kompulsywne objadanie-jak leczyc?

[kwinta5]

mam to od 5 lat,a dzisiaj wiem jak ma na imię,ten potwór który mnie
przesladuje
nie wygladam jeszcze jak czołg i nie chcę-jak sie z tym walczy?prócz silnej
woli(szwankuje),grup terapeutycznych(nie da rady)
nie jest ze mną jeszcze tak tragicznie,ale chce tego uniknąć ,czy sa leki
wspomnagające ten najgorszy okres?

[kasiulek_mysiulek]

W którymś "Samym zdrowiu" w tym roku była dieta dla osób uzależnionych od
jedzenia, poszukaj w archiwum.

[piekna_an]

up

[are.1]

To jest spowodowane brakiem dostatecznej ilosci pozytywnych emocji w Twoim
zyciu. Leki są bez sensu. Zastanow sie czy nie jestes w depresji, czy nie masz
zbyt duzo wolnego czasu, kiedy nie wiesz co ze soba zrobic i dopadaja Cie
"demony" itd.

Jesli przyczyna jest depresja, postaraj sie przewartosciowac swoj stosunek do
ludzi z Twojego otoczenia, tak zeby odczuwac do nich jak najwiecej milosci
(bezwarunkowej) i czuc sie jak najprzyjemniej w ich towarzystwie.

Jesli przyczyna jest nadmiar czasu, znajdz sobie drugi etat, inne obowiazki,
pojdz na kurs jezyka itd.

[kwinta5]

jak przewartosciowac stosunek do choroby dziecka i zycia w leku o kazdy
nastepny dzień?pracy mam az nadto(zawodowej tez 2 etaty),jem wtedy kiedy mija
zagrozenie i jest dobrze-prawdopodobnie ze strachu przed tym co mnie jeszcze
czeka.
próbowałam wielu sposobów ,nie mam siły dlatego pytam o leki-jak nie ma
trudno , będe gruba:)

[linn_linn]

Zwroc sie do psychologa. Jest tu chyba jakis watek o kompulsywnym jedzeniu.
Odszukaj.

[kwinta5]

dziekuję-byłam,na prywatnego mnie nie stać a ci z NFZ.....
no,cóż poprostu powalcze sama-potrafię być"czysta",ale zdarzają się
ciągi..wtedy przydałaby sie jakaś tabletka-nie ma,to trudno.
dziekuję za rady:)

[linn_linn]

Od tabletek to lepiej trzymac sie z daleka. Zaobserwuj w jakich sytuacjach
wyciagasz reke po jedzenie i staraj sie temu zaradzic. Dobrze jest miec w ogole
czym sie zjac / np. nowe hobby, spacery /. No i nie dopuszczac do powstawania
uczucia glodu: jadac czesto, ale malenkie porcje.

[madziuus]

podoba mi sie takie podejscie: "jak nie ma to trudno, bede gruba " :P tez bym
chciala takie miec :]
pozdrawiam

[kwinta5]

a co nam zostaje?mam 170 cm i waze 78kg no i zyje,nie tak dawno wazyłam 60-
byłam całkiem zgrabna i czułam sie fajnie w moim ciele,teraz jestem ciele:),ale
coż,męczy mnie to zarcie,to myslenie o nim,czsami jest ono poza moja wolą.
jak wychodze z ciągu,trochę chudnę,ale najważniejsze ze lepiej sie czuję
jedzenie potrafi męczyc:)))))
przepraszam,ale piszac o hobby czy zajęciu mysli-nie pojmujesz istoty
problemu,staram sie wyjsc z domu,pojśc na areobic i co???nic ,bo wstaje w nocy
i...? żrę,a to jest jeszcze gorsze.
dlatego postanowienie na nowy rok-polubic siebie i swoje ciągi do jedzenia i
nie przekroczyc 80kg
amen

[magdalaena1977]

linn_linn napisała:
> Zaobserwuj w jakich sytuacjach wyciagasz reke po jedzenie
> i staraj sie temu zaradzic.
Przecież dziewczyna napisała, że je wtedy, kiedy ma trochę mniej stresów w
strachu, że będzie gorzej.
To co w takim razie - ma utrzymywać ilość problemów na wysokim poziomie ?

> Dobrze jest miec w ogole czym sie zjac / np. nowe hobby, spacery /.
linn_linn - czytam Twoje wypowiedzi w wielu wątkach (bo wiele osób ma takie
problemy) i wyraźnie z nich widać, że kompletnie nie rozumiesz, na czym polega
prawdziwe niepohamowane łakomstwo i objadanie się. I że Twoje dobre rady do
niczego się nie nadają.
W szczególności mam wrażenie, że według Ciebie, każda (zdrowa psychicznie) osoba
jest w stanie jeść mało i dietetycznie w końcu wystarczy "odrobina silnej woli".

A jeśli nie mam racji - niech się wypowie ktoś, kto miał problem z obżeraniem
się np. słodyczami i w chwili kryzysu pomogło mu np. pójście na spacer.

Ja np. jem, jeśli mam problem - ktoś sprawi mi przykrość, obrazi mnie, coś mi
nie wyjdzie w pracy itp. Z drugiej strony na wakacjach (miłe towarzystwo, piękna
pogoda, ciepłe morze, interesujące muzea) chudnę bez wysiłku, zwłaszcza, że nie
siedzę całe dnie przy biurku. Ale przecież wieczny urlop nie jest rozwiązaniem.

[linn_linn]

Chodzi mi o konkretne sytuacje, nie okresy zycia: np. przed tv, przed
komputerem. Co do jedzenia, nie wiem, czy jadlam kompulsywnie. Na pewno za
duzo. Uporzadkowalam jedzenie i schudlam 20 kg / jeszcze kilka zruzce /. Moze
rozumiem mniej niz Ty, ale wyniki mam i to jest najwazniejsze.

[kwinta5]

to ci sie chwali,ale niestety nie wiesz na czym polega ten problem,to jak
alkoholizm
co ja moge poradzic alkoholikowi-skoro moge ale nie musze pić?lubie alkohol,ale
nie determinuje on mojego zycia,tak jest z toba i twoim jedzeniem-zapusciłas
sobie zyciw,teraz dało sie ułozyc-gratuluje,ale nie kazdemu sie tak da-niestety.
zycze powodzenia w trzymaniu obranego kursu i nie dobijaj swoim racjonalizmem
ludzi,których zycie nie jest do wyprostowania.nie obraź sie ale twoje rady
brzmią jak psychologa z przychodni-prosze sie nie przejmować,głaboko oddychać-
fajne ale jak ci oczko pojdzie albo mleko przypali a nie jak spedzasz czas na
onkologii pomagajac kochanej osobie odejsc i zastanawiajac sie czy wyniki
twojego dziecka beda dobre(inny szpital i oddzial)
a na wesoło-osoba odeszła i nie cierpi,dziecka wyniki dobre-czyli co? czeka
mnie ciąg:))))))

[linn_linn]

Widze, ze wszystko wiesz lepiej. Dziwi mnie, ze jeszcze tego problemu nie
rozwiazalas.

[kwinta5]

skąd ten jad?:)czy to dlatego że twoje rady są "nieakuratne"?
nie wiem wszystkiego, ale wiem czego potrzebuję i tego szukam.
trzymaj sie ciepło i nie obrażaj się:) i innych.
Usmiechnij się do mnie lub mnie olej:)
Pa.

[linn_linn]

To Ty na mnie napadlas tylko dlatego, ze Twoim zdaniem nic na ten temat nie
wiem. Nie czytaj moich postow: zrestza wiecej ich nie bedzie. Byc moze
zazdroscisz, ze ja sobie radze z problemem jedzenia. Popracuj nad soba, a tez
Ci sie uda. Nie Ty jedna masz powazne problemy.

[kwinta5]

robi sie niefajnie,jesli cie uraziłam,to przepraszam.
niech ci sie zyje miło ciepło i rezolutnie+odrobina wyrozumiałosci i humorku,od
tego sie nie tyje,a milej zyje

[are.1]

Dobrym sposobem jest po prostu czytanie duzo o psychologii. Jak zrozumiesz sowja
sytuacje, to co sie z Toba baprawde dzieje, dlczego, czy z inymi na Twoim
miesjcu tez by sie tak dzialo, dlaczego sie dzieje, czy tak musi byc itd.;
to latwiej Ci bedzie odnalezc sie w tym wszystkim. Pomozesz sobie i dziecku
przez to, ze bedziesz miala wiecej sil latwiej bedzie pokonywac trudnosci.

Zacznij od np Wikipedii i wpisz tam kompulsja w wyszukiwrce. Przeczytaj,
przemysl, zastanow sie, odniesc te informacje do swojej osoby i pozniej poklikaj
na wszystkie linki, jakie tam sa w tekscie. I w tym co wyskoczy tez kliknij na
linki, ktore cos Ci wyjasnia itd. Pozniej "rozszerz" poszukiwania na Googla,
biblioteki papierowe itd.

Nie musisz poswiecac na to duzo czasu, wystarczy z 10 minut dziennie jak
jedziesz autobusem do pracy i i tak nie masz nic innego do roboty itd.

[kwinta5]

dzieki od momentu wpisania pytania na forum czytam o "sobie" i wiesz co?
straszne to ale jak wiem ze nie tylko ja -to jest mi lżej,ale i tak jem za
duzo:):)szkoda ze czytanie i zdobywanie wiedzy nie jest sycace.
dzieki

[piekna_an]

up

[oliffka5]

Nie chcę wsadzac kija w mrowisko ale czegoś nie rozumiem. Jak to się nie da?
Dlaczego nie mozna niby schudnąć? Ja wiem, że to nie łatwe ale przecież to my
rządzimy swoim życiem a nie ono nami. Za to, że jestesmy grubi możemy winić
tylko siebie a nie sytuacje stresowe, które nas spotykają. No kto ma panować
nad naszym umysłem i ciałem jak nie my sami?
Jeśli problemem jest okres "po burzy" to dobrą rada jest żeby znaleźć sobie
jakieś zajęcie albo nauczyć tej bezczynności bez potrzeby zapychania pustki.
Chwile, kiedy możemy się zrelaksować, pooddychać głęboko napewno nie zaszkodzą
a mogą wiele pomóc.
Pozdrawiam

[kwinta5]

tylko poniekad sie z toba zgadzam-a pokąd:)no do tego ze rzeczywiscie,to moej
rece pchaja mi zarcie w moj otwór gębowy i nikt mnie do tego nie
zmusza....reszta to piekna teoria,która jest o tyle prawdziwa co najczesciej
niewykonalna.
zwróc uwage,ze walczę,szukam dróg wyjscia nie poddałam sie,ale wkurza mnie ten
hura optymizm ludzi,którzy nie moga sobie wyobrazic tzw ciągu do jedzenia.
na tym koncze ten watek,bo jeszcze pare odpowiedzi,a poczuje sie jak oprawca
swojego ciała,który maltretuje je bez umiaru. jak bedziecie mieli katar ,to
powiedźcie sobie ze go nie macie i zapanujcie nad nim-powodzenia:)
mnie pomaga miód z cytryną,chusteczki i inhalacje,ale wiem ze wy potraficie
zwalczyc go siła woli

[oliffka5]

nikt nie zamierza Cie tutaj załamawywać ale może własnie zmiana myślenia będzie
dobra. Zauważ, że na starcie spisujesz się na niepowodzenie. Z takim podejściem
udać się nie może, bo niby jak? przypadkiem?
I wierz mi, potrafię sobie wyobrazić tzw. ciąg do jedzenia, a własciwie nie
muszę, bo znam to z autopsji.
Nie ma czarodziejskiej różdżki, która odmieni nasze życie. Niestety samemu
sobie trzeba z nim poradzić.
Życzę siły w walce z "diabłami" :-)
Pozdrawiam

Kompulsywne objadanie sie ....

[chmura.burzowa]

Hejka,mam to od siedmiu lat, wiec troche dluzej niz ty,tez nie wygladam jak
czolg ale z roku na rok granica przesuwa sie do gory,dwa lata temu 65kg, a
teraz 70:(W Polsce nikt sie tym tak na prawde nie zajmuje,co wiecej ludzie nie
zdaja sobie sprawy ze to choroba,plasuje sie obok anoreksji, bulimi,i innych
zaburzen odzywiania.Przeczytalam multum ksiazek, tyle ze
angielskojezycznych,prawde mowiac nie natknelam sie na nic ciekawego w jezyku
polskim na ten temat, nawet w internecie.W sumie rozumiem cie bardzo
dobrze,wiem co czujesz, zwlaszcza jak nie mozesz sie kontrolowac,i wiem jak
denerwuja durne komentarze osob, ktore nie maja pojecia co to naprawde jest.Jak
chcesz o tym pogadac to odezwij sie.Masz u mnie wsparcie.Pa pa.

[oliffka5]

a mnie najbardziej denerwują durne stwierdzenia, na podstawie nie wiadomo
jakij, że ktoś nie ma o tym zielonego pojęcia...ech szkoda gadać...

[stanley_sow]

tobie potrzebny nie psycholog a psychiatra. Waga sie nie przejmuj, masz problem
z glowa.

[kwinta5]

jak kazdy człowiek,który ma problem,poniewaz głowa ,to odpowiednie do tego
miejsce,chociaz czesto słyszy sie stwierdzenie"mam to w d..." i co wtedy do
proktologa?
dzieki chmuro-tego mi trzeba bylo,zyczliwosci i ciepła i zrozumienia-to czasami
bardzo pomaga i...dopinguje do działania,nie wiem na jak długo.
musze odkryc żródło zasilania ,które dobrze działa na moje ego.
stanley z wysyłaniem ludzi do lekarza .przystopuj i wyrazaj to w bardziej
dyplomatyczny sposob,poniewaz,,piszac to w tonie "masz problem z głową"-
obrazasz wielu ludzi. W Polsce choroba psychiczna,to ciągle obelga-niestety.
pozdrawiam- niewątpliwie wariatka bez diagnozy

[sasanka2411]

Tez lubie pojesc
Jest mi wagowo ciezko ale w duszy gra
Kwinta jests super
Pisz wiecej o sobie

[stanley_sow]

kwinta, zdalas egzamin. Wiec, ja przeciwko takim przy kosci to nic nie mam,
nawet sam chetnie takie posuwam. Tobie radze poczytaj o diecie optymalnej. Ja
wiem malo ale jest tu ali i kryska opty i jak zechca to ci powiedza wiecej. Ja
zaczalem sie sam, tego, ---odchudzac---, i mam rezultaty po jednym dniu. Poki
co plan mam 30 dni. Laknienia nie ma, glodu nie ma. Zdowie jest. Mam jeden
problem: te wszystkie zmiany sa juz po jednym dniu a wiem ze w to trudno
uwierzyc. Moja diagnoza to dla ciebie jak nobilitacja, jakbym ci powiedzial co
sadze o innych, nawet na tym forum :)

[kwinta5]

dzieki za info o diecie-jestem ciekawska spróbuje-moze sie nie otruje.
no miły jestes i jaki tolerancyjny i chetny i uczynny-dziekuje ci w imieniu
wszystkich desperatek przy kosci:)))))))))))
moze załóż firme-"posuwacz ogromnych z ogromnym"-w reklamie mozna kłamac:)
teraz chyba oblałam egzamin- a Giertych nie da mi amnestii-chyba sie zażrę na
smierc z rozpaczy auuuuuu.
miłego dietowania.