Czy w Twojej pracy sa Wazeliniarze?

[Gość: Snake]

U mnie jest kilka takich osob, ktore nie zaczna dnia bez
wejscia szefowi w tylek. Czasami jest to tak
beznadziejnie przyziemne, ze az szczypie w oczy.
Poczatkowo myslalem ze to zarty ale nie. Nie ma jakiejs
reguly wiekowej. Po prostu jedni smaruja, inni nie. Az
wstret bierze i uszy wiedna.
U Was tez tak jest? Pozdr.

[Gość: mum]

Gość portalu: Snake napisał(a):

> U mnie jest kilka takich osob, ktore nie zaczna dnia bez
> wejscia szefowi w tylek. Czasami jest to tak
> beznadziejnie przyziemne, ze az szczypie w oczy.

> U Was tez tak jest? Pozdr.

Też tak jest.
A co mnie najbardziej dziwi, to że niegłupi w końcu szefowie (jak głupi to
wiadomo), na takie rzeczy dają się nabierać i zadowoleni są jak jajo. Czy to
możliwe, żeby inteligentny człowiek nie zauważył, że takie prymitywne
podlizywanie się to nie może być prawda? Wierzą jak małe dzieci i jak dzieci się
cieszą, że tacy piękni, wspaniali, kochani, ani krzty krytycyzmu, czyżby tak
bardzo byli zakompleksieni, że na każdą wazelinę, choćby najgłupszą lecą jak
muchy? No nie rozumiem.
Co innego wazelina konstruktywna :), jak szef ma rację, to mówię głośno że ma
rację upewniając się przedtem, że usłyszy :).

[ebodal1]

Robie badania w duzej firmie, jestem socjologiem. Spostrzerzenia:ludzie
potrafia sie chwalic wazeliniarstwem i tym jacy to z nich specjalisci w tej
kwestii. Nie moge tego sluchac co opowiadaja. Irytuje sie. Dobrze, ze ja nie
musze na to patrzec. W kazdym razie ciezko zachowac "obojetnosc" tak bardzo
potrzebna temu zawodowi.

[Gość: Hrycek]

Jesteś w komfortowej sytuacji mimo, że chce Ci się rzygać. Ja z Twoimi
kwalifikacjami zasiadłbym do napisania monografii na ten temat. Jak się
będziesz skracał i potraktujesz temat po łebkach, to może dwa, no góra trzy
tomy z tego będą. To byłby hit sezonu lepszy niż "Historia prostytucji" w
trzech tomach Paula Dufoura. Poprosiłbym o egzemplarz autorski.

[Gość: janka]

Chyba nie odbiegne od zdań innych.Lizusostwo w firmie,w ktorej pracowalam
osiągnęlo stopień doskonałości, a zyski spadały. Tylko tego nie widział mój
szef.Czarowały go dwie nędzne kreatury, jedna w postaci wszechwiedzącej
baby,która zarabiała w tej firmir NAJWIECEJ, a nie robiła NIC!!!!!.
jej praca to podpiepszanie innych.totalne donosicielstwo.Sprawiała wrażenie
osoby bardzo zaangażowanej w sprawy frmy. Ciagle była w ruchu. Znienawidzona
przez zespół, o dziwo przy niezrozumiałej akceptacji zwierzchnika trzymała sie
posadki.Drugi dupek udawał handlowca i wierzcie mi,grał całe dnie w GRY????
NA INTERNECIE??????????!!!!!!!!!!,Nie wiem , jak wyglądaja teraz te stosunki,
ja odeszłam, tak jak wielu pracowników , między innymi przez ta gnojówe .
Ponoc oboje ,wymienieni, nie pracuja.Chce powiedziec że jest to niewątpliwie
przykre, nie mniej powinniśmy zdawac sobie sprawe,że kariera w pełnym tego
słowa zanaczeniu składa się z trzech elementów:, zaznaczam stosowanych
powszechnie:
1.niewielka wiedza + duze znajomości
2.lawirowanie,lawirowanie, lawiro....., lawi.......
A to nie lada sztuka.
Omijam zdolnych i UCZCIWYCH,którzy graja fair play.
Pozdrowienia

[Gość: elf]

oczywiście, to jest powszechne. a ci "inteligentni" szefowie lubią takich, bo
nie są dla nich zagrożeniem. można ich ustawić.tylko piszesz dużą literą o
miernotach.

[Gość: klu]

Myślę, że w sprawie wazeliniarstwa słowo "inteligentny" jest mało pasujące do
okoliczności. Odporny na wazelinę jest Ktoś Kto ma poczucie dumy (nie - pychy)i
własnej wartości (tego kim jest i jakim jest).
Poziom IQ wcale nie gwarantuje tych cech.
Wazeliniarze są wszedzie gdzie jest choćby najmniejszy popyt na wazelinę,
dzięki której można się czasami nieźle ustawić (za cenę własnęj godności)...

[Gość: rafael]

Wszedzie znajdzie sie d...wlaz.
Firma, w ktorej pracuje zostala przejeta przez Zachodnia Grupe Kapitalowa.
Jeszcze przed przejeciem zdarzaly sie przypadku podlizywania sie szefom (wtedy
jeszcze Polakom). Teraz wazeliniarstwo zatoczylo wieksze kregi, tj, objelo
rowniez bylych dyrektorow, ktorzy nadal pelnia jakas kierownicza funkcje a ich
lizusostwo dotyczy szefow z Zagranicy. Coz wniosek nasuwa sie bardzo smutny:
dozylismy czasow, kiedy odrobina wazelinki nie powstydzi sie nawet dyrektor,
nie wspominajac o pracownikach.

[Gość: wladek]

Gos´c´ portalu: Snake napisa?(a):

> U Was tez tak jest?

nie

[Gość: Sawa]

Oczywiście, że są! A gdzie ich nie ma. Są szefowie, którzy lubia sie otaczać
głubszymi od siebie, no bo wtedy brylują na tle tej miernoty niedouczonej. Nie
wiem czy podlizywanie się traktują jako lojalność, czy jako dowód pracowitości
i zaangażowania. Mierzi mnie to bardzo i nigdy tego nie zaakceptuje. Jest to
tragiczne, że dorośli ludzie tak potrafia lawirować i przez bardzo długi czas
to im się udaje. Z moich obserwacji wynika, że dużo czasu musi upłynąć, aby
nawet mądry szef zdał sobie sprawę jakimi ludźmi jest otoczony i co sobą oni
reprezentują. Z ubolewaniem trzeba podkreślić, że są to ludzie, ktorzy na
zewnątrz reprezentują firmę. Jeżeli szef w porę się nie zorientuje, to i z nim
i z firmą będzie już nie dobrze... ale to już bedzie za pozno, bo podlizująca
się miernota znajdzie nowy obiekt do podlizywania, do nadskawiwania. W tym
całym podlizywaniu nie byłoby nic groźnego, ale gdy w ślad za tym ujawnia się
obgadywanie innych (często oczernianie uczciwych ludzi) to jest już
niebezpiecznie. Na ogół ci podlizywacze są śmierdzącymi leniami, którzy
wymigują się od pracy, od odpowiedzialności. Smutne jest to, że taka postawa
jest tolerowana przez zwierzchników. Ale myślę, że taka sytuacja będzie tak
długotrwała, jak długo będą nami kierować ludzie niedouczeni, niefachowcy.
Potrzeba prawdziwych menadzerów, a nie karierowiczów. A o to u nas ciężko.
Sawa

[Gość: R]

Ty Sawa to chyba jestes blondynka! zgadlem?
Wielbiciel R

[Gość: okrasa]

W mojej pracy sa wazeliniarze a raczej byli, bo ja zostalem wyrzucony.
Unikajcie nastepujacych ludzi:
GRZEGORZ NOWAKOWSKI
PIOTR PARLEWICZ
MAREK WENT
MARIUSZ KITOWSKI
Oni podliza dupy kazdemu, sprzedadza nawet ojczyzne (pisze z Nowego Jorku),
o kolegach nie wspominajac.

[Gość: osrasa]

Gość portalu: okrasa napisał(a):
> W mojej pracy sa wazeliniarze a raczej byli, bo ja zostalem wyrzucony.
> Unikajcie nastepujacych ludzi:
[tu nazwiska...]
> Oni podliza dupy kazdemu, sprzedadza nawet ojczyzne (pisze z Nowego Jorku),
> o kolegach nie wspominajac.

zwykly kutas z ciebie jesli to prawdziwe nazwiska,
podaj swoje, moze latwiej znajdziesz prace i nowa ojczyzne, tu nie przyjezdzaj








bez pozdrowien

[Gość: Wit]

Nienawidzę wazeliniarzy!! Nienawidzę jak ktoś wazelinuje szefom, nawet jeśli to
ja jestem tym szefem. Po prostu NIENAWIDZĘ tego, bo świadczy to o braku
godności, honoru, szacunku do samego siebie. Ale jeszcze bardziej nienawidzę,
kiedy ktoś podaje pełne imiona i nazwiska na Forum! W dodatku nie ma odwagi
podać własnego! To już jest najgorsze szmaciarstwo, jakie może być. Jeszcze
gorsze od wazeliniarstwa!

[Gość: Sawa]

Ale przeciez sa szefowie, ktorzy bardzo lubią być własnie w ten sposób
adorowani. Uwielbiają, kiedy się im nadskakuje i "kadzi". Często właśnie
tacy "lojalni" pracownicy sa doceniani przez szefów i wystawiani na piedestał.
I to jest straszne, ze nie liczy się kompetencja, profesjonalizm tylko
lizusostwo.
Mam nadzieję, że podane wcześniej nazwiska są wyimaginowane i zostały podane
tylko dla "podpuszczenia" do dalszej dyskusji.
Pozdrawiam
Sawa

[Gość: Żaba]

W mojej pracy też byli wazeliniarze, ale największym dupowłazem była koleżanka
z mojego działu. Właziła w d...kierowniczce, odwalała za nią robotę, zostawała
po godzinach w pracy (podobno nadal tak jest),gdy tymczasem "kierownica" pisała
głównia e-maile, czytywała prasówkę i chodziła na "ważne spotkania". Kolezanka-
wazeliniara nie wywiązywała się ze swoich obowiązków, bo pracowała za
kierowniczkę. Swoją robotę więc przekazywała innym. Dzięki włażeniu w d...
osiągneła sukces: szybki awansik, szkolenia (na które podobno nie było
pieniędzy),podwyżka itp. Czyżby wazeliniarstwo było drogą do sukcesu? Wygląda
na to, że tak.

[Gość: Wuniuń]

w miejscu, gdzie pracuję, "wazeliniarzy" również nie brakuje.
I myślę, że tak było, jest i będzie.
I faktycznie - tylko wstręt bierze, kiedy się na takich patrzy...

[Gość: godność]

Jak czytam to wszystko, to jakbym czytała o lizusach ze swojej pracy. Te
lizidupy rzeczywięcie nic nie robią a jedynym ich zajęciem jest przemieszczanie
się po pokojach, gadanie, ustawianie pasjansa, donosicielstwo i lizanie dupy
szefowej. A jakie było moje wielkie zdziwienie, kiedy to ja dostałam od
szefowej opieprz za coś, co zawalił wazeliniarz (bowiem moje zadanie było
kontynuacją działania wazeliniarza). Moja próba wytłumaczenia, że to nie moja
wina nie miała żadnego znaczenia i skończyła się "utratą względów" :). TAkie
sytuacje się zdarzają teraz częściej a ja nie wytrzymuję już tego psychicznie.
WAZELINIARZU, jeżeli to czytasz, to wal się na ryj i oby się ktoś nareszcie
zesrał na ciebie przy lizaniu dypy.

[Gość: voy]

chcecie obejrzec komedie ? to idzcie do wojska.
tam jeden facet co to ma dom rodzine itp. prostuje sie przed drugim jak struna
tylko dlatego ze tamten ma wiecej na pagonach a glupota jest wprost
proporcjonalna do dystynkcji. najlepsi sa oficerowie na wydzialach szkolenia.
jeden z nich wymyslil zeby rodzice przyjezdzali do elewow na wywiadowki bo maja
zle stopnie :-)))
a ta cala batalia toczy sie o punkty ktore maja duze znaczenie przy obliczaniu
premii.
czego to czlowiek nie zrobi zeby zlapac pare groszy :-)
pozdr

[Gość: Rafik]

U mnie w pracy wazeliniarzy nazywalismy "Brow Nose" (Brazowy Nos) a to dlatego
ze podczas aktu wazeliniarstwa mozna sobie przybrudzic nos.
Rafik

[Gość: tuptus55]

A w moim departamencie nie toleruje wazeliny. Kieruję grupą 34 informatyków i
jak któryś próbuje wstawiać mi wazelinę to mu mówię "szufla piachu" i od razu
taka osoba przestaje. W tej chwili rzadko kiedy ktoś jeszcze próbuje. Moi
podwładni mają ze mna pod tym względem przechlapane. Liczy się praca i jej
wyniki. Premia kwartalna jest za kreatywność, pomysłowość, zaangażowanie w
pracę na rzecz firmy. Sam jestem niewygodnym pracownikiem dla swojego
przełożonego, z którym się wykłucam jak mam rację, a jak się mój szef upiera
przy swoim błędnym zdaniu to proszę go o wydanie polecenia emailem. Jak jest
potem problem bo to była błędna decyzja to on dostaje po dupie. Teraz już
konsultuje decyzje i zgadza się z moimi propozycjami. Mogę sobie na dyskusję z
przełożonym pozwolić z tego względu, że znam prezesa firmy, w której pracuję na
stopie prywatnej. Gdyby nie to to pewnie zostałbym wylany z pracy za pyskowanie
pomimo przynoszenia firmie korzyści gdyż nie mógłbym się dostać do prezesa i
obronić swojego zdania. Problem wazeliny, moim zdaniem wynika z tego, że KAŻDY
człowiek potrzebuje potwierdzenia swojej wartości. Jak jest dobry w tym co robi
to stwierdzenia innych, że zrobił coś dobrze nie są wazeliną. Sztuką jest
wykonywać swoją pracę bez oglądania się na pochwały. Wiele osób chce awansować
na kierowników, dyrektorów i dalej ale nie każdy się nadaje. Niestety nie
przeszkadza to tym osobom awansować, a jak nie mają wiedzy to pozostaje
wazelina. Dobry przełożony, moim zdaniem, to taki który otacza się ludźmi
mądrzejszymi od siebie gdyż może się od nich nauczyć, a idealnie jeśli oni od
niego też czegoś się uczą. Jak się otoczy wazeliniarzami to długo nie
pociągnie. Aby urucić wazeliniarstwo firmy musiałyby mieć system okresowej
oceny pracowników wtedy leserzy, wazeliniarze nie mieliby szans.

[Gość: watażka]

"Dobry przełożony, moim zdaniem, to taki który otacza się ludźmi
mądrzejszymi od siebie gdyż może się od nich nauczyć"

Niestety w większości przypadków mamy takich szefów, którzy zwyczajnie boją się
mądrzejszych ludzi, bo boją się że ich wygryzą.
Ale mechanizm działa tak: ludzie kategorii A będą zatrudniać ludzi kat. B, ci
będą zatrudniać ludzi kategorii C... itd. i wyjdzie na to że w firmie pracuje
głównie kategoria D. A z takimi ludźmi firma jest do bani.

[Gość: tuptus55]

I dlatego wiele firm bankrutuje bo prezesi otaczają się takimi dyrektorami,
którzy są wazeliniarzami. Dobre osoby odchodzą do innych firm bo się nie moga
przebić i zostaja tylko wazeliniarze i nie ma kto pracować.

[Gość: Hrycek]

Gość portalu: tuptus55 napisał(a):

> A w moim departamencie nie toleruje wazeliny. Kieruję grupą 34 informatyków i
> jak któryś próbuje wstawiać mi wazelinę to mu mówię "szufla piachu" i od razu
> taka osoba przestaje. W tej chwili rzadko kiedy ktoś jeszcze próbuje. Moi
> podwładni mają ze mna pod tym względem przechlapane. Liczy się praca i jej
> wyniki. Premia kwartalna jest za kreatywność, pomysłowość, zaangażowanie w
> pracę na rzecz firmy. Sam jestem niewygodnym pracownikiem dla swojego
> przełożonego, z którym się wykłucam jak mam rację, a jak się mój szef upiera
> przy swoim błędnym zdaniu to proszę go o wydanie polecenia emailem. Jak jest
> potem problem bo to była błędna decyzja to on dostaje po dupie. Teraz już
> konsultuje decyzje i zgadza się z moimi propozycjami. Mogę sobie na dyskusję z
> przełożonym pozwolić z tego względu, że znam prezesa firmy, w której pracuję na
>
> stopie prywatnej. Gdyby nie to to pewnie zostałbym wylany z pracy za pyskowanie
>
> pomimo przynoszenia firmie korzyści gdyż nie mógłbym się dostać do prezesa i
> obronić swojego zdania. Problem wazeliny, moim zdaniem wynika z tego, że KAŻDY
> człowiek potrzebuje potwierdzenia swojej wartości. Jak jest dobry w tym co robi
>
> to stwierdzenia innych, że zrobił coś dobrze nie są wazeliną. Sztuką jest
> wykonywać swoją pracę bez oglądania się na pochwały. Wiele osób chce awansować
> na kierowników, dyrektorów i dalej ale nie każdy się nadaje. Niestety nie
> przeszkadza to tym osobom awansować, a jak nie mają wiedzy to pozostaje
> wazelina. Dobry przełożony, moim zdaniem, to taki który otacza się ludźmi
> mądrzejszymi od siebie gdyż może się od nich nauczyć, a idealnie jeśli oni od
> niego też czegoś się uczą. Jak się otoczy wazeliniarzami to długo nie
> pociągnie. Aby urucić wazeliniarstwo firmy musiałyby mieć system okresowej
> oceny pracowników wtedy leserzy, wazeliniarze nie mieliby szans.


Mosz recht chłopie... mój komentarz jest krótki. Wazeliniarstwo jest częścią
składową rozwiniętego społeczeństwa, tak jak prostytucja, wojsko, partie
polityczne, złodziejstwo..., a co za tym idzie nie uwolnimy się od tego, bowiem
żadne prawo nigdy i nigdzie nie wyeliminowało prostytucji (taka profesja), tak i
tu nie zlikwiduje się kurestwa (taka natura). Moje spotrzeżnia. a) szef nie lubi
lepszych od siebie; b) dupek jest potrzebny, bo można za jego pomocą skutecznie
manipulować zgranym zespołem c) menda ze szczęściem w oczach reaguje na komendy:
waruj! bierz go! aport! do nogi! siad! itd... d)siurek jest zawsze zadowolony -
nawet po zjebce itd... itp... etc...

[basza]

U nas też byli wazeliniarze. Czasami pożyteczni, brali szefa na siebie i mozna
było spokojnie popracować. Ale jednego, mistrza nad mistrze, "kryształowa kula"
w wazelinie, zycie dopadło. Facio, w dużej grupie ślizgał się, obkładając
papierami pod sufit, kilkoma kolorami zakreslał kartki i rzucał na stos przed
własnym nosem. Leżały tak na biurku ok. 1.5 roku, to był jego czas
archiwizacji, potem sie dematerializowały. Wrażenie to robiło. Acha, jak któś
niezorientowany lub szef coś od niego chciał to podnosił znad papierów
b.umęczony wzrok. To cała jego praca własna. Reszta to wazelina, donoszenie,
deprecjonowanie pozostałych, działanie na świadomość i podświadomość szefa. Z
pracy wychodził a i owszem, ale zawsze po szefie. I sama słodycz na skołataną
głowę szefa, nb idioty i absolutnego ignoranta w zawodzie. Wazeliniarz osiągnął
szczyty swego mistrzostwa, pełnię szczęścia obstawiając szefa, żadnych prac sie
nie imał a my omijaliśmy go dużym łukiem, prościej było prace i za niego
wykonać, niż wysłuchiwać tygodniami jak bardzo sie starał, co mu przeszkodziło
(szczególowe opisy przyrody itp.), że np. nie wykonał pilnego telefony przez
miesiąc. Firma padała, padała, wazeliniarz robił swoje i .... Dziś tam został
szef i wazeliniarz tylko. Jego protegowany (inni be) a wazeliniarz nie mając na
kogo donosić stracił cały blask, bo sam nic nie potrafi. Ostatnią mechaniczną
maszyne do pisania (wazeliniarz to to jeszcze rozróżniał)wyrzucono 5 lat temu a
komputer przez ten czas pozostał dla wazeliniarza nieodganioną tajemnicą
(podstawa pracy), wazelina ponoć rękami żony próbuje odbrabiać zadania domowe
wieczorami i w nocy nieskutecznie (rano zmiana poleceń lub założęń), szef sam
tez nie potrafi a i przyznać się przed zarządem nie ma odwagi, że sobie wybrał
takiego asa. Skazani na siebie walczą o przetrwanie, wyłudzając podstepem lub
szantażem pomoc z innych działów. Skarzyć i donosić nie ma na kogo, błyszczeć
na tle, udając mądrego przed szefem po zakończeniu zadań, jakie to on miał
pomysły i co mozna było zrobić aby było jeszcze lepiej, bez przyłożenia
paluszkiem do sprawy, nie może, bo prawda jest naga. Szef choc idiota, przy
rozgrzebanych projektach ponoć dostaje białej gorączki, gdy wazeliniarz próbuje
stary sztuczkami go obłaskawiać, ciastka nie pomagają. Udręka dla obu. I dobrze
im tak. Czekamy, to ma dużą szansę na zakończenie jakąś piękną katastrofą. I
mysle, że się nie zawiedziemy.

[Gość: AiA]

Naturalnie ze sa. Ich zaleta jest donoszenie a wlasciwie przekazywanie
przeklamanych wiadomosci. Szkoda, ze znaczna grupa szefow, dyrektorow ma slome
w butach, krotko mowiac nie ma klasy i takimi wiadomosciami sie delektuje.
Pozdrawiam

[Gość: Jurek]

kazdy z was pisze ze pracujecie z wazeliniarzami, nie dostrzegacie jednak ze
sami nimi jestescie, jeden mniej drugi wiecej "drzazge w oku blizniego
zobaczysz a w swoim belki nie dostrzegasz"- ludzie jesli nie bylibyscie choc w
5 procentach wazeliniarzami juz dawno wyladowalibyscie na zasilku.
jurek