depresja

[czina58]

Kochani może ktoś wie jak postępować z osobą chorą na depresje? Bo ja juz nie
mam siły. Ciągłe obwinianie mnie za jego chorobę.Wypominanie rzeczy , które
miały miejsce przed laty. Chodzi na terapię do psychologa i lekarza
psychiatry. Jak obserwuję to wcale nic nie pomaga tylko bardziej go rozjusza.
Nie wiem czy krzykiem czy spokojem dotrzeć do niego. A zaczęło się dużo dużo
wcześniej, kiedy jeszcze był młodym chłopcem,czego oczywiście jego rodzina
mnie nie poinformowała o jego stanach depresyjnych i próbach samobójczych.
Czy jest jakiś ratunek dla niego i dla mnie. Ja poprostu wysiadam nerwowo.

[figa543]

depresja to ciężka choroba. Ktoś, kto jej nie miał, nie ma pojęcia jak się
człowiek wtedy czuje. Poza tym, każdy jest inny podczas depresji. Ja ją
przeszłam. Jeszcze nawet troszku mam. Mnie w czasie depresji było potrzeba dużo
ciepła i zrozumienia. Zresztą, miałam ciężki stan. Nic nie mogłam robić, nie
miałam chęci ani sił. Choćbym chciała to nic nie byłam w stanie robic. Na
szczęście mąż to rozumiał, a mama wogóle nie. Wnerwiała mnie maksymalnie swoją
postawą. Niemal za uszy zwlekała mnie z łóżka, co przynosiło gorsze efekty. Bo
ja przecież tak chciałam a tak nie mogłam. Teraz depresja już prawie minęła.
Mówię prawie bo jeszcze jej ślady czuję. Ale mogę pracować, robić już prawie
wszystko i to mnie bardzo cieszy. Niestety mamy teraz nie trawię, przestałam ją
lubieć. I nie pomaga mi myśl, że ona nie wiedziała jak postępować. Zablokowałam
się w stosunku do niej i koniec.
Od razu powiem, ze moja depresja, choc trwała prawie dwa lata (oj, dużo, wiem),
była pierwszym takim incydentem w moim życiu. Więc inaczej niz to jest w Twoim
opisanym przypadku. No cóż. Tylko spokój może Cie uratować.
f.
---
trzymajmy się mocno życia

[wanilia39]

mozna wyleczyć!
Ja leczyłam sie praie 3 lata. Teraz już (od 4 lat) jestem zdrowa.
Psychoterapia była w początkowej fazie wspomagana lekami, pomogło.
Życzę zwycięstwa!

[onaaaaa]

tak a propos jednej z poprzednich wypowiedzi - "Tylko spokój może Cie
uratować". Nie zgadzam sie! To pomoze ale nie uratuje. Dzialaj i badz czasami..
egoistka. I pytaj specjalisto, moze ma zla diete (zla gospodarka tluszczowa),
moze to wina nieodwracalnych zmian w mozgu (trzeba byloby zrobic badania
rezonansowe). Jeszcze raz - powodzenia!

[jamajka79]

A może Ty również powinnaś udać sie do psychologa, może on pomoże Ci przez to
przejść, albo pokieruje jak postępować z mężem podpowie co mówić, jak odpowiadać
mężowi na jego oskarżenia. Moim zdaniem potrzebna jest Ci pomoc więc może ten
psycholog, albo spotkaj się z jego psychiatrą:) Pozdrawiam

[misiak47]

ale w związku bardzo częste są różnego rodzaju wyrzuty i oskarżenia. Kwestia czy
w ich efekcie atmosfera się oczyszcza czy nie. Czasami takie wykrzyczenie
wszystkiego co leży pomaga, gorzej jak to się nie kończy na jednej kłótni
oczyszczającej, wtedy warto poradizć się specjalisty.

[onaaaaa]

Zastanow sie czy go kochasz i chcesz byc z nim.. ile Cie z nim laczy ile
dzieli. Tez przeszlam pewien okres z osoba cierpiaca na depresje, z
wczesniejszymi probami samobojstwa. Nie wytrzymalam, odeszlam, ulozylam sobie
zycie i jestem szczesliwa. Zreszta ba, w takich sytuacjach to i moze rozwod
koscielny sie nalezy (z tego co piszesz leczy sie u psychiatry, mozliwe ze
chorobe psychiczna ukrywal przez Toba zanim sie pobraliscie). Ja uwazam ze na
niktore sprawy nie ma rady... Lepiej zeby przynajmniej jedna osoba miala
normalne zycie, a nie obydwie nienormalne... No chyba ze jest szansa na
wyleczenie... Zapytaj specjalistow. Pozdrawiam i zycze szczescia - Wam Obojgu!

[myalgan]

przeszlam to jako ta chora
wiem ze pierwsze wizyty byly z osoba towarzyszaca byla i wiele sie dowiedziala
od specjalisty jak postepowac w moim przypadku
dlugo to trwalo (traw)siudmy rok
juz sama chodze do lekarza sesje z psychologiem skonczylam dawno
wiem ze osoba towarzyszaca cierpliwosc kamienia musi miec
moj przyjaciel to wytrzymal dzis jest calkiem znosnie
idz z mezem na wizyte dowiedz sie co to za choroba a potem musisz sie
wykrztalcic w tej dziedzinie i
dasz rade
zobaczysz
chorob psychicznych jest cala masa a i leki skuteczne tylko trzeba probowac
mi zajelo 5 lat zanim dostosowano leki
dzis jestem zadowolona a bylo naprawde zle

pozdrawiam
zycze wytrwalosci
leki pomoga ale moze nie te co teraz zazywa

[mag401]

Jeśli w twojej miejscowości jest egzorcysta to wybierz się sama na rozmowę.
Może będzie potrzebna interwencja tego SPECJALISTY.

daj mu sie wyspac-leki nasenne

[agiatami]

depresja to nie tyko choroba duszy ale tez ciala .poczytaj na forum cytomegalii
tam jeden z objawow to depresja. goscia trzeba wyciszyc- mieso pobudza a
makarony maja serotonine i po nich sie jest szczesliwym i chce sie spac.
ogladalam program o kluseczkach w polskiej i niemieckiej tv.czy wloch jet zly
on zawsze jest zadowolony-codziennie micha makaronu i sjesta.
makaron,kopytka,pierogi,nalesniki tez moga byc z miesem. jest teraz warzywko o
smaku wedzonego boczku ja go sypie na kasze,ryz,makaron gotowane bez soli i moj
piekny wtedy zje kasze.dbaj o siebie.

[anula36]

jesli choroba trwa od wczesnej mlodosci i wiele lat, to moze to nie jest depresja tylko jakis inny rodzaj zaburzen psychicznych ktore uaktywniaja sie w wieku mlodzienczym?
W kazdym razie wskazuje to na endogennosc zaburzen ( czynniki wewnetrzne), trzeba by dobrze dobranych lekow ( na podstawie badan krwi)no i leczenie do konca zycia. taka endogenna forme depresji mozna tez podarowac swoim dzieciom.
w kazdym razie tak w skrocie- ja bym zweryfikowala diagnoze i domagala sie leczenia na podstawie badan poziomu neurohormonow we krwi a nie "w ciemno".


forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=29736

[green_land]

Nie pamiętam jak nazywał się ten lekarz, ale miał bardzo oryginalną metodę na
leczenie takich i podobnych przypadłości.
Po prostu przytakiwał pacjentom, że tak, są chorzy, jest z nimi bardzo źle, że
nadają się do psychiatryka, są beznadziejni, nic z nich nie będzie itd. I o
dziwo, odnosił sukcesy tam, gdzie inni terapeuci byli bezsilni.
Z tego co widzę, Twój mąż oskarżając Cię o wszystko znalazł się w bardzo
wygodnej sytuacji - niczemu jest niewinny, więc winę za jego stan musi ktoś
ponosić. No a ma Ciebie.
Psychiatrzy bywają różni, może ten jego po prostu utwierdza go w przekonaniu,
że biedny jest, pokrzywdzony, wszyscy kłodu mu stawiaja na drodze i stąd jego
zachowanie.
Poszukam nazwiska tego lekarza i napiszę. To naprawdę ciekawa metoda i myślę,
że warta zastosowania.
Masz gorzej, jeżeli jego rodzina stoi za nim murem, wtedy zostajesz na placu
walki sama. Ale nie poddawaj się:)
Wiem, jak może wyglądać depresja, wiem, jak zachowują się ludzie nia dotknięci.
Nie mam dużego "doświadczenia", ale coś niecoś wiem. Wiem też, że ci, którzy
naprawdę chcą wyzdrowieć nawet mimo nawrotów potrafią sobie radzić. Wiem,że nie
wszystkim to wychodzi, ale cóż. Tak bywa z wieloma chorobami.
Pozdrawiam serdecznie i życzę dużo siły:)

[green_land]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=99
To forum Depresja.
jeżelichodzi o egzorcystę to warto rozważyć tekże tę ewentualność.