proszę o radę

[magdalenanaw]

[jola_ep]

> Mam córeczkę,która niedługo skończy 14 miesięcy od początku
karmię
ją piersią.po 6 miesiącu próbowałam podawać jej mleko z butli dodatkowo

Nie ma potrzeby podawania dziecku karmionemu piersią mleka modyfikowanego. Jak chcesz uzupełnić jego menu o nabiał, daj jogurt, albo biały serek itp.

> ale chyba sie nie najada wystarczająco.Stanowczo domaga
się piersi,w dzien 2-3 razy.

Mądre dziecko Twoje mleko jest dla niej bardzo wartościowym pokarmem i nic dziwnego, że nadal go potrzebuje To nie znaczy, że się nie najda
Nawet jak jesteś po obiedzie, to skusisz się na kawałek pysznej czekolady? )

> Największym problemem dla mnie jest nocne
> wstawanie min 5 razy!!!zazwyczaj jest więcej pobudek,juz brak mi sił...

Bardziej kaloryczne pokarmy przecież już Twoje dziecko je. Nawet bardziej niż mleko modyfikowane. Pomaga?

Nocne pobudki w tym wieku mają moim zdaniem inny mechanizm niż głód. Dziecko przeżywa jeszcze chyba okres lęku speracyjnego. Odkryło, że jesteś od niego niezależna i możesz odejść. Nie wiem, czy pracujesz?
Dzieci wtedy często pilnują mamy w dzień i w nocy. A czy jest lepszy sposób na przekonanie się o istnieniu mamy niż jej cieplutki kawałek w buzi? Malutkie dzieci najwięcej komórek czuciowych mają w ustach. Z piersią w buzi są najbardziej przytulone, najbardziej uspokojone. A trochę tego potrzebują w tym trudnym okresie, gdy ruszają na podbój świata i poznają smak frustracji (bo tego nie dosięgną, a tamtego mu nie dają )

Jeśli chodzi o bardziej fizyczne potrzeby, to Twoja córka pewnie bardziej potrzebowała by picia, o ile powietrze w domu jest suche. Ale raczej nie tak często.

Czasem jest tak, że dziecko ząbkuje i trudno mu spać. Znowu mama bardziej pomoże, niż kaloryczna kolacja.

Jeśli uspokajasz piersią dziecko w nocy, to dajesz jej bardzo dużo )) Nie tylko jedzenie ))

Moja dwójka zaczęła się budzić na karmienie gdzieś od 8 miesiąca życia (wcześniej przesypiały noce). Ja pracowałam i dlatego wzięłam je do swojego łóżka. Starsza nadal budziła się często (podobnie jak Twoja), ale potem szczęśliwie coraz rzadziej Synkowi wystarczyło, że czuł moje ciepło obok siebie i przestał się budzić tak często, jak wtedy, gdy spał sam. Raz, czasem tylko dwa razy. Jak miały 1.5 roku dostały własne łóżka - ale bez szczebelków. W nocy więc po prostu przechodziłam do nich, kładałam się obok, karmiłam i dalej spałam Jak byłam bardzo zmęczona, to kładłam się z mężem, wstawałam w pokoju dziecka i zupełnie nie pamiętałam, jak się tam znalazłam ))

Ty musisz odnaleźć własną drogę.

Pozdrawiam
Jola

[magdalenanaw]

witam!Obecnie nie pracuję od momentu porodu.Ostatnio zabieram w nocy jka ma
jakieś bóle brzuszka np na łóżko i "spimy" w trójkę z mężem,ale dla mnei to w
sumie żaden wypoczynek,a dla Małej też nie bardzo,bo jest jej za gorąco i poci
się bardzo....
Niestety mam wiele spraw na głowie,mąż na okrągło pracujeod świtu do późnej
nocy,a ja mam na głowie utrzymanie domu,zakupy,rachunki i jego
firmę......pomijając wychowanie dziecka......nie ma mi kto pomóc.Dlatego musze
chyba zrezygnować z karmienia,bo nawet w nocy nie mogę choć trochę wypocząć!!
Wiem,że to dobro dla Małęj,ale za bardzo jest przywiązana chyba i rezygnuje z
innego jedzonka.Chciałabym,żeby zjadłą choć trochę mleka z butli i spała w nocy
dłużej,a cyś żeby był w wypadkach szczególnych,a nie jako głowne menu.
-
www.tik-tak.pl/forum/img/tickers/tickers3407.gif

[jola_ep]

> Obecnie nie pracuję od momentu porodu.[...]
> a ja mam na głowie utrzymanie domu,zakupy,rachunki i jego
> firmę

Ależ kobieto, pracujesz!!
Utrzymanie domu musisz ograniczyć do minimum (np. przejść na mrożonki/gotowce, sprzątać minimalnie itp.). Ale prace domowe dzieci wybaczą.
Jednak te rachunki i firma, to normalna praca. To nic, że w domu. Ja pracowałam poza domem niewiele, ale w pewnych okresach dużo w domu. Moje dzieci zawsze wtedy zaczynały zwracać na siebie uwagę, pilnować, przeszkadzać. Tak, jakby wychodziła do pracy i je zostawiała... One szybciej mi "wybaczały" nieobecność, niż pracę umysłową w domu.

> nie ma mi kto pomóc.

Czy możesz kogoś wynająć na parę godzin? Ja miałam bezrobotną sąsiadkę i obie byłyśmy zadowolone
Może zamiast ruszać do sprzątania, śpij z dzieckiem, gdy ono zaśnie w dzień? (herezja nigdy mi na to sumienie nie pozwalało, ale moja córa domagała się karmienia przed snem i cudowna natura zadbała o to, abym karmiąc - karmiłam na leżąco - sama przy okazji zasnęła )
Spójrz na to tak: Ty też jesteś ważna ))

> zjadłą choć trochę mleka z butli i spała w nocy dłużej,a cyś żeby był w wypadkach szczególnych,a nie jako głowne menu.

Ale tak się chyba nie da. Butelka z mlekiem nie będzie rozwiązaniem. Możesz spróbować odzwyczajać od karmienia nocnego podając butelkę z wodą (bo nie z mlekiem, chyba, że chcesz jeszcze walczyć z próchnicą ). Mi się udało z synkiem (bez butelki, ale potem i tak wróciliśmy do nocnego karmienia piersią), ale z córą by nie przeszło.

Co do spania razem. Jak śpicie? Czy mała śpi pośrodku? Dlaczego jest jej gorąco? Może łóżko za wąskie? Moje dzieci spały zawsze z boku - mąż, ja, dziecko. Miały swoją poduszeczkę, swoją kołderkę. Tak jak w swoim łóżku.
Może rozwiązaniem (jeśli Wasze łóżko jest wąskie) jest kupno np. materaca dla dziecka? Albo dorosłe łóżko, które jakoś zabezpieczysz (choćby układając materacyk z łóżeczka obok niego), bo wtedy w nocy będziesz mogła przyjść na karmienie i się zdrzemnąć obok dziecka?

Jeśli masz dużo siły, możesz spróbować nauczyć dziecko samodzielnego usypiania według jakiejś metody. (choć osobiście nie polecam tych, w których zostawiamy płaczące dziecko samo w pokoju).
To daje większą szansę na sukces niż butelka z mlekiem.

Pozdrawiam
Jola

[magdalenanaw]

Dziękuję za rady.Miło,że jets ktoś,kto rozumie mnie
Niestety wśród sąsiadów to nie ma żadnej osoby której zdecydowałąbym się oddać
dziecko do opieki-sasiadka z naprzeciwka alkoholiczka......a reszta też żyje
swoim życiem.Może znalazłaby się jedna Pani (kiedyś opiekowała się dziećmi
sąsiadów),ale obecnie zajmuje się własnym wnuczkiem,więc dwójką nie dałaby
rady. Na rodzinę na chwilę obecną też nie mam co liczyć....
Spanie w dzien nie wchodzi w grę.JA tylko bedąc w ciąży umiałam zasnąć w
dzień,a teraz jeśli anwet położyłabym się to nie zasnę,wtedy myślę.......a jak
już zaczyna mi się chcieć spać to Małą się budzi więc strata czasu.
Co do butli to chciałabym,żeby zjadła przed snem i spała........całą
noc........marzenie
Jeśli zdarzy się że śpi z nami to po środku,ale to tylko w wyjątkowych
sytuacjach,bo ja od zawsze się bałam spać z dzieckiem,żeby jej czegoś nie
zrobić podczas snu...zreszta ja się męczę wtedy a nie śpię.Mała zawsze spała
sama w łóżeczku.Tylko ostatnio ma jakies problemy z brzuszkiem,może ząbkowanie
też.......już sama nie wiem... i czasami zmęczona wstawaniem co 15 minut biorę
ją na łóżko i wkońcu zasypia (być może posmakowała spania przy mnie i teraz się
też tego domaga)
Butelka z wodą podejrzewam,że tez nie da rady,choć spróbuję.Kiedyś był taki
czas,że zasypiała sama w łózeczku ze smoczkiem,ale potem sie to odmieniło i
teraz zasypia przy piersi,a ta metoda nie wchodiz już w grę
POzdrawiam Magda

[jola_ep]

> Spanie w dzien nie wchodzi w grę.

Moim zdaniem spanie w dzień tylko wtedy, gdy zasypiamy razem z dzieckiem
Czyli ja nie miałam zamiaru spać, kładłam się z córą na tapczanik, karmiłam i jakoś tak oboje usypialiśmy (w czasie karmienia w organizmie matki wydzielają się uspokajające związki) Zwykle budziłam się przed dzieckiem.

> Co do butli to chciałabym,żeby zjadła przed snem i spała........całą
> noc........marzenie

Moim zdaniem to tylko marzenie, że butla z mlekiem coś rozwiąże. Może zaś sprawić dodatkowe problemy. Moja ciocia walczyła z nieprzespanymi nocami i "uzależnieniem" od piersi za pomocą butelki z mlekiem. Doczekała się uzależnienia od butelki i niestety galopującej próchnicy butelkowej ((

> bo ja od zawsze się bałam spać z dzieckiem,żeby jej czegoś nie
> zrobić podczas snu...

Tuż przed urodzeniem mojego pierwszego dziecka moja mama zdradziła mi, że ona też się na początku bardzo bała spać z dzieckiem, aby nie zrobić mu krzywdy. Teściowa poradziła jej wtedy, aby dziecko kłaść wyżej (nie chodzi o wyższą poduszkę), a samemu położyć się niżej (w kierunku nóg)- wtedy na pewno nic mu się nie stanie. To tak na początek. Bo potem rozumie się i czuje, że dziecku nic się nie stanie )) Należy tylko uważać na środku otępiające (alkohol, tabletki nasenne). Robiono też odpowiednie badania w USA.

>Mała zawsze spała
> sama w łóżeczku.

Jeśli mała umiała po odłożeniu sama zasnąć, to znaczy, że problemy są przejściowe )) (nawet jeśli to "przejściowe" oznacza parę miesięcy)

> Butelka z wodą podejrzewam,że tez nie da rady,choć spróbuję.

Dodam tylko, że osobiście nie jestem przekonana do tej metody: bo nawet jak nauczysz, to potem będziesz wstawać, aby dać butelkę..
Ale niektórzy tak robią.

> teraz zasypia przy piersi,a ta metoda nie wchodiz już w grę

To znaczy nie chcesz, aby zasypiała przy piersi, bo wtedy częściej budzi się w nocy? Poczytaj w innym wątku, jak dobrze jest zasypiać przy piersi

Pozdrawiam
Jola

[kakuba]

ja mam taki sposób:
wieczorem po kąpieli córeczka (9 mies.) dostaje butelkę z kaszką (kaszkę
mleczną łatwiej wprowadzić niż mleko modyfikowane, bo jest słodsza i ma
dodatkowy smak owocowy)
potem usypiam ją przy piersi
wiec mała ma i pełny brzuszek i pierś
w nocy owszem budzi się - ale nie z głodu
spokojnie moge ja nakarmić dopiero rano

a nocne pobudki to juz zupełnie inna bajka.. moja córeczka potrafi się obudzic
5-6 razy w nocy... ech... (a ja na 7.00 do pracy wstaję)
już już sie zbieram, żeby to zmienic.. juz nawet 'madrą' ksiażkę kupiłam...
hehehe (musze tylko kilka dni przeczekać bo wyrzyna sie kopejny zabek)

[kakuba]

aha ta ksiażka to "Każde dziecko może nauczyć sie spać"
jest tam wyjaśnione dlaczego dzieci sie budzą w nocy
- bo zwykle wcale nie z powodu głodu!
Musze powiedzieć że całkiem sensownie jest to napisane i opisane sa przypadki
zupełnie takie same jak mój )) i Twój

jest tez metoda jak przestawic dziecko na 11 godzinny sen nocny bez pobudek (z
tym że metody jeszcze nie stosowałam, wiec co do skutecznosci sie nie wypowiem
na razie)

[jola_ep]

> jest tez metoda jak przestawic dziecko na 11 godzinny sen nocny bez pobudek

Czy to jest ta metoda, w której zostawia się niemowlę na parę minut, wychodzi z pokoju, ono ryczy, a autorzy przekonują, że przecież to nic złego?

Pozdrawiam
Jola

[rybkaw]

kakuba napisała:

> aha ta ksiażka to "Każde dziecko może nauczyć sie spać"
> jest tam wyjaśnione dlaczego dzieci sie budzą w nocy
> - bo zwykle wcale nie z powodu głodu!
> Musze powiedzieć że całkiem sensownie jest to napisane i opisane sa przypadki
> zupełnie takie same jak mój )) i Twój
>
> jest tez metoda jak przestawic dziecko na 11 godzinny sen nocny bez pobudek

Polecam te książkę.Dzieki niej nauczyłam spać Małą samodzielnie )(i nie było
to aż tak straszne jak sie wydaje...)
Moja córeczka kiedyś wstawała w nocy po kilka razy - czasem z krzykiem (ma 15
miesiecy) i teraz przesypia całe noce - ewentualnie budzi sie jeden raz.Ale
faktycznie nie stosuje sie takich metod w czasie ząbkowania , gdy dziecko
cierpi i baaardzo potrzebuje mamy.
I potwierdzam - dziecko w tym wieku nie budzi sie już z głodu - to nie
noworodek , który musi jeść co 2-3 godziny .
A jeszcze dla wyciszenia dawałam na początku homeopatyczne czopki viburcol -
dobre też przy ząbkowaniu. To nie środek nasenny ale ładgodnie uspokaja - mozna
dawać nawet w dzien - pomaga przetrwać trudne chwile...

[magdalenanaw]

Hmmm dziękuję wszystkim za sugestie O książce nic do tej pory nie
słyszałam,poszukam.
Woda w butelce z tego co czytam na forum nie jest warta budzenia sie,więc
dzieci ponoć się nie budzą,żeby napić się wody,bo szkoda czasu........??
Viburcol mam.Ostatnio zapisała mi pediatra,bo mała budzi się w nocy i płacze
ostatnio.Podejrzewam,że to brzuszek (bad moczu było dobre),bo mało pije i je
raczej zatwardzające potrawy...no cóż jest niejadkiem i to akurat lubi...Zabki
chyba na razie zastopowały,ogólnie późno zaczeły rosnąć,nma dopiero 7 i nie
widzę,żeby któreś dziąsełko było nabrnięte teraz?!? Wody już dziś nie bedę
dawać,bo nie ma sił walczyć...Może poczekam jeszcze kilka miesięcy jak będzie
więcej rozumieć...

[jola_ep]

> O książce nic do tej pory nie
> słyszałam,poszukam.

Książek, metod usypiania jest mnóstwo.
Od tych bardzo rygorystyczno/drastycznych do tych mniej.

Osobiście jestem przeciwna tym najbardziej drastycznym - takim, co proponują zostawiać płaczące niemowlę samo w pokoju i wychodzić. I jeszcze światło gaszą...
Poszukaj raczej Tracy Hogg (autorka, coś w rodzaju "superniani"). Podobno w "uśnij wreszcie" też nie zakłada się zostawiania płaczącego dziecka.

Ja osobiście ich nie stosowałam (dawniej też już były artykuły na ten temat). Tzn. rytuały tak. Ale już nie zostawianie dziecka. Bo:

- moja córa bardzo źle reagowała na zostawianie jej samej w okolicy roczku i nie chciałam jej fundować złych przeżyć (i tak czasem zasypiała z płaczem, jak wrażeń było za wiele - ale byłam przy niej). Jej po prostu trudno uzyskać uspokojenie przed snem. Choć teraz jest trochę lepiej Sama miałam w okresie dojrzewania problemy z zasypianiem i po prostu wydawało mi się, że ją rozumiem...
Reasumując: bardziej cierpiałabym słuchając jej płaczu za ścianą, niż śpiąc z nią

- synek umiał sam zasnąć To był dla mnie cud jakiś Więc przejściowe problemy z zasypianiem były rzeczywiście przejściowe. Potrzebował poczucia, że jestem blisko w nocy? to mu je dałam. W wieku 18 miesięcy dostał swoje łóżko w swoim pokoju i bez problemu sam zasypiał.

Choć nie... stosowałam Rady z cytowanej książki przerobione przez moją intuicję i znajomość mojego dziecka (+ trochę wiedzy o psychologii dziecka). Ale córa miała wtedy ukończone 4 lata I też nie zostawiałam jej samej, póki nie była na to gotowa.

Więc Tobie też radzę: czytaj co się da, postaraj się zrozumieć _dlaczego_ dziecko się budzi. Poczucie bezpieczeństwa, które kształtuje się w pierwszych latach życia podobno ma ogromne znaczenie dla całego życia. Uczymy zasypiać niemowlę samo, czy też uczymy, że nawet jak samotnie płacze w nocy, to nie może liczyć na pomoc mamy? Więc uczenie tak, ale IMHO bez tego zostawiania na parę minut.
Nie skrzywdzisz dziecka, jeśli nie nauczysz je samodzielnie zasypiać. To tylko Tobie będzie trudniej. Ale za to jakie wspomnienia ))

Ja miałam dobrze: w moich stronach spanie z niemowlakami i malutkimi dziećmi jest tak samo naturalne, jak długie karmienie piersią i kołysanie

Wydaje mi się, że jesteś wspaniałą matką, która po prostu jest zmęczona...
Ostatecznie zrób tak, jak Ci podpowiada intuicja. Jeśli tylko posłuchasz swojego serca - na pewno wybierzesz dobrze. W końcu kto lepiej zna Twoje dziecko?

Pozdrawiam
Jola

[magdalenanaw]

samo zasypianie przy piersi mi nie przeszkadza tak bardzo,jak zostaje czasami z
rodzicami w dzien to usypia ze smoczkiem bujana na rekach.
Posiadam Tracy Hogg "Język niemowlat" w wersji komp. ale jeszcze nie zdążyłam
się z nią zapoznać,bo nie lubię czytac długo z kompa,zwłaszcza,że monitor nie
jakiś lcd tylko zwykły i już zmierza ku swojemu końcowi.

[magdalenanaw]

Kaszka niestety też nie wchodzi wgę Już od 6 miesiąca próbnowałam nauczyć i
niestety na próbach się skończyło Kaszkę jesli jada to łyzeczką np rano,ale
nie na pewno z butli przed snem-wtedy to już ma zakodowane,że ma być cyś i
koniec..........

[kakuba]

jola_ep napisała:

> > jest tez metoda jak przestawic dziecko na 11 godzinny sen nocny bez pobud
> ek
>
> Czy to jest ta metoda, w której zostawia się niemowlę na parę minut, wychodzi
z
> pokoju, ono ryczy, a autorzy przekonują, że przecież to nic złego?
>
> Pozdrawiam
> Jola

tak, to niestety jest ta metoda, choć ja nie nazwałabym tego rykiem

jestem juz po 2 nocach wg tej metody
wcześnie było tak: córeczka (9 mies.) zaspiała przy piersi albo noszona na
rekach, spała obok mnie w łóżku, 5-6 pobudek w nocy,
teraz jest tak:
mała spi w swoim pokoju
1 noc - córeczka zasneła po 50 min, 1 pobudka w nocy
2 noc - córeczka zasneła po 15 min, bez pobudek w nocy

wiec dzis przespałam całą noc po raz pierwszy od 1,5 roku!!!!! (w ciaży
musiałam wstawać w nocy do WC) aż sie dziwnie czułam rano!

jeśli chodzi o ten płacz, to nie był to paniczny płacz, raczej bunt
córeczki: 'ja chce', taki mocny, trudny płacz było może przez 15 min, potem juz
się mała uspokajała stopniowo i tylko troche popłakiwała
nie mówie, że jest łatwo, szczególnie że nie jestem przyzwyczajona do placzu,
bo córeczka w zasadzie wcześniej nie plakała (nie miała kolek, a jak np nabije
sobie guza to płacze bardzo krótko i szybko daje się uspokoić)
no i troche nagiełam tą metodę, bo w ksiażce jest napisane żeby wchodzić do
pokoju dziecka i tylko do niego mówić - no wiec ja wchodziłam brałam córeczke
na ręce, przytulałam, zaśpiewałam kołysankę, mówiłam do niej przez chwilę i
dopiero wtedy wychodziłam...

za kilka dni napiszę jak sprawa wygladała dalej...

[magdalenanaw]

dziękuję za informacje,czekam na wiadomości

[jola_ep]

> no i troche nagiełam tą metodę

Osobiście mi się podoba, jak mamy "naginają" metody dostosowując je do siebie i dziecka Czytałam, że jedna z mam naginała metodę wchodząc już po minucie i też osiągnęła sukces.

Pozdrawiam
Jola

[magdalenanaw]

pomoc rodziców nie wchodzi w grę.... teraz nastała smutny moment w życiu
zmarł teść,czekał mnie wyjazd na pogrzeb 400km,nmie zgodzili się zostać z
dzieckiem.......... więc musze znów liczyć na siebie

[fizula]

Ja nie będę radzić, bo całkiem fajne rady Joli mi się wydały.
Ale jak zwykle nie omieszkam podyskutować o w/w książkach, z których wszystkie
czytałam. Niektóre uwagi o zasypianiu dzieci, które tam można znaleźć są
sensowne, ale sama metoda już niekoniecznie. Po co tak cierpliwie przez
pierwszy rok budować poczucie bezpieczeństwa, żeby teraz je rozwalać skuteczną
metodą? Po co właściwie uczyć, że dziecko może na nas liczyć, na nasze
przytulenie, dotyk, żeby któregoś dnia to zacząć podważać? Po co marnować tyle
dobra, którym już obdarzyliśmy dziecko: jego zaufanie, poczucie bezpieczeństwa,
spokoju. I właściwie po co tyle czasu starać się rozumieć własne dziecko, żeby
teraz zamykać się przed nim, łamać go, kiedy jest najbardziej potrzebujące,
zmęczone i bezbronne, pozwalać, by własne serce stawało się kamienne wobec
płaczu dziecka. I potem po próbach takiego usypiania, to chyba już trudno
odróżnić, czy to dziecko płacze ze zmęczenia, a może już z bólu, bo się
pochorowało z tego powtarzającego się płaczu. A potem to przecież może płakać
ze strachu, z obawy (uzasadnionej) przed nowym odejściem mamy,ale to już się
nie liczy, bo liczy się tylko metoda i to, że skuteczna. To ja już wolę
nieskuteczne metody, ale które i ja, i dziecko będziemy w stanie polubić.
I skoro jesteśmy takie zmęczone, to tak, jak Jola radzi, może warto się
zastanowić, jak zadbać o siebie, o swój odpoczynek, wygodę, zadowolenie,
pozwalając równocześnie dziecku jak najspokojniej dojrzewać, nie na siłę.
Ja się z Wami nie zgadzam, że dziecko w drugim roku życia nie może potrzebować
w nocy mleka matki. Skoro eksperci zalecają i w drugim roku karmienie, według
potrzeby dziecka, to widocznie mają jakieś przesłanki ku temu. Zresztą jeśli
Wasze maluchy nie ssą często w dzień, to nadrabiać muszą braki w nocy. W drugim
roku życia mleko matki nadal jest bardzo ważnym składnikiem diety dziecka, bo
np. jego przewód pokarmowy w dalszym ciągu dojrzewa, bo dalej jest bardzo
nieodporne, bo bardzo szybko się rozwija, a kobiece mleko ułatwia, wspiera ten
wszechstronny rozwój.
Mam znajomą mamę, która odstawiała od piersi swoje dzieciaki (trójkę) właśnie w
podobnym wieku, po roku, półtorej roku przestawiając je właśnie na butelkę. I
cała trójka miała koszmarne problemy ze spaniem, wielokrotnym budzeniem się w
nocy.
Jak najgorzej wspominam własne "uczenie" przesypiania najstarszej Liduni. O
wiele lepiej sypiał i sypia Daniel, który był "nieuczony" przesypiania, ssał
dokąd chciał. Tylko ja nauczyłam się spać i karmić go przez sen, nie wybudzając
się zbytnio. Ponieważ dużo ssał w dzień, rzadko w nocy. I najważniejsze śpi
bardzo spokojnie, nie nerwowo. Po nim widać, że lubi spanie. I chyba o to
chodzi, żeby nauczyć dziecko polubić spanie, żeby się nie bało spania. A po
tych metodach (generalnie rzecz biorąc wszystkie te metody są bardzo podobne)
mam wrażenie, że dzieci mają prawo bać się spania, a na pewno go nie lubić.
Życzę pogodnych snów z uśmiechniętymi dziećmi :o)

[kakuba]

noc 3. - córeczka zasnęła po 3 min. w nocy nie było żadnej pobudki, mała
obudziła się rano ok. 5.15 (ja i tak wstaje o 5.30)

myśle, że gdyby działo sie jej cos złego - to tak szybko by nie zasneła,
nie jest zestresowana, ani przestraszona, raczej w tym wypadku jej poczucie
bezpieczeństwa nie zostało zaburzone
myślę że teraz wieczór jest nawet milszy niż wcześniej bo po kąpieli doszło nam
dodatkowe poł godziny wspólnej zabawy, przytulania, chichrania się itd
potem spokojnie biorę ją do jej pokoju, przytulamy sie jeszcze przez chwile,
coś jej śpiewam (jak to dobrze, ze jeszcze nie wie, jak strasznie fałszuję
kłade ją, mowie dobranoc i wychodzę... wczoraj mała kilka razy 'kwekneła'
pokręciła sie żeby znaleźć sobie wygodna pozycje i zasnęła... naprawdę po 3
minutach już spała... wczoraj był 3 dzień nowych 'porzadków'... nie wydaje mi
się, żeby działa sie jakaś krzywda mojej córeczce... kiedyś 5-6 razy w nocy
budziła sie z płaczem.. teraz tego nie ma... wiec moze nawet jest lepiej?

[fizula]

kakuba napisała:

> noc 3. - córeczka zasnęła po 3 min. w nocy nie było żadnej pobudki, mała
> obudziła się rano ok. 5.15 (ja i tak wstaje o 5.30)

To rozumiem czyli u Was się to sprawdziło bez torturowania dziecka. Ale z tego
co czytam, to często dziecko wiele dni potrafi godzinami płakać, usypiać nie po
kwęknięciach, ale po rozpaczy. Przecież dla takiego malucha nawet pół godziny
nawet przerywanego płaczu, to koszmarnie długo. Zresztą dla rodziców też.
Z tego co pamiętam według autorów 2 tygodnie może trwać uczenie czyli
wypłakiwanie się z przerwami. Ale co z tymi dziećmi, co się nie nauczą? Nauczą
się, że wieczór to czas osamotnienia i rozpaczy.
Mój Danielek pomimo, że "nieuczony" już ponad rok śpi twardo, zdrowo całe noce
kładzie się spać pogodny i budzi również zadowolony.
Czuję taką potrzebę rozpowszechniania przekonania, że nie tylko rodzenie
powinno być po ludzku, w zgodzie ze sobą i z dzieckiem. Ale także odstawianie
od piersi, usypianie dziecka. Jakby ktoś mi mógł wydać, to bym na ten temat już
książkę napisała, bo tyle ciekawych materiałów zebrałam, trochę na sobie się
nauczyłam :o)
Pozdrawiam!

[kakuba]

wiesz fizula tak się teraz zaczęłam zastanawiać nas tym zagadnieniem poczucia
bezpieczeństwa
w tej książke jest wyjaśnione że dzieci moga płakać w sytuacji, gdy zasypiajac
mają rodzica tuż obok, a jak sie budzą to rodzica nie ma - i zaczynaja płakać
bo sytuacja jest inna niż kiedy zasypiały
i to sie u mnie sprawdza
jak córeczka sama zaśnie - to po przebudzeniu nie płacze - bo widzi że jest tak
samo jak było
wczesniej usypiałam ją przy piesi (lub mąż na rękach) i zawsze jak sie budziła
w dzień to zaczynała płakać (bo ja np w czasie jej drzemki byłam chocby w
pokoju obok lub w kuchni)
oczywiscie to kwestia indywidualna i każda mama/tata muszą poznać własne
dziecko, własne możliwosci i tak dobrać zasady domowe żeby pasowały i dziecku i
rodzicom

[fizula]

Właśnie tak, jak piszesz. Książka ta rzeczywiście trochę wyjaśnia odnośnie
prawideł dotyczących snu i zasypiania, ale dziecko jednak trochę traktuje
instrumentalnie. Empatii, jakiegoś wczucia się w sytuację dziecka to nie
znajdziesz tu za wiele. Ale po co rozumieć swoje dziecko, skoro nie chodzi tu
wcale autorowi o rozumienie swojego dziecka, jego zachowania, bycie z nim w
zgodzie, tylko o skuteczną zmianę jego zachowania (aż mnie korci, żeby
powiedzieć "tresurę"). I tą skutecznością się przede wszystkim chlubi autor.
kakuba napisała:
>dzieci moga płakać w sytuacji, gdy zasypiajac
> mają rodzica tuż obok, a jak sie budzą to rodzica nie ma - i zaczynaja płakać
> bo sytuacja jest inna niż kiedy zasypiały
To jest część generalniejszej zasady stałości (dlatego małe dzieci tak lubią
zabawę w "a kuku" i w chowanego). Zresztą wystarczy odrobina zrozumienia
własnego dziecka. Tak jak my spodziewamy się, że zasypiając we własnym łóżku z
mężem obudzimy się we własnym łóżku również z mężem, a nie np. babcią na
dworze. Tak samo dziecko uczy się spodziewać się (dopiero pod koniec drugiego
półrocza), że skoro zaśnie w jakimś miejscu, z kimś, to w tym samym miejscu i z
tą samą osobą spodziewa się obudzić. A jeśli tak nie jest, to co najmniej
bardzo się dziwi albo i może nie na żarty wystraszyć.
Wypada pogratulować, że wy tę metodę przełknęliście bezboleśnie i że dziecku
odpowiada, szybko się nauczyło, że podczas usypiania jest samo.
Ale warto też nie ograniczać się do tej jednej poznanej rzeczy (z psychologii
rozwojowej), zasady stałości. Inni psychologowie z kolei zwracają uwagę, że w
tym wieku równie ważna co potrzeby biologiczne (głód itd.) jest potrzeba
przynależności, przywiązania. I jak to jest z naszą rodzicielską konsekwencją,
odpowiedzialnością za swoje postępowanie, logiką, że przez cały rok, półtorej
uczymy dziecko, że przede wszystkim na nas może polegać nawet, gdy jest
zmęczone, gdy przeżywa najtrudniejsze chwile dnia, a potem w ciągu kilku dni
chcemy nauczyć czegoś przeciwnego: "Radź sobie sam." Wedle konsekwencji
przynajmniej można by dziecku dać tyleż samo czasu na oduczenie się tego, ile
wcześniej uczyliśmy je tego.
> oczywiscie to kwestia indywidualna i każda mama/tata muszą poznać własne
> dziecko, własne możliwosci i tak dobrać zasady domowe żeby pasowały i dziecku
i
>
> rodzicom
Trochę tak. Ale nie do końca. Relacja rodzic-dziecko nie jest symetryczna, nie
jesteśmy z dziećmi dla siebie partnerami, bo np. to my powinniśmy odpowiadać za
nie, za jego samopoczucie w pewnej mierze też, a ono za nas niekoniecznie. Stąd
nie zawsze wszystko w wychowaniu dziecka musi być takie przyjemne, bo przede
wszystkim od siebie trzeba wymagać, a wymagania od dziecka stosownie do jego
wieku. Według moich obserwacji nieodpowiednim wymaganiem w stosunku do rocznego-
półtorarocznego dziecka jest przesypianie całych nocy. I z tego powodu bardziej
czasami zwracam uwagę na potrzeby moich dzieci, bo sama potrafię więcej
wytrzymać niż one.
Największe obawy wzbudza we mnie ta metoda pod tym względem, że można
tak "dobrze" dziecko nauczyć zasypiać i spać samodzielnie, że nawet gdy będzie
potrzebować naszej pomocy, to się o nią nie upomnie. "Bo mama i tak nie
przychodzi. Noc to pora, kiedy rodzice nie reagują na moje potrzeby, obawy,
smutki itp".
Zdrówka życzę!

[magdalenanaw]

no i robię aktualnie badania,dziś usg,wczoraj morfologia,mocz ogólny,a dzis
posiew....