lomianki_rozum
19.12.13, 17:19
W miasteczku ŁomPiong mieszka sobie pewien artysta ale, że z artyzmu trudno jest wyżyć, przyjął posadę w urzędzie. Kieruje tam różnymi przedsięwzięciami, o których nie do końca ma wiedzę. Są ludzie, którzy się na tym znają i sprawy toczą się swoim torem. Pewnego razu okazało się, że rzeczy jednak nie poszły jak należy. Zabrakło pieniędzy. I przed artystą stanął iście hamletowski dylemat. Albo może poprosić tych, którzy dają pieniądze o dodatkowe fundusze albo zażądać środków grożąc, że jeśli ich nie dostanie, to zamknie prowadzoną przez siebie działalność.
Nasz artysta poszedł po radę do towarzysza PioRusa ten przekazał mu decyzję: chodzenie po prośbie nie leży w naszych zwyczajach. W grę wchodzi tylko drugie rozwiązanie. Po zastanowieniu nasz artysta doszedł do wniosku, że daje ono dużo więcej okazji do wykazania się talentem aktorskim. Jest w tym dramatyzm, kontrapunkt, widownia, ruch sceniczny i jeszcze dużo innych mądrych rozwiązań, które są nie lada wyzwaniem dla prawdziwego twórcy. Przygotował scenariusz. Zapewniono odpowiednią widownię i rozpoczął się spektakl. Widownia przyjęła go tak jak było ustalone i wszyscy byli szczęśliwi. Gratulacjom nie było końca.
Mało kto zwrócił uwagę, że w wyniku tej akcji jak nie było pieniędzy, tak nie ma.