"Narwany" maz

[ewax]

Moj maz jest dziwnym czlowiekiem. Jednego dnia mowi mi nienawidze cie (i inne
wyzwiska), drugiego kocham cie i przepraszam. Wiem ze tak naprawde to mnie
jednak kocha. Tylko te slowa ktore bardzo rania. Juz chyba nie moge tak zyc.
Zwracalam sie juz tysiace razy z prosba by podczas dyskusji, czy klotni (o
blahostki!!) nie uzywal takich jednoznacznych stwierdzen i brzydkich wyrazow.
Ale wciaz jest tak samo. Czy on juz taki jest? Czy nie mozna sie zmienic? Co
powinnam zrobic? Pogodzic sie? Pod innymi wzgledami on jest w miare ok. Tyle ze
taki "narwany":(
ewa

[ta_mar_ta]

Nie zmieni się , nie tolerować, uciekać. A skąd wiesz "że tak na prawdę Cię
kocha "?? Czy fakt,ze z Tobą JEST nazywasz kochaniem? Nie " dziwny",ale
okrutny...szkoda słów.
Pozdrawiam Ta_

[Gość: ida]

ewax napisał(a):

> Czy on juz taki jest? Czy nie mozna sie zmienic?

Pytanie chyba powinno brzmieć raczej czy on taki był jak za niego wychodziłaś i
jeśli nie, to dlaczego się zmienił?

[malwinamalwina]

ani okrutny ani narwany - po prostu cie nie szanuje.

[Gość: Ari]

A czy próbowałaś go kiedyś też zwyzywać? Może to nie jest najpiękniejszy ani
najmądrzejszy sposób ale niektórzy jeśli nie poczują na własnej sórze to nie
zrozumieją.

[balbina2]

Mój mąż też czasem tak się zachowuje. Ale nie przychodzi mi do głowy od niego
uciekać - po kilkunastu latach razem wiem, że naprawdę mnie kocha, a różne
słówka wyrywają mu się jakby niechcący - jest dosyć wybuchowy, coś chlapnie, a
potem żałuje. Zresztą przyzwyczaiłam się nie zwracać na to uwagi, bo już dawno
zrozumiałam, że to tylko gadanie, bez pokrycia w rzeczywistości. Jest kochany,
dobry, pracowity i oddany rodzinie bez reszty. A ja też czasem bluznę na niego -
on też się wcale nie obraża. Jeżeli uważasz, że tak jest w Twoim przypadku -
to olej te gadki po prostu. Chyba że (odpukać) on ma do Ciebie rzeczywiście
jakąś złość, to wtedy ...:-(

[Gość: Domana]

ewax napisał(a):


> Wiem ze tak naprawde to mnie
> jednak kocha.

Wiem, że bardzo byś chciała żeby tak było, ale gdyby kochał to by nie ranił w ten
sposób, gdybyś trochę przejrzała na oczy to byś zrozumiała dlaczego jesteście
razem. To co teraz napiszę może Ci się wydać zbyt okrutne, ale najgorsza prawda
jest lepsza niż kłamstwo. Dla niektórych mężczyzn, bycie z kobietą, i bycie dla
niej miłym nie oznacza jeszcze miłości. Niektórzy szukają sobie żony, bo chcą
mieć babę pod ręką jak najdzie ochota na seks. Ty jako kobieta pewnie tego nie
potrafisz zrozumiesz, ale niestety tak jest. Zostaw gbura i znajdż sobie kogoś
kochającego. Ten ktoś będzie miał coś takiego ładnego w oczach, nie wiem jak to
określić - ja mówię na to gwiazdki.

[Gość: Andrzej]

ewax napisał(a):

> Moj maz jest dziwnym czlowiekiem. Jednego dnia mowi mi nienawidze cie (i inne
> wyzwiska), drugiego kocham cie i przepraszam. Wiem ze tak naprawde to mnie
> jednak kocha. Tylko te slowa ktore bardzo rania. Juz chyba nie moge tak zyc.
> Zwracalam sie juz tysiace razy z prosba by podczas dyskusji, czy klotni (o
> blahostki!!) nie uzywal takich jednoznacznych stwierdzen i brzydkich wyrazow.
> Ale wciaz jest tak samo. Czy on juz taki jest? Czy nie mozna sie zmienic? Co
> powinnam zrobic? Pogodzic sie? Pod innymi wzgledami on jest w miare ok. Tyle ze
>
> taki "narwany":(
> ewa

Sa roznego rodzaje inteligencje, a jedna z nich jest inteligencja emocjonalna.
Tu Twoj maz praktycznie zatrzymal sie gdzies w drugiej klasie liceum i ani rusz
do przodu. Jedna z najlepszych miar czlowieka jest mozliwosc kontrolowania swych
emocji. Na nic profesura, piekna sylwetka i bagaznik pieniedzy jak mamy do
czynienia z niedorozwinietym emocjonalnie np. trzydziestolatkiem. A takich
klientow niestety jest na peczki wokol nas. Co zrobisz to juz Twoja sprawa,
ale jesli maz jest chetny do rozmow, to moze cos jeszcze z tego bedzie.
pozdr, Andrzej.

[franco_]

Gość portalu: Andrzej napisał(a):

> ewax napisał(a):
>
> > Moj maz jest dziwnym czlowiekiem. Jednego dnia mowi mi nienawidze cie (i i
> nne
> > wyzwiska), drugiego kocham cie i przepraszam. Wiem ze tak naprawde to mnie
>
> > jednak kocha. Tylko te slowa ktore bardzo rania. Juz chyba nie moge tak zy
> c.
> > Zwracalam sie juz tysiace razy z prosba by podczas dyskusji, czy klotni (o
>
> > blahostki!!) nie uzywal takich jednoznacznych stwierdzen i brzydkich wyraz
> ow.
> > Ale wciaz jest tak samo. Czy on juz taki jest? Czy nie mozna sie zmienic?
> Co
> > powinnam zrobic? Pogodzic sie? Pod innymi wzgledami on jest w miare ok. Ty
> le ze
> >
> > taki "narwany":(
> > ewa
>
> Sa roznego rodzaje inteligencje, a jedna z nich jest inteligencja emocjonalna.
> Tu Twoj maz praktycznie zatrzymal sie gdzies w drugiej klasie liceum i ani rusz
> do przodu. Jedna z najlepszych miar czlowieka jest mozliwosc kontrolowania swyc
> h
> emocji. Na nic profesura, piekna sylwetka i bagaznik pieniedzy jak mamy do
> czynienia z niedorozwinietym emocjonalnie np. trzydziestolatkiem. A takich
> klientow niestety jest na peczki wokol nas. Co zrobisz to juz Twoja sprawa,
> ale jesli maz jest chetny do rozmow, to moze cos jeszcze z tego bedzie.
> pozdr, Andrzej.

Zgadzam sie z przedmowca.
Zauwazylem ze ci klienci sa zarowno zakompleksieni co idzie zazwyczaj w pare z
ich niskim poziomem inteligencji emocjonalnej.

[dogman]

Chyba jestem trochę takim mężem,chociaż naprawdę pracuję nad sobą i zmiany są
zauważalne.Nigdy natomiast nie miałem specjalnych kompleksów ani kłopotów z
otoczeniem.Bardzo kocham moją żonę i po prostu czasami reaguję za bardzo
emocjonalnie.Nie wiem czy lepszym mężem jest taki który jest bardzo
opanowany,szarmancki,kulturalny, a na boku przez cały czas kombinuje,czy taki
który czasem krzyknie ale jest wierny do grobowej deski.

[Gość: Guerilla]

Smieszy mnie takie madrzenie sie w stylu "swiat wokol nas pelny jest
zakompleksionych facetow, itd..." Pachnie mi to hipokryzja i tyle!
Tez jestem pieniaczem i nerwusem. Mam kompleksy i leki, ale nie ukrywam ich
przed moja zona. Ona wie o nich i akceptuje je. Pomaga mi niesamowicie. Zawsze
smialem sie, ze jestem emocjonalnym karlem i ona uczy mnie zyc:-))).
Niemniej zdarza sie, ze w nerwach wygarne jej cos, czego pozniej zaluje... Ale
nie zmienia to faktu, ze potwornie ja kocham. Mysle, ze podobnie jest z twoim
chlopem. Trzymaj sie

[emilla]

No wlasnie.
Czy kwestia godzenia sie na to ze ktos w mojej obecnosci uzywa brzydkich
wyrazow, czy zle sie do mnie odnosi to kwestia tolerancji, milosci,
wybaczenia? Czy moze kultury i smaku? Sa pewne normy wspolzycia i jesli ktos je
przekracza to chyba musi sie liczyc z tym ze np. mi to sie nie spodoba.
Takie codzienne przekraczanie pewnych granic musi bolec.
Ewa ja bym nie wytrzymala!:(
e.

[Gość: Guerilla]

Chyba zrozumialas, co napisalem. To, ze czasem wygarne mojej zonie nie znaczy,
ze robie to w chamski sposob. Jasne, czasem zaklne, ale... no wlasnie. jestem
tylko i az czlowiekiem. a propos, dla siebie tez jestes taka surowa??

[Gość: Domana]

ewuniu! Tak mnie zastanawia czy masz lub planujesz mieć dzieci, bo jeśli tak to
pomyśl o nich - jeśli go nie zostawisz, będą znerwicowane i nieszczęśliwe, ale
jeśli nie planujesz to rób jak chcesz, jednak ja jestem za tym, aby narwani
łączyli się z narwanymi, a normalni z normalnymi.

[Gość: ernest]

Ciekawe jak często panie,są skłonne doradzać innym paniom rozstanie z
partnerem ....kobieca zazdrość,frustracja?

[ta_mar_ta]

Gość portalu: ernest napisał(a):

> Ciekawe jak często panie,są skłonne doradzać innym paniom rozstanie z
> partnerem ....kobieca zazdrość,frustracja?

Ciekawe jak często panowie sa skłonni doradzać paniom POZOSTANIE z partnerem,
który ich nie szanuje i rani?...męska solidarność ?, spojrzenie w lustro?
Ta_

P.S. Zazdrościć poniżania ???