nie potrafię dać mu odejść...

[onaona25]

Zawsze pakuję się w beznadziejne historie...
Żałosne, nawet nie można nazwać tego związkami. Poznałam pewnego
mężczyznę. Na początku po prostu fajnie się nam rozmawiało, poźniej
kontakty zaczęły się coraz bardziej zacieśniać... Aż w końcu...
Nie wiem jak nazwać to, co czuję wobec niego. Brakuje mi go kiedy
nie ma go obok. Na pewno nie jest mi obojętny... Ale on staje się
coraz bardziej obojętny... Czuję, że powinnam dać mu wreszcie trochę
spokoju. Nie odzywać się przez kilka dni. Może i on zatęskni... Nie
wiem, ale bez sensu karmić się złudzeniami i wierzyć, że ta sytuacja
się zmieni ale mimo nie potrafię. Nie mogę ot tak zamilknąć,
zniknąć, chociaż czuję, że powinnam...
Jak się zobojętnić?? Nie zaśmiecać mu życia...

[my_dying_bride]

powinnas czy nie powinnas?
ktoz lub co konkretnie o tym decyduje?

jak bedzie chcial i tak odejdzie na dobre, nie martw sie ;)
co ma w ogole znaczyc- 'dac mu odejsc'?
to dorosly czlowiek jest
tak jak Ty

[majaa]

To dorosły facet, sam zdecyduje o swoich uczuciach i o ewentualnym
odejściu. Ale jeśli Ci na nim naprawdę zależy i widzisz, że jest
Tobą trochę "zmęczony", to nie pozostaje Ci niestety nic innego, jak
dyskretnie się wycofać. W takiej sytuacji nie ma chyba nic gorszego
niż bycie namolnym. Jeśli będzie chciał, to wie gdzie Cię szukać. A
Ty sama postaraj się prowadzić normalne życie, wychodź gdzieś,
spotykaj się z ludźmi.

[onaona25]

Też myślę, ze to jedyne co moge w tej sytuacji zrobić... Ale ciężko
mi się nie odzywać... Po prostu zapomnieć... Nie wiem czy
potrafię... Kilka razy próbowałam, ale nie potrafię...

Bez sensu

[model.testowy]

majaa napisała:

> To dorosły facet, sam zdecyduje o swoich uczuciach i o ewentualnym
> odejściu. Ale jeśli Ci na nim naprawdę zależy i widzisz, że jest
> Tobą trochę "zmęczony", to nie pozostaje Ci niestety nic innego, jak
> dyskretnie się wycofać. ...

Gadanie. Odpuść, zniknij, może jest "zmęczony"? I co, po czasie mu "zmęczenie" minie i będzie mogła wrócić? A za dwa miesiące znowu je poczuje i wtedy znowu: "idź na drzewo"? Bez sensu. Jak na mój gust takie oznaki "zmęczenia" nie wróżą niczego dobrego. Takie "związki", gdzie jedna strona potrzebuje co jakiś czas "odpoczynku" są niezdrowe i wypalają połowę, której naprawdę zależy.

nie bez sensu

[majaa]

Źle mnie zrozumiałeś/aś, Modelu. Bynajmniej nie miałam na myśli
CIĄGŁEGO wycofywania się i wracania, kiedy facet będzie miał
przypływ "łaski". Co to, to nie! Chodzi o to, żeby przestała mu się
naprzykrzać i zajęła własnym życiem. Albo on się zdeklaruje, albo
ona z czasem spotka kogoś bardziej odpowiedniego.

[spinline]

Nie zaśmiecać mu życia...

..............................

W niskim poczuciu wlasnej wartosci.

[dekadencja1]

A może przede wszystkim nie zaśmiecać sobie życia?
Wiem łatwo powiedzieć, ale spróbować zawsze można

[onaona25]

na niskie poczucie własnej wartości nic nie poradzę... mam to od
dziecka... męczy mnie i wszystkich dokoła, ale nie potrafię go
zwalczyć

[dekadencja1]

onaona25 napisała:

> na niskie poczucie własnej wartości nic nie poradzę... mam to od
> dziecka... męczy mnie i wszystkich dokoła, ale nie potrafię go
> zwalczyć

Bo też walka z samą sobą zazwyaczaj skazana jest na porażkę. Może
jakaś inna optyka będzie bardziej w tej kwesti przydatna

[spinline]

co moze sprawic ze i on nie ma zbyt wygorowanego poczucia swojej
wartosci, czym twoje zainteresowanie moze go przstraszyc? Nie wiem.

Niskie poczucie wartosci to o krok od stanow depresyjnych. szukaj
pomocy u psychologa, moze tam znajdziesz odpowedz na problem?

[leda16]

na niskie poczucie własnej wartości nic nie poradzę... mam to od
> dziecka... męczy mnie i wszystkich dokoła, ale nie potrafię go
> zwalczyć


Ooo, wolisz totalnie spieprzyć sobie życie?! Jeśli Ty uważasz się za śmiecia, żaden mężczyzna NIGDY nie potraktuje Cię lepiej. Jeżeli plujesz na siebie - każdy z nich zrobi to samo. Skoro nie masz szacunku dla siebie, inni będą Tobą tylko pogardzać. Uważasz się za zero, to tym zerem zostaniesz.

[onaona25]

racja... wierzyłam w coś, co nie ma sensu... Takich jak ja chya
powinno się eliminować...
Dzięki za rady...

[spinline]

Moze odwrocic tok myslenia.

Mysle ze w zwiazku udanym czy nieudanym, najwazniejsza jest
komunikacja i mozliwosc powiedzenia tego co sie czuje.

Skoro go kochasz powinnas moim zdaniem zawalczyc o te
milosc.Przeciez nie zawsze puka do twoich drzwi.

Moze jakas sensowna rozmowa z nim pozwoli ci go zrozumiec? I milosc
to nie zawsze jedynie uczucia.

[onaona25]

oboje wiemy co czujemy... I z jednej strony chcemy być blisko a z
drugiej no właśnie... chyba jestem zbyt niecierpliwa... Nie lubię
niejasnych sytuacji, nie lubię kiedy coś ważnego dla mnie dzieje się
bez mojego udziału.

[spinline]

tez o kontrole, min. Nie da sie w zyciu wszystkiego kontrolowac. To
sie nikomu nie udaje, mysle...

Z czego wynika potrzeba kontroli? U wielu osob z zamilowania do
perfekcjonizmu.A perfekcjonizm z braku akceptacji wielu stron
swojego zycia. I braku mozliwosci do akceptacji. czlowiek ponoc
wyrasta z perfekcjonizmu gdy w udany spsob dla siebie zaczyna
sie "realizowac"....na wielu innych plaszczyznach.

Jednak milosc jest dla nas wszystkich bardzo wazna.

[leda16]

onaona25 napisała:

> Takich jak ja chya
> powinno się eliminować...


Szkoda fatygi. Najskuteczniej zrobisz to sama. Już zaczęłaś samobójstwo na raty. Powinno dobrze Ci pójść...

[onaona25]

chyba masz rację, zaczęłam dawno temu...

[leda16]

onaona25 napisała:

> chyba masz rację, zaczęłam dawno temu...

Ale ja nie chcę mieć racji! Może się więc pokłócimy - o to słówko "chyba"?

[model.testowy]

onaona25 napisała:

> Zawsze pakuję się w beznadziejne historie...
> Żałosne, nawet nie można nazwać tego związkami. Poznałam pewnego
> mężczyznę. Na początku po prostu fajnie się nam rozmawiało, poźniej
> kontakty zaczęły się coraz bardziej zacieśniać... Aż w końcu...
> Nie wiem jak nazwać to, co czuję wobec niego. Brakuje mi go kiedy
> nie ma go obok. Na pewno nie jest mi obojętny... Ale on staje się
> coraz bardziej obojętny... Czuję, że powinnam dać mu wreszcie trochę
> spokoju. Nie odzywać się przez kilka dni. Może i on zatęskni... ...

Czujesz potrzebę, to spróbuj. Tylko zastanów się: chcesz z nim być na serio? W tzw. związku? Bo jeśli tak, to czy potem też zamierzasz co jakiś czas dawać mu spokój, znikać na trochę? Jak na mój gust, to jego postawa nie wróży nieczego dobrego. A mówiąc wprost: moim zdaniem nic trwałego z tego nie będzie.

Daj mu odejsc n/t

[jan_stereo]

[onaona25]

Nie łatwo zrobić coś, czego się nie chce :-(
Musiałabym zniknąć gdzieś, gdzie nie będe miała kontaktu ze światem,
żeby czegoś nie zrobić, żeby nie zacząć od nowa...

[wredzioszek]

z Twojego postu wieje niedowartościowaniem i brakami emocjonalnymi.popracuj nad
tym problemem. to moze byc oplacalne, w tym sensie ze jak poczujesz ze
zaslugujesz na prawdziwy zwiazek i milosc to dopiero bedziesz mogla takiego
zwiazku szukac. moze sie bardzo myle, ale wyglada na to ze po prostu szukasz
zaspokojenia jakis swoich brakow u tego czlowieka. moim zdaniem takie
poszukiwania prowadza jedynie do dalszych cierpien. bo im bardziej bedziesz
zabiegac i pragnac tym bardziej ten ktos bedzie uciekal. bo nie moze zastapic Ci
opiekuna zyciowego, poczucia wartosci i bezpieczenstwa.dlatego oplacalne jest
dla Ciebie zajac sie soba, tzn. poszukac swojej wartosci.rozwijac SIĘ. a jak
ktos chce kontynuowac znajomosc to na pewno to umie zrobic, zwlaszcza jesli
dajesz mu takie pozytywne sygnaly.zastanow sie - jak Ty mozesz o sobie mowic ze
zasmiecasz komus zycie!!! dziewczyno, cen sie!!!tak jak kazdy czlowiek
zaslgujesz na milosc i szacunek!.jak sie tak na kims uwiesisz to, moim zdaniem,
i tak na dluzsza mete to nic nie da poza cierpieniem. Ty musisz czuc swoja
wartosc i czuc ze ten ktos chce z Toba byc a nie robi Ci laske.to oczywiscie
tylko moje zdanie-wypracowane w praktyce, wierz mi.pozdrawiam. wszystkiego dobrego.

[onaona25]

Masz rację, całkowitą... Bardzo długo pracowałam nad stworzeniem
poczucia własnej wartości, ale chyba jestem jakimś szczególnym
przypadkiem. Nie potrafię się cenić, czuję, ze nic nie potriafię, że
jestem nikim i nie jestem w stanie zmienić tego myślenia. Może widzę
siebie i swój świat inaczej niż inni ale nie potrafię tego zmienić...

[wredzioszek]

onaona25 napisała:

> Masz rację, całkowitą... Bardzo długo pracowałam nad stworzeniem
> poczucia własnej wartości, ale chyba jestem jakimś szczególnym
> przypadkiem. Nie potrafię się cenić, czuję, ze nic nie potriafię, że
> jestem nikim i nie jestem w stanie zmienić tego myślenia. Może widzę
> siebie i swój świat inaczej niż inni ale nie potrafię tego zmienić...

hm, to przynajmniej dobrze, że zdajesz sobie sprawę z problemu. to już połowa
sukcesu. po pierwsze może niewłaściwie szukasz tej własnej wartosci. z czego
Twoim zdaniem ta wartośc wypływa? z tego co masz? niekoniecznie. może po prostu
z tego że każdy człowiek ma tę samą wartość? ... poza tym jak pracujesz by sobie
lepiej tę wartość uświadomić , nauczyć się jej , skoro jej nie czujesz -może
jakaś terapia...moze ksiązki psychologiczne....polecam ci książkę,która ostatnio
się pojawiła "Bajka to życie" napisaną przez Eichelbergera i Suchowierską. moze
nie doda Ci ona wartości ale na pewno pozwala z boku popatrzeć na pewne
sprawy.może odnajdziesz się w którejś z bajek..pomyśl też, co umiesz robić
dobrze, co lubisz naprawdę i buduj na tym co dobre. to czego nie umiesz, w czym
jestes słaba a zalezy Ci by było ok, możesz ćwiczyć małymi krokami pokonując
siebie. zresztą myslę, że jest wiele innych sposobów by każdego dnia się uczyć
tego dowartościowania. wydaje mi się, że osoby niedowartościowane ratuje
ŚWIADOMOŚĆ tego że mają taki problem. tzn. wiesz że nie do konca właściwie
postępujesz w relacjach z ludźmi i starasz się nad tym pracować, stopniowo
eliminować swoje błędy. teraz na przyklad nie musisz ślepo jak ta ćma lecieć za
tym człowiekiem, tylko wyjaśnij sobie że ulokowałaś w nim jakieś swoje potrzeby.
i że może on wcale nie jest tym właściwym obiektem.taka świadomość może Cię
uratować przed traktowaniem go jako jedynego rozwiązania dla Twojego
życia.myślę, że wcale nie musisz być "szczególnym przypadkiem"; jest wiele osób
ktore czują się niedowartosciowane, przyjrzyj się dobrze swojemu otoczeniu,
tylko ludzie to różnie maskują. póki co, życzę Ci owocnej pracy nad samą sobą.
traktuj samą siebie tak jak chciałabyś być traktowana przez innych.a jak już
tego się nauczysz, a to nie jest tak hop-siup, to wtedy nie będziesz tak lokować
swoich potrzeb w jednej osobie. i lepiej będziesz funkcjonowac w związku. i
naprawdę nie myśl nigdy o sobie negatywnie. powtarzaj sobie codziennie "jestem
wartościowa tak jak każdy inny człowiek", to tak by odwyknąć od innych myśli
które pewnie sobie codziennie powtarzasz nieświadomie typu "jestem do
niczego".powodzenia:)

[onaona25]

skąd Ty to wszystko wiesz...
mądrze piszesz tylko co zrobić kiedy nawet teraz pierwsza myśl to i
tak nie dam rady, mimo,ze bardzo chcę...

[wredzioszek]

onaona25 napisała:

> skąd Ty to wszystko wiesz...
> mądrze piszesz tylko co zrobić kiedy nawet teraz pierwsza myśl to i
> tak nie dam rady, mimo,ze bardzo chcę...

a czego nie dasz rady zrobić? a co do negatywnego myslenia, to powtarzam, to
nagminne u osob niedowartościowanych.przyzwyczaiłaś się już do powtarzania
zawsze czegoś na "nie". jak się trochę poobserwujesz to zobaczysz ile razy w
ciągu dnia tak się negatywnie nastrajasz. zacznij pracować i świadomie z tym
walczyć. jak pomyślisz "nie dam rady" to powiedz sobie -"a właściwie czemu nie?
dam radę! będę próbowała dać radę! pomimo tego, że może nie pojdzie mi tak
perfekcyjnie, to bedę się uczyć" daj sobie szansę także na błędy, potknięcia i
ponowne próby. ważne żeby uczyć się. w końcu Ci to wyjdzie. gorzej lub
lepiej.ale pewnego dnia zrobisz coś dla siebie, i poczujesz jakie to miłe ocalać
samego siebie.nie neguj już!!tylko pomysl jak konkretnie chcesz nad sobą
pracować? co zrobisz konkretnie?tylko dla siebie? zatroszcz się codziennie o
siebie w jakiś drobny sposób. kup sobie prezent, kwiatek, napisz 2 pozytywne
myśli w pamiętniku, spisz tam wszystko co jest dobre, a potem co chcesz jeszcze
zmienic. w koncu będzie taki moment że się wzmocnisz. tylko nie myśl za duzo a
raczej działaj konkretnie.aha, wiesz takie niedowartosciowanie ma często związek
z tym jak Cię traktowano w dzieciństwie, więc ja nie jestem osobą kompetentną by
w to wnikac. ale naprawdę polecam ci książki,a także dobrego-kompetentnego
psychologa. zorientuj sie. oczywiście nie oczekuj "cudu". nikt niezrobi
pstryk.to raczej jest rodzaj uczenia się, ale przecież jesteś warta tego by
zatroszczyć się o siebie!!dlaczego? bo kazdy człowiek jest, i Ty równiez jesteś
watościowa!!!aha, powiem Ci skąd to wiem- bo Twój problem nie jest aż tak
wyjątkowy jak Ci się wydaje.nie wyolbrzymiaj go, do czego chyba masz
tendencje.po prostu postępuj ze sobą jak z najlepszym przyjacielem. w koncu,
nikt nie jest Ci bliższy niż Ty sama.powodzenia:}

[onaona25]

dzięki za te słowa... Chyba już czas zacząć coś zmieniać...

[leda16]

Jednak widzę, że nie jest z Tobą tak totalnie źle, bo czasami piszesz z sensem - jak np. to o własnej niecierpliwości.



Nie potrafię się cenić, czuję, ze nic nie potriafię, że
> jestem nikim i nie jestem w stanie zmienić tego myślenia


A dlaczego w kółko myślisz o sobie? Napisz, co myślą o Tobie inni - w domu, w pracy, w towarzystwie. Co robisz, co Cię interesuje, jakie masz hobby?



Bardzo długo pracowałam nad stworzeniem
> poczucia własnej wartości,



Sama?! Tak nic nie wskórasz! Zapisz się na psychoterapię - 26 tygodni pracy z psychologiem i powinno coś drgnąć.


>jestem nikim


A cóż Ty sobie wyobrażasz, że Forumowicze są KIMŚ ?! Ja jestem chora psychicznie, spinline ma mentalność ordynarnej przekupki, shangri.la urojenia prześladowcze, demi77 - kaleka na wózku inwalidzkim...inni też porypani totalnie, tylko jeszcze sami o tym nie wiedzą... I co, lepiej? :).

[onaona25]

rozumiem, ze to był żart :)))
sama nie wiem czego chcę... a inni to inni, oni widzą świat inaczej
niż ja... widocznie do tego wszystkiego jestem jeszcze egoistką...

[leda16]

rozumiem, ze to był żart :)))


Bynajmniej - to przykład eksperymentu socjometrycznego. Wszyscy, łącznie ze mną są przekonani o słuszności swoich wniosków i to jest właśnie najweselsze. Bo Ty też nie żartujesz, prawda? Masz taki a nie inny stereotyp własnej osoby i wierzysz, że jest prawdziwy.

[leda16]

onaona25 napisała:

> widocznie do tego wszystkiego jestem jeszcze egoistką...


To nie możliwe. Egoiści mają wysoką samoocenę. Powiedziałabym nawet - mocno zawyżoną.

[onaona25]

to nie stereotyp... raczej gorzka prawda

[leda16]

Zawsze wierzymy tylko w to, co sami chcemy wierzyć...Na szczęście wiarę zawsze można zmienić na taką, która bardziej nam się podoba. W pewnym momencie Bóg rzymsko-katolicki przestał mi się podobać, więc przestałam w Niego wierzyć i po kłopocie ;).

[onaona25]

wiara to nadzieja a o nią czasem naprawdę ciężko...

[sexiwoman]

Do pewnych rzeczy nalezy dojrzeć moja mała.
Nie to nie książę i spie..j.

kobietakobiecie.blox.pl/html

[onaona25]

chcialabym dojrzeć... zobojętnić się na wszystko. konsekwentnie
dążyć do obranego celu i być niezależną kobietą...

Ale nie jestem taka... to znaczy, że jestem zła?

[wredzioszek]

co ja znowu slyszę!! Ty jednak lubisz sie stawiać w negatywnym swietle. jak
mialo byc?pozytywnie.a tu znowu - czy jestem zla. a jak ktos Ci powie że tak to
w to uwierzysz??
co do dojrzalosci, to moim zdaniem jedni zdobywaja ją szybciej, drudzy później,
niektórzy moze nigdy. ale zdaje mi się że u przynajmniej niektórych osób
dojrzałosc idzie w parze z otrzymanymi kopniakami, co pozwala po pewnym czasie
wreszcie otrzasnąć się ze zbytniego idealizmu i nadmiernego skupienia na
"osobach bez których nie mogę żyć". w miarę życia i działania zyskujesz
dojrzałość, zakładając jeszcze odrobinę samorefleksji.zobojętnić się na
wszystko-he, ja uważam że nie jest dobrze zobojętnić sie na wszystko. chcesz być
kamieniem? owszem, niedobrze być nadwrażliwym bo się więcej cierpi, ale
zobojętnić się na wszystko..brr...nie chciałabym. co do reszty Twoich marzeń- to
masz pole do dzialania. wszystko przed Tobą.

[leda16]

Byłabyś w pewnym sensie 'zła", gdybyś była taka, jak chcesz być. Chcez być psychopatką? Co prawda, im w życiu najlepiej...

[onaona25]

chyba juz jestem psychopatka...

[onaona25]

a jeśli to on a ja to zignoruję... Problem polega chyba na tym, że
brak mi cierpliwości...