Nienawiść do całego świata

[pestka71]

Ostatnio po raz któryś z kolei nienawidzę wszystkich i wszystkiego wokół
mnie. Wszyscy i wszystko mnie wkurza. Wystarczy że ktoś krzywo na mnie
spojrzy i już go nienawidzę (niezależńie czy to bliska mi rodzina czy obcy
człowiek). Ja naprawdę muszę być sama, w społeczeństwie być nie mogę. Nie
potrzfię udawać że jestem pogodna, emocje po mnie widaći dlatego jestem
odbierana przez otoczenie jako zarozumiała, egoistyczna, wredna, zawistna,
obrażona. Ale ja mam swoje powody, ja nienawidzę całego świata. I za to
ludzie mnie też nienawidzą. Proste i logiczne. Ja chyba się zabiję.

[danuta1958]

Nie możesz się zabić, bo wtedy nie pojedziesz na zlot!

[pestka71]

Gratuluję poczucia humoru. Ja go ostatnio nie mam.

[pestka71]

Przyjechała rodzina mojego męża. Ja się ich boję, nie cierpię ich a oni mnie.
Unikam ich i myślą że dlatego że ich nie lubię. Co ja mam robić? Ciągle
popełniam przed nimi jakieś gafy, nic nie mówię bo nie wiem co mówić, wtedy oni
myślą sobie nie wiadomo co. Wiedzą o mojej fobii ale to nic nie zmienia. Ja się
czuję w ich towarzystwie niepotrzebna.

[pestka71]

Widzę że to ja jestem tu najbardziej beznadziejnym przypadkiem. Tylko ja mam
problemy z rodziną i nie wiem co robić. Myślałam że ktoś podzieli się ze mną
swoimi doświadczeniami, ale niestety jak zwykle jestem sama! Zawsze sama ze
swoimi problemami!!!

[qabriel]

Wiesz, nie wielu z nas wyszło za mąż/ożeniło się. Pamiętaj, że to też jest jakiś
sukces. Jeśli chodzi o śmierć - też o tym myślę, więc moglibyśmy się umówić na
zbiorowe samobójstwo:)

[layal]

Ja ostatnio jestem na takim etapie, ze nie odczuwam nienawiści do całego
świata, chociaż bywało. Teraz odczuwam głównie obojętność i chęć całkowitego
odizolownia się. Nie wiadomo, co gorsze.

[pestka71]

Jestem zbyt dużym tchórzem żeby popełnić samobójstwo. Przynajmniej na razie.
Ale nigdy nie wiadomo.

[pestka71]

Ale najgorsze jest to że ja mam w tej chwili ochotę pozabijać moje otoczenie, a
przynajmniej porządnie ich zbić.

[layal]

Ja samobójstwo popełnię dopiero po 40-tce, ewentualnie po 50-tce. Zależy, czy
się bedę dobrze trzymać czy nie;-) Mimo wszystko jednak, jest parę reczy i
spraw, dla których warto jeszcze pożyć.

[qabriel]

A ja sobie zaplanowałem samobójstwo na 31 sierpień. Nie boje sie śmierci, wiem
że to nie będzie boleć, wypije 3 browary i się podetnę:/

[layal]

qabriel napisał:

> A ja sobie zaplanowałem samobójstwo na 31 sierpień. Nie boje sie śmierci, wiem
> że to nie będzie boleć, wypije 3 browary i się podetnę:/

Gabriel, nie wygłupiaj się. Ja, będąc w liceum, też kilka razy planowałam
samobójstwo na 31 sierpnia. Tak panicznie bałam się powrotu do szkoły. Na
szczęście na planach się kończyło. Pomyśl lepiej, jak sobie pomóc i idź do
lekarza. Pozdrawiam.

[miss_nina]

tak jasne stara, tylko ty masz problemy i tylko ty jestes tym beznadziejnym
przypadkiem, tak se tlumacz. bo my ich nie mamy. musiasz sobie uswiadomic to,
ze ludzie maja gorsze problemy i jakos staraja sie zyc. zajmij sie czyms np
swoim mezem, bo widze, ze go zaniedbujesz, siedzac ciagle na forum. pogadaj z
nim, poprzytulaj go. zobaczysz, ze od razu zrobi ci sie lepiej:) zrob cos dla
siebie, sprobuj sobie jakos poprawic humor, bo od samego jeczenia napewno nie
naprawisz swojego zycia. a tak w ogole, to wszyscy jestesmy sami, ze swoimi
problemami. jestesmy indywidualnymi jednostkami w świecie i musimy sami walczyc
ze swoimi ulomnosciami, bo nikt niestety nie wejdzie do naszej glowy, do
naszego wnetrza i nikt inny nigdy nie zrozumie co tak naprawde czujemy.
niestety takie jest zycie. glowa do gory i bierz sie za siebie,musisz walczyc,
bo inaczej przegrasz.

[pestka71]

mój mąż jest wiecznie zapracowany i właśnie naprawia jakąś maszynę. Ja go nie
zaniedbuję, jestem wręcz nadopiekuńcza.

[pestka71]

a o co ja mam właściwie walczyć możesz mi powiedzieć bo ja jużnie wiem

[vargquorthon]

Pieprzysz przejdzie Ci kiedys. Bylem taki sam a teraz pomimo ze mam zycie jakie
mam to naprawde sie ciesze jesli kogos potkam i staram sie z nim spedzic ta
chwile zeby dobrze sie poczul.
Minie Ci nie przejmuj sie naprawde :).
Pzdr.

[pestka71]

Ale to nie mija tylko się pogłębia. Nawet jak się nachleję w ich towarzystwie
to jestem spięta i myślę jak wypadnę, co powiedzieć itd.

[vargquorthon]

pestka71 napisała:

> Ale to nie mija tylko się pogłębia. Nawet jak się nachleję w ich towarzystwie
> to jestem spięta i myślę jak wypadnę, co powiedzieć itd.

Dlatego ja chleje samotnie :).
pzdr.

[layal]

pestka71 napisała:

> Ale to nie mija tylko się pogłębia. Nawet jak się nachleję w ich towarzystwie
> to jestem spięta i myślę jak wypadnę, co powiedzieć itd.

To rzeczywiście nietypowe. Ja jak się nachleję, to zawsze wiem, co powiedzieć:-)
A tak na poważnie, to ja również nigdy nie cierpiałam rodzinnych spędów. Na
szczęście teraz nie muszę w nich uczestniczyć. I przecież takie spędy nie
zdarzają się zbyt często. Trzeba zasisnąć zęby i jakoś to przecierpieć. Problem
jest chyba mniejszy, jeżeli mimo wszystko lubi się te osoby a one lubią nas.
Jeżeli jest inaczej, to nie trzeba mieć fobii, żeby atmosfera w towarzystwie
była napięta.

[pestka71]

Bardzo dziękuję za wszystkie odpowiedzi. Trochę mi lżej.