UMIECIE SIE CIESZYĆ Z CIĄŻY NAJBLIŻSZYCH???

[matrix2618]

CZEŚĆ DZIEWCZYNY W SIERPNIU BYŁAM W CIĄŻY BARDZO SIĘ CIESZYŁAM Z MĘŻEM DOPÓKI
NIE USŁYSZAŁAM ŻE TO CIĄŻA POZAMACICZNA.MIAŁAM LAPAROSKOPIE STRACIŁAM DZIECKO
JAK WY BARDZO MI PRZYKRO!!! POZOSTAŁO PIĘTNO NIE UMIEM SIĘ CIESZYĆ TAK JAK
POWINNAM Z CIĄŻY MOJEJ BRATOWEJ WŁAŚNIE SIĘ DOWIEDZIAŁAM ŻE JEST TZN.CIESZE
SIĘ I TO BARDZO ŻE JEST I WSZYSTKO JEST TAK JAK POWINNO BYĆ ALE TO NIE JEST
TAKA RADOŚĆ JAK POWINNA BYĆ!
JAK WY MACIE CZY COŚ NIE TAK JEST ZEMNĄ???

[mamamilochy]

ten typ tak ma, u mnie było podobnie, jak słyszałam że ta lub inna w ciąży coś
mnie w dołku cisnęło, że mi się nie udało, że inne są w ciąży, dobrze się czują
i specjalnie o siebie nie dbają. Głowa do góry, próbuj dalej, ja po cp urodziłam
zdrowe, śliczne dziecko i od kwietnia jestem mamą.

[zaba_i_kijanka]

Rozumiem cię doskonale w termine w którym moje ew dziecko miało się
urodzić mojemu bratu urodziły się bliźnaczki, mojego męża bratu dwa
miesiące wcześniej urodziła się córaczka a dwa miesiące później
znajomym bliskim synek, już nie wspomne o dalszych znajomych. Było
mi cięzko właściwie jest do tej pory bo ja nadal nie doczekałam się
mojej nadzieji

[matrix2618]

MAM NADZIEJE ŻE I MY SIĘ DOCZEKAMY I BĘDZIEMY WSPANIAŁYMI MAMAMI.
MY Z MĘŻEM ZNÓW ZACZYNAMY SIĘ STARAĆ ZOBACZYCIE BĘDZIE DOBRZE CO DZIEŃ SOBIE TO
POWTARZAM MAM NADZIEJĘ ŻE KOSZMAR SIĘ NIE POWTÓRZY!!!
ANI MI ANI WAM!!!

[agaa66]

Hej,
już myślałam, że tylko ja jestem taka wstrętna, że nie potrafię się cieszyć ze
szczęścia mojej koleżanki - zaciążonej.
Mam podobną sytuację, byłyśmy razem w początkach ciąż, moja okazała się
pozamaciczna i już jej nie ma, ona oczekuje na dzidzię. A ja drętwa, nie
potrafię z nią rozmawiać, ciężko się spotkać, narazie jeszcze jej tak brzucha
nie widać i boję się pomyśleć co będzie jak już będzie widać. Boli mnie to
okropnie, nie wiem co robić. Nie chcę stracić koleżanki!

[matrix2618]

agaa66 nie jestes wstretna tak jest ze ciaze innych nas bola powiem
ci ze to prawda ze czas leczy rany choc moja jeszcze sie saczy to
jak polozylam reka na brzuszku bratowej bolalo okropnie ale jak
poczulam ruchy to bylo niesamowite wczoraj bratowa wyszla ze
szpitala jest w szostym miesiacu ciazy a kosci lonowe sie rozchodza
jej jak w dziewiatym musi teraz uwazac by nie poronic i uswiadomilam
sobie ze zycie idzie dalej i trzeba z niego korzytac ile sie da moje
malenstwo nie narodzone bedzie zawsze w moim sercu i nie zapomne
nigdy

[matrix2618]

to znowu ja zobaczysz kochana ze jak polozysz reke na brzuszku
kolezanki jak maluch cie kopnie scisnie cie w gardle przypomni ci
sie twoj koszmar jaki przezylas ale to kopniecie jest niesamowite
czujesz ze rodzi sie nowe zycie a na ciebie przyjdzie czas zobaczysz
doczekamy sie swojej pociechy i bedziemy wspanialymi mamami sciskam
mocno i trzymam kciuki

[agaa66]

Hej,
kochana jesteś, dzięki.
Jak ja czytając to już beczę, na samą myśl o noworodku płaczę. Ostatnio
oglądałam 2 odcinek tego nowego serialu Usta Usta i tam jedna rodzi, jest
śmiesznie i w ogóle a ja beczałam. Ja wiem, że czas leczy rany ale czuję się
taka popsuta, ułomna.
Teraz jestem na etapie biegania od lekarza do lekarza, aż trafię na takiego,
który mnie nie zawiedzie nawet jeśli znowu mi się coś takiego przytrafi.

[mania-3004]

witam was dziewczyny!
niestety nawet jak bardzo bym chciała to nie potrafie w żaden sposób
cieszyć się ciążą najbliższych...przeszłam koszmar dwóch poronień i
jednej ciązy pozamacicznej.Od dwóch lat staramy się z mężem o drugie
dziecko,mam już synka który we wrześniu skończy 3 latka i jest całym
moim światem.Synek jest z pierwszej ciązy która była
prawidłowa ,niestety po niej nastąpiła lawina nieszczęść,najpierw
poronienie,potem ciąża pozamaciczna i miesięczny koszmar w
szpitalu.W styczniu minął rok od operacji a w lutym poroniłam
trzecią ciąże i nie moge sobie poradzić z tą traumą...Wkoło
najbliżsi i znajomi chwalą się ciązą a ja normalnie zazdroszcze i
wstydze się że takie mam odczucia ale naprawde nie potrafie się
cieszyć czyjąś ciążą ...zaczynam sobie uświadamić ,że synek to
będzie moje jedyne dziecko i nigdy więcej już nie będzie mi dane
poczuć dzieciątka pod serduszkiem.Nie moge zrozumieć dlaczego w
pierwszą ciąże zaszłąm normalnie i wszystko było ok a pużniej
napłynęły same nieszczęścia...czy kiedyś los się odwróci??
pozdrawiam was serdecznie..

[agaa66]

Rozumiem cię doskonale.
A pomyśl, że ja jeszcze nie mam w ogóle dzieci i ta okropna myśl, że mogę nie
mieć własnych...
Ja też mam cały czas w głowie pytanie "dlaczego???????".
Niby ze mną wszystko dobrze ale się przytrafiło i już. Jak sobie z tym
poradzić??????????

agaa66

[mania-3004]

Niestety nie ma odpowiedzi na te nasze pytania...a jak sobie z tym
radzić? ja niestety sobie nie radze,choć wiem że jestem w lepszej
sytuacji niż wiele kobiet które wcale jeszcze nie mają dzieci ale
uwierz ,mi równiez jest cięzko...choć w głębi duszy czuje ,że wkońcu
los się odwróci i będziemy szczęsliwymi mamami czy to mając jedno
czy dwoje czy troje dzieci

mania-3004

[agaa66]

Otóż to! Trzeba wierzyć i jedynie to mnie trzyma przy życiu. Na razie się nie poddam

[tymonka30]

po przejściach i przy nieudanych staraniach to całkiem naturalne, że ciężko się
cieszyć z ciąż znajomych. ja nie potrafiłam! jeszcze bardziej mnie bolała moja
niepłodność !!! i jeszcze bardziej cierpiałam nad swoim losem!

[agaa66]

Hej,
ja ciągle cierpię. I wiecie co, myślałam, że z czasem będzie lepiej, a tu jest
odwrotnie, ostatnio normalnie mi się rzuca. Najchętniej bym siedziała na tym
forum i z wami pisała tylko na ten NASZ temat. Obłęd!

agaa66

[mania-3004]

Tego niestety nie da się zapomniec...tylko częściowo zamaskowac rany
ale i to przychodzi z trudem...

[agaa66]

Hej,
wiesz tak myślę, że chyba nawet nie powinnam zapomnieć. To kolejne
doświadczenie, przeżycie do naszych "kartotek".
W piątek byłam w świetnego lekarza, przebadał mnie gruntownie, obejrzał
wszystkie badania, wszystko wypytał i wlał we mnie ogrom nadziei. Jestem dobrej
myśli.

[mania-3004]

Hej,
to super wieści bardzo się cieszeja byłam w środe u mojego ginia
na monitoringu na który chodze już od śierpnia zr-mam potwierdzoną
owulacje.Pękły mi dwa pęcherzyki w prawym jajniku więc szanse
mam,martwie się tylko jedną rzeczą...w styczniu tego roku minąl
już rok od operacji a nadal efektów(ciązy)brak...bardzo mnie to
dołuje bo praktycznie w sierpniu tego roku minie dwa lata odkąd
zaczęliśmy się starać o drugie dziecko...ciesze się że chociaz
owulacja wróciła bo czekałam na nią 8 miesięcy od czasu
opercji...Mam nadzieję,że teraz 8 kwietnia będe mogła się cieszyć z
dwóch kreseczek na teście
dziewczyny trzymajcie kciuki...
A i jeszcze jedno jeśli nie uda mi się w tym cyklu to zaraz po @
wybieram się na hsg tak zdecydował mój lekarz-oby wszystko było
dobrze.
Niestety pojawiające się ciąze wkoło nie działają dobrze na moją
psychike...czuje się wtedy jak taki wyrzutek...mam nadzieję,że to w
końcu się zmieni...
Oj ale się rozpisałam,pozdrawiam was wszystkie dziewczyny

hej

[agaa66]

Hej,
trzymam kciuki tak bardzo, bardzo mocno.
Wiesz teraz wiosna, wszystko się budzi do życia, może i w nas się coś w końcu
obudzi

[matrix2618]

Cześć Dziewczyny
Mineło już dużo czau czasu jak pisałam.
Widzicie myślałam że umiem się pogodzić ze stratą MALEŃSTA ale niestety moja operacja już była dawno a ciąża smojej Bratowej już dawno się rozwiązała,a ja myślałałam że dawno się pogodziłam do czasu jak muj mąż zrobił badania i okazało się że czeka nas nas najprawdodopodobniej invitro.Dziewczyny już nie mam sił mój mąż jak się dowiedział to nawet nie chce słyszerć że ma małe szanse na dziecko. Wiecie że nawet rodzina nie wie o tym i jest mi coraz ciężej to utrzymać w tajemnicy Kocham swoją Mame i nie mogę jej tego powiedzieć!!!!
POMOCY

[agaa66]

Hej,
tak bardzo wam współczuję. Ja jestem po 2 ciążach pozamacicznych - mam 1 jajowód i nie wiem jaki on jest - na razie boję się próbować bo właśnie boję się informacji, że zostaje nam tylko in vitro. Bardzo bardzo wam współczuję. A czemu nie możesz powiedzieć mamie, wyżalić się? Nie można tak samemu nosić tego w sobie. lepiej ci się zrobi jak się wygadasz - zwłaszcza, że piszesz, że kochasz mamę więc pewnie będzie umiała zachować to dla siebie i na pewno rozmowa z nią cię pokrzepi.

[kah777]

Ja jestem nowa na tym forum. Jutro będzie 4 tygodnie po operacji. Mam usunięty jajowód i przed oczami widok bijącego serduszka mojego maleństwa. Niestety biło w jajowodzie. Staralismy się prawie rok i tez życie okazało się niesprawiedliwe Boję się próbować, bo nie chce znowu przez to przechodzić. Dziewczyny powiedzcie kiedy dostałyście okres, bo u mnie ciągle nic. Agaa66 po jakim czasie od pierwszej CP zaczęłaś się starać o dzidzie i ile Ci to zajeło?

[agaa66]

Okresy zarówno po pierwszej laparoskopii jak i po drugiej dostałam w sumie szybko - po ok 4 tygodniach. Ale po usunięciu jajowodu pierwsze trzy okresy były koszmarne - okropnie obfite - chyba wszystko się tam oczyszczało - nie będę opisywać (możecie sobie wyobrazić).
A po jakim czasie zaczęliśmy się starać? Po 5 miesiącach poczułam troszkę odwagi, a zaszłam tak naprawdę po 7 miesiącach od operacji. A wiecie, że jak na ironię obie operacje miałam 25-go. Nienawidzę tej daty!

[matrix2618]

Hej Dziewczyny,
agaa66 dziękuje za miłe słowa mam nadzieję że u nie czeka was in vitro (okropne słowo )
ale badnia wrto zrobić!!! ja mam prawie 31 lat mój zegar bije a mój mąż nie chce się pogodzić że musi się leczyć i wpierw czeka nas inseminacja nieche nikomu tego mówić iść do lekarza,prosi mnie bym nikomu nie mówiła dlatego nie chce tego robić. Jest mi trudno ale nie chce męża zdradzić prosił mnie narazie abym nie mówiła więc tego nie robie jedynie to forum mnie trzyma!!!
Tu jesteśmy wszystkie ze swoim cierpieniem i możemy sobie pomuc nawzajem w rozmowie i wygadaniu sie.
Zobaczycie że będziemy szczęśliwe z NASZYMI ANIOŁKAMI!!!

[agaa66]

Nie ma sprawy. Słowo mają moc - potrafią wiele zmienić. Ja po moich tragediach spotkałam się z baaaardzo różnym podejściem ludzi - moich bliskich, znajomych do tematu, do mnie.
Teraz już się uodporniłam i potrafię się odgryźć, ale ile więcej łez wylałam właśnie przez innych, ich niezrozumienie, niewłaściwe słowa.
Wiem, że nikt nie jest w stanie czuć tego co my, bo nie przeżywszy czegoś możemy tylko teoretyzować ale kurcze trochę wyczucia, delikatności może chyba każdy wykrzesić z siebie.

[kah777]

Ja mam zamiar być szczęliwa z moim Aniołkiem i nie poddam się. Mój mąż jest przerażony, boi się o mnie. Ja też się boję, ale jeszcze raz spróbuję. Nie chce po upływie kilku, kilkunastu lat żałować, ze się poddałam.

[matrix2618]

agaa66
BARDZO DZIEKUJĘ ZA MIŁE SŁOWA
TAK TO PRAWDA SŁOWA POTRAFIĄ RANIĆ ALE I KOIĆ BÓL MAJĄ MOC JAK NAPISAŁAŚ ...
TEŻ POTRAFIĘ SIĘ ODGRYŚĆ LUB ZACISNĄĆ ZĘBY CZEGO NIE POTRAFIŁAM KIEDYŚ...
ALE NIE UMIEM SOBIE PORADZIĆ Z NAJBLIŻSZYMI NIBY STARAM SIĘ UDAWAĘ ŻE JESTEM SILNA ALE JAK TYLKO OD NICH ODCHODZĘ TO SIĘ ZOZKLEJAM MOŻE DLATEGO ŻE TRZYMAM W SOBIE ALE BĘDZIEMY SZCZĘŚLIWE ZOBACZYCIE