Miłość...?

[sum_mer]

"Jeśli się kogoś kocha, to aż do śmierci, nawet jeśli ta osoba wyrwała serce i
wyrzuciła za drzwi. To jest bój gdzieś w środku głęboko. Na zewnątrz go nie
widać, szkoda, bo to by wszystko zmieniło...Może na lepsze...Ktoś pewnie
powie, że gdy druga osoba zrani, to trzeba jak najszybciej zapomnieć, to nie
jest takie proste kiedy oddaje się komuś całe swoje serce, poświęca wszystkie
dni, myśli przepełnione są tylko jednym imieniem a czas po prostu się nie
liczy... Uczymy się tego na pamięć, tak, że potem trudno zapomnieć bo to staje
się częścią nas samych... I przychodzi czasem taki dzień, że słowa "Kocham
Cię" nie znaczą nic a ukochana osoba odchodzi, zostawiając tylko marny cień
szczęścia, które się kiedyś posiadało... Co się wtedy dzieje? Morze łez
nieprzerwane, pustka w sercu i ból, tak trudno jest zapomnieć... Czasem myślę,
że przeżywamy coś po to aby to zostało nam w pamięci na zawsze... Teraz już
wiem - zapomnieć się nie da...Czasem jedynie ktoś pojawi się w naszym życiu,
po to, by przyćmić wspomnienia i dać miłość od nowa..."

[shangri.la]

Jeśli to była miłość , czasem przychodzi ktoś TYLKO, aby przyćmić wspomnienia.

[akwarysta84]

Człowiek nie jest stworzony do samodestrukcji.
Nawet nie wiesz jak łatwo się zapomina.
Najtrudniejsze to mimo chęci odrzucenia złych wspomnień, pamiętać
winy tym, którzy na to naprawdę zasłużyli.

[shangri.la]

....nigdy nie kocha prawdziwie.

[elissa2]

Nie każda miłość trwa wiecznie.
Szczególnie jeśli jedna strona kocha bardziej a druga mniej lub
tylko zdaje się jej, że kocha lub kochać nie potrafi.
A życie pędzi dalej i choć serce nie sługa to trzeba zmienić punkt
widzenia, wyciągnąć wnioski z poprzednich niepowodzeń i otworzyć się
na nowe kontakty.

[triss_merigold6]

Jak dla mnie patetyczna bzdura.

bezinteresowność warunkiem miłości ?

[zlotyswit]

najważniejsze jest dobro tego kogo miłujemy, nie nasze. Bezwarunkowa (tj w
chwilach złych także) zdolność do poświęceń - taki wniosek mi się nasuwa. Czy to
nie naiwne ? Czy odbieram tym prawo do miłości partnerskiej ? Ta jawi mi się
jako świeca która z czasem musi się wypalić, jako uczucie obiektywne (tj na
zewnątrz) które musi znaleźć potwierdzenie w partnerze a potem w nas, czyli
warunkują je nasze wyobrażenia i oczekiwania na ich spełnienie. Bardziej mi to
wygląda na handel wymienny niż miłość, chociaż pewnie idealizuje albo raczej
uogólniam, a uogólniamy zawsze do formy bardziej nam wygodnej, heh :)

[wichrowe_wzgorza]

podstawowym wszystkiego, co dobre...

( ale świat wymaga od nas interesowności, którą wplatujemy niestety do uczuć, które mają piekne nazwy i konotacje, a zbrukane interesownością, malo mają wspolneo z tym, co "nazywają", czy to będzie milość, przyjaźń, koleżenstwo, czy zwykle ludzkie relacje w pracy)

;)

Niewolnik

[solaris_38]

Niewolnik nie może kwestionować decyzji Pana

[wichrowe_wzgorza]

"kto kocha coś gorąco i z całym zapałem, tak że nic innego mu się nie podoba i nie przemawia do jego serca, jak (właśnie) to, i kto tylko tego pragnie, a poza tym niczego innego: z pewnością, gdziekolwiek człowiek taki by przebywał i u kogo, czegokolwiek by się podjął i cokolwiek by robił, to nigdy przecież nie obumiera w nim to, co tak bardzo ukochał, i we wszystkich rzeczach odnajduje (właśnie) obraz tej rzeczy, a będzie on obecny w nim tym silniej, im silniejsza będzie się stawać jego miłość. Człowiek taki nie szuka spokoju, albowiem nie przeszkadza mu żaden niepokój."

Eckhart

[gadagad]

www.youtube.com/watch?v=osr7qLdUHkQ&feature=related

[18_lipcowa1]

boze jaki harlequin..............

[mskaiq]

sum_mer napisała:
>Morze łez nieprzerwane, pustka w sercu i ból, tak trudno jest
>zapomnieć... Czasem myślę, że przeżywamy coś po to aby to zostało
>nam w pamięci na zawsze... Teraz już wiem - zapomnieć się nie da
To co piszesz nie jest miloscia, to jest zal. To on przynosi morze
lez, i bol.
Milosc nigdy nie boli, milosc wybacza i zapomina.
Serdeczne pozdrowienia.