samotnosc w wieku 23 lat

[whitney85]

Zastanawiam sie, czy wiecej jest takich osob, ktore mimo, ze
przebywaja wciaz wsrod ludzi, czuja sie cholernie samotne. Ja ucze
sie, pracuje, mieszkam w duzym miescie - tym samym od urodzenia.
Jednoczesnie znajomosci, ktore zawieram, sa bardzo pobiezne i nie
mam w zasadzie zadnych, sprawdzonych znajomych. Z rodzina tez nie
jestem blisko. Nie jestem w zadnym zwiazku. Codziennie wracam do
pustego mieszkania i nie mam nawet do kogo zadzwonic. Zalosne, co?
Przeciez obserwujac moich rowiesnikow, telefony powinny sie do mnie
urywac, powinnam bywac na imprezach, wyjezdzac ze znajomymi i
narzekac na brak czasu. A ja mam na odwrot - na basen sama, do kina
sama, zakupy sama, w weekendy sama. Wolny czas mnie zabija. I tak
mysle sobie, ze cos musi byc ze mna nie tak.

[benjaminblimchen]

normalnie jakbym słyszał samego siebie. ja mieszkam z rodzicami ale z nimi nie gadam w ogóle praktycznie tylko służbowo, bo z ojcem pracuje... o tzw. życiu z nikim nie rozmawiam... Powiem Ci tak samotność jest niedobra i bezsensowna, ale lepsza niż jakiś związek z kimś nieodpowiednim... ja mam jeszcze tak, że jak mówią ludzie jestem przystojny i atrakcyjne :P ale jakoś nie moge z nikim póki co być i wolny czas spędzam samotnie..
btw również mam 23 lata :)

[whitney85]

Gdy mieszkalam z rodzicami to milalam chociaz do kogo sie odezwac. O
sprawach prywatnych tez nigdy z nimi nie gadalam, ale o pogodzie
moglam. Teraz do nich nie wroce bo pomysla ze to dlatego, ze mi sie
w zyciu nie uklada.
A moja samotnosc bynajmniej nie wynika z braku atrakcyjnosci. Ja po
prostu nie moge poznac kogos, z kim normalnie, fajnie by sie
spedzalo czas. Zazwyczaj poznaje nieojrzalych gosci, ktorzy za
wszelka cene staraja sie czyms zaimponwac i chca byc
tacy "swiatowi" - kto ile zarabia, gdzie sie bywa, co sie nosi, jaka
muzyka teraz jest trendy, co wypada robic w wolnym czasie itp. No
masakra.

[xcvfpedsczjx]

mam to samo
najgorsze ze nie widze wyjscia zeby to zmienic
zawsze jak poznam to potem jest 100% klopotow : 0% milosci

[xcvfpedsczjx]

pozostaje czekac i liczyc na slepy los
chyba ze jak chcesz to sprobuj randki internetowe z testem profilu osobowsci.

[abir1111]

ooo!!A gdzie Twoja pokora?? ;)

[anaisanais]

sie dogadajcie co to za miasto i sie umowcie

[alterego4]

Z ust mi wyjęłaś ;)

[benjaminblimchen]

> Zazwyczaj poznaje nieojrzalych gosci, ktorzy za
> wszelka cene staraja sie czyms zaimponwac i chca byc
> tacy "swiatowi" - kto ile zarabia, gdzie sie bywa, co sie nosi, jaka
> muzyka teraz jest trendy, co wypada robic w wolnym czasie itp. No
> masakra.

nie lubie tego typu ludzi... zawsze działali mi na nerwy swoim brakiem własnego zdania. takbym to ujął. myślę że warto poczekać na tego kogoś kto okaże się w końcu odpowiedni i dojrzały... czas jest najlepszym lekarstwem

[paco_lopez]

powinnaś zacząć potykac się o ludzi na ulicy i ocierać o innych na
basenie. gwarantuje powodzenie.

[psychoguru]

whitney85 napisała:

>I tak
> mysle sobie, ze cos musi byc ze mna nie
tak.

Istotnie, jesli odczuwasz stan jako
nienormalny to jest nienormalny. W wieku 23
lat nie jest to stan typowy.

Zeby okreslic dlaczego tak jest nalezaloby
sporzadzic profil osobowosci i historie
zycia. Bez dodatkowych informacji nie da sie
nic konkretnego powiedziec. Na przyklad czy
zawsze bylas samotna? Czy mialas zwiazki?
Jakie byly wiezi rodzinne? Czy mialas
kontakty z psychiatra? Jaka masz samoocene?
W szczegolnosci samoocene swojego ciala? I
tak dalej.

Zwraca uwage ze cale zycie mieszkasz w tym
samym miescie i jestes samotna.

Jednak zadne diagnozy nie zmienia faktu ze
wyjscie z samotnosci tak czy inaczej zawsze
wymaga co najmniej minimalnej aktywnosci w
nawiazywaniu kontaktow spolecznych.

Wyobraz sobie ludzi ktorzy przeprowadzaja
sie do innego miasta w ktorym nie znaja
nikogo. Jakie sa ich mozliwosci nawiazania
kontaktu z innymi? Musza byc co najmniej
troche aktywni. Bez tej aktywnosci nic sie
nie da zrobic. Byc moze twoja aktywnosc
hamuja jakies problemy psychologiczne ktore
trzeba zdiagnozowac i zredukowac. Ale
najprostsze pytanie to czy nie ma absolutnie
nikogo w otoczeniu z kim mozna probowac
nawiazac kontakty?

[shachar]

wszyscy chcieliby poznac kogos fajnego, nikt nie chce byc tym fajnym do poznania

[anaisanais]

wyjdz do kogos kogo lubisz z kontaktem
czy sa takie osoby, czy masz w otoczeniu osobe o ktorej myslisz
fajna osoba?
zaryzykuj

[whitney85]

Brak zwiazku to nie jest moj najwiekszy problem a wlasnie brak
znajomych.
Ja poznaje ludzi - mam gdzie: praca, szkola. Ale z kazdym mam bardzo
powiezchowne stosunki, pogadamy w przerwie na lunch ale gdy ktos
proponuje jakies wspolne wyjscie, to mi nie proponuje.
Staralam sie sama wychodzic z inicjatywa ale zazwyczaj nikt ie jest
zainteresowany. To ja dzwonilam do znajomych i przestawalam, gdy
zdawalam sobie sprawe, ze tylko ja o nich zabiegam. Albo ze za
kazdym razem maja ciekawsze plany, mowia ze oddzwonia i milcza. Nie
bede starala sie w nieskonczonos bo te odrzucenia jeszcze bardziej
mnie doluja.

[anaisanais]

oj whitney
wyglada na to ze robisz dobrze - tzn wychodzisz z inicjatywa ale
jakos nie spotyka sie ona z oddzwiekiem
ale to nie jest mozliwe ze spotykajac wielu ludzi nie spotykasz tych
wlasciwych; ja jestem zdania ze jesli nie jestesmy w stanie nawiazac
kontaktu to zwykle wina lezy w nas samych.
czy te osoby z ktorymi chcialas sie umawiac rzeczywiscie sa do
ciebie jakos podobne, podzielaja zainteresowania, czy faktycznie
szczerze bys sie chciala z nimi spotkac czy po prostu uwazalas ich
za atrakcyjnych towarzysko?
czy moze sa jakies osoby ktore widzisz ze tez nie maja swojego grona
ale sa sympatyczne?
ja sama jestem osoba o podobnym problemie, ale jakos w moim zyciu
zdarzyly sie osoby ktore polubilam i polubily mnie. nie ma tego duzo
ale w koncu ktos sie znajdzie;
mysle tez, to co mnie uderzylo w twoim powyzszym poscie to mowisz ze
nie lubisz wolnego czasu; o jeja, a gdzie jakies hobby, pasje?
co cie interesuje, co robisz z przyjemnoscia? czemu sie temu nie
poswiecisz; w ten sposob moze dotrzesz do ludzi o podobnych
zaintersowaniach

pozdrawiam cieplo

[powsa676]

wlasnie. a ja jestem w podobnym wieku i mam podobnie. niby w pracy
lubiany, gadamy smiejemy sie, nawet zagaduja ale tylko w pracy.jest
kupa znajomych, ale oni nie maja czaSU ALBO GO NIE CHCA
MIEC.wszedzie wiec samemu laze. sa niby przyajznie z
podstawowki,studiow ale widzimy sie rzadko.Generalnie tez odnosze
wrazenie ze to ja zabiegam o ludzi a nie oni o mnie. ile w koncu
razy mozna samemu wychodzic z incjatywa

[whitney85]

No wlasnie, wszystko formalnie jest OK. Watpie, zeby ktokolwiek z
pracy domyslal sie, ze mam taki problem, bo tam sytuacja wyglada
normalnie. Potem czesc kolezanek wybiera sie na gdzies razem (mnie
jakos nie przyjely do swojego grona wiec na sile sie nie narzucam),
inne wracaja do swoich chlopakow/mezow i generalnie kazdy ma jakies
ciekawe zycie poza zawodowe.
Hobby mam, lubie filmy i czesto wychodze do kina. Ale przeciez nie
podejde tam do jakis ludzi i sie nie przedstawie, by nie byc tam
sama. Wzieliby mnie chyba za jakas wariatke.
No nic, dosyc uzalania sie nad soba. Dobrze przynajmniej, ze jest
pare osob, ktore maja podobna sytuacje. Dzieki temu wiem, ze nie
jestem jakims wynaturzeniem. Pozdrawiam.

[xcvfpedsczjx]

hmm jedyne co mi teraz przychodzi do glowy to:
postaraj sie wybrac na jakis sens, do ktorego bedzie duzo czasu i na ktory moga
przyjsc duzo wczesniej inne osoby.. moze bedzie akurat ktos, kto bedzie dlugo
czekal i nie bedzie wydawal sie zajety, to uda Ci sie nawiazac rozmowe?

[grzehuu]

zgadaj się z benjaminblimchen już coś was łączy ;)

[xcvfpedsczjx]

a ze mna to nie?

[grzehuu]

xcvfpedsczjx napisał:

> a ze mna to nie?

to może trójkącik ?:D

[gold_paula]

Ja mam 21 lat i też jestem samotna. Nie mam nawet dobrego kumpla z którym
mogłabym pogadać. Mam tylko parę koleżanek. Każdy weekend spędzam w domu...
ciągła rutyna, jedno i to samo.

[mlody_18]

gold_paula napisała:

> Ja mam 21 lat i też jestem samotna. Nie mam nawet dobrego kumpla z którym
> mogłabym pogadać. Mam tylko parę koleżanek. Każdy weekend spędzam w domu...
> ciągła rutyna, jedno i to samo.

Ja mam 18 lat i też jestem samotny. Pewnie gdybym nie skombinował zajęć
dodatkowych typu siłownia siedział bym w domu i gnił gnił i gnił.

[jeden.dwa.trzy]

whitney85, gold_paula, mlody_18,
Też jestem w podobnym wieku i w podobnej sytuacji.
Dla Nas i Nam podobnych, życie się dopiero zaczyna, więcej mamy przed sobą niż
za sobą. Na szczęście jest wielu fajnych ludzi, których warto poznać i cieszyć
się, że są blisko Nas i którzy też się z tego cieszą.
Warto wychylić się i poszukać takich ludzi :)

------------------------------
Keep Your heart open.
[e-mail]

[mlody_18]

jeden.dwa.trzy napisał:

> whitney85, gold_paula, mlody_18,
> Też jestem w podobnym wieku i w podobnej sytuacji.
> Dla Nas i Nam podobnych, życie się dopiero zaczyna, więcej mamy przed sobą niż
> za sobą. Na szczęście jest wielu fajnych ludzi, których warto poznać i cieszyć
> się, że są blisko Nas i którzy też się z tego cieszą.
> Warto wychylić się i poszukać takich ludzi :)
>
> ------------------------------
> Keep Your heart open.
> [e-mail]

Też to sobie powtarzam ale zaczynam w to wątpić ;p
czasem zastanawiam się co jest przyczyną tego że jestem tak samotny.
Może załóżmy prywatne forum - samotnicy ;) :D

[benjaminblimchen]

bardzo dobry pomysł z tym forum. poźniej zaczniemy organizować spotaknia w każdym z miast z których się wywodzimy i przestaniemy być samotni :P

[mlody_18]

benjaminblimchen napisał:

> bardzo dobry pomysł z tym forum. poźniej zaczniemy organizować spotaknia w każ
> dym z miast z których się wywodzimy i przestaniemy być samotni :P

też tak pomyślałem ;)
tylko kto te forum założy :D i ważne by było forem zamkniętym ;)

[wredzioszek]

pomysl jakie masz zainteresowania i zacznij szukac grup o podobnych
zainteresowaniach. najlepsze znajomosci to czesto te gdy ma sie wspolne cele.
gdy razem zdobywa sie wspolne doswiadczenia, uczy sie czegos itp to wtedy
nawiazuja sie wiezi. pomysl czy chodzic na karty, szachy, wycieczki w gory, nad
morze, pielgrzymki , zjazdy, kolko lotnikow itp itd. znajdz taka grupe i zacznij
zdobywac z nimi cele a znajomosci sie nawiaza same. a co do rodziny. to przeciez
warto ich czasem odwiedzic.skoro masz z nimi ok kontakt. to czemu nie.pamietaj,
ze jeszcze mozesz w swoim zyciu wszystko zmienic, nic nie jest stracone. wiec
glowa do gory.

[steve13]

No to ja też się wpisuję do grona samotnych nie umiejących nawiązywać nowych
znajomości...I nie jest to kwestia wyglądu czy pracoholizmu... Mam 28lat,
mieszkam we Wrocławiu 5 lat i praktycznie nie znam nikogo poza paroma osobami z
pracy... Beznadzieja... Ale miło przynajmniej usłyszeć że nie tylko ja mam takie
problemy

forum dla samotników

[mlody_18]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=12359

[mlody_18]

a teraz forum które sam stworzyłem forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=86558
tamto wyżej raczej jest bardziej nastawione na szukanie drugiej połówki ;)

[owieczkaznieba]

Hmm ja jestem samotnicą. Waściwie większą część życia spędziłam na
oczekiwaniu, aż coś się stanie, aż ktoś się zjawi... ale
to nie dla tego, że nie próbowałam. Umawiałam się z koleżankami,
ostatnio byłam najpierw w półrocznym związku, potem w rocznym. Teraz
jestem sama i chcę być sama. Wiele się nauczyłam i stwierdziłam, że
taka jest moja cecha charakteru i musze nauczyć się cieszyć z tego
jaka jestem bo inaczej nic nie ma sensu.

co do zabiegania o ludzi

[owieczkaznieba]

męczyło mnie to przez wiele lat... Miałam poczucie, że jestem jedyną
prowodyrką, pomysłodawczynią a nikt nie odpowiada na moje sugestie
żeby gdzieś wyjść... Całe liceum przesiedziałam w domu (czytanie
książek, muzyka) ale czułam taką pustkę.
Miałam taką koleżankę , która nigdy pierwsza nie odzywała się do
mnie, zawsze ja wychodziłam z inicjatywą. Czułam się obrzydliwie
dzwoniąc do niej, ale tak ją lubiłam...
W tej chwili równiwż mam 23 lata i prawie się wyleczyłam z takiego
destrukcyjnego przywiazania do niektórych ludzi :) hmm człowiek
dojrzewa, robi się silny i im bardziej przestaje Ci zależeć tym
więcej pojawia sie okazji, nowych znajomości :) poza tym otwartość
na świat, uśmiech, ale nie desperacja :)

[kajamaj]

Myslałam, że ten przypadek dotyka tylko nielicznych, ale widzę, że grono osób
takich jak ty (i również NIESTETY ja) jest bardzo duży. To jakaś zbiorowa
samotność w tłumie. Wracam z uczelni, siadam do książki albo surfuję w
internecie. Tak płyną godziny. Czasami gdzieś wychodzę, ale to czasami to raz na
trzy miesiące. Nie jest mi łatwo tak żyć. Niby mieszkam w akademiku, ale nie
potrafię "wyjść do ludzi" (mieszkam w pokoju dwuosobowym, ale sasiadki więcej
nie ma niż jest). Cierpię jeszcze bardziej, gdyż mam ED (eating coś tam) po
prostu przez anoreksję, w bulimię i w obżarstwo. Mam ataki, zabijam samotność.
Jem jem jem, tyję tyję, głodzę się. Niby na zewnątrz wszytsko ok, dobre stopnie,
niby sobie radzę, ale w środku szaleje wichura, łzy lecą często z moich oczu.
Nie jest łatwo być samotnym...

[fergie18]

ja mam 21 lat i czuję to samo co Ty
jesli jestes z Wrocławia to możemy iśc na kawe