milosc bez wzajemnosci

[Gość: pokonany]

Zakochalem sie w cudownej kobiecie. Po kilku tygodniach zdecydowalem sie na
szczera rozmowe. To bylo straszne! Okazalo sie, ze nie jestem jej obojetny
(czuje jakas chemie miedzy nami), ale juz spotkala kogos kto jest dla niej
idealnym partnerem. Czulem ze sie zapadam... Nigdy o nim nie wspominala,
spotykalismy sie i wydawalo sie, ze nasze relacje sie zaciesniaja. Niestety cos
przeoczylem. Wciaz bardzo ja kocham i nie moge sie pozbyc uczucia, ze moge ja
odzyskac. Jednoczesnie blokuje mnie emocjonalnie taki stan "zawieszenia". To
utrudnia mi nawiazywanie nowych znajomosci. Chcialbym sie zdystansowac do jej
osoby jednak to bardzo trudne. Moze ktos ma propozycje na skuteczne "odkochanie"

[Gość: ula]

Chyba jedyny sposób to ponownie zakochać się. Jestem do dyspozycji.
Malwa - łapki trzymaj przy sobie :-))))))))))

A na poważnie to chyba naprawdę najepszy ale też i najtrudniejszy sposób. Powodzenia i
nie podpisuj sie "pokonany" musisz zmienić nastawienie. Dla pociechy Ci powiem, że jak
tu trafiłam też lizałam rany teraz jest mi znacznie lepiej, a były partner chce powrotu - tyle,
że ja już nie chcę. także uważaj wszystko sie jeszcze może odwrócić - tylko cię proszę nie
bądź "pokonany".

[Gość: Aguś]

Gość portalu: ula napisał(a):

> Chyba jedyny sposób to ponownie zakochać się. Jestem do dyspozycji.
> Malwa - łapki trzymaj przy sobie :-))))))))))
>
> A na poważnie to chyba naprawdę najepszy ale też i najtrudniejszy sposób. Powod
> zenia i
> nie podpisuj sie "pokonany" musisz zmienić nastawienie. Dla pociechy Ci powiem,
> że jak
> tu trafiłam też lizałam rany teraz jest mi znacznie lepiej, a były partner chce
> powrotu - tyle,
> że ja już nie chcę. także uważaj wszystko sie jeszcze może odwrócić - tylko cię
> proszę nie
> bądź "pokonany".






Popieram!
jak to jest że jak już wyliżemy rany po rozstaniu to ci nasi byli chcą do nas
wracać? Też tak mam i jestem tym zniesmaczona (zwłaszcza że ta głupawica na jego
tle minęła mi bezpowrotnie).
Na odkochanie potrzeba czasu i niezbędny jest dystans do obiektu uwielbienia,
wtedy widać wady, a jak widać wady to odkochać się łatwiej. Ale generalnie to
czas leczy rany, a na świecie sporo fajnych kobiet.

[Gość: pokonany]

Dziekuje za odpowiedz :) Samo otwarcie sie i opisanie juz mi troche pomoglo
ale swiadomosc, ze kogos to obchodzi jest budujaca. Anonimowosc pomaga w
szczerej wymianie mysli. Piszac "pokonany" czulem sie przegrany w walce o
partnerke z innym mezczyzna. Kompletnie dobilo mnie to, ze gdy go poznalem(!)
okazalo sie, ze jest duzo mniej atrakcyjny niz przypuszczalem. Maksymalna
porazka. Dol jak cholera! Co Ona w nim widzi? Czy ja jestem juz tak
beznadziejny? Wiem, ze podobam sie kobietom, jednak sek w tym, ze tej jednej
nie dosc mocno! Odnioslem wrazenie, ze to jakas pomylka z Jej strony. Ja tego
faceta po prostu nie trawilem. Rozumialbym gdyby byl na prawde interesujacy.
Chyba jej nie znam dosc dobrze...

[Gość: Anka]

Bardzo Ci współczuję - sama przez to przeszłam. Ratowały mnie tylko studia i siostra z którą
chodziłymy na baaardzo długie spacery. Nikt nie może Ci pomóc to trzeba przeżyć. Mam
nadzieję, że ta dziewczyna w końcu zobaczy jaki skarb przeoczyła i będzie z Tobą. Jeżeli nie
to to co Cię nie zabije to Cię wzmocni. Ja po takiej lekcji dorosłam. A przedtem byłam
głupim dzieckiem mimo dwudziestu paru lat.

[Gość: pokonany]

Mam 28 lat i raczej trudno nawiazuje bliskie relacje z plcia przeciwna.
Podkreslam bliskie, bo znajomosci raczej latwo. Po kilku doswiadczeniach
przekonywalem sie, ze kobiety, ktore spotykalem (rowiesniczki lub mlodsze)
oczekiwaly podjemowania decyzji za nich i pelnienia roli umilacza
zycia+zarabiacza. Dlatego bardzo cenie mocne charaktery i niezaleznosc. Dostaje
wysypki jak slysze "badz mezczyzna" lub "szukam prawdziwego mezczyzny". Mam
podejrzenie graniczace z pewnoscia, ze nalezy tlumaczyc to "szukam kogos kto
zalatwi wszystkie moje problemy bo boje sie zyc" lub po prostu
szukam "jelenia". Mozliwe, ze doswiadczenia ze wczesnej mlodosci tak mi
skrzywily obraz jednak wiem ze wiele kobiet tak mysli i co gorsza wielu mlodych
facetow daje sie zlapac na sex. Pozniej kiedy zaczyna byc wazne rowniez to co
wyzej zaczynaja sie rowniez problemy. Moim zdaniem (srednio rzecz biorac)
prawdziwe kobiety zaczynaja sie po skonczeniu 23 lat. Pozdrawiam wszystkie
osoby ktore zadaly sobie trud odpowiedzenia na list i jestem mile zaskoczony
poziomem intelektualnym tego forum. To prawdziwy rodzynek.

[Gość: Aguś]

Masz rację to forum jest bardzo przyjemne. Co do Twojego problemu, to możesz
być pewien że nigdy nie polubisz faceta swojej ukochanej. Znajdziesz w nim
milion wad, będziesz go niemalże nienawidził całym sobą - bo on ma to czego Ty
tak bardzo pragniesz. Myślę jednak że nawet na tym forum spotkasz mnóstwo
kobiet które marzą aby ktoś je tak mocno pokochał jak Ty to uczyniłeś. Ja wiem,
że to nie jest zbyt wielka pociecha, ale może naprawdę jeszcze nic straconego?
Pozdrawiam serdecznie i powodzenia

[Gość: Norma]

Jak to miło słyszeć, kiedy skończyło się juz te 23 lata, że właśnie dopiero
teraz jest się kobietą! Naprawdę!
Nie dziwię się, że jest Ci ciężko. Przecież to tak, jakby coś w Tobie umarło,
prawda? Jakbyś Ty sam trochę umarł? Albo - przestał żyć (to różnica)?Ale myślę
sobie też, że jest tu promyk nadziei. Nie chcę Cie tu wcale epatować tekstami,
że ona zrozumie swój błąd i jeszcze wróci - może tak, może nie. Chodzi tu o
CIEBIE. Moją nadzieję na zdrowie dla Ciebie budzi to, że sytuacja jest w miare
jasna. Powiedziałeś jej, co czujesz, ona określiła się również. Czyste rany
łatwiej się goją. Że jest między Wami chemia? To zwykle wystarcza na kilka
upojnych nocy, a do związku potrzeba czegoś więcej. Ktoś tu napisał, ze nie
możesz polubić rywala - święta prawda. Zressztą - po co w zasadzie? Przecież to
kawał drania - "zabrał Ci kobietę" ( w cudzysłowiu, bo to przecież nie chodzi o
relacje "własnościowe"). Daj sobie czas, niech emocje troszkę się wyszumią. A
jeśli chodzi o to, czego oczekujemy od facetów - faktycznie, są
dziewczyny "bluszcze" (zreszta zanm też takich facetów). Ale równiez osoby
niezależne chcą miew szansę na PARTNERSKIE wsparcie. Chyba nie jestes
zwolennikiem modelu" "Radź sobie sama, wystarczy, że jestem"?!

[Gość: pokonany]

Witam,
Rozumiem, ze to zacheta do odpowiedzi. Nie, nie jestem zwolennikiem
modelu "Wystarczy, ze jestem". To z definicji ma nie wiele wspolnego ze
zwiazkiem. Jakiekolwiek relacje mezczyzna-kobieta rozumiem wlasnie poprzez
WZAJEMNE dawanie. Sam mam niestety dla mnie nature raczej podatna na
emocjonalne zauroczenie - szczegolnie w pierwszej fazie romantycznej
znajomosci. To powoduje, ze dopiero po jakims czasie dociera do mnie, ze
niewiele dostaje w zamian. To spostrzezenie oczywiscie nie dotyczy
najswiezszych doswiadczen z oczywistego powodu. Osoba tak byla (jest) moim
idealem niezaleznej i dojzalej kobiety. Niezaleznie od tego kogo wybrala.
Dziekuje za wymiane mysli i pozdrawiam.

[Gość: Z]

Spróbuj zacząć być obojętnym wobec tego gościa, zacznij się śmiać z niego - to
pomaga. (umiesz już odróżnić obojętnego od wroga?) Dużo rozmawiaj - najlepiej
nie z kolegami przy piwie - piwo tak, ale bez dyskusji. Pociesz się to nie
wyjątek, ale kobiety to nam przypisują winę - przecież mogliśmy się nie
angażować ...(!)

Miłość

[Gość: tomciob]

Witam.
A może pokochasz tego faceta tak jak pokochałeś kobietę, która jego a nie
Ciebie wybrała.
Z pozdr. (tomciob)

[Gość: mariposa]

mala mariposa jest pod wrazeniem!
zakochac sie tak nierozsadnie w tym wieku?!?!

it doesn''t happen to me... it doesn''t happen to me...

niestety? czy na szczescie?????

[Gość: fox]

Gość portalu: mariposa napisał(a):

> mala mariposa jest pod wrazeniem!
> zakochac sie tak nierozsadnie w tym wieku?!?!
>
> it doesn''''t happen to me... it doesn''''t happen to me...
>
> niestety? czy na szczescie?????

Mnie tez jakoś nie buuuuuuuuuuuuuuuuuuu...........Pozazdrościć odwagi. Trzeba
zrzucić bagaż jak Malwina i zaczynać od początku.