widzieć siebie

[wichrowe_wzgorza]

...
jak nam ( Wam) jest, kiedy zaczynamy (zaczynacie) widzieć siebie - tak
prawdziwie, a nie tak, jak chcielibyśmy myśleć o swoich poczynaniach?
Zazwyczaj myślimy o sobie życzeniowo, intencjonalnie, kiedyś jednak przychodzi
moment ( na szczęście), w którym widzimy, że nasze postępowanie odbiega od
tego, co my o nim myślimy... To cudny moment, chociaż trudny i daje szansę na
lepiej, moim zdaniem.
:)

Kto już tego dotknął?:)

[alfika]

w którym momencie uważasz, że widzisz siebie prawdziwie?
jak rozpoznajesz i odrożniasz obiektywizm od subiektywizmu i to nie
w przypadku rzeczywistości, ale siebie samej?
;)

[by_witch]

Po decyzjach, ktore podejmuje wiem,ze zaczynam widziec siebie. Taka
naga prawde.
Do tej prawdy czasami bywa dluga droga.

Ale tez uwazam to za dobry moment, kiedy wiele mozna zmienic na
lepsze.

[wichrowe_wzgorza]

by_witch napisała:

> Po decyzjach, ktore podejmuje wiem,ze zaczynam widziec siebie.

Decyzje tak, poniekąd, ale czy całkowicie? Bo w każdej decyzji wynikiem jest uda
lub nie uda się, a to jeszcze nie do konca prowadzi do tego, co mam na myśli,
zadając pytania.


Taka naga prawde.
> Do tej prawdy czasami bywa dluga droga.

Miło byłoby do niej dotrzec:) Heh

> Ale tez uwazam to za dobry moment, kiedy wiele mozna zmienic na
> lepsze.

Też myslę podobnie, jest to jakiś punkt wyjścia.

[wichrowe_wzgorza]

Alfiko, też nad tym myślałam, nad punktem odniesienia i wiem, ze nie są nim
tylko ludzkie różne spojrzenia i osądy na pewno. Zdane egzaminy także nie, nie
zdane również nie... Dlatego pytam, chce się dowiedzieć "bardziej".

[kaa.lka]

kazdy moment ma to do siebie ze jest krotki. na szczescie dane jest
nam w zyciu doswiadczac zmian, na szczescie dla tych ktorzy tego
swiadomi: bez dualnego przeswiadczenia ze na lepsze czy gorsze.
na szczescie Ryy;)
Namaste

[wichrowe_wzgorza]

Kaa, słowa są słowy , tylko - fakt, jednak uważam, że jakiś porządek
wartościowania - czy nazwać to plusem - minusem - jest ważny, bo w zasadzie
chodzi o wypośrodkowanie. Czyli świadomość, samoświadomość.
Chodzi w sumie o to, by się zJednać, a jest to Dobre. Tak myslę ino_ja:)

[c2h5ohhh]

ech, wichrowe wzgórza szumią w oddali... ;)
fajnie,że zakładasz,iż spojrzenie na siebie,takie prawdziwe prowadzi do
pozytywnych wniosków. w moim przypadku obróciło się to na gorsze. tzn poznałem w
końcu jak mało jestem wart. wiem,mam bardzo niską samoocenę,cóż poradzić. trzeba
z tym jakoś żyć. pozdrawiam :)

[wichrowe_wzgorza]

c2h5ohhh napisał:

> ech, wichrowe wzgórza szumią w oddali... ;)
> fajnie,że zakładasz,iż spojrzenie na siebie,takie prawdziwe prowadzi do
pozytywnych wniosków.

Hmm, wnioski moga być różne, ale kierunek - nawet z nie najmilszych dla siebie
wniosków - zalezy od nas.

w moim przypadku obróciło się to na gorsze. tzn poznałem
> w końcu jak mało jestem wart.
Nie zrozum źle, jeśli tak poznałeś, to poznałeś więcej chyba, niż ktoś, kto
oszukując siebie uważa, jak wiele jest wart.

wiem,mam bardzo niską samoocenę,cóż poradzić. trzeb
> a z tym jakoś żyć. pozdrawiam :)

Pozdrawiam również i cóż, niech ocena samo nie zakłóca życia:)

[mona.blue]

Zazwyczaj mamy wyidealizowany obraz własnej osoby, a zderzenie z
prawdą o nas samych (często trudną) nie jest zbyt przyjemne. Ale
faktycznie jest to jedyna podstawa do zmian w sobie, fakt, że może
się tymczasowo pogorszyć samoocena, ale w dalszej perspektywie,
szczególnie jeśli popracujemy nad sobą to się zmieni.

Myślę też, że jest to proces ciągły, albo jak kto woli cykliczny -
za jakiś czas znów staniemy przed jakąś prawdą o nas, której nie
rozpoznawaliśmy - i w ten sposób osiągamy coraz wyższy stan
świadomości.

[wichrowe_wzgorza]

mona.blue napisała:

> Zazwyczaj mamy wyidealizowany obraz własnej osoby, a zderzenie z
> prawdą o nas samych (często trudną) nie jest zbyt przyjemne. Ale
> faktycznie jest to jedyna podstawa do zmian w sobie, fakt, że może
> się tymczasowo pogorszyć samoocena, ale w dalszej perspektywie,
> szczególnie jeśli popracujemy nad sobą to się zmieni.
>
> Myślę też, że jest to proces ciągły, albo jak kto woli cykliczny -
> za jakiś czas znów staniemy przed jakąś prawdą o nas, której nie
> rozpoznawaliśmy - i w ten sposób osiągamy coraz wyższy stan
> świadomości.

Prawda? Czasem wystarczy zapytac wprost o to "kim jesteśmy" i już wyobrażenia o
niczym, nikim, nie zarządzą nami, naszym życiem;))

[solaris_38]

miałam taką wizję

ze wszytko co o sobie wiem jest złudzeniem
ale nie może mi być objawione kim jestem gdyż nie uniosłabym tego
nie jestem gotowa pojąc
załamałabym się
tymczasem powoli dojdę i kolejne stopnie odsłonią to co już będzie gotowe
dojrzewać dorastać

nie trzeba być niecierpliwym
gdyż jesteśmy nieskończenie gorsi niż sądzimy
ale i nieskończenie lepsi w tym o czym nie wiemy

[k-57]

solaris_38 napisała:

> miałam taką wizję
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
ze krzyczalas w orgazmie przez 35 minut?

[egzostatyczka]

kto się z czymś najbardziej obnosi,to jak przyjdzie moment próby,
zrobi dokładnie na odwrót.

całowałeś się w ogóle kiedykolwiek?ile Ty masz lat?

[k-57]

egzostatyczka napisa?a:

> kto si? z czym? najbardziej obnosi,to jak przyjdzie moment próby,
> zrobi dok?adnie na odwrót.
>
> ca?owa?e? si? w ogóle kiedykolwiek?ile Ty masz lat?
Xxxxxxxxxxxxxxxx

Kicia. Nigdy sie nie calowalem. Nie potrafie. Powiem ci ze jestem do wziecia. Ile lat? Jeszcze nie mialem tradziku mlodzienczego. Fajnas? Wierze ze miewasz wypieki. Jak wiesz o co mi chodzi. Skad nieszczesna jestes? Masz traktor? Przygotuj referencje swoich partnerow. Zweryfikuje cie

[solaris_38]

takiej wizji nie miałam
nie ćwiczyłam nigdy ESO (ekstensive seksual orgazm) ani nawet tantry w tym
zakresie
bałabym się ze po tak silnych doznaniach to już będzie za mocne na ludzki układ
nerwowy
i będzie działać jak narkotyk
a zatem destrukcyjnie

jestem za stara i za słaba na eksperymenty z narkotykami

[by_luty10]

solaris_38 napisała:

> miałam taką wizję


cha, to sie doczekalem..:))

czy moge wiedziec cos wiecej?.. np. kiedy w jakich okolicznosciach
miala miejsce ta wizja i czy wplynela na Twoje zycie...czy uwazasz
to zjawisko za realne i naprawde mowiace cos o naszej egzystencji?
Twoje zdanie jest dla mnie cenne, gdyz wiem, ze daleka jestes od
histerii czy dewocji...
moze byc na priva, jesli temat dla Ciebie zbyt osobisty... bardzo
prosze o slowo..:)

jedna iskra

[solaris_38]

to nie jedyna moja wizja choć miałam ich na palcach policzyć

z okoliczności pamiętam tylko to ze szłam do łazienki
nie wiem skąd czy ze mnie (rodzaj wglądu)
czy spoza mnie
czułam jakiś rodzaj krótkotrwałego połączenia z krystaliczna spookojną wiedzą
która była jak światło

w zasadzie nie wpłynęła
tyle że było to tak mocne że nie do zapomnienia
ale że mam takich kilkanaście
to miedzy nimi rośnie sieć

i kiedyś wszystko się połączy jedną iskrą

[by_luty10]

solaris_38 napisała:

> z okoliczności pamiętam tylko to ze szłam do łazienki
> nie wiem skąd czy ze mnie (rodzaj wglądu)
> czy spoza mnie
> czułam jakiś rodzaj krótkotrwałego połączenia z krystaliczna
spookojną wiedzą
> która była jak światło

czego dotyczyla ta wiedza, umialabys opisac?
co jest wg Ciebie jej zrodlem?

> w zasadzie nie wpłynęła
> tyle że było to tak mocne że nie do zapomnienia
> ale że mam takich kilkanaście
> to miedzy nimi rośnie sieć
>
> i kiedyś wszystko się połączy jedną iskrą

kiedy zdarzylo sie Ci to po raz pierwszy i po raz ostatni, w
przyblizeniu...

piszesz, ze kiedys polaczy sie jedna iskra ...i co wtedy? co bedzie
potem? czy wierzysz w jakas forme istnienia po smierci?...

:)

łzy drewnianego kota

[solaris_38]

prywatność i osobistość nie ma dla mnie innego znaczenia niż tylko pragmatyczne
czyli nie ujawniam bez ważnego powodu tego co może mi przysporzyć kłopotów

od dzieciństwa mam właściwie to regularnie ?tylko bardzo rzadko - co kilka lat ?
nie łatwo mi sobie to uświadamiać

czasem wywoływały to konkretne zjawiska a czasem było znienacka
ta wiedza dotyczyła
1. przebłysku połączenia bezpośredniego się z innymi świadomościami a był to raz
królik (najwcześniejsze doświadczenie miałam wtedy rok) drzewo albo cokolwiek to
było bo wcale nie jestem pewna raz człowiek i raz ptak)
2. natury całości
3. istoty konkretnych sytuacji życiowych - i tu chce dodać że TE miały wpływ na
życie np
przestałam palić papierosy
pożegnałam się z tatą przed śmiercią
godnie się rozwiodłam
4. wyjście z ciała (dwa razy) zawsze przypadkowe
5. dziwne których nie umiem przyporządkować

pierwszy miałam rok
ostatnie większe klika lat temu
a malutkie półtora ? tygodnia temu

napisałam wtedy wiersz
PO napisaniu tego wiersza przyszła do mnie odpowiedz i poruszyła mnie głęboko

na końcu zacytuję wiersz lecz jest w nim tylko zdumienie dlaczego coś uczyniłam

Co się wtedy stanie
Myślę ze kiedy to się połączy uzyskam spójność wewnętrzną
głęboką synchronizację moich czynów
prostotę
i gotowość na wyzwania którym teraz nie podołałabym
teraz boję się tak wielu rzeczy
zdanie nie lękajcie się która wypowiedział papież jest dla mnie zdaniem
człowieka oświeconego w
oświecenie jest dla mnie stopniowym lub strzelistym procesem uzyskiwania
kolejnych poziomów rozwoju świadomości
znam ludzi oświeconych w pewnych obszarach lecz bardzo niedojrzałych w innych
Najlepiej jest z istotami takimi jak Chrystus de mello
nie mogę znaleźć w nich skazy kompasem mojego serca dlatego we wszystkim słucham
ich z wielka ciekawością

nie wierzę w jakąś formę życia po śmierci ale też nie nie-wierzę
dopuszczam w fantazjach różne rzeczy
ale najbardziej przemawia do mnie wyobrażenie że ja jako ja umrę
lecz jakiś rodzaj energii na takim poziomie jaki zdołam wypracować nadal będzie
istniał i działał
zaś najwięcej wypracuję dobrego inwestując WSZYSTKO w to życie NIC nie
zostawiając na życie jakieś pośmiertne (żadnych nagród, kar, sądów, czyśćców czy
wędrówki dusz)
że pewna część mego „ducha” tak jak grawitacja nadal będzie działać
lecz ja mogę uczestniczyć w jej dojrzewaniu PÓKI jestem

dlatego samobójcom polecam raczej żyć niż nie żyć
bo to co ich zabija pozostanie po nich nadal aktywne i chore
zaś żyjąc nadal MOGĄ to uleczyć

ale to tylko moje fantazje
jestem świadoma gry wyobraźni tęsknot wdrukować i upodobań


dziekuję za Twój list

Był dla mnie ważny
bo tak naprawdę nigdy o tym nie myślałam
to był obszar CZUCIA

a teraz wierszyk o tym jak drewniany kot zapłakał
i ja otarłam mu łzę



łzy drewnianego kota





otarłam łzę
drewnianemu kotu
nawet
nie spytałam
dlaczego płacze
bo spieszno mi było
bardzo

[by_luty10]

solaris_38 napisała:

> łzy drewnianego kota
>
>
>
>
>
> otarłam łzę
> drewnianemu kotu
> nawet
> nie spytałam
> dlaczego płacze
> bo spieszno mi było
> bardzo
>
odczytalem po mojemu..:)

materia ma swiadomosc, a ksztalt materii nadaje swiadomosci
konkretnosc...lzy drewnianego kota sa realne, sa jednak 'magia'
istniejaca poza ludzkim doswiadczeniem i percepcja...(szczegoly na @)
ludzkie zycie wymaga 'pospiechu', czyli skierowania uwagi na jego
biologiczne i materialne strony ...i to nie jest blad..tak ma byc,
to dar...:)

dziekuje za wyczerpujace odpowiedzi...jak myslisz skad pochodza te
doswiadczenia - z mozgu czy spoza...?

[solaris_38]

wydaje mi się za zarówno z mózgu jak spoza
to jak przeskok iskry MIĘDZY czymś jednym i drugim

a na priva zapraszam - to ciekawe sprawy :)

[wichrowe_wzgorza]

że się wtrącę ...

psr.racjonalista.pl/kk.php/s,3414
:)

Może to tak, bez magii, tylko bardzo po ludzku i po Ziemi - jednak...

[solaris_38]

jaki zajeb... artykuł :)

dzięki

R.M. Rilke

[wichrowe_wzgorza]

Oto niebyły zwierz! To właśnie on!
Lecz tego nie wiedzieli. Tak, czy owak,
jęli chód jego, wzięcie i skłon
aż po spokojny oczu blask miłować.

Niebyły był, lecz że go miłowali,
był czysty zwierz. Stworzyli mu dokoła
oddal, a w owej przejaśnionej dali
tak lekko łeb unosił, że już zgoła

Nie musiał być. Za pokarm mu nie siano
dawali, lecz możliwość, że być mógł.
Ta zaś dowiodła go do stanu,


że z środka czoła róg wybujał. Róg.
Podeszło do dziewicy białe zwierzę,
by odtąd w niej i w lustrze żyć i śnieżyć.


;)

[wichrowe_wzgorza]

Wizja, a za nią czucie, które sobie płynie jak chce i kiedy chce, ale czy dokąd
chce?

[solaris_38]

TAK
dokąd naparwdę CHCE

;)
rzeczy CHCĄ się dziać
nawet złe

[impresja_switu]

Jak powiedziała Zofia Nałkowska: "Tyle się znamy, ile nas sprawdzono".

Konfrontacji iluzji z rzeczywistym obrazem siebie rzeczywiście jest trudna, ale
jest też warunkiem dalszego rozwoju. Ważna jest praca nad samoświadomością, bo
to ona jest podstawą sukcesów, konstrukcji dojrzałej osobowości. Podejmując
zadania na miarę możliwości, które są wymagając, ale dają możliwość powodzenia -
poszerzamy swoje granice. Rozwój człowieka trwa całe życie. Nie ma takiego
poziomu funkcjonowania, etapu, który pozwala przestać pracować nad sobą. To piękne:)

[wichrowe_wzgorza]

> Konfrontacji iluzji z rzeczywistym obrazem siebie rzeczywiście jest trudna,
ale jest też warunkiem dalszego rozwoju

Chyba tak, prawda jest może mniej atrakcyjna niż kłamstwo, lecz daje podstawy
dla dalej, rzeczowe. A i prawdą jest, że wszyscy jesteśmy tak samo delikatni - w
tym ludzcy. Wielką rzeczą ( jedną z najbardziej odważnych) jest uznać własną
"małość", bo wtedy jeszcze jesteśmy blisko prawdy o sobie :)

[paco_lopez]

z lotu ptaka każdy jest mniej więcej taki sam. nawet nie słychac co
mówi, ani nie widać co myśli. idzie w lewo idzie w prawo, siada,
wstaje, w końcu kładzie się i śpi. to całe poprawianie siebie jest
upierdliwe. o jakie lepiej chodzi ?

[wichrowe_wzgorza]

Paco, w moim odczuciu upierdliwa jest bezmyślność, którą pojmuję jako myślenie
wyłącznie via własne "ja")
;)