Tajny poradnik wzorowego sprzedawcy

Kościół, Wojsko, Policja...

[pir33]

Zapraszam pana redaktora do zgłębienia tajników pracy w POLICJI,
WOJSKU i DUCHOWIEŃSTWIE. Pewnie przeżyje prawdziwy szok gdy się
dowie co jest wpajane młodemu kadetowi. Ciekawe jak by to było gdyby
policjant robił co chciał według uznania a ksiądz odprawił msze po
swojemu... Wytyczne są wszędzie czy chcemy czy nie. Przepisy prawa,
konstytucja to wszystko nas otacza. Taki mechanizm wynika z ewolucji
społecznej. Pewnie na straganie z pomidorami nie ma tajnej księgi
ale to wynika z małej organizacji takiego biznesu i braku
zapotrzebowania na samoorganizację.

[mojekontolalala]

ja myśle że tu bardziej chodzi o śmieszności użycia komputerowego tłumacza do
tekstów anglojęzycznych

:)
oraz o próbę zrobienia dochodzeniowca z dziewczynki co dorabia rozkładając spodnie

instrukcje

[Gość: jakaja]

Skoro nawet POsłowie pewnej partii dostają co dzień instrukcje "z góry", co mają mówić i jak głosować, to co tu się dziwić biednym sprzedawcom?

Sprzedawcy korzystają z Talmudu.

[Gość: Zmyłą]

...

I co w tym dziwnego?

[Gość: hubert]

Poza momentami kiepską polszczyzną wynikającą najprawdopodobniej z
bezpośredniego tłumaczenia z obcego języka nie widzę w tym poradniku
(fragmentach) niczego dziwnego ani sensacyjnego - a taki odzew chciałby
zapewne osiągnąć autor artykułu. "Tajna biblia sprzedawcy" - to brzmi jak z
X-files a chodzi tylko o zbiór prostych wytycznych dla sprzedawców firm
sieciowych, który posiada każde szanujące się przedsiębiorstwo. Dziwią mnie
natomiast niektóre komentarze krytyczne, należą zapewne do ludzi, którzy nigdy
nie zarządzali żadnym własnym interesem poza stoiskiem na bazarze lub w ogóle
nie pracowali bądź pracowali jako kasjerzy i nigdy większej kariery nie zrobili.

Tajny poradnik wzorowego sprzedawcy

[uwazajsobie]

kapitalistyczny bełkot

Tajny poradnik wzorowego sprzedawcy

[Gość: jojo]

no i co z tego, jak w praktyce bywa różnie? Polecam reklamacje w
Zarze, kto nie przeżył, nie wie co traci:)

Pobożne życzenia

[Gość: Dyferencjał]

Zbiór tych wszystkich złotych myśli i wskazówek dla sprzedawców to
jedynie(w warunkach polskich i nie tylko) pobożne życzenia autorów
takich poradników i instrukcji. Statystyczna pracownica sieciowego
butiku to nadęta panna z manierami dziewczyny od krów. Poza tym, że
obsługa w takich miejscach to przeważnie siksy o wulgarnej urodzie i
braku manier, to jeszcze dochodzi kompletny brak wiedzy na temat
asortymentu, którym handlują. To, że się im nie chce ruszyć tyłka i
zapytać klienta, który od kilku minut ugania się po sklepie, w czym
można mu pomóc, jest "oczywistą oczywistością". Na pytanie o rozmiar
pada przeważnie tekst:"jest to co widać", a o cenę "pisze przecież".
Te panny, z niewielkimi wyjątkami, nie grzeszą ani urodą, ani
inteligencją, ani uprzejmością. Człowiek się cieszy, jak nie musi
ich o nic prosić. Ktoś powie, że się czepiam, ale ja już spotkałem
się z chamskim tekstem niejednej takiej ekspedientki, że nie opłaca
się być miłym za "takie pieniądze". Wyśmiewanie klientów to też
rodzaj sportu uprawianego przez obsługę takich przybytków.
Oczywiście poza plecami ofiary. Nie lepiej zachowują się panowie
ekspedienci, poza tym, że lubią popodrywać w pracy panie
ekspedientki, to zmorą kontaktów z takimi delikwentami jest to, iż
próbują z człowieka robić idiotę wciskając mu kit, że towar
jest "pierwsza klasa", podczas gdy jest to jakaś szmata z Chin,
którą przed chwilą inny klient głośno zareklamował.

[toffiik]

Kilka sprostowań:
Mianowicie na zarzuty tego pana wyżej - niektóre sklepy sieciowe
(troche tego mam na koncie) w standardach mają "nie uprzykrzanie
się" klientom - myślę, że jako dorosły chłopczyk nie powinieneś mieć
problemu z proszącym spojrzeniem w stronę sprzedawcy, lub ze
słowem "przepraszam".
Po drugie - niektórzy tu wspominają tu coś o Dzień dobry. Trochę
chyba to logiczne, że skoro Wam nie powiedziano - to pewnie sami
WCHODZAC nie pomysleliście o tym. Swego czasu w Białymstoku w
salonie Beverly Hills wprowadziliśmy standard mówienia dzien d jako
pierwsi - owszem - zabawnie było - klienci wpadali z impetem
krzycząc "Dzień dobry" tuż po naciśnieciu klamki - szydząc z
naszego "obowiązku".:)

"Na pytanie o rozmiar
> pada przeważnie tekst:"jest to co widać", a o cenę "pisze
przecież".

Widocznie jesteś jednym z tych, dla których mówiąc, "to co widać" -
nie wystarczy i jak sto innych osób przed Tobą pytasz - "czy na
pewno" Ja czasami rozbawiony odpowiadam - że ukrywamy częśc towaru
na zapleczu:P
Co do szmat z chin - to prawie wszystko jest z chin, zależy tylko
jakie robotnikom wymagania jakościowe podsunał przed nos. Wtedy
rzeczywiście polo Adidasa kosztuje wiecej niż Diverse
see ya

[nikodem_73]

Gość ma trochę racji. Sam należę do klientów, których generalnie wk*wia do
białości wiszący za plecami milczący ekspedient. Nie wiem... Może wyglądam na
złodzieja? Natomiast JESZCZE bardziej wk*wia mnie ekspedient, który właśnie z
kolegą się założył, że testuję czapkę-niewidkę. I ma zamiar ten zakład wygrać.

Nie wiem... Jakoś najlepiej czuję się w sklepach w szeroko rozumianej arabii,
gdzie po początkowym i standardowym "dziękuję - na razie nie wiem czego szukam"
mam spokój dopóki nie zainteresuję się czymś (do cholery, przecież to WIDAĆ). W
takim momencie znikąd pojawia się sprzedawca, który znacznie szybciej
zlokalizuje i rozmiar i kolor. Ba! Są tak bezczelni, że nawet mają miarki w
calach i centymetrach jak człowiek nie jest pewien rozmiaru. A najlepiej jest
wtedy, gdy wśród "tego co widać" jednak nie ma. Gość obejdzie/obdzwoni/wyśle
umyślnych do pińciuset sklepów w okolicy.

Po prostu w takim sklepie czujesz się jak KLIENT (wiesz... taki człowiek dzięki
któremu sprzedawca dostaje pensję) a nie jak petent.

"zycie wewnetrzne kasy"

[Gość: kkk]

co to ku*rwa jest???!!

Tajny poradnik wzorowego sprzedawcy

[Gość: karoles]

2. Jeśli będą interweniowały u Państwa jakieś obce firmy albo osoby
bez wcześniejszego zameldowania się, prosimy o poinformowanie o tym
działu budowlanego.

Hahahahaha po co do budowlanego?