Romans w biurze

[Gość: Wiśnia]

Zakochałam sie w koledze z pracy (oboje jesteśmy wolni). On już jakiś czas
mnie "adorował", zaprosiłam go na święta i ...zauroczył mnie. Sytuacja jest o
tyle ciekawa, że dużo czasu w biurze spędzamy tylko we dwójkę, bo to jest mała
firma. Zastanawiam sie, jak najlepiej teraz postąpić? Zacząć romans w pracy?
Wstrzymać się i poszukać nowej pracy?
Co o tym myślicie?

[Gość: alka_xx]

Ale mialas farta!

Jezeli obiecasz, ze bedziecie sie w pracy zachowywac przyzwoicie,no wiesz zadne
tam "ura bura" za szafa z segregatorami, to mysle , ze mozesz sie nie zwalniac!

[Gość: Toi]

Dokladnie. Zreszta za szafa jak za szafa, zwlaszcza tylko czasem, gorzej na
widoku. Poza tym - nic tu strasznego nie widze. A jak poznaje kogos na roku to
mam zmienic studia?...

[Gość: Wiśnia]

Dzięki za odpowiedzi.
Ale to wcale nie jest takie banalne jak mogłoby się wydawać. Spedzamy ze soba
codziennie sporo czasu, on mnie widzi w róznych sytuacjach, np. jak opieprza
mnie szef czy klienci, nie zawsze w pracy wyglądam tak dobrze, jak chciałabym.
Po drugie jest więcej okazji do wzajemnych nieporozumień w związku z
wypełnianiem "obowiązków służbowych". Na studiach jest inaczej, Toi - nie jest
się zmuszonym do ciągłego przebywania i działania razem, w związku z tym nie ma
potrzeby, zeby coś zmieniać.
Wiadomo też, ze od razu nie znajdę nowej pracy - przez jakiś czas i tak jestem
skazana na taką sytuację.
Zastanawiam się tylko, czy dopóki pracujemy razem to pójście do łóżka nie
zepsuje wszystkiego.

[kwieto]

E, ja bym sie tak nie przejmowal. Pamietaj, ze istnieja na przyklad "firmy
rodzinne" ktore calkiem dobrze dzialaja... wiec pojscie do lozka raczej nie
powinno niczego zepsuc. A jesli zepsuje - i tak by sie popsulo predzej czy
pozniej, wiec moze lepiej predzej?

Sytuacje moze komplikowac jedynie relacja szef-podwladny, ale o ile
zrozumialem, to was ona nie dotyczy?

[Gość: dodo]

pojscie do lozka zepsuje wszystko niezaleznie od ciagu dalszego romansu.
warianty sa dwa:
jesli ma byc dobrze i kiedys w przyszlosci mielibyscie mieszkac, zyc razem, to
praca w jednym pokoju biurowym albo nie bedzie teraz prawdziwa porzadna praca,
albo jedno bedzie cos robilo za drugie, albo oboje wylecicie jak was szef
przylapie na mizianiu sie po katach.
jezeli po jakims czasie romans mialby sie nie ulozyc, sytuacja pracy w tym
samym biurze bedzie jeszcze bardziej nie do zniesienia, bo nie bedziecie mogli
na siebie patrzec a co dopiero wspolpracowac ze soba.
to sie nijak nie ma do firm rodzinnych, ktore malzenstwa zakladaja razem i maja
w ich prowadzeniu wspolny interes. o ile rozumiem, to nie jest wasza firma -
pracujecie dla kogos i nie planujecie zostac partnerami w biznesie.
w bardzo wielu firmach na swiecie istnieje zreszta regula, ze w przypadku jesli
jakas biurowa para sie pobierze, to i tak jedno z nich musi opuscic zaklad
pracy albo przynajmniej nie pracowac w tym samym dziale i nie byc jedno zalezne
od drugiego. i to jest zdrowe.
jezeli wiec rozwazasz kontynuacje romansu, to przemysl powaznie zmiane pracy.
jezeli lubisz prace, to utrzymaj cieple/przyjacielskie stosunki i tyle. dobry
kumpel w pracy bywa czesto wazniejszy niz kochanek na chwile!

[Gość: maly.k]

Gość portalu: dodo napisał(a):


> w bardzo wielu firmach na swiecie istnieje zreszta regula, ze w przypadku jesli
> jakas biurowa para sie pobierze, to i tak jedno z nich musi opuscic zaklad
> pracy albo przynajmniej nie pracowac w tym samym dziale i nie byc jedno zalezne
> od drugiego. i to jest zdrowe.

Dodo,

W wielu firmach na swiecie obowiazuje zasada, ze pracodawca nie ma prawa wtykac
nosa w zycie osobiste pracownikow. Tu i uwdzie jest to zabronione prawnie.
W zwiazku z powyzszym, o ile romans (a pozniej malzenstwo) 'odbywa sie' poza
praca, pracodawcy nic do tego.
Cala sztuka jest oczywiscie wtedy rozdzielic zycie prywatne od pracy.

Pozdrawiam,

mk.

[Gość: kolina]

W pracy pracujemy, poza nią-romansujemy. I wszyscy sa zadowleni. My, klienci,
nasz szef. Miałam podobne watpliwosci co ty, ale okazało sie dyskrecja i czas
pozwalają wszystko poukładac w odpowiednich proporcjach. Jest 1 żelazna zasada:
w pracy nie ma miejsca na miłostki, czułostki, całuski itp. Tam jesteście
kolegami z jednego pokoju i nic wiecej. I bez przesady z tym łózkiem: macie na
to ochotę to poprostu bądzcie ze soba. Oczywiście nie wykozystując w tym celu
szafy z segregatorami.

P.S
W moim przypadku przez ponad rok nikt nie był zorientowany , że między nami cos
sie dzieje. I o to w tym wszystkim chodzi
pzdr

[Gość: Toi]

dodo, przesadzasz

[Gość: dodo]

Gość portalu: Toi napisał(a):

> dodo, przesadzasz

dodo jest juz stary ptakiem (niektorzy nawet glosza, ze juz kompletnie wytepionym
ale co oni tam wiedza), ktory niejedno widzial i lojalnie mlodsze ptaki ostrzega
przed przypaleniem pior, a co one zrobia to juz kompletnie ich decyzja. tych
ptakow, ptaszkow, zakochanych golabkow i czego tam jeszcze.
wiem, wiem - kazdy musi sam przez swoje wlasne pieklo sie przewlec, czasem az
szkoda patrzec...
a gdzie to w kanadzie pracujesz, maly ksiaze? w duzej firmie? w malej? ja w
bardzo duzej i mam do czynienia z labour laws wiec mozemy podyskutowac na temat
wtracania sie firmy w zycie prywatne.
a wszystkim - milych przygotowan do sylwestra, az mi sie wierzyc nie chce, ze
2001 juz wlasciwie za nami!

[zet1]

Zastanów się dobrze sto razy, zanim dopuścisz do lekkomyślnego rozwinięcia
związku. W przypadku najgorszej alternatywy, rozstania (nikomu tego oczywiście
nie życzę), pozostają dwie opcje:
- przyjażń - potzreba do tego naprawdę mądrych ludzi
- nienawiść - a wtedy jedynym rozwiązaniem jest odejście z pracy, zmiana
otoczenia itp. a wbrew pozorom nie jest to takie łatwe (znam to z autopsji).

Na pocieszenie dodam, że ostatnie 4 lata mieszkałem z dziewczyną, która swego
faceta poznała w pracy, był jej przełożonym, teraz ona jest jego przełożonym,
mieszkają razem, są ze sobą prawie 24 godziny na dobę. A tak długie przebywanie
ze sobą wymaga dużej odporności psychicznej.

W tym przypadku (nowej miłości) trzeba posłużyć się czymś nienormalnym -
rozumem, aby potem przetrwać bez wykolejenia.
Proponuję poczekaj do przyszłego roku, on na pewno będzie lepszy...

Pozdrawiam
Z

[Gość: maly.k]

Mile dodo,

Gdyby przyszlo mi oceniac to na podstawie tonu Twojej wypowiedzi, powiedzialbym,
ze jestes dodo ptakiem tak wiekowym, jak mojej babci szafa gdanska trzydrzwiowa.

Odpowiadajac na Twoje pytanie: pracuje w firmie niewielkiej. Te bardzo duze
omijam szerokim lukiem.

Pozdrawiam,

mk.

[Gość: dodo]

Gość portalu: maly.k napisał(a):

> Mile dodo,
>
> Gdyby przyszlo mi oceniac to na podstawie tonu Twojej wypowiedzi, powiedzialbym
> ,
> ze jestes dodo ptakiem tak wiekowym, jak mojej babci szafa gdanska trzydrzwiowa

coz, dodo jest stare (gdyby sie np. bardzo kiedys bylo uparlo to mogloby byc pewnie babcia niejakiego
kwieto, ktory chyba wciaz jest studentem) ale nie skrzypi tylko wlasnie sie pakuje na wyjazd na narty wiec
przez chwile pisac nie bedzie.
jak kazdy stary egzemplarz, czy to ptasi, czy ludzki, dodo tez stara sie dzielic swoimi doswiadczeniami - jak
widac, przyjmowane bywa to roznie i to jest OK, tak byc musi i dodo sie temu nie dziwi choc akurat maly
ksiaze byl sobie postacia, ktora najczesciej z zainteresowaniem i wdziecznocia przyjmowala rady i uwagi
roznych stworzen z roznych planet ale moze i to sie zmienilo w XXI wieku...
>
> Odpowiadajac na Twoje pytanie: pracuje w firmie niewielkiej. Te bardzo duze
> omijam szerokim lukiem.
>
jak sie domyslasz, ja mam za soba prace i w malych, i w duzych, i w domu, i w polu - to tak sie dzieje jak
czlowiek pracuje przez kilka dziesiatkow lat na kilku kontynentach. stad pozniej to moje wymadrzanie sie o
stosunkach biurowych, bo niejedno dane mi bylo widziec i slyszec. ale nie mam zadnych zludzen, ze moje
uwagi kogokolwiek powstrzymaja przed popelnianiem ich wlasnych bledow - tak juz musi byc i dla mnie to
moze juz tylko cwiczenie pisania po polsku...
> Pozdrawiam,
>
> mk.
ja tez,
dodo

[maly.ksiaze]

Drogie dodo,

Rady pewnie sa przyjmowane, a przynajmniej brane pod uwage, przez tych, ktorzy
ich potrzebuja. Zapewne dobra rada na temat: czy warto rozpoczynac 'drobny
romans biurowy' jest taka, ze nie warto. Po co, klopoty, komplikacje itd. itp.
Ale co zrobic, jesli to nie 'romansik' tylko milosc zycia, przyszly malzonek
itd. Czymze wtedy jest ewentualna koniecznosc zmiany pracy? Malenka
niedogodnoscia.
To nie jest tak, ze kazdy musi swoje bledy popelnic sam. Kazdy musi podjac sam
swoje decyzje. A ze czesc z nich jest bledna? Coz, c'est la vie!

Aha, jeszcze jedno ;-). Bylem ciekaw, jakich to przepisow prawa te wielkie
wredne korporacje moga uzyc, aby zwolnic kogos z pracy dlatego, ze sie ozenil /
wyszla za maz?

Pozdrawiam,

mk.

Wielkie korporacje

[kwieto]

Wielkie korporacje (z tego co wiem Credit Anstalt, ale moge sie mylic) maja czasem w
umowie o prace napisane, ze zakazane sa jakiekolwiek kontakty pracownikow na stopie
prywatnej - pod rygorem utraty pracy

[Gość: maly.k]

Wiesz, Kwieto, w umowie to kazdy sobie moze napisac, co mu sie podoba. Tylko
moze sie okazac 'w praniu' ze taki to a taki punkt umowy nie ma zadnych skutkow
prawnych.

Pozdrawiam,

mk.

[kwieto]

"Dajcie mi czlowieka, a paragraf zawsze sie znajdzie" - nawet jesli ten punkt nie ma skutkow
prawnych, inny sie tez znajdzie. Mnie na przyklad w mojej przedostatniej pracy szefowa nie
lubila, a ze bylem tam, ze sie tak wyraze "zbyt mocny" i konwencjonalnie nie mogla mnie
zwolnic - wiec w koncu zrobila "reorganizacje dzialu" i zlikwidowala akurat MOJE
stanowisko... Proste, i skuteczne!

[Gość: Toi]

Zawsze usmiech budzila we mnie czyjas potrzeba powolywania sie na swoj wiek w
dyskusji... Ludzi czesto 'na wejsciu' szokuje moj wiek /wyglad, bo przyjaznie
sie i pracuje ze starszymi ode mnie... Na dodatek jest to praca, w ktorej po
pierwsze baaaardzo liczy sie to, co sie obecnie modnie nazywa inteligencja
emocjonalna, po drugie wszyscy sie licza z moim zdaniem, wlaczywszy
zwierzchnictwo, a po trzecie stoje na pozycji sprawiajacej, ze starszy slucha
mlodszej... ale mniejsza z tym. Zgadzam sie, ze doswiadczenie jest argumentem,
ale to nie znaczy, ze dodo sie nie myli i ze nie mozna mu powiedziec, ze
przesadza...
Czy nie jest tak, ze w omawianej sytuacji wszystko zalezy od Wisni i jej
wybranka - od ich 'opanowania sie', kultury, zachowywania 'jak dorosli ludzie',
profesjonalizmu, stosunku do innych, dbalosci o atmosfere w pracy? A takze
samej tej atmosfery (czy jest to atmosfera pracy czy zabawy, rozkosznych zartow
i maniana?) Bo nigdy sie nie zgodze z tym, ze powinni albo skonczyc zwiazek
(!!!) albo zmienic prace - no, chyba, ze na swoj widok zrywaja z siebie krawaty
i bluzki (coz, zdarza sie...), wtedy faktycznie to sie raczej nie sprawdzi...
Pozdrawiam ogolnie i pogodnie.

[Gość: Wiśnia]

Cześć wszystkim!
Droga Toi, może nie dość precyzyjnie wyraziłam na początku o co właściwie mi
chodzi, a problem był taki: iść z nim do łóżka już teraz, kiedy mnóstwo czasu w
pracy spędzamy razem, czy dopiero wtedy, gdy nie będziemy już razem pracować,
czyli w bliżej nieokreślonej przyszłości. Moze bedziecie się smiac, ale ten
problem jest już nieaktualny.
Dzięki za wypowiedzi, zwłaszcza te, które pozwalają wierzyć, że jeśli się chce,
to można sobie to wszystko jakoś ułożyć.
Zyczę udanych romansów w Nowym Roku!

[Gość: soso]

Ubawilas mnie, Wisnio. Najpierw pytasz ludzi, czy zechca z toba dzielic sie
odpowiedzialnoscia za pojscie z kims do lozka no i jak juz bylo latwiej to hop!

Swoja droga romans w pracy to najpospolitsze co moze byc. Znacznie czestsze niz
romans na ulicy czy romans w domu.

pzdrw

[Gość: Wiśnia]

Ale jesteś cyniczna/y...

[Gość: soso]

Przepraszam ale czasami warto sie zastanowic, po co sie z czyms zwraca od
innych ludzi. Jezeli po to, by podzielic sie radoscia z zakochania to okay.
Wtedy oczywiscie zadne rady nie sa potrzebne do niczego.
Jezeli zas po to, by wszyscy sie na Twoj temat wypowiadali to moze sie zdarzyc
tak, jak sie zdarzylo. Nikt nie siedzi w innych ludziach i nie wiemy o co biega
jak ktos pyta isc do lozka czy nie z kolega z pracy. Moze wlasnie szuka
wsparcia do podjecia jedynie slusznej decyzji. To nie bylo cyniczne, wierz mi.

pozdrowienia

[Gość: edi]

powinnaść okazac swoje uczuci temu koledze w którym sie zakochałaś. niepowinnaś
sie tego wstydzić.miłość to nie grzech.takie jest moje zdanie zrobisz jak
będziesz chciała