urotrim

[marzena321]

witam bardzo proszę was o informację o leku urotrim .

[madziulec]

Rp. Urotrim tabl. powl. 0,1 g 30 tabl.
Rp. Urotrim tabl. powl. 0,2 g 20 tabl.
Rp. Urotrim zaw. doustna 0,01 g/ml (0,05 g/5 ml) 100 ml
Rp. Urotrim zaw. doustna 0,01 g/ml (0,05 g/5 ml)
trimethoprim + sulphamethoxazole, cotrimoxazole
chemotherapeuticum, protozoicidum, sulfonamidum
J01EE

Działanie: Skojarzony preparat trimetoprimu z sulfametoksazolem (kotrimoksazol)
w stosunku 1:5, o szerokim spektrum przeciwbakteryjnym, do podawania p.o. i
pozajelitowego. Sulfametoksazol kompetycyjnie hamuje wykorzystanie kwasu
p-aminobenzoesowego, związku niezbędnego do biosyntezy kwasu dihydrofoliowego
przez komórkę bakteryjną, co w konsekwencji prowadzi do zahamowania jej wzrostu.
Trimetoprim odwracalnie hamuje działanie reduktazy dihydrofolianowej (DHFR),
będącej bakteryjnym enzymem uczestniczącym w metabolizmie kwasu foliowego,
katalizującym przemianę kwasu dihydrofoliowego w kwas tetrahydrofoliowy.
Spektrum przeciwbakteryjne: pałeczki Gram-ujemne z rodziny Enterobacteriaceae,
Vibrio cholerae, Listeria, Bordetella pertussis, Haemophilus influenzae,
Staphylococcus - wrażliwość stwierdzana także wśród szczepów MRSA
(metycylinoopornych), Nocardia, Pseudomonas cepacia, Xanthomonas
(Stenotrophomonas) maltophilia; przeciwpierwotniakowe: Plasmodium, Pneumocystis
carinii. Mniejsza aktywność wobec paciorkowców, w tym Streptococcus pneumoniae
oraz meningokoków, niewielka wobec Enterococcus. Wśród szczepów klinicznych
występują szczepy oporne; przed włączeniem do leczenia konieczne jest określenie
wrażliwości. Wśród szczepów powodujących zakażenie układu moczowego - dość duży
odsetek szczepów wrażliwych (E. coli). Po podaniu p.o. trimetoprim i
sulfametoksazol szybko i prawie całkowicie wchłaniają się z przewodu
pokarmowego. Pokarm nie wpływa na szybkość wchłaniania. tmax - 1-4 h.
Terapeutyczne stężenie leku we krwi utrzymuje się do 24 h po podaniu zalecanej
dawki. U dorosłych stężenie leku osiąga stan stacjonarny po 2-3 dniach
podawania. Około 50% trimetoprimu wiąże się z białkami osocza. Trimetoprim jest
słabą zasadą o właściwościach lipofilnych. Stężenie trimetoprimu jest zwykle
większe w tkankach niż w osoczu, a szczególnie duże stężenia leku notuje się w
płucach i nerkach. Stężenie trimetoprimu większe niż w osoczu występuje również
w żółci, wydzielinie i tkance gruczołu krokowego, ślinie, plwocinie oraz
pochwie. Stężenia leku osiągane w cieczy wodnistej oka, pokarmie kobiecym,
płynie mózgowo-rdzeniowym, wydzielinie ucha środkowego, płynie maziowym oraz
płynach międzykomórkowych są wystarczające do uzyskania działania
przeciwbakteryjnego. Trimetoprim przenika do płynu owodniowego i tkanek płodu,
osiągając stężenie zbliżone do stężenia w osoczu matki. t1/2 wynosi 8,6-17 h
przy prawidłowej czynności nerek i zwiększa się 1,5-3-krotnie przy klirensie
kreatyniny mniejszym niż 10 ml/min. Trimetoprim wydalany jest głównie przez
nerki, ok. 50% dawki wydala się z moczem w ciągu 24 h w postaci niezmienionej. W
moczu stwierdza się również obecność metabolitów. Sulfametoksazol jest słabym
kwasem. W ok. 66% wiąże się z białkami osocza. Stężenie czynnego
sulfametoksazolu w płynie owodniowym, cieczy wodnistej oczu, żółci, płynie
mózgowo-rdzeniowym, wydzielinie ucha środkowego, plwocinie, płynie maziowym oraz
płynach międzykomórkowych wynosi 20-50% stężenia w osoczu. U osób z prawidłową
czynnością nerek t1/2 wynosi ok. 9-11 h. W przypadku jej upośledzenia t1/2
sulfametoksazolu pozostaje niezmieniony, natomiast t1/2 głównego metabolitu,
powstałego w procesie acetylacji, wydłuża się przy klirensie kreatyniny
mniejszym niż 25 ml/min. Sulfametoksazol wydalany jest głównie przez nerki;
15-30% dawki wydalane jest z moczem w formie czynnej. U chorych w podeszłym
wieku klirens sulfametoksazolu się zmniejsza.

Wskazania: Postać do stosowania p.o. Niepowikłane zakażenia dróg moczowych
wywołane m.in. przez E. coli, Proteus spp., Klebsiella spp., Enterobacter spp.,
M. morganii. Zakażenia dróg oddechowych, zapalenia ucha środkowego, wywołane
m.in. przez H. influenzae, S. pneumoniae, M. catarrhalis. Zaostrzenia
przewlekłego zapalenia oskrzeli, wywołane m.in. przez H. influenzae, S.
pneumoniae, M. catarrhalis. Leczenie oraz zapobieganie zapaleniu płuc wywołanemu
przez Pneumocystis carinii. Zakażenia układu moczowo-płciowego. Rzeżączka, w
przypadku nadwrażliwości na b-laktamy, także w rzeżączkowym zapaleniu jamy
ustnej i gardła lub odbytnicy i odbytu. Wrzód miękki. Ziarniniak pachwinowy
(weneryczny). Zakażenia przewodu pokarmowego: cholera, zakażenia pałeczkami
Shigella, biegunka podróżnych, nieżyt żołądka i jelit wywołany przez
enterotoksyczne szczepy E. coli. Inne zakażenia lub zarażenia: nokardioza,
toksoplazmoza. Postać do stosowania i.v. Zakażenia układu oddechowego:
zapobieganie i leczenie zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis carinii;
zakażenia dróg moczowych: ostre niepowikłane zakażenie dróg moczowych; inne
zakażenia bakteryjne wywołane przez wrażliwe drobnoustroje. Posocznica,
zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, nokardioza i toksoplazmoza.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na sulfonamidy, trimetoprim lub kotrimoksazol.
Poważne choroby układu krwiotwórczego. Ciężka niewydolność nerek, o ile nie ma
możliwości wielokrotnego badania stężenia kotrimoksazolu w osoczu. Nie należy
stosować w leczeniu wcześniaków oraz przez pierwsze 3 mies. życia noworodków
donoszonych. Należy zachować szczególną ostrożność u chorych z ciężkim
uszkodzeniem wątroby, w podeszłym wieku, z ciężką alergią lub astmą oskrzelową,
u osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, chorych z podejrzeniem
lub stwierdzonym zagrożeniem ostrą porfirią. W razie wystąpienia gorączki, bólu
stawów, duszności, żółtaczki należy przerwać leczenie.

Interakcje: U chorych w podeszłym wieku równoczesne stosowanie leków
moczopędnych (szczególnie tiazydów) zwiększa ryzyko wystąpienia małopłytkowości.
U chorych otrzymujących jednocześnie pyrimetaminę w dawkach większych niż 25 mg
tyg. wystąpić może niedokrwistość megaloblastyczna. Kotrimoksazol wzmaga
przeciwzakrzepowe działanie warfaryny przez stereoselektywne hamowanie jej
metabolizmu. In vitro sulfametoksazol wypiera warfarynę z miejsc jej wiązania z
albuminami osocza. Kotrimoksazol wydłuża t1/2 i nasila działanie fenytoiny -
zaleca się w związku z tym ścisłą obserwację chorego oraz oznaczanie stężenia
fenytoiny we krwi. Z pochodnymi sulfonylomocznika nasileniu ulec może ich
działanie hipoglikemiczne. Po ok. 1-tygodniowym równoczesnym stosowaniu z
ryfampicyną skraca się t1/2 trimetroprimu. U chorych po przeszczepieniu nerki,
leczonych cyklosporyną i kotrimoksazolem, obserwowano odwracalne pogorszenie się
czynności nerek. Jeśli trimetoprim podaje się jednocześnie z lekami, które w
zakresie fizjologicznych wartości pH tworzą kationy i częściowo wydalane są
dzięki czynnemu wydzielaniu nerkowemu (np. prokainamid, amantadyna), może
nastąpić kompetycyjne hamowanie tego wydzielania, czego wynikiem może być
zwiększenie stężenia w osoczu jednego lub obu leków. Jednoczesne podawanie
trimetoprimu i digoksyny chorym w podeszłym wieku może zwiększyć stężenie
digoksyny w osoczu. Stosowanie leku z innym antagonistą folianów, np.
metotreksatem, wymaga rozważenia uzupełnienia niedoboru folianów.

Działanie niepożądane: Nudności, wymioty, skórne reakcje nadwrażliwości, osutka,
rzadko zespół Stevensa i Johnsona oraz martwica toksyczna rozpływna naskórka,
reakcje uczuleniowe na światło, choroba surowicza, anafilaksja, alergiczne
zapalenie mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, gorączka polekowa; zmiany w
obrazie krwi: leukopenia, neutropenia, rzadziej agranulocytoza, małopłytkowość,
niedokrwistość (megaloblastyczna, aplastyczna, hemolityczna), methemoglobinemia,
plamica, hemoliza u niektórych chorych z niedoborem dehydrogenazy
glukozo-6-fosforanu, zaburzenia czynności wątroby: zwiększenie aktywności
aminotransferaz oraz stężenia bilirubiny, rzadko żółtacz

[marzena321]

Dziękuję za informacje.KTÓRY LEK JEST SKUTECZNIEJSZY FURAGINUM CZY
UROTRIM.POZDRAWIAM.

[kargab]

Ja też bardzo dziękuję z zamieszczonych informacji na temat Urotrimu bo właśnie
zaczęłam go podawać mojej córci 2 razy dziennie po pół tabletki i dotego
oczywiście witaminkę C.Pozdrawiam,mama Karolinki z częstymi problemami dróg
moczowych.

[marzena321]

lekarz prowadząca zabroniła wręcz podawania witaminy c żurawiny i multiwitamin
przy urotrimie .pozdrawiam.

[milka371]

Tak, nam takze lekarz zalecał, aby przy urotrimie nie podawać wit.C. Natomiast
który lek skuteczniejszy? Jeżeli oczywiście zapobiegawczo to u nas bardziej
sprawdza się furagin, na urotrimie zdarzały się szybciej zakażenia.

[milka371]

A w kwestii leku: na stronie www.leki.med.pl można znaleźć bardzo dokładne
informacje o bardzo wielu lekach.

[madziulec]

Urotrimu akurat tam nie ma ))

[marzena321]

witam.MAM PYTANIE.CZY ZBIEG NA REFLUX JEST BEZPIECZNY DLA DZIECKA.

[madziulec]

Jaki zabieg??????

[marzena321]

DOKŁADNIEJ CHODZI MI O OPERACJĘ NA REFLUX.Boję się powikłań i innych
histori.jeśli nie cofnie się mojemu dziecku reflukx a ma już11 lat to dla mnie
koszmar.Pozdrawiam.

[madziulec]

No to opisze co i jak - postaram sie to zrobic jutro i wrzucvic na strone - by
tu niepotrzebnie nei zajmowac miejsca.
(najpozniej gotowe bedzie we wtorek ok???)

[marzena321]

BARDZO DZIĘKUJĘ.POZDRAWIAM.

[marzena321]

WITAM.NIE MOGĘ ZNALEŚĆ STRONY.

[madziulec]

Chodzi o nasza strone, do ktorej jest link na stronie glownej forum
reflux-moczowy.w.interia.pl