On i Ona

[adam-333]

On i Ona. Bardzo się kochają.
On w trakcie rozwodu, z żoną na wojennej ścieżce, Ona po spokojnym
rozstaniu. Od roku mieszkają razem, jest im dobrze. Ale jest
problem, bo Ona systematycznie spotyka się ze swoim mężem. Do tego
dochodzą kontakty telefoniczne, sms-owe i mailowe, jak częste, to
tylko Oni oboje wiedzą...
Najpierw były to spotkania co tydzień, potem co dwa, teraz mniej
więcej raz w miesiącu. Trwają od 3 do ponad 4 godzin. Dla Niego jest
to zdrada, bo to jakby kontynuacja Ich związku, bo mają swój własny
niedostępny dla Niego świat, dla Niej to spotkania z kumplem, jakby
pokuta za rozpad Ich związku. Dla Niego ten kumpel, to wciąż Jej
mąż, dla Niej już tylko człowiek, z którym wiążą Ją wspomnienia.
Ona nie chce z tych spotkań zrezygnować, On nie może się z nimi
pogodzić.
Jakie jest wyjście z tej patowej sytuacji?

[dekadencja1]

adam-333 napisał:

> Jakie jest wyjście z tej patowej sytuacji?

Jedno, a w zasadzie dwa: albo rybki albo akwarium

[gazetowy.mail]

adamie skoro z Twoja byla zona jest "na ostro" to znajdz sobie
jeszcze jaka kolezanke i obecnej pani powiedz że to tylko
przyjaciółka do pogadania

[ca-ti]

adam-333 napisał:

> On i Ona. Bardzo się kochają.


Ludzie, którzy się kochają biorą pod uwagę nawzajem swoje uczucia.
Nie ranią się bez potrzeby, a jeśli zdarzy się tak, że nieświadomie
coś takiego zrobią starają się naprawić swój błąd.


> On w trakcie rozwodu, z żoną na wojennej ścieżce, Ona po spokojnym
> rozstaniu. Od roku mieszkają razem, jest im dobrze. Ale jest
> problem, bo Ona systematycznie spotyka się ze swoim mężem. Do tego
> dochodzą kontakty telefoniczne, sms-owe i mailowe, jak częste, to
> tylko Oni oboje wiedzą...
> Najpierw były to spotkania co tydzień, potem co dwa, teraz mniej
> więcej raz w miesiącu. Trwają od 3 do ponad 4 godzin.



Systematyczność tych spotkań - mimo, iż coraz rzadszych - jest dość
znamienna. To tak jakby więź była wciąż żywa, a im bardzo zależało
na jej pielęgnowaniu.


Dla Niego jest
> to zdrada, bo to jakby kontynuacja Ich związku, bo mają swój
własny
> niedostępny dla Niego świat, dla Niej to spotkania z kumplem,
jakby
> pokuta za rozpad Ich związku.



Ona odeszła od męża? Ma teraz poczucie winy? Zostawiła go dla Ciebie?



Dla Niego ten kumpel, to wciąż Jej
> mąż, dla Niej już tylko człowiek, z którym wiążą Ją wspomnienia.




I na tych cztergodzinnych systematycznych posiadówkach oraz w
telefonach i smsach snują bezustannie wspomnienia? Czyli tak jaby
tamten rozdział nie został zamknięty...



> Ona nie chce z tych spotkań zrezygnować, On nie może się z nimi
> pogodzić.


Patrz wyżej - ludzie kochający się biorą pod uwagę uczucia
partnera...



> Jakie jest wyjście z tej patowej sytuacji?

Zażądać ujawnienia tych spotkań. Zaprosić "kumpla" swojej pani do
domu i snuć te wspomnienia wspólnie. W przypadku zdecydowanej odmowy
z jej strony, postawić ultimatum - on albo ja...
I przestać się bawić w ciuciubakę.

[adam-333]

Tak, to Ona odeszła od męża. A poczucie winy związane jest z tym, że
mąż odszedł z Jej mieszkania i teraz musi wynajmować.
I nie wiadomo, czy te spotkania bardziej potrzebne są Jej, czy
mężowi...
Dla Niego ta więź jest nie do przyjęcia, bo ma poczucie jakby mąż
był między nimi, jakby było ich troje...
Ona tych spotkań nie ukrywa, Ona informuje, że zamierza się spotkać
i tyle.
I ten niezmienny argument, że te spotkania nic nie zmieniają
pomiędzy Nimi...

[ca-ti]

adam-333 napisał:

>
>
> Dla Niego ta więź jest nie do przyjęcia, bo ma poczucie jakby mąż
> był między nimi, jakby było ich troje...


Nie dziwię się, teę byłoby to dla mnie do przyjęcia. Bo jest was
troje, nie inaczej...



> Ona tych spotkań nie ukrywa, Ona informuje, że zamierza się
spotkać
> i tyle.


To bezduszność. Źle pojęta wolność w związku.
Jeśli to tylko kumpel, spotkania w trójkę nie byłyby problemem, a
zdaje się są...



> I ten niezmienny argument, że te spotkania nic nie zmieniają
> pomiędzy Nimi...



Ale przeciez zmieniają, prawdą? Powodują, że powstaje mur
niezrozumienia i żalu po jego stronie.

[marzeka1]

"I ten niezmienny argument, że te spotkania nic nie zmieniają
pomiędzy Nimi... "- to żaden argument, bo w ten sposób tworzy się dziwny
trójkąt,a związek jednak tworzą 2 osoby. Nie wyobrażam sobie takiej sytuacji.

[adam-333]

Jej mąż związał się już z inną kobietą, która pewnie też nie jest
szczęśliwa z powodu tych spotkań. Czyli już nie jest sam. Ale to
wszystko niczego nie zmienia...
Najdziwniejsze jest to, że Ona nie widzi w tym niczego zdrożnego ani
dziwnego. On ma się z tymi spotkaniami pogodzić i tyle. Koniec.
Kropka.
Jedyne co można zrobić, to dać Jej do przeczytania Wasze posty! Ale
czy to coś da...?

[nangaparbat3]

Tez nie widze w tych spotkaniach niczego zdroznego, zwlaszcza jeśli on ma juz
nową kobietę.
Jeśli jednak mowileś Jej, ze one Cie ranią, bolą, że sie ich boisz, że jesteś
zwyczajnie zazdrosny - a ona na TO, że masz sie pogodzic i koniec, to ja bym sie
niepokoiła - nie jej relacje z bylym meżem, ale brakiem empatii.
Podejrzewam jednak, ze mowiłeś Jej raczej o "zdroznosci" Jej postępowania -
wtedy zastanow się, dlaczego nie umiałes Jej powiedziec prawdy (znaczy: co czujesz).

[adam-333]

Ale dla Niego te spotkania plus inne formy kontaktów, to jakaś forma
kontynuacji poprzedniego związku!
Skoro trwają po tyle godzin, to świadczy, że mają mnóstwo wspólnych
tematów i nie mogą się nagadać. A to świadczy o Ich bliskości!
Jedyny pozytyw, że są rzadsze.
On mówił, że te spotkania Go bolą, że nie jest w stanie się z nimi
pogodzić, ale bez rezultatu...
Ona twierdzi, że skoro On jest z żoną na wojennej ścieżce, to nie
znaczy, że Ona ma nie spotykać się z mężem, z którym rozstała się w
pokoju.

[tytus_flawiusz]

a co tu dużo gadać - jesteś nielojalna i tyle. Wszelkie dorabianie "pięknych"
teorii do tego jest obłudą.
Nie można i mieć ciastka i zjeść ciastka ! Proza