miłość nie wystarcza?

[walentyna]

"Nie wystarczy kochać, trzeba jeszcze umieć wziąć tę miłość w ręce i
przenieść przez całe życie" - nie wiem czyje to, ale obecnie bardzo moje.

Można kochac i nie móc dać sobie nawzajem szczęścia w związku?

Można - kochając - stanąć przed wyborem między byciem razem a zdrowiem
własnej duszy?

Można być razem za wszelką cenę? Nawet za cenę siebie samego?

Źle jest krzywdzić innych w imię własnego szczęścia. A czy dobrze krzywdzić
siebie w imię szczęścia cudzego?

Powie ktoś, że w takim razie to nie jest miłość? To dlaczego serce pęka na
milion kawałków?

W.

[Gość: oak]

walentyna napisała:

> "Nie wystarczy kochać, trzeba jeszcze umieć wziąć tę miłość w ręce i
> przenieść przez całe życie" - nie wiem czyje to, ale obecnie bardzo moje.
>
> Można kochac i nie móc dać sobie nawzajem szczęścia w związku?
>
> Można - kochając - stanąć przed wyborem między byciem razem a zdrowiem
> własnej duszy?
>
> Można być razem za wszelką cenę? Nawet za cenę siebie samego?
>
> Źle jest krzywdzić innych w imię własnego szczęścia. A czy dobrze krzywdzić
> siebie w imię szczęścia cudzego?
>
> Powie ktoś, że w takim razie to nie jest miłość? To dlaczego serce pęka na
> milion kawałków?
>
> W.

mądra Kobietka jesteś, a boli bo zyjesz.
gorzej gdy przestaje.
trzymaj się
pozdr.

[Gość: Malwina]

to niespelnione pragnienie bycia kochanym boli
a nie milosc ktora sie niesie drugiemu

[walentyna]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> to niespelnione pragnienie bycia kochanym boli
> a nie milosc ktora sie niesie drugiemu

Do głębszego przemyślenia. Zabieram ze sobą na wieczór do domu.

[walentyna]

Gość portalu: oak napisał(a):


>
> mądra Kobietka jesteś, a boli bo zyjesz.
> gorzej gdy przestaje.
> trzymaj się
> pozdr.

Dzięki za przypomnienie. Dobre słowo jest bezcenne. Zwłaszcza, kiedy życie
wierzga kopytami.

[cossa]

milosc to nie tylko uczucie

[walentyna]

cossa napisała:

> milosc to nie tylko uczucie

Świadomość, że ktoś to rozumie sprawia, że łomot w głowie nieco mniejszy.
Dzięki, Cosso.

[Gość: jar]

a to twoje przemysleniea, czy cytaty, ktore sie podobaja?

[Gość: oak]

Gość portalu: jar napisał(a):

> a to twoje przemysleniea, czy cytaty, ktore sie podobaja?

a co za różnica ? jesli się z nimi utożsamia ?

[Gość: jar]

no w zasadzie tylko taka, ze albo cos sie z zewnatrz do siebie adaptuje albo
cos z siebie sie tworzy, poza tym zadna;)

cytat tylko jeden

[walentyna]

Gość portalu: jar napisał(a):

> a to twoje przemysleniea, czy cytaty, ktore sie podobaja?

Cytuję siebie. Z własnych, boleśnie aktualnych doświadczeń.

[Gość: alenka]

walentyno..wlasnie teraz..wlasnie to..wlasnie tak..tez moje teraz..
sama milosc nie wystarcza..
w bezradnosci wyzywam podly los
czas uleczy to co zostanie po..

[alfika]

Przepraszam, ale chyba pierwszy raz to napiszę: jesteście głu

Nie, nie napiszę.
Ale, do diabła, jeśli to nie miłość - rozstać się.
A jeśli to miłość - zadbać o nią, do cholery!!! Spuścić z tonu, ustąpić czasem,
nie widzieć problemów tam, gdzie ich nie ma, nie robić z siebie ofiar losu,
WSPÓŁPRACOWAĆ, zobaczyć człowieka w człowieku, a nie plastelinę do formowania
po swojemu!

A potem będzie pisała jedna z drugą: nie kocham go, ale wychodze za mąż, bo
moja prawdziwa miłość odeszła/bo odeszłam od mojej prawdziwej miłosci/bo się
posprzeczaliśmy o drobiazg/bo jak teraz zyć. Uch!

Rozstawac się jest łatwo - i jakie to romantycznie bolesne! - i może to go
przekona do moich racji - ale być we dwoje to już takie pospolite, co?!
A potem rozstawanie to będzie jedyna rzecz, jakiej się nauczycie. Tylko być we
dwoje z kimś - nie będziecie umiały. No!

[Gość: oak]

a mamuśka posiadasz papierek lakmusowy do badania czy to miłość czy nie ?

od miłości jeszcze nikomu manna z nieba nie spadła,
miłośc nie wystarcza i nie ma to nic wspólnego z rozważaniami czy to miłość czy
nie.
miłość jest tylko tyle warta ile potrafisz za nią dać

[alfika]

Synuś, a czytać to ty umiesz?
Wszak pisałam: jak miłość, to zawalczyć, jak nie miłość, to się rozstać?

Ps. papierków to ci u mnie dostatek, o dziwo lakmusowe też jeszcze się
uchowały :P

[psychoanalityk]

alfika napisała:

> Przepraszam, ale chyba pierwszy raz to napiszę: jesteście głu
>
> Nie, nie napiszę.
> Ale, do diabła, jeśli to nie miłość - rozstać się.
> A jeśli to miłość - zadbać o nią, do cholery!!! Spuścić z tonu, ustąpić
czasem,> nie widzieć problemów tam, gdzie ich nie ma, nie robić z siebie ofiar
losu, > WSPÓŁPRACOWAĆ, zobaczyć człowieka w człowieku, a nie plastelinę do
formowania > po swojemu!
> > A potem będzie pisała jedna z drugą: nie kocham go, ale wychodze za mąż, bo
> moja prawdziwa miłość odeszła/bo odeszłam od mojej prawdziwej miłosci/bo się
> posprzeczaliśmy o drobiazg/bo jak teraz zyć. Uch!
> > Rozstawac się jest łatwo - i jakie to romantycznie bolesne! - i może to go
> przekona do moich racji - ale być we dwoje to już takie pospolite, co?!
> A potem rozstawanie to będzie jedyna rzecz, jakiej się nauczycie. Tylko być
we > dwoje z kimś - nie będziecie umiały. No!
>


hyhyhy
oj madra alfiko. ty musisz miec bardzo proste i czarno biale zycie.
"nie widzieć problemów tam, gdzie ich nie ma" hyhyhy czyli jesli np ukochany
jest akurat zonaty to nie problem?
"jeśli to nie miłość - rozstać się.A jeśli to miłość - zadbać o nią" hyhyhy
takie proste a glupie dziewczyny maja watpliwosci

[Gość: Malwina]

en face problemow innych mam glowe na karku i dystans
stad mozliwosc innej wizji
to nie znaczy ze mam ulozone i bezbledne zycie
to znaczy banalnie
ze innym latwiej pomoc

[alfika]

psychoanalityk napisał:

>
> hyhyhy
> oj madra alfiko. ty musisz miec bardzo proste i czarno biale zycie.
> "nie widzieć problemów tam, gdzie ich nie ma" hyhyhy czyli jesli np ukochany
> jest akurat zonaty to nie problem?


Żonaty i ukochany w jednym???
Można i tak :))))))))))))))))))
To dobrej zabawy życzę :)))))))))))))))
Dla mnie tu akurat jest dwustan: albo żonaty i żadne takie, albo wolny i nie ma
problemu żonatości. Śmiesznie, prosto i naiwnie :))))))


> "jeśli to nie miłość - rozstać się.A jeśli to miłość - zadbać o nią" hyhyhy
> takie proste a glupie dziewczyny maja watpliwosci
>

Pisały, że miłość? Pisały. To co się czepia?

[psychoanalityk]

widzisz dziewczynko-zycie potrafi pisac bardziej skomplikowane scenariusze niz
ci sie wydaje. ale dopiero musisz to poczuc na wlasnych czterech literach zeby
zrozumiec.

[alfika]

psychoanalityk napisał:

> widzisz dziewczynko-zycie potrafi pisac bardziej skomplikowane scenariusze
niz
> ci sie wydaje. ale dopiero musisz to poczuc na wlasnych czterech literach
zeby
> zrozumiec.


A to przepraszam, z monopolistą na wiedzę o życiu gdzież bym śmiała
zadzierać :))))))))))))

A jak poczujesz na swoich 4ch literach konsekwencje problemów stwarzanych
własnymi decyzjami na diabli wiedzą czyj użytek, to nabierzesz szacunku także
dla tych, którzy nie zdradzają.

[psychoanalityk]

alfika napisała:

, to nabierzesz szacunku także > dla tych, którzy nie zdradzają.


mowisz o swoim mezu?? niepoprawna z ciebie optymistka.

[alfika]

psychoanalityk napisał:

> alfika napisała:
>
> , to nabierzesz szacunku także > dla tych, którzy nie zdradzają.
>
>
> mowisz o swoim mezu?? niepoprawna z ciebie optymistka.


Nie jesteś w stanie mi dokuczyć :) Dokuczanie zresztą mało kogo przekonuje.
Nie pytałam o Twoją opinię na temat fikcyjnego człowieka, ale dzięki.
Mój przyszły być może małżonek zawsze mówi sam za siebie. Tak samo jak ja.
Dlatego nie mówiłam o nim, ale o sobie.
Nie wierzę, że zrozumiesz, co napisałam. Ale było by nieźle :)

[psychoanalityk]

wiec ciagle twoj czarno bialy swiat.
nigdy nie mow nigdy -znasz? uwazaj na niezaplanowane odcienie szarosci.
nie licze ze zrozumiesz-ale byloby milo.:)))))

[alfika]

Próby określenia barw świata na podstawie podejścia do romansów z żonatymi nie
są zbyt wiarygodne, ale skoro się upierasz.
W tej kwestii na pewno nie mam chęci taplać się w szarościach. I w paru innych
też.
I ponieważ taka działalność zależy ode mnie, to ja zadecyduję, a nie życie, czy
potaplam się w szarościach, czy nie.
Bo mam nadzieję, że romansu z zajętym człowiekiem da się jakoś uniknąć?
Prawie szczerze zaniepokojona a.

[psychoanalityk]

hyhy slodki jest swiat nieskalanych problemami dziewic

Alfice i Psychoanalitykowi

[walentyna]

Alfiko, zazdroszczę Ci szczerze i niezawistnie. Może ja z tych, co sami
stwarzają problemy, a może życie stawia przede mną wyzwania inne niż przed
Tobą... Szanuję Twój "czarno-biały" punkt widzenia, Okham byłby z Ciebie dumny.
Jednak do tego, co u mnie aktualnie nie bardzo pasuje.

Psychoanalityku, dzięki za "niezaplanowane odcienie szarosci".

[alfika]

walentyna napisała:

Okham byłby z Ciebie dumny.
>
> Jednak do tego, co u mnie aktualnie nie bardzo pasuje.
>

Z Ciebie też na pewno wiele osób jest dumnych. Choćby wielu, wielu
psychoanalityków, którzy często dopiero prowadzą na drogę uświadomienia sobie
własnych problemów. Ty o nich piszesz, więc już coś wiesz.
Duuużo szczęścia życzę.

[alfika]

psychoanalityk napisał:

> hyhy slodki jest swiat nieskalanych problemami dziewic


A to już nie do mnie, bom ani nie nieskalana problemami,... a reszta to już
moja słodka tajemnica.
No trudno, tak cholera wyszło, ze zdrada mi szyki tylko pomięszała w życiu. I
nawet nie tylko mi.
Adios.

[mickey.mouse]

Chyle czola alfika za ten post.

[walentyna]

Gość portalu: alenka napisał(a):

> walentyno..wlasnie teraz..wlasnie to..wlasnie tak..tez moje teraz..
> sama milosc nie wystarcza..
> w bezradnosci wyzywam podly los
> czas uleczy to co zostanie po..

Niech leczy. Tobie i sobie życzę z całego serca.
Bo Cossa ma rację.

razem czy osobno?

[Gość: Sergiusz]

Pytanie mam tu, zapewne, naiwne:

co to znaczy "kochać"?


Kochać i nie umieć z kimś być - to dla mnie nie kochać, a
co najwyżej pożądać albo "być zakochanym".

Cy to jest to samo? Moim zdaniem nie.
Zakochać się jest bardzo łatwo, to właściwie prawie
wyłącznie fizjologia. Kochać.... ha, to już sztuka. To
także właśnie umieć być razem, umieć nie tylko odnajdować
to co łączy, ale przede wszystkim znosić to, co dzieli.
Od fascynacji, zakochania, zauroczenia do miłości droga
jest baaardzo daleka i tak naprawdę niewielu udaje się ją
pokonać.
To moje zdanie, oczywiście można mieć inne.

MS.

[fimka]

Pytanie to sobie wszyscy zadaja od lat i jakos nie ma nadal uniwersalnej
odpoewiedzi :) .
Jesli kochasz to chcesz dla tej osoby jak najlepiej ale tez chcesz z nia/nim
byc. Co wiec jesli z jakichs wzgledow jedno wyklucza drugie ?
Nie zawsze 2 osoby spotykaja sie w tym samym miejscu w tym samym
momencie "rozwoju" ich zycia.
Decyzja jest trudna a nawet jesli sie podejmie te niby "najwlasciwsza" to sie
cierpi i trzeba czasu zeby uleczyc.

suplement

[Gość: Sergiusz]

Jeszcze.

Jeśli miałbym wybór - krzywdzić kogoś w imię siebie albo
siebie w imię kogoś, bez zastanowienia starałbym się
wybrać to drugie.

Tylko... obawiam się, że w sytuacji, kiedy chodzi o dwie
bliskie sobie osoby, problem jest źle postawiony. Jak
można liczyć na własne szczęście, mając świadomość że się
kogoś krzywdzi? I, z drugiej strony, czy można uznać, że
krzywdzenie siebie da szczęście temu komuś?

Tu po prostu nie ma jednoznacznej odpowiedzi, tu się nie
da niczego doradzić. Być może jedynej pomocy może
udzielić Lekarz Czas... Lekarz skuteczny, ale i okrutny -
stosuje zawsze te same lekarstwa: zapomnienie, zatarcie,
rozmycie pamięci.

MS.

[Gość: oak]

Gość portalu: Sergiusz napisał(a):

>
> Zakochać się jest bardzo łatwo, to właściwie prawie
> wyłącznie fizjologia. Kochać.... ha, to już sztuka.

no i tu jest padlina zagrzebana. Bo skoro wydano taką książke co się
zowie "Sztuka Kochania" to i ludziska wzieli to dosłownie i urzeczywistnili.
Na dupie się zaczyna na dupie sie kończy, a wielkość związku sięga co najwyżej
do poziomu wyra.

[walentyna]

Powiadają, że miłość niejedno ma imię. Póki mnie dusza boli, wszystko mi jedno,
jak to nazwiemy. Ważne to, co czuję, a czuję coś bardzo.
A jak już dusza boleć przestanie - Lekarz Czas swoje praktyki odprawi - wtedy
możemy się zastanowić nad nazewnictwem właściwym dla uczuć. Ale, Sergiuszu, coś
mi się zdaje, że prawdy absolutnej nie znajdziemy.

od pytacza ;-)

[Gość: Sergiusz]

Stawiam różne pytania wiedząc, że prawdopodobnie nie ma
na nie jednoznacznej odpowiedzi. Ale ja już tak "mam" że
drążę, czasem prowokuję, a czasem myślę przewrotnie.
Stawianie pytań i poszukiwanie na nie odpowiedzi, mimo
jej oczywistego braku, często mi w życiu pomagało - bo
porządkowało, różne rzeczy tłumaczyło, pozwalało je
choćby częściowo zrozumieć.
Wiem, że "miłość niejedno ma imię", ale to chyba nie
znaczy że nie ma żadnego?

Prawda absolutna...
ja myślę, że jeśli ktoś ją kiedykolwiek posiądzie, to
będzie najnieszczęśliwszym człowiekiem wszechczasów. Bo
co mu jeszcze pozostanie? Jakie tajemnice do odkrycia?
Jaka niewiadoma? Jaka przestrzeń?

Zastanawiałem się kiedyś nad jeszcze jedną rzeczą - od
tego zresztą zacząłem moją forumową "działalność". Czy
przypadkiem nie jest tak, że kiedy już "mamy wszystko" -
szczęście, spokój, udany związek - czy przypadkiem wtedy
nie dopada nas podświadoma tęsknota za niewiadomym, za
niepokojem, za gwałtownym biciem serca, za dreszczem
emocji, za "motylami w brzuchu"?

MS.

[walentyna]

Gość portalu: Sergiusz napisał(a):

> Stawiam różne pytania wiedząc, że prawdopodobnie nie ma
> na nie jednoznacznej odpowiedzi. Ale ja już tak "mam" że
> drążę, czasem prowokuję, a czasem myślę przewrotnie.
> Stawianie pytań i poszukiwanie na nie odpowiedzi, mimo
> jej oczywistego braku, często mi w życiu pomagało - bo
> porządkowało, różne rzeczy tłumaczyło, pozwalało je
> choćby częściowo zrozumieć.
> Wiem, że "miłość niejedno ma imię", ale to chyba nie
> znaczy że nie ma żadnego?

Dziś jakoś sama już nie wiem, jak jest z tą miłością. I nawet żaden logiczny
ciąg myśli nie przychodzi do głowy.

>
> Prawda absolutna...
> ja myślę, że jeśli ktoś ją kiedykolwiek posiądzie, to
> będzie najnieszczęśliwszym człowiekiem wszechczasów. Bo
> co mu jeszcze pozostanie? Jakie tajemnice do odkrycia?
> Jaka niewiadoma? Jaka przestrzeń?
>
> Zastanawiałem się kiedyś nad jeszcze jedną rzeczą - od
> tego zresztą zacząłem moją forumową "działalność". Czy
> przypadkiem nie jest tak, że kiedy już "mamy wszystko" -
> szczęście, spokój, udany związek - czy przypadkiem wtedy
> nie dopada nas podświadoma tęsknota za niewiadomym, za
> niepokojem, za gwałtownym biciem serca, za dreszczem
> emocji, za "motylami w brzuchu"?
>
> MS.


Ciągłe "stawanie się", nigdy "bycie". Może to naturalnie ludzkie? Ale chyba nie
jest tak, że ta tęsknota musi przekreślać, czy podważać osiągnięte już
szczęście. Można to "niewiadome" znajdować tam, gdzie można dotrzeć nie
wyrzucając z plecaka swojego szczęścia, spokoju, udanego związku.
???

W.

[Gość: Sergiusz]

Nic w tym dziwnego, bo jesteś "w środku". Zawsze łatwiej
patrzeć z zewnątrz, stojąc z boku łatwiej zrozumieć,
dlaczego ktoś się miota.
Prawdę mówiąc nie odbieram Twoich wpisów (jak ja nie
lubię słowa "post"...) jak próśb o poradę, tylko jako
chęć pogadania, wyjścia ze swoim problemem z siebie,
poszukiwania spojrzenia z innej strony, może znalezienia
"bratniej duszy". No więc pozwalam sobie, nie zawsze
dokładnie na temat, pitolić te swoje różne głupości

MS.

miłość to bardzo wiele

[sunrise1]

Zakładając, że PRAWDZIWA miłość jest dobrem, a prawdziwa niechęć
złem, myślę, że gdy między dwojgiem trwa ta pierwsza, nie jest możliwe
aby w jakikolwiek sposób odmawiać sobie nawzajem szczęścia.

Patrząc jednak z wielu innych stron widzi się ludzi, którzy zarzekają ,
że jakoby się kochają, czyniąc drugiemu jedne dni radosnymi, a kolejne
nie do zniesienia.

Może więc miłość to takie uczucie, którym bardziej niż innymi targają
burze i wichry, kształtują wzloty i upadki ?

Miłość to uczucie wymagające więcej niż inne: tolerancji, zrozumienia,
cierpliwości, nadzwyczajnej łagodności i obiektywnej surowości
One chyba zresztą przychodzą wraz z pojawieniem się miłości.

Być z kimś za cenę siebie samego ? To niemożliwe, bo kim
wówczas można być ( albo nie być ) ?

Krzywdzić innych w imię swojego szczęścia po prostu nie wolno...
Krzywdzić zaś siebie ? Na pewno łatwiej, bo prawdziwe uczucie
jest wiarą i nadzieją, czasami niestety złudną, ale jest, bo daje
z siebie wszystko nie oczekując w zamian wiele...

Czy to jest miłość- nie wiem.
Moje serce pękało za każdym razem, gdy przychodziło nowe.
To nowe oznaczało, że poprzednie nie było prawdziwe, bo
się skończyło, i tu następował ogromny zawód ....

Możemy oczywiscie tu filozofować, ale prawdziwa miłość to
bardzo wiele, tak wiele, że nie da się tego zamknąć w jakieś ramki,
czy schematy.


z:))

[walentyna]

sunrise1 napisała:

>
>
> Zakładając, że PRAWDZIWA miłość jest dobrem, a prawdziwa niechęć
> złem, myślę, że gdy między dwojgiem trwa ta pierwsza, nie jest możliwe
> aby w jakikolwiek sposób odmawiać sobie nawzajem szczęścia.
>
> Patrząc jednak z wielu innych stron widzi się ludzi, którzy zarzekają ,
> że jakoby się kochają, czyniąc drugiemu jedne dni radosnymi, a kolejne
> nie do zniesienia.
>
> Może więc miłość to takie uczucie, którym bardziej niż innymi targają
> burze i wichry, kształtują wzloty i upadki ?
>
> Miłość to uczucie wymagające więcej niż inne: tolerancji, zrozumienia,
> cierpliwości, nadzwyczajnej łagodności i obiektywnej surowości
> One chyba zresztą przychodzą wraz z pojawieniem się miłości.
>
> Być z kimś za cenę siebie samego ? To niemożliwe, bo kim
> wówczas można być ( albo nie być ) ?
>
> Krzywdzić innych w imię swojego szczęścia po prostu nie wolno...
> Krzywdzić zaś siebie ? Na pewno łatwiej, bo prawdziwe uczucie
> jest wiarą i nadzieją, czasami niestety złudną, ale jest, bo daje
> z siebie wszystko nie oczekując w zamian wiele...
>
> Czy to jest miłość- nie wiem.
> Moje serce pękało za każdym razem, gdy przychodziło nowe.
> To nowe oznaczało, że poprzednie nie było prawdziwe, bo
> się skończyło, i tu następował ogromny zawód ....
>
> Możemy oczywiscie tu filozofować, ale prawdziwa miłość to
> bardzo wiele, tak wiele, że nie da się tego zamknąć w jakieś ramki,
> czy schematy.
>
>
> z:))
>
>
>
>

Tak, możemy filozofować bez końca. O ile nie może to doprowadzić do ogarnięcia
w słowach Wszystkiego i Całości, to jednak dobrze wpływa na samopoczucie i
myśli. Ładnie piszesz o tym wszystkim.

[sunrise1]

walentyna napisała:

> Tak, możemy filozofować bez końca. O ile nie może to doprowadzić do
ogarnięcia
> w słowach Wszystkiego i Całości, to jednak dobrze wpływa na samopoczucie i
> myśli. Ładnie piszesz o tym wszystkim.


Po prostu czasami trzeba "pogadać".
Jeśli Twoje samopoczucie choć minimalnie się poprawia, to miło :)

z:)

[sdfsfdsf]

walentyna napisała:

> "Nie wystarczy kochać, trzeba jeszcze umieć wziąć tę miłość w ręce i
> przenieść przez całe życie" - nie wiem czyje to, ale obecnie bardzo moje.
>
> Można kochac i nie móc dać sobie nawzajem szczęścia w związku?
>
> Można - kochając - stanąć przed wyborem między byciem razem a zdrowiem
> własnej duszy?
>
> Można być razem za wszelką cenę? Nawet za cenę siebie samego?
>
> Źle jest krzywdzić innych w imię własnego szczęścia. A czy dobrze krzywdzić
> siebie w imię szczęścia cudzego?
>
> Powie ktoś, że w takim razie to nie jest miłość? To dlaczego serce pęka na
> milion kawałków?
>
> W.

zawsze jak czytam takie egzaltowane i patetyczne kawalki mam ochote puscic
pawia na monitor, "serce peka na milion kawalkow" o jezus maria jozef jan,
grafomania do kwadratu, pozwolisz ze dopisze pare innych - skrwawiona milosc
wyje z bolu i tesknoty, umieram z rozpaczy, lkajac i rozdrapujac twarz w
drgawkach ogromnej milosci, moja dusza umiera skrepowana straszliwy wiezami
twoich zdrad, kiedy czuje twoje przerazliwie mocne pocalunki, moje cialo wygina
sie w luk erosa he he, jak stracisz wene w nastepnych watku zglos sie do mnie

[fimka]

sdfsfdsf napisał:
zawsze jak czytam takie egzaltowane i patetyczne kawalki mam ochote puscic
> pawia na monitor, "serce peka na milion kawalkow" o jezus maria jozef jan,
> grafomania do kwadratu, pozwolisz ze dopisze pare innych - skrwawiona milosc
> wyje z bolu i tesknoty, umieram z rozpaczy, lkajac i rozdrapujac twarz w
> drgawkach ogromnej milosci, moja dusza umiera skrepowana straszliwy wiezami
> twoich zdrad, kiedy czuje twoje przerazliwie mocne pocalunki, moje cialo
wygina> sie w luk erosa he he, jak stracisz wene w nastepnych watku zglos sie
do mnie


A ty co ? Zazdroscisz talentu czy tego ze sam tak nie potrafisz przezywac bo
jedyne uczucie jakie znasz to tylko sex sex ?

[walentyna]

sdfsfdsf napisał:

>
> zawsze jak czytam takie egzaltowane i patetyczne kawalki mam ochote puscic
> pawia na monitor, "serce peka na milion kawalkow" o jezus maria jozef jan,
> grafomania do kwadratu, pozwolisz ze dopisze pare innych - skrwawiona milosc
> wyje z bolu i tesknoty, umieram z rozpaczy, lkajac i rozdrapujac twarz w
> drgawkach ogromnej milosci, moja dusza umiera skrepowana straszliwy wiezami
> twoich zdrad, kiedy czuje twoje przerazliwie mocne pocalunki, moje cialo
wygina
>
> sie w luk erosa he he, jak stracisz wene w nastepnych watku zglos sie do mnie

Czegoś Ty się naczytał (oprócz mojego niestosownie egzaltowanego posta
oczywiście)???
W.

[fimka]

walentyna napisała:

> Czegoś Ty się naczytał (oprócz mojego niestosownie egzaltowanego posta
> oczywiście)???
> W.

:)))))) wiecej chyba sie naogladal...

[black-man]

walentyna napisała:

> "Nie wystarczy kochać, trzeba jeszcze umieć wziąć tę miłość w ręce i
> przenieść przez całe życie" - nie wiem czyje to, ale obecnie bardzo moje.


sam fakt iz 'JA kocham' to ciagle jeszcze samo-zachwyt w ktorym JA wciaz
dominuje.

>
> Można kochac i nie móc dać sobie nawzajem szczęścia w związku?
>
milosc to rowniez wzajemne zmaganie sie z wlasnymi egoizmami o zdolnosc do
wspolistnienia, ktora przychodzi po wielu wysilkach, probach, niepowodzeniach,
powrotach, etc. czasem niektore zwiazki milosne sluza wzniesieniu sie na wyzszy
poziom kochania w innym zwiazku, co wcale nie likwiduje prawdziwosci tej
wczesniejszej, niespelnionej milosci. Skoro wszyscy jakos sie rozwijamy,
dlaczego milosc mialaby nie byc procesem dynamicznym? Tym bardziej iz z reguly
pierwsza faza milosci jest zwiazek naturalny oparty glownie na zmyslowosci,
dopiero potem okazuje sie co tak naprawde laczy ludzi, kiedy przychodzi
znuzenie zmyslowosci, a pozostaje umysl i dusza. Jesli partnerzy byli bliscy
sobie duchowo, to zaden kryzys fizyczny, materialny nie jest w stanie ich
zniszczyc.




> Można - kochając - stanąć przed wyborem między byciem razem a zdrowiem
> własnej duszy?
>
sa rozne powody bycia razem, seks, praca, rzeczy materialne, dzieci, opinia
innych, etc Najglebszym i swiadczacym o najwiekszej bliskosci obojga kochankow
jest wzajemne zdrowie dusz. Dopiero bliskosc duchowa swiadczy o dojrzalej
milosci, wszystko inne to zwiazki doczesne, obowiazkowe (choc wcale nie
konieczne, ale z wyboru, i rowniez moga byc rozwojowe, a nie tylko hamujace
wewnetrzny rozwoj - szczegolnie jesli jeden z tych najblizszych partnerow
odszedl przedwczesnie. Bo sa dzieci potrzebujace ojca, potrzeby materialne
etc.)



> Można być razem za wszelką cenę? Nawet za cenę siebie samego?
>

Mozna, ale jeli dochodzi do takiej skrajnosci, i czuje sie to, i wie o tym, to
znaczy iz czas najwyzszy odejsc, bo z takich przymusow rodzi sie agresja lub
samoagresja, a poza tym choroby fizyczne, raki i inne nieboraki. A wiec, jesli
sie kocha naprawde, to dla dobra drugiego czlowieka, odchodzi sie ratujac
samego siebie. (Zdarzylo mi sie dojsc do takiej skrajnosci, kiedy musialem
podjac taka decyzje, bo zdrowie fizyczne bylo rozszarpane na strzepy)



> Źle jest krzywdzić innych w imię własnego szczęścia. A czy dobrze krzywdzić
> siebie w imię szczęścia cudzego?
>
Na krzywdzie innych jeszcze nigdy nikt prawdziwego (trwalego) szczescia nie
wybudowal. Zawsze przychodza konsekwencje, chyba ze pojmie sie swoj blad,
wowczas przychodzi wybaczenie, ale swoje i tak trzeba odcierpiec, zanim uwolni
sie od poczucia winy i niewiary w siebie.

Milosc nigdy nie pragnie dla siebie. Milosc zawsze buduje, nie niszczy. A co
sie kryje pod 'niszczeniem siebie'? niszczenie egoizmu, powierzchownosci,
dominacji zmyslowosci, czy tez niszczenie duszy i radosci bycia czlowiekiem,
ktore zawsze jest radoscia wspolistnienia, wspolodczuwaniem, spelnianiem tego
co trwale, wyzwalaniem sie z tego co przemijajace? Siebie mozna dawac dopiero
wtedy kiedy JEST SIE i staje sie (czlowiekiem), kiedy istnieje poczucie
otwartosci na rozwoj. Czy mozna dawac wtedy kiedy to co ludzkiej jest
niszczone, lub niespelniane? Albo przez samego siebie, albo przez tego
kochanego, dla ktorego, byc moze, radosc tozsama jest z posiadaniem i
kontrolowaniem innych?



> Powie ktoś, że w takim razie to nie jest miłość? To dlaczego serce pęka na
> milion kawałków?
>

Serce peka azeby milosc mogla wzniesc sie ponad posiadanie, szukajac MIEJSCA
ktore jednoczesnie byloby Domem i Wolnoscia, Byciem soba i wspol-istnieniem.
Tylko trzeba zaufac, czyli przecierpiec, przeczekac, nie wtracac sie do
leczenia, ktore dzieje sie w srodku. Poczuc cala sile swojej bezsilnosc i oddac
sie Milosci Zycia.

Czlowiek ktory zawierza milosci, pomimo doznanych krzywd, zdrad etc. wychodzi z
takiego doswiadczenia zawsze umocniony.
Milosc jest wieksza od Wiary i Nadziei.
Milosc Wierzy Wszystkiemu, dlatego nic nie jest w stanie jej oszukac.
A ten kto ja oszukuje, oszukuje samego siebie

kalafior pomoze

[komandos57]

[jmx]

walentyna napisała:

> "Nie wystarczy kochać, trzeba jeszcze umieć wziąć tę miłość w ręce i
> przenieść przez całe życie" - nie wiem czyje to, ale obecnie bardzo moje.
>
> Można kochac i nie móc dać sobie nawzajem szczęścia w związku?
>
> Można - kochając - stanąć przed wyborem między byciem razem a zdrowiem
> własnej duszy?
>
> Można być razem za wszelką cenę? Nawet za cenę siebie samego?

A co znaczy dla Ciebie kochać? Co przez to rozumiesz?
Po czym rozpoznajesz, że to, a nie inne uczucie jest miłością?
Bo wydaje mi się, że tu jest pies pogrzebany...

> Powie ktoś, że w takim razie to nie jest miłość? To dlaczego serce pęka na
> milion kawałków?

Nic nie boli tak, jak utrata złudzeń....

[walentyna]

jmx napisała:

> walentyna napisała:
>
> > "Nie wystarczy kochać, trzeba jeszcze umieć wziąć tę miłość w ręce i
> > przenieść przez całe życie" - nie wiem czyje to, ale obecnie bardzo moje.
> >
> > Można kochac i nie móc dać sobie nawzajem szczęścia w związku?
> >
> > Można - kochając - stanąć przed wyborem między byciem razem a zdrowiem
> > własnej duszy?
> >
> > Można być razem za wszelką cenę? Nawet za cenę siebie samego?
>
> A co znaczy dla Ciebie kochać? Co przez to rozumiesz?
> Po czym rozpoznajesz, że to, a nie inne uczucie jest miłością?
> Bo wydaje mi się, że tu jest pies pogrzebany...
>
> > Powie ktoś, że w takim razie to nie jest miłość? To dlaczego serce pęka na
>
> > milion kawałków?
>
> Nic nie boli tak, jak utrata złudzeń....
>

Pewne rzeczy wymykają się słownym definicjom. Może dla mnie znaczy to coś
innego, niż dla Ciebie. Ale jeśli Ty powiesz, "kocham", to ja tego nie
zakwestionuję, ani nie poproszę o kilka dowodów na to, że naprawdę. To znaczy,
że tak czujesz, chociaż może czujesz to inaczej niż ja, kiedy mówię "kocham".

A od utraty złudzeń mnie bardziej boli bezsilność. Ale tu też chyba każdy ma
własną skalę.

[jmx]

Prawdopodobnie tak. Moich pytań nie napisałam w celu rozdrażnienia czy
zdenerwowania Ciebie i w żadnym razie nie neguję Twoich cierpień ale czasem
próba odpowiedzi na, zdawałoby się, takie "nieodpowiadalne" pytania pomaga w
zrozumieniu własnych stanów emocjonalnych i uporządkowaniu zawirowań, w
których się znajdujemy.

[walentyna]

jmx napisała:

>
> Prawdopodobnie tak. Moich pytań nie napisałam w celu rozdrażnienia czy
> zdenerwowania Ciebie i w żadnym razie nie neguję Twoich cierpień ale czasem
> próba odpowiedzi na, zdawałoby się, takie "nieodpowiadalne" pytania pomaga w
> zrozumieniu własnych stanów emocjonalnych i uporządkowaniu zawirowań, w
> których się znajdujemy.
>

To nie rozdrażnienie. :-)
Rzeczywiście, stawianie sobie "Nieodpowiadalnych" pytań często pozwala odkryć
całkiem nowe prawdy o sobie. A czasami trzeba pokornie odpuścić odpowiadanie.
Bo chyba nie wszystko da się objąć rozumem. A nawet jeśli ma się już całość
dogłębnie rozumowo "obrobioną", to i tak emocje idą swoją droga i gwiżdżą na to.

[jmx]

Gwiżdżą, to fakt.
Obrobione rozumowo czy nie - boli podobnie. Trzeba przecierpieć...
Ale jest jedna różnica wg mnie - emocje się kiedyś wypalą, czas ukoi rany a
obróbka rozumowa po to potzrebna, żeby się po raz wtóry nie pchać w podobne
sytuacje, związki, zawirowania - żeby się zastanowić przed uczynieniem
jakiegoś kroku. Bo potem jest już najczęściej za późno. Trzeba umieć wyciągnąć
wnioski z bolesnych, życiowych lekcji. Po to są...

[...]

[komandos57]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[jmx]

W Twoich ustach to dla mnie prawdziwy komplement!
Dobranoc!

[walentyna]

jmx napisała:

>
> Gwiżdżą, to fakt.
> Obrobione rozumowo czy nie - boli podobnie. Trzeba przecierpieć...
> Ale jest jedna różnica wg mnie - emocje się kiedyś wypalą, czas ukoi rany a
> obróbka rozumowa po to potzrebna, żeby się po raz wtóry nie pchać w podobne
> sytuacje, związki, zawirowania - żeby się zastanowić przed uczynieniem
> jakiegoś kroku. Bo potem jest już najczęściej za późno. Trzeba umieć
wyciągnąć
> wnioski z bolesnych, życiowych lekcji. Po to są...
>

Oj racja, racja. Jeszcze tylko do tego dobra pamięć potrzebna, żeby w niej te
wnioski złotymi zgłoskami się wryły.

pozdrowienia

[Gość: Sergiusz]

Przekazuję Ci pozdrowienia od kvinny, z "mojego" wątku.

Pozdrawiam też sam i... znikam.

MS.

[walentyna]

Gość portalu: Sergiusz napisał(a):

> Przekazuję Ci pozdrowienia od kvinny, z "mojego" wątku.
>
> Pozdrawiam też sam i... znikam.
>
> MS.

Dziękuję - Kvinnie i Tobie.
A dokąd znikasz?

Odniknięty

[Gość: Sergiusz]

Pytanie spóźniło się nieco, już znikłem ;-)

Z gór późnoletniojesiennych, oblanych ciepłym sosem
uśmiechniętego słońca, wróciłem (niestety).
I już myślę o następnym wyjeździe.

MS.

[cossa]

dodam jeszcze jeden jak na to by nie spojrzec frazes
ale warto pomyslec, przemyslec..

"milosc nie jest gotowa
ona sie staje"

pozdrawiam
cossa

frazesy

[walentyna]

cossa napisała:

> dodam jeszcze jeden jak na to by nie spojrzec frazes
> ale warto pomyslec, przemyslec..
>
> "milosc nie jest gotowa
> ona sie staje"
>
> pozdrawiam
> cossa

Dzięki, biorę sobie do podumania.
Niby frazes... Już od dawna deklaruję się jako wielka miłośniczka banałów -
jest w nich tyle mądrości, że ludzie może w obawie przed nią nazwali je tak
lekceważąco.

W.