Przemoc w relacjach

[elisabeth_cruel]

Powiedzmy, że dziecko wychowało się w domu pełnym przemocy.
Teraz w relacjach z innymi ma również nastawienie przemocowe.
Jak to może pokonać, nauczyć się normalnych, pozbawionych wrogości i agresji
relacji z innymi?

[maria_antonieta]

Wydaje mie sie, ze nalezy sobie uswiadomic, iz to co nas spotkalo w
przeszlosci jest patologia, anomalia..., ze przeciez zycie i
normalne funkcjonowanie jest zupelnie inne.
Oczywiscie, to czego doswiadczylismy ma na nas ogromny wplyw, no
ale chyba tu najwazniejsza jest wlasnie ta swiadomosc->, ze to bylo
nienormalne i niezgodne ze wzoracami. Mielismy po prostu pecha,
ktorego trza przezywiezyc...

[maria_antonieta]

Wydaje mie sie, ze nalezy sobie uswiadomic, iz to co nas spotkalo w
przeszlosci jest patologia, anomalia..., ze przeciez zycie i
normalne funkcjonowanie jest zupelnie inne.
Oczywiscie, to czego doswiadczylismy ma na nas ogromny wplyw, no
ale chyba tu najwazniejsza jest wlasnie ta swiadomosc->, ze to bylo
nienormalne i niezgodne ze wzoracami. Mielismy po prostu pecha,
ktorego trza przezywiezyc...

[maria_antonieta]

Wydaje mie sie, ze nalezy sobie uswiadomic, iz to co nas spotkalo w
przeszlosci jest patologia, anomalia..., ze przeciez zycie i
normalne funkcjonowanie jest zupelnie inne.
Oczywiscie, to czego doswiadczylismy ma na nas ogromny wplyw, no
ale chyba tu najwazniejsza jest wlasnie ta swiadomosc->, ze to bylo
nienormalne i niezgodne ze wzoracami. Mielismy po prostu pecha,
ktorego trza przezywiezyc...

[elisabeth_cruel]

Tak, ale wydaje mi się, że niestety sama świadomość nie wystarczy. To tkwi już w
charakterze, powoduje nerwicę. I poza tym, jeżeli nie miało się pozytywnych
wzorców to mimo świadomości bardzo trudno zmienić swoje postępowanie -
oczywiście można się kontrolować, ale chyba chodzi o to, żeby nauczyć sie
inaczej żyć. Tylko jak?

[maria_antonieta]

Jasne,ze sama swiadomosc nie wystarczy ale jest to pierwszy punkt
odniesienia. Jesli wiesz juz, ze to co Cie spotkalo jest jedym
wielkim pechem (sadze, ze lepiej rozumiec jest to w ten wlasnie
trywialny dosc sposob), masz juz za soba pierwszy krok prowadzacy do
zmiany. Pewnie spora grupa Twoich znajomych dorastala w normalnych
rodzinach-> popatrz jacy oni sa...
Sadze, ze jedym z problemow ludzi doswiadczonych przez los, jest
dramatyzowanie i wyolbrzymianie pewnych aspektow ludziej duszy,
ktore to dla osob wychowanych w normalnych domach sa nawet
niezauwazalne.
Oczywiscie, aby "nauczyc sie normalnie zyc"- tak jak napisalas-
potrzebna jest terapia, niemniej najepiej jest zaczac (juz po
osiagnieciu "stanu swiadomosci", o ktorym pisalam wyzej) od
porownania swego zachowania z zachowaniem osob wychowanych w dobrych
psychicznie warunkach.
Nie chodzi mi o to abys doszukiwala sie tego co dobre i tego co
zle! (to prowadzi z koleji do glebszego zamkniecia sie w sobie).
Spojrz jedynie jak inni reaguja w roznych sytuacjach, np.
stresowych. Co robia, jak sie zachowuja?, Jaki wplyw ma dana
sytuacja na ich stan emocjonalny.
Obserwujac poczynania innch moze wtedy zrozumiesz, dlaczego Ty
reagujesz w inny sposob.

Tylko- Bron Boze!- nie porownuj w stylu: ona zachowuje sie lepiej
ode mnie...Tu nie o to chodzi!Obiektywizm byc MUSI!...

Tylko psycholog pomoze

[saksalainen]

Ktos, kto ma wpojone "złe" wzorce zachowania, ciagle bedzie w nie wpadac - nie dla tego ze nie zauwaza ze sa złe, tylko dlatego ze nie potrafi inaczej.

Dlatego potrzeba psychologa, którego mozna sie poradzic, który powie jak w konkretnych, codziennych sytuacjach sie zachowac.

[arwen8]

elisabeth_cruel napisała:

> niestety sama świadomość nie wystarczy.

Tak, nie wystarczy jedynie świadomość intelektualna, musi do tego
dojść świadomość EMOCJONALNA. Chodzi nie tylko o przypomnienie sobie
wydarzeń i krzywdy z przeszłości ale przede wszystkim o świadome
przezycie swoich wypartych uczuć z tego okresu. Co czuło to małe
dziecko wobec którego rodzice stosowali agresję i przemoc? Jak
wówczas reagowało a jak chciało (ale niemogło) zareagować? Jakie
trudne uczucia wyparło?

Kiedy przezyje się raz jeszcze te trudne uczucia, kiedy powiąże się
je z konkretnymi osobami i wydarzeniami, kiedy nazwie się po imieniu
krzywdę, którą wyrządzono temu dziecku, wtedy można będzie mówić o
zmianie zachowania. Osoba, o której piszesz ma w sobie ogromne
pokłady nieuświadomionej, źle ukierunkowanej nienawiści. Jeśli nei
skieruje tego słusznego uczucia we właściwym kierunku, to do końca
życia bedzie krzywdzić niewinne osoby lub siebie.

W tym temacie szczególnie polecam "Zniewolone dzieciństwo: Ukrzyte
źródła tyranii" Alice Miller oraz inne jej książki.

[renia1970]

Dziecko uczy się podczas dorastania takiej roli, jaką będzie
odgrywało w swoim dorosłym życiu. Jeżeli relacje międy członkami
rodziny są zaburzone, taki dzieciak ryje sobie w mózg model
postępowania w relacjach zaburzonych. Oczywiście bez świadomości, że
można inaczej. Dalsza droga jest już prosta- wryte w mózg wzorce
postępowania powiela, no bo przecież innych nie zna.
Tak wiec terapia polega na znalezieniu i zmodelowaniu innych
wzorców. Wydaje mi się, że znakomicie zadziałałby trening
interpersonalny.