jak zdobyc sie na odwage i rozstac sie?

[owoc.dzikiej.rozy]

witajcie
jak powiedziec czlowiekowi, ze sie go nie kocha i ma sie zamiar odejsc? jak to
zrobic by go bolalo jak najmniej? co zrobic, wy wyrzuty sumienia nie zawazyly
na kolejnym, zwiazku? to dobry czlowiek ale go nie kocham, nie chce go dalej
oklamywac...probowalam sie przemoc ale nie potrafie...
pomocy

[havana06]

Musisz powiedzieć prawdę, bo tylko to Cię usprawiedliwia.
Słowa jakich użyjesz nie sprawią, by ból i odrzucenie było łatwe do
przyjecia. To są niezwykle trudne i bolesne decyzje. Czasami jednak
konieczne, niestety.
Znam to z autopsji.

[owoc.dzikiej.rozy]

to dobry czlowiek, kocha mnie ale nie rozumie
jestesmy zbyt rozni, czuje, ze nie podazamy w jednym kierunku
wiem jsk zareaguje i chyba przeczuwa, ze nie jest dobrze bo ostatnio bardzo sie
stara poprawic nasze relacje
nie chce mu psuc swiat, wiem jak sama kiedys to przezywalam wlasnie w boze
narodzenie
nie wiem co zrobic, by nie zalamal sie a jednoczesnie chcialabym utrzymac znajomosc
nie wiem tylko czy to mozliwe..

[nowainnaja13]

Myslę, że już jesteś wygrana bo podjełaś decyzję!
Wiele osób ma ztym trudności i są w związkach bez przyszłości!
W jakikolwiek sposób to zrobisz to i tak będzie bolało!
Wiam czas świąt nie sprzyja...
Daj sobie czas...
I do dzieła... Wszyscy z tego wychodzą i on sobie poradzi

A co cię obchodzi ktoś, kogo nie kochasz?

[naprawdetrzezwy]

Skoro nie potrafisz żyć uczciwie, to i to nie powinno być twoim
zmartwieniem.

[akwarysta84]

Ja mam mąły rozumek,jestem zgożkniały, a może mam za mało
doświadczenia. Wytłumaczcie mi od kiedy zostawianie kogoś dla
własnego emocjonalnego intersu jest odwagą? Ja odwagę rozumiem
raczej jako zostanie przy kimś mimo przeciwności.

Jak byś chciała zrobić coś naprawdę odważngo(na co 90 porc ludzi nie
stety nie stać), to byś go pokochała. Miłść nie bierze się znikąd,
tworzysz ją w swojej głowie, tworzysz ją wysiłkiem obojga.

To taki wątek moralizatorski przed świętami:). Nie nadużywaj słowa
odwaga.

[nowainnaja13]

E...
No co ty?
Ma zmusić się do miłości! NiE tak to se nieda!

Nic i tak by z tego nie było PRĘDZEJ CZY PÓŹNIEJ BY WSZYSTO SIĘ
ZAŁAMAŁO!!!

[theraflu_69]

Trochę dziwne masz podejście. Czy wyobrażasz sobie, żebyś sam mógł się zakochać
na zawołanie? Mi się wydaje, że tego stanu w żaden sposób nie da się wywołać w
sobie siłą woli. Jestem o tym absolutnie przekonany.

Jakby koleżanka chciała zrobić coś naprawdę odważnego, to by najlepiej jak
najwcześniej powiedziała temu kolesiowi, że to nie ma sensu, że nic do niego nie
czuje. Jeśli nie jest do tego przekonana, czy się boi, niech sobie pomyśli, że
traci czas, bo przy kimś innym mogłaby być naprawdę szczęśliwa i nie będzie
miała wtedy tego typu zmartwień. Nawet jeśli ten jest fajnym człowiekiem, nie
warto. Jemu też to będzie na rękę. Trzeba wybierać, a nie brać tego, co się
napatoczy (nie obrażając tamtego kolesia).
Odwagi.

[havana06]

Autorce pierwszego postu pisę razjeszcze jako osoba w dużym
doświadczeniem.
Nie bój się prawdy, choć moze być ona w Twoim przypadku bolesna .
Będzie niezależnie" od Twojej woli". Badź wola od kłamstwa, choć
prawda którą przekażesz swojemu partnerowi będzie trudna do
zaakceptowania.
Jasną jest rzeczą, że ....
No i co dalej?
Cokolwiek powiesz będzie bolało. Nawet bardzo.
Mów prawdę.Bolesna prawda sprawi ulgę.Nawet po latach- jak to było w
moim przypadku.
Z sympatią. havana

[bszalacha]

Skoro to taki problem,przeczekaj.Nie dla "dobra drugiej osoby"ale
dla rozeznania się w swoich motywacjach,czy aby nie jest to
odreagowanie wczesniejszej utraty na pierwszym z kolei,jaki się
trafił?Może trzeba się czemuś w sobie przyjrzeć,na przykład temu,że
otaczasz się ludżmi,którzy cię nie satysfakcjonują i w ten sposób
budujesz swój "niby wygrany"wizerunek.W gruncie rzeczy może boisz
się być sama ze sobą,skonfrontować się z mechanizmem,który
powoduje,że nie jesteś szczęśliwa.
Pozdrawiam.

Powrót po nieobecności

[akwarysta84]

Troche dziwna mam podejście. No pewnie mam... To dlatego, że mi nic
innego nie zostało. Ja nie wierze, że się zakocham - ot tak
poprostu. To mi się nigdy nie udało ze wzajemnością(bardzo mnie
ciekawi czy jakaś atrakcyjna dziewczyna mnie kiedyś zechce...hehe).
Ale kocham kilka osób w mojim życiu ponieważ świadomie zaczołem
ofiarowywać swoje uczucia tym, którym się to należy. Ja teraz wiem,
miłość wymaga pracy i wtedy staje się coraz piękniejsza. To poprostu
piękne uczynki dla drugiej osoby, to praca zrobiona dla niej nad
sobą.

Ty masz wybór możesz wybrać czy kochać czy nie, ja poprostu teraz
staram się kochać tych których mi życie dało(tych co jeszcze się
ostali) i robić to ułomnie ale najlepiej jak potrafię.

Ech... dajcie mi cichy kwiat,a go pokocham. Miłość to zaufanie.

[beanr]

Zgadzam się.
Pod wpływem emocji, łatwo jest pomylić miłość z zakochaniem, chwilową
namiętnością. A miłość, to postawa, wymaga czasu, czasem wymaga przyjrzenia się
sobie, sięgnięcia wgłąb. Czasem wydaje się, że już jej nie ma, ale ona jest,
tylko głęboko ukryta pod urazami, krzywdami ...

[bszalacha]

jest jeszcze druga opcja:tak zrobić,żeby zainteresować sobą
tych,którzy Ciebie interesują.Jeżeli to "za wysokie
progi",trudno,bez wysiłku dostaje się wyłacznie jałmużnę.

[owoc.dzikiej.rozy]

dziekuje wszystkim za odpowiedzi
dzis wigilia a ja wcale nie jestem w nastroju do swietowania
powiem mu co czuje, nie zasluzyl by go oklamywac
Wam zycze milszych swiat

[ronja.r]

Nie ma sensu aby go oklamywac. Zostajac z nim robisz krzywde i jemu i sobie.
Czym wczesniej to utniesz tym lepiej. Daj sobie i jemu szanse.
Powodzenia

[oradea]

mam identyczna sytuacje - jesli ktos z moich przyjaciol czytal Twoj
watek, z pewnoscia pomyslal, ze to ja go napisalam...
jesli to mozliwe i bedziesz miala ochote, napisz prosze, czy juz
jestescie po tej rozmowie...

[solaris_38]

dlazcego tak sie litujesz nad nim ?
czy on jest tak godny litości?

to facet

daj mu szanse zmierzyć z sie z tym ze chcesz odejść

będzie bolec bo zawsze boli tym bardziej jesli wcześniej kłamałaś że wszystko w
porządku (aby go nie ranić ??)

uwierz w niego

jest duży

da sobie radę

powiedz mu prawdę

zrób to z szacunkiem

[jan_stereo]

Napisz do niego piekny list i ladnie go opraw/zapakuj, slowo czytane tez lepiej dociera do umyslu, a i dowod stanowi niebywaly, jako ze iluzja slowna nie zawsze zapada w pamieci nalezycie mocno i poprawnie.

[sigrid.storrada]

ja nie popieram absolutnej szczerości. To nic nie pomoże, tylko doda bólu.
Powiedz mu, że idziecie w różnych kierunkach. Że nie będziesz dla niego dobrym
wsparciem. To nie będzie kłamstwo, ale powiedziane łagodnie.
Byłam kiedyś w podobnej sytuacji, ale po tej drugiej stronie. Nie powiedział mi
prawdy prosto w oczy. Rany się zagoiły, po jakimś czasie zrozumiałam, że po
prostu nie pasowaliśmy do siebie, nie kochał mnie. Nie mam do niego żalu.

[owoc.dzikiej.rozy]

zrobilam to, powiedzialam...
byl w szoku...
nie mogl zrozumiec, szalal
teraz juz jest lepiej, powiedzial mi, ze wybaczyl i rozumie bo lepiej teraz niz
po slubie i gdy beda dzieci
powiedzial, ze nie chce bym zywila uraze do niego po tym jak sie zachowal,
przeprosil i zaproponowal bysmy utrzymali kontakt chocby towarzyski
wiem, ze nadal mnie kocha, dodal tez, ze zawsze bede jego idealem
nie wiem jak potoczy sie moje zycie, moze kiedys pokocham kogos ze wzajemnoscia
tak jak on mnie kochal

[havana06]

Dobrze, że zdobyłaś się na prawdę. Po takim wyznaniu szoku mogłaś
się spodziewać.
Tylko kontakt po rozstaniu... Zastanów się czy jest sens.
Lepiej będzie dla niego jak kontakt zerwiecie definitywnie, tylko że
zrozumie to później a teraz może żyć złudzeniami...
Ale, to już Twój wybór.