Zbyt szybkie życie

[raffik1976]

Od dłuższego czasu zauważyłem że moje życie płynie zbyt szybko.
Praktycznie od dwóch lat jestem chronicznie przemęczony. Praca w
korporacji. Linia telefoniczna rozgrzana do czerwoności. Mnóstwo e-
maili na które nie ma czasu odpowiedzieć. Terminy które coraz
trudniej dotrzymać. Chciałbym się z tego powoli wycować. Nie wiem
jak. Pracuję w pionie finansowym. Praca odpowiedzialna. Zastanawiam
się jak żyć w takim świecie, żeby nie zwariować?

[angery]

gdy w środę pójdziesz do tej pracy,do której chodzisz w czwartek
a w niedzielę wstaniesz rano i zaczniesz ubierać się do pracy,albo
o 6 pójdziesz do kiosku po gazety i zobaczysz,że wszystko pozamykane
to będziesz wiedział,że to pora aby zacząć mniej pracować.

[nina9999999]

zmień pracę!!!!!!!!

[raffik1976]

ale na jaką?

[pk74]

Jestem managerem grupy rozwoju.
Od poltora roku pracuje do 15 godzin dziennie. Budze sie w
poniedzialek rano a ide spac w piatek wieczorem. Mysle, ze wytrzymam
jeszcze rok lub dwa a potem jakas zmiana.

[hashi-tess]

po wypaleniu już nic nie ma.
zostaje puuuuuustka.
u twojego boku też jest pustka,
kto cię wesprze w tych trudnych chwilach: korporacja?
korporacja to maszynka wypluwająca takich jak pk74 i autor waciku.

bez pracy niedobrze, ale z taką pracą to papier toaletowy
się kłania.

[pk74]

Masz racje. Nie ma czasu na jakies zycie socialne etc. Z drugiej
strony praca dostarcza takiego thrilla, ze czlowiek chodzi jak
naszprycowany.
Niezdrowe to...

[angery]

a ja pracowalem 110 godzin tygodniowo przez 8-10 lat :)

[pk74]

consulting?

[angery]

żadne takie bajki,konkretna praca umysłowa,wymagająca wiedzy,doś-
wiadczenia i myslenia,nie liczac czasu na naukę.

[jan_stereo]

angery napisał:

> a ja pracowalem 110 godzin tygodniowo przez 8-10 lat :)

Moj mozg pracuje 144 godziny tygodniowo od samych narodzin :"))

Zbyt powolne życie

[markus.kembi]

To ciekawe, bo ja mam problem zupełnie innej natury. Od jakichś 3 i pół roku
wstaję późno, a następnie zanim zdążę zrobić coś konstruktywnego, zauważam, że
już jest późna godzina nocna i trzeba iść spać. Z zawodu jestem bezrobotnym bez
prawa do zasiłku.

[clarissa3]

rany - mam to samo ;-(( Jak się z tego wychodzi?

[koala_tralalala]

O rany, Markus, przestan zrzedzic! W tej chwili w Polsce jest praca.
W Warszawie bezrobocie obecnie wynosi 3,5%. To oznacza, ze kazdy,
kto chce pracowac pracuje. Wystaczy pietnascie minut spacerku, zeby
zobaczyc kilka ogoszen "zatrudnie". Pracodawcy blagaja o
pracownikow. Jak nie chcesz pracowac w Polsce za niewielkie
pieniadze - mozesz wyjechac. Nie licz jednak na to, ze praca
przyjedziec do ciebie jak krolewicz na bialym koniu i zabierze cie
tam gdzie bedziesz krolewna. Zycie to nie bajka, moje takze. Naprawe
tylko niewielki odsetek ludzi dostaje cos od zycia za darmo. Reszta
ciezko walczy o swoj byt. Codziennie.

[markus.kembi]

Proszę, nie powtarzaj tych samych bredni, które syustematycznie pier-dolą
dziennikarze, zwłaszcza na łamach "GW". Niektórym ludziom się wydaje, że skoro
oni mają pracę, to znaczy, że bezrobocia nie ma. A mnie naprawdę trudno się
pozbierać po tylu porażkach i byciu tyle razy odrzuconym. Dla mnie jest
problemem przeprowadzka do innego miasta, najbardziej się obawiam
wielotygodniowych poszukiwań mieszkania (gdzie do tego czasu będę mieszkał?),
ale rozważam i taką możliwość.

Poza tym nie zależy mi przede wszyskim na rozwoju zawodowym. Jeśli uważasz, że
powinienem zatrudnić się jako parzyciel kawy w kinie albo prażyciel śmierdzącego
popcornu, to może sama spróbuj takiej pracy, popracuj w tym zawodzie 10 lat, a
później opowiedz jakie możliwości rozwoju zawodowego stwarza takie stanowisko.

[koala_tralalala]

Wielokrotnie wyjezdzalam do obcego miasta, a takze innego pastwa i
tam szukalam mieszkania i pracy, wiec wiem jak to jest. Takze jak
sie szuka pierwszego mieszkania. Czasem bywa latwiej, a czasem
trudniej. Oczywiscie, najprosciej jest nic nie robic i biadolic.
Praca i perspektywy naprawde same nie przyjada do ciebie jak
krolewicz na bialym koniu.

Poza tym z jakiegos powodu nie przyjmujesz do wiadomosci tego, co po
prostu widac golym okiem. W Warszawie naprawde blagaja o
pracownikow, prostej pracy jest tak duzo, ze az mnie to szokuje.
Jakbys np. nauczyl sie malowania scian i kladzenia kafelkow, to
bedziesz przebieral w ofertach. Wybor nalezy do ciebie.

[markus.kembi]

Nie opowiadaj znowu tych samych komunałów, bo od tego się niedobrze robi. Nadawałabyś się na rzecznika ministra pracy. A pieprzenie o jakimś kładzeniu kafelków jest naprawdę żałosne. Już pominę fakt, że nie mam kwalifikacji ku tego typu pracy, ale powiedz szczerze, czy chciałabyś, żeby glazurę u Ciebie w łazience kładł ktoś, kto właśnie się tego nauczył i po raz pierwszy chce wypróbować swoje umiejętności? Zanim coś takiego napiszesz, zastanów się najpierw, czy ma to sens.

Opowiadasz o niedoborze pracowników. Być może tak, niedobór jest pracowników typowo fizycznych, i to też nie wszystkich, tylko tych doświadczonych, zwłaszcza w branży budowlanej. A oprócz tego - brakuje osób, które chciałyby wykonywać proste prace za 3/4 najniższej krajowej pensji (umowa na 3/4 etatu, praca 12-14 godzin dziennie). A ja chcę się rozwijać, takie to dla Ciebie trudne do zrozumienia? Chciałbym, by moje kwalifikacje zostały wykorzystane. Mam pewne uzdolnienia, na studiach radziłem sobie z naprawdę trudnymi zadaniami. Ale to za mało, bo pracodawcy mają bardzo wysokie wymagania, przede wszystkim żądają kilku lat doświadczenia na podobnym stanowisku i certyfikatów ze znajomości języków (najlepiej nie tylko angielski czy niemiecki, ale również czeski, węgierski albo islandzki). Wysyłałem zresztą CV do pracodawców umiejscowionych w Warszawie, ale nikt mi nawet nie raczył odpisać.

[koala_tralalala]

I po co ta agresja?

Miliony ludzi pracuje w innym zawodzie niz wyuczony. Nie chesz - nie
musisz. Mysle, ze jak ktos jest NAPRAWDE w potrzebie, to szuka
dobrze platnej pracy i jest gotow sie przekwalifikowac. Widocznie
ciebie to nie dotyczy lub wolisz sobie siedziec przed kompem i zyc
forum. OK - twoj wybor.

Myslisz, ze ludzie, ktorzy np. wyjechali zaczynali od posadek za
biurkiem? Swietnie wiesz, ze szli przez zmywak, zeby sie nauczyc
jezyka, ale to dawalo im mozliwosc odbicia sie. Ty wolisz siedziec
na tylku - to sobie siedz. Pa.

[clarissa3]

lubię takie rady - a kobietom oczywiście prostytucję (ładniejszym) i
sprzątanie (brzydszym) będziesz oferował???????

[koala_tralalala]

Pewno jestem okrutnikiem i dzikusem, skoro wydaje mi sie, ze OD
CZEGOS TRZEBA ZACZAC, zeby wyjsc z marazmu. To zapewne dziwaczne i
niezyciowe podejscie, bo lepiej siedziec i czekac az np. rzad da.

Skoro na wsponiane przeze mnie uslugi jest teraz ogromne
zapotrzebowanie, to jest naprawde dobry sposob, zeby po roku czy
dwoch zdobywania doswiadczenia otworzyc wlasna firme.

[clarissa3]

i to jest właśnie cały ból w tym kraju - to latanie za kasą bez
względu na umiejętności czy kwalifikacje czy po prostu
predyspozycje. Dlatego nie mamy rzetelnych fachowców bo wiekszość
gania raz tu raz tam - a życie mija. I ekonomia kraju też nie tam
gdzie mogłaby być gdyby ktoś głową ruszył i uporządkował ten głupi
rynek pracy jaki teraz mamy. Zostaw kafelkowanie tym którzy pragną
to wykonywać jako swoj fach do końca życia a nie dlatego że dziś w
Warszawie brakuje kafelkarzy! Tak, czekam aż rząd pozdejmuje te
głupie restrykcje i nareszcie stworzy rozsądne warunki do rozwoju,
bo do tej pory to dziś mi na to pozwala a jutro już muszę robić co
innego bo sie jakiemuś kretynowi z bożej łaski tak uwidziało i
niechlujnie przepisy sklecił.

[koala_tralalala]

Alez naprawde nie ma obowiazku latania za kasa. Mozna sobie siedziec
na tylku. Tylko, ze warto wtedy pomyslec: TO JEST MOJ WYBOR.

[markus.kembi]

Oj, widzę, że postrzegasz świat w czarno-białych barwach: albo zarabianie pieniędzy, albo bezczynne siedzenie. Nic dziwnego, że uważasz, że skoro ktoś nie ma pracy, to znaczy, że widocznie jej nie chce mieć, bo przecież zawsze można coś zrobić, na przykład wyjść przed dom i porąbać drzewo, i to już jest praca. Ale to nie jest tak. Ja na przykład zawsze mam jakieś zajęcie, dużo czytam, staram się samodoskonalić, a miałem kiedyś taką pracę, która czasem polegała na bezczynnym siedzeniu i czekaniu na polecenie przełożonego. To było straszne i nie mogłem tam wytrzymać. Bo dla mnie najważniejszy jest rozwój, najważniejsze jest, żeby się nie marnować, żeby wiedzieć, że zajęcie, które wykonuję, doskonali mnie, a nie degeneruje. Najważniejsze jest poczucie, że jest się na właściwym miejscu.

A wracając do Twoich rad dotyczących przekwalifikowania na glazurnika (już kiedyś pewna pani radziła mi to samo) - to nie sztuka ułożyć kafelki, żeby się trzymały ściany. Sztuka jes być dobrym fachowcem w swojej branży, glazurnikiem, czy też fachowcem jakiejkolwiek innej specjalności. A do tego potrzebne są:

1) talent
2) lata nauki (w najlepszym razie tygodnie, w zależności od talentu)
3) lata praktyki
_________________________________________________


A wracając do tematu wątku - wierzę, że możliwe jest pogodzenie życia zawodowego i prywatnego. Praca nie musi nikomu pochłaniać całego życia. Gdyby było inaczej, gatunek ludzki by wyginął, bo przecież ludzie pracujący nie mieliby czasu się rozmnażać. Jeśli przełożeni narzucają pracownikom zbyt szybkie tempo pracy, to znaczy, że wina leży po ich stronie - prościej byłoby zatrudnić dodatkowe osoby i rozłożyć obowiązki pomiędzy pracowników w sposób bardziej rozsądny.

Oczywiście bywa i tak, że ktoś sam w pogoni za pieniądzem zapędzi się za daleko. Niedawno na targach pracy spotkałem niezwykle sympatycznych panów z ciekawą ofertą, niestety - nie dla mnie. Chodziło o pracę na stanowisku future tradera. Najważniejsze było, by kandydat na tradera miał chęć zarabiać dużo pieniędzy - by to go motywowało do działania, do pracy średnio 14 godzin na dobę, ale za to pracy płatnej wyżej, niż inni zarabiają przez cały tydzień. Taki pracownik bowiem, im więcej zarobi dla siebie, tym więcej zarobi również dla pracodawcy. Oczywiście, zaraz pani Koala albo ktoś podobny powie, że jestem leń i nierób obrzydliwy i dlatego nie chciałem tam pracować. Ale to nie tak. Po prostu - patrzę i wiem, że nie mam do takiej pracy predyspozycji. Mnie pieniądz nie motywuje, nie podnieca mnie, że będę mógł kupić Lexusa, roleksa. Może i chciałbym być trochę taki, ale tylko trochę. A tam poszukiwali maniaka, nie kogoś, kto się przełamie, zaciśnie zęby i będzie pracował po kilkanaście godzin, ale kogoś, kto będzie tym żył, kogo to wciągnie jak hazard.

[akwarysta84]

Ja pieprze markus ty nie rozumiesz jak dramatyczne jest twoja
sytuacja!!!! Musisz robić co kolwiek bo kompletnie zdziadziejesz!!!!
Z każdym momnetem tego odrętwienia będzie gorzej. Za chwile
dostaniesz takiego psychicznego bloka, że wogle się z tego nie
wygrzebiesz. Uciekaj z tamtąd(z tego dołaka psych.). Parz kawe,
zamiataj, składaj orygami, żagluj piłką, ważne żebyś się ruszał!
Życie to nie bajka!!! Jak myślisz, żę to urąga twojej godności to
proponuje lekture o porewolucyjnej Rosji.

[markus.kembi]

Chyba czytałeś to, o czym pisałem, bez próby zrozumienia. Wyobraź sobie, że
jesteś pracodawcą, poszukujesz np. księgowego, analityka finansowego, albo
jakiekolwiek inne stanowisko specjalistyczne w branży finansowej. I zgłasza się
do Ciebie ktoś, kto ma kilkuletnie doświadczenie... w parzeniu kawy. Albo w
zamiataniu ulic, sprzątaniu parku z liści i psich gówienek, rozdawaniu ulotek,
przedzieraniu biletów kinowych. No więc zapytam po sokratejsku: czy takie
doświadczenie zawodowe pomaga w rozwoju zawodowym, czy nie pomaga?

A co do rzekomej "pomocy w ucieczce z dołka psychicznego" - napisałem już, że
miałem pracę, której nie lubiłem i w której miałem poczucie, że się marnuję.
Naprawdę, nie czułem się tam dobrze. A Ty mi próbujesz wmówić, że dzięki
zgłoszeniu się do takiej pracy, którą gardzę i której będę nienawidził, jak na
przykład kawy parzenie czy popcornu prażenie, poczuję się znacznie lepiej? Otóż
nie, bo nie potrzebuję pracy jako takiej ani pieniędzy. Potrzebuję poczucia, że
jestem na właściwym miejscu, a wykonując taką pracę, którą mógłby równie dobrze
wykonywać człowiek prosty i prymmitywny, takiej satysfakcji nie osiągnę.

I jeszcze jedno: co mnie może obchodzić, że inni mieli lub mają gorzej - a
jeszcze inni mają lepiej, bo na przykład urodzili się w bogatej rodzinie i
odziedziczyli wielką firmę, ale co z tego?

[akwarysta84]

Jeżeli bezrobocie to twoja świadoma decyzja to ok. Wiem jedno nic
nie niszczy bardziej niż bezczynność.

Ja nie mam narazie takiego problemu jak ty pracuje dopiero od kilku
lat. Ja poprostu nigdy nie myślałem o tym by realizować całe moje
życie w pracy. Praca jest po to by mieć pieniądze. Mojej misji
upatruję poza miejscem zarobkowania. Na codzień pracuj w biurze i
studjuje,popołudniami daje korepetycje, a w weekendy często kopie
szpaldem ogródki(opłaca się). Lubie pracę fizyczną, odstresowuje
mnie. Często jako rodzaj pracy nawet bardziej niż intelektualną
(mniej stresu). Aktywność intelektualną najbardziej lubię w czasie
wolnym.

Pasje i misje to można realizować jak sie ma własny biznes.Nie u
kogoś na kontrakcie.


Zresztą moja "misja" i pasje. Szkoda gadać, tak mało który
pracodawca by to pokumał, a co dopiero na tym zarobić:) hehe

[figgin1]

Tak z ciekawości, jakim cudem możesz sobie pozwolić na coś takiego? Gdybym ja
rzuciła pracę zwyczajnie nie miałabym gdzie mieszkać i co jeść. Może napiszesz
kto haruje na to byś ty mógł się "rozwijać" i zdobywać cenne doświadczenie
zawodowe w leżeniu na kanapie, czytaniu książek, i chodzeniu do sraczyka?

[markus.kembi]

Dlaczego uważasz, że ktoś musi na mnie harować? Jesteś kolejną osobą, która widzi świat w skrajnościach. Żyję bardzo oszczędnie, nie jem dużo, nie piję, nie palę. Mieszkam kątem u rodziny, a cokolwiek chcę kupić, korzystam z pieniędzy, które pozostały mi z zaciągniętego przed 5 laty kredytu na studia. Kredyt stopniowo spłacam, na razie pozostało mi tyle pieniędzy, by mieć spokój możliwe nawet, że na pół roku. Najwięcej wydaję na witaminy, mikro-, makroelementy i wizyty w fitness-klubie, no ale cóż, trzeba dbać o siebie przecież.

[koala_tralalala]

Markuz, swidze pewna... sprzecznosc w twoich postach. Na poczatku
pisesz o bezczynnosci, o tym, ze nie zdazysz zrobic nic
konstruktywnego a dzien juz sie konczy. A juz w polowie dyskusji, ze
zawsze masz jakieś zajęcie i ze starasz sie samodoskonalic.
Zdecyduje sie.

Warto tez zebys zauwazyl, ze jesli ktos ma mocna argumenty, to po
prostu zbywasz je piszac, ze ma "czarno-biala wizje swiata".

Naprawde, zgadzam sie i w pelni akceptuje twoje prawo do zycia bez
pracy, spokojnego, katem u rodziny. Ale nie marudz publicznie, ze
ci zle, skoro sam tak wybrales. Twoje zycie jest w twoich rekach.
Zrobisz z nic co zechcesz. Powodzenia! I naprawde udanych Swiat. Pa.

[markus.kembi]

No właśnie - staram się doskonalić i zajmować wieloma rzeczami, ale coraz częściej kończy się na planach. Co wieczór, kładąc się spać, planuję, że następnego dnia zrealizuję to a to, ale coraz częściej bywa, że kończy się na planach. Wstaję coraz później, myślę coraz wolniej. Ale to już temat na osobny wątek.

[akwarysta84]

Nie wiem dziewczyno jak ty czytasz to co napisałem. Czy ja coś mówie
o rzucaniu pracy? Mówię coś dokłądnie odwrotnego. Przeczytaj
dokłądniej jeszcze raz, może zrozumiesz. I to w kontekście
poprzedniej wypowiedzi.

życie

[wichrowe_wzgorza]

... to tylko kilka minut

:)

wlasnie...

[silverbaum]

i dlatego trzeba sie delektowac jego kazda sekunda - przy lampce
dobrego alkoholu, patrzac w oczy uroczej (i chetnej) panience
a nie zawracac sobie glowe pracoholizmem :)))

[synvilla]

Pracy jest duzo i pod dostatkiem.

A gdy stracisz zdrowie to tego nikt ci nie zwroci.

Zdrowie masz tylko jedno! I cen je...

Pare miesiecy temu mialam podobnie, odeszlam bo mialam strasznego
szefa. Nabuczony bucon, ktoremu sie wydawalo ze łaske zrobil ze
mnie zatrudnil. Odeszlam i dzis mam nowa prace 1000 x lepsza.:=)))))

[nowainnaja13]

Rozumiem ludzi, którzy nie potrafią działać w rzeczywistości, którą
mamy. Prawda nie jest łatwo dostać dobrą pracę, ale warto próbować!
Zawsze można pracować i szkukać pracy!
Nie można czytać tego bełkotu o rozwoju, spełnieniu i realizacji
siebie!

Chłopie bierz się do roboty albo zakceptuj siebie! Albo Ci się nie
chce pracować, albo przerasta Cię obecny rynek pracy!

Ja mam dwa etaty jeden mnie nie kręci - mam opłacane wszystkie
skłatki itp, a w drugiej się realizuje i jest super!

Zrób coś dla siebie i przestań się oszukiwać. wIARY W SIEBIE I ŚWIAT
ŻYCZĘ WSZYTKIM

A OD STYCZNIA SZUKAJMY NOWEJ LEPSZEJ PRACY

[dotyk_wiatru]

Najgorzej wpaść w te tryby...Trudno z tego wyjść bez szwanku, ale da
się...Praca jest w pracy...Gdy wychodzisz stamtąd, nie myślisz już o
pracy, robisz to co lubisz, co Ciebie odstresowuje, relaksuje itd. I
przede wszystkim NIE PRACUJE SIĘ TYLE GODZIN...To nie jest
normalne...Jeśli więc czujesz się wypalony i przemęczony w aktualnej
pracy, to lepiej poszukać czegoś innego, tzw. normalnej pracy a nie
nastawionej na wyrabianie normy...

[mruff]

żyjemy tak jak chcemy
dajemy się wplątać w pośpiech

wszystko zależy od nas
szkoda zycia na stresy i nadmiar pracy
wszak nie samym chlebem człowiek żyje

Też żyłam w takim pośpiechu w stolicy
ale wyniosłam się daleko:)
i jest mi cudownie:)

Czasami trzeba dużych zmian:)