Poczucie własnej wartości

[mona.blue]

Jestem ciekawa jak u Was z poczuciem własnej wartości, szacunkiem do
siebie, lubieniem siebie.

U mnie kiepsko.

Czy są jakieś sposoby na poprawę poczucia własnej wartości?

[fale_morskie]

U mnie prawidłowo :)

Znam swoje zalety, nie umniejszam ich ani nie ukrywam, staram się
rozwijać na każdym kroku.
Znam swoje wady, nie umniejszam ich ani nie ukrywam, jak mogę to je
niszczę, jak nie - to akceptuję :)

[arwen8]

mona.blue napisała:

> Czy są jakieś sposoby na poprawę poczucia własnej wartości?

Tak. Możesz zacząć od bycia sam na sam ze sobą w ciszy (wyłączony
sprzęt audiowizualny, komputer, telefon), słuchania swoich myśli i
uczuć, pozwalania im zaistnieć świadomie. Chodzi m.in. o to, by
nauczyć się nie bać się swoich niewygodnych uczuć (złość,
frustracja, gniew, ból, żal, lęk, nienawiść, etc.), uświadomić je
sobie, zrozumieć i pozwolić im być.

To początek.

jest wiele :)

[facettt]

mona.blue napisała:

> Jestem ciekawa jak u Was z poczuciem własnej wartości, szacunkiem
do siebie, lubieniem siebie.

- nie przejmujemy sie takimi glupotami :)
>

>
> Czy są jakieś sposoby na poprawę poczucia własnej wartości?

- jest wiele. m.in.:

- lektura ciekawych ksiazek
- wziecie sobie wymagajacego kochanka
- dodatkowa praca
- wolontariat...

[alina.walkowiak]

Poczucie wartości nie jest równoznaczne z rzeczywistą "wartością" człowieka.
Możesz być instytucją charytatywną albo mieć trzy doktoraty czy bogatego męża -
tylko, czy to jest lekarstwo na poczucie własnej wartości? Czy takie poczucie
można sobie namacalnie zwiększyć? Wątpię...

[facettt]

alina.walkowiak napisała:

> Poczucie wartości nie jest równoznaczne z rzeczywistą "wartością"
człowieka.
- oczywiscie, z nie jest rownoznaczne, ani tozsame, lecz zachodzi
pewna korelacja.

Czy takie poczucie można sobie namacalnie zwiększyć? Wątpię...

- watpie, wiec jestem :)))

- mozna, czesciowo. Jak wskazalem powyzej - poprzez prace nad soba.

[mona.blue]

facettt napisał:

> mona.blue napisała:
>
> > Czy są jakieś sposoby na poprawę poczucia własnej wartości?
>
> - jest wiele. m.in.:
>
> - lektura ciekawych ksiazek
> - wziecie sobie wymagajacego kochanka
> - dodatkowa praca
> - wolontariat...

Zaintrygowało mnie to wzięcie wymagającego kochanka :)
To chyba przy nim moje poczucie wartości by dramatycznie spadło :)

przeciwnie :)

[facettt]

wychodze z zalozenia, ze z dobra wola i praca (organiczna)
nad soba, potrafilabys sie wspiac na wyzyny jego oczekiwan
i wymagan, bydujac przy tym w sposob dosc przyjemny wlasne EGO :)))

[bardzo.grzeczna.dziewczynka]

Facett, jak ty w ogóle nie znasz kobiet!!!

istotnie :)

[facettt]

Nigdy nie twierdzilem, ze znam :)
Za to az tryskam Dobrymi Checiami, by kazdej z nich
pomoc stac sie Naprawde lepsza czescia Ludzkosci,
a nie tylko z nazwy :)))

[mona.blue]

facettt napisał:

> wychodze z zalozenia, ze z dobra wola i praca (organiczna)
> nad soba, potrafilabys sie wspiac na wyzyny jego oczekiwan
> i wymagan, bydujac przy tym w sposob dosc przyjemny wlasne EGO :)))

No chyba masz rację :)

[astrotaurus]

mona.blue napisała:

"Czy są jakieś sposoby na poprawę poczucia własnej wartości?"

Jasne: podnieść swoją wartość!

Metody są dwie, a w zasadzie jedna i pół:
1. Wzmocnienie zalet lub/i osłabienie wad.
pół. Uracjonalnienie oceny (jeśli jest zaniżona). :))

[maria_antonieta]

A ja siebie uwielbiem...heh;). Kiedys z tym bylo kiepsko..., ale
jakos teraz widze, ze rzeczywiscie bardzo lubie siebie, ale
zakochana nie jestem;)

Sposoby?-> kiedys bylam strasznie zakompleksiona. Z tego co widze,
samo przeszlo...

[markus.kembi]

Ja mam poczucie, że jestem zupełnie niepotrzebny, często czuję się bezsilny i
bezradny, a jednocześnie mam dużą pewność siebie, graniczącą wręcz z arogancją.
Poza tym często nienawidzę siebie za to, że jestem taki, jaki jestem i że moje
życie wygląda tak, jak wygląda, uważam się za kogoś gorszego od innych ludzi, a
jednocześnie za kogoś pod pewnymi względami lepszego od innych, bo wystrzegam
się pewnych zachowań, przestrzegam pewnych zasad.

[blanka00]

U mnie jest niskie poczucie wartości. Niby siebie lubię, akceptuję,
mam świadomość istnienia mych zalet i wad, ale ... no właśnie -
"ALE"! Gdy słyszę komplementy, dobre słowa, docenianie moich czynów
(nawet w pełni uzasadnione), nie mogę ich przełknąć i coś mi w
głowie mówi, że to pomyłka, przecież ja jestem nikim. Niby po mnie
nie widać, bym była jakaś zahukana, niepewna siebie i swoich
możliwości, bo zakładam maskę pewności siebie, ciągłego uśmiechu,
takiej "normalności". Ot, taka moja zewnętrzna obrona przed tym, co
siedzi w mojej duszy (czyli centrum wyobrażonym).

[shangri.la]

Kiedy już znajdziesz pracę, poczujesz się znakomicie. Póżniej zaczniesz odnosić w niej sukcesy i złapiesz wiatr w żagle.
Małe sukcesy przyniosą energię , zapał i apetyt na większe.
Zmienisz swoje nastwienie do życia i siebie samego , a póżniej zaczniesz pisać radosne posty, aż któregoś dnia zostawisz forum i kompa , bo będziesz ŻYC SZCZĘŚLIWIE, czego sedecznie Ci życzę:)

A na razie wciaż płakać mi się chce , kiedy Cię czytam....

[markus.kembi]

shangri.la napisała:

> Kiedy już znajdziesz pracę, poczujesz się znakomicie.
> Póżniej zaczniesz odnosić
> w niej sukcesy i złapiesz wiatr w żagle.
> Małe sukcesy przyniosą energię , zapał i apetyt na większe.
______________________________________________

No i nie mogę się z Tobą zgodzić. Takie myślenie to pułapka. Nie można czekać,
aż przyjdzie praca, bo można się nie doczekać. Zresztą tak w życiu jest, że coś
jednym przychodzi bez trudu, a od innych wymaga dużo czasu i wiele wysiłku, a i
to i tak może nie wystarczyć. Zamiast czekać aż zawieje wiatr w żagle, trzeba
czerpać energię skąd inąd i od dawna próbuję wielu sposobów na zebranie sił.
Czasami energia pojawia się tak sama z siebie, stąd działam zrywami.

[fale_morskie]

To prawda, że jednym przychodzi łatwiej innym trudniej - ale praca
przychodzi, jeśli się o nią walczy.

Z ludźmi jest najgorzej...

[mahadeva]

ja mam bardzo wysokie poczucie wlasnej wartosci (wynik doswiadczen,
racjonalnosc...) - choc brak meza wywaluje u mnie skrajna
frustracje :) nie mam pojecia dlaczego nikt mnie nie chce...

[aganycz1]

dziewczyno czytam to forum i Ty stale jedno. Odpuść sobie takie podejście, bo to
wygląda jakbyś codziennie wyruszała na polowanie na białego słonia. Nie piszę
wcale, że Twoje uczucia nie są ważne.
Nikt Cię nie chce- czy to może ty stawiasz wszystkim zbyt wysokie wymagania-
ciesz się z tego co masz.
Piszesz że masz wysokie poczucie własnej wartości. Jak ja Ci zazdroszczę. Czułaś
się kiedyś jakbyś była przezroczysta, niewidzialna dla innych, jakbyś próbowała
krzyczeć i nikt Cię nie słyszał. Zamknięta w szklanej klatce bez możliwości
wyjścia. Ja czasem tak się czułam. Wiem co to znaczy samotność, co to znaczy
strach przed odrzuceniem, bezsenne noce.
Dalej się boję, ale walczę z tym. Zmieniłam "chce mieć" na "chcę dać". Zaczynam
BYĆ - zmieniam się.

[maria_antonieta]

Gdybys miala wysokie poczucie wlasnej wartosci, za posiadaniem meza
napewno bys tak nie gonila...

[nick.0]

mahadeva napisała:

" nie mam pojecia dlaczego nikt mnie nie chce..."


Umówmy się na randkę, to Ci później powiem. ;)

[flowerbomb5]

A ja jestem totalnie sfrustrowana.
Nie wiem jak sie "pracuje nad soba", zeby pozbyc sie kompleksu
nizszosci i niskiego poczucia wlasnej wartosci. Przeczytalam mase
ksiazek (na czele ze slawnym dzielem Brendona), problem
zlokalizowalam juz dawno, a jak bylo tak jest. Ciagle slysze od
innych ze powinnam lepiej o sobie myslec, ze mam niskie poczucie
wlasnej wartosci, co potwierdza moje odczucia, ale co do cholery
moge z tym zrobic??

[maria_antonieta]

Najlepszy sposob?...rozejrzec sie dookola. Popatrz na niektorych
ludzi, na ich zachowanie..., nie jest ci lepiej, ze nie jestes tepa
tak jak oni?...

Polecam Big Brothera. Nie wiem jak wyglada obecna edycja, ale
zawsze jak chce sie poczuc ze soba lepiej, spogladam na wydanie
hiszpanskie...

[alina.walkowiak]

Wreszcie jakaś rada. Może nie każdemu przypadnie do gustu, ale już coś zamiast
wiecznego biadolenia :P

[markus.kembi]

flowerbomb5 napisała:

> A ja jestem totalnie sfrustrowana.
> (...)
> Ciagle slysze od
> innych ze powinnam lepiej o sobie myslec, ze mam niskie poczucie
> wlasnej wartosci, co potwierdza moje odczucia, ale co do cholery
> moge z tym zrobic??
_______________________________________________

A gdzie pracujesz? Najlepiej gdybyś pracowała na kierowniczym stanowisku i mogła
się dowartościować znęcając się nad podwładnymi. To bardzo skuteczna metoda, o
czym świadczy skala jej zastosowania.

[flowerbomb5]

Niestety nie potrafie sie znecac nad nikim. Poza tym mam problem z
personelem - nie ma ludzi do pracy i byle sprzataczka zgrywa
primabalerine (i jezdzi po mnie jak na lysej kobyle). Jak pozwala
sobie za duzo, to sie rozstajemy i juz. Nie wiem czemu kazdy mysli
ze moze ze mna robic co chce. Jak dochodzi do granicy, to musi
wyleciec, bo nie widze innego rozwiazania problemu. Maja u mnie za
dobrze i rosna im bardzo szybko rozki. Wtedy nie ma zmiluj, bo ja
nie bede smieciem we wlasnej firmie. Oferuje dobre warunki pracy
(mam wlasna malutka firme) a i tak nie mam ludzi.

[markus.kembi]

flowerbomb5 napisała:

> (...) nie ma ludzi do pracy i byle sprzataczka zgrywa
> primabalerine (i jezdzi po mnie jak na lysej kobyle). Jak pozwala
> sobie za duzo, to sie rozstajemy i juz. Nie wiem czemu kazdy mysli
> ze moze ze mna robic co chce. Jak dochodzi do granicy, to musi
> wyleciec, bo nie widze innego rozwiazania problemu. Maja u mnie za
> dobrze i rosna im bardzo szybko rozki. Wtedy nie ma zmiluj, bo ja
> nie bede smieciem we wlasnej firmie.
___________________________________________________

O, widzę, że z Twoim poczuciem własnej wartości nie jest aż tak źle :-)

[malagenija]

flowerbomb5 - ja na Twoim miejscu przyjrzałabym się swojemu zachowaniu- mowie
ciała. Czy nie uśmiechasz się ciągle (żeby było miło), nie pochylasz nad innymi,
nie mówisz przyciszonym głosem? Jeśli tak - poćwicz na sobie trening "dowódcy
kompanii" - chodź wyprostowana, mów głośno i wyraźnie (nie chodzi o krzyk
oczywiście), uśmiechaj się tylko wtedy, kiedy jest do tego rzeczywiście powód
(nie chodź cały dzień z uprzejmym uśmiechem na twarzy), wykonuj energiczne ruchy
i gesty - to zewnętrznie zmieni Twój obraz, ludzie zaczną Cię inaczej traktować
- i może sama lepiej się ze sobą poczujesz?

[piotr2284]

Czasem wydaje mi się, że wszystko zależy od tego czy ktoś się czuje lubiany i
doceniany przez innych. Jeśli nie, to jakby automatycznie przestaje lubić
siebie. I strasznie trudno jest to zmienić.

U mnie to jest różnie - są dni, że to poczucie własnej wartości jest większe,
ale czasem gwałtownie spada. Chyba głównie wtedy, gdy dokucza samotność.

[markus.kembi]

piotr2284 napisał:

> Czasem wydaje mi się, że wszystko zależy od
> tego czy ktoś się czuje lubiany i
> doceniany przez innych. Jeśli nie,
> to jakby automatycznie przestaje lubić siebie.
> I strasznie trudno jest to zmienić.
_________________________________

A mnie się wydaje, że jest odwrotnie. A może to działa w obie strony? A może to
taka pętla, błędne koło?

[mona.blue]

piotr2284 napisał:

> Czasem wydaje mi się, że wszystko zależy od tego czy ktoś się czuje lubiany i
> doceniany przez innych. Jeśli nie, to jakby automatycznie przestaje lubić
> siebie. I strasznie trudno jest to zmienić.

Masz dużo racji - ja ostatnio poczułam sie krytykowana i atakowana za to co
robie, i moje poczucie własnej wartości gwałtownie spadło ;)

Ale wydaje mi się (teoretycznie), że nie można być tak zaleźnym od opinii innych
ludzi, tylko jak to zmienić?

[fale_morskie]

mona.blue napisała:

> piotr2284 napisał:
>
> > Czasem wydaje mi się, że wszystko zależy od tego czy ktoś się
czuje lubia
> ny i
> > doceniany przez innych. Jeśli nie, to jakby automatycznie
przestaje lubić
> > siebie. I strasznie trudno jest to zmienić.
>
> Masz dużo racji - ja ostatnio poczułam sie krytykowana i atakowana
za to co
> robie, i moje poczucie własnej wartości gwałtownie spadło ;)
>
> Ale wydaje mi się (teoretycznie), że nie można być tak zaleźnym od
opinii innyc
> h
> ludzi, tylko jak to zmienić?

Mnie często ludzie atakuję, ale moje poczucie wartości tylko rośnie.
Ważne, aby kierować się zimną logiką - wtedy jest się górą.
>

[malagenija]

Ostatnio mi pomogliście - teraz ja postaram się pomóc i napiszę jak to u mnie
było - kiedyś rzeczywiście miałam kłopot z poczuciem własnej wartości, i mimo,
że w pracy byłam ceniona, to opierana na tym samoocena była bardzo chwiejna -
przy najmniejszym niepowodzeniu leciała w dół na łeb na szyję.
Zmieniło się to dopiero wtedy, kiedy... POLUBIŁAM SIEBIE. Wiem, że to brzmi
znajomo, jak banał - ale u mnie tak właśnie było. Zauważyłam, że innych traktuję
bardzo ulgowo, podczas kiedy samą siebie bardzo surowo i duuuużo więcej od
siebie wymagam.
Postanowiłam zacząć traktować siebie jak... swoje "dziecko". Zaczęłam od tego,
żeby je zaakceptować takim, jakie jest. Zaczęłam się naprawdę cieszyć z jego
sukcesów, świętować je. Na porażki patrzeć: "przydarzyło się, i przydarzy
jeszcze nie raz - szkoda czasu na rozpamiętywanie, w wymiarze kosmosu to
drobiazg", swoje wady - zmieniać powolutku, przy użyciu mnóstwa pozytywnej
motywacji, wmawiając sobie, że mam siłę i mogę to zmienić, nawet, jeśli nie od
razu - to powoli.
I przede wszystkim - pogodziłam się z tym, że NIE WSZYSCY MUSZĄ MNIE LUBIĆ - bo
to dla pojedynczego człowieka po prostu niewykonalne ;-)

Naprawdę polecam - zaopiekujcie się tą małą sierotką w Was samych - poczujcie
się kochanymi, rozpalcie ciepełko w swojej duszy.

PS. Można nawet zacząć nosić przy sobie swoje zdjęcie z dzieciństwa - to działa
na wyobraźnię.

Pozdrawiam wszystkich!

[mona.blue]

Dzięki, to fajne co napisałaś :)

[szastu_prastu]

Rzeczywiście, to fajne, co napisałaś, ale nie każdy ma siłę w sobie,
by zaopiekować się sobą jako dzieckiem. Myśle,że ci na dnie - w
kswestii niskiej samooceny - nie mają na to po prostu siły
wewnetrznej.

A inne rady - żeby znęcać się nad innymi np. w pracy - traktuję jako
żart. Znecanie może wynikać z niskiego poczucia wartosci, ale w
żaden sposób na trwałe go nie podnosi. Niestety, rzecz jest tak
głeboko zakorzeniona we wczesnych latach dziciństwa, że nie można
się jej pozbyć, ot tak.

Dlatego cenne byłyby wypowiedzi tych, którym sie udało dzieki
żmudnej, długiej pracy nad sobą w tym kierunku.

[mmax20]

> Dlatego cenne byłyby wypowiedzi tych, którym sie udało dzieki
> żmudnej, długiej pracy nad sobą w tym kierunku.

wiem, że nic nie wiem :(

[angielka85]

miłość drugiej połówki dodaje pewności własnej wartości, wiem o tym,
a nie mam tej miłości, też jest mi ciężko...

[echtom]

Nic tak nie podnosi poczucia własnej wartości jak świadomość, że się
wytrwało w ciężkiej próbie. Nic tak nie obniża tego poczucia, jak
świadomość, że się czemuś nie sprostało. Recepta? Nie kreować
niczego na siłę, tylko podejmować wyzwania, jakie przynosi życie,
zamiast przed nimi uciekać.

[szastu_prastu]

Echtom, ale życie nie podsuwa wyzwań na co dzień, a żyć trzeba
codziennie, a właśnie ta codziennośc jest najbardziej nieznośna...
poza tym niskie poczucie warości najczęściej jest nieracjonalne:
mozna mieć całkiem spore sukcesy w pokonywaniu wyzwań, a poczucie
ani drgnie - bo właśnie tkwi tak głeboko, że żadne racjonalne
przesłanki nie są w stanie tego zmienić...

[echtom]

No, życie przynosi na co dzień sporo mniejszych i większych wyzwań,
a poczucie wartości to coś, czego nie buduje się w jeden dzień.
Zauważ, że u ludzi młodych jest zwykle bardzo niskie - właśnie
dlatego, że mieli w życiu mało okazji, by się sprawdzić. Ja np.
miałam w młodości mnóstwo durnych kompleksów n/t swojego wyglądu.
Zaakceptowałam w pełni swoje ciało dopiero po pierwszym porodzie (26
lat) - stwierdziłam, że skoro tak świetnie się spisało w trudnej
próbie, nie będę się go czepiać o drobiazgi. Podobnie jest z
psychiką.

[alicjasz0]

Poczucie własnej wartości lub jego brak, to coś co kształtuje się
już w dzieciństwie a później można już tylko podejmować próby
korygowania jego stanu. Zwróćcie uwagę jak często spotykacie
nadętego pyszałka przekonanego, że jest pępkiem świata a wy mimo
dużych wysiłków nie możecie się dopatrzyć, z czego jest aż taki
dumny. Z drugiej strony, ktoś kto waszym zdaniem osiągnął wiele i
jest fajnym człowiekiem często zachowuje się jakby przepraszał, że
żyje. Zewnętrzne sukcesy (wykształcenie, dobra praca, bogactwo,
udane życie rodzinne itp) pomagają uwierzyć w siebie, ale tej wiary
nie determinują. Najlepsze wyniki osiąga się kiedy człowiek siebie
polubi i akceptacja z zewnątrz jest tylko uzupełnieniem tego co o
sobie sądzimy. Tak się wymądrzam, bo sama przerobiłam temat
dogłębnie a teraz mogę być dumna, że jestem kim jestem. Nie unoszę
się z pychy nad ziemią, dalej słucham ludzi, ale wiem, że fajna ze
mnie kobita. Jestem życzliwa, lojalna i robię wszystko żeby być
przyzwoitym człowiekiem, więc każdy kto chciałby mi udowodnić, że
można się ze mną nie liczyć niech spada.

[szastu_prastu]

Alicjo Sz. ("O" pomijam, w końcu o poczuciu wartości piszemy:)

Nadęty pyszałek nadrabia swą postawą własne kompleksy - nie ma
poczucia warości, choć takie sprawia wrażenie - tego więc zostawmy.

Bardziej interesujące byłoby doweidzieć się, jak mozna "polubic
siebie", bo zdaje mi się, że to właśnie jest włąściwy klucz do
poczucia wartości
pozdrawiam

[echtom]

> Bardziej interesujące byłoby doweidzieć się, jak mozna "polubic
> siebie", bo zdaje mi się, że to właśnie jest włąściwy klucz do
> poczucia wartości

Tak, jak wyżej pisałam - uznać, że jestem fajnym człowiekiem, bo
sprawdzam się w tym, co ważne, i nie czepiać się siebie o drobiazgi.
Zewnętrzne sukcesy mają tutaj drugorzędne znaczenie, bo zawsze się
wiążą z jakimś subiektywnym wartościowaniem (czy sukcesem jest
praca: a) dobrze płatna b) zgodna z zainteresowaniami c)
wypełniająca społeczną misję?)

[anastasis888]

> Echtom, ale życie nie podsuwa wyzwań na co dzień, a żyć trzeba
> codziennie, a właśnie ta codziennośc jest najbardziej nieznośna...

zawsze można jakieś wymyślić

> mozna mieć całkiem spore sukcesy w pokonywaniu wyzwań, a poczucie
> ani drgnie - bo właśnie tkwi tak głeboko

Zgadza się. Czasami nawet spotykam się egzemplarzami, które same sobie wmawiają wady tak zawzięcie, że zaczynają w nie wierzyć. Wiara ta z kolei działa na nich mobilizująco w walce z tymi wadami :/ Trochę paranoiczne, ale to chyba pozwala im stawać się doskonalszymi niż są.