Nie potrafię żyć wśród ludzi

[neila79]

Tak jest odkąd pamiętam.
W szkole, jako dzieciak, początkowo miałam koleżanki i kolegów. Jednak z
czasem zaczęło sie to zmieniać. Nie podobały mi się zabawy rówieśników,
zupełnie co innego mnie interesowało. Zaczęłam być zupełnie sama.
W domu - ciągle tylko powtarzano ( i dzieje sie tak do dzisiaj ), że moje
koleżanki to, albo tamto, a ja jakaś dziwna. Że nie zwracam uwagi na modę, ze
nienawidzę dyskotek, "imprez", że ciągle jestem sama.
Bardzo dużo czasu spędzam ze zwierzętami, dużo poza miastem. Właśnie nie
potrafię funkcjonować w mieście. Nie potrafię sie zachować. Boję sie maszyn
budowlanych, boję się wszechobecnego betonu i tych tłumów ludzi na ulicach.
Nie umiem po prostu w tym wszystkim funkcjonować.

W ten weekend zaproszono mnie na taką klubową imprezę. Miałam nie isć, ale...
stwierdziłam, że spróbuję. Poczatkowo było dobrze. Ale z ubiegiem godzin -
potwornie drażniła mnie muzyka ( słucham zupełnie innego stylu ), te wszystkie
tańce - dla mnie coś głupiego ( nie chcę nikogo urazić, rozumiem ,ze ktos może
to lubić - ja nieznoszę ). Siedziałam sama w pokoju obok do momentu "przyjazdu
transportu".

W efekcie tych ostatnich wydarzeń, ludzie w pracy przestali ze mna rozmawiać.
Dziwnie patrzą, mam opinię totalnego odludka... Tylko ja nie lubię tego co
większość... Czy to tak bardzo jest złe ?

Czy jest jeszcze ktoś podobny do mnie ?

[horpyna4]

Nie jest złe, każdy ma prawo żyć tak, jak mu się podoba. Ja też nie
lubię "tego, co większość" i żyję po swojemu. A jak komuś się to nie
podoba, to jego problem, nie mój.
Widzisz, ludzie są często nieszczęśliwi, bo za bardzo starają się
sprostać oczekiwaniom otoczenia. Są zagubieni, bo nie wiedzą, czego
naprawdę chcą. A jak człowiek żyje po swojemu, to jest w zgodzie z
samym sobą.

[shangri.la]

Zgadzam się z przedmówcą.
Zachowaj indywidualność, bo ona oznacza prawdziwą wolność.
Z czasem poznasz ludzi, którzy będą potrafili Cię zarówno zainteresować rozmową , jak i inspirować.
Bądź sobą, chociaż to nie jest łatwe.
Powodzenia:)

[girlandy]

Nie udawaj kogos kim nie jestes! Nie zmuszaj sie do udzialu w
imprezach, ktorych nie lubisz. Szkoda tracic zycia na jakies gierki,
udawanie, upodabnianie sie na sile do innych. Ja wiem, ze to moze
bolec, gdy rodzina czy ludzie w pracy cie nie rozumieja, ale sprobuj
pocieszyc sie tym, ze jest sporo ludzi innych!

[szarylemur]

jest sporo ludzi podobnych do ciebie!
dziwne, ze nigdy ich nie spotkalas...
gdybys spotkala ludzi podobnych do ciebie, latwiej byloby ci odnalezc sie
spokojna pomiedzy tymi, ktorzy sa inni od ciebie, nawet gdy stanowia wiekszosc.
pozdrawiam

[wrzosowe_wzgorze]

Jakbym czytała o sobie :).Literka w literkę. Pozdrawiam Cię
serdecznie, nie jesteś sama w swych odczuciach.

A tu ciekawe forum o fobii społecznej:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=23191 i jeszcze jedno:
www.phobiasocialis.fora.pl/ .

[maria_antonieta]

Twoja odmiennosc jest Twoim plusem:)Sama mowisz,ze nie luisz
przebywac wsrod ludzi, wiecej czasu spedzasz ze
zwierzaetami...Zazdrszcze, wszak gdybym miala taka mozliwosc, moje
zycie ograniczylo by sie tylko i wylacznie do zwierzat:). Ja jestem
osoba dosc towarzyska (tak sie przynajmniej o mnie mowi),generalnie
ludzi nie lubie->oczywiscie sa pewne wyjatki, wole przebywac sama ze
saba...Niemniej mam na tyle sily, aby sama wybierac sobie ludzi , z
ktorymi chce przebywac. Jesli ktos mi sie nie podobna..., niestety,
ale jest skreslony. Moze to zabrzmi wszystko dosc okrutnie,ale
prowadznie osobistej selekcji, to najzdrowszy system dobierania
sobie zyczliwych osob....

Hehe, .a jesli Twoje otocznie dostrzega prowadzona przez Ciebie
selekcje, samo bedzie walic drzwami i oknami, aby Ci sie
przypodobac...!-> Jak dla mnie jest to dosc zabawne;)

Jedyne co musisz bardziej oszlifowac, to Twoje niezaleznosc i
innosc. Zrob z tego atut, a zobaczysz jak wtedy inni beda Cie
postrzegac...


Pozdrawiam

[mskaiq]

Kiedy nie akceptujesz tego jak inni sie bawia, ich muzyki wtedy
zamykasz sie przed tymi ludzmi.
To co otrzymalas od nich to zamkniecie sie na Ciebie.
Kiedys robilem tak jak Ty, zamykalem sie. Jedyna osoba ktora na tym
cierpiala bylem ja. Zmienilem to, otworzylem sie na ludzi,
zaakceptowalem inny sposob zabawy, czy myslenia. W domyu moge
sluchac innej muzyki, moje poglady moga byc diametralnie inne ale to
nie przeszkadza mi akceptowac czlowieka myslacego czy bawiacego sie
inaczej niz ja.
Serdeczne pozdrowienia.

[clarissa3]

nie lubisz bo sie lękasz, może?

Patrząc wstecz, widzę kilka sytuacji które odrzuciłam twierdząc że
ich nie lubię - teraz troszkę żałuję, trzeba było sie przyznać że
się lękam, przemóc i wejść w nie - ciekawiej byłoby;-)

[mskaiq]

Mysle ze to kwestia krytyki. Na poczatku nie bylo zle, ale z czasem
pojawiala sie coraz wieksza krytyka ktora w koncu zmienila sie w
duza niechec do sposobu w jaki bawili sie koledzy.
Albo zaakceptujesz i bawisz sie z ludzmi albo odrzucasz i wtedy taka
zabawa staje sie nie do zniesienia.
Serdeczne pozdrowienia.

[jan_stereo]

Ja mam proste pytania do Ciebie:
Jakie zabawy lubisz,
Jakiej muzyki sluchasz,
Jak sie relaksujesz/odpoczywasz ?
Lubisz cisze ?
Lubisz wrzaskliwe zwierzeta ?
Co Cie interesuje ?

Jak sobie odpowiesz, wrzuc to w google, i znajdziesz ludzi/miejsca,
ktorzy podzielaja Twoje zapatrywania, mozliwe ze wynikow bedzie
wiecej niz sobie zyczysz.

[darciak5]

ja też tak mam :)) żyje zupełnie w innym świecie niż wszyscy :))
jestem typowym przykładem indywidualistki....wole spędzac czas sama
niż w duzym gronie ludzi i na siłe sie smnaiać itp...trzeba byc
soba....

[jan_stereo]

darciak5 napisała:

> ja też tak mam :)) żyje zupełnie w innym świecie niż wszyscy :))
> jestem typowym przykładem indywidualistki....wole spędzac czas
>sama niż w duzym gronie ludzi i na siłe sie smiać itp...trzeba byc
soba....

Dzieci autystyczne tez tak maja, ciezko je jednak nazwac
indywidualistami.Natomiast Ty jestes zwyczajnie typem samotnika :")

[imagiro]

neila79 napisała:

> Tak jest odkąd pamiętam.
> W szkole, jako dzieciak, początkowo miałam koleżanki i kolegów.
Jednak z
> czasem zaczęło sie to zmieniać. Nie podobały mi się zabawy
rówieśników,
> zupełnie co innego mnie interesowało. Zaczęłam być zupełnie sama.
> W domu - ciągle tylko powtarzano ( i dzieje sie tak do dzisiaj ),
że moje
> koleżanki to, albo tamto, a ja jakaś dziwna. Że nie zwracam uwagi
na modę, ze
> nienawidzę dyskotek, "imprez", że ciągle jestem sama.
> Bardzo dużo czasu spędzam ze zwierzętami, dużo poza miastem.
Właśnie nie
> potrafię funkcjonować w mieście. Nie potrafię sie zachować. Boję
sie maszyn
> budowlanych, boję się wszechobecnego betonu i tych tłumów ludzi na
ulicach.
> Nie umiem po prostu w tym wszystkim funkcjonować.
>
> W ten weekend zaproszono mnie na taką klubową imprezę. Miałam nie
isć, ale...
> stwierdziłam, że spróbuję. Poczatkowo było dobrze. Ale z ubiegiem
godzin -
> potwornie drażniła mnie muzyka ( słucham zupełnie innego stylu ),
te wszystkie
> tańce - dla mnie coś głupiego ( nie chcę nikogo urazić,
rozumiem ,ze ktos może
> to lubić - ja nieznoszę ). Siedziałam sama w pokoju obok do
momentu "przyjazdu
> transportu".
>
> W efekcie tych ostatnich wydarzeń, ludzie w pracy przestali ze mna
rozmawiać.
> Dziwnie patrzą, mam opinię totalnego odludka... Tylko ja nie lubię
tego co
> większość... Czy to tak bardzo jest złe ?
>
> Czy jest jeszcze ktoś podobny do mnie ?
****
ja jestem, nie znosze kontaktow z ludzmi ... nic mi nie daja oprocz
trosk i klopotow ... nie przejmuj sie, to oni sa rabnieci, nie ty ...

[shangri.la]

Nikt nie jest "rąbnięty", oprócz tych na prawdę rąbniętych.
Autorka wątku nie była na imprezie w psychiatryku:)

[imagiro]

kochanie, ta cala planeta to wielki psychiatryk ... niektorzy, jak
autorka watku, zdaja sobie z tego sprawe ...

[shangri.la]

Autorka wątku jest jeszcze młoda i być może nie poznała wielu wspaniałych, interesujących i porządnych ludzi, ale zarówno Ty jak i ja wiemy doskonale , że nie jest tak źle na tym świecie:)

[imagiro]

ja nic nie wiem na temat doskonalosci bycia na tym swiecie ...
bierzesz mnie za kogos innego, np. za lutego

[shangri.la]

Hihih....Luty doświadczał stanów doskonoałości istnienia, ale na tamtym, albo jeszcze innym ze światów:)

[piotr2284]

To na pewno nie czymś złym, że się jest trochę innym niż otoczenie. Ja też
często mam takie wrażenie, że co innego mnie interesuje, bawi, niż większość
osób, które spotykam. Może nawet takich ludzi jest więcej niż się wydaje, tylko
że dostosowują się do grupy w obawie przed odrzuceniem.

Problemem jest to, że otoczenie często nie akceptuje tej inności. I to powoduje
rzeczywiste problemy, np. w pracy. Więc chyba jednak konieczny jest jakiś
kompromis, zmuszenie się czasami do "dobrej zabawy".

[hazzard]

Jakbym czytała o sobie:-) też latami próbowałam dostosować się do ludzi-ale zwykle bezskutecznie, bo ludzie to widzieli. Przywdziewanie gęby nic nie daje. Rada jest prosta-bądź sobą, nie zmuszaj się do czegoś czego nie lubisz. Ale nie zakładaj z góry że na pewno coś się nie uda,że ludzie odtrącą,wyśmieją. Ja np.nie chodziłam na imprezy bo nie umiem tańczyć-ale poszłam,było super,nikt się nie śmiał

[hazzard]

Cd.poszukaj podobnych sobie ludzi. Napisz na [e-mail] pogadamy

[mahadeva]

dziecinko kazdy jest inny, rob to na co masz ochote :)

[10iwonka10]

Nie ma nic zlego w tym co robisz.Juz taka jestes.
Wydaje mi sie ze jestes "samotnikiem" ale jesli jest ci z tym dobrze
nie powinnas sie przejmowac tym co mysla inni.

[piotr2284]

Tak, na pewno nie należy się zbytnio przejmować tym co myślą inni. Ale moim
zdaniem konieczny jest jakiś kompromis, bo skupienie się tylko na tym co się
lubi i izolowanie się od innych rzeczy po prostu bardzo utrudnia życie. Czasami
opłaca się żeby zmusić się do czegoś, nie mówię że często, ale od czasu do
czasu, gdy jest to konieczne.

[10iwonka10]

Taki kompromis moze czasem przychodzi z wiekiem...nie wiem. Ale to
chyba zalezy od nastawienia danej osoby jesli chce sie byc
zaakceptowanym w jakiejs grupie ( praca, szkola, uczelnia...) to
czasem trzeba sie zmusic do rozmowy, wyjscia razem nawet jesli nas
to nie bawi. Tak naprawde to chyba wiekszosc ludzi tak robi.
Ale sa tez osoby ktore z zasady nie beda tego robic, odstaja od
grupy..ekscentrycy, samotnicy. Tak do konca to nie wiem czy nie
potrafia sie przelamac zeby sie zblizyc do ludzi czy tez nie maja
takiej potrzeby.

[piotr2284]

Może rzeczywiście takie podejście przychodzi z wiekiem :) Chociaż ja nie mam
jeszcze trzydziestki, a żałuję że zbyt rzadko szedłem na takie kompromisy. Nikt
chyba nie jest tak w stu procentach samotnikiem, każdy potrzebuje w jakimś
stopniu towarzystwa, tylko jedni potrzebują bardzo dużo, a inni tylko trochę.

[dzika.brzoza]

Jasne, ludzie potrzebują towarzystwa, ale nie zawsze i nie
wszystkich ;) Nic na siłę. Czasem za dużo towarzystwa może więcej
zepsuć, niż poprawić.