Doktorat a praca

[Gość: Albert A.]

Witam
Ostatni często przewija się na forum temat doktoratu i pracy. Niestety
podzielam opinię, że w Polsce młodych i wykształconych ludzi ma się głęboko w
d....ie. Doktorat z chemii obroniłem w tym roku. Niestety na uczelni nie
było szansy zostać (brak układów), chociaż dorobek naukowy w postaci
artykułów byłby na pracę habilitacyjną a sama obrona z wyróżnieniem. I co z
tego, wszyscy mają to gdzieś. Jeżeli chodzi o pracę w zawodzie to także można
zapomnieć, no bo kto dzisiaj potrzebuje chemików do pracy. Ci co pracują w
zawodzie mogą uważać się za szczęśliwców. Większość firm chemicznych albo
upada albo redukuje koszty poprzez zwolnienia. Zresztą jak się tylko wspomina
o doktoracie to człowiek jest odsyłany z kwitkiem, bo ma albo za duże
kwalifikacje albo może kogoś wykosić lub będzie miał zbyt wysokie żądania
płacowe. Szkoda gadać. Niestety smutne to ale prawdziwe, pozostaje tylko
nadzieja ze coś się może zmieni, tylko czy na lepsze?

[Gość: abc]

cos kiepsko szukasz tej pracy po chemii bo ja calkiem duzo ofert znajduje, a
mnie to nie dotyczy... Co do doktoratu, to jak juz kiedys pisalem czemu nie
szukales pracy w trakcie pisania?? Zamiast napisac 1 lub 2 artykuly poswiecil
bys czas na poszukiwania, tak to masz czas stracony... Czy myslisz, ze dla
pracodawcy mgr inz. z chemii ktory znalazl prace i pracuje powiedzmy tyle co ty
byles na tych studiach minus rok (tak na znalezienie tej pracy) jest mniej
wartosciowym pracownikiem niz dr mgr inz. ktory nic poza uczelnia nie
pracowal ?? Jezeli tak to jestes w bledzie...

[Gość: Albert A.]

Lubię takie dobre rady. Chyba sam nie wierzysz w to co piszesz. Praca dla
chemików jest, jasne, ale dodaj że trzeba mieć doświadczenie. Powiedz więc
drogi kolego skąd to doświadczenie mieć, to po pierwsze. Po drugie, niestety
nie wszyscy mogą wyjechać z obecnego miejsca zamieszkania, co znacznie
zmniejsza szanse na pracę. Po trzecie, piszesz drogi Panie o szukaniu pracy w
trakcie pisania, ale nie zapominaj, że szukanie nie zawsze równa się
znalezieniu. Nie trzeba na wstępie zaznaczać, że ktoś kiepsko szukał bądz wcale
bo można minąć się z prawdą, zwłaszcza gdy specyfika kierunku kogoś nie
dotyczy. I na koniec wreszcie, wyraźnie napisałem że chodzi o pracę w zawodzie,
a nie o licytację tytułami. Jak wiadomo doktorat bardziej przeszkadza niż
ułatwia w podjęciu pracy i to nie tylko w chemii.
Pozdrawiam

[Gość: abc]

A ja lubie jak ludzie tylko narzekaja w stylu :
"Niestety na uczelni nie było szansy zostać (brak układów)"
lub
"Jeżeli chodzi o pracę w zawodzie to także można zapomnieć, no bo kto dzisiaj
potrzebuje chemików do pracy.",
a potem
"Po drugie, niestety nie wszyscy mogą wyjechać z obecnego miejsca zamieszkania,
co znacznie zmniejsza szanse na pracę."

Czlowieku z tego wynika, ze po pierwsze wybrales studia chemiczne mimo ze sam
nie wierzysz w znalezienie pracy, co do studiow pozniejszych doktoranckich
wczesniej mogles sie dowiedziec czy w ogole na uczelni beda po nich ciebie
chcieli - ja sie zapytalem promotora (kierownik instytutu) i prosto z mostu
odpowiedzial, ze nowych pracownikow nie beda zatrudniac, wniosek nie ide na
doktoranckie studia mimo jego namow. Jezeli juz znajdziesz ogloszenie z praca
to musi byc z Twojego miasta, co zeczywiscie eliminuje nawet mozliwosc zdobycia
tego poczatkowego doswiadczenia. Zobacz sobie np. na adecco masz tam 2
ogloszenia o chemikach z dr, nie koniecznie z doswiadczeniem.

Jezeli oczekiwales ze ktos poklepie cie po plechach , powie kojaco "masz racje,
ale jest beznadzieja" to trafiles na dobre forum, ale ci ludzie jeszcze tu nie
zajrzeli...

[Gość: Albert A.]

Jejku, jejku co za słuszne uwagi, dzięki za rady. Jasne 5 lat wcześniej się
dowiedzieć czy będą mnie chcieli, hahahahaha. Odnośnie do tekstu: "Czlowieku z
tego wynika, ze po pierwsze wybrales studia chemiczne mimo ze sam nie wierzysz
w znalezienie pracy" to gratululę przenikliwości i radzę sobie przypomnieć jak
wyglądał rynek pracy kilka lat temu w tej branży a jak teraz. To ŚWIĘTA PRAWDA,
masz Pan całkowitą rację, na swojej specjalności trzeba się znać, a nie tylko
słyszeć.
Pozdrawiam

[Gość: abc]

Przepraszam, a co jezyka Ci odebralo, ciezko dowiedziec sie na uczelni jakie
maja plany co do rekrutacji - oswiece Cie oni nie dzialaja ad hoc z roku na
rok, no chyba ze to nie jest panstwowa uczelnia, albo kadra naukowa podlega
ekspresowej rotacji... Jezeli piszesz o rynku pracy kilka lat temu TO WLASNIE
WTEDY POWINIENES SZUKAC PRACY, przy okazji pisac doktorat - jezeli miales inne
priorytety to nie narzekaj. Uczelni jest wiele, jako pracownik naukowy mozesz
szukac pracy w calej Polsce, wiem ciezej bedzie niz na macierzystej ale
sprobowac mozna. Nie wiem czy u Ciebie na uczelni miales kurs pedagogiczny, na
mojej owszem jest podczas studiow doktoranckich, jezeli tak to szukaj pracy w
oswiacie, potem mozesz dalej poszukiwac wymazonej pracy a bedziesz mial z czego
zyc. Jak narazie jestes trzydziestolatkiem ktory do tej pory tylko sie uczyl,
zastanow sie czy jednak nie oplaca sie za praca pojezdzic po kraju, badz
wyjechac za granice..

Pozdrawiam i zycze powodzenia w poszukiwaniu.
papa

[Gość: Albert A.]

Należy pamiętać, że każda jednostka charakteryzuje się innym trybem naboru
(czytaj konkursy które są robione pod konkretne osoby, oczywiście startować
może każdy). Trochę widziałem aby mi teraz mydlić oczy, może kilkanaście lat
temu bym dał wiarę. Chyba nie muszę przywoływać tu różnych artykułów i
komentarzy na temat zatrudniania młodych naukowców. Ciekawy post na ten temat
jest pod tytułem "DOKTOR BEZ PRACY", który zresztą komentowałeś. To jest
prawda, czy to się komuś podoba czy nie. Pisać doktorat z chemii i pracować -
nie, jednak nie znasz zasady robienia doktoratu z chemii. To co sugerujesz, aby
pracować i robić doktorat z tej dyscypliny jednocześnie to jakieś totalne
nieporozumienie. Zresztą zapytaj kogoś kto taki doktorat zrobił bądz robi w tym
kierunku to potwierdzi. Pomysł na pracą w szkole nawet nie jest taki zły,
wcześniej myślałem tylko o przemyśle, ale kto wie. Jak to mówią jak się nie ma
co się lubi to się lubi co się ma. Oczywiście z pewnym dorobkiem można próbować
na zachodzie. Niestety, moim ograniczeniem jest brak możliwości wyjazdu choćby
do innego miast, przynajmniej w chwili obecnej.
Pozdrawiam i dzięki za dyskusję

[Gość: abc]

nco do chemii mozesz miec racje z doktoratem ,ja opieram sie na wiedzy
zwiazanej z automatyka i robotyka tutaj da sie pogodzic prace i studia
doktoranckie...

[Gość: yoyoyo]

"Jak narazie jestes trzydziestolatkiem ktory do tej pory tylko sie uczyl, "
widze, ze masz ograniczone pojecie co do charakteru studiow doktoranckich w
naukach przyrodniczych, przynajmniej.

[Gość: abc]

no dobrze to powiedz mi co poza uczelnia wpiszesz w cv ??

[Gość: Elf]

Jeeez, to weź spakuj manatki i szukaj pracę na krótką metę za granicą. Jeśli
nie wiesz jak, na razie wpakuj się na jakiś zagraniczny postdoc i stamtąd
szukaj pracy, to naprawdę żaden problem. Pobędziesz kilka lat, zdobędziesz
niepowtarzalne doświadczenie i wracając obsadzisz od razu wyższe stanowisko. Na
co czekać??? Pensja postdoca SPOKOJNIE starcza na utzrymanie rodziny jeśli o to
chodzi.

A jeśli sie uparłeś nie wyjeżdżać ze swojego miasta... no to sorry, ale źle
trafiłeś z zawodem. W małych miastach nie potrzeba wysoko wykwalifikowanych, a
wiedza akademicka zaczyna być przydatna dopiero w niektórych ośrodkach
rozmieszczonych z rzadka w kraju i świecie.

Ja jestem fizykiem i wiem że akurat badania podobne do moich wykonuje się tylko
w jednym innym mieście Polski i może ze 20-30 w Europie. Bez mobilności nie ma
zysku. Przykro mi.

[Gość: yoyoyo]

"Pobędziesz kilka lat, zdobędziesz niepowtarzalne doświadczenie i wracając
obsadzisz od razu wyższe stanowisko"
ludzie, czy wy piszecie z polski? skad ta naiwnosc? znam proferora, wybitnego
specjaliste, publikacje w nature, praca w kanadzie i usa, granty z przemyslu.
myslal kiedys o powrocie, wyslal list do "placowki" w polsce i nawet mu nie
odpowiedzieli (w krajach anglosaskich jest to szczyt nieuprzejmosci). pod
polska wierzba bylby gwiazda. ale tam takich nie potrzeba: a kto to jest? a
czemu go nie bylo? a co on tam robil? a co nam tu bedzie mieszal? a na co nam
jakies zachodnie doswiadczenie? a bo my gorsi? itp. itd.

[Gość: Elf]

OK, wyrażam się mało precyzyjnie. Chodziło mi o następującą drogę:

Postdoc za granicą -> Praca za granicą w firmie (kilka lat) -> Praca w Polsce w
firmie

lub

Praca za granicą w firmie (kilka lat) -> Praca w Polsce w firmie

Praca akademicka to zupełnie inna para kaloszy.

jedz na postdoca i nie wracaj

[Gość: yoyoyo]

ja tez mialem prace z wyroznieniem i g... to kogokolwiek obczodzilo, bo brak
ukladow na uczelni. jedz wiec do stanow na posdoca, tutaj nie ma takiego
pojecia jak "za wysokie kwalifikacje". w trakcie postdoca szukaj pracy (co ja
wlasnie robie) w firmach. zmienisz sobie wize z j1 na h1b, a jak jusz masz h1b
(czyli sponsora i prace) wystepujesz o zielona karte. bezposrednio emigrowac
mozesz do kanady, procedura jest dosc prosta. wtedy wyslij pocztowke na swoja
uczelnie. nie licz ze cos sie w polsce zmieni. tutaj wyksztalconych ludzi nie
potrzeba, bo jest to zacofany kraj. nie musze chyba dodawac ze skoro zacofany
kraj nie potrzebuje wyksztalconych ludzi to zacofanym krajem pozostanie. smutne
to, ale tak wlasnie sytuacja wyglada.