OK. Przeciez ja widze, ze cos sie
dzieje, daje jej do zrozumienia, ze cos mi sie nie podoba, pytam, dlaczego
zachowuje sie tak a nie inaczej. Tylko, ze - jak juz wczesniej pisalem - do
niczego sie nie przyznaje i wszystkiemu zaprzecza.

Przyklad (teoretyczny, wyjasniajacy mechanizm wiec nie nawiazuj do szczegolow):
Przypadkiem widze ich spotkanie. On daje jej kwiatka doniczkowego. Mam pod reka
aparat, wiec robie zdjecie. Ona nie wie, ze mam dowod. Wraca do domu z
kwiatkiem. Pytam od kogo ten kwiatek. Mowi, ze to kolezanka dostala i prosila
aby jej go przechowac. Udaje, ze wierze (bo przeciez moglo tak byc). Za jakis
czas (wiedzac, ze w miedzyczasie juz byla u tej kolezanki) pytam, dlaczego
jeszcze go nie oddala. Bo jeszcze nie miala okazji. I tak dalej, i tak
dalej.... Wierz mi, kobieta potrafi wymyslac rozne historyjki - tylko, ze
wiekszosc z nich sie kupy nie trzyma.

Zadalem jej cale mnostwo takich pytan, na ktore znalem odpowiedz, a slyszalem
od niej coraz to bardziej wymyslne klamstwa. Niektore byly faktycznie realne,
ale wiekszosc nie miala zadnego logicznego wyjasnienia i drazac dalej ten temat
zapedzalem ja w takie pulapki, ze juz nie mogla nic sensownego wymyslic - a
wtedy wybuchala agresja i robila mi taka awanture, ze po prostu juz wiecej o
nic nie chcialem pytam, bo to i tak nie ma sensu. Dopoki wiec sie sama nie
zdecyduje przyjsc do mnie i przyznac, ze wtedy klamala, i wyznac jak bylo
naprawde (przy okazji czego bedzie musiala sie do romansu przyznac) - ja moge
tylko czekac. Albo odejsc. Bo jesli nie bedzie u niej tej woli, to nawet jak
pokaze jej tamto zdjecie, to bedzie uparcie twierdzic, ze to fotomontaz, albo,
ze to nie ona, albo... Wyobraznia kobieca nie zna granic, tylko ze nasz umysl
nie jest w stanie wszystkiego przyjac.

[kwieto]

To Ty jeeeeeeeszcze nie wiesz co robic?
Sluchaj, jaki Ty masz iloraz inteligencji + odpornosc na bol?
Bo chyba pierwsze bardzo niskie a drugie bardzo wysokie - konskie zdrowie!

Nie obraz sie, ze pisze tak ostro - ale Twoje alternatywy w przypadku tego co
opisujesz sa.... hmmm... naiwne? marzenia? Iluzja? Nierealne? Zreszta - sam
wiesz o co chodzi.

[malwinamalwina]

co ja bym bez ciebie zrobila ????????? :-)))))))

[saami]

Kwieto! Obys sie nigdy nie zakochal tak jak ja ;-)

[saami]

reggina napisał(a):

> Nie pisales nic, jak wlasciwie wygladaja wasze relacje. Czy jest zyczliwosc,
czy chlod i obojetnosc. Czy ona okazuje jakos, ze jej na tobie zalezy czy
jawnie lekcewazy. Jezeli temat jest jeszcze aktualny, odezwij sie.

Temat jak najbardziej aktualny. Nie pisalem, bo co tu pisac - chlod, obojetnosc
lekcewazenie, brak szacunku z jej strony oczywiscie, czyli normalka w takich
sytuacjach. Choc ostatnio cos jakby zmierzalo ku lepszemu, ale to zapewne jej
doskonale maskowanie - swieta przeciez sie zblizaja... Tamten pewnie spedza je
jak gdyby nigdy nic ze swoja rodzina, tak jak i ona przeciez. Ale w styczniu to
juz bedzie musialo do czegos miedzy nami dojsc, wiec musze byc przygotowany i
stad ten watek.

[zagubiony]

SAAMI,
a jakie sa te symptomy zdrady? Moze Ty za bardzo przesadzasz, to ze zona
spotyka sie z kolezankami, to wcale nie musi byc od razu zdrada, moze poprostu
mile spotkania towarzyskie przy kawie. Kobiety tak od razu nie zdradzaja,
potrzebuja duzo czasu. Wiec jak to jest, dlaczego podejrzewasz, ze zona Cie
zdradza?

[Gość: Alik]

Saami, ja wiem, że czytając coś wyrwanego z życia dwojga osób, nie znając ani
tych osób, ani dogłębnie realiów, trudno jest trafnie osądzać. Nie mniej
chciałabym Ci napisać, co o Tobie sądzę (nie obrażaj się, bo nie taki jest mój
cel, a poza tym mogę się mylić). Otóż zakładasz wątek, w którym zadajesz
pytanie, co masz robić w takiej sytuacji i dajesz nam do wyboru dwie drogi:
odchodzisz, albo czekasz, aż ona przyjdzie skruszona i wszystko sama Ci wyjawi.
Dostajesz rady, o które prosisz, ale zdecydowana większość z nich mija się z
Twoim wyborem. Jest inna droga - porozmawiaj. Ale to jakby w ogóle do Ciebie
nie docierało i znów zadajesz to samo pytanie: no to jak? tak czy tak? Jeśli
tak postępowałeś w swoim małżeństwie, no to ja przepraszam, ale trochę rozumiem
Twoją żonę.
Znalazłeś powód zdrady: to inne wychowanie. To jest tylko TWOJE zdanie. Ciekawa
jestem, co by na to powiedziała ona. Myślę, że coś zupełnie innego. Ale tego
nie wiemy i niestety, ale Ty też tego nie wiesz i nie chcesz wiedzieć, skoro
rozmowę z nią uważasz za bezzasadną. Jedyne słuszne jest to, co Ty myślisz.
Kropka. Z drugiej jednak strony (nie chcę być złośliwa) to ta rozmowa
rzeczywiście może nic nie dać, bo mam wątpliwości, czy potrafiłbyś ją
odpowiednio przeprowadzić. Widzisz, w takich sytuacjach (też mam doświadczenia)
zazwyczaj wina leży pośrodku. Jeśli potrafisz rozmawiać, to potrafisz często
zapobiec ale też i wybrnąć z trudnej sytuacji. Trzeba tylko zacząć działać
odpowiednio wcześnie.

[Gość: Alik]

Oj, kwieto, muszę Ci to napisać: świat byłby piękniejszy, gdyby było na nim
więcej facetów myślących tak jak Ty!

[Gość: fanny]

Pokusze sie o podsumowanie watku, gdyby ktos wpadl dopiero teraz i nie mial
czasu wszystkiego czytac. Saami prowadzi glosowanie pt. Jak postepowac z zona
czekajaca na zonatego faceta. Poprawne dwie odpowiedzi to: ZOSTAC i ODEJSC Cel
badania: uzyskanie obrazu preferencji uczestnikow forum w postaci wykresu (na
zostac X, na odejsc Y).
I to daloby mu cos do myslenia. Moze przechyliloby choc odrobine szale na jedno
z wyjsc. Moze oczekiwal, ze podamy mu argumenty za ktoryms z tych wyjsc, ktore
wydaja mu sie przekonujace, choc sam ich nie wymyslil.

Niestety niektorzy niezbyt inteligentni forumowicze nie zorientowali sie, ze
inne odpowiedzi na watek sa bledne.
Chyba wielu nie od razu rozpoznalo intencje saami, bo wiekszosc osob
zaglosowala na trzecia droge, na rozmowe (pech, musial czytac dyrdymaly:(


Na to saami ma jeden komentarz: Co mi tu gadacie, JA wiem, ze nie ma trzeciej
drogi.
I jedyne, czego u nas szuka, to rad, ze jesli:

opcja a) czyli zostac

to ile czasu mam czekac, w jaki sposob zasugerowc jej, ze wiem, ale tak, zeby
nie wiedziala, ze wiem, ile czasu moze potrzebowac kobieta, zeby zastanowila
sie nad tym, co robi?


opcja b) czyli odejsc

powiedzcie mi dlaczego mam zakonczyc malzenstwo, ktore znalazlo sie w tym, a
nie w innym momencie, a wogole to nie pytajcie o szczegoly, nie chce o nich
mowic, wazne, ze zona twierdzi, ze duzo czasu spedza z kolezankami a ja wiem,
ze czeka na zonatego faceta.

Uwaga: w watku tym uprasza sie o wypowiedzi wylacznie na temat podany przez
zalozyciela!

Podsumowanie i zyczenia

[saami]

Taaaak, ale mnie podsumowales.

Zakladajac watek faktycznie mialem odpowiedzi: odejsc, zostac, porozmawiac.
Porozmawiac odpada, bo to nie ma sensu (patrz odpowiedz dla Kwieto). Pozostaje
odejsc albo zostac - i tu faktycznie chcialem "zbadac" opinie publiczna. Ale
przede wszystkim liczylem, ze moze ktos (ktos, kto przez to juz przechodzil)
zna jakies inne rozwiazania. I o te inne rozwiazania mi glownie chodzilo.

A wypowiedzi chcialem aby byly scisle na ten temat, gdyz czesto zdarza sie
zaczepic o jakis watek poboczny omawianego problemu, a wtedy dyskusja toczy sie
w malo dla mnie interesujacym kierunku.

Byl jeszcze jeden cel zalozenia tego watku ;-) Ale to na razie tajemnica i
obiecuje, ze ja Wam wyjawie jak tylko swoje sprawy uporzadkuje. Jestescie
wspaniali - nie spodziewalem sie, ze mozna tu znalezc tylu przyjaciol w
biedzie. Nawet nie zdajecie sobie sprawy jak bardzo mi pomogliscie, wielkie
dzieki.

A jako ze zblizaja sie swieta i rok sie konczy, chcialbym Wam wszystkim zyczyc
zdrowych, spokojnych i bardzo rodzinnych Swiat Bozego Narodzenia, a w Nowym
2002 Roku duzo zdrowia, szczescia, pomyslnosci, wiele radosci i niewiele
problemow,

Saami

PS. Jesli nie odzywalbym sie w okresie swiateczno-noworocznym, to nie martwcie
sie o mnie, po prostu moge nie miec dostepu do Internetu...

[yeni]

Witaj saami !!! Dopiero teraz wskoczyłam na twój wątek i przyznam się najpierw
się mocno zdziwiłam, a potem niestety załamałam równie mocno....Piszesz o
swojej żonie, nie obrażając nikogo- jak o wariatce, albo narkomance, mam na
myśli gadki typu ;"jak uświadomić Jej , ze jest chora ?". Człowieku Ona nie
jest chora - chore jest Twoje podejście do sprawy. Z Twoich postów przebija
męski szowinizm, jak diabli. Piszesz, ze kobiety mają taką , a taką wyobraźnię,
mówią takie , a takie rzeczy. Słowem posługujesz sie stereotypami. Kobiety i
mężczyźni są różni; prawdomówni i kłamczuchy, lojalni i świnie, w porzadku i
nie...zdaje się, że masz taki stosunek do swojej Żony, bo Ona "niewłaściwie
wychowana" "zachorowała na kogoś innego" :o). Stąd bierze się Twoja niechęć do
rozmowy z Nią !!!!! Bo Ty nie umiesz z Nią rozmawiać spokojnie i rzeczowo....
Sorry, ale jeśli NIGDY nie umiałeś z Nią rozmawiać (a tak sądzę, skoro nie
dpgadaliscie przed ślubem Waszych "modeli")to nie dziw się, że sobie kogoś
znalazła - widocznie brak Jej było akceptacji i ciepła przy Tobie, zwłaszcza
jak krytykowałeś Ją za "nieprawomyślne" wychowanie. Lepiej faktycznie odejdź od
Niej, ale Ty nie odejdziesz , bo czekasz na Jej skruszone przeprosiny. Myślę,
ze nie zaczynasz rozmowy właśnie dlatego, żeby nie usłyszeć : to koniec
rozstańmy się. Ty chcesz zemsty, potwierdzenia Twojej racji i jej powrotu
na "rodziny łono " we łzach i najlepiej na kolanach, żebyś Jej ógł "łaskawie"
przebaczyć......
szkoda mi Jej, ale Ciebie chyba bardziej ....
Mimo wszystko pozdrawiam i życzę spokojnych Świąt
Yeni

[saami]

Rozbroiles mnie, pozbierales kawalki z roznych dan i zrobiles z tego niezly
bigos. Obrzydliwy bigos, ktory ani nie wyglada ani nie smakuje dobrze.

Nie rozumiem w jaki sposob mogles dojsc do takich wnioskow? Nigdy zlego slowa
nie napisalem i nie napisalbym o swojej zonie, nigdy nie mialem do niej takiego
stosunku ("niewłaściwie wychowana" "zachorowała na kogoś innego"), zawsze
jestem chetny do rozmowy z nia jesli tylko podchodzi do tego powaznie! Skad ten
wniosek, ze "nie umiem rozmawiac z nia spokojnie i rzeczowo"? Zawsze potrafilem
i nadal to potrafie, w innych sprawach sie doskonale dogadujemy, i nigdy nie
krytykowalem jej za "nieprawomyślne" wychowanie - raczej wspolczulem jej
sytacji jaka miala w domu.

Odejsc to faktycznie moze byc problem, ale jesli tylko uznam to za jedyne
rozwiazanie - uczynie bez wahania. I nie czekam na jej "skruszone przeprosiny"
tylko szczere wyjasnienia, nie chce zadnej "zemsty, potwierdzenia mojej racji i
jej powrotu na "rodziny lono" we lzach i najlepiej na kolanach" - bo taki nie
jestem, a juz na pewno nie w stosunku do niej.

Wiec albo zle odczytales moje porownania i zle zinterpretowales moje
przemyslenia, albo sam masz jakies problemy.

Jestem przerazony! Jesli inni tez tak to odebrali - to ja chyba nie potrafie
wyrazac uczuc. Trudno, ale nie mam juz sily wszystkiego od poczatku powtarzac.

[Gość: czarek]

saami napisał(a):

> Rozbroiles mnie, pozbierales kawalki z roznych dan i zrobiles z tego niezly
> bigos. Obrzydliwy bigos, ktory ani nie wyglada ani nie smakuje dobrze.
>
> Nie rozumiem w jaki sposob mogles dojsc do takich wnioskow? Nigdy zlego slowa
> nie napisalem i nie napisalbym o swojej zonie, nigdy nie mialem do niej takiego
>
> stosunku ("niewłaściwie wychowana" "zachorowała na kogoś innego"), zawsze
> jestem chetny do rozmowy z nia jesli tylko podchodzi do tego powaznie! Skad ten
>
> wniosek, ze "nie umiem rozmawiac z nia spokojnie i rzeczowo"? Zawsze potrafilem
>
> i nadal to potrafie, w innych sprawach sie doskonale dogadujemy, i nigdy nie
> krytykowalem jej za "nieprawomyślne" wychowanie - raczej wspolczulem jej
> sytacji jaka miala w domu.
>
> Odejsc to faktycznie moze byc problem, ale jesli tylko uznam to za jedyne
> rozwiazanie - uczynie bez wahania. I nie czekam na jej "skruszone przeprosiny"
> tylko szczere wyjasnienia, nie chce zadnej "zemsty, potwierdzenia mojej racji i
>
> jej powrotu na "rodziny lono" we lzach i najlepiej na kolanach" - bo taki nie
> jestem, a juz na pewno nie w stosunku do niej.
>
> Wiec albo zle odczytales moje porownania i zle zinterpretowales moje
> przemyslenia, albo sam masz jakies problemy.
>
> Jestem przerazony! Jesli inni tez tak to odebrali - to ja chyba nie potrafie
> wyrazac uczuc. Trudno, ale nie mam juz sily wszystkiego od poczatku powtarzac.

Saami, jeszcze jedna sprawa. Jesli Twoja zona miala powazne problemy w
dziecinstwie, to sprawa kwalifikuje sie na dzialanie terapeutyczne. Nie jestem
zadnym fachowcem, ale wiem, ze na poczatku mysli sie ze miloscia wszystko sie
zalatwi, roztopi wszystkie lody, a lekarz? Bron Boze, to byloby jak wyrok,
poddanie sie. Rezygnacja. Tak myslalem na poczatku. Teraz wiem ze owszem, milosc
swoja droga, ale to nie wystarczy, poniewaz ci tzw. fachowcy spotykali sie z
wieloma takimi przypadkami i moga ci dostarczyc wielu cennych informacji. Poza
tym psychoterapecuci mowia ze takie wypadki wymagaja lat terapii, wspolnych. A
zatem szansa jest, chociaz takich ludzi nie polecalbym na partnerow w milosci.
Takie jest moje zdanie, po doswiadczeniu dwoch takich zwiazkow. I tak zrobisz jak
zechcesz. Wybor bedzie i tak nalezal do Ciebie. Dzieki pomocy doswiadczonych
ludzi i fachowcow,mozna uniknac wielu niepotrzebnych 'doswiadczen' z ktorych
zamiast madrosci to tylko wyczerpanie, a z wyczerpania pretensje i agresja,
wpierw werbalna, potem fizyczna. A po co?

[kwieto]

A ja sobie mysle, ze za bardzo zwalacie tu wine na zone. A tak naprawde jesli terapia - to
obu partnerow, bo wina zapewne lezy posrodku.

Poradnia malzenska?

[saami]

Gość portalu: czarek napisał(a):
> Dzieki pomocy doswiadczonych ludzi i fachowcow, mozna uniknac wielu
niepotrzebnych 'doswiadczen' z ktorych zamiast madrosci to tylko wyczerpanie, a
z wyczerpania pretensje i agresja, wpierw werbalna, potem fizyczna. A po co?

No wreszcie zaczynacie doradzac cos konkretnego. Ciesze sie, ze to od Ciebie
(od Was) wyszlo. Faktycznie, od jakiegos czasu zdaje sobie sprawe, ze
przydalaby sie nam wizyta u psychologa czy psychoterapeuty. Ale zona nie widzi
takiej potrzeby i nie mam sposobu aby ja tam "zaciagnac". Mialem nawet isc sam,
ale co to za przedstawienie sprawy wtedy by bylo - zupelnie jednostronne - tak
jak na tym forum, bo przeciez tam nic innego nie moglbym powiedziec jak tylko
to, o czym Wam juz powiedzialem. Wiec zamiast samotnie gdzies chodzic
postanowilem tutaj liczyc na pomoc "doswiadczonych ludzi i fachowcow" - na
Wasza pomoc. Przynajmniej do czasu, gdy moja zona przekona sie, bysmy
chocby "profilaktycznie" poszli do jakiejs poradni malzenskiej.

[yeni]

Witaj !!!! Przykro mi, ze to tak wyszło :o). Może rzeczywiście trochę
chaotycznie i niewłaściwie odczytałam Twoje posty..... Sorry !!!! Po prostu
wydawało mi się dziwne, ze całkowicie odrzucasz możliwość pogadania z Żoną w
Twojej inicjatywy.... Według mnie jednak dobrze byłoby, żebyś zaczął tę rozmowę
Ty...Im wcześniej tym lepiej... Życzę spokojnych Świąt i roztrzygnięcia
sytuacji.. Wierz mi - wszystko będzie lepsze od biernego czekania na jej krok...
Pozdrawiam Yeni.
PS. Jeszcze raz przepraszam :o)

[Gość: ....]

Sprawdzasz skrzynke?

[Gość: a psik]

Malutkie pytanko.
Zalozmy, ze Twoja zona w koncu dowiaduje sie (pomimo swojej do niego milosci)
ze jej ukochany nie chce dla niej opuscic rodziny, bo powiedzmy kocha swoja
zone.
Twoja zona wiedzac za na nia czekasz z otwarytmi ramionami postanawia do Ciebie
wrocic opowiadajac o tym jak sie pomylila i czy jej wybaczysz, itp.
Jaka jest Twoja pozycja wiedzac, ze nie wraca do Ciebie z milosci a dlatego ze
jestes wygodnym zapasoym rozwiazaniem rownoczesnie w tle majac swiadomosc, ze
ten wybor nie byl dla niej rozwiazaniem dopoki ukochany jej nie rzucil.

Kim jest Czarek

[Gość: soso]

Jezeli tamten nie odejdzie od swej rodziny dla nowej kobiety to ona i tak juz
nie wroci tak naprawde do meza. Potrzeba jakiegos szoku, terapii wstrzasowej bo
jak nie to nadarzy sie nastepny pan i sprawa nakreci sie od nowa. Czasami silne
doswiadczenie emocjonalne nas zmienia i chyba to jedyna szansa. Jezeli sprawy
przejda gladko i bez rozdrapania ran to nie wroze dobrze.

Kim jest Czarek? Jego teorie sa zbyt profesjonalne! Psycholog jakis czy co?
Przyszedl tu i straszy ludzi danymi statystycznymi. A kysz maro przekleta! Daj
ludziom marzyc, ludzic sie i ponosic kleski. To ostatecznie jedyna droga nauki
w sprawach zyciowych, w ktorych jestsmy tak obarczenie przeszloscia, ze zadne
madre ksizki i psychologowie nie pomoga.


Pozdrowienia troche swiateczno-noworoczne od soso dla wszystkich!

[Gość: czarek]

Gość portalu: soso napisał(a):

> Jezeli tamten nie odejdzie od swej rodziny dla nowej kobiety to ona i tak juz
> nie wroci tak naprawde do meza. Potrzeba jakiegos szoku, terapii wstrzasowej bo
>
> jak nie to nadarzy sie nastepny pan i sprawa nakreci sie od nowa. Czasami silne
>
> doswiadczenie emocjonalne nas zmienia i chyba to jedyna szansa. Jezeli sprawy
> przejda gladko i bez rozdrapania ran to nie wroze dobrze.
>
> Kim jest Czarek? Jego teorie sa zbyt profesjonalne! Psycholog jakis czy co?
> Przyszedl tu i straszy ludzi danymi statystycznymi. A kysz maro przekleta! Daj
> ludziom marzyc, ludzic sie i ponosic kleski. To ostatecznie jedyna droga nauki
> w sprawach zyciowych, w ktorych jestsmy tak obarczenie przeszloscia, ze zadne
> madre ksizki i psychologowie nie pomoga.
>
>
> Pozdrowienia troche swiateczno-noworoczne od soso dla wszystkich!

ja tylko z doswiadczenia gadam. decyzja i tak nalezy do saamiego. uogolniam, jak
zauwazyles, ale faktami przeciez nie bede rzucal, nie jestem ekshibicjonista,
wolalbym nie byc. Poza tym ja nikogo nie prosze zeby szedl tu czy tam, tedy czy
owedy, po prostu, jak mnie ktos pyta o droge to otwieram gebe i mowie, a co mam
milczec i pomyslec: a idz chlopie sam, bedziesz madrzejszy?

[Gość: soso]

Mi chodzilo o to, Czarek, ze straszliwie profesjonalnie sie wypowiadasz. Np. Sa
tacy co to jak w dziecinstwie znienawidza plec przeciwna to potem cale zycie
mszcza sie na tej plci zdradzajac i kochajac na przemian. To jest dla mnie
szalenie daleko idace i dlatego ciekawi mnie, czy to profesjonalizm czarkowy
czy dywagacje, czy pewnik. Jezeli tak to jakie ma podstawy. Jezeli np.
napiszesz bez ekshibicjonizmu, ze jestes badaczem tych spraw to jest wtedy
ciekawiej. Jezeli zas tylko wybierasz jakies zaslyszane czy zaczytane fragmeny
do teorii wlasnych to inaczej mozna na to patrzec.
Oczywiscie sobie dyskutujemy ale wlasnie w Twoim przypadku, ze wzgledu na
ciezkosc armat brak mi jakiejs kropki nad i.

[Gość: czarek]

zaslyszane i nie, poza tym z koniecznosci jestem badaczem tych spraw, bo
inaczej bym sie z nich nie wykaraskal. A zaslyszane osobiscie od
profesjonalistow, psychoterapeutow, ktorzy na codzien spotykaja sie z takimi
wypadkami. Wlasna wiedza z doswiadczenia, plus wiedza z innego konca podobnych
doswiadczen, mysle ze to optimum. Nie, nie czytuje ksiazek na te tematy. Moze
mam apodyktyczny sposob wyrazania sie, za co z gory przepraszam. Nie uzurpuje
sobie wylacznosci, ale glownie opieram sie na wlasnych przezyciach.
Intensywnosc i wewnetrzne przekonanie o prawdziwosci moich wnioskow byc moze
pochodza wlasnie z koniecznosci znalezienia pozytywnego sensu w tych
destrukcyjnych doswiadczeniach, ktore grozily mi najzwyklejsza utrata zdrowia,
zarowno psychicznego jak tez fizycznego, a nawet zycia. Niech sobie kazdy sam
doswiadcza, przeciez nie zalozylem watku na ten temat.