skąd się bierze nadżerka?

[Gość: ewa]

skąd się biorze nadżerka? Czy może pojawić się na skutek współżycia
seksualnego np częstego?

[to_jaaa]

pro-femina.com/nadzerka.htm

[Gość: zaraz_zaraz]

"Normalnie występujący nabłonek wielowarstwowy płaski jest zastępowany
nabłonkiem walcowatym pochodzącym z kanału szyjki macicy. Nabłonek ten jest
czerwony i ziarnisty, co czyni szyjkę macicy zaczerwienioną, zerodowaną. Inną
nazwą nadżerki jest owrzodzenie szyjki macicy"

To jest straszliwa bzdura.
Ektopia nabłonka gruczołowego czyni tarczę czerwoną, ale nie "zerodowaną" czy
"owrzodziałą". Jest to mylenie dwóch pojęć - ektopii, która jest stanem
fizjologicznym, występuje w większości przypadków i nie wymaga żadnego leczenia
i nadżerki, która jest ubytkiem nabłonka (a nie jego zamianą na inny rodzaj
nabłonka) i występuje bardzo rzadko.

I jeszcze...

[Gość: zaraz_zaraz]

Jeśli by już szukać czegoś, co na popularyzujących wiadomości medyczne portalach
jest zbliżone do prawdy, można by polecić to:
www.resmedica.pl/ffxart11993.html
Chociaż też w wielu miejscach z prawdą się mija.

A najbardziej godna polecenia i przypomnienia jest lektura fragmentu
podręcznika, który zmieścił kiedyś na forum ob-gynaec:

"Cytat z podręcznika "Ginekologia" pod red. prof. Słomko; rozdział "kolposkopia"
napisany przez prof. Madeja:

Przy kwalifikacji terapeutycznej zmian szyjki macicy kolposkopia jest
niezastąpiona. Do podjęcia decyzji, czy leczyć, czy najpierw weryfikować zmianę
histologicznie, nie wystarcza w żadnym przypadku ocena makroskopowa uzupełniona
badaniem cytologicznym rozmazu pochwowo – szyjkowego. Niektóre stany szyjki
macicy, jak np. ektopia, mogą być rozpoznawane w sensie definitywnym już w
czasie pierwszego badania kolposkopwego.
Z całą pewnością niezastosowanie kolposkopii i opieranie się w rozpoznawaniu
zmian podejrzanych wyłącznie na wynikach rozmazu cytologicznego i biopsji części
pochwowej tylko na podstawie wrażeń makroskopowych prowadzi do zwiększenia
liczby niepotrzebnych konizacji diagnostycznych lub wręcz do błędnych decyzji
terapeutycznych, czyli do podejmowania ograniczonej lub nadmiernie rozszerzonej
taktyki terapeutycznej. Jest ważne zwłaszcza w zakresie szyjki macicy, gdyż jej
obszar jest niezwykle szerokim polem stosowania destrukcyjnych technik
„leczenia”. Ten cudzysłów jest zamierzony, ponieważ na szyjce macicy „leczy się”
wszystko, co czerwone. Nie potrzeba do tego nawet innych cech obrazu, gdyż
wszystko to nazywa się „nadżerką”. Kryją się pod tym pojęciem zarówno stany
fizjologiczne wyjątkowo tylko wymagające naszej ingerencji, jak i CIN, i wczesny
rak, które współcześnie wymagają niezwykle precyzyjnej diagnostyki i
kwalifikacji terapeutycznej, zważywszy różnorodność metod destrukcyjnych i
chirurgicznych o różnym zasięgu, jakie dzisiaj lekarz ma do dyspozycji.
Z pełnym przekonaniem możemy stwierdzić, iż znakomita większość tych przypadków
jest „leczona” metodami elektrochirurgicznymi i destrukcyjnymi, włącznie z
użyciem lasera, bez potrzeby. Jest to powodowane niewłaściwą interpretacją tych
stanów na części pochwowej szyjki macicy, traktowanych zwykle błędnie jako efekt
jej zapalenia. W świetle przedstawionych w tym rozdziale faktów dotyczących
procesów fizjologicznych w obrębie szyjki macicy jest to postępowanie
nieuzasadnione, a nawet wręcz szkodliwe.
Nie tylko bowiem zmienia wskutek zbliznowacenia stan czynnościowy szyjki macicy,
co objawiać się może zwłaszcza w czasie porodu i dotyczy niepodatności szyjki
macicy na mechanizmy jej rozwierania się, ale także, przez powodowanie
przesunięcia się granicy między nabłonkiem walcowatym i płaskim do kanału
szyjki, utrudnia wykrywanie CIN i wczesnego raka – zmian właśnie „chętnie”
lokalizujących się w obrębie tej granicy.
Obecność małej ektopii i (lub) strefy regeneracji na części pochwowej jest więc
korzystna zarówno z punktu widzenia wczesnego wykrywania CIN, jak i oceny stanu
czynnościowego jajnika. Dodatkowo w wyniku np. elektrokonizacji należy
spodziewać się niewydolności szyjki macicy w ciąży i, co obserwuje się
szczególnie często po elektrokoagulacji części pochwowej, powikłań przebiegu
gojenia się i powstawania ektopii endometrialnej szyjki macicy. Pociąga to za
sobą występowanie nieprawidłowych krwawień okołomiesiączkowych i ich błędne
leczenie.
Tylko wyjątkowo należy likwidować omawiane stany szyjki macicy, np. w
przypadkach tzw. Ektropium, czyli głębszej maceracji ujścia zewnętrznego, jak
również rozległych obszarów ektopii lub stref regeneracji obfitujących w
śluzotwórcze gruczoły, które przez nadmierną działalność wydzielniczą zmieniają
pH środowiska pochwy i są źródłem stałych, trudnych do leczenia upławów, co
usposabia do utrzymywania się lub rozwoju wtórnych procesów infekcyjnych,
swoistych i nieswoistych.
W żadnym wypadku nie jesteśmy zwolennikami elektrokoagulacji, zwłaszcza u
dziewcząt! Nie wymaga to dodatkowego uzasadnienia."

[Gość: erta]

Nie mogę oprzeć się stwierdzeniu,że teoria jedno a praktyka drugie. Same sobie
nie zajrzymy do szyjki macicy i jesteśmy zdane na kwalifikacje jej stanu przez
oczy lekarza. A z tym bywa różnie. Ja zetknęłam się może już z przestarzałą
"szkołą",że każdą nadżerkę trzeba elektrokoagulować bo może przejść w stan
raka(sic).
Zwykle jeżeli po stosunku kobieta krwawi jest to symptom nadżerki, jeśli chce
uniknąć krwawienia to poddaje się zabiegowi usunięcia nadżerki. Wiadomo,że chora
szyjka jest poddatna na zapalenia a stąd do zapalenia przydatków już tylko jeden
krok. Ile by nie napisano na temat nieszkodliwości nadżerki to jednak
"wyrocznią" dla mnie jest lekarz i on decyduje o dalszym postępowaniu.

[Gość: zaraz_zaraz]

Mówimy znowu o dwóch różnych sprawach - jedną jest ektopia, która nie powoduje
żadnych objawów - po prostu przemieszczony nabłonek, drugą sytuacje szczególne
np. ektopia z łatwym krwawieniem kontaktowym czy ektopia obficie produkująca
śluz, przez co zmieniająca pH pochwy i prowadząca do częstych zakażeń. W
pierwszym przypadku, kiedy zupełnie bezobjawową pacjentkę informuje się, że ma
"straszną nadżerkę" i zaczyna się "leczyć" w sposób inwazyjny, jest to
pozbawione sensu okaleczenie, w drugim leczenie ma uzasadnienie.

Oczywiście, że największym problemem jest tu znalezienie lekarza, który ma
aktualną wiedzę, doświadczenie i potrafi z nich mądrze korzystać.

[Gość: Agnieszka]

Oto jest pytanie. Nie piję, nie palę, nikt w mojej rodzinie nie chorował,
miałam zawsze sprawdzonych partnerów (fakt, że niewielu), od dłuższego czasu
nie współżyję, bardzo dbam o higienę, nie chodzę na basen, na saunę
sporadycznie, dbam o sanitariaty w domu, nie używam tamponów, wkładki
i podpaski wymieniam jak maniaczka, o bieliźnie i ręcznikach nie wspomnę,
a mimo to od paru lat nie mogę uwolnić się od nadżerki. Załamka.

[iga.kal]

zaraz_zaraz napisała wcześniej dwa mądre posty. Wystarczy przeczytać je ze
zrozumieniem.Oto jest odpowiedź.

[Gość: Agnieszka]

Wystarczy je przeczytać w ogóle, do zrozumienia potrzebna jest wiedza
specjlalistyczna, a nie dobra znajomość polskiego, zatem ironia zbędna.

[Gość: erta]

Słusznie. Dla mnie jasno z powyższego cytatu wynika,że autor krytykuje poziom
diagnostyki i nadmierną ilość zabiegów elektrochirurgicznych wykonywanych na
szyjkach bez uzasadnienia. Tylko należy wziąć pod uwagę jaka jest w naszym kraju
śmiertelność z powodu raka szyjki macicy! Nie dziwi fakt,że lekarze zdarzają się
być nadgorliwi.
Dla nas prosty wniosek, reagować szybko na wszystkie oznaki zmian.

[Gość: zaraz_zaraz]

"Tylko należy wziąć pod uwagę jaka jest w naszym kraju
śmiertelność z powodu raka szyjki macicy! Nie dziwi fakt,że lekarze zdarzają się
być nadgorliwi."

Rak szyjki macicy ma niewiele wspólnego z nadżerką czy ektopią w ogóle, a już
śmiertelność z jego powodu w naszym kraju nie ma z tymi stanami absolutnie nic
wspólnego! Śmiertelność z powodu raka szyjki macicy w Polsce wynika z braku
profilaktyki, a wygląda to tak, że do lekarza zgłasza się kobieta, która krwawi
z pochwy, a na pytanie kiedy była ostatnio u ginekologa odpowiada, że 15 lat
temu, a w wyniku przeprowadzonej diagnostyki stwierdza się guziora na pół
brzucha z przerzutami.

[Gość: martta]

tu nie chodzi o ironie
tu nie potrzebna jest wiedza specjalistyczna raczej polskiego - krótko mówiąc
to ze dbasz o siebie nie palisz nie pijesz itd to co wymieniłaś NIE MA wpływu
na nadżerkę

[Gość: erta]

Dotarłam do tekstu, w którym dowiedziałam się o głównych czynnikach ryzyka
rozwoju raka szyjki macicy:
- wczesne rozpoczęcie współżycia,
- duża liczba partnerów,
- palenie papierosów,
- duża liczba porodów,
- zakażenie HPV,
- CIN2, CIN3 w wywiadzie.
Ponadto wieloletnie stosowanie antyków, zakażenie HIV, częste stany zapalne
wywołane przez chlamydie...

[ob-gynaec]

"Około 40 procent poronień i porodów przedwczesnych jest spowodowane zakażeniami
bakteryjnymi, w tym głównie beztlenowymi - bacterial vaginosis. Ale lekarze nie
zawsze przykładają należytą wagę do tego problemu. Za to bez badań błędnie
rozpoznają nadżerki. Z moich doświadczeń wynika, że w zdecydowanej większości
przypadków rozpoznanych nadżerek tak naprawdę jest to ektopia gruczołowa, czyli
naturalny proces zachodzący w obrębie szyjki macicy, niewymagający leczenia" -
przestrzega prof. dr hab. Antoni Basta, kierownik Katedry i Kliniki Ginekologii
i Położnictwa CM UJ w Krakowie.
Infekcje w obrębie dolnego odcinka narządów płciowych kobiety mogą mieć
różnorodne przyczyny. Wyróżnić należy:
-infekcje bakteryjne, w tym najbardziej niekorzystne infekcje bakteriami
beztlenowymi,
-infekcje grzybicze,
-infekcje rzęsistkiem pochwowym i rzeżączką (na szczęście coraz rzadsze),
-infekcje wirusowe, w tym infekcje onkogennym wirusem HPV - brodawczaka
ludzkiego lub wirusem Herpes simplex typ 2 oraz Varicella Zoster, szczególnie
niebezpiecznym dla kobiet ciężarnych.

Zakażenia bakteryjne

"Na szczególną uwagę zasługuje bacterial vaginosis. Te zakażenia charakteryzują
się tym, że w nabłonku pochwy nie obserwujemy objawów typowych dla zakażenia,
czyli zaczerwienienia, obrzęku, nacieków zapalnych pod nabłonkiem ani bólu.
Tymczasem te infekcje mają bardzo niekorzystny wpływ na rozwój płodu, są
nierzadko przyczyną obumarcia ciąży, poronienia, porodu przedwczesnego" -
podkreśla prof. Antoni Basta.
Choć zakażenie bacterial vaginosis nie daje czytelnych objawów, diagnostyka jest
dość łatwa - można zastosować prosty i tani test określający pH pochwy - jeśli
jest ono powyżej 4,5, sugeruje infekcję. I taki test powinien być przeprowadzony
u każdej kobiety na początku ciąży i każdej planującej macierzyństwo.
Nierozpoznawalną wprost infekcję wykryje też test KOH z wydzieliną pochwy.
Źródłem informacji są oczywiście także rozmaz cytologiczny i badanie kolposkopowe.
Infekcje bacterial vaginosis powinny być bezwzględnie leczone, zwłaszcza przed
ciążą i w jej trakcie.
"Standardowe leczenie to aplikowanie raz dziennie kremu Dalacin. Po trzecim
miesiącu ciąży, tj. jest po okresie organogenezy, można także stosować
metronidazol w tabletkach. Dzięki temu zapobiega się powikłaniom ciąży" -
podkreśla prof. A. Basta.
Przy nawracających infekcjach konieczne jest badanie bakteriologiczne z
antybiogramem - leczenie "w ciemno" jest nieskuteczne i zwiększa koszty opieki
nad pacjentką. Nie wolno też zapominać, iż w przypadku infekcji u kobiety należy
przeleczyć także jej partnera. Po leczeniu antybiotykiem powinno się zastosować
dostępny probiotyk, tj. preparat zawierający bakterie z rodzaju Lactobacillus
spp., np.: Lactovaginal.

Zakażenia grzybicze i wirusowe

Zakażenia grzybicze są coraz bardziej powszechne, ale stosunkowo łatwo je
diagnozować, zmiany zapalne są prawie zawsze dobrze widoczne, a infekcje z
reguły wywołują u kobiety silne uczucie dyskomfortu. Za to zakażenia rzęsistkiem
pochwowym i rzeżączką spotyka się dziś rzadko.
"Leczenie infekcji grzybiczych dla żadnego ginekologa nie stanowi chyba
problemu, chociaż pojedyncze przypadki mogą się bardzo trudno leczyć i dawać
systematyczne nawroty. Stosuje się standardowe leki w grzybicy (Nystatyna i jej
pochodne, pochodne Imidazolu, Clotrimazol, Econazole, jak Gyno-Pevaryl,
Fenticonazol - Gynoxin, Fluconazol, preparaty z zawartością jodu, np. Polseptol,
Betadyna)" - informuje prof. A. Basta.
Prawdziwym problemem są natomiast zakażenia wirusowe, zwłaszcza wirusem Herpes
simplex typ 2, Varicella Zoster oraz wirusem brodawczaka ludzkiego - HPV.
Stwierdzenie tych zakażeń może być utrudnione, jeśli nie ma typowego obrazu. Dla
potwierdzenia diagnozy często trzeba się uciekać do technik biologii
molekularnej (np. hybrydyzacji).
"Obraz typowy to zmiany morfologiczne najwyraźniej widoczne w badaniu
kolposkopowym, ale czasem nawet gołym okiem. Wykrycie tego typu infekcji jest
szalenie istotne. Na przykład zakażenie Herpes simplex typu 2 tuż przed porodem
albo duże zmiany kliniczne w obrębie narządu płciowego wywołane przez HPV u
kobiety w ciąży są wskazaniem do cesarskiego cięcia, co chroni przed infekcją
dziecko" - przestrzega prof. A. Basta.
Herpes simplex zwalcza się lekami w postaci kremów, maści, tabletek i w
skrajnych przypadkach - infuzji dożylnych (Acyclovir, Zovirax, Heviran, Virolet,
Antivir, Herpesin). "Natomiast poważne zmiany kliniczne w infekcji HPV, tzw.
kłykciny kończyste czy brodawczaki można usuwać na drodze elektroresekcji lub
elektrokoagulacji, a najlepiej laserem. Mniejsze zmiany można koagulować
chemicznie, stosując miejscowo podofilinę, a w ciąży, gdy ten środek jest
niewskazany, korzysta się z kwasu trójchlorooctowego. Natomiast jedynym
preparatem dopuszczonym w Polsce do leczenia tego typu zmian jest Aldara,
działająca na zasadzie immunomodulacyjnej" - informuje prof. A. Basta.

Nadżerka - problem źle rozpoznany

"Pojęcie nadżerki jest w naszym kraju ogromnie nadużywane przez ginekologów,
którzy nie stosując koloposkopii, z reguły nie odróżniają nadżerki od ektopii
gruczołowej. Nadżerka to stan, w którym nie ma nabłonka. Natomiast gdy zamiast
nabłonka płaskiego szyjkę pokrywa nabłonek gruczołowy, co uwidacznia się
makroskopowo jako czerwona zmiana w obrazie kolposkopowym, widzimy nabłonek
gruczołowy zamiast wielowarstwowego płaskiego, a więc mamy do czynienia nie z
nadżerką, lecz ektopią gruczołową. A ektopia gruczołowa nie jest stanem
patologicznym, nie wymaga żadnego leczenia, w obrębie tej ektopii zachodzi
fizjologiczny proces zastępowania nabłonka gruczołowego przez nabłonek
wielowarstwowy płaski, tzw. proces metaplazji płaskonabłonkowej. Interwencji
wymaga co najwyżej stan zapalny, jaki może towarzyszyć temu procesowi. Czasem
też należy uregulować cykl hormonalny kobiety. I to wszystko. Ektopia gruczołowa
goi się sama - pod nabłonkiem gruczołowym znajdują się niezróżnicowane komórki
rezerwowe, które dojrzewając, różnicują się w kierunku komórek nabłonka
płaskiego. W ektopii wypalanie czy jakakolwiek inna interwencja jest błędem w
sztuce, szczególnie karygodnym w przypadku dziewcząt i młodych kobiet" -
przestrzega prof. A. Basta.
Nawet do 99 proc. zmian rozpoznawanych przez lekarzy bez badań kolposkopowych
jako nadżerka to ektopia. Prawdziwą nadżerkę trzeba jednak dokładnie zbadać, by
wykluczyć proces nowotworowy i dopiero wtedy leczyć.

Kolejne rzetelne źródło...

[ob-gynaec]

www.pulsmedycyny.com.pl/index/archiwum/7540