Deszcz

[kwieto]

O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...
Wieczornych snów mary powiewne, dziewicze
Na próżno czekały na słońca oblicze...
W dal poszły przez chmurna pustynię piaszczystą,
W dal ciemną, bezkresną, w dal szarą i mglistą...
Odziane w łachmany szat czarnej żałoby
Szukają ustronia na ciche swe groby,
A smutek cień kładzie na licu ich młodem...
Powolnym i długim wśród dżdżu korowodem
W dal idą na smutek i życie tułacze,
A z oczu im lecą łzy... Rozpacz tak płacze...
To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...
Ktoś dziś mnie opuścił w ten chmurny dzień słotny...
Kto? Nie wiem... Ktoś odszedł i jestem samotny...
Ktoś umarł... Kto? Próżno w pamięci swej grzebię...
Ktoś drogi... wszak byłem na jakimś pogrzebie...
Tak... Szczęście przyjść chciało, lecz mroków się zlękło.
Ktoś chciał mnie ukochać, lecz serce mu pękło,
Gdy poznał, że we mnie skrę roztlić chce próżno...
Zmarł nędzarz, nim ludzie go wsparli jałmużną...
Gdzieś pożar spopielił zagrodę wieśniaczą...
Spaliły się dzieci... Jak ludzie w krąg płaczą...
To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...
Przez ogród mój szatan szedł smutny śmiertelnie
I zmienił go w straszną, okropną pustelnię...
Z ponurym, na piersi zwieszonym szedł czołem
I kwiaty kwitnące przysypał popiołem,
Trawniki zarzucił bryłami kamienia
I posiał szał trwogi i śmierć przerażenia...
Aż, strwożon swym dziełem, brzemieniem ołowiu
Położył się na tym kamiennym pustkowiu,
By w piersi łkające przytłumić rozpacze,
I smutków potwornych płomienne łzy płacze...
To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...


L.Staff, Deszcz Jesienny

[Gość: oak]

a mi tam
"niebo skąpi suchej ziemi kropli deszczu...."

[sdfsfdsf]

a serduszko gdzie zgubiles? gumka sie urwala?

[agresja4]

i pada i smuci...
dlaczego nie może
odnaleźć innego myślenia?

że życie jest piękne
że kocha
że czuje
że
jest.........

już...
nie tylko w marzeniach?



Miałam dziś dobry dzień:)

[Gość: ryb]

Dobrze ze wrociles...Wiersz przeczytam pozniej, jak wpadne w menancholie...ale
napewno przeczytam.


ryb

[Gość: Imagine]

dziekuje Ci. za szachy tez.
Imagine.

Jesień idzie

[Gość: Krystyna]

Jesień idzie

Raz staruszek, spacerując w lesie,
Ujrzał listek przywiędły i blady
I pomyślał: -Znowu idzie jesień,
Jesień idzie, nie ma na to rady!
I podreptał do chaty po dróżce,
I oznajmił, stanąwszy przed chatą,
Swojej żonie, tak samo staruszce:
-Jesień idzie, nie ma rady na to!

A staruszka zmartwiła się szczerze,
Zamachnęła rękami obiema:
-Musisz zacząć chodzić w pulowerze.
Jesień idzie, rady na to nie ma!
Może zrobić się chłodno już jutro
Lub pojutrze, a może za tydzień?
Trzeba będzie wyjąć z kufra futro,
Nie ma rady, jesień, jesień idzie!

A był sierpień. Pogoda prześliczna.
Wszystko w złocie trwało i w zieleni,
Prócz staruszków nikt chyba nie myślał
O mającej nastąpić jesieni.
Ale cóż, oni żyli najdłużej.
Mieli swoje staruszkowe zasady
I wiedzieli, że prędzej czy później -
Jesień przyjdzie. Nie ma na to rady.

[Gość: oban]

eee tam , jęśli chodzi o deszcz to :

It's a fool's game, nothing but a fool's game
standing in the cold rain, feeling like a clown.

[Gość: jar]

"Deszcz
Nie boję się
Smutku...
I cieni nocnych
Opowieści
Jakże daleko
Jest -
Właściwie to
Co tak
Blisko być
Mogło...
Czy tak naprawdę
Mogło ?
Kołatałem nie raz
W drzwi spiżowe
Lecz nikt -
Nie otworzył
Mi
Teraz idę
W deszczu
Już bez
Parasola
Twoich dłoni..."


"Wszego dobrego Dawca i Szafarzu wieczny,
Tobie ziemia, spalona przez ogień słoneczny,
Modli się dżdża i smętne zioła pochylone,
I nadzieja oraczów, zboża upragnione.

Ściśni wilgotne chmury świętą ręką swoją,
A ony suchą ziemię i drzewa napoją
Ogniem zjęte; o, który z suchej skały zdroje
Niesłychane pobudzasz, okaż dary swoje!

Ty nocną rossę spuszczasz, Ty dostatkiem hojnym
Żywej wody dodawasz rzekom niespokojnym.
Ty przepaści nasycasz i łakome morze,
Stąd gwiazdy żywność mają i ogniste zorze.

Kiedy Ty chcesz, wszytek świat powodzią zatonie,
A kiedy chcesz, od ognia jako pióro wspłonie. "
;)

[kwieto]

Pada deszcz
I fajnie jest
Pada deszcz
Deszcz, deszcz
Deszcz

Wodny jez
Lagodny ozdobny
Deszcz deszcz
Deszcz
Deszcz

Apatia to zaden grzech
Gdy wszystko zmienia sie w kesz


L. Janerka - Pada deszcz

[anicax]

Ucichly nagle
cykady wsrod kamieni
deszcz spadl w tej chwili

Shoha

[kwieto]

Spojrzcie dzieci,
siecze grad!
Uciekamy stad!

Basho

ciagle pada

[zly_kwiat]

ciagle pada
moja zona
sie rozklada
u sasiada

a ja chodze
na prywatki
do sasiadki

tam posowam
same piekne
malolatki

[komandos57]

A co ty dalej ciagasz swojego kutasa na sznurku miedzy Bugiem a Narwia?Walniety Prometeuszku.Dalej cie ten
pierdolec atakuje?Buziaczki