Co się ze mną dzieje??

[modlisshka]

Mam 20 lat. Jeszcze w marcu przy wzroście 165cm ważyłam 62 kg. Postanowiłam
odchudzić się do 55 kg. Zaczęłam ćwiczyć, ograniczać się w jedzeniu, później
liczyć kalorie, liczyć posiłki. W lipcu ważyłam 54 kg i tak zostało do
dzisiaj. Mam tylko jeden problem, gdyż bardzo boję się znów przytyć.Ogarnęła
mnie jakaś fobia. Nie jem śniadań i kolacji. Ostatni posiłek jem o 18.00.
Kiedy zjem coś "nieplanowanie" popadam w depresje. Zaczyna mnie to przerażać.
Kupiłam sobie dużo witamin,ale co z tego kiedy oprócz obiadu żyję o samej
kawie i wodzie... jestem przerażona bo nie daję sobie sama ze sobą rady :-(

[jadwinia2]

Pozwoliłam sobie dopisać się do Twojego posta, bo mam podobny problem, z tym,
że ja po zjedzeniu czegoś ponad plan... dostaję biegunki, albo mam inne
sensacje żołądkowe. Myslę, że ma to podłoże psychiczne, ale jak sobie z tym
radzić?
Czy pan ekspert nam coś podpowie?

[kaka331]

Też się dopisuję.......

[modlisshka]

Rano nie jestem głodna, w południe też nie. O 15.00 jem obiad i wtedy mnie
napada...łakomstwo...staram się zapchać owocami..ale nic z tego. Zdaża mi się
ostatnio że wymiotuję po obfitym zjedzeniu czegokolwiek wieczorem...czasami ten
okropny głód "zapycham" piwem...po nim nie chce mi się jeść...ale ileż można
pić?? jeszcze w alkoholizm wpadnę. Waga niby narazie stoi w miejscu, ale strach
przed coraz wyższymi liczbami na jej skali przeraża mnie i nie daje żyć.

[modlisshka]

Wiem, jest na tym forum dużo postów na ów temat związany z wilczym apetytem,
znam pańskie zdanie w tym zakresie, starałam się rozmawiać z psychologiem (
zwykłym) lecz to nie przynosi żadnych efektów. Bojowe nastawienie szybko
mija...w zamian przychodzi ochota na wszystkie pyszne i zakazane potrawy.

[hesjja]

bo pracować nad soba trzeba cały czas i nie jest to, niestety, proces krótki :-
( Nie rezygnuj z wizyt, walcz i staraj się luzować. Nic nie dzieje się od razu,
wiem to z własnego doświadczenia

[artur.kalinski]

Odchudzanie nie oznacza całkowitej rezygnacji z posiłków i ulubionych potraw.
Istotą jest stopniowa i racjonalna zmiana nawyków żywieniowych, dlatego
wszystkie działania gwałtowne i krótkotrwałe nie przyniosą pożądanego rezultatu.
Wszystkim, którzy mają problemy z psychologicznym aspektem odchudzania radzę,
aby wyznaczali sobie małe, realne do realizacji cele - etapy. Nie można od
siebie wymagać zbyt wiele, ale także nie można sobie pobłażać. Najlepiej jest
dążyć do sukcesu, którym jest trwała zmiana sposobu odżywiania (!!) „małymi
kroczkami”.