Od twego ciała cień pada.....

[Gość: Szatynka]

"Od Twego ciała cień pada na wszystkie moje sny
A świt krwawi codziennie zabitą nadzieją"

To fragment wiersza Poswiatowskiej a ja to samo
mogłabym powiedzieć mojemu partnerowi, mezczyznie z
którym mieszkam, żyję od trzech lat. Jak to mozliwe
że miłość zamiast radości daje gorycz, beznadziejnosc
zamiast barwnej wizji przyszłości? Wiem że coś jest
nie tak albo ze mną albo z naszym związkiem, to wiem,
ale nie wiem jak sobie i nam pomoc. Martwie sie ze to
co napisalam sprawiło by mu przykrosć, nie chce tego
oczywiscie, a jednak tak czuje. Dlaczego?

[kwieto]

Sama musisz sobie odpowiedziec na to pytanie... A dlaczego tak czujesz?

[Gość: Kim]

Napisz coś więcej...

[reggina]

Może to jednak nie miłosć...?

[Gość: ewa]

Takie uczucia nie pojawiaja sie z bez powodu. Mieszkalam z mezczyzna prawie dwa
lata. Przezywalam krotkie kryzysy, ale szybko mijaly, bo mialam sile je
zwalczac. Jesienia obrzydlo mi zycie. Zycie z nim. Wszystko bylo szare,
pozbawione sensu, smutne, puste... Przyszlosc jawila mi sie jako jakas szara,
ciezka masa. Pewnego dnia uswiadomilam sobie, ze ani dnia dluzej nie moge z nim
byc. Wyprowadzilam sie kilka tygodni temu. Na przemian jestem bardzo szczesliwa
i straszliwe smutna. Ani przez sekunde nie zalowalam swojej decyzji.
ewa

[Gość: gina]

Na pewno jest cos nie tak i ta codziennosc daje ci znaki,ze trzeba cos
zrobic,zmienic,pogadac lub odejsc. Musisz sie zastanowic czego ci brakuje.

[Gość: Szatynka]

Dziekuje za odpowiedzi, wlsnie wrocilam z pracy i
przeczytalam je. Dlaczego tak czuje, tak zdaje sie ze
moglabym sprobowac odpowiedziec. Od jakiegoś roku
zabijam w sobie to uczucie milosci ktore bylo kiedys
takie ogromne. Od tamtej rozmowy, sama nie wiem juz,
smiesznej i nic nie znaczacej czy przerazajacej. Po
prostu, zauwazywszy ze moj facet zawsze z zywym
zainteresowaniem przyglada sie pieknym kobietom,
zapytalam dlaczego skoro tak ceni piekno zwiazal sie
ze mna(od razu zaznacze ze nie jestem zadnym
potworem, daleko mi do doskonalosci, jestem normalna
zadbana atrakcyjna kobieta). Nie powinnam tak mowić
ale powiedzialam wtedy do niego ze powinien sobie
znalezc piekna kobiete. On odpowiedzial tak: "jesteś
jedyna osoba jaka mam, zrozum w jakiej jestem
sytuacji, nie stac mnie na luksus" To bylo bardzo
przykre. W sytuacji był takiej: zerwal kontakty ze
swoja rodzina, studiowal, pracowal na pol etatu,
mieszkal ze mna w mieszkaniu nalezacym do moich
rodzicow. Co ja mialam o tym myslec? Skreslilam wtedy
nasz zwiazek gdzies wewnatrz siebie, ale on nadal
trwa. Potem ja przez pewien okres bylam bez pracy,
wtedy on mi pomagal.Bylismy naprawde przyjaciolmi,
moze nadal jestesmy. Ale ja nie chce byc podpora w
trudnej sytuacji zyciowej, zreszta moge byc, to mi
wcale nie przeszkadza, jednoczesnie jednak chce
milosci, goracego uczucia.
Wybaczcie mi ten ekshibicjonizm, po prostu probuje
sobie jakos pomoc.
pzdr. Szatynka

[Gość: dorkasz]

wiesz w tych jego slowach razi mnie nie to raczej ze powiedzial ze go nie stac
na luksus, ale to ze jestes jedyna osoba jaka ma. nie wiem czemu ale jak slysze
cos takiego mam dreszcze - bycie dla kogos calym swiatem traci mi jakas
obsesja, ktora niestety nikomu nie wychodzi na zdrowie. moze przesadzam, ale
czy nie masz czasem uczucia spetania? pozdrawiam

[p!aksamitna]

a mnie poraziło to, że nie dokończyłaś tej rozmowy (to znaczy może dokończyłaś,
ale chyba nie chciałaś już nic więcej słuchać) i nie sięgnęłaś do przyczyn
takiej odpowiedzi!
bo wyjścia są dwa:
- albo jest mu wygodnie, nie musi się martwić o przyszłość,
- albo jest bardzo zakompleksiony i fakt, ze ma ciebie, już i tak uważa za
szczyt swoich możliwości - co oczywiście nie umniejsza Twojej atrakcyjności i
wyjątkowości
bo wyjątkowa jesteś na pewno, skoro tkwisz w związku, który jest dla Ciebie
toksyczny, albo utnij sprawę, albo odgrzeb te rozmowę i poproś o szczerość,
zrób coś w każdym razie, bo szkoda życia
powodzenia,
M.

[Gość: Marta]

p!aksamitna napisał(a):

> a mnie poraziło to, że nie dokończyłaś tej rozmowy /.../
> odgrzeb te rozmowę i poproś o szczerość,
> zrób coś w każdym razie, bo szkoda życia

Z ust mi wyjęłaś słowa, Kolezanko M - p![e-mail]
Dziś nad ranem przypomniałam sobie problem Szatynki (czyli mnie poruszył) ale
pomyślałam, że dziwne jest dręczyć się marami, interpretować przez rok parę
słów, może błednie, zamiast "asertywnie" podjąć tamtą rozmowę. Jak jedna, rzucona
prawie mimochodem wypowiedź mogła tak zatruć Ci życie?
To w Tobie, Szatynko, tkwi klucz do rozwiązania problemu.
Ja to rozumiem, bo też potrafię analizować każde słowo na tysiąc sposobów, ale
staram się z tego wyrosnąć. Oddzielać fakty od urojeń i sprawdzać granice mojego -
ewentualnego - błędu i... wyciągnąć maksimum informacji zanim coś ocenię, zanim
doprowadzę do np. zerwania.

Ucałowania obu Paniom
:-)
Marta

[Gość: tool1]

"Od Twego ciała cień pada na wszystkie moje sny
A świt krwawi codziennie zabitą nadzieją"
...Ty sie po prostu dusisz Szatynko. Czekasz na cos, sama nie wiesz na co, ale
to nie przychodzi. Nie potrafisz zerwac ze wspomieniami. Nie mozna zyc dla
kogos jedynie dla sentymentu i dlatego, ze sie go kochalo. Twoje poranki
codziennie "krwawia zabita nadzieja". Kto ja zabil? Zreszta niewazne. Ty juz
jej nie widzisz i dobrze by bylo, bys odnalazla zupelnie nowa. Nie wiem czy
jestescie razem, czy mieszkacie razem... ale jesli tak, to obudz sie pewnego
razu, ubierz sie i wyjdz. Ale powiedz mu dlaczego. Nie zostawiaj zadnych
niedopowiedzianych listow ani dwuznacznych dla niego wiadomosci. Szczytem dla
mnie byly jego slowa, ze "jesteś jedyna osoba jaka mam, zrozum w jakiej jestem
sytuacji, nie stac mnie na luksus". Nie jestem kobieta, ale slyszac cos takiego
od razu bym sie odwrocil i poszedl w swoja strone. Ktos moze byc biedny,
nieszczesliwy, miec problemy, ale nawet przez gardlo nie przeszlyby mi tego
typu slowa. Skoro go nie stac na luksus to niech wraca tam skad przyszedl. Ty
dla niego powinnas byc uosobieniem luksusu, szczytem komfortu, modelem nr 1, ta
jedyna, ale nie pozwalac sobie na bycie instytucja charytatywna. Jesli jest tak
jak pisze wspomniana przez Ciebie pani P. to zrob wszystko by odslonic choc
fragment nieba, chocby rąbek, przez który trafi w Twoje zycie promyk nadziei.
Zrob cos z tym. I to zaraz. Nie odkladaj tego, bo sie wykrwawisz... Ja gdybym
nie podjal pewnego kroku minionego lata to teraz moglbym podac Ci reke. Wiele
osob mnie ostrzegalo, ale ja nie przyjmowalem tego do wiadomosci. Ja sie
zwyczajnie uzaleznilem, czego Tobie nie zycze. Nie dopusc do tego, bo tylko
nielicznym udaje sie wyjsc z uzaleznienia. Trzymam kciuki. Napisz jak cokolwiek
zrobisz.

[tool1]

--------------------------------------------------------------------------------
"Od Twego ciała cień pada na wszystkie moje sny
A świt krwawi codziennie zabitą nadzieją"
...Ty sie po prostu dusisz Szatynko. Czekasz na cos, sama nie wiesz na co, ale
to nie przychodzi. Nie potrafisz zerwac ze wspomieniami. Nie mozna zyc dla
kogos jedynie dla sentymentu i dlatego, ze sie go kochalo. Twoje poranki
codziennie "krwawia zabita nadzieja". Kto ja zabil? Zreszta niewazne. Ty juz
jej nie widzisz i dobrze by bylo, bys odnalazla zupelnie nowa. Nie wiem czy
jestescie razem, czy mieszkacie razem... ale jesli tak, to obudz sie pewnego
razu, ubierz sie i wyjdz. Ale powiedz mu dlaczego. Nie zostawiaj zadnych
niedopowiedzianych listow ani dwuznacznych dla niego wiadomosci. Szczytem dla
mnie byly jego slowa, ze "jesteś jedyna osoba jaka mam, zrozum w jakiej jestem
sytuacji, nie stac mnie na luksus". Nie jestem kobieta, ale slyszac cos takiego
od razu bym sie odwrocil i poszedl w swoja strone. Ktos moze byc biedny,
nieszczesliwy, miec problemy, ale nawet przez gardlo nie przeszlyby mi tego
typu slowa. Skoro go nie stac na luksus to niech wraca tam skad przyszedl. Ty
dla niego powinnas byc uosobieniem luksusu, szczytem komfortu, modelem nr 1, ta
jedyna, ale nie pozwalac sobie na bycie instytucja charytatywna. Jesli jest tak
jak pisze wspomniana przez Ciebie pani P. to zrob wszystko by odslonic choc
fragment nieba, chocby rąbek, przez który trafi w Twoje zycie promyk nadziei.
Zrob cos z tym. I to zaraz. Nie odkladaj tego, bo sie wykrwawisz... Ja gdybym
nie podjal pewnego kroku minionego lata to teraz moglbym podac Ci reke. Wiele
osob mnie ostrzegalo, ale ja nie przyjmowalem tego do wiadomosci. Ja sie
zwyczajnie uzaleznilem, czego Tobie nie zycze. Nie dopusc do tego, bo tylko
nielicznym udaje sie wyjsc z uzaleznienia. Trzymam kciuki. Napisz jak cokolwiek
zrobisz.

milosc jak BigBrother

[kwieto]

A moze jest to troche tak jak z ogladaniem BigBrother? Zastanawialem sie,
dlaczego ogladaja ludzie ten program, siadlem sobie i zaczalem ogladac...

No i poczulem sie troche tak: Siedze i czekam, ze cos sie wydarzy. Nic sie
oczywiscie nie dzieje, to co pokazuje TV jest nijakie, szare, bez sensu, ale
mam wrazenie, ze juz, juz za chwilke wreszcie zacznie sie cos dziac, stanie sie
cos nieoczekiwanego, co poruszy akcje programu... Czekam, czekam... az do
napisu "Koniec" a ja po prostu stracilem czas na ogladanie bezsensownego
programu w TV...

Chyba na prawde lepiej jest pojsc posluchac radia... albo na spacer. albo
cokolwiek, byle nie siedziec bez sensu przed telewizorem...
A partner - wiesz, gdyby mi ktos powiedzial "jestem z Toba, bo nie stac mnie na
taki luksus jak ktos inny" to poczulbym sie, jakby ktos dal mi w twarz. I
zrobilbym wszystko, zeby wiecej sie to nie powtorzylo.

[Gość: Szatynka]

Czesc. Ciesze sie bardzo z waszych odpowiedzi,
wlasnie tego potrzebowalam, spojrzec na te sprawe
oczyma innych. Nie naleze do ludzi ktorzy przechodza
nad czyms do porzadku dziennego lub unikaja
konfrontacji. Oczywiscie ze pozniej poruszylam ten
temat, powiedzialam mu co dla mnie znacza jego slowa.
Stwierdzil ze opacznie je zrozumialam, ale poniewaz
nie wyjasnil dokladnie co mialy znaczyc wiec mnie nie
przekonal. To nie sa zadne urojenia, niestety, w
pewnym momencie z jego podswiadomosci wyszlo cos z
czego moze sam nie zdawal sobie sprawy. Ja nic nie
analizuje ja po prostu wiem. To bylo gorsze niz
uderzenie w twarz, bo oprocz upokorzenia zabilo we
mnie cos waznego. Dramatyzuje? moze. Zrozumialam ze
nie ma dla nas przyszlosci, ale nie wyrzuce go z
mieszkania, musi sam odejsc, ewentualnie ja odejde...
Faktycznie ze czuje sie troche jak w pulapce.
pzdrawiam, musze leciec do pracy. szatynka

[Gość: ewa]

Gratuluje, to madra, choc szalenie trudna decyzja (cos o tym wiem). Teraz
powinnas byc konsekwentna. Zaczynasz wlasne zycie i nie pozwol by ktos rzucal
na nie cien.
pozdrawiam i trzymam kciuki
ewa

[Gość: dorkasz]

pytanie tylko czy to rzeczywiscie dobry pomysl zeby pozostawic jemu decyzje o
wyprowadzce. jak dlugo moze trwac ta Twoja beznadzieja? skad wiesz ze on sie
domysli co Ci chodzi po glowie? obawiam sie ze potrzeba bedzie duzo
stanowczosci, pomysl sama czy warto w momencie gdy juz podjelas decyzje, czekac
chocby minute dluzej na spotkanie z wolnoscia? pozdrawiam

do szatynki

[czarodziejka]

Gość portalu: Szatynka napisał(a):
> "Od Twego ciała cień pada na wszystkie moje sny
> A świt krwawi codziennie zabitą nadzieją"
> To fragment wiersza Poswiatowskiej a ja to samo
> mogłabym powiedzieć mojemu partnerowi, mezczyznie z
> którym mieszkam, żyję od trzech lat. Jak to mozliwe
> że miłość zamiast radości daje gorycz, beznadziejnosc
> zamiast barwnej wizji przyszłości? Wiem że coś jest
> nie tak albo ze mną albo z naszym związkiem, to wiem,
> ale nie wiem jak sobie i nam pomoc. Martwie sie ze to
> co napisalam sprawiło by mu przykrosć, nie chce tego
> oczywiscie, a jednak tak czuje. Dlaczego?

kochana, UCIEKAJ od niego, UCIEKAJ .....
zycze ci odwagi
oraz tego, bys dobiegla tam, gdzie milosc znaczy bezpieczenstwo, radosc, cieplo,
wspolne marzenia itp.
trzymam kciuki ;o)